Cremis Dimos มังกรพันธุ์ป่วน

ตอนที่ 25 : [CD] ตอนพิเศษ White Day 2013

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 680
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    8 ก.ย. 57

ตอนพิเศษ White Day 2013
[14/3/2013]

 

 

            ตอนพิเศษนี้ไม่มีการอิงเนื้อเรื่องหลักนะคะ ตอนแรกแต่งๆ ไปแล้วแอบดราม่า แต่ยังไม่เอาลงเพราะมันอิงเนื้อเรื่องหน่อยๆ เลยตั้งใจว่าพลอตที่คิดไว้จะเก็บไปลงตอนจบครบ 3 ภาคแล้ว คือเขียนอะไรจะได้ไม่สปอยล์ ฮ่าๆๆ

            ส่วนตอนนี้เอาแบบซอฟต์ๆ ไปก่อนแล้วกันนะ =w=

            จากผลโพล แอบอึ้งว่ามีคนมาโหวตมากกว่าที่คิด (หรือใครโหวตซ้ำ  = =”)  อันดับแรกแน่นอนว่าคงเป็นเครมิสจอมป่วน ไม่ค่อยแปลกใจเท่าไหร่ แต่แอบอึ้งที่ฟ่องฟ่องกับลิวอิส คะแนนช่างแตกต่าง =[]=!!

            ตอนแรกคิดว่าฟ่องฟ่องกับลิวอิสจะคะแนนพอๆ กันเสียอีก นี่ห่างกันเกือบเท่าตัวแหนะ =w=

            ส่วนหนูฮอฟฟ์ แม้จะเด็กก็ยังมีคนชอบ เย้ >w<


 

           

 

--------------------------------------------------------------------------------

 

            เรื่องราวแสนจะวุ่นวายเริ่มต้นขึ้นหลังจอมป่วนบางคนเกิดนึกสงสัยในเทศกาลหนึ่งที่เริ่มจัดกันมาได้สักพักในบางเมืองแถบตะวันออก ทว่าคนอย่าง เครมิส ดิมอสย่อมไม่รู้จักอะไรเช่นนี้มาก่อนเนื่องจากหลายๆ ปัจจัย

            ประการสำคัญคงเพราะสำหรับเผ่ามังกรแล้ว...การแสดงความรักไม่จำเป็นต้องมีแค่วันเดียว

            ใช่แล้ว ตอนนี้พวกเรากำลังพูดถึงเทศกาลความรักที่ผู้ชายต้องตอบแทนของขวัญจากผู้หญิงที่เรียกว่า วันไวท์เดย์

            “ปกติในวันนี้เขาจะทำอะไรกันเหรอ?

            ในเมื่อนี่เป็นปีแรกที่เขาออกจากบ้านทำให้เมื่อเดือนที่แล้วเป็นครั้งแรกเช่นกันที่เขาได้รู้จักกับวันวาเลนไทน์ เจ้าตัวได้รับช็อกโกแลตมากว่ายี่สิบชิ้น ไม่รู้ว่าเพราะพวกผู้หญิงหลงในใบหน้าของเขาจนไม่ทันสังเกตนิสัยบ้าๆ บอๆ หรือเผลอไปทานยาเสน่ห์ก่อนเจอเครมิสกันแน่

            ก็จริงที่เครมิสบางครั้งก็ทำตัวน่ารักน่าเอ็นดู แต่ไม่น่าจะมีใครทนคบหาดูใจได้นานเกินวัน

            แค่นี้ก็ไม่รู้หรือไง เจ้าบ้าเอ๊ย!” น้ำเสียงที่แฝงไปด้วยความรำคาญมาจากใครไปไม่ได้นอกจากเพื่อนซี้ที่อยู่ด้วยกันมาตั้งแต่เด็ก

            เออเนอะ...มีคนทนคบมังกรบ้าๆ อย่างเครมิสเป็นเพื่อนด้วยนี่นา

            เครมิสเบ้ปากไม่พอใจ การถูกดุด่าว่ากล่าวบ่อยๆ เป็นใครก็อดน้อยใจไม่ได้จริงๆ ฟ่องฟ่องไม่เห็นต้องว่าเราเลย แค่ถามเอง

            “ก็เจ้ามักจะทำเรื่องเล็กๆ ให้กลายเป็นปัญหาได้ทุกทีน่ะสิ!”

