this is the evidence proving that the boy called shinta has a heart. (end)

ตอนที่ 16 : 13 - searching for meaning.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 46,000
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4,440 ครั้ง
    12 ส.ค. 62

13
"please don't see 
just a boy caught up in dreams and fantasies
please see me 
reaching out for someone i can't see."



.
.




            หนึ่ง

 

            … ”

 

            สอง

            สาม

            สี่

           

            ‘โปรดขอให้โปรดรักเอยได้มั้ย?’

 

            ห้า

            หก

            เจ็ด

           

            ‘i love you and it hurts.’

            ‘อย่าทิ้งโปรดไปได้มั้ย’

           

            แปด

            เก้า

 

              ‘จูบโปรดได้มั้ย?’

 

            สิบ

 

              !!!!”

            เอย! แกเป็นอะไรมั้ย? หายใจลึกๆนะ”

 

            บางคนหอบหายใจ กอบโกยอากาศเข้าปอดจนรู้สึกแสบ เขาเหมือนคนที่หยุดหายใจ จมลงไปใต้ผิวน้ำแล้วถูกฉุดให้ขึ้นมารับอากาศ .. เสียงของเพื่อนที่อยู่วอร์ดเดียวกันกลายเป็นแค่เสียงเบาๆที่เขาแทบจะไม่ได้ยิน มือของเธอเขย่าต้นแขนเขาที่เหม่อลอยและปล่อยตัวเองให้ไหลไปกับภาพความทรงจำ

 

            เอย โอเคมั้ยเนี่ย แกสะดุ้งแรงมากๆเลย .. แกได้ยินเรามั้ย เอย?”

 

            ฝัน

            แบบเดิมอีกแล้ว

 

            ไม่ .. อึก ไม่เป็นไร”

 

            เอยทาบมือกับแผ่นอก หายใจเข้าลึกๆก่อนจะสบตากับคนที่มองมาอย่างห่วงใย เขาเลือกที่จะยิ้มบางๆให้เธอก่อนจะลุกขึ้นจากโต๊ะทำงานหลังจากเผลอฟุบหลับไปเพียงเพราะรู้สึกปวดตา

           

            หมอโมเจ้า เจินไปผ่อคนไข้เตียงแปดสักกำได้ก่เจ้า ความดันเปิ้นบ่ปกติเลย” (หมอโมคะ รบกวนไปดูคนไข้เตียงแปดหน่อยได้มั้ยคะ ความดันไม่ค่อยปกติเลยค่ะ)

            ได้เจ้าปี้สร .. แก เดี๋ยวเรามานะ” 

            “โอเค เดี๋ยวเราก็ต้องไปแล้วเหมือนกัน มีนัดราวด์กับน้อง”

            โอเคแก”

 

            เอยพยักหน้ายิ้มๆ กระดกน้ำเย็นลงคอไปเพื่อปลุกให้ตัวเองตื่นเต็มที่ .. มันไม่ใช่นิสัยเขาเลยด้วยซ้ำ มาฟุบหลับอะไรแบบนี้น่ะ คนตัวบางถอนหายใจ พักสะโพกกับโต๊ะตัวยาวก่อนจะครุ่นคิดถึงความฝันที่เขาจดจำได้แม่นราวกับมันเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวาน

            ทั้งๆที่มันก็ผ่านมาเกือบจะหนึ่งปีแล้วแท้ๆ

            แม่อยากย้ายกลับมาอยู่ที่ลำปางตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้วและเมื่อเขาบอกแม่ตรงๆว่าเลิกกับพี่ซือ แม่ช็อไปพักหนึ่ง เอยเตรียมใจไปรับมือกับแม่ที่อาจจะฟูมฟายและต่อต้าน แต่มันไม่ใช่เลย

 

            ‘เอยครับ แม่ก็มีแต่เอย’

            ‘ … ’

            ‘แล้วทำไมเอยต้องฝืนตัวเองขนาดนี้ล่ะครับลูก?’

 

            เขาไม่ได้บอกเหตุผลที่เราเลิกกันทั้งหมด ทำเพียงบอกว่าเขาพยายามแล้วที่จะรักพี่ซือให้ได้ในแบบที่แม่ต้องการ แต่เขาไม่สามารถบังคับความรู้สึกใดๆของตัวเองได้อีกต่อไป โชคดีจริงๆที่โรงพยาบาลในภาคเหนือมีตำแหน่งว่างให้เขาโยกย้ายได้ในระยะเวลาสั้นๆเพราะโรงพยาบาลที่เชียงใหม่ขาดหมอเข้าขั้นวิกฤต

            อย่างน้อยคนบนนั้นก็ไม่ใจร้ายเกินไป เอยคิดแบบนั้น

            เอยกลับบ้านบ้างในวันที่ว่าง แม้ลำปางกับเชียงใหม่จะไม่ได้ไกลกันมาก แต่แม่ก็ไม่ได้อยากให้เขาขับรถ นั่นก็คงเพราะพ่อจากไปด้วยอุบัติเหตุทางรถยนต์ .. แม่บอกว่าการทนคิดถึงมันง่าย

            แต่การเสียไปโดยที่อาจไม่ได้เจอกันอีกแล้วมันยาก

 

            … ”

 

              และเอยก็เชื่อแบบนั้นเช่นกัน

 

            พี่เอยคะ แหะ .. พวกหนูพร้อมแล้วค่ะ”

            อ้าว มาแล้วเหรอคะ”

 

            เอยยิ้มบางๆให้กลุ่มนักศึกษาแพทย์ปีที่สี่ที่ยกมือไหว้ทักทายเขาอย่างนอบน้อม ปีก่อนเอยเข้ามาช่วงที่เด็กๆเข้ามาศึกษางานในวอร์ดอายุรศาสตร์สักพักใหญ่ๆแล้วเลยไม่ค่อยสนิทมาก แต่ปีนี้อยู่ทันตั้งแต่วันแรกที่เจ้าเด็กปีสี่เข้ามาจนถึงวันนี้ที่ได้เรียนรู้งานหลายๆอย่างด้วยกันแล้ว

 

            พี่เอยคะ สรุปเตียงหกต้องเจาะน้ำในปอดมั้ยคะ”

            เจาะค่ะ” เอยพยักหน้าขึ้นลงระหว่างหยิบเอกสารและข้อมูลคนไข้ที่พี่พยาบาลเอามาวางไว้ให้

            เห็นมั้ยกูบอกแล้วว่าต้องเจาะ!”

