แ ค่ ที่ แ ก ง (end.)

ตอนที่ 22 : 20 - ลมที่ลา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 36,230
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3,494 ครั้ง
    30 ม.ค. 62

20

"แต่เธอรู้ไหม มีใครบางคน ที่ยังคงทำกับชีวิตเหมือน

ลมที่พัด ตามกาลเวลา .. ยังคงเดินทาง

และเหมือนว่ายังมีเธอ"



.
.




           “ไม่อร่อยเหรอครับคุณแกง?”

            .. อร่อยครับ” เจ้าของชื่อทำตาโตก่อนจะรีบตักข้าวเข้าปากไวๆ จะไม่อร่อยได้ไง นี่มันร้านโปรดของเขาเลย แต่เกรงใจเป็นบ้า พาผู้ชายที่แต่งตัวเป็นแสนมากินข้าวขาหมูจานละสามสิบห้าบาทแถมร้านไม่มีแอร์อีกต่างหาก

            แต่อยากกินนี่หว่า แถมอีกฝ่ายบอกว่าจะมาด้วยให้ได้

            ขัดก็ไม่ได้ .. เจ้านายทั้งคน

            เออ เจ้านาย

 

            พรุ่งนี้ผมมีประชุมตอนสิบโมงรึเปล่าครับ”

            ใช่ครับ ผมลงรายละเอียดไว้ในไอแพดให้คุณโชนแล้ว”

 

            โชคชะตามันชอบเล่นตลก ไม่ได้เจอกันมาก็หนึ่งปีได้ จะเจอกันอีกทั้งที ทำไมต้องเจอกันในสภาพที่เขานั่งร้องไห้เป็นคนบ้าอยู่ข้างฟุตปาธด้วยวะ เท่านั้นยังไม่พอ เขายังพ่นทุกความในใจให้ผู้ชายคนนี้ฟัง มากไปกว่านั้นคือพอจะไปทำงานกับเนตรในวันจันทร์ของอาทิตย์ถัดไป

 

            ‘ขึ้นมาสิครับ’

            ‘คุณโชน!’

            คุณนี่ตกใจยังน่ารักเลยนะครับ’

 

            บอสยังมารับเขาถึงหน้าคอนโด! เขาไม่รู้ว่าตำแหน่งของเขาถูกส่งต่อไปหาบริษัทคุณโชนได้ยังไง แถมไม่มีประสบการณ์อะไรด้านนี้เลยยังได้มาเป็นเลขา เงินเดือนเยอะกว่าเนตรที่ทำตำแหน่งนี้ในอีกบริษัทหนึ่งมาสามปีอีกต่างหาก

            บ้าไปแล้ว

 

            คุณคิดอะไรอยู่เหรอครับ?”

            หะ หา อะไรนะครับ”

            คุณรู้มั้ยว่าเวลาคุณตกใจน่ะ น่ารักมากๆ”

 

            ไอ้เหี้ย

            ชมกันแบบนี้เลยเหรอวะ

 

            ผมคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อยน่ะครับ”

            เหรอครับ”

            คุณโชนครับ .. ทำไมผมถึงได้มาเป็นเลขาให้คุณเหรอครับ” แกงถามไปตามตรงเพราะข้องใจมาตลอด เนตรเองก็ไม่บอกอะไรนอกจากบอกว่าบริษัทของมันกับคุณโชนเป็นหุ้นส่วนกัน แต่ถึงอย่างนั้นตำแหน่งพนักงานระดับล่างที่เขาสมัครเข้าทำงาน มันจะไปถึงหูผู้บริหารเลยเหรอวะ!

 

            ผมอยากอยู่กับคุณน่ะครับ”

            … ”

            พอเจออีกครั้งเลยรู้สึกว่าปล่อยไปไม่ได้แล้ว อย่างน้อยให้คุณมานั่งทำงานอยู่หน้าห้องผมน่าจะดีกว่า” รอยยิ้มสุภาพกับใบหน้าเกลี้ยงเกลาของไฮโซโชนที่ใครๆก็อยากจะเป็นน้องน้ำให้ทำให้แกงกลืนน้ำลายอึกใหญ่

            แบบนี้เรียกซวยหรือดวงพุ่งวะ

           

            ข้าวขาหมูร้านนี้อร่อยดีนะครับ”