            ฟ่องฟ่องแยกเขี้ยวขู่ก่อนจะก้มหน้าก้มตาทานเนื้อย่างตรงหน้าต่อ นานๆ พวกเขาจะแวะพักตามเมืองก็ต้องถือโอกาสกินของดีๆ สดๆ เสียหน่อย แน่นอนว่าฝีมือการทำอาหารของฮอฟฟ์เข้าขั้นพ่อครัวตามโรงแรม เพียงแต่วัตถุดิบไม่อำนวยนักยามอาศัยบนเรือ

            วันไวท์เดย์ผู้ชายจะให้ของขวัญกับผู้หญิงครับ เหมือนเป็นการตอบแทนอะไรทำนองนั้นฮอฟฟ์พูดไปก็ช่วยย่างเนื้อไป แม้นี่จะเป็นการย่างเนื้อแต่ด้วยเลือดพ่อครัวทำให้เขามองปราดเดียวก็รู้ว่าต้องพลิกเมื่อไหร่ถึงจะได้เนื้อที่สุกพอดี ชุ่มฉ่ำน่ารับประทาน

            แต่เราจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าใครให้ช็อกโกแลตเราบ้าง...เครมิสพูดเสียงอ่อยเหมือนรู้สึกผิด แต่แล้วก็เปลี่ยนมายิ้มร่าดังเดิมในไม่กี่วินาทีต่อมา ช่างมันเถอะเนอะ

            “นายนี่นิสัยอย่างนี้ตลอดจริงๆลิวอิสถอนหายใจเฮือกใหญ่ นึกสงสารคนที่หลงผิดมาให้ช็อกโกแลตกับคนบ้าๆ อย่างเครมิส ตัวเขาเองก็ได้รับมาบ้าง แม้จะน้อยกว่าใครบางคนสามเท่าแต่อย่างน้อยเขาก็นึกขอบคุณคนให้

            ไม่ใช่แบบเครมิส...ที่สนแค่กิน

            งั้นก็ลองทำอะไรตอบแทนใครสักคนดูสิ ถึงจะย้อนกลับไปเมืองที่แล้วเพื่อให้ของตอบแทนไม่ได้ก็เถอะลิวอิสลองพูดเล่นๆ เพื่อลองใจว่าคนอย่างเครมิสที่เปลี่ยนเรื่องเร็วจนตามไม่ค่อยทันจะยังสนใจหัวข้อเดิมอยู่หรือไม่

            เอาสิ ลองทำสักครั้งคงไม่เสียหาย!”

            ก็เหมือนเดิม เลิกสนใจอะไรง่าย...เฮ้ยเดี๋ยวนะ เมื่อกี้บอกว่าจะทำเหรอ!

            ลิวอิสถึงกับตะลึง ไม่คิดว่าปากตัวเองจะหาเรื่องวุ่นวาย เพราะการ ตอบแทนของเครมิสคงไม่ใช่เรื่องปกติที่คนทั่วไปเขาทำกันอย่างแน่นอน

            และคนที่ซวย...ก็คงเป็นพวกเขาที่อาจได้รับการ ตอบแทนนั้น

            ในเมื่อตอบแทนสาวๆ พวกนั้นไม่ได้ เครมิสก็คงเลือกทำ อะไรสักอย่างให้กับพวกเขาที่อยู่ด้วยกันมาสักพัก แต่ไอ้ อะไรนี่แหละ...ที่จะนำพาหายนะ!

            เครมิสรีบกินเนื้อในจานของตัวเองจนหมดแล้วขอตัวไปเตรียมของขวัญ ทิ้งพวกพ้องอีกสามคนนั่งจ้องตากันปริบๆ พลางนึกเสียววาบโดยไม่ทราบสาเหตุ แค่ลองจินตนาการสิ่งที่เครมิสจะทำ...ก็พาลทำให้กินต่อไม่ลง