            ครับๆ ใครจะเก่งไปกว่ามึงอะ”

            หัดฟังกูบ้างงงง”

 

            คุณหมอเอยหัวเราะเบาๆเมื่อเด็กๆเริ่มเถียงกัน เขาปรามให้ทุกคนเบาเสียงด้วยการแนบนิ้วชี้กับริมฝีปากก่อนจะพาทั้งกลุ่มเดินไปราวด์ด้วยกัน บางครั้งเขาขอบคุณงานการที่ตัวเองทำที่มันทำให้เขาเหนื่อยจนหลับสนิทไปในทุกๆคืนโดยไม่มีแม้แต่แรงเหลือที่จะฝัน

            แต่หลายครั้งที่ความฝันมันมาในรูปแบบของความทรงจำที่เขาอาจคิดวนเวียนซ้ำไปมาอยู่ในหัว

 

            พี่เอยคะ?”

            อ่า ขอโทษทีค่ะ”

 

            เอยหยิกตัวเองเบาๆให้เลิกสติหลุด เขาสูดลมหายใจก่อนจะหันไปยิ้มให้เด็กๆที่ดูอิดโรย มันทำให้เขานึกถึงตอนที่ตัวเองเรียนอยู่ มันทำให้เขาคิดถึงเพื่อนที่กรุงเทพและเขาหวังว่าทุกๆคนจะสบายดี

 

            เอาล่ะ เด็กๆตามพี่มาเลย วันนี้เหนื่อยหน่อยแต่ได้กลับบ้านก่อนเที่ยงคืนแน่นอน”

            ย่ ขอบคุณครับพี่เอย~”

            หนูจะสู้ให้ถึงที่สุดค่ะ”

 

            ทุกๆคน

 

           



           

 




 

            รถแดงเหอะ กูไหว้ ฝรั่งแบบกูไม่เคยขึ้นรถแดง”

            เหม็นสาปพวกบ้านนอก”

            ไอ้เจ๋ง มึงหุบปากไปเลย”

            มึงนั่นแหละ โวยวายอยู่ได้”

            ไม่ค่ะ พวกมึงทุกตัวจงเงียบ!” จิมมี่ทำตาโตกระโดดไปหลบข้างหลังคนที่ใส่หูฟังยืนสูบบุหรี่อยู่เงียบๆโดยไม่สนใจใคร .. ควันบุหรี่สีขุ่นถูกพ่นไปกลางอากาศ ชินตะเสยผมหน้ายาวๆของตัวเองขึ้นลวกๆก่อนจะพูดหนึ่งคำสั้นๆ

 

            หนวกหู”

 

            เรนเท้าสะเอวมองเด็กในโอวาท วันนี้ประสาทก็จะแดกหน่อยๆเพราะต้องพาพวกแม่งมาถ่ายแบบที่เชียงใหม่กันทั้งวงแถมยังมีเล่นคอนเสิร์ตเล็กๆที่ร้านเหล้าชื่อดังหลังมออีกต่างหาก ไอ้พวกนี้มันเลือกรับงานจะตายห่า ไม่อยากเล่นก็ไม่รับ แต่ที่รับครั้งนี้น่ะ ..

 

            ไอ้ฉิบหาย เลิกเถียงกันสักที กูจะไปส่องเด็กที่ร้านเหล้าคืนนี้ ไวๆๆๆเลย”

            เออ กูดูรูปจากร้านเขาอะ ทุกวันเหมือนคัดลูกค้า คือสาวเชียงใหม่สุดยอด!”

 

            อี๋ ไอ้พวกเด็กผู้ชายวัยกลัดมัน!

 

            มากับเจ๊ก็ต้องมีรถตู้ส่วนตัวสิจ๊ะ”

            เนี่ยยยยย เจ๊ผมๆๆๆ” จิมมี่ตบมือชอบใจเมื่อรถตู้สีขาวมาจอดเทียบ ชินตะเดินขึ้นรถเป็นคนแรกและจองพื้นที่ด้านหลัง พอหนุ่มๆขึ้นไปนั่งครบทุกคนบนรถและเรนทำความรู้จักกับคนขับเรียบร้อยแล้วรถตู้ฮุนไดสีขาวก็เคลื่อนออกจากสนามบินทันที

 

            เข้าเกมเลยๆ”

            ก็มาดิไอ้สัด วันนี้ใครเล่นกากนะ กูจะเขียนคำว่านู้ติดหน้าผากมึงตัวควายๆเลย”

            ไอ้มีนอย่าปากมากดิ้ มึงอะถ่วงทีมตลอด”

            ขอร้องเลย กูเนี่ยเดอะแบกของจริง เดี๋ยวจะใส่ให้ยับเลยอีกทีมอะ คอยดูผมเหอะ”

 

            เรนกลอกตาฟังเสียงเด็กผู้ชายสามคนที่แข่งกันพูดฉิบหายและยิ่งพอเริ่มเกมก็ยิ่งทวีความดังของเสียงขึ้นอีกร้อยเท่าจนเธอต้องหันไปขอโทษพี่คนขับ

 

            ไม่เป็นไรหรอกครับ วัยรุ่นอะเนอะ ฮ่าๆ”

 

            เฮ้อ

 

            ไอ้จิม มึงไปเลนกลางๆๆ”

            “กูไม่ไป! ไปแล้วจะเอาอะไรแดก!! แหกตาดูด้วยว่ากูฟาร์มอยู่”

 

            ผู้หญิงเพียงคนเดียวบนรถหันไปมองเจ้าของที่นั่งแถวสุดท้ายในรถตู้กว้างๆและหรูหราสมราคาที่เธอจ่ายไปพลางครุ่นคิด .. ว่าถ้าการมองออกไปนอกหน้าต่างมันยังแปลว่าคิดถึง

              ชินตะอาจไม่เคยดีขึ้นเลยก็ได้

 

            ลงมาอีพวกเด็กเปรต จะแดกมั้ยข้าวอะ”

            อ้าว .. ถึงแล้วเหรอเจ๊?”

