[นิยายแปล] คู่หมั้นของข้าไม่ธรรมดา (Yaoi)

ตอนที่ 5 : บทที่ 4 ไม่ควรวิ่งเล่นในที่ที่ไม่คุ้นเคย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,675
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 360 ครั้ง
    7 พ.ค. 63

ในที่สุดเหวินจินก็เลิกลังเลและยอมออกจากห้อง

ความจริงแล้วเหวินจินไม่ค่อยอยากออกมาข้างนอกเท่าใดนัก เพราะพลังวิญญาณด้านนอกต่ำมากจนรู้สึกไม่ดี แต่เห็นว่าเดวิดมีความพยายามที่จะเอาอาหารมาล่อ เขาสงสารจึงยอมออกมาหรอก

เมื่อออกมาเดวิดพยายามจะอุ้มเหวินจินไว้ในอ้อมแขน เหวินจินทั้งกัดทั้งข่วนสร้างรอยเล็บมากมายบนร่างกายจอมพลเหล็ก แต่เขาดูไม่สะทกสะท้านเลยสักนิด จนกระทั่งความสนใจของเหวินจินถูกดึงไปโดยกลิ่นหอมเย้ายวน นี่มันกลิ่นของอาหาร! จิ้งจอกตัวน้อยยื่นมือขึ้นไปตบใบหน้าของเดวิดที่จู่ๆก็ยิ้มออกมา

ช่างหอมอะไรเช่นนี้! เหวินจินสูดดมกลิ่นอีกหลายครั้ง และวางอุ้งมือลงบนไหล่กว้างของนายพลเดวิด ดวงตากลมสีฟ้าจ้องมองเดวิดเต็มไปด้วยความเร่งรีบและสงสัย "หงิง?"

นี่คือกลิ่นอะไรกัน เหตุใดจึงหอมขนาดนี้ หรือนี่จะเป็นกลิ่นของอาหารสูตรพิเศษที่เขาบอก? มันคืออาหารชนิดใดกันนะ ต้องเป็นเนื้อแน่ๆ เขาไม่เคยได้กลิ่นอาหารน่าอร่อยเช่นนี้ในฮวงหวางมาก่อนเลย! เหวินจินยิ้มกว้างให้นายพลเดวิดด้วยความจริงใจ จิตใต้สำนึกของเขาในตอนนี้บอกว่าไม่มีปัญหาที่จะยอมให้นายพลผู้นี้บ้าง อ่อ! เพื่อความเท่าเทียมหรอกนะ ข้าไม่ได้เห็นแก่อาหารที่น่าลิ้มลองกระทั่งกลิ่นเลยแม้แต่น้อย

ในตอนแรกเดวิดรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย แต่การได้เห็นลิ้นเล็กแลบออกมาเลียปาก เขาจึงรู้ได้ทันทีว่าเจ้าตัวน้อยนี่ต้องการอะไร ช่างน่าเอ็นดูเสียจริงๆ

เดวิดหรี่ตาลงมองเหวินจินอย่างจับผิด แต่ไม่ได้เอ่ยสิ่งใดออกมา ซึ่งเขาก็ไม่ได้สนใจนักหรอกว่าชายผู้นั้นจะพูดหรือไม่พูดอะไร เพราะสิ่งที่เขาสนใจในตอนนี้คือเมื่อใดเจ้านี่จะพาเขาลงไปชั้นล่างเสียที มีของอร่อยรอเขาอยู่ชั้นล่างนะ!