            เจ้าไม่น่าปากพล่อยเลยจริงๆ...ฟ่องฟ่องกุมขมับ

            พี่ลิวอิสพลาดซะแล้วล่ะครับ...ฮอฟฟ์หน้าซีด

            ฉันทำบ้าอะไรลงไปเนี่ย...ลิวอิสเอาหัวโขกโต๊ะ

            สุดท้ายพวกเขาก็ได้แต่ทำใจยอมรับความจริงที่แสนโหดร้าย อีกไม่กี่ชั่วโมงต่อมาหวังเพียงเครมิสไม่ทำอะไรโง่ๆ จนต้องรีบหนีจากเมืองก่อนโดนตามล่า...แค่นั้นก็พอ

            อย่าให้เรื่องเลวร้ายไปกว่านี้เลยเถอะ

 

            เมื่อเวลาผ่านไปจนดวงอาทิตย์คล้อยต่ำลง ทั้งสามคนแยกย้ายกันเข้าห้องพักที่จองเอาไว้ เนื่องจากเป็นการจองแบบเร่งด่วนทำให้ได้ฟ้องพักเตียงเดี่ยวสามห้อง ไม่แปลกใจหากจะสั่งให้เครมิสนอนพื้นที่ห้องใครสักคน เจ้าตัวไม่เคยบ่นกับเรื่องแบบนี้อยู่แล้ว

            แม้เงินที่จ่ายจะเป็นของเครมิสซะส่วนใหญ่ก็ตาม

            แผนปฏิบัติการแสนจะไม่ลับของเครมิสเริ่มต้นขึ้นหลังไปค้นคว้าหาข้อมูลเกี่ยวกับการ ตอบแทนมาหลากหลายรูปแบบ ถามใครต่อใครไม่ว่าจะเด็กหรือผู้ใหญ่จนตัดสินใจเกี่ยวกับสิ่งที่เขาจะตอบแทนพวกพ้องทั้งสาม

            เริ่มจากน้องเล็กก่อนเลย...ฮอฟฟ์ จาโคบัส

 

--------------------------------------------------------------------------------

 

Part 1 Hoff Jacobus

            พี่เครมิสครับ...

            หลังเห็นสภาพหัวของตนจากกระจกแล้วเด็กชายก็ต้องเหงื่อตกกับรสนิยมการเลือกของขวัญของเครมิส เขายิ้มแห้งๆ คล้ายไม่อยากให้อีกฝ่ายเสียน้ำใจ

            แต่ก็นะ...อดสงสัยไม่ได้จริงๆ

            พี่เครมิสทำไมถึงซื้อ ไอ้นี่ให้กับผมเหรอครับ?

            สิ่งที่เรียกว่า ไอ้นี่ไม่ได้มีพิษมีภัยอย่างที่เขาคาดไว้ในตอนแรก มันไม่ใช่สัตว์ประหลาดน่าตาน่าเกลียด มันไม่ใช่ยาพิษที่กินแล้วตาย มันไม่ใช่อาหารเน่าๆ จากถังขยะข้างร้านอาหาร มันไม่ใช่แมลงน่าขยะแขยง มันไม่ใช่อาวุธเปื้อนสนิม

            มันไม่ใช่อะไรเลวร้ายที่สร้างเรื่องเหมือนทุกๆ ที...แต่มันไม่ใช่อะไรที่ควรจะมอบให้เขาเลยสักนิด

            ทำไมอะ เราอุตส่าห์เลือกอยู่ตั้งนาน...

            เครมิสทำหน้าเหมือนจะร้องไห้จนฮอฟฟ์ไม่กล้าบ่นอะไรอีก เล่นส่งสายตาแบบนั้นมาเป็นใครก็คงสงสาร นั่นรวมไปถึงฮอฟฟ์ในเวลานี้ด้วย

            ครับๆ ผมจะเก็บไว้เป็นอย่างดี...

            “เอาไปเก็บทำไมอะ มันมีไว้ใส่ที่หัวไม่ใช่เหรอ?เครมิสเอียงคอฉงนทำหน้าใสซื่อเนื่องจากยังคงไม่เข้าใจว่าตนเลือกของขวัญผิดพลาดอะไรตรงไหน

            เราอุตส่าห์ให้พนักงานในร้านเลือกให้เชียวนะ แปลกจัง...

 

--------------------------------------------------------------------------------

 

Part 2 Lewis Covalent

            “เครมิส...ใช้อะไรคิดถึงได้ซื้อไอ้นี่มา!”

