Cremis Dimos มังกรพันธุ์ป่วน

ตอนที่ 8 : [CD] บทที่ 3 ก็คนมันตกใจ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,557
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    8 ก.ย. 57

บทที่ 3 ก็คนมันตกใจ

 

            เฮ้! บอกให้เลิกทำหน้าแบบนั้นยังไงเล่า!”

            ลิวอิสกระฟัดกระเฟียดชักหน้าตึงใส่ด้วยความไม่พอใจ มองกี่ทีกี่ครั้งก็พาลหงุดหงิดขึ้นไปอีก ไอ้การยิ้มๆ ตลอดเวลาจนเดาความคิดไม่ถูกเป็นสิ่งที่เขาเกลียดที่สุด ทั้งที่มั่นใจในความสามารถการอ่านสีหน้า อ่านแววตาของคู่สนทนา

            พอมาเจอคนอย่างเครมิส...เล่นเอาไปต่อไม่ถูก

            เราแค่ยิ้มเฉยๆ เองนา...

            มังกรจอมบ๊องทำปากยื่นเหมือนน้อยใจ แต่ดูก็รู้ว่าไอ้ท่าทีแบบนี้ก็แค่แกล้งทำเอาขำๆ ไปอย่างนั้นตามนิสัยเด็กๆ ที่แก้ยังไงก็แก้ไม่หาย

            อายุก็ใช่ว่าจะน้อยนิดเสียเมื่อไหร่ ทำตัวอย่างกับเด็กอมมือพ้นแรกเกิดได้ไม่กี่ปี

            ก็เพราะแบบนี้แหละลิวอิสถึงได้พยายามเดินให้ห่างคนบ้างี่เง่าซื่อบื้อไม่มีใครเกินให้ไกลที่สุดเท่าที่จะทำได้ แต่พอเร่งจังหวะเดินเสียหน่อยอีกฝ่ายก็จะทำไม่ต่างกัน ไม่ว่าจะหลีกเลี่ยงแค่ไหนก็ไม่เป็นผลเลยสักนิด

            ไม่รู้เครมิสขายาวหรือเพราะลิวอิสก้าวหนีไม่ทันกันแน่?

            คิดว่า...น่าจะอย่างหลัง

            ให้ตายเถอะ ฉันล่ะเบื่อนายชะมัด!” ร่างบางขยี้หัวจนเริ่มยุ่ง แต่แม้เขาจะไว้ผมยาวถักเป็นเปียสลวยก็ไม่ได้หมายความว่าจะรักสวยรักงามเช่นสตรีเพศ ดังนั้นแม้ผมจะเริ่มยุ่งเจ้าตัวก็ไม่คิดสนใจ จนเครมิสเองต่างหากที่ควานหาหวีมายื่นให้

            มังกรหนุ่มส่งยิ้มหวานหยด หวีซะหน่อยสิ เดี๋ยวจะไม่สวยนะ

            “นี่ล้อเล่นใช่ไหม...ลิวอิสคิ้วกระตุกสามครั้งรวด บอกกี่ทีแล้วว่าฉันไม่ใช่ผู้หญิงเฟ้ย!”

            “ก็แค่บอกว่าสวย ไม่ได้พูดคำว่า ผู้หญิงสักหน่อย

            เครมิสเน้นคำว่า ผู้หญิงแล้วยื่นหน้าเข้ามาใกล้อย่างยียวนกวนประสาทจนเพื่อนใหม่จำเป็นถึงกับหน้าแดงด้วยโทสะ ด้วยการที่ผิวขาวกว่าคนทั่วไปเสียเท่าหนึ่งจนแทบจะไร้ซึ่งเม็ดสีทำให้หน้าแดงๆ เหมือนมะเขือเทศของลิวอิสฉายชัดขึ้นน่ารักน่าเอ็นดู

            ถ้าไม่ติดว่าเป็นผู้ชายล่ะก็นะ

            ทั้งคู่ไม่ก้าวก่ายเรื่องส่วนตัวกันจนเกินควร เครมิสก็มีเหตุผลของเครมิส ลิวอิสก็มีเหตุผลของเขาเองเช่นกัน ผมที่ยาวจนยากแก่การรักษานี้ย่อมมาพร้อมเรื่องราว เพียงแต่เจ้าตัวจะเอ่ยปากเล่าหรือเปล่าก็เท่านั้น อาจเป็นเรื่องสำคัญ

            หรืออาจเป็นแค่...ความชอบส่วนตัว

            เครมิสไม่มีทางรู้ได้ และคิดว่ามังกรต๊องๆ ที่กล้าแม้แต่จะขู่เจ้าเมืองโดยไม่เกรงกลัวอาญาใดๆ ก็คงไม่สนใจเรื่องเล็กๆ น้อยๆ อย่างทรงผมนัก ไว้มันกลายเป็นประเด็นสำคัญต่อปากท้องหรือชีวิตทรัพย์สินก่อนค่อยว่ากันอีกที

            เอาจริงๆ แล้วถึงแม้จะเรื่องคอขาดบาดตายยังไง เชื่อเลยว่าสุดท้ายก็มองเป็นเรื่องเล่นๆ ได้อยู่ดี...จบข่าว

            “นายมีเงินพอซื้อเรือใช่ไหม?ลิวอิสเบี่ยงประเด็นแต่ก็ยอมรับหวีมาจัดการผมที่ยาวจนเกินไปของตัวเองให้เรียบร้อยเพราะขี้เกียจฟังคำเซ้าซี้ของใครบางคน

            เครมิสพยักหน้าแทนคำตอบ ถึงจะซื่อบื้อแค่ไหนแต่เขาก็ยังพอจะรู้ว่าเรือลำนึงไม่ใช่ถูกๆ ดังนั้นจึงแคะกระปุกออมสินจนบัดนี้หมูน้อยท้องโล่งไร้ซึ่งเหรียญหรือธนบัตรใดๆ อีก ตามความเชื่อของคนทั่วไป มังกรมักจะชอบเก็บสะสมอัญมณีล้ำค่าไว้มากมายจนนับได้ว่าเป็นอีกเผ่าพันธุ์ที่ร่ำรวยสมบูรณ์ไปด้วยทรัพย์สมบัติ

            และเครมิสเองก็ไม่ได้แตกต่างไปจากที่ว่ามานัก เพราะเวลาไปสำรวจป่าเขามักจะมุดเข้าถ้ำ ขุดนู่นนี่ เดินทางไปทั่วจนมีอัญมณีสะสมไว้เป็นจำนวนมากโดยไม่ต้องง้อขอเงินจากท่านแม่ของเขา ไม่เช่นนั้นคงยากที่จะหนีออกจากบ้านมาใช้ชีวิตด้วยตัวเอง