เมื่อเดวิดเริ่มเดินออกจากห้อง เหวินจินก็ปีนขึ้นไปบนไหล่กว้างของเขา การที่เจ้าตัวน้อยยืนขึ้น นั่นทำให้เดวิดกังวลเป็นอย่างมากว่าเขาอาจทำมันหล่นลงไป

เหวินจินสังเกตุได้ว่าเดวิดเดินช้าลง จึงใช้อุ้งมือตบไหล่เขาอย่างรีบร้อน และส่งเสียงครางออกมาเบาๆหลายครั้งให้เดวิดรีบเดินกว่านี้



เดวิดเข้าใจดีว่าจิ้งจอกตัวน้อยนี่รักอาหารเป็นอย่างมาก ดังนั้นขณะกำลังเดินเขาจึงคิดทันทีว่าควรให้เจ้าตัวน้อยนี่กินอะไรดี แต่เมื่อไปถึงห้องอาหารมันก็กระโดดลงจากไหล่เขาแล้วหายตัวไปอย่างรวดเร็วโดยที่เขาไม่ทันจะห้าม แม้เจ้าตัวน้อยจะหายไปเช่นนี้ เดวิดก็ไม่ได้กังวลสักเท่าใดนัก เพราะเขาสามารถรู้ได้เสมอว่ามันอยู่ที่ไหน การทำพันธะสัญญานี่ดีจริงเสียจริง! เดวิดคิด และการที่เดวิดปล่อยให้เจ้าตัวน้อยเดินไปตามลำพังเช่นนี้ ความจริงแล้วนี่เป็นบทเรียนที่เขาจะให้มันได้รู้

ว่าการวิ่งเล่นในที่ที่ไม่คุ้นเคยมันไม่ควรเลย






ในตอนนี้ เมื่อทุกคนในห้องอาหารรับรู้ถึงการปรากฎตัวของจอมพลเหล็ก เสียงโห่ร้องด้วยความยินดีก็ดังสนั่นไปทั่วทุกทิศ คนที่ดีใจจนร้องไห้ออกมาก็มีไม่น้อย

ทหารที่ประจำการ ณ โรงพยาบาล ในช่วงเดือนที่ผ่านมาพวกเขาวิตกกังวลเป็นอย่างมาก บรรยากาศในตอนนั้นมืดครึ้มไปหมด พวกเขากลัวว่าอาการของจอมพลเหล็กอาจจะแย่ลง แต่หลังจากได้ยินข่าวลือว่านายพลเดวิดฟื้นขึ้นมาแล้ว แม้เป็นเพียงแค่ข่าวลือแต่พวกเขาก็รู้สึกดีใจเป็นอย่างมาก จนถึงตอนนี้ ตอนที่พวกเขาได้พบท่านนายพลแล้ว ใบหน้าของทุกคนเต็มไปด้วยความสุข พวกเขาพร้อมใจกันเปล่งเสียงออกมาเป็นชื่อของนายพล เป็นบรรยากาศที่เต็มไปด้วยความสุขจริงๆ

พลเอกเอ้อร์ฉีเดินเข้ามาหาเดวิดด้วยรอยยิ้ม และเอ่ยด้วยน้ำเสียงติดล้อเลียน "เจ้าตัวเล็กนั่นวิ่งเร็วมาก จะไม่พูดอะไรหน่อยหรอ"

เดวิดส่ายหัว เอ้อร์ฉีไม่ได้กล่าวอะไรต่ออีก เขาเอาน้ำชาส่งให้เดวิดและพากันเดินออกจากห้องโถง ก่อนเดินออกมา เอ้อร์ฉีเอ่ยออกมาด้วยความระมัดระวัง "นายไม่กินหรอ?"

"ไม่ล่ะ" เดวิดพูดพร้อมส่ายหัว งานของเขาในตอนนี้คือการออกมาเปิดเผยตัวเพื่อพิสูจน์ว่าเขาฟื้นขึ้นมาแล้ว ความจริงเดวิดแค่ปรากฎตัวให้ผู้บังคับบัญชาทหารได้พบก็เป็นพอ แต่ทหารเล็กๆบางคนมาอยู่ที่นี่ด้วยความตั้งใจที่ต่างกันไป และบางคนที่เข้ามาอยู่ที่นี่ เพราะเห็นเขาเป็นแรงบันดาลใจ