            จริงเหรอครับ นึกว่าคุณจะทานไม่ได้”

            อะไรก็ได้ครับ .. กับคุณ”

 

            แกงอ้าปากพะงาบๆเหมือนปลาขาดน้ำ ถึงจะไม่เคยเป็นเลขาใครมาก่อนแต่เชื่อเหอะว่าเราจะด่าเจ้านายตัวเองไม่ได้และเพราะว่าทำไม่ได้ถึงได้ปล่อยเลยตามเลย เอาหูไปนาเอาตาไปไร่บวกกับทำหูทวนลมบ้างบางครั้ง

 

            นี่อะไรเหรอครับ?”

            ขนมถ้วยครับ คุณไม่เคยทานเหรอครับ”

            ไม่เคยครับ”

            อร่อยนะครับ มันประกบกันอยู่ เราแบ่งกันคนละถ้วยก็ได้ครับ” แกงยิ้มกว้าง ยื่นขนมถ้วยให้คุณโชนพร้อมช้อนพลาสติก พอมองใบหน้าหล่อเหลาไร้ที่ตินั่นก็รู้ว่าอีกฝ่ายกำลังชั่งใจ

            ลูกคนรวยก็งี้ แถมจบนอกมาด้วย ไม่รู้ไปเรียนตั้งแต่อายุเท่าไหร่ ขนมถ้วยก็ไม่เคยกินซะงั้น

 

            อร่อยจริงๆครับ ผมกินให้ดูก่อนก็ได้”

 

            โชนมองแกงที่ตักแล้วกินคำใหญ่แถมยังเคี้ยวตุ้ยๆโชว์พร้อมยกนิ้วโป้งกำกับว่าอร่อยจริงๆ เห็นแบบนั้นก็นึกเอ็นดูจนต้องตักมากินบ้างคำเล็กๆ

            หวานๆเค็มๆ

 

            อร่อยครับ”

            เห็นมั้ยล่ะครับ ผมบอกแล้ว~”

            คราวหน้า ผมขอเลือกร้านบ้างนะครับ”

            เอ่อ ครับ” แกงยิ้มแห้งๆ .. ต้องมีคราวหน้าอีกจริงๆใช่มั้ยนะ เออเอาเหอะ ยังไงก็เจ้านาย เนตรมันก็ไปทานมื้อเย็นกับบอสตัวเองออกจะบ่อย

            เป็นธรรมเนียมของเจ้านายกับเลขารึเปล่าวะเนี่ย

 

            เอาเป็นมะรืนนี้เลยดีกว่าครับ”

            หา!”

            เดี๋ยวผมจัดชุดให้คุณแกงใส่ดีกว่าแล้วเราไปทานดินเนอร์กันที่ดาดฟ้าโรงแรม O”

           

            เอากับเขาดิวะ สรุปเองเสร็จสรรพพร้อมกับใบหน้าพึงพอใจ แกงยกยิ้มฝืนๆให้เจ้านาย .. เลือกที่กินข้าวไม่พอ มีจัดชุดให้ด้วย นี่มันสังคมชั้นสูงชัดๆ!

 

            คิดเงินเลยมั้ยครับ”

            ครับ” กระเป๋าสตางค์หลุยส์ถูกหยิบออกมาพร้อมกับแบงค์สีเทา คนตัวเล็กกว่าส่ายหัวเป็นระวิง ยกไม้ยกมือบอกว่าไม่ต้องเลย มื้อนี้แกงจะเลี้ยงเอง

 

            ไม่ได้หรอกครับ”

            ไม่ได้เหมือนกันครับ ผมขอเลี้ยงเจ้านายสักครั้งนะครับ”

            ถ้างั้นเลิกคิดว่าผมเป็นเจ้านายก็ได้ครับ”

            ไม่ได้ไปกันใหญ่เลยครับแบบนั้น .. พี่ครับ นี่ครับ หนึ่งร้อยรวมค่าน้ำกับค่าขนมถ้วยหนึ่งคู่ครับ” ตาคมมองคนตัวเล็กที่สวมเชิ้ตสีขาวธรรมดาๆแต่กลับน่ามองรีบร้อนยื่นเงินให้พนักงานก่อนจะลุกขึ้นพร้อมกับพยักพเยิดหน้าบอกให้เขาลุกตาม

            คนที่น่ารักแบบไม่รู้ตัวนี่แหละที่น่ารักที่สุด

 

            คุณแกงครับ”

            ครับคุณโชน?”