            แปลกอยู่จุดเดียวตรงที่เขาสนใจอัญมณีในแง่ของการที่มัน อร่อยไม่ใช่ที่ ความสวยงาม 

            หลายครั้งที่มังกรแปลกแยกอย่างเครมิสต้องห้ามใจตัวเองไม่ให้โยนทับทิมเม็ดงามเข้าปาก ท่องในใจว่าของเหล่านี้ถ้านำไปขายก็จะมีเงินไว้ซื้ออะไรต่อมิอะไรยามออกผจญภัย หรือหาอะไรใส่ท้องได้อิ่มนานกว่ากันเยอะ

            แต่ถึงจะเปลี่ยนเป็นเงินแล้ว...บางครั้งเขาก็เผลอกินเหรียญเหล่านั้นเป็นของว่างอยู่ดี

            อืม...ไม่ควรบอกเรื่องที่เราชอบกินเหรียญกลมๆ เหล่านี้สินะ ไม่งั้นลิววี่ยึดไปหมดแน่

            จอมแสบคิดอย่างขบขัน จินตนาการถึงใบหน้าของเพื่อนใหม่ยามรู้เรื่องเข้า เขาเคยทาน ของว่างต่อหน้าท่านแม่ที่เคารพมาครั้งนึง โดนด่ายับและถูกสั่งห้ามเข้าใกล้คลังเงิน คลังของสะสมของแม่อีกเป็นอันขาด ไม่เช่นนั้นจะโดนงดข้าวเย็น

            ยิ้มอะไรของนาย?

            ลิวอิสถามด้วยความสงสัย ไม่รู้เพราะอะไรดลใจ แต่รอยยิ้มของเครมิสครั้งนี้ทำให้รู้สึกเสียวสันหลังวาบพิกลเหมือนอีกฝ่ายกำลังคิดเรื่องที่ส่งผลต่อเขาในอนาคต

            มังกรหนุ่มส่ายหน้าปฏิเสธแต่ก็ยังคงยิ้มหวานหยดดังเดิมจนลิวอิสขี้เกียจถามต่อให้มากความ รีบกลับเข้าประเด็นเดิมก่อนจะพูดจานอกเรื่องออกทะเลไปมากกว่านี้

            “ตกลงนายมีเงินเท่าไหร่กันแน่

            อืม...เครมิสพยายามนึก แต่เพราะเขาเผลอกินไปหลายครั้งจึงไม่รู้ว่ายอดคงเหลือเป็นเท่าไหร่กันแน่ เราจำไม่ได้อะ ดูเอาเองเลยแล้วกัน

            “ดู?

            เงินจำนวนมากพอซื้อเรือทั้งลำมันเยอะเอามากๆ อย่าบอกนะไอ้หมอนี่...!

         ลิวอิสไม่ทันคิดอะไรต่ออีกก็เห็นถุงขนาดใหญ่ถูกดึงออกมาจากกระเป๋าเป้ใบเก่งของคนตรงหน้า ภายในมีเหรียญทองเหรียญเงินจำนวนมากปะปนมั่วไปหมดจนยากจะบอกปริมาณที่แน่ชัด สีหน้าของเพื่อนใหม่ถึงกับนิ่งค้าง ปวดหัวหนึบๆ อย่างบอกไม่ถูก

            พกเงินเยอะขนาดนี้เดินไปเดินมาเนี่ยนะ!

            ขนาดถุงเงินไม่ใช่ธรรมดา จำนวนเหรียญก็ใช่ว่าจะน้อย ทั้งหมดนั้นยัดอยู่ในกระเป๋าใบเล็กนิดเดียวได้ก็นับว่ายอดแล้ว แต่เนื่องด้วยปัจจุบันมีการคิดค้นกระเป๋าเวทมนตร์ที่ทำให้จุของปริมาณมากๆ ได้จึงไม่ใช่เรื่องแปลกหากเครมิสจะมีไว้ในครอบครองสักใบ

            แต่ว่า...แม้จะจุของได้มาก หรือเป็นกระเป๋าเวทมนตร์คุณภาพอย่างดีเลิศรุ่นล่าสุด แต่น้ำหนักที่ต้องแบกก็ไม่มีทางน้อยกว่าครึ่งนึงเด็ดขาด!

            แล้วยิ่งสภาพเลอะๆ เปื้อนๆ ไร้ราศีแบบนี้เชื่อเลยว่าคงไม่ได้ทำจากวัสดุและลงอาคมอย่างแพงอะไรนัก คำนวณจากรูปการแล้วน่าจะช่วยลดภาระเรื่องน้ำหนักไม่เกินหนึ่งในห้า ไม่สิ...เผลอๆ อาจช่วยแค่หนึ่งในสิบด้วยซ้ำไป

            ลิวอิสตรวจเช็คเงินในถุงเพื่อจะได้มั่นใจว่าไม่ใช่ของปลอมมาหลอกเขาให้ตายใจ หลังจากลองหยิบๆ จับๆ อยู่หลายทีก็จำต้องเชื่อ...

            ...ว่าไอ้มังกรบ๊องนี้มันแรงเยอะเกินคนปกติ(โคตรๆ)!

            แม้จะเบาใจกับเรื่องเงินไปแล้วแต่ก็ใช่ว่าเรื่องจะจบง่ายๆ เพราะในเมื่อไอ้บ้าบางคนโชว์เงินจำนวนมหาศาลใช้ฟาดหัวคนตายคาที่ได้เสียโจ่งแจ้งขนาดนี้ แน่นอนว่าย่อมมีผู้ไม่หวังดีกรูเข้าหาก่อนจะได้ใช้เงินซื้อเรือตามเป้าหมายแน่

            นายมันงี่เง่าได้โล่จริงๆลิวอิสถอนหายใจเฮือกใหญ่หลังรู้สึกได้ถึงแขกไม่ได้รับเชิญไม่ใกล้ไม่ไกลซึ่งเชิญตัวเองมาร่วม แบ่งทรัพย์สมบัติของคนอื่น

            พูดง่ายๆ...พวกเขากำลังจะโดนปล้น!