เดวิดอยู่ภายในห้องโถงเพียงครู่เดียว ถึงแม้พิษในร่างกายเขาจะถูกกำจัดจนหมดสิ้นแล้ว แต่พลังภายในร่างกายยังไม่ฟื้นดี ตอนนี้เขายิ่งต้องระวังตัวเป็นพิเศษ เพราะอาจมีผู้ไม่หวังดีจ้องจะทำร้ายเขามากในเวลานี้

"พวกเขาเพียงแค่อยากเห็นนายแบบตัวเป็นๆเพื่อความสบายใจ นายไม่จำเป็นต้องมาที่นี่ทุกวัน" เอ้อร์ฉีถอนหายใจ

"อืม" เดวิดรู้ว่าร่างกายของเขาในตอนนี้ยังไม่เข้าที่สักเท่าใดนัก แต่เขาไม่อยากให้เหล่าทหารที่จงรักภัคดีต้องสิ้นหวังเนื่องจากขาดผู้นำ "สถานการณ์ตอนนี้เป็นอย่างไรบ้าง?"

"ไม่ค่อยจะดี" เอ้อร์ฉีเอ่ยพลางหลุบตาลงต่ำเล็กน้อย "หากพวกเซิร์กยังไม่ล่มสลาย และภายในเร็วๆนี้นายยังไม่ปรากฎตัวให้พวกมันเห็น มันคงจะยกกองทัพเข้ามาอีกแน่ แค่ตอนนี้ทหารทางฝั่งชายแดนก็สู้แทบไม่ไหวแล้ว"

เดวิดเลียริมฝีปากและมองไปที่ถ้วยกาแฟในมือของตัวเอง "ตอนนี้ฉันยังไม่สามารถขับยานได้..."

"นายรู้ไหม ตอนนี้ที่สถาบันทดลอง ศาสตราจารย์หลินกำลังทดลองเซรั่มถอนพิษเบื้องต้นอยู่ เพราะว่าจากการรบครั้งก่อนไม่ได้มีแค่นายที่ได้รับพิษ หากสถาบันสามารถทดลองถ่ายพลังของพวกเขา... ฉันแค่หวังว่าจะหาทางช่วยพวกเขาได้"

เดวิดหันหน้าไปสบตากับเอ้อร์ฉี

การถ่ายพลังงานยังเป็นปริศนาที่มีเพียงผู้คนบางกลุ่มในจักรวรรดิเท่านั้นที่ให้คำตอบเรื่องนี้ได้ หากสถาบันทำสำเร็จได้จริงๆ มันอาจเกิดผลกระทบกับทุกระดับขั้นพลังทั้งด้านดีและไม่ดี ผู้ที่สามารถถ่ายพลังได้จำนวนมากที่ต้องเสียชีวิตลง รวมถึงบิดาของเขา ผู้ที่แข็งแกร่งกว่าใคร กลับต้องมีอายุที่สั้นเพียงนี้

ตอนนี้การรุกรานของพวกเซิร์กก็เข้าใกล้อาณาจักรมากขึ้นทุกที แต่เขาไม่สามารถลุกขึ้นมาสู้ได้ หากเขาลุกขึ้นสู้ตอนนี้เขาจะเสียเปรียบ เขามั่นใจว่ายังไงก็ไม่มีใครสามารถรับมือกับราชาแห่งเซิร์กได้เท่ากับเขา และเขาจะต้องรีบฟื้นตัวให้เร็วที่สุด

"ดี"






