[นิยายแปล] คู่หมั้นของข้าไม่ธรรมดา (Yaoi)

ตอนที่ 4 : บทที่ 3 เรื่องนี้ไม่ควรเกิดขึ้น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,964
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 382 ครั้ง
    3 พ.ค. 63

เมื่อเหวินจินรู้สึกตัว เขารู้สึกว่าร่างกายของตนนั้นอ่อนแอไร้เรี่ยวแรงกว่าครั้งก่อนมาก เขาไม่สามารถลืมตาขึ้นได้ นี่ทำให้เขารู้ว่าเขาไม่ควรใช้ของวิเศษยามร่างกายอ่อนแอ เมื่อเขาตรวจสอบพลัง ก็พบว่าจินตานของเขายังไม่หายดี และเส้นลมปราณก็พันกันจนยุ่งเหยิง แม้เหวินจินได้พักผ่อนเป็นเวลานาน แต่นั่นไม่ได้ช่วยให้ร่างกายของเขาดีขึ้นเลย เขาอดไม่ได้ที่จะถอดหายใจออกมา

เขาจะปล่อยให้ตัวเองเป็นเช่นนี้ต่อไปไม่ได้...


เหวินจินมียาครอบจักรวาลซึ่งหาได้ยากมาก ยานี้มีสรรพคุณรักษาได้แทบทุกอย่าง...แต่ตอนนี้เขาไม่มีพลังพอที่จะใช้มัน ชีวิตข้าช่างย่ำแย่ มีของดีอยู่แท้ๆกลับไม่สามารถนำมาใช้ได้ แต่ถึงเขานำยานั่นออกมาใช้ เขาก็ไม่มั่นใจว่าตนเองจะสามารถทนผลข้างเคียงที่จะเกิดขึ้นหลังใช้ยาได้หรือไม่


แม้เขาจะเกิดมานับพันๆปี แต่เหวินจินก็ไม่เคยได้ยินเกี่ยวกับจินตานที่เกิดรอยร้าว หรือปีศาจติดอยู่ในโลกที่พลังวิญญาณต่ำอะไรเช่นนี้มาก่อน และเขากลัว กลัวว่าทุกอย่างเป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น..


เมื่อหลุดจากห้วงความคิด ก็รับรู้ได้ว่าข้างกายมีมนุษย์บุรุษเพศอยู่ เป็นมนุษย์ที่เขาจะต้องแก้แค้นเป็นแน่ เหวินจินจำกลิ่นของชายผู้นี้ได้ดี


ตอนนี้แม้พิษของนายพลจะถูดกำจัดออกจนหมดแล้ว เหวินจินก็ไม่สามารถทำลายสัญญาได้อยู่ดี


เสียงทุ้มฟังสบายของบุรุษข้างกายเรียกสติเขากลับมา "ตื่นแล้วเหรอ?"


เหวินจินรู้สึกประหลาดใจเป็นอย่างมาก เขาไม่เคยได้ยินภาษาเช่นนี้มาก่อน แต่เขากลับเข้าใจในสิ่งที่ชายผู้นี้สื่อสารได้เป็นอย่างดี นี่คงเป็นผลจากการทำพันธะสัญญากระมัง


เมื่อได้ยินเสียงเอ่ยทัก เหวินจินจึงหันหน้าไปตามเสียงของนายพลเดวิด เขายังไม่สามารถลืมตาได้ แต่เมื่อหันไปเขารู้สึกถึงพลังวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ของเดวิดอยู่ครู่หนึ่ง มนุษย์ตรงหน้าเขาไม่ได้อ่อนแอเช่นมนุษย์ธรรมดา แต่ก็ไม่ได้แข็งแกร่งดุจเทพเทวาอะไร และตอนนี้เหวินจินไม่แข็งแรงพอที่จะรับรู้ความเคลื่อนไหวของนายพลเดวิดได้


ตอนนี้เขากำลังที่สิ่งใดอยู่? เมื่อไม่สามารถรับรู้ได้เหวินจินจึงเลิกคิดเรื่องนี้ทันที เขากลับมาโต้เถียงกับตนเองอย่างจริงจังอีกครั้ง ว่านี่อาจเป็นเพียงความสามารถของพวกมนุษย์ที่พัฒนาขึ้นอีกขั้นก็เป็นได้