            แวมไพร์หนุ่มมอง ไอ้นี่ที่ว่าสลับกับใบหน้ายิ้มๆ ของเครมิสแล้วก็พาลหงุดหงิดกว่าเดิม หากไม่รู้จักกันคงคิดว่านี่เป็นการล้อกันเล่นหรือหาเรื่องแกล้ง แต่เชื่อเถอะว่าเครมิสตั้งใจซื้อของชิ้นนี้มาด้วยความบริสุทธิ์ใจ

            แค่มัน แปลกที่จะซื้อให้คนอย่างลิวอิสก็เท่านั้น

            คือถ้าเครมิสซื้อของธรรมดาไม่ต้องหรูหราเช่น ลูกปืน อาหาร ขนม หรือแม้แต่เครื่องเขียนดินสอปากกาให้ลิวอิสคงไม่หงุดหงิดอย่างที่เป็นอยู่ เขาไม่ใช่คนเรื่องมากอะไรขนาดจะบังคับให้คนอื่นซื้อของขวัญแพงๆ ให้ แต่ของตรงหน้าเป็นอะไรที่...เกินจะรับไหวจริงๆ!

            ลิวอิสนึกเครียดขึ้นมาทันทีเพราะดูจากป้ายราคาที่เครมิสลืมถอดออกก็รับรู้ได้ว่ามูลค่าไม่ใช่น้อยๆ หากเป็นคนอื่นคงดีใจ

            แต่ก็นะ...มันไม่ใช่อะไรที่เขาจะใช้ได้ลง!

            “ลองใส่เร็ว ต้องเหมาะมากแน่ๆ!”

            พอปากกำลังจะเอ่ยปฏิเสธก็ต้องชะงักหลังเห็นแววตาเป็นประกายของอีกฝ่าย เจอแบบนี้เข้าไปคงไม่กล้าทำลายความหวังเล็กๆ น้อยๆ ของคนตรงหน้า

            ถ้าบอกว่า ไม่ออกไปเครมิสคงซึมน่าดู

            ลิวอิสมองของขวัญในมือแล้วรู้สึกอย่างย้อนเวลาไปห้ามตัวเองไม่ให้หลุดพูดอะไรโง่ๆ ไปเมื่อกลางวันจริงๆ เขาไม่น่านึกสนุกอยากลองอะไรไร้สาระเลย

            นี่ฉันต้องใส่ ไอ้นี่จริงๆ เหรอ...

 

--------------------------------------------------------------------------------

 

Part 3 FongFong

            “นี่เจ้าให้ของ แบบนั้นกับสองคนนั้นไปเนี่ยนะ!”

            ฟ่องฟ่องตวาดลั่นเสียงดังจนเครมิสยังแอบสะดุ้ง เจ้าตัวยังคงไม่เข้าใจว่าตัวเองทำผิดอะไร อุตส่าห์รีบมาเล่าให้เพื่อนสมัยเด็กฟังก่อน คิดว่าอีกฝ่ายจะเห็นด้วยแล้วกล่าวชมเขา ทว่าผลที่ได้กลับตรงกันนข้ามเสียอย่างนั้น

            เราซื้อของขวัญแย่ขนาดนั้นเลยเหรอ...

            “มันก็ไม่ได้เลวร้ายนะฟ่องฟ่องพยายามระงับโทสะของตัวเองเพราะกลัวใครบางคนจะน้อยใจ แค่เจ้าเลือกของขวัญไม่เหมาะกับคนก็แค่นั้น

            “ไม่เหมาะยังไงอะ?

            “ยังไงเหรอ...เอาเป็นว่ามันไม่เหมาะก็แล้วกัน

            “นี่เราให้พนักงานในร้านเลือกให้เชียวนะเครมิสเอาเจ้าของร้านเป็นประกัน เขาเดาไว้แล้วว่าหากตัวเองเป็นคนเลือกซื้อเองอาจเผลอซื้อของประหลาดๆ จนโดนด่า ดังนั้นจึงแก้ด้วยการถามคนไปทั่ว มันแย่ขนาดนั้นเลยเหรอ?

            “เจ้าได้บอกเขาหรือเปล่าว่าจะซื้อไปให้ใคร

            “บอกสิๆ เอาจริงๆ เขาถามเรามากกว่าเครมิสพยายามนึกย้อนเหตุการณ์ไปแล้วก็เล่าต่อ เราบอกเขาไปว่าฮอฟฟ์น้อยเป็นเด็กตัวเล็กๆ ประมาณสิบขวบ ผมสั้นๆ สีเทา ส่วนลิวจังเตี้ยกว่าเราหน่อยๆ ผมสีทองยาวถักเป็นเปีย

            “แค่นั้น?