            ลิวอิสชิงลงมือก่อนไม่ทันให้อีกฝ่ายได้ตั้งตัว เพราะแม้จะทราบว่าคุณแขกกิตติมศักดิ์ท่านนี้ซ่อนตัวได้เงียบเชียบจนเกือบไร้ตัวตน แต่นั่นไม่สามารถระบุถึงฝีมือการต่อสู้ได้เลย อาจเก่งจนน่ากลัว หรืออ่อนแอจนน่าตกใจ นักสู้ที่ดีไม่จำเป็นต้องซ่อนตัวเก่ง และนักย่องเบาก็ไม่ได้จำเป็นต้องบู๊แหลกเสมอไป

            ยังไงก็ตาม มีโอกาสลงมือก่อนทั้งที...ใครเล่าจะไม่ฉวยไว้!

            เพียงพริบตาเดียวที่กระบอกปืนสีดำสนิทเป็นมันวาวบ่งบอกถึงคุณภาพและการดูแลรักษาอย่างดีจนไร้รอยขีดข่วนถูกหยิบขึ้นมาใช้ข่มขู่อย่างเลือดเย็น สัมผัสเย็นๆ จากโลหะชนิดพิเศษกระตุ้นให้ขนแขนลุกซู่ หัวใจเต้นแรงด้วยความตื่นกลัว ไม่กล้าแม้จะขยับไปไหนหรือหันมามอง เหยื่อที่กลายเป็น ผู้ล่า

            หึ...คิดจะปล้นพวกเรางั้นเหรอ?ลิวอิสแค่นหัวเราะ เขาแอบผิดหวังเล็กๆ ที่อีกฝ่ายฝีมือต่างชั้นจนเกินไป ไม่เช่นนั้นจะได้ออกกำลังกายบริหารกล้ามเนื้อเสียหน่อย

            แม้ไม่ใช่พวกรักการต่อสู้เป็นชีวิตจิตใจ แต่นานๆ ครั้งได้ยืดเส้นยืดสายหน่อยก็ไม่เลว

            ปะ...ปล่อยผมไปเถอะครับชายหนุ่มหน้าใสอายุไม่น่าจะเกินสิบห้าสิบหกรีบตอบ เสียงสั่นๆ ติดๆ ขัดๆ บอกชัดเจนว่าเขาหวาดกลัวแค่ไหน

            เครมิสยังคงยืนจ้องตาแป๋ว ไม่เข้าใจเหตุการณ์ตรงหน้าเลยสักนิดเดียว เขาเก็บเงินลงกระเป๋าแล้วเอียงคอฉงน ถามด้วยความสงสัย นี่ใครเหรอ เพื่อนลิวนูล่า?

            “มันจะไปใช่ได้ยังไงเล่า เจ้าบ้า!” ลิวอิสแทบอยากใช้ปืนในมือยิงผ่ากะโหลกทึบๆ ของมังกรติงต๊องลั้นลาไปวันๆ แถวนี้พิลึก แต่ก็ต้องเก็บความรำคาญเหล่านั้นไปสะสางกันภายหลัง เขากลับเข้าเรื่องเดิมไม่รอให้จำเลยมีเวลาคิดข้อแก้ตัวโกหกต่างๆ นานา ว่าไง...คิดจะปล้นพวกเรา?

            ถือวิสาสะรวมเงิน ของเครมิสกลายเป็น ของพวกเราไปเสียแล้ว

            ผม...ฮึก!” พูดไปก็น้ำตาคลอไปจนเครมิสที่ยืนดูอดสงสารไม่ได้ แต่ไม่ทันจะส่งผ้าเช็ดหน้าลายปลาดาวให้อีกฝ่ายก็แสยะยิ้ม ซะเมื่อไหร่

            ท่าทีที่เปลี่ยนไปลิบลับทิ้งคราบเด็กหนุ่มผู้น่าสงสารเมื่อครู่เหมือนภาพลวงตา อาศัยจังหวะที่ลิวอิสเผลอเพื่อกระทุ้งศอกเข้าเต็มๆ ท้องจนปล่อยร่างของเขาให้เป็นอิสระ พร้อมทั้งยังแย่งปืนมาถืออย่างง่ายดาย ความจริงฝีมือทั้งคู่คงสูสีกัน

            แค่ว่าลิวอิส...ประมาทเกินไป

            “ฝีมืออ่อนกว่าที่คิดนะ...พี่สาว

            เมื่อรู้ว่าตนเสียรู้ให้กับการแสดงละครตบตาของเด็กๆ ย่อมหงุดหงิดและเตรียมเอาจริง โดยเฉพาะสรรพนามที่เขาแสนจะเกลียดยิ่งกว่าถ้อยคำดูถูกเหยียดหยามเสียอีก ลิวอิสกุมท้องที่โดนทำร้ายเมื่อครู่ แอบรู้สึกเจ็บเบาๆ เพราะเขาไม่ได้แข็งแรงแบบมังกรบางตัว พอมองใบหน้าอีกฝ่ายที่ส่งยิ้มเยาะเย้ยมาให้ก็กัดฟันพูด หึ...แสบนักนะ

            แสบเหรอ ไปโดนอะไรกัดมาหรือเปล่า แสบมากไหม เดี๋ยวเราหายามาให้นะ!” เครมิสขัดขึ้นด้วยสีหน้าเป็นกังวล ตอนแรกทั้งสองคนที่เตรียมจะฉะกันคิดว่าเป็นแค่มุกตลกไร้สาระของคนบ๊องๆ

            “...

            แต่พอลิวอิสมองหน้าเครมิสสักสามสี่วิก็รู้เลย...ไอ้นี่มันพูดจริง!

            สมองเจ้าบ้านี่ทำด้วยอะไรกันแน่?

            คำถามที่ไม่น่าจะมีคำตอบ ลิวอิสเลิกคิดให้มากความแล้วหันไปสนใจเด็กหนุ่มตรงหน้า ด้วยวัยทาง หน้าตาที่ไล่เลี่ยกันทำให้เขาลังเลพอสมควรในตอนแรกว่าอีกฝ่ายเด็กจริง...หรือเป็นเผ่าที่อายุยืนยาว

            ทว่าในเมื่อท้าทายกันมาขนาดนี้ โยนปืนของเขาไปมาเหมือนเป็นของเล่น ถึงจะบอกว่าอายุสิบขวบลิวอิสก็คงไม่ให้อภัยง่ายๆ!

            หนุ่มน้อยตรงหน้ายักคิ้วยียวนกวนเบื้องล่างให้ทีหนึ่งก่อนจะผิวปากเสียงดังเป็นสัญญาณให้พวกพ้องตามมาสมทบ

            หรือให้ถูกคือ...ยกพวกรุม!