สายตาของเดวิดจ้องมองเจ้าตัวน้อยด้วยความอ่อนโยน เขาเห็นหูเล็กๆลู่ไปด้านหลัง แต่ดวงตานั้นยังไม่ยอมลืมขึ้นมา เดวิดสังเกตุเจ้าตัวน้อยตรงหน้าแทบทุกอากัปกิริยา และจากการสังเกตุเขาก็พบว่ความถี่ในการหายใจของมันเปลี่ยนไป...มันกำลังสำรวจสิ่งรอบตัวอยู่


เดวิดจึงรู้ได้ว่าจิ้งจอกน้อยตัวนี้ไม่ได้อ่อนแอเช่นรูปร่างภายนอก เมื่อตื่นขึ้นมันฉลาดพอที่จะสำรวจสภาพแวดล้อมโดยรอบอย่างระมัดระวัง นี่คงเป็นสัญชาตญาณการป้องกันตัวของสัตว์ แต่สำหรับคนที่เจอการถูกลอบสังหารหรือเจอกับดักแทบทุกวันอย่างเขา การสำรวจสภาพแวดล้อมคงเป็นสิ่งที่เขาต้องทำเป็นประจำอยู่แล้ว


ในตอนนี้เจ้าตัวน้อยยังไม่ยอมลืมตาขึ้นมา และเดวิดก็ไม่อยากเร่งรัดใดๆ จึงก้มหน้าอ่านเอกสารในมือต่อ แต่ไม่ถึงห้าวินาที นายพลก็ปิดเอกสารในมือ และนั่งลงข้างเตียง การกระทำเช่นนี้คงทำให้ตัวเขาในอดีตยืนมองอย่างไม่เข้าใจที่อยู่ๆเขาก็กลายเป็นคนใจร้อนเช่นนี้เป็นแน่


"นี่เจ้าตัวน้อย นายนอนมามากกว่าแปดชั่วโมงแล้วนะ" เดวิดเอ่ยขึ้นพร้อมลูบเบาๆที่หัวของเหวินจิน


"แง่ง!" อย่ามาแตะต้องตัวข้านะ!


จิ้งจอกตัวน้อยส่งเสียงขู่ออกมาด้วยความไม่พอใจ แต่เดวิดยังคงลูบหัวเขาราวกับไม่ได้ยิน


"อาหารเย็นเตรียมเสร็จเรียบร้อยแล้วนะ พวกเขาเตรียมอาหารสูตรพิเศษของลีเบเรซไว้ด้วย มันอร่อยมากเลยนะ นายอยากกินไหม?"


เดวิดสังเกตุเห็นว่าหูของจิ้งจอกน้อยตั้งขึ้นเมื่อได้ยินที่เขาพูด ก่อนหน้านี้จิ้งจอกตัวน้อยพยายามจะขยับหนีสัมผัสของเขา แต่ตอนนี้มันกลับนิ่งเฉยให้เขาสัมผัสจนพอใจเมื่อพูดถึงอาหาร เดวิดหัวเราะน้อยๆกับท่าทางน่ารักนั่น


เขาขำหรือ!? เหวินจินพยายามสงบสติอารมณ์...มันลืมตาขึ้นและตะปบเข้าที่ใบหน้าของนายพลเดวิด "ฟ่อ!!" อย่ามาหัวเราะข้านะ!!






เหวินจินชอบการรับประทานอาหารมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว แม้ว่าเขาบำเพ็ญเพียรสำเร็จจนถึงขั้นอิ่มทิพย์แล้ว เขายังคงปรารถนาที่จะลิ้มรสชาติของอร่อยอยู่ เมื่อครั้งยังเด็ก เพื่ออาหารที่หาได้ยากเหวินจินถึงขั้นแลกอาหารกับหยกชั้นดีที่ติดตัวเขามานับสิบปี ซ้ำแล้วเมื่อกินอาหารหมด เขายังตามคนผู้นั้นไปที่บ้านเพื่อกินขนมอีกหลายจาน จนในที่สุดอาจารย์ของเขาก็ไปลากตัวเขากลับมา ความโง่เขลาของเหวินจินถูกพูดถึงอย่างมากจนเพื่อนน้อยใหญ่แทบทั้งภูเขารับรู้กันหมด


หลังจากวันนั้น เหวินจินจึงเรียนรู้ที่จะระงับความต้องการ และหลีกเลี่ยงกลิ่นอันเย้ายวนอาหาร


เรื่องนี้ก็ผ่านมานานมากแล้ว เหวินจินชอบรับประทานอาหารก็จริง แต่เขาจะไม่ยอมกินอย่างไร้ศักดิ์ศรีหรอกนะ! คิดจะเอาอาหารมาหลอกล่อเขางั้นหรือ? ต่อให้เป็นเมนูพิเศษก็-- เมนูพิเศษงั้นหรือ? เมื่อคิดมาถึงตรงนี้ ดวงตาของเหวินจินก็ฉายแววลังเลออกมาอย่างเสียไม่ได้