            เออ ให้ไวๆ! ไอ้ตี๋ลงมา อย่าอิดออด” คนตัวสูงถอดหูฟังออกก่อนจะเดินล้วงกระเป๋ากางเกงลงจากรถเป็นคนสุดท้าย แขนหนักๆพาดลงบนไหล่ผู้จัดการส่วนตัวและเมื่อผิวขาวๆกระทบกับแดดตอนเที่ยงของเชียงใหม่ เรนก็รู้แล้วว่าทุกสายตาของสาวๆในร้านอาหารล้วนจดจ้องมาที่ชินตะ

           

            what’s wrong?”

            เปล่า มึงหล่อดีว่ะ”

            … ”

            อยากเป็นเมีย”

 

            เรนหัวเราะเสียงดังเมื่อโดนอีกคนผลักไปไกลๆเหมือนรังเกียจนักหนาทั้งๆที่เมื่อกี้ยังเดินชิลวางแขนไว้กับไหล่เธออยู่เลย กว่าจะจับพวกลูกลิงมานั่งบนโต๊ะอาหารดีๆและกว่าจะเลิกลีลาเลือกเมนูได้ก็เล่นเอาเธอเหนื่อยจนต้องใช้จิมมี่ที่นั่งข้างๆนวดไหล่ให้

 

            แก่แล้วอะเนอะเรา”

            ปากอย่างมึงอะ อยู่ไม่ทันรับเบี้ยผู้สูงอายุหรอกอีจิม”

            แหม เจ๊ก็”

            ไอ้จิมๆ มึงดูโต๊ะหก”

            โห น่ารักสุดยอด” หนุ่มๆกระซิบกระซาบ

            สุดยอด!”

 

            จิมเจ๋งมีนยกนิ้วโป้งให้กันในขณะที่ชินตะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดตอบไลน์น้องชายที่ถามว่าเขาถึงเชียงใหม่รึยัง .. เขาตอบไปสั้นๆด้วยภาษาญี่ปุ่นก่อนจะปิดจอโทรศัพท์แล้วนั่งดูทีวีที่เจ้าของร้านเปิดไว้

 

            ‘คุณๆ ดูดิ พระเอกแม่งโคตรเก่งอะ’

 

            อะไรวะชิน มึงดูซีรีส์จีนในร้านอาหารด้วยเหรอ”

            ไม่เสือก”

            “ไม่ส่งเสียอะ ก็อย่าเสือกสงสัย กูอยู่ข้างพ่อกูอยู่แล้ว” จิมมี่พยักพเยิดหน้าให้เพื่อนก่อนจะทุบอกชินตะปั้กๆราวกับจะบอกว่าเนี่ย พ่อกูใหญ่ แต่ทำได้แค่สองทีก็โดนตบหัวไปแรงๆจนน้ำตาเกือบไหล

            เรนมองเด็กผู้ชายที่มันก็อายุยี่สิบหกกันยกกลุ่มแล้วแต่กลับเล่นกันเหมือนวันที่มันเข้ามาเรียนมหาวิทยาลัยปีแรกอยู่เลยแล้วก็ต้องถอนหายใจออกมา

 

            ถ้าเป็นเจ๊นะ เลิกคบหมดแล้ว”

            … ”

            อีเพื่อนเหี้ย”

 

            แล้วชินตะก็หัวเราะออกมาเบาๆเพราะเขาเห็นด้วยกับเธอนั่นแหละ แต่ถึงเหี้ยยังไงก็มีกันอยู่แค่นี้แล้วนี่ ไม่คบกับมันแล้วจะไปคบกับใครได้ล่ะ

 

            อีกละ”

            เบื่อแม่ง”

            โต๊ะหกแอบถ่ายรูปมึงอะ กูเห็นกับตา เขาลืมปิดเสียงชัตเตอร์” มีนบอกชินตะที่นั่งสบายๆ เจ้าตัวยักไหล่ก่อนจะปรายตามองเด็กผู้หญิงกลุ่มโตที่ทำท่าเหมือนจะกรี๊ดออกมาแล้วก็ได้แต่ส่ายหัว

            เอาเข้าไป

 

            ของเขาดีจริง”

 

            จิมมี่เดาะลิ้น

 

            สักคนดิวะวันนี้ สาวเชียงใหม่ยั่วๆจ้า”

            กูเกลียดมึงอะอีจิม มึงเป็นกะเทยเหรอ”

            ติดเจ๊มาทั้งนั้นอะ” เจ๋งกับมีนอ้าปากหัวเราะ เรียกได้ว่าพี่เรนเนี่ยแหละที่เป็นสุดยอดคู่กัดของไอ้จิมมี่มัน แต่ถึงจะด่ากันขนาดนี้ก็มีมุมน่ารักๆอย่างเช่นพี่เขาจะคอยปกป้องมันเวลาโดนสาวสวยตามมาสาดน้ำใส่เมื่อคราวรถไฟชนกัน

            คิดแล้วเหนื่อยแทนฉิบหาย

           

            เมื่อก่อนผมเคยร้ายร้ายร้าย แบดบอยก็ดูคล้ายคล้ายคล้าย~”

            โห มึงเล่นเพลงนี้เลยเหรอจิม กูไม่ร้องไม่ได้แล้วนะ .. ก็ you ลอง look into my eyes สาบานให้ตายตายตาย~~”

 

            ชินตะมองเพื่อนทั้งสามคนรวมไปถึงผู้จัดการที่ต้องร้องเพลงเพลงนี้ต่อกันเป็นท่อนๆจนกว่าจะสาแก่ใจเสมอเมื่อมีใครคนใดคนหนึ่งเริ่มร้องขึ้นมา ประสาทแดกฉิบหาย

 

            ตี๋ เอาสักท่อนดิวะ”

            กูไม่เคยฟัง”

            ท่อนนี้เลยของมึง .. เคยเป็นผู้ร้ายร้ายร้าย นักเลงหัวไม้ไม้ไม้~ แต่มาวันนี้สวัสดีพ่อตา สวัสดีครับแม่ยาย!”