            ยิ้มหน่อยครับ”

 

            แกงหันไปหาอีกคนงงๆว่าจะให้ยิ้มอะไรเพราะเขาเดินนำบอสตัวเองไปที่รถอยู่ ไม่รู้ปกติเลขาต้องเดินตามมั้ย แต่พอหันไปเจอกล้องไอโฟนของอีกคนที่เหมือนจะถ่ายรูปกันอยู่ก็ต้องแหวเสียงดังลั่น

 

            “คุณโชน! อย่าถ่ายนะครับ! ผมหน้ามัน!” ใบหน้ายุ่งๆนั่นพร้อมกับการตะปบมือใส่กล้องไม่ได้ถูกถ่ายไว้ในรูปแบบของภาพ แต่มันคือคลิปวิดีโอสั้นๆที่โชนกดโพสต์ลงในอินสตาแกรมตัวเองทันทีที่ถ่ายจบ

            แกงแง้งๆชะโงกหน้าขอดูภาพ แต่คนตัวสูงกว่าบอกว่าไม่ได้ถ่ายอะไรเลย

            ตากลมช้อนมองเจ้านายตัวเองด้วยความขุ่นเคือง .. พอมีสติก็รู้ว่าหน้ากำลังอยู่ใกล้กันมากๆ แกงผงะแล้วผละออกไปก่อนจะค้อมหัวขอโทษ

 

            ขอโทษนะครับ ไม่ได้ตั้งใจครับ เอ่อ ขอโทษจริงๆนะครับ”

            ไม่เป็นไรเลยครับ :)”


           

/


 

            คอนเสิร์ตใหญ่วันแรกผ่านไปแล้ว เหลือพรุ่งนี้อีกวันและตอนนี้เรากำลังฉลองอยู่ที่บาร์เล็กๆกับทีมงาน หมูยิ้มกว้าง ก้มหัวขอบคุณทุกๆคนสำหรับคำชมเชยที่มีให้กับสมาชิกในวง

            กัมพ์ไปได้ไกลและไปได้สวยจริงๆ

 

            ตอนไอ้เต้ออกไปร้องท่อน ตลกอยู่มั้ยถ้าเธอรู้ว่าวันที่ผ่าน มีแต่เธอในใจ คือแฟนๆกรี๊ดดังมาก พี่ขำกับพี่อ๋องอยู่หลังเวที เดี๋ยวนี้เขาจิ้นชายชายกันเยอะชะมัด”

            แฟนๆเขาคิดว่าพวกมึงชอบกันไง ซักคนหนึ่งมันรู้สึกมากกว่าเพื่อนแต่ทำตัวติดตลก พยศมันดันเลือกเพลงติดตลกไปร้องในคอนเสิร์ตจริงๆ เป็นไงล่ะ แท็กคู่ยศเต้ติดเทรนด์ทวิตเตอร์เลย”

            พี่ เต้ยศเหอะ”

 

            สงครามเริ่มแล้ว หมูหันไปมองพี่ใหญ่ของวงแล้วยิ้มให้แบบรู้กัน ก็จะอะไรล่ะนอกจากโปเต้กับพยศเถียงกันไปมาว่าชื่อใครนำหน้า โพไหนที่ถูกต้อง .. เล่นกันเข้าไป วันไหนคิดกันขึ้นมาจริงๆแล้วคงขำไม่ออก

            ติดตลกของแท้

 

            ที่นั่งเต็มทุกที่นั่ง บัตรขายหมดจนไม่รู้จะหมดยังไง พี่โคตรภูมิใจในตัวพวกมึงเลยนะ” ผู้จัดการวงที่แบกรับภาระหลายๆอย่างเอ่ยขึ้นพร้อมกับยกแก้วแอลกอฮอล์ขึ้นในขณะที่เด็กๆที่มีคอนเสิร์ตพรุ่งนี้ถูกอนุญาตให้ดื่มเพียงน้ำผลไม้

 

            dear gump!”

            แด่กัมพ์ครับ!”