การได้เห็นดวงตากลมของสุนัขจิ้งจอกตัวน้อยที่ลืมขึ้น ฉายแววดื้อรั้นและลังเล เดวิดรู้สึกว่าหัวใจของเขาเต้นแรงอย่างไม่เคยเป็น รู้สึกราวกับมีผีเสื้อนับพันบินในท้อง เพื่อนของเขา หมายถึงเอ้อร์ฉีก็ทำสัญญากับนกสีสันสวยงามตัวหนึ่ง พวกเขาอยู่ด้วยกันมากว่ายี่สิบปี ไปไหนมาไหนด้วยกันเสมอ ซึ่งเขาคิดว่ามันไม่จำเป็น แต่กับเจ้าตัวน้อยนี่ เขารู้สึกอยากอยู่ใกล้ชิดกับมันตลอดเวลา เดวิดไม่รู้ว่าที่เขาคิดเช่นนี้เป็นเพราะพันธะสัญญาหรือเปล่า


เหวินจินรู้สึกถึงสายตาของนายพลเดวิด มันใช้อุ้งมือยันใบหน้าชายหนุ่มไว้ แต่เดวิดกลับต้านแรงของเขาและยื่นหน้าเข้ามาอีก เหวินจินจึงออกแรงดันหน้าจอมพลเหล็กมากกว่าเดิม "ฟ่อ!" แยกเขี้ยวใส่เสียเลย


"หิวแล้วเหรอ?" เหมือนเดวิดจะเข้าใจความหมายของเหวินจินผิดไป เขาใช้มือจับอุ้งมือน้อยที่แตะเบาๆบนใบหน้าของเขาออก แต่เหวินจินก็ไม่ยอมให้เขาแตะ มันกระตุกอุ้งมืออกทันทีแต่เดวิดก็ไม่ได้โกรธอะไร เขาเข้าใจว่าเจ้าตัวน้อยนี่คงยังไม่ชิน และลูบหัวมันเบาๆ "นายไม่กลัวฉันจะขายนายเหรอ?"


เหวินจินหลับมากว่าสี่ชั่วยาม(²) หากเดวิดคิดจะขายเขาเหตุใดจึงไม่ขายเสียตั้งแต่ตอนนั้น แต่คิดจะขายเขาเมื่อเขาตื่นเนี่ยนะ!? เหวินจินคิดพลางใช้อุ้งมือน้อยๆนั่นดันมือของเดวิดออก และเลียทำความสะอาดอุ้งมือตนเอง



[ หนึ่งชั่วยามประมาณสองชั่วโมง ]



เหวินจินกำลังคิดว่าชายตรงหน้านี้มีร่างกายที่สูงใหญ่ในสายตาของผู้อื่น แต่ใครจะรู้เล่าว่าตอนนี้ร่างกายของชายผู้นี้เป็นอย่างไร เรื่องนี้เหวินจินรู้ดีที่สุด มันเป็นเพราะสัญญา... เมื่อนึกถึงก็ชักจะอารมณ์เสีย ดังนั้นตลอดเวลาเหวินจินจึงพยายามไม่นึกถึงมัน ตราบใดที่สัญญายังไม่ถูกทำลายเขามั่นใจว่าชายผู้นี้ไม่มีทางทำร้ายเขา...หรืออย่างน้อยก็จนกว่าเดวิดจะหายดี


เขาคงจะต้องอยู่ที่นี่ต่อไป เหวินจินคิดพลางมองไปที่นายพลเดวิด ชายคนนี้ไม่เหมือนคนอื่น เวลาที่อยู่ใกล้ เหวินจินมักรู้สึกถึงพลังวิญญาณซึ่งแข็งแกร่งกว่ามนุษย์ทั่วไป ตอนนี้แม้ว่าเหวินจินจะไม่อาจทราบได้ว่าเป็นเพราะอะไร แต่เขามั่นใจว่าสักวันเขาจะพบคำตอบของเรื่องนี้


เดวิดที่นั่งอยู่มองเจ้าตัวน้อยด้วยสายตาประเมินและเอ่ยด้วยเสียงแผ่วเบา "ความระมัดระวังตัวต่ำเกินไปหน่อยแฮะ"


ทันใดนั้นเหวินจินก็หันขวับมามองเดวิดและยื่นอุ้งมือทั้งสองข้างมากุมใบหน้าของเขาไว้ นี่มันอะไรกัน! เหตุใดเจ้าคนผู้นี้จึงได้มาตัดสินเขาเช่นนี้ จะตัดสินโดยไร้หลักฐานได้อย่างไรกัน!