 

            เฮ้อ

            ไม่เหนื่อยได้ไง คิดเอา

 

 

 


 




 


 


 


 



 

 

 


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 



.



 

 

            “เซอร์ไพรส์!!~~~”

              น้องเอย ฟังพ่อ!”

              “ไง”

 

                 ผมยืนทำตาโตอยู่เมื่อเปิดประตูห้องออกหลังจากมีคนมากดกริ่งรัวๆอย่างไร้มารยาทก่อนจะหลุดหัวเราะออกมาเมื่อโดนรุมกอดโดยคนที่ตัวโตกว่าทั้งสองคนอย่างจัสมินกับจ๊าบ

 

            เหงามั้ยน้องเอย พ่อมาแล้ว พ่อไม่ทำให้น้องผิดหวัง”

            “เดี๋ยวๆ มาได้ไงเนี่ย”

            ลาออก อย่างนี้ต้องลาออก!”

 

            ผมอ้าปากค้าง สบตากับจ๊าบและเจ้าตัวก็พยักหน้าขึ้นลงเป็นเชิงบอกว่าลาออกแล้วมาเปิดคลินิิกที่บ้านเองแล้วจริงๆ ผมกอดเพื่อนแน่นก่อนจะแสดงความยินดีสารพัด ในขณะที่จัสมินงานไม่ได้ยุ่งอะไรอยู่แล้ว แค่จะมาพักผ่อนวันเสาร์อาทิตย์ที่เชียงใหม่น่ะ สบายบรื๋อ~

 

            ตงงง คิดถึงจังเลย”

            เหมือนกัน”

 

            ผมกอดตงจื้อแน่น เขากดจมูกลงข้างขมับผมและผมได้ยินเสียงจัสมินโวยวายเหมือนเด็กประถม เราหลุดหัวเราะพร้อมกันเมื่อพบว่าเรายืนจังก้ากันอยู่หน้าประตูห้องเพราะตื่นเต้นที่ได้พบกันจนลืมว่าต้องทำอะไร

 

            ห้องเราไม่มีของกินเลย แหะ .. ดื่มน้ำก่อนๆๆ”

            ออกไปกินข้าวกันเหอะเอย”

            อื้ม ได้นะ เราเข้าเวรพรุ่งนี้สิบเอ็ดโมง”

            สุดยอดไปเลยลูกพ่อ” จ๊าบชูนิ้วโป้ง รับแก้วน้ำจากผมไปดื่ม จู่ๆผมก็รู้สึกสดชื่นเมืี่อความคิดถึงเดินทางมาหาถึงที่ .. ผมยิ้มกว้างมากๆกับตัวเองแต่ถูกจ๊าบดึงไปกอด ในขณะที่จัสมินวางมือบนหัวผมแล้วลูบเบาๆ

 

            เหงาเปล่าเรา”

            ไม่เหงาหรอก อยู่ได้”

 

            ผมยิ้ม

            พยายามแล้ว

 

            ผอมลงเยอะเลยนะเอย”

 

            ที่ซ่อนความเหนื่อยของตัวเองไว้ให้ลึกที่สุด .. แต่พวกเขาก็ยังจับสังเกตได้และบางครั้งสายตาที่ห่วงใยแบบนั้นมันทำให้ผมรู้สึกหนักอึ้ง เพราะจริงๆแล้ว

            มันไม่เคยดีขึ้นเลย

 

            ที่บอกว่ากินข้าวแล้วทุกวันในไลน์น่ะ โกหกใช่เปล่า”

            กินแล้วจริงๆนะจัส”

            กินไม่ครบทุกมื้อน่ะสิ ฮึ่ย”

 

            ทุกอย่างมันแปลกไปหมด

            ทุกอย่างที่ได้รู้มา .. มันไม่เป็นแบบนั้นเลยสักอย่าง

 

            กับข้าวไม่อร่อยเหรอเชียงใหม่ ให้พ่อย้ายมาอยู่ด้วยมั้ย พ่อตายแทนน้องเอยได้”

            อร่อยดิ ฮ่าๆ งานเรายุ่งๆนิดหน่อย”

 

            แม้กระทั่งที่เขาบอกเอาไว้ว่าสักวันแผลมันก็ต้องหาย มันจะตกสะเก็ด ทิ้งแผลเป็นเอาไว้ .. แต่สำหรับผมแล้ว มันไม่เคยสมานตัวเลย มันไม่เคยหายดี มันยังทิ้งรอยเลือดจางๆไว้ ยังคงไม่ตกสะเก็ด

            ยังคงบอบช้ำ

              ยังคงเจ็บ

 

            อย่ามาหลอกเลย ปีนี้เบาลงเยอะแล้ว รู้หรอก”

            “เอาหน่า ต่อไปนี้เราจะกินข้าวให้ครบทุกมื้อนะ”

 

            ผมหยิบน้ำขึ้นมาดื่มก่อนจะลุกขึ้นแล้วบอกทั้งสามคนที่เหลือว่าจะไปเปลี่ยนเสื้อผ้าซะหน่อยเพราะจะให้ออกไปทั้งๆที่อยู่ในชุดพร้อมจะนอนอืดแบบนี้มีหวังอายเขาแย่

 

            อ๋อ นี่คือจัสมินกับตงขับรถมาเหรอ”

            เปล่าๆ จัสมีบ้านที่นี่ นั่งเครื่องบินมาไฟลต์เดียวกันทั้งสามคนเลยแล้วให้คนที่บ้านเอารถมาให้” ผมพยักหน้าหงึกหงัก พอรู้นั่นแหละว่าบ้านจัสมินน่ะโคตรรวย แต่ไม่คิดว่าจะมีบีเอ็มกระจายอยู่ทั่วบ้านทุกหลังที่มีแบบนี้

            ให้ตายเหอะ

 

            อึ้งอะไรเอย”

            จัสมินรวยจัง” ผมงึมงำให้คนที่นั่งข้างกันในขณะที่จ๊าบนั่งข้างคนขับเพราะทั้งผมและตงเป็นพวกบอกทางไม่เก่ง อ่านแมพไม่เข้าใจและหลงทางประจำ

 

            เอยก็ลาออกจากงานสิ เราจะเอาเงินจัสมาเลี้ยงเอยทั้งชีวิตเลย”

            ปากหวานจัง”

            เดี๋ยวๆๆๆ ขอร้องเลย สองคนข้างหลังอะครับ ห่างๆกันหน่อย หน้าจะจุ่มกันแล้ว!”