            “ใช่แล้ว แค่นั้นแหละ แล้วเขาก็แนะนำของพวกนั้นมาให้

            ข้าพอจะเข้าใจ...

            ฟ่องฟ่องถอนหายใจหลายครั้งแต่ก็เพิ่งจะนึกอะไรขึ้นมาได้ว่าตนยังไม่ได้รับของจากคนตรงหน้าเลยสักชิ้น เข้ามาถึงก็กระโดดใส่ตัวเขาที่นอนเล่นอยู่บนเตียงจนเกือบเผลอถีบกระเด็น

         ไม่สิ...ถีบไปเต็มๆ เลยนี่นา

            สิงโตหนุ่มนึกขึ้นได้แล้วก็พาลหงุดหงิดอย่างบอกไม่ถูกว่าตกลงจอมป่วนจะมีอะไรให้เขาเหมือนคนอื่นๆ บ้างหรือเปล่า แม้จะไม่ค่อยอยากได้สิ่งที่เครมิสซื้อแต่การไม่ได้อยู่คนเดียวก็คงแอบน้อยใจอยู่ลึกๆ ทั้งๆ ที่เขารู้จักกับเครมิสมาก่อนใคร อยู่ด้วยกันมาตั้งแต่เด็ก ผ่านเรื่องราวมากมายจนไม่คิดว่าเขาจะทนอยู่กับคนแบบนี้ได้

            ไม่รู้ว่าเพราะสงสารหรืออะไรกันแน่...

         ข้า...ข้าไม่ได้อยากได้อะไรขนาดนั้น แค่ว่า...ไม่ได้อยู่คนเดียวมันไม่ยุติธรรม!

            “โกรธใครมาเหรอ?เครมิสถามด้วยแววตาใสแจ๋วเหมือนเด็กๆ เล่าให้เราฟังก็ได้นะ

            โมโหเจ้านั่นแหละ!

            ฟ่องฟ่องชักสีหน้าแล้วเอนกายลงหนุนหมอนก่อนจะทำเป็นเมินไม่สนใจอีกหนึ่งชีวิตในห้อง เขาไม่ได้คาดหวังว่าเครมิสจะให้ของขวัญที่ทำให้เขายิ้มได้ เพราะขนาดวันเกิดเขาไม่รู้อีกฝ่ายจะจำได้หรือเปล่าด้วยซ้ำ คนติงต๊องที่แสนจะซื่อบื้อคนนี้ยากนักที่จะรู้ในสิ่งที่ควรรู้

            อย่าเพิ่งนอนนะ!”

            เครมิสฉุดแขนเขาให้กลับมานั่งเช่นเดิม พอจะเอ่ยปากถามใบหน้าของอีกฝ่ายก็ใกล้เข้ามาจนหลบไม่ทัน ไม่รู้จะมาไม้ไหนอีกแต่ฟ่องฟ่องไม่คิดจะหลงกลแผนเหล่านี้เด็ดขาด

            สัมผัสแผ่วเบาที่หน้าผากทำให้สิงโตหนุ่มเบิกตากว้าง หมัดที่กำลังจะปล่อยออกไปถึงกับชะงัก เครมิสถอนตัวกลับไปก่อนจะส่งยิ้มหวานให้แล้วกล่าวว่า

            สุขสันต์วันไวท์เดย์นะ ฟ่องฟ่อง

            และแล้วคืนนั้นก็มีมังกรโดนสิงโตถีบส่งออกไปนอนนอกห้องข้อหาล่วงเกินโดยไม่ได้รับอนุญาต...แม้ภายหลังจะยอมให้เข้ามานอนพื้นก็ตาม

            เชื่อเถอะว่าแต่ละคนใจร้ายกับเครมิสไม่ได้นานหรอก พวกคุณว่าจริงไหม?