            หมดแก้วนะพี่อ๋อง~”

 

            รอยยิ้มกว้างกับเสียงหัวเราะเป็นสิ่งที่ประดับอยู่บนใบหน้าทุกคนตอนนี้ แต่ลึกๆหมูตอบไม่ได้เลยว่าเขามีความสุขกับมันจริงๆมั้ย .. คอนเสิร์ตวันนี้มันพิเศษเพราะเขาได้ร้องเพลงที่ตัวเองแต่งเองแบบสดเป็นครั้งแรกต่อหน้าแฟนๆ เขาตามอ่านกระแสในทวิตเตอร์บ้างด้วยแอคเคาท์ที่บริษัทสมัครไว้ให้สมาชิกในวงเล่นด้วยกัน อัพเดได้ตามสมควรเกี่ยวกับเรื่องนั้นเรื่องนี้

            บ้างก็บอกว่าเขาซาบซึ้งกับโปรเจกต์ที่แฟนคลับทำให้จนร้องไห้

            บ้างก็บอกว่าธรรมดา น้องเล็กของวงเป็นคนเซนซิทีฟ

 

            วันนี้มึงทำได้ดีมากๆเลยนะหมู เพลงที่มึงแต่งเองแม่งโคตรจับใจ”

            จริงๆ กูยอมเลย นี่กูเรียนสายตรงมานะ ดนตรีมึงคือเฉียบขาด”

            พวกพี่ชมผมเกินไปอะ ต้องชมโปรดิวเซอร์ต่างหาก” น้องเล็กของวงปัดไม้ปัดมือปฏิเสธ พยศกอดคอน้องก่อนจะพูดกรอกหูว่ามึงน่ะเก่งจริงๆ

            เออ ไอ้เพลงแค่ที่รักที่มึงเอามา rearrange ดนตรีใหม่อะ เจ๋งสัด” โปเต้ที่นึกขึ้นได้พูดขึ้นก่อนจะเคี้ยวอัลมอนด์ที่พี่ๆทีมงานเขากินเป็นกับแกล้มตุ้ยๆ

 

            เพลงน่ารัก สมัยกูอยู่มัธยม”

            แก่แล้วไงพี่”

            สัด มึงก็ไม่ได้ดีไปกว่ากูหรอก แล้วมึงฟังทันเหรอวะหมู?”

            ก็ .. ทันนะพี่”

            กูชอบท่อนนี้ที่สุดแล้ว แค่อยากเรียกเธอที่รัก แต่เธอไม่ต้องมารัก

            เออ ห้าวดีนะ อารมณ์ประมาณว่าก็กูจะชอบมึงไง มึงไม่ชอบกูก็เรื่องของมึง” จั๊งก์ส่ายหัวยิ้มๆเพราะบทสนทนาระหว่างสองแสบอย่างเต้กับยศ ก่อนจะรู้สึกว่ามีบางคนเงียบไปซึ่งจะเป็นใครไปได้ถ้าไม่ใช่หมู

 

            ไหวเปล่าวัยรุ่น”

            ไหวพี่”

            ออกไปสูดอากาศก็ได้นะมึง ชั้นสองมีดาดฟ้า ไม่มีคนอื่นหรอก มีแต่คนใน” คนที่อยู่ในเสื้อยืดสีดำพอดีตัวพยักหน้าก่อนจะปลีกตัวออกไปเพราะรู้สึกหายใจไม่ค่อยจะออก

            บางครั้งเขาหวัง

 

            … ”

 

            ว่ามองลงไปด้านล่างเวทีจะเห็นคนคนหนึ่สักครั้ง

            มันเป็นเรื่องจริงที่ว่า ชื่อของคนคนนั้นเป็นชื่อต้องห้าม .. ไม่มีใครกล้าพูด เขาเองก็ไม่กล้าพูด เขาไม่อยากออกเสียง ไม่อยากได้ยิน ไม่อยากให้หัวใจกระเพื่อมรุนแรงเพียงเพราะคำคำเดียว

           

            อ้าว น้องหมู”

            พี่แคทขึ้นมาทำอะไรครับ ปาร์ตี้ข้างล่างกำลังสนุกเลย”