            อ๊ย บักห่า มึงจะเสียงดังทำไมจัสมิน เมียมึงก็ยังเป็นเมียมึงปะ จะให้ตงเป็นผัวเอยหน่อยก็ไม่ได้ มึงเสียสละเพื่อเพื่อนได้รึปะ มึงไม่ได้รักเอยด้วยหัวใจที่บริสุทธิ์”

 

            ผมหัวเราะจนปวดท้องเพราะจ๊าบกับจัสมินที่เบาะหน้าเริ่มเถียงกันอย่างเอาเป็นเอาตาย จัสมินคือสุดยอดคนขี้หวง เขาหวงตงกับทุกอย่างบนโลกแม้กระทั่งกับแมวของตัวเอง

            แต่ใครจะไม่ชอบตงจื้อล่ะ .. คนเงียบๆที่ใส่ใจเรามากๆน่ะ มันไม่ได้หากันง่ายๆสักหน่อย

 

            เอย”

            หืม”

            มีความสุขได้แล้วนะ”

 

            มือที่เย็นเฉียบของตงแตะลงบนมือผมก่อนจะบีบเบาๆ

            ผมขอบคุณที่เขาไม่ถามถึงเรื่องราวหรือถามว่าผมผ่านแต่ละวันมายังไง ผมพยักหน้าให้คนที่นั่งข้างกันก่อนจะมองออกไปนอกรถ .. โลกที่อนุญาตให้ผมมีความสุขได้เต็มที่

            แต่มันก็ยังเป็นผมเองนั่นแหละที่ไม่ยอมมีความสุขสักที

 

            วันนี้ทุกคนกินเต็มที่นะครับ มื้อนี้เสี่ยจ๊าบเลี้ยง”

            เสี่ยจัสรับมื้อเย็นครับ เรียกผมว่าคนเจ้าสัวจิรัสฐิกาล!”

           

              ผมควรจะมีความสุขสักที

 



 

           




 

 

            “อันนี้เขาเรียกอะไรนะ”

            เมญ่าๆ” เอยตอบเมื่อบีเอ็มสีขาวจอดอยู่ตรงสี่แยกไฟแดง

            เอยเคยมายัง?”

            ถามแปลกๆนะมึงอะจัส เขาอยู่มาเป็นปีละ ไม่เคยมาก็แปลกดิ”

            เคยมาสองครั้งเอง ฮ่าๆ” เรื่องจริงคือเอยแทบไม่ได้ไปไหนนอกจากคอนโดที่เขากับแม่ช่วยกันซื้อใกล้ๆโรงพยาบาล ที่ทำงาน ร้านอาหารแถบๆนั้น อ่างแก้วบ้างแล้วก็บ้านตัวเองที่ลำปาง

           

            โธ่เอ๊ย ไอ้หนุ่มเมืองกรุงตกระกำลำบาก”

            รักเอยมากก็สร้างห้างให้สิ” ตงแหย่

            ตง พูดไปจะหาว่าคุย”

            ขี้โม้ไอ่สัด!” จัสมินแหวทันทีที่อีกฝ่ายกำลังจะพูดต่อ เรื่องรักเอยขอให้บอกจ๊าบเหอะ มันเว่อร์ได้มากกว่าที่ทุกคนคิดเยอะ ทั้งรักทั้งพิวาส ประหนึ่งคลอดออกมาเองก็ไม่ปานอะ

 

            กินเบียร์กันดีกว่า”

            ได้นะ แต่เราขอไม่เมาเพราะต้องทำงาน”

            โธ่ ให้พ่อไปเข้างานแทนน้องมั้ย พ่อทำได้นะ พ่อมีใบ”

            กูจะแจ้ง!”

            หยุดเล่นสักทีจัสมิน ขับรถดีๆ” ตงเริ่มดุคนที่ยอมแพ้ไม่ได้เรื่องต่อมุเอยส่ายหัวยิ้มๆ คิดถึงบรรยากาศครึกครื้นที่ไม่ได้สัมผัสมานานโขแล้ว แต่ก็นั่นแหละ เขาทำตัวเองทั้งนั้น

           

            เดี๋ยวขับลัดมอไปก็ได้จัส เราพอจำทางได้แล้ว”

            ถ้างั้นแวะอ่างแก้วดีมั้ย”

            เอาดิๆ กูยังไม่เคยไปเลยอะ”

            อ่ะ งั้นแวะอ่างแก้วก่อนนะ ที่จริงกูก็ยังไม่เคยไปเลย เคยเห็นแต่ในรูป”

            ไม่มีอะไรหรอก แต่ตอนเย็นๆบรรยากาศดี”

            เอยไปบ่อยเหรอ”

            อื้ม .. ถ้าว่างเราก็จะไปนั่งฟังเพลง มองฟ้า มองน้ำไปเรื่อย”

            โธ่ ลูกพ่อ” จ๊าบแทบอยากจะจับอีกคนมานอนตักแล้วกล่อมให้นอน ไม่ว่าเมื่อไหร่ เอยก็จะเป็นน้องน้อยในสายตาเขาเสมอ แล้วดูสิ ตัวเล็กลงเรื่อยๆ ยิ่งแก่หน้ายิ่งเด็ก งงฉิบหายเลยเนี่ย