            ลิวอิสไม่ทันได้ขยับตัวหนีไปไหนก็รับรู้ถึงจำนวนคนที่ไม่ใช่น้อยๆ เสียงฝีเท้าจากทุกทิศทุกทางทำให้ความหวังที่จะชิ่งหนีมอดลงไปถนัดตา แต่ไอ้การจะต่อกรกับโจรเหล่านี้ด้วยตัวคนเดียวคงเป็นไปไม่ได้

            ที่บอกว่าคนเดียว...เพราะเครมิสยังทำหน้าเอ๋อไม่รู้เรื่องอยู่เลย เผลอๆ จะไปชวนโจรเล่นไพ่แทน!

            ให้ตายเถอะ เพราะไอ้บ้านั่นคนเดียว!

            เจ้าของเรือนผมเปียยาวขบกรามไม่พอใจ ยิ่งคิดก็ยิ่งปวดหัว เจ้าตัวต้นเรื่องที่เอาเงินจำนวนมากออกมายั่วถึงถิ่นโจรเอาแต่เอียงคอทำหน้าบ้องแบ๊วกะพริบตาปริบๆ ไอ้ท่าทางแบบนี้ใช้กับพวกป้าๆ น้าๆ ได้ก็จริง...

            ทว่าสำหรับลิวอิสแล้วมันชวนให้ถีบคว่ำมากกว่าเป็นไหนๆ!

            “ลิวคาลี่ ทำไมขมวดคิ้วซะขนาดนั้นล่ะเครมิสถามด้วยความเป็นห่วงน้ำตาแทบไหล เดี๋ยวก็แก่ไวหรอก

         เวลาอย่างนี้ยังถามแต่อะไรงี่เง่าอีกนะ!

            ลิวอิสอยากตรงเข้าบีบคอให้รู้แล้วรู้รอด ยิ่งหันไปเห็นเด็กหนุ่มหัวโจกแอบหัวเราะจนตัวงอก็อับอายหน้าแดงขึ้นเท่าตัว รู้สึกคิดผิดสุดๆ ที่ยอมเข้าร่วมการผจญภัยสุดแสนจะ ไม่ปกติของมังกรงี่เง่าไร้สาระบางตัว

            ต่อจากนี้ต้องพยายามทำตัวให้ชินสินะ...

            เพราะอย่างเครมิสคงมีเรื่องทำให้เขาอับอายไม่เว้นวันแหง!

            “ฮ่าๆๆ เป็นคนที่น่าสนใจจริงๆเด็กหนุ่มผู้กุมตำแหน่ง หัวหน้ายังคงหลุดขำพรืดเป็นช่วงๆ อย่างห้ามไม่อยู่ แต่แล้วก็กลับไปตีหน้านิ่งออกคำสั่งกับลูกน้อง ปราศจากอารมณ์หรือความลังเลใดๆ คล้ายว่าขอแค่ตนเองบรรลุเป้าหมาย คนในบังคับบัญชาจะเป็นอย่างไรช่างมัน จัดการซะ

            ...เผด็จการของแท้

            แต่ถ้าเด็กหนุ่มผู้นี้ใช้อำนาจบังคับลูกน้องเหมือนเจ้าเมืองพุงพลุ้ยธรรมดาคงคุมคนไม่อยู่ หมายความว่าที่ไม่มีใครกล้าหือหรือขัดคำสั่งมาจากการที่ยอมรับความสามารถของเจ้าตัวอย่างแท้จริง

            ทั้งยอมรับและเกรงกลัว

            ท่านหัวหน้าดีดนิ้วเปาะแทนคำสั่ง เหล่ากองโจรที่ล้อมหน้าล้อมหลังก็เข้าใจในทันที ไม่ใช่เรื่องยากเลยที่จะแปลความหมายการกระทำเมื่อครู่

            ง่ายแสนง่าย...สั่งให้ลงมือ

            แต่มากกว่านั้นอีกหน่อย เมื่อสังเกตจากรอยยิ้มมีเลศนัยไม่อธิบายอะไรต่อให้ยุ่งยากเสียเวลา หมายความว่าไม่ต้องยั้งมือ

            เด็กหนุ่มผู้นี้ไม่ประมาทโจมตีสุ่มสี่สุ่มห้าหรือดูถูกคู่ต่อสู้จนเกินไป เขาถือคติไม่มองคนจากภายนอก เพราะมีหลายครั้งเช่นกันที่คนภายนอกประเมินความสามารถเขาผิด

            รวมถึง...อายุ

            จะบอกอะไรให้อย่างนึงนะ...หัวหน้ากองโจรชื่อดังแสยะยิ้มเหี้ยม นั่งไขว่ห้างบนกล่องกระดาษลังซึ่งบัดนี้ทำหน้าที่เป็นเก้าอี้ชั่วคราว ผมอายุยี่สิบเจ็ดแล้ว

            ไม่ลืมที่จะตีหน้าซื่อเหมือนเด็กๆ แถมท้ายอีกรอบ สร้างความขุ่นเคืองใจต่อใครบางคนที่หลงกลเข้าให้เต็มเปา

            ยุ่งยากชะมัด

            ลิวอิสชักสีหน้าไม่พอใจ หยิบปืนอีกกระบอกขึ้นตั้งรับมีดดาบที่โจมตีเข้าใส่ เขาไม่ถนัดการต่อสู้ประชิดเลยสักนิด ไอ้การเตะๆ ต่อยๆ เป็นเรื่องที่เลี่ยงได้ก็เลี่ยง แต่ในเมื่ออยู่ในซอกตรอกขนาดนี้ โดนล้อมเสียทุกทิศทุกทาง

            หนีก็ยาก สู้ก็ไม่ถนัด ซวยซ้ำซวยซ้อนสุดๆ!

            เครมิสมองเพื่อนตาปริบๆ มือไม้ไม่ได้อยู่สุข คอยปัดป้องอาวุธที่โจมตีเข้าใส่อย่างไม่เข้าใจ ปกติก็หัวช้าตามคนไม่ค่อยทันอยู่แล้ว เจออะไรเข้ามากๆ สมองก็ปั่นป่วนนึกอะไรไม่ออกได้เช่นกัน

            ทำไมจู่ๆ คนพวกนี้ต้องสู้กับเราด้วยนะ?