ในขณะเดียวกันห้องอาหารก็เกิดความวุ่นวายขึ้น

แม้ว่าเหวินจินยังไม่หายดี แต่จินตานของเขามั่นคงขึ้นมาก หลังจากได้พักผ่อนเพิ่มอีกนิดหน่อยพลังและร่างกายของเขาก็ดีขึ้นมาบ้างแล้ว เหวินจินเดินวนในห้องประชุมอย่างไม่รีบร้อน ขณะเดินก็สูดดมกลิ่นหอมของอาหารไปด้วย ทหารหลายนายมองเขาด้วยความอยากรู้อยากเห็น แต่ไม่มีใครกล้าเข้ามาจับเขาสักคนเดียว พวกเขาปล่อยให้จิ้งจอกตัวจิ๋ววิ่งเล่นในห้องโถงอย่างสบายใจ

เป้าหมายของเหวินจินคือการลิ้มรสอาหารทุกชนิดที่นี่! จากที่เขาศึกษาเกี่ยวกับพฤติกรรมของมนุษย์ พวกเขาจะวางสิ่งที่ดีที่สุดไว้ตรงกลาง และสิ่งที่ดีที่สุดนั่นต้องเป็นเนื้อสูตรพิเศษที่เดวิดพูดถึงอย่างแน่นอน!

เหวินจินเดินตามกลิ่นของเนื้อนั่น ขณะเดินเขาไม่สามารถทำให้หางปุกปุยนั่นหยุดส่ายได้ ยิ่งกว่านั้นเขาที่ปกติสามารถอิ่มทิพย์ได้รู้สึกว่าตนเองหิวโหยเป็นอย่างมาก

โต๊ะอาหารที่เต็มไปด้วยชายฉกรรจ์รูปร่างใหญ่โต ไม่ใช่ว่าพวกเขาไม่เคยพบอะไรเช่นนี้มาก่อน แต่ไม่เคยพบสัตว์วิเศษที่มีขนาดเล็กขนาดนี้ ยิ่งกว่านั้นนี่เป็นสัตว์สัญญาของท่านนายพลด้วย ตอนที่นายพลเหล็กเข้ามาในห้อง พวกเขาแค่สังเกตเห็นเจ้าตัวเล็กบนบ่านายพลเดวิด พวกเขาจัดอาหารให้เจ้าตัวน้อยมากมายเมื่อรู้ว่านายพลเดวิดฟื้นขึ้นหลังทำสัญญากับมัน

เหวินจินกระโดดขึ้นไปบนโต๊ะอย่างรวดเร็ว อาหารบนโต๊ะส่งกลิ่นหอมฟุ้งจนท้องร้อง แต่ตอนนี้เขาจะต้องได้กินเนื้อสูตรพิเศษเสียก่อน! เนื้อชิ้นใหญ่บนจานส่งกลิ่นหอมมากขึ้นเมื่อเข้าไปใกล้ เหวินจินอ้าปากกัดเนื้อคำโตอย่างมีความสุขกับรสชาติเนื้อที่หวานฉ่ำเช่นนี้ ในขณะเดียวกันเขาก็ต้องระวังหางของตนว่าอาจไปลงในอาหารจานอื่น ถึงเขาจะเป็นสัตว์ แต่เขาก็รักความสะอาดนะ!

เหวินจินกัดเนื้ออย่างเอร็ดอร่อยในขณะที่เหล่าทหารจ้องมองอย่างไม่วางตา พวกเขาคิดว่าปกติแล้วสัตว์ตัวเล็กๆเช่นนี้จะกลัวคนเป็นอย่างมาก แต่เจ้านี่กล้าที่จะกระโดดขึ้นมากินอาหารท่ามกลางผู้คนมากมาย และกินอย่างเอร็ดอร่อยเสียด้วย

พวกเขาแทบไม่เชื่อว่านี่เป็นสัตว์สัญญาของท่านนายพล มันทั้งดูตัวเล็ก อ่อนแอ และ...ดูไม่น่าจะช่วยอะไรนายพลเดวิดได้เลย จะมีก็แต่ท่าทางการกินเช่นชนชั้นสูงซึ่งดูสง่างามยิ่งกว่ามนุษย์