           

            “เลี้ยวขวาข้างหน้าจัส”

            โห จำทางได้ไงวะ โคตรงงเลยเนี่ย”

            จริงไอ้เหี้ย มอกว้างม้าก” หนุ่มๆทำตาเหลือก ไม่นานก็ได้ที่จอดรถแต่เอยบอกว่าต้องเดินต่อไปอีกหน่อย .. จัสมินที่พอลงรถแล้วก็เดินเข้าไปจับมือแฟนตัวเองปั๊บ ประสานทุกนิ้วเข้าหากันแล้วเดินนำหน้าไปเหมือนรู้ทาง จ๊าบเบ้ปากใส่คู่รักที่หวานตั้งแต่บนเครื่อง

 

            รู้ปะ กูเห็นมันจูบกันบนเครื่องด้วย”

            จะ จริงอะ”

            จริงสิวะ ก่อนเครื่องขึ้น ไอ้จัสมันงอแง ตงคิดว่ากูไม่เห็นมั้ง แม่งแอบจุ๊บกัน”

 

            จ๊าบทำสีหน้าหมั่นไส้ใส่ไอ้คนที่อ้อนแฟนฉิบหาย ทำเหมือนตัวเองตัวเล็กตัวน้อยไปได้ อยากถีบให้ตกอ่างแก้วแม่งเลย เดี๋ยวรอเผลอก่อนเหอะไอ่สัด

 

            คบกันมาตั้งนานแล้ว จัสมินยังติดตงหนึบเหมือนเดิม”

            เขาก็รักของเขาอะเนอะ”

            … ”

            รักแรกมันแยกยาก ธรรมดาแหละ”

 

            คนที่ตัดสกินเฮดและเจาะหูประปรายพูดขึ้นก่อนจะเอื้อมไปจับมือเอยไว้ เลียนแบบพฤติกรรมหวานแหววของคู่ข้างหน้า เอยพยักหน้ายิ้มๆก่อนจะเดินตามจัสมินที่ตะโกนมาบอกว่าเจออ่างแก้วแล้วๆอยู่แบบนั้นซ้ำๆ

            เอยมองเก้าอี้คุ้นตา ต้นไม้ยืนต้นที่เขาไม่รู้จัก อ่างน้ำขนาดใหญ่และเสียงของสัตว์ที่ดังมาจากสวนสัตว์ที่อยู่ไม่ไกล .. นกตัวนั้นที่เยไม่รู้จักบินโฉบผ่านหัวเขาไป

            ก็ยังสงบเหมือนเดิม

 

            คนไม่เยอะแะ”

            โห เอาเบียร์มากินได้คงสุดยอดอะ”

 

            จ๊าบบอกเพ้อๆ มองไปไกลสุดลูกหูลูกตาก่อนจะจับมือเอยเดินไปด้วยกัน เอยมองจัสมินกับตงที่เดินคู่กันอยู่ข้างหน้า ส่วนสูงที่ต่างกันมากๆแบบนั้นมันทำให้เขานึกถึงใครบางคนขึ้นมา

 

            เตี้ย

            ‘อะไรเล่า!’

            ตอนเด็กๆกินนมบ้างรึเปล่า หืม’

 

            ราวกับว่าเขาพกความทรงจำระยะสั้นที่เกิดขึ้นระหว่างเราไปทุกที่

            เขาแบกโลกทั้งใบที่ยังมีเราสองคนอยู่ด้วยกันและมีความสุขเหมือนมันไม่ได้หนัก .. ทั้งๆที่บ่าแทบจะแบกรับน้ำหนักของสิ่งสิ่งนั้นไม่ไหว

 

            … ”

 

            ตากลมมองเพื่อนที่กดจมูกลงบนกลุ่มผมของแฟนตัวเองไวๆแล้วโดนชก เขาเผลอยิ้มออกมากับตัวเอง ภาวนาให้บางคนมีความสุขและได้พบคนที่รักทุกสิ่งทุกอย่างในชีวิตคนคนนั้นได้โดยไม่มีข้อแม้

           

            ‘เป็นเพื่อนกัน จูบหน้าผากกันได้มั้ย’

            ‘ระ เราไม่แน่ใจ’

            ‘แล้วจ๊าบทำแบบนั้นกับเอยมั้ย’

            ‘ก็เคยทำ’

            ‘งั้นคงทำได้’

 

            ถ้าย้อนเวลากลับไปได้

           

            ‘เพราะเอยให้โปรดเป็นเพื่อนเหมือนจ๊าบใช่มั้ย’

 

            เอยจะจดจำวิธีการที่อีกคนยิ้มให้เขาให้ดีกว่านี้ .. เพราะมันเลือนรางเหลือเกินเมื่อเขานึกถึง ราวกับว่าระหว่างเรามีแต่เรื่องราวที่เขาทำให้อีกฝ่ายเจ็บปวด จนเมื่อเผลอนึกถึงเมื่อไหร่ เขายิ่งเกลียดตัวเองมากขึ้นเท่านั้น

 

            อ๊ย มาไม่ทันอะ”

            ถามรุ่นน้องมาแล้ว เหมือนจะเดินไปขึ้นรถตะกี้นี้เอง”

            แก ตัวจริงพี่จิมมี่คือหล่อกว่าในรูปล้านเท่า”

              “เอย?”

 

              จ๊าบกระชับมือเรียกสติคนที่เหมือนจะหลุดไปอีกโลก เอยพูดว่าขอโทษเบาๆก่อนจะออกตัวเดินตามหลังเพื่อนไปช้าๆและมันเป็นตอนนั้นเองที่เขาหันหลังกลับไปเพื่อมองรถตู้คันสีขาวที่กำลังจะเคลื่อนปิด

 

            … ”

 

            มันเป็นแววตานั้นเองที่เขามองเห็นจากพื้นที่ที่ไกลแสนไกลเพียงชั่วครู่ก่อนประตูรถจะถูกเลื่อนปิดลง มันเป็นแววตาที่ทำให้เอยใจกระตุกและขมวดคิ้วครุ่นคิดกับตัวเอง

 

            เอยยย มึงเดินไหวปะเนี่ย”

            ไหวๆ ขอโทษที เราเบลอๆนิดหน่อย”

 

            ตาฝาด

            ไม่ใช่ครั้งแรกนี่ ที่เขาสร้างบางคนขึ้นจากความคิด

 

            ไปกันเหอะ เดี๋ยวตามจัสมินกับตงไม่ทัน”

 

            ก็มันคิดถึง

 

            เออ เดินไวฉิบหาย”

            อย่าเพิ่งโมโหดิ ไปเร็ว”

 

            คิดถึงจนบางครั้ง .. ก็หายใจไม่ค่อยออกเลย

 

 


 




 


 


 


 



 

 

 


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 



.