            ในเมื่อยังหาคำตอบให้ตัวเองไม่ได้เครมิสจึงไม่เต็มที่กับการต่อสู้นัก ไม่ได้รู้สึกโกรธแค้น เอาจริงเอาจังเหมือนตอนชิงตัวลิวอิสจากเจ้าเมืองก้อนไขมันเดินได้ เขาไม่ได้หลงใหลในการฆ่าฟัน ทำให้คนอื่นต้องเจ็บปวด ดังนั้นจึงไม่อยากลงมือพร่ำเพรื่อ

            เพราะความใสซื่อของใครบางคนทำให้เกิดภาพแปลกๆ เช่นพอเตะใส่อีกฝ่ายเต็มๆ จนร่างกระเด็นชนกำแพง เขาก็จะวิ่งต้อยๆ ไปหาพร้อมถามด้วยความเป็นห่วง เจ็บมากหรือเปล่า?

            อื้ม...เป็นคนที่ประหลาดแท้

            ลิวอิสทำหน้าเอือมระอา เลิกคิดที่จะหาความ ปกติจากมังกรบ๊องตัวนี้ เพราะไม่ว่าจะจ้องจนพรุนก็ยากนักที่จะเจอเศษเสี้ยวความปกติของเครมิส

            แค่ความคิดก็ยากแท้หยั่งถึงแล้ว!

            “นี่เราถามอะไรหน่อยสิมังกรหนุ่มกระโดดตีลังกาสามตลบไปหาผู้ครองตำแหน่งหัวหน้า อีกฝ่ายทำหน้าแปลกใจเล็กน้อยที่เครมิสหลุดจากวงล้อมการต่อสู้ได้อย่างง่ายดายจึงระวังตัวเป็นพิเศษ

            “ถามมาสิ

            “คือ...เครมิสทำหน้าครุ่นคิด นายเป็นสัตว์ประหลาดชนิดไหนเหรอ?

            “...

            ทุกคนนิ่ง...

            “อีกข้อนะ นายเป็นเพื่อนลิวคูล่าเหรอ?

            ทุกคนนิ่งกำลังสอง...

            จะบ้าเหรอ!” ลิวอิสเป็นฝ่ายตอบแทน ชิงจังหวะที่ทุกคนกำลังอึ้งกับความงี่เง่ากู่ไม่กลับของใครบางคนในการแย่งปืนสุดรักสุดหวงคืนมา

            เพราะที่ยอมสู้อยู่ตรงนี้...เพื่อปืนราคาแพงคู่กายเท่านั้น!

            เมื่อได้ของรักคืนมาก็รีบตรวจเช็คด้วยความเป็นห่วงประดุจแม่หวงลูก พอมั่นใจว่าอาวุธของตนปลอดภัยไร้รอยขีดข่วนก็ถอนหายใจทีหนึ่ง ก่อนจะยิ้มหวาน จะได้ไปจากตรงนี้สักที

            ไป?หัวหน้ากองโจรเลิกคิ้วด้วยความสงสัย จะไปยังไงไม่ทราบ ในเมื่อโดนล้อมหน้าล้อมหลังขนาดนี้

            “หืม...ก็ยังมีอีกทางนี่ลิวอิสได้ทีหัวเราะเยาะบ้างหลังจากโดนคนตรงหน้าปั่นหัวมาสักพัก เครมิส คงรู้นะว่าควรจะทำยังไง

            เพราะถ้านายยังซื่อบื้อไม่ดูเวลาอีก ฉันจะทิ้งไว้ที่นี่!

            พูดจบก็ดีดตัวใช้กำแพงที่อยู่ไม่ไกลในการออกแรงส่ง เพราะตรอกซอยที่ค่อนข้างแคบทำให้การกระโดดไปมาเหมือนนินจาทำได้ไม่ยากนัก แม้ลิวอิสจะไม่ได้เก่งกาจแรงเยอะมากมายก็ตาม

            ไม่เก่งพอกระโดดไปตลอดทางจนถึงดาดฟ้า...งั้นก็กาง ปีกซะก็สิ้นเรื่อง

            ปีกสีดำสนิทกางออกกว้างบ่งบอกถึงเผ่าพันธุ์สาย ปีศาจแม้ไม่แข็งแรงใช้เป็นเกราะป้องกันได้เหมือนเครมิส แต่หน้าที่สำคัญของ ปีกคือการ บินและเวลานี้ก็เหมาะจะใช้หลบหนีที่สุด

            เมื่อเห็นเพื่อนใหม่บินได้เครมิสก็ตื่นเต้นสุดๆ รีบกางปีกของตนออกบ้าง แต่แทนที่จะควบคุมกล้ามเนื้อบริเวณหลังเพื่อกระพือปีกเขากลับ...

            กระโดดด้วยแรงดีดตัวมหาศาลจนน่าตกใจ!

            เพราะความลับอย่างหนึ่งของเครมิสก็คือ...เขาเป็นมังกรที่กระพือปีกเพื่อ บินไม่เป็น!

 

            หลังจากหนีการถูกปล้นชิงทรัพย์มาได้อย่างหวุดหวิดทำให้ลิวอิสเข้าใจความจริงหลายข้อที่ชวนปวดหัวไม่แพ้ความติงต๊องของใครบางคน เล่นเอาปั้นหน้าไม่ถูก พูดอะไรไม่ออกไปหลายนาที

            ก็เพิ่งจะเคยเห็นนี่แหละ...มังกรร่อนแทนการบิน!

            เพื่อทดแทนความสามารถในการควบคุมกล้ามเนื้อปีกที่ต่ำเตี้ยเรี่ยดิน เครมิสจึงถูกฝึกให้มีพละกำลังขาที่มากกว่าใครๆ อย่างน้อยก็กระโดดให้สูงพอใช้กระแสลมช่วยในการร่อน เพราะถ้าจับจังหวะดีๆ ก็ใช้ลมพยุงร่างไว้ในอากาศได้นานมากโข

            โดยเฉพาะเมื่อเครมิสสามารถใช้เวทลมได้บ้าง

            แน่นอนว่าธาตุหลักของเขาคือไฟ แต่ในเมื่อมีปัญหาร้ายแรงอย่างการ กระพือปีกไม่ได้ทำให้ท่านแม่ที่เคารพจับไปฝึกพิเศษกับมังกรสายลมในหมู่บ้านจนอย่างน้อยก็พอจะใช้เวทพื้นฐานได้บ้าง

            แม้บางครั้ง...จะลองผิดลองถูกจนพัดตัวเองกระเด็นไปไกลหรือร่วงหล่นลงสู่พื้นดินก็เหอะ