            มาคุยกับแฟน เราล่ะครับ” แคทเป็นสไตลิสต์ให้กับวงกัมพ์มาตั้งแต่เริ่มแรก เธอสนิทกับเด็กๆพอสมควร จริงๆกับหมูมากที่สุดเพราะรายนี้มักโดนแบรนด์ต่างๆรีเควสต์ให้ไปเดินแบบ น้องสูงและหุ่นดี เป็นไม้แขวนที่เยี่ยมยอดของวงการคนทำเสื้อผ้าเลยล่ะ ส่วนพวกโฆษณาหรือถ่ายภาพนิ่งจะเป็นโปเต้กับยศ พี่คนโตแบบจั๊งก์ก็ได้ทุกแนว ไม่เกี่ยงอะไร

            เด็กๆทุกคนมีความสามารถมากๆ ทำได้ทุกอย่างจริงๆและกำลังจะถูกส่งไปเรียนการแสดงจริงๆจังๆ คนที่เห็นมาแต่แรกแบบเธอน่ะอดภูมิใจไม่ได้เลย

 

            ขึ้นมาสูดอากาศครับ”

            วันนี้เก่งมากเลยนะ รู้มั้ยเนี่ย”

            ขอบคุณนะครับ”

            คุณพ่อคุณแม่มาดูคอนเสิร์ตด้วยนะ แต่เขากลับไปก่อนเพราะว่าพรุ่งนี้มีประชุมเช้า เรารู้แล้วใช่มั้ยครับ?” หมูพยักหน้ายิ้มๆ

            เขาปลื้มมากๆเลยนะ พูดให้พี่อ๋องฟังตลอดว่าไม่คิดว่าหมูจะมาได้ไกลขนาดนี้”

            ผมก็ไม่เคยคิดเหมือนกันครับพี่แคท”

            แล้วเราชอบงานตรงนี้รึเปล่า มีความสุขกับมันเนอะ”

 

            หมูชะงักไปเพราะเขาไม่รู้

            ไม่รู้จริงๆ

 

            พี่แคทครับ”

            ว่าไงลูก”

            ถ้าแฟนพี่แคทเป็นนักร้องแล้วมีคอนเสิร์ต พี่แคทจะไปคอนเสิร์ตแฟนมั้ยครับ”

            ไปสิ ถามแปลกๆ เราก็อยากไปดูเขาประสบความสำเร็จนี่เนอะ ถามเหมือนมีแฟนเลย ฮ่าๆ มีไม่ได้ก็รู้กันอยู่” แคทบ่นอย่างไม่คิดอะไรนัก จริงๆเด็กๆก็น่าสงสาร วัยนี้น่ะวัยแห่งรักเลยล่ะ ห้ามยากหน่อยเพราะยศกับเต้เองก็โดนดุอยู่ตลอดเรื่องมีคนคุย

 

            เออ แล้วตอนเราไปเกาหลี มันยังไง พี่ยังไม่ได้ถามเลย”

            อ๋อ .. เข้าใจผิดนิดหน่อยน่ะครับ แต่ยังไงบริษัทก็ต้องซื้อรูป”

            ตายจริง พวกปาปารัซซีนี่นะ ผู้หญิงคนนั้นเป็นนักร้องในค่ายที่นู่นใช่มั้ย” หมูพยักหน้า

            วันนั้นเราได้ฟรีไทม์ ผมเลยออกไปเดินดูรอบๆแล้วก็นั่งฟังเพลงที่สวนสาธารณะครับ จู่ๆเขาก็มานั่งข้างๆแล้วก็เอาหูฟังผมไปใส่เฉยเลย เรื่องมันเกิดไม่กี่นาทีด้วยซ้ำ”

            ตายแล้ว ผู้หญิงคนนั้นนี่ยังไง เขาก็น่าจะมีกนะทางนู้นน่ะ”

            คุยกันก็ไม่ค่อยเข้าใจครับ ผมโง่อังกฤษ” แคทหัวเราะ มันเขี้ยวไอ้เด็กคนนี้ที่มันคอยสร้างเสียงหัวเราะให้ทุกคนในทีมจริงๆ

 

            แล้วช็อตจับผมล่ะ”

            แมงมุมเกาะผมเขาครับ ผมแค่ปัดออกให้ สามสี่วิเองมั้ง ถ่ายกันทันได้ไงวะ”

            ฮ่าๆ ซวยอะไรขนาดนั้น”