 

 

 

 

           

            ชิน มึงเป็นอะไรวะ”

 

            ‘เป็นเด็กห้าขวบหรือไงถึงชอบมาแอบเขียนสมุดคนอื่น’

            ‘โอ้โหๆ หัวร้อนแล้วแะ’

 

            … ”

            เหม่อตั้งแต่เมื่อกี้แล้วนะเว้ย มึงเล่นไหวปะเนี่ย”

 

            ‘น่ารักจะตาย .. เราจะวาดไว้ทุกเล่มเลย ฮ่าๆ’

 

            “ไหว” เขาตอบไปแบบนั้น สลัดตัวเองออกจากความทรงจำที่เผลอเปิดกล่องเก่าๆนั่นขึ้นมาดูอีกครั้งเหมือนคนบ้า ชินตะสบตากับมีน เขาเห็นประกายความห่วงใยและสัมผัสได้ถึงไออุ่นจางตอนที่มันบีบไหล่เขาเบาๆ

 

            เป็นไรตี๋ เดี๋ยวได้เจอสาวๆแซ่บๆแล้ว อดทนไว้”

            ชินมันไม่ใช่มึงนะคะอีจิมที่ขับเคลื่อนด้วยความขาวของแขกในร้านน่ะ”

            แหมมมมม เจ๊ก็”

            มึงไม่ต้อง เดี๋ยวกูปั๊ด”

 

            ชินตะมองทางข้างนอกอีกครั้ง เขาขมวดคิ้วยุ่งเมื่อพบว่าตัวเองไม่สามารถพาความคิดออกมาจากคนที่ได้สบตากันจากที่ไกลๆเมื่อกี้ได้เลย มันไกลมากๆแต่เขากลับรู้ว่าเราสบตากัน มันไกลซะจนเขาไม่เห็นรายละเอียดบนใบหน้าของอีกฝ่าย

            แต่ความสูง .. มันคุ้นเป็นบ้า 

 

            เอาจริงๆปะ เมื่อกี้ที่อ่างแก้วก็แซดๆนิดหน่อย

            “ไมวะ”

            ก็กูเคยมีแฟนเรียนที่นี่อะ พวกมึงจำได้มั้ย ตอนกูอยู่ปีสอง” เจ๋งพูดขึ้น

            รักระยะไกล สุดท้าเขาก็ทิ้งมึง”

            นั่นแหละ กูเคยโดดเรียนนั่งเครื่องมาหาเขา มานั่งฟังเพลงที่อ่างแก้วด้วยกัน .. ไอ้เหี้ย พูดแล้วน้ำตาจะไหล”

            เพลงประกอบคืออะไร กูขอซาวด์แทร็ก เดี๋ยวคิดภาพตามไม่ออก”

            ก็ต้อง yented ดิวะ! เพลงรักได้แค่คนเดียว มึงเปิดดิ๊ไอ้มีน!”

 

            สิ่งที่ผิดเพี้ยนคือการไม่แปรเปลี่ยน

            โลกที่หมุนเวียนเปลี่ยนให้เธอต้องจากไป

            ให้เหลือแค่เพียงฉันกับทุกวันที่หายใจ

            อย่างไร้ความรู้สึกดี

 

            โห เพลงแม่งอย่างจี๊ด”

 

            ฉันเชื่อที่จะรอแม้บางคราวอาจจะท้อ

            แต่จะไม่ขอให้ใครเข้ามาในชีวิต

 

            พระอาทิตย์ที่ลาลับขอบฟ้าคือภาพที่ตัดสลับกับต้นไม้สูงๆ ชินตะเหลือบมองโทรศัพท์ที่เขาเอาวางไว้บนตักตัวเองที่จู่ๆมันก็เด้งแจ้งเตือนขึ้นมาจนเขาเห็นว่าตัวเองไม่ได้เปลี่ยนภาพพักหน้าจอโทรศัพท์มาเป็นปีๆแล้ว

 

            … ”

 

            กลับมาได้ไหมกลับมารักกัน

            กลับมาทำให้คนอย่างฉันได้ยิ้มอีกที

 

            ‘เฮ้ย คุณถ่ายอะไร เราได้ยินเสียแชะอะ’

            ‘ไม่บอก’

            ‘ขอดูหน่อยดิๆๆ’

 

            เธอยังเป็นความฝันของฉันคนนี้

 

            ‘กล้องฟิล์ม ดูไม่ได้’

            ‘ล้างแล้วเอามาให้ดูด้วย แอบถ่ายเราปะเนี่ย’

            ‘ประมาณนั้น’

            ‘ขอเก๊กหน้าอีกทีได้มั้ยอะ .. นะ นะ ขอร้อง นะ’

           

            มันเป็นภาพของบางคนที่นั่งกัดเล็บตัวเองเพราะเครียดกับภาพซีทีสแกนในจอคอมพิวเตอร์อย่างน่าเอ็นดู .. เอยยังอยู่ตรงนั้น ในภาพที่เขาถ่ายและสแกนมันลงโทรศัพท์

            ชินตะตระหนักได้ในวินาทีนั้นว่าการเป็นคนจงรักภักดีมันทรมาน

 

            พร้อมยังหนุ่มๆ เดี๋ยวไปดูเครื่องดนตรีพวกแกให้เรียบร้อย จิมมี่เลิกแหกปาก ห้ามสูบบุหรี่ก่อนขึ้น เดี๋ยวเสียงหาย ได้ยินเจ๊สั่งมั้ย?”