            การต้องไปฝึกสายธาตุอื่นที่ไม่ใช่ธาตุกำเนิดของตัวเองถ้าเป็นเมื่อก่อนนับเป็นเรื่องเสียศักดิ์ศรี เพราะเผ่ามังกรในอดีตอันไกลโพ้นต่างแยกกันอยู่ตามสายธาตุซะส่วนใหญ่ ที่รวมกันจนปัจจุบันคงมาจากสงครามเผ่าพันธุ์

            เพราะแม้จะคนละธาตุ...ก็ยังนับเป็น มังกรอยู่ดี

            ถึงจะหงุดหงิดนิดๆ ตามสัญชาตญาณที่ติดตัวมา แต่ความจำเป็นในการดำเนินชีวิตนั้นสำคัญกว่า ถ้าไม่สามารถเดินทางกลางอากาศได้ถือเป็นเรื่องร้ายแรงสุดๆ สำหรับสมาชิกหมู่บ้านมังกร

            ก็ป่าที่ล้อมรอบหมู่บ้านไว้...เดินทางเท้าง่ายซะที่ไหน!

            “เราคงต้องมาตกลงกันหน่อยแล้วลิวอิสตีหน้าเครียด พูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง อารมณ์ว่าถ้าขัดก็เลิกพูดเรื่องการเป็นโจรสลัดไปได้เลย นายไม่ควรถือเงินเพ่นพ่านแบบนั้น

            “ทำไมอะ?

            กะแล้วว่าต้องถาม...

            ลิวอิสถอนหายใจกับความอ่อนต่อโลกจนน่าตกใจของคนตรงหน้า ไม่รู้จริงๆ ว่ามีชีวิตมาจนป่านนี้ได้ยังไง ถ้าไม่ใช่เพราะทางบ้านโอ๋จนเกินเหตุก็คงเพราะเครมิสงี่เง่าเกินจะเรียนรู้

            มันอันตรายน่ะสิถามได้

            “ทะ...

            ไม่ทันได้เอ่ยถามคำถามวกไปวนมาไม่รู้จักจบจักสิ้นให้เปลืองเวลา ลิวอิสใช้มือปิดปากเครมิสจนเจ้าตัวขมวดคิ้วงุนงงยิ่งกว่าเดิม เขาจึงต้องพูดต่อ... ถ้านายถามมากฉันจะไม่เป็นโจรสลัดด้วยแล้วนะ

            ...หรือให้ถูกคือ การขู่นั่นเอง เผื่อจะได้เลิกทำตัวงี่เง่าสักที!

            เหมือนจะได้ผลอยู่บ้าง ร่างสูงเงียบปากลงทันควันเหมือนลูกหมาน้อยกลัวเจ้านายทอดทิ้งให้ไปตกระกำลำบากตามข้างถนน แม้ในความเป็นจริง เครมิสต่างหากที่มีเงินเพียงพอสำหรับการซื้อเรือ ส่วนลิวอิสแค่ใช้โอกาสนี้ให้เป็นประโยชน์เพื่อออกผจญภัยตามความต้องการของตนเอง

            จอมซ่าเงียบไปนานจนลิวอิสขมวดคิ้วมุ่นด้วยความสงสัย ทำไม คิดอะไรอยู่?

            “เราก็แค่สงสัยว่า...เครมิสหยุดไปครู่หนึ่งเหมือนลังเลว่าจะถามคำถามนี้ออกไปดีหรือเปล่า เขากลัวเหลือเกินว่าคนตรงหน้าจะทิ้งเขาไปหาคนอื่น ลิวพาเร่เป็นสัตว์ประหลาดชนิดไหนเหรอ?

            “...

            ไม่ได้ยินเหรอ เราพูดอีกรอบก็ได้ ลิวคูน่าเป็นสะ...หมัดหนักๆ ซัดเข้าให้ที่หัวกลวงๆ จนเครมิสงอแง ความจริงคงไม่ได้เจ็บอะไรมากถึงขั้นกะโหลกบุบต้องเข้าโรงพยาบาล ก็แค่น้อยใจตามนิสัยเด็กไม่รู้จักโต แง เราเจ็บนะ!” 

            ก็ใครใช้ให้ถามคำถามประหลาดๆ แบบนั้นกันเล่า!

 

บันทึกไม่ประจำวัน

 

            เราโดนดุตั้งหลายรอบ ไม่ยุติธรรมเลย แงๆ ก็แค่อยากรู้ว่าเป็นสัตว์ประหลาดชนิดไหนก็เท่านั้นเอง ในซอยนั้นก็ทีนึงแล้ว คราวนี้ลิวทาโน่ก็ไม่ยอมตอบเราอีกคน แถมยังเขกหัวเสียแรงเลยด้วย

            มังกรก็มีหัวใจนะ!

            หรือเราใช้คำผิด คราวหน้าลองถามว่า นายเป็นสัตว์เลี้ยงประเภทไหนดีไหมนะ? เพราะฟ่องฟ่องเองก็ยังอยู่ในจำพวกสัตว์เลี้ยงเลย พวกเผ่าพันธุ์ที่อาศัยในเมืองก็ต้องเป็นสัตว์เลี้ยงเหมือนกันแน่ๆ

            เราตัดสินใจได้แล้ว คราวหน้าต้องลองถามอีกที!

 

เครมิส ดิมอส

 

            ลิวอิสที่ดูเครมิสเขียนบันทึกด้วยลายมือแสนจะบิดๆ เบี้ยวๆ แทบไข้ขึ้น ไม่อยากเชื่อว่าตนเองจะหลวมตัวมาคบคนจิตไม่ปกติขนาดนี้ มีใครเขาใช้คำถามแปลกๆ ชวนหาเรื่องทะเลาะแบบนั้นบ้าง

            ถามแค่ว่า นายเป็นเผ่าอะไรแค่นี้ก็จบแล้ว

         งี่เง่าจริงๆ...