 

--------------------------------------------------------------------------------

 

เสริมสักนิด บทสัมภาษณ์ถึงสาเหตุการซื้อของและการกระทำของเครมิส

 

ดาร์ค : นายแน่ใจนะว่าเจ้าของร้านเขาเข้าใจที่นายพูด

เครมิส : แน่สิ เขายังอธิบายตั้งยาวแหนะว่าทำไมถึงควรซื้อชิ้นนั้น

ดาร์ค : ลองพูดให้ฟังหน่อยได้ไหม

เครมิส : ได้เลย! อืม...เขาบอกว่า สำหรับเด็กตัวเล็กๆ วัยกำลังน่ารักน่าเอ็นดูเหมาะกับของที่มีสีสันสดใส เสริมให้รอยยิ้มของพวกเขาสว่างไสวยิ่งขึ้น ยิ่งมีผมสั้นๆ ด้วยแล้วผมขอแนะนำให้ซื้อเครื่องแต่งกายหรือเครื่องประดับที่มาแต่งเติมทรงผม ไม่เช่นนั้นจะดูเรียบๆ ไปเสียหน่อย เห็นบอกว่าผมสีเทาด้วยนี่นา ปล่อยไว้เฉยๆ จะทำให้เด็กคนนั้นดูเป็นคนมืดมนนะครับ

ดาร์ค : แล้วไงต่อ?

เครมิส : เขาก็เลยช่วยเราเลือก โบว์ผูกผมไง แล้วเราก็เลยเลือกสีขาวเพราะดูบริสุทธิ์ดี เข้าได้กับทุกชุดด้วย!

ดาร์ค : ให้เด็กผู้ชายเนี่ยนะ...

เครมิส : พี่เจ้าของร้านเขาไม่ได้บอกสักหน่อยว่าผู้ชายใส่ไม่ได้

ดาร์ค : นายก็ไม่ได้บอกพี่เขาเหมือนกันว่าซื้อให้ผู้ชาย

เครมิส : แต่เราบอกว่าซื้อของขวัญวันไวท์เดย์นะ!

ดาร์ค : เขายิ่งต้องคิดว่าเป็นผู้หญิง เพราะปกติวันนี้เขาให้ซื้อของให้ผู้หญิงเฟ้ย!

เครมิส : ช่างเถอะๆ ก็เหมาะดีไม่ใช่เหรอ

ดาร์ค : ...ก็จริง //โดนฮอฟฟ์ปามีดใส่

เครมิส : ส่วนของลิวๆ ก็... เขาบอกแบบนี้ สำหรับคนที่ไว้ผมยาวขนาดนั้นแปลว่าต้องรักสวยรักงามพอสมควร ไม่งั้นคงทนไว้ผมยาวขนาดนั้นไม่ได้ แต่ในเมื่อถักเป็นเปียขนาดนั้นก็ไม่จำเป็นต้องเอาอะไรไปประดับให้รก เครื่องประดับที่เหมาะที่สุดควรจะมองเห็นได้ ไม่งั้นจะใส่ไปทำไม เลือกสักชิ้นจากเครื่องประดับโซนนี้สิ ต้องเหมาะมากแน่ๆ เห็นบอกว่าเป็นคนที่ค่อนข้างไว้ตัว ดูเหมือนพวกขุนนางไรงี้ด้วยนี่นา แล้วคนที่จะให้นี่สวยด้วยใช่ไหม?เราก็ตอบไปว่าใช่ เขาก็เลยแนะนำยิ่งกว่าเดิมอีก

ดาร์ค : แต่นายก็ไม่น่าจะซื้อสิ่งนั้นให้...

เครมิส : ทำไมอะ ก็ ตุ้มหูพี่เจ้าของร้านบอกว่าในเมื่อเป็นแวมไพร์หูก็ยาวพ้นผมออกมาให้เห็น แถมสีเขียวยังเข้ากับผมสีทองด้วยนะ เหมือนเอลฟ์เลย ดูดีจะตายไป!

