(THE BOYZ) SF / OS JUYEON X SUNWOO

ตอนที่ 1 : OS - Stubborn guy !

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 22
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    13 ก.ค. 62




 



มึงก็หัดดิครับ”  ผมชื่อ ซัน  ม.ปลายปี2งานอดิเรกไม่สิต้องเรียกว่างานหลัก งานหลักของผมคือ เล่นฟุตบอล ชีวิตผมปกติมาตลอดจนกระทั่งเพื่อนผมไปมีเรื่องกับรุ่นพี่ชมรมบาสหลังจากนั้นก็เกิดความยุ่งเหยิงเกิดขึ้น

 มึงก็เก่งแค่กับเด็กอะพี่ แน่จริงก็ไปท้าพี่เจคดิแฟร์กว่ามาท้าผมอีก

 นั่นไงพวกพี่มันมาหาเรื่องพวกผมอีกแล้ว

 ก็กูจะแข่งกับมึงทำไมต้องไปท้าไอ้เจค

 ก็กูเล่นแต่บอลไม่เคยเล่นบาส เข้าใจปะ

 

ผมที่ยืนดูมันเถียงกับรุ่นพี่ที่ไม่รู้จักโต สงสารมันชิบหายที่ต้องมาประสาทจะกินกับคนแบบนี้เลยรีบช่วยเคลียร์ให้มันจบๆดีกว่า

 

พี่ขวัญจะเอาไงกับพวกผมอะ ธนูมันก็บอกไปแล้วปะว่ามันเล่นแต่บอล

 เอ๊ะพี่มึงจะเอายังไงฮะแม่งจะอะไรกับพวกกูนักหนาเนี่ยรีบๆจบม.6ไปสักทีได้ไหมไม่อยากเห็นขี้หน้าพวกพี่แม่งแล้ว

 เฮ้ยน้องพี่ว่าใจเย็นก่อนได้ปะ เพื่อนพี่มันมาขอแข่งดีๆนะไม่ได้มาหาเรื่อง

 

     คนที่พูดเมื่อกี้ชื่อพี่จูน ชื่อหยุมหยิมเนอะแต่พี่มันเป็นถึงกัปตันบาส พวกรุ่นน้องตามกรี๊ดกันหมดพวกผู้หญิงในห้องผมก็เช่นกัน ถึงกับตั้งฉายาให้ว่า 

สามเหลี่ยมเบอมิวด้า ในบรรดาสามคนนี้พี่จูนกวนตีนน้อยสุด รองมาก็พี่ปัง กวนตีนที่สุดก็ไอ้พี่ขวัญเนี่ยแหละ

 

ก็ดูเพื่อนพี่ดิมากวนเพื่อนผมก่อนนะ ขอร้องเลิกยุ่งกับพวกผมได้ไหมต้องกราบมั้ยถึงจะเลิก

 อย่ามาประชดเอ้าไม่ให้กูประชดแล้วจะให้อะไรวะ

 ตรงไหนที่เรียกประขด ไม่ได้ประชดเลยพี่จูนอย่ามาใส่ร้ายนะ

ดื้อ

ผมไม่ดื้อ นี่พี่จูนอย่ามากวนนะแค่เพื่อนพี่ผมก็ปวดหัวแล้ว

 หรอ ปวดหัวก็ไปกินยาไปพวกมึงแยกย้ายเลิกกวนตีนน้องได้ละ น้องมันจะไม่แข่งก็ไม่ต้องไปบังคับน้องที่บอกไปว่ากวนตีนน้อยสุดขอถอนคำพูดนะ

 

   สรุปก็ไม่ได้แข่งอะไรทั้งนั้นแต่ใช่ว่ามันจะสงบ พวกพี่แม่งแกล้งพวกผมสารพัดแล้วคิดว่าพวกผมก็ยอมหรอก็แกล้งกลับสิครับใครจะไปยอมให้โดนแกล้งคนเดียว

 

 

__

 