ทันใดนั้นเหวินจินก็หยุดการกระทำทุกอย่าง ไม่ใช่เพราะทนสายตาที่จ้องมองไม่ไหว แต่เป็นเพราะเนื้อตรงหน้าชื้นใหญ่เกินจะเอาเข้าปาก เขากลัวว่าหากกัดมันอาจจะเลอะปากของเขาได้ แต่เมื่อได้กัดเข้าไปแล้วก็พบว่า เนื้อชิ้นนี้ทั้งนุ่มทั้งหอม มันแทบละลายในปากโดยไม่ต้องเคี้ยวเลย พระเจ้า! เขาไม่เคยกินอะไรอร่อยเช่นนี้มาก่อน!

มันอร่อยจนเหวินจินเริ่มคิดเกี่ยวกับการใช้ของวิเศษดึงพลังวิญญาณของเขาเข้าไปเก็บ เพื่อที่เขาจะสามารถกินได้มากกว่านี้

เมื่อคิดแผนการแสนยอดเยี่ยมเพื่อจะได้กินเนื้อแสนอร่อย ใบหน้าเล็ก ๆ ของเหวินจินก็เริ่มยู่ลง เมื่อค่อนข้างสับสนกับความคิดของตน "ข้าตะกละขนาดนี้เชียวหรือ... "


แถมจากนักเขียน

เดวิด : ทุกอย่างผ่านไปเร็วมาก

หวินจิน : ใช่ นกยังไม่ทันร้องเลย* (เป็นคำแสลงของจีน หมายถึง การแข็งตัวของอวัยวะเพศชาย)

เดวิด : นายไม่จะกลัวใช่ไหม ฉันพร้อมนะ ถึงเป็นตอนกลางวันฉันก็พร้อม

เหวินจิน : พร้อม? พร้อมอะไร? ข้าหมายถึงนกแสนสวยของเอ้อร์ฉียังไม่ทันร้องเลย เจ้าพูดถึงเรื่องอะไรเนี่ย!?



------------------------------------------------------------


แงง สวัสดีค่าา ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะคะ ถ้ามีคำผิด หรือตรงไหนควรแก้บอกกันได้เลยนะคะ รักกก

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 360 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

181 ความคิดเห็น

  1. #151 reposes (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2563 / 00:18

    หิวด้วยเลยยย

    #151
    0
  2. #148 Farfer Ppnk (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2563 / 22:44
    ไม่ตะกละเลยยยยยย
    #148
    0
  3. #140 ::Rabbit Hole:: (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2563 / 20:03
    กินเยอะๆ
    #140
    0
  4. #101 N_dew (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 15:33

    อ่านมาถึงตอนนี้รู้สึกว่าคุณแปลได้ลื่นพอสมควรเลย อ่านง่ายมาก เลือกใช้คำก็ดี เก่งมากๆเลยค่ะ จะติดตามต่อไปนะคะ สู้ๆ