ดาร์ค : แต่นั่นก็มันเหมาะ...ถ้าลิวอิสเป็นผู้หญิง        

เครมิส : เอาน่าๆ ก็ใส่แล้วเข้าดีออก

ดาร์ค : แล้วฟ่องฟ่องล่ะ ทำไมถึงไม่ได้ซื้อเครื่องประดับอะไรให้

เครมิส : ก็...เราเคยให้กิ๊บติดผมกับฟ่องฟ่องตั้งแต่ตอนเด็กๆ แล้วนี่นา ของชิ้นนั้นสำคัญกับทั้งเราและฟ่องฟ่อง เพราะงั้นเลยอยากให้ฟ่องฟ่องใช้อันเดิมต่อไป ถ้าซื้ออย่างอื่นให้ของชิ้นนั้นอาจถูกทิ้งนี่นา เราไม่อยากให้เป็นอย่างนั้น เราไม่ชอบ...การถูกทิ้ง

ดาร์ค : อย่ามาดราม่าวันนี้น่ะเฮ้ย! แล้วทำไมถึงเลือก...ที่จะทำแบบนั้นล่ะ

เครมิส : อ้อ ก็พี่ชายเจ้าของร้านบอกว่าของขวัญวันไวท์เดย์ไม่จำเป็นต้องให้เป็นสิ่งของอย่างเดียวก็ได้ เราก็เล่าเรื่องกิ๊บติดผมให้ไป เขาเลยเข้าใจน่ะ สุดท้ายเลยแนะนำว่าคนที่ปากร้ายแต่ใจดี ทำเป็นเม้นแต่ก็คอยเป็นห่วง ดูแลเรามาตั้งนานขนาดนั้น แค่จุ๊บที่หน้าผาก ยิ้มให้ แล้วบอกขอบคุณสำหรับทุกสิ่งทุกอย่างที่เคยให้การช่วยเหลือ แค่นี้ก็น่าจะพอแล้ว

ดาร์ค : ...นายได้บอกเขาไหมว่าฟ่องฟ่องเป็นผู้ชาย

เครมิส : ไม่ได้บอกมั้ง...แต่มันก็เหมือนๆ กันไม่ใช่เหรอ ท่านแม่ยังเคยจุ๊ปเราที่หน้าผากเลย เราก็เป็นผู้ชายนะ //ทำตาใสซื่อ

ดาร์ค : เชื่อเขาเลยจริงๆ...

เครมิส : เราพูดอะไรแปลกเหรอ? เอาเป็นว่า...สุขสันต์วันไวท์เดย์นะทุกคน เย้! >w<

 

            เซอวิสสุดๆ เลยนะเนี่ยกับตอนนี้ (โดยเฉพาะใครที่เชียร์ฟ่องฟ่องกับเครมิส) ช่างเป็นความสัมพันธ์ที่น่ารักจริงๆ เหมือนเป็นพี่น้องกัน ก็นะ เขาอยู่ด้วยกันมาตั้งแต่เด็ก ฟ่องฟ่องเป็นพี่ เครมิสเป็นน้อง

            ตอนนี้เป็นไงบ้าง ลองนึกสภาพฮอฟฟ์น้อยโดนจับผูกโบว์ใหญ่ๆ ยักษ์ๆ ส่วนลิวอิสนั่งกลุ้มใจว่าจะทำยังไงกับตุ้มหู แล้วก็ภาพฟ่องฟ่องที่ช็อกค้างขยี้หัวตัวเองบนเตียง(ว่าจะยอมให้เครมิสเข้ามานอนไหม) กับหน้าเครมิสที่กระพริบตาปริบๆ ไม่เข้าใจเรื่องราว คงจะฮาไม่ใช่น้อย >w<

            ไรท์เตอร์ไปนอนละ ไว้เจอกันวันอาทิตย์สำหรับบทที่ 12 นะคะ ^^

 

           

           