จูนพักนี้มึงดูเอ็นดูเด็กนั่นนะ ชอบหรอ

 

ไม่ได้ชอบ ก็แค่ชอบเวลามันโวยวายใส่กูแค่นั้น

 

หรอไอ้ขาวหมาหน้าโรงเรียนมันยังดูออกเลยว่ามึงชอบ 

 

เออกูก็คิดเหมือนขวัญนะมึงดูมีความสุขเวลาเด็กเปี๊ยกนั่นโวยวายอะ

 

  ขนาดนั้นเลยหรอผมก็แค่อยากเห็นเด็กนั่นโวยวายเวลาผมไปกวนประสาทเท่านั้นเองไม่ได้คิดอะไรทั้งนั้น แต่แค่ยิ้มบ่อยมากขึ้นเท่านั้นไม่ได้อะไรมากกว่านั้นเลย ละดูพวกแม่งส่งสายตาเหมือนกับว่าไม่เชื่อคำที่ผมพูดไปเมื่อกี้

 

กูไม่ได้ชอบจริงๆเว้ย ก็แค่อยากเห็นมันโวยวายมึงไม่เห็นเวลามันเถียงกูหรอ เถียงเก่ง โวยวายเก่ง เด็กไรวะ

 

เด็กมึงไงปังพูดขึ้นมา

 

ที่ตีนกูนี่ ขอร้องอย่าชง

 

กูไม่ได้ชง กูจะรอดูคนปากแข็งนะ

 

  ผลของการชอบไปแกล้งเด็กนั่นทำให้ผมนั้นตกหลุมรักรอยยิ้มที่แสนจะสดใสในฉบับของเขาและใช่ผมชอบเจ้าเด็กนั่น  ผมเพิ่งรู้ว่าเด็กคนนี้ก็ป็อปก็ตอนยืนดูพวกรุ่นน้องแข่งบอล ตอนที่กำลังแข่งสายตาดูจริงจังมาก จะจริงจังอะไรเบอร์นั้นก็แค่แข่งเล่นๆหรือป่าวแต่ก็นะสายเลือดนักกีฬามันยอมได้ที่ไหน เพราะผมเข้าใจดีตอนแข่งบาสกับเพื่อนในห้อง

 

 แต่นั่นไม่ใช่ประเด็น ประเด็นมันอยู่ที่ใครไม่รู้ไปลูบหัวเจ้านั่นและดูเหมือนจะยอมซะด้วย ที่กับผมนะปัดออกอย่างเดียว แล้วใครมันจะยอม ผมรีบเดินไปก่อนที่มันจะมากไปกว่านี้

 

ไง ฟินเลยดิ

 

แน่ดิคนหล่อของโรงเรียนมาหาเชียวนะ

 

นั้นกูก็ทำได้ดิเพราะหล่อเหมือนกัน

 

 เพิ่งหน้าชัดๆไอ้คนที่ลูบหัวเด็กนั่นคือ เจ้า เด็กหัวกะทิของโรงเรียน เรียนเก่งไม่พอยังเป็นประธานโรงเรียนแม่งเอาเวลาไหนมาทำเยอะแยะวะนั่น แล้วนี่มีเวลามาสุงสิงพวกนี้ด้วยหรอร้อยวันพันปีไม่เคยมาดูสักครั้ง

 

ไงเพื่อน มาดูบอลหรอเจ้าถาม

ใครเพื่อนมึง

เห้ยพี่จูนพูดดีๆหน่อยดิ พี่เจ้าก็แค่ถามปะ

แล้วจะทำไม มึงเลิกแล้วใช่ปะมากับกูแปปซันที่ยังไม่ทันจะพูดก็โดนจูนลากไปที่ห้องชมรมบาสของเขา ระหว่างทางนั้นเราสองคนก็เถียงกันไม่หยุด

 