 

 

 
--------------------------------------------------------------------------------

 

 19/12/2012

ในที่สุด...ในที่สุดก็ลงจนครบทั้งบทจนได้ ค้างคามานานมาก ช่วงนี้สปีตการแต่งไม่ค่อยเสถียรเท่าไหร่เลย รู้สึกผิดสุดๆ เฮ้อ...จะพยายามปรับให้ลงสม่ำเสมอเหมือนเมื่อก่อนให้ได้นะคะ

 

บทนี้เป็นไงบ้าง เครมิสยังคงความซื่อบื้อไม่เปลี่ยนแปลง (และคงยากที่จะเปลี่ยน) ทำให้ลิวอิสต้องปวดหัวไปตามๆ กัน ส่วนลิวอิส...เขาเป็น ปีศาจชนิดไหนกันแน่คงต้องติดตามต่อไป สำหรับนักอ่านเก่าคงรู้อยู่แล้ว แต่นักอ่านใหม่ที่เพิ่งมาอ่านฉบับรีไรต์ก็ลองเดาๆ ไปดูแล้วกัน

 

เพราะลิวอิสเอง...ก็เป็นปีศาจที่ ไม่ปกติเหมือนกัน!!  อย่าลืมติดตามตอนต่อไปกันด้วยนะ  และขอบคุณสำหรับทุกคอมเม้นต์จ้า อ่านทุกเม้น และคอยตอบเรื่อยๆ นะ  >w<

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,373 ความคิดเห็น

  1. #1242 Nendtime (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2556 / 16:33
    บางทีก็รู้สึกเรื่องมันเดินเร็วไปแปลกๆเนอะ
    #1,242
    0
  2. #1235 +_Nakasa:::Kana_+ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2556 / 01:46
    จ็จก่อนบันทึกไม่ประจำวันนี่คือ ? 

    แล้วก็ตรงที่ว่า "เพราะลิวอิสเอง...ก็เป็นปิศาจที่ 'ไม่ปกติ'เหมือนกัน !!! " นี่ต้องการให้ซ้ำรึเปล่าคะ ? 

    // ตัดบท #อะไร

    คงไม่ใช่ว่าจะมีโมเม้นท์แบบว่าเงินโดนขโมยแล้วอยู่กันอย่างแร้นแค้นหรอกนะ..

    ลิวอิสเองก็รักปืนซะเหลือเกิน อยากรู้จริงๆว่าเครมิสของเรานี่ ถ้าไม่แค้นคือจะไม่ทำสินะ ? 

    อาา ความใสซื่อและบื้อของเครมิสนี่ล่ะที่น่ารักที่สุดในโลก .. 
    #1,235
    0
  3. #1202 dinn (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2556 / 13:05
    ใช้กระโดดแล้วร่่อนเอาซะงั้น = =!!
    ปวดหัวกะเจ้ามังกรหัวแดงตัวนี้ชะมัดเลย //อย่างที่เคยบอก เกลียดพระเอกที่เก่งแต่โง่ //ลิวอิสนายกลุ้มตายแน่ๆ 5555
    ไรท์เตอร์เขียนได้ตลกมากเลยครับ ^ ^
    #1,202
    0
  4. #1190 False Memory (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2556 / 11:21
    นายนี่มัน..เง่าได้ใจจริงๆเครมิส=W=
    #1,190
    0
  5. #1152 Hemm (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 กันยายน 2556 / 00:26
    ติ๊งต๊องได้อีก  เครมิสนี่บ้าบอได้สุดโต่งจริงๆ

    ส่วนลิวอิสก็เหมือนหญิงอ่ะ อ่านไปจินตนาการไป รู้สึกเป็นหญิงทุกที  ประมาณหญิงมั่น
    ...เพราะนิ่มนวล ละเอียดอ่อนเกินผู้ชายไปรึเปล่านะ


    ว่าไปขอถอนคำพูด เรื่องที่ว่ามีกลิ่นอายวันพีช
    อ่านถึงตอนนี้นับว่า ห่างไกลจากวันพีชไปไกลแล้วล่ะ
    #1,152
    0
  6. #1082 N.S.Bloody (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2556 / 08:42
    เอิ่ม... พูดได้คำเดียวว่า 'นี่มันบื้อได้โล่เลยจริงๆ' -_-" ปล. ไว้จะมาอ่านต่อนะคะ ^^
    #1,082
    0
  7. #1068 Hana Jang (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2556 / 22:31
    เริ่มสงสัยบ้างแล้วว่าจบเรื่องลิวอิสจะมีกี่ชื่อ 555
    เครมิสยังคงน่ารักและใสซื่อ(รึเปล่า?)เสมอต้นเสมอปลาย
    ชอบบันทึกไม่ประจำวันจังเลย~
    #1,068
    0
  8. #908 aongfong39 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 มีนาคม 2556 / 21:50
    เครมิสนี่ซื่อ(บื้อ)จริงๆ แถมกินเหรียญอีกต่างหาก เป็นพระเอกที่มีเอกลักษณ์จริงๆ
    #908
    0
  9. #892 MyU_immi (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 มีนาคม 2556 / 13:32
    จบตอนที่ 8 (ใหม่)
    ลิวอิสมีบุคลิกที่เหมาะสมจะเป็นแม่ (?) ของเครมิสอย่างมากเลย ดีทีเดียวที่เป็นพรรคพวกคนแรก เพราะจะได้คอยควบคุมมังกรต๊องให้อย่กับร่องกับรอยได้

    อ่านบทนี้แล้วแอบอยากอ่านไซด์สตอรี่อดีตการผจญภัยของเครมิสในการรวบรวมทรัพย์สมบัติแฮะ

    ปล. คิดอยู่ว่ลิว ๆ ไม่ใช่คนธรรมดา แต่ไม่คาดว่าจะเป็นปีศาจแฮะ
    อ่านตอนต่อไป --->
    #892
    0
  10. #888 ~ ClOuD OF DarknesS ~ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 มีนาคม 2556 / 16:43
    เครมิสผู้ใสซื่อ 555+ แต่ลลิวอิส...ผู้น่าสงสาร ~
    #888
    0
  11. #844 little-red-cap (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2556 / 12:48
    ใสไปมั้ย?
    #844
    0
  12. #822 Modtanoy (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2556 / 21:34
    เครมิส น่ารักใสๆอ่ะ



    ใสซื่อมากเลย เด็กจริงๆ ><
    #822
    0
  13. #787 kard-kard (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 มกราคม 2556 / 18:57
    ห้ามถามว่านายเป็นสัตว์เลี้ยงประเภทไหนเชียวนะเครมิส!!!
    #787
    0
  14. #700 +_Nakasa:::Kana_+ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2555 / 17:49
    สัตว์ประหลาด ? สัตว์เลี้ยง ? โถ่เครมมี่ย์ที่รัก... // สลด

    ถ้าจะเชียร์เครมมี่ย์กับลิวลิ่วนี่..ไม่ผิดสินะ ?
    #700
    0
  15. #676 worm-book (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2555 / 08:27
    เครมิสเอ๊ย...แม่ไม่รู้จะใช้คำไหนมาบรรยายความไม่ปกติของหนูแล้วนะลูก
    #676
    0
  16. #667 ShiroHana (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2555 / 06:15
    เครจังเมพอ่ะ*[]*
    #667
    0
  17. #664 Namfon13 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2555 / 16:59
    ปีศาจที่ไม่ปกติและขี้หงุดหงิดไง >[] #664
    0
  18. #648 Namfon13 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2555 / 18:35
    เหอๆ เงินโดนขโมยโดยเด็กที่อายุอ่อนกว่า =W=;
    #648
    0
  19. #643 ShiroHana (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2555 / 07:49
    ถ้าหากลองให้ลิวลิวคิดเหมือนที่เครจังคิดดูล่ะ?