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,373 ความคิดเห็น

  1. #1285 prewwy (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2556 / 20:30
    ยกนิ้วให้เครมิสค่ะ 555 ช่างเลือกของเก่งอะไรขนาดนี้ >_<
    #1,285
    0
  2. #1061 Marshmallow KinG (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2556 / 15:35
    แอร๊ย... อยากสครีมคู่(?)ฟ่องๆกับเครมิสจริงๆ น่ารักไปแล้ว!
    #1,061
    0
  3. #904 little-red-cap (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 17 มีนาคม 2556 / 22:24
    มันช่าง ...น่าร้ากกกกกกกก อัก!แค่กๆ (สำลักความน่ารัก)
    #904
    0
  4. #902 นีไนล์ (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 17 มีนาคม 2556 / 20:53
    ลิวอิสกับตุ้มหู 
    ต้องสวยมากๆแน่เล้ย ^^ 
    #902
    0
  5. #891 rinray (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 16 มีนาคม 2556 / 10:32
    เครมิสนายช่่าง...(ไม่สามารถหาคำพูดไหนมาสันหาได้)
    #891
    0
  6. #890 CharlotteTear (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 15 มีนาคม 2556 / 19:50
    เฮือกกกกกกกกกกกกกกกกกกก ฮอฟฟ์น้อยติดโบ๊วววววววว ต้องโมเอะมากแน่ๆ เลย<3
    //ตอนแรกนึกว่าพวกหูแมวอะไรทำนองนั้นซะอีก ผิดหวังเล็กน้อย (?)
    //ฟินเครมิสที่...ฟ่องๆ แฮ่ก แฮ่ก >///<
    #890
    0
  7. #889 worm-book (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 15 มีนาคม 2556 / 17:54
    เครมิสก็ซื่อได้ใจจริ๊ง =[]=
    แอบสงสารคุณเพื่อนเครมิสอยู่หรอก...แต่ก็น่ารักดีละมั้ง//โดนดักฆ่า
    #889
    0
  8. #887 ShiroHana (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 15 มีนาคม 2556 / 15:06
    อุ....อุกี๊=///[]///=!!!!!!!!
    แทบจะช๊อคตายแล้วมั้ยล่ะ...นะ...น่าร้ากกกกกกกกกก!!!!
    #887
    0
  9. #886 Em.S.End (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 15 มีนาคม 2556 / 12:30
    ฮอฟฟี่ หนูฟ่อง และลเวจัง เครมิสเขาทำด้วยความจริงใจนะ ยังไงก็ใช้ของขวัญสักหน่อย//โดนรุม
    #886
    0
  10. #885 ปีกแห่งรัตติกาล (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 15 มีนาคม 2556 / 09:07
    น่ารักจังเลยยยยยยย ยิ่งตอนให้ของฟ่องฟ่องยิ่งน่าร้ากกกกกกกก
    #885
    0
  11. #518 Bow's Ansia (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2555 / 19:17
    เครมิสเวลาโหดน่ากลัวเหมือนกันนะ...
    อยากให้ฮอฟหายไวๆ tt'
    #518
    0
  12. #502 Joker Mask (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2555 / 22:19
    จะเกิดเรื่องอะไรที่ไม่ดีขึ้นหรือเปล่าน่ะ  แล้วฮอฟจะเป็นอะไรหรือเปล่าน่ะ 
    ฮาห์นมีความเกี่ยวข้องยังไงกับลิวอิสกันแน่น่ะ
    #502
    0
  13. #451 Kagerou-คาเงโร่ (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2555 / 15:11
    ฮาห์น มีความสัมพันธ์กับลิวอิสยังไงหล่ะเนี่ย
    ทำไมต้องลิวอิสด้วยรึว่าฮาห์นชอบลิวอิส!!???
    เอ๊ะ!ยังไงกันหนอเรื่องนี้มีปมให้ต้องติดตามแฮะ
    สนุกมากเลยอ๊ะ!!!
    #451
    0
  14. #276 ปลาทองจำแลง (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2555 / 16:02

    รู้สึกว่าเม้นท์จะน้อยจนหน้าใจหาย... แต่ฉันไม่รู้ไม่ชี้ ยังไงนิยายพี่แพรก็สนุกอยู่ดี!

    #276
    0
  15. #230 nrn_forever (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 27 เมษายน 2555 / 16:11
     ค้างงงงง ลิวอิสปะทะฮาห์น มันแน่ๆ >  <
    #230
    0
  16. #173 flameknight (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 8 เมษายน 2555 / 19:24
    อืม...ถึงเครมิสจะบ้า แต่ยังไงก็ยังเท่อ่ะ
    สู้ๆนะคะ อัพต่อไวๆเน้อ~~
    #173
    0
  17. #172 worm-book (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 8 เมษายน 2555 / 11:16
    ชักอยากเห็นลิวอิสสู้กับฮาห์นเร็วๆแล้วล่ะ *0*
    #172
    0
  18. #171 annaaa (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 7 เมษายน 2555 / 20:09
    มาอัพต่ออีกเร็วๆน้า
    #171
    0
  19. #170 รินเซ่ (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 7 เมษายน 2555 / 18:41
    มาซักที

    #170
    0