ปล่อยได้ยัง มีไรก็พูดตั้งแต่ตรงนู้นดิลากมาห้องชมรมพี่ทำไมอะ

พูดตรงนั้นมันก็ได้ยินดิว่าเราพูดไรกัน

อย่ามาใช้คำว่าเราได้ปะขนลุก มีไรก็ว่ามาผมจะได้ไป

ไม่รู้หรอว่ามันชอบมึง กูดูยังรู้เลยว่ามันชอบมึง

ชอบแล้วไงอะก็ไม่เกี่ยวกับพี่อยู่ดีปะ หรือว่าแน่แอบชอบผมหรอเด็กนี่รู้ได้ไงวะ

บ้าใครจะไปชอบเด็กดื้อ ปากดีอย่างมึงวะเห้ยอย่าพาออกนอกเรื่องเอางี้คือมันชอบมึงแต่ว่าก็ระวังนะเพราะเห็นหยิมๆอย่างนั้นมันน่ะเสือผู้หญิง

แบบพี่น่ะหรอ ผมเห็นนะเปลี่ยนผู้หญิงรายอาทิตย์เลยอะ

ผมที่ไม่รู้จะพูดอะไรเพราะมันก็จริงแต่นั่นมันเมื่อก่อนไงแต่ตอนนี้ไม่แล้ว ผมจึงหอมแก้มโดยที่เจ้าตัวกำลังจะเถียงผม นั้นทำให้เด็กนั่นนิ่งเหมือนแล้ววิ่งออกจากห้องไปในที่สุด

 

ปากแข็งไม่พอแถมยังไปหอมแก้มเขาอีก มึงนี่ยังไงกันแน่วะผมตกใจที่ขวัญและปังมันอยู่ในห้อง

มึงอยู่ในห้องตั้งแต่เมื่อไรวะ

ตั้งแต่มึงพาน้องมายืนเถียงกันในห้องนี่แหละ ยังไงไม่ชอบแล้วมีสิทธิ์ไรไปหึงไอ้เจ้ากับน้องเขาเป็นปังที่ถามเพื่อนจอมปากแข็ง ปากบอกไม่ชอบแต่การกระทำตรงข้าม

เออๆยอมรับก็ได้ว่าชอบพอใจพวกมึงยัง เลิกคะยั้นคะยอกูได้แล้วนะสารภาพขนาดนี้แล้ว

สักทีแล้วมึงก้ไปขอโทษน้องเขาเลยที่ไปหอมแก้มอะ

แล้วมึงง้อแฟนยังไงเวลาแฟนมึงโกรธลืมบอกขวัญมันป็นแฟนกับธนูเพื่อนซันเพราะความไปหาเรื่องน้องมันบ่อยๆก็เลยปิ๊งกันมั้ง พอคบกันเป็นมันที่ตามหึง ตามหวง ติดแจแพ้น้องมันราบคาบสมน้ำหน้ามัน

 

ก็ใช้ความใจเย็นแล้วก้อ้อนนิดหน่อยแต่กูเป็นแฟนน้องเขามันเลยง่าย แต่ของมึงอะไม่ได้เป็นเชี่ยไรเลยก็อยากหน่อยนะธนูชอบเล่าเรื่องเพื่อนให้ฟังในบรรดากลุ่มน้องอะ ซันง้อยากที่สุดแล้วมึงเจองานยากแล้วว่ะ555555555555555555555555

ขำเหี้ยไร มันจะง้อยากแค่ไหนเชียวเดี๋ยวมึงเจอกู

 

___

 

 

 ผมก็ได้เชื่อแล้วว่าง้อยากมากหนึ่งอาทิตย์ที่ไปง้อไม่ได้ผลเลย หนีผมบ้าง เดินผ่านผมเป็นอากาศบ้าง มันก็ยิ่งทำให้ผมนั้นต้องรีบง้อให้สำเร็จเพราะไอ้เชี่ยเจ้าช่วงนี้มันมาวอแวเด็กนั่นบ่อยมากตอนเย็นเคยเห็นมันไปที่สนามฟุตบอลแล้วเดินกลับบ้านพร้อมกันด้วย และวันนี้นผมจะต้องง้อให้ได้