    'ถ้าไม่ติดว่าเป็นผู้ชายนะ....พ่อจะกด!!!'
    #643
    0
  20. #641 Namfon13 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2555 / 20:22
    เงอะ! =[]= แป๊บเดียวโดนปล้นแล้วเหรอเนี่ยยย
    #641
    0
  21. #572 +_Nakasa:::Kana_+ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 กันยายน 2555 / 11:46
    ร่าเริงหลุดโลกดีแท้เครมมี่น้อย ><

    ผิดไหมถ้าจะจิ้น เครมมี่กับลิวลิ่ว...
    #572
    0
  22. #559 Lusia Eve (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 กันยายน 2555 / 19:49
    ลิวอิสเป็นนักล่าค่าหัวหรอกเหรอ?
    เหมือนโซโลเลย นี่คงจะไม่ไปเจอหัวขโมยหรอกนะ(ขอเดา)
    #559
    0
  23. #554 MyU_immi (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 กันยายน 2555 / 10:59
    จบตอนที่ 8
    กำลังจินตนาการว่า  หากนิยายเรื่องนี้ได้แปลเป็นภาษาอังกฤษ  บทนี้จะทำยังไงหว่า  ก็ในเมื่อ "นก" และ "วิหค" มันก็ Bird ทั้งคู่เลย 555

    ชอบบทนี้ตรงที่มีวาง 'ปม' บางอย่างของหนูหลิว (แอบเรียกเพี้ยนเหมือนเครมิสบ้าง) อยากรู้ว่าอดีตของหมอนี่เป็นยังไง
    อ่านตอนต่อไป --->
    #554
    0
  24. #506 Bow's Ansia (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2555 / 16:26
    ลิวอิสดูหน่ายใจมาก 555
    อะไรคือปมในใจของลิ่วๆน้าาา (เอ๊ะ เผลอเรียกชื่อผิด -..-)
    #506
    0
  25. #434 Kagerou-คาเงโร่ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2555 / 21:40
    สงสารฮอฟฟ์จังเลยอ่ะครับเนี่ย??
    ทำไมหนอ???เราก็ยังงง
    #434
    0
  26. #341 จอมโจรชุดขาว (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2555 / 23:09
     สนุกจังเลยงิ>w<~
    #341
    0
  27. #314 ราชินีโพแดง (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2555 / 00:14
     จะอ่านกี่ที ๆ ก็สงสารคนที่ถูกเครมิสลักพาตัวมาทุกรอบ เฮ้อ~

    คงไม่ได้จะเอาพวกนี้ยัดไว้ในหอคอย แล้วแปลงร่างเป็นมังกรเฝ้าเอาไว้นะ! //จิ้นไปไกล
    #314
    0
  28. #297 Joker Mask (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2555 / 17:59
    ยังสติไม่เต็มเหมือนเดิม
    #297
    0
  29. #201 2-3-3. (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 เมษายน 2555 / 19:01
    555 อยากรู้สมาชิกคนต่อไปของกลุ่มโจรสลัดสุดป่วนของเครมิสเร็ว ๆ จัง จะเป็นคนแบบไหนนะ แล้วจะโดนเครมิสฉุดไปแบบสองคนแรกรึเปล่า~
    #201
    0
  30. #182 nrn_forever (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 เมษายน 2555 / 21:38
     ไม่ใช่ผิดๆถูกๆแล้วมั้งแต่เป็นผิดตลอดต่างหากเครมิสจัง 
    #182
    0
  31. #115 sulia (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2555 / 11:37
    555เราชอบแนวนี้มากๆ
    #115
    0
  32. #114 The White Rose of Death (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2554 / 12:33
    ถ้าไม่พูดก็คงไม่ใช่เครมิสแล้วละนะ....
    #114
    0
  33. #113 Dexsar (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2554 / 11:26
    เครมิส ยังน่ารักเหมือนเดิม 555+
    #113
    0
  34. #112 Reray (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2554 / 01:32
    แอร๊ย ที่แท้ฮอฟฟ์ๆเป็นนกน้อยนี่เอง.... (/จับย่าง!)

    .....เครมิสเอ๋ย...เจ้าช่างเป็นมังกรที่.....ติ๊งต๊องแท้!
    ทำคุณแม่..เอ่อ..ลิวๆปวดหัวได้ทุกเวลาจริงๆ
    (และแอบยืนไว้อาลัยให้ฮอฟฟ์ๆ0.278วิ)

    แต่ถึงอย่างนั้นก็รักนะเออ...(/ชูป้ายไฟ)



    #112
    0
  35. #111 p-sakana (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2554 / 15:57
    มาเม้นต์ช้า...เปิดเทอมแล้วเผชิญการบ้านทุกคน//ฮา

    เครมิส..(พูดไม่ออกกับนายจริงๆ) แต่พกยางลบบ้างเถอะนะ ถ้าไม่มียางลบใช้ลิปควิดก็ได้ (อะเด้ะ?)

    ชอบลิวอิสค่ะ น่าสงสาร เ้อ้ย! น่ารักดี เหมือนเป็นพี่เลี้ยงเด็ก XD
    #111
    0
  36. #110 ✟ อิมซัง ✟ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2554 / 11:36
    ถ้าเครมิสหุบปากแล้วมันจะใช่เครมิสเรอะ
    รออีกพาร์ทงับ
    #110
    0
  37. #109 worm-book (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2554 / 10:55
    ที่แท้ก็เผ่าวิหคนี่เอง...//พยักหน้าหงึกๆ
    ส่วนเครมิสก็หัดพกยางลบซะมั่งนะ เหมือนจะไม่มีตั้งแต่บทที่หนึ่งแล้วใช่มั้ยเนี่ย
    #109
    0