            หวังดีประสงค์ร้ายจริงๆนะพี่ ผมไม่กล้าเข้าใกล้ใครแล้ว”

            ลำบากหน่อยนะเรา ดังแล้วก็แบบนี้แหละ มันต้องแลกหลายๆอย่าง”

            ครับ .. แต่ผมแลกไปไม่กี่อย่างหรอก”

            … ”

              เพียงแต่ว่ามันเป็นอย่างเดียวที่สำคัญมากๆกับผมเท่านั้นเอง”

 

         แคทหันไปมองเด็กคนหนึ่งที่พูดออกมาเหมือนไม่ได้คิดอะไร แต่จริงๆมันเหมือนกับการตัดพ้อ .. พวกเราทุกคนรู้ปัญหานี้ น้องเล็กของวงไม่สบายและต้องพบจิตแพทย์มาจะหนึ่งปีแล้ว แม้ว่าสองสามเดือนหลังจะหยุดยาได้ แต่ก็ยังต้องคุยกับหมอทุกๆสามถึงสี่สัปดาห์เพื่อติดตามผล

           

            พี่แคทเคยเลิกกับแฟนมั้ยครับ?”

 

            แต่ที่พวกเราไม่รู้คือทำไมหมูต้องไปพบจิตแพทย์ .. มีแค่ผู้จัดการกับเด็กๆในวงเท่านั้นที่รู้และไม่ได้แพร่งพรายบอกใครต่อ มันทำให้เธอรู้ว่าสมาชิกในวงน่ะรักกันจริงๆ

 

            เคยสิ”

            แล้วพี่ทำยังไงให้หายเศร้าครับ”

            เวลาจะช่วย .. แต่จริงๆแล้วแค่มีคนใหม่ก็หายแล้ว มีให้ดีกว่าเดิมไปเลย”

 

            เสียงหัวเราะสดใสของสไตลิสต์สาวทำให้หมูยิ้มบางๆตามมารยาทไปแม้ว่าในใจเขามันจะขัดแย้ง .. เพราะเขาไม่เคยมองหาใครที่ดีกว่าคนคนนั้นเลย

            ไม่เคยเลยสักครั้ง

           

            “สู้ๆนะหมู กับทุกเรื่องเลย”

            ครับ ผมไม่เป็นไรหรอกพี่ บรรยากาศมันพาไป”

            โห ขนาดนั้นเลยนะ”

            ขนาดนั้นแหละพี่ พี่แคทลงไปเถอะครับ ข้างล่างกำลังมันเลย”

 

            ไม่ใช่ไม่มีคนที่ดีกว่า

 

            เราก็รีบลงไปนะ เดี๋ยวเป็นหวัด”

            ผมบอดี้มาร์เวลอยู่แล้ว อยู่ยันตีห้าก็ไม่ป่วย”

            จ้าๆ เจอกันนะหมู พรุ่งนี้เต็มที่อีกวันนะ”

            ครับพี่”

 

            แต่เป็นเพราะว่าหลงรักความธรรมดา

            หลงรักสิ่งนั้น

              จนหมดหัวใจ

 

 




 


 

 



 

 



 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 




/

;

 


            กินข้าวได้แล้วไอ้พวกลูกลิง ไวๆ คอนเสิร์ตใกล้เริ่มแล้ว” ผู้จัดการเดินมาบอกพร้อมกับตบโต๊ะให้รู้ว่าเลิกก้มหน้าเล่นเกมเตะบอลกันแล้วไปทำงานทำการสักที

 

            ไม่กล้ากินเลยพี่ ต้องเต้นแล้วเปิดเสื้อโชว์ มีพุงนี่อายแฟนคลับอะ”

            สารร่างกูก็แก่แล้ว ร้อง เล่น เต้น ข้าวก็กินเยอะไม่ได้” จั๊งก์บ่น

            อิจฉาไอ้หมูมัน หุ่นดีหาพ่อ”

            โห เล่นพ่อเลยน้ายศ” หมูตอบเสียงกวนๆ

            แหมหมู เรียกซะเป็นเพื่อนเลยน้า”

            เตงอย่าคิดมากดิ ไหนบอกรักน้องไง” แล้วก็เป็พยศเองที่กระโจนใส่หมูแล้วเอากำปั้นไถหัวมันจนเด็กมันร้องจ๊าก โปเต้ส่ายหัวมองคนบ้าสองคนเล่นกันเป็นเด็กๆ