 

ธนูเพื่อนมึงไปไหนอะ

ใครอะคิวหรือซัน

ก็มีคนเดียวที่กูสนใจปะเร็วอย่าลีลา

จะฟ้องพี่ขวัญนะ ซันอยู่ในห้องเปลี่ยนชุดนู้นอย่าทำอะไรเพื่อนผมนะไม่งั้นเอาตายแน่ แล้วก็รู้นะว่าทำไมซันถึงไม่คุยกับพี่อะ

เออไม่ทำหรอก ขอบใจมากแล้วก็ขอโทษที่แกล้งเพื่อนมึงนะ

ไปขอโทษมันเถอะ

 

 ระหว่างที่ผมกำลังเดินเข้าไปที่ห้องเปลี่ยนชุดก็ได้ยินเสียงผู้ชายสองคนคุ้นมากๆเลยแอบยืนฟังก็ได้รู้ว่าเป็นเสียงไอ้เชี่ยเจ้ากับซัน

ใจอ่อนเป็นแฟนพี่ได้ยังครับ

ซันบอกพี่แล้วไงว่าคิดกับพี่แค่พี่น้อง

ใจร้ายจัง พอพี่ถามซันว่าชอบใครก็ไม่ยอมบอกพี่สักที

ก็ตอนนั้นซันไม่แน่ใจว่าชอบหรือป่าวเลยบอกพี่เจ้าไม่ได้ไง

แล้วตอนนี้แน่ใจยังว่าชอบหรือไม่ชอบครับ

แน่ใจแล้ว

แล้วใครซันบอกพี่ได้หรือป่าว

ถ้าบอกแล้วพี่เจ้าห้ามเสียใจจนร้องไห้แงๆนะ

จะร้องไห้แงๆทำไมเล่า5555555555

ซันชอบพี่จูน ไม่รู้ทำไมอยู่ดีๆก็รู้สึกดีกับพี่เขาขนาดนั้นทั้งที่เถียงกันทุกครั้งที่เจอกัน แต่มันสบายใจนะเวลาอยู่กับพี่จูนอะรุ้สึกว่าเป็นตัวของตัวเองดี

อืม ได้ยินยังไอ้กากยืนหลบทำเชี่ยไรเข้ามาดิ

ทำมาเป็นแอบยืนฟังไม่รู้หรือไงว่าตรงอ่างล้างมือมันมีกระจก แต่ซันก็คงไม่เห็นหรอกเพราะไม่สังเกตแต่เขาน่ะเห็นเต็มๆ

 

เห็นแล้วก็ไม่เรียกแต่แรกวะ แล้วก็ไปได้ละกูจะคุยกับซัน

ซันดูมันดิคนนิสัยแบบนี้ชอบมันไปได้ไงอะ เลิกชอบแล้วมาชอบพี่แทนเถอะ

ตลกละ

 หลังจากที่พี่เจ้าเดินออกจากห้องไป เขาก็ต้องมาเผชิญกับสิ่งที่เขาสารภาพไปโดยที่เจ้าปัญหาคนนี้ก็ได้ยินด้วย ไม่รู้ว่าจะเริ่มบทสนทนายังไงเพราะอาทิตย์ที่ผ่านมาเขาเอาแต่หลบหน้าตลอด ทางด้านจูนก็อึดอัดถ้าไม่เริ่มสนทนาก่อนก็คงไม่ได้คุยกันหรอก

 

นี่มึงจะไม่คุยกับกูจริงๆหรอ

แล้วจะให้คุยเรื่องไรอะ

หลบหน้ากูทำไม ซันคนเก่งหายไปไหนแล้วล่ะ

แล้วใครมันมาหอมแก้มอะ ลูกเขามีพ่อมีแม่นะทำงี้ได้ไง

มึงมันน่าแกล้งนี่หว่า เถียงก็เก่งแล้วก็น่ารักเก่งด้วยแล้วที่จะมาคุยเนี่ยจะมาขอโทษเรื่องที่หอมแก้มด้วย