    #101
    1
    • #101-1 peam_kanchapeam(จากตอนที่ 5)
      24 พฤษภาคม 2563 / 19:50
      อุแงง ขอบคุณมากเลยนะคะ จะพยายามทำให้ดีที่สุดค่ะ
      #101-1
  5. #61 TttIiiMmm (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 14:20
    ถ้าชอบก็กินเยอะๆค่ะลูก อืมมเอ็นดูววว
    #61
    1
    • #61-1 peam_kanchapeam(จากตอนที่ 5)
      13 พฤษภาคม 2563 / 19:10
      เรื่องกินเรื่องใหญ่คับ!
      #61-1
  6. #46 orkan2541 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 21:16
    น่ารักมาก
    #46
    1
    • #46-1 peam_kanchapeam(จากตอนที่ 5)
      12 พฤษภาคม 2563 / 00:11
      ขอบคุณค่าา
      #46-1
  7. #45 UnlunLun (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2563 / 00:26
    ขออีกเนอะๆเลยค่ะ กำลังเอ็นดู
    #45
    1
    • #45-1 peam_kanchapeam(จากตอนที่ 5)
      12 พฤษภาคม 2563 / 00:11
      มาแน้วๆ
      #45-1
  8. #41 by no mean (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2563 / 08:15
    สังเกต ไม่มีสระอุน้า
    #41
    2
    • #41-1 by no mean(จากตอนที่ 5)
      7 พฤษภาคม 2563 / 08:20
      ฉกรรจ์ เขียนแบบนี้ค่า
      #41-1
    • #41-2 peam_kanchapeam(จากตอนที่ 5)
      7 พฤษภาคม 2563 / 09:19
      แงง ขอบคุณค่าาาา
      #41-2
  9. #40 boyflower (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2563 / 00:55
    ทุกคนจงรักจงหลงน้องซะเถอะ โฮ๊ะๆๆๆ
    #40
    1
    • #40-1 peam_kanchapeam(จากตอนที่ 5)
      7 พฤษภาคม 2563 / 09:19
      โอมเพี้ยงง!!!5555
      #40-1
  10. #39 ;★ Boccacio (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2563 / 00:06
    ทุกคนในกองทัพนี่อาจจะเป็นทาสน้องในอนาคตมั้ยคะ
    #39
    1
    • #39-1 peam_kanchapeam(จากตอนที่ 5)
      13 พฤษภาคม 2563 / 11:25
      แค่นายพลน้องก็เหนื่อยแน้ววว
      #39-1
  11. #37 มะมะหม๊าววว (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 20:35
    หิว แต่ก็กลัวเลอะ 55555
    #37
    1
    • #37-1 peam_kanchapeam(จากตอนที่ 5)
      7 พฤษภาคม 2563 / 09:20
      ข้ารักความสะอาดนะ!!5555
      #37-1
  12. #36 Ahe215 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 20:31

    น้องเรื่องกินเรื่องใหญ่สินะ😂

    #36
    1
    • #36-1 peam_kanchapeam(จากตอนที่ 5)
      7 พฤษภาคม 2563 / 09:20
      เท่านี้เอง เท่าโลกกก
      #36-1
  13. #35 Jnwithmonday (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 19:55
    ขนาดนี้แล้วนะคะ 55555555
    #35
    1
    • #35-1 peam_kanchapeam(จากตอนที่ 5)
      7 พฤษภาคม 2563 / 09:21
      นั่นสิคะ555
      #35-1
  14. #34 Saku442274 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 19:10
    พุ่งคิดได้ว่าตัวเองตะกละรึ! 5555555+
    #34
    1
    • #34-1 peam_kanchapeam(จากตอนที่ 5)
      7 พฤษภาคม 2563 / 09:21
      น้อนน5555
      #34-1
  15. #33 Konrafah (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 16:37
    ชอบมากน้องน่ารักงื้อออออ ส่ายหางดุ๊กดิ๊ก
    #33
    1
    • #33-1 peam_kanchapeam(จากตอนที่ 5)
      7 พฤษภาคม 2563 / 09:22
      น้องน่าร้ากก
      #33-1
  16. #32 กุหลาบสีเทา (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 15:52
    กินก็จะกิน แต่ก็กลัวเลอะตัวด้วย 55555
    #32
    1
    • #32-1 peam_kanchapeam(จากตอนที่ 5)
      6 พฤษภาคม 2563 / 16:06
      น้องรักความสะอาดค่ะ😂😂
      #32-1
  17. #31 C-Nice (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 15:49
    ขอบคุณค่าาา
    #31
    1
    • #31-1 peam_kanchapeam(จากตอนที่ 5)
      6 พฤษภาคม 2563 / 16:06
      ค่าาา❤
      #31-1
  18. วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 15:46
    น้องเห็นแก่กินมาก555
    #30
    1
    • #30-1 peam_kanchapeam(จากตอนที่ 5)
      6 พฤษภาคม 2563 / 16:06
      กำลังโตๆ555
      #30-1