"ฟ่อ! ฟ่อ!" ข้างนอกนั่นมีทหารยืนอยู่สองนาย ในห้องโถงรับรองมียามอีกสิบแปดคนซึ่งแบ่งออกเป็นสามหน่วย ด้านนอกมีเจ้าหน้าที่อยู่อีกประมาณหนึ่งร้อยคนทั้งด้านหน้าและหลัง ข้ารู้แทบทั้งหมด! เหตุใดจึงกล่าวว่าเขาไม่ระวังตัว!!


แถมจากผู้เขียน


เหวินจิน : ข้ารู้จักระมัดระวังตนเองนะ!

เดวิด : จริงเหรอ?

เหวินจิน (ตอบด้วยความภาคภูมิใจ) : ใช่!

เดวิด : นายจับมือฉันไว้เถอะ เรื่องนี้ดูไกลตัวนายอยู่มาก ฉันสามารถดูแลนายได้สบายอยู่แล้ว

เหวินจิน : ...!!

------------------------------------------------------------


: น้องคงเจ็บคอ เอะอะขู่ ขู่เก่งงง

รู้สึกว่าตอนนี้ดูงงๆใช่มั้ยคะ555 นี่อ่านก็งง แต่ไม่รู้จะแก้ยังไง แงงง ขอคำแนะนำด้วยนะคะ...


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 382 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

181 ความคิดเห็น

  1. #147 Farfer Ppnk (@farfer69) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2563 / 22:22
    ขู่เก่งมากกกก
    #147
    0
  2. #139 ::Rabbit Hole:: (@ryono-kung) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2563 / 20:00
    เหมือนต้อยน้องเลย5555
    #139
    0
  3. #132 小现在 (@mo-aloofness) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2563 / 22:20

    ไม่งงนะ น่ารักดี

    #132
    0
  4. #116 thonghan (@thonghan) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2563 / 22:41
    ฮืออออ เอ็นดู ไม่ไหว
    #116
    0
  5. #105 doubleua01 (@doubleua01) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2563 / 16:23

    ห้าวด่องๆจริง😆 ตัวก็แค่เนี๊ยะ👌

    #105
    0
  6. #100 N_dew (@N_dew) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 15:31

    ขู่เก่งง

    #100
    1
  7. #95 lallapajinko (@lallapajinko) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 13:15
    ทำไมรูปนายพลถึงดูเป็นตาลุงโรคจิตขนาดนี้5555555555
    #95
    1
    • #95-1 peam_kanchapeam (@peam_kanchapeam) (จากตอนที่ 4)
      24 พฤษภาคม 2563 / 13:19
      555หลงน้องหนักแล้วคนนี้
      #95-1
  8. #60 TttIiiMmm (@tubtim52) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 14:14
    ขู่เก่งจริง ตัวแค่เนี้ยยยย
    #60
    1
  9. #42 No10051 (@No10051) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2563 / 13:14
    รักการกินเหลือเกินนะตัวเล็ก555
    #42
    1
    • #42-1 peam_kanchapeam (@peam_kanchapeam) (จากตอนที่ 4)
      13 พฤษภาคม 2563 / 11:24
      เรื่องกินเรื่องใหญ่😆
      #42-1
  10. #29 09fg (@09fg) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 12:35
    ไม่งงนะค่ะแปลสนุกดีค่ะรูปภาพประกอบก็น่ารักมากเลย
    #29
    0
  11. #28 Ahe215 (@Ahe215) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 06:14

    ไม่งงค่า ขอบคุณมากค่ะ

    #28
    1
  12. #27 Konrafah (@Konrafah) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2563 / 22:50
    เราไม่งงนะคะ 55555555 น้องน่ารักอ่า
    #27
    1
  13. #26 KanoShuuya1012 (@KanoShuuya1012) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2563 / 22:48
    ยัยน้อนนนนนนนนเอ็นดูววววววววว
    #26
    2
    • #26-1 peam_kanchapeam (@peam_kanchapeam) (จากตอนที่ 4)
      2 พฤษภาคม 2563 / 22:55
      เอะอะขู่เอะอะตบค่ะ55555
      #26-1
    • #26-2 peam_kanchapeam (@peam_kanchapeam) (จากตอนที่ 4)
      2 พฤษภาคม 2563 / 23:00
      เอะอะขู่เอะอะตบค่ะคนนี้5555
      #26-2