            ได้ยินครับ!”

            ดีมาก ส่วนชินตะ คนจัดเขาขอให้ร้องเพลงที่แกแต่งปีก่อนด้วย โอเคมั้ย?”

 

            เพราะเขาใส่เอยไว้ในทุกๆอย่างที่ขับเคลื่อนชีวิตเขาไปข้างหน้า

            เขายังมีเอยอยู่ในทุกๆที่ที่ไป

            มีแต่เอย

 

            ‘อันนี้เพลงที่โปรดแต่งเองเหรอ’

            ‘อืม แต่ยังไม่เสร็จ’

            ‘โห เก่งจัง’

 

            ครับ”

 

            ‘ถ้าเสร็จแล้ว .. เราขอฟังคนแรกนะ’

 

              มีแค่เอย

           







tbc.



























จริงๆบางทีก็แค่อยากรู้

ว่าคุณสบายดีใช่มั้ย


เท่านั้นเองมั้ง


เราแต่งเรื่องนี้เพราะเพลงนี้เลย

เป็นเพลงของแชปเตอร์นี้เลยด้วย

อย่าลืมไปฟังกันนะคะ :•)

#จนมีหัวใจ






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4.44K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

12,498 ความคิดเห็น

  1. #12449 Kanya_na.t (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2563 / 21:28
    ซึม...
    #12,449
    0
  2. #12415 Spices_smile (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 กันยายน 2563 / 23:28
    พวกเเก......
    #12,415
    0
  3. #12382 Kkfilm (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2563 / 21:21
    อ่านกี่รอบร้องเอ็งทุกรอบ
    #12,382
    0
  4. #12353 Pornwilai Sangwato (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 20:13
    ร้องให้หนักมาก
    #12,353
    0
  5. #12282 man_B (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 24 มีนาคม 2563 / 00:44
    อ่านรอบที่ร้อย เจ่บไปหมดแง
    #12,282
    0
  6. #12246 sugarraeks (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2563 / 23:02
    ความเจ็บปวดมันช่างยาวนานจังเลย..ฮืออออไม่ไหวแล้วนะสงสารรรรรร
    #12,246
    0
  7. #12190 hibara_ii (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 มกราคม 2563 / 19:33
    จะเลิกกันทำหยังในเมื่อเอยก็ไม่ได้กลับไปคบกับพี่ซือ งงงงงงง
    #12,190
    0
  8. #12121 Som O Usanee (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2562 / 17:03
    วางมันลงได้แล้ว ทุกสิ่งที่แบกไว้น่ะ
    #12,121
    0
  9. #12091 FAHKRAMXTER (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2562 / 15:43
    มีความสุขกันได้แล้วนะ ทั้งสองคนเลย
    #12,091
    0
  10. #11967 เน้ยยยย (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2562 / 20:03
    โปรดดีขนาดนี้ได้ไง
    #11,967
    0
  11. #11951 Chompoo_mg (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2562 / 17:48
    มีความสุขกับได้แล้ว สักทีนะ ควรจะมีความสุขกันได้แล้วจริงๆ เจ็บกันมากพอแล้วนะ
    #11,951
    0
  12. #11886 pinkpeach🍑 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2562 / 08:50
    แงงงงง เจอกันนะ พ่อๆๆ พ่อพาน้องเอยไปนะพ่อ
    #11,886
    0
  13. #11832 _jjxxiz (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2562 / 14:09
    เจอกันแน่เลยยยย เจอกันตอนที่โปรดร้องเพลงนี้ให้เอย
    #11,832
    0
  14. #11624 FCLT (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2562 / 19:10
    ภักดีมันโคตรจะเหนื่อยเลยรู้ปะ
    #11,624
    0
  15. #11580 pondww♥ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2562 / 16:42
    อ่านตอนนี้จบแล้วนึกถึงประโยคที่ว่า ‘ถึงจะรักแค่ไหน บางครั้งก็ต้องปล่อยมันไป’ เป็นซึมมากๆๆ กอดๆนะครับน้องเอยคุณชินตะ ปล.แอบหวังว่าเขาจะเจอกันนะ
    #11,580
    0
  16. #11562 TmwMixer (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2562 / 23:15
    กว่าจะมาถึงตรงนี้ ปวดตาไปหมด มันขมจริงๆ
    #11,562
    0
  17. #11535 gxisimp (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2562 / 03:42
    ขอเถอะได้โปรด
    #11,535
    0
  18. #11513 #kimki-'mine (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2562 / 12:22
    ในฐานะเด็ก มช ไรท์บรรยายบรรยากาศที่เชียงใหม่ได้น่ารักมากเลย ขอบคุณนะคะ <3
    #11,513
    0
  19. #11499 Framecheese (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2562 / 02:28
    มีความสุขกันเเล้ววว
    #11,499
    0
  20. #11417 thifu (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2562 / 02:24
    อ่านตอนนี้นึกถึงเรื่องแค่ที่แกง มีความสุขกันสักที เจ้าบ้าาา
    #11,417
    0
  21. #11388 yor_ying (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 กันยายน 2562 / 02:35
    มีความสุขได้แล้วนะเอย ไม่ใช่เอยคนเดียวที่ทุกข์ใจนะลูก สงสารชินตะกับตัวเองบ้าง ฮือออออ
    #11,388
    0
  22. #11372 MMBB37 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 กันยายน 2562 / 02:29
    ยังคงคิดถึงเสมอ
    #11,372
    0
  23. #11306 MoRO66 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 กันยายน 2562 / 08:53
    มีความสุขกันเร็วๆนะ;-;
    #11,306
    0
  24. #11302 Nuthathai Por (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 กันยายน 2562 / 22:10

    เอยยังเจ็บกันไม่พออีกเหรอ

    #11,302
    0
  25. #11267 ojay2 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 กันยายน 2562 / 21:34
    มันนานแล้วนะ กลับมาหากันได้แล้วววววววว
    #11,267
    0