            กูไปกินข้าวก่อนละแม่ง กองทัพต้องเดินด้วยท้อง

 

            ข้าวมันไก่อีกและ”

            อกไก่ไงพี่ กินแล้วไม่อ้วน อิ่มด้วย” หมูทิ้งตัวลงนั่ง มองสารพัดอาหาร ขนมนมเนย ผลไม้เอยที่ทีมงานเตรียมไว้ให้ มีอาหารจากแฟนคลับด้วยแต่เดาว่าพี่ๆคงเก็บไว้ให้พวกเรากินหลังคอนเสิร์ตเสร็จเพราะจะมีปาร์ตี้ใหญ่ฉลอง จากนั้นเราก็จะได้พักยาวๆกันสองอาทิตย์ก่อนจะมีแฟนมีตติ้งที่ต้องเสี่ยงโชคให้ได้เข้างาน

            เอาจริงเขาโคตรรอคอยเลย มันต้องสนุกมากๆแหงๆ

            พอมีกลุ่มคนที่รักเรามากๆแบบนี้ก็อยากตอบแทนแล้วก็ใกล้ชิดให้มากที่สุด

            จริงๆนะ :)

 

            เออไอ้หมู มึงเช็ไดเรกไอจีดิ เหมือนพี่แคทเขาบอกว่าแบรนด์อะไรไม่รู้จะส่งคอลเลชันเสื้อผ้าให้มึง แต่เขายืนยันจะไม่ส่งทางอีเมล จะส่งทางไอจี กูงงเป็นไก่ตาแตก”

            เอาแต่ใจจังเลยยัยคนนี้ มันน่าจริงๆ หน็อยๆ” จั๊งก์หัวเราะเพราะมันชอบทำอะไรแบบนี้

            เกลียดมึงว่ะ ยัยอะไรเนี่ย พูดอยู่ได้”

            พี่ไม่เคยอ่านนิยายเหรอ ผมมีพี่สาวไง อ่านอยู่ได้”

            แล้วมึงไปอ่านตามเขาทำไม”

            พี่บังคับอะ ให้ทำไง”

            แต่พี่สาวมึงอะ สวยเหี้ยๆ”

            ก็ระดับมิสไทยแลนด์ปะวะ ดูหน้าน้องเขาดิ มันธรรมดาที่ไหนอะ กว่านี้ก็เทพบุตรแล้ว ไม่ต้องเกิดเป็นมนุษย์มันแล้วนายคนนี้” ชี้นิ้วเข้าหาตัวเองพร้อมกับยักคิ้ว โปเต้ส่ายหัว อยากแทงตัวเองด้วยส้อมให้ตาย ไม่น่าชงเลยว่าพี่สาวมันสวย

 

            อยากเอาข้าวมันไก่ยีหัวมึง”

            โห แล้วไดเรกไอจีคือเป็นล้าน แฟนคลับส่งมาเยอะมากๆ จะหาของแบรนด์เขาเจอได้ไงวะพี่ดู” พี่ๆกรูกันเข้ามาดูเมเสจที่เยอะฉิบหายของหมู มันเป็นคนที่ไม่ค่อยลงอะไรในแอคเคาท์หลักเลยเพราะจะไปโบ้มลงในแอคเคาท์รองแทน

 

            ปวดหัวเลย”

            อ้าว มึงรู้จักคนนี้ด้วยเหรอวะ” พยศชี้รูปโปรไฟล์ของคนที่โชว์ขึ้นมาว่าอัไอจีสตอรี่ไว้และหมูยังไม่ได้กดดู .. หมูมองตามก้านนิ้วยาวก่อนจะงึมงำตอบ

 

            ญาติอะพี่”

            ไฮโซโชนปะ?”

            เรียกไอ้โชนก็ได้ ผมไม่ฟ้อง”

            ไอ้เด็กนรก มึงเรียกเขาแบบนี้เลยนะ” พี่ใหญ่ฟาดหัวน้องเล็กไปที ไม่รู้มันไปเกลียดอะไรญาติตัวเองนักถึงได้เบ้ปากเคี้ยวข้าวมันไก่ก่อนจะจิ้มจึ้กไปดูสตอรี่ที่