แค่เนี่ยหรอแล้วสิ่งที่พี่ได้ยินที่ซันคุยกับพี่เจ้าล่ะ

ที่ชอบกูน่ะหรอ ก็อือ

อือ?หมายความว่าไงอะ

ก็หมายความว่ากูชอบมึงเหมือนกันไงไอ้เด็กโง่หมันไส้ขอเขกหัวหน่อยเถอะ

โอ้ย! มันเจ็บนะเว้ยซันที่ทำหน้ายู่เพราะเจ็บที่โดนคนตรงหน้าเขกหัวบ่นคนเดียวจนไม่รู้ว่ามันน่ารักขนาดไหนตอนที่เขามอง

กูก็ขอโทษแล้ว บอกชอบมึงแล้วก้เหลือหนึ่งอย่างแล้วล่ะ

เหลืออะไรอะ ไม่เหลือแล้วนะ

เหลือเป็นแฟนกันไง เป็นแล้วกูจะไปรับ-ส่งทุกวัน เลิกเรียนก็จะมานั่งดูมึงซ้อมบอลว่าไงตกลงป่าว

อือเป็น

ไม่ได้ยิน ขออีกรอบ

เออซันจะเป็นแฟนพี่จูน

ก็แค่เนี่ย ว่าแล้วก็ขอแกล้งหน่อย


 ไม่รอช้าผมรีบหอมแก้มตอนที่ซันยังเขินเพราะผมขอเขาเป็นแฟน ยังมันไม่ทันที่จะด่าผม ผมก็รีบวิ่งออกจากห้องมาก่อน วันนี้คงเป็นวันที่มีความสุขที่สุดเลยมั้ง ไม่คิดว่าเราสองจะลงเอยด้วยการเป็นแฟนกันอย่างนี้  ตอนนั้นเรายังเป็นแค่ศัตรูที่ไม่ได้มีปัญหากันทั้งคู่แต่เพราะเพื่องของผมนั้นไปมีเรื่องกับเพื่อนรักของซันนั่นทำให้เราสองต้องเจอกันทุกครั้งที่สนามฟุตบอล

 

__


 สวัสดีค่ะนี่เป็นฟิคจูซอนเรื่องแรกของเราค่ะ  ไม่รู่ว่าจะชอบกันรีดเดอร์คนไหนที่เข้ามาอ่านแล้วสามารถติชมกันได้ที่เม้นหรือ #jusunfiction นะคะ 

ปล. เรารู้หมดแล้ว คนไหนชิปจูซอน เปิดเผยตัวเดี๋ยวนี้ รีบเปิด ไม่งั้นเรือเราจะเงียบ!!! 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

2 ความคิดเห็น

  1. #2 ขวดแก้ว (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2562 / 22:44

    กรี๊ดดดดด อยากหอมแก้มยื่นๆน้องซันบ้าง -แก้มยื่นแก้มมันน่าหอมจริงแหล่ะ

    รักในวัยเรียนก็เหมือนจุดเทียนกลางสายฝน แต่ไม่ต้องห่วงทุกวันนี้มีนวัตกรรมที่เรียกว่าร่ม

    #2
    0
  2. #1 achi.✿ (@sozineeeechibi) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2562 / 16:04
    ในที่สุดก็มีคนแต่งจูซอน แงแอ ;-; ขอบคุณนะคะคุณไรท์ ㅠㅠㅠㅠㅠㅠㅠㅠㅠㅠ อ่านละเขินมาก บ้าจีงคุณจูนบังอาจมากเลยนะคะมาหอมแก้มลูกชายดิฉัน แต่หอมเพราะชอบน้องก็ให้อภัยละ คริ ในที่สุดก็ลงเอยกันสักทีต่างฝ่ายต่างชอบกันด้วย แฮปปี้สุด ดูแลน้องดีๆนะคะคุณจูน ปล.รอเรื่องต่อไปนะคะ ฮริ๊งงงงง~
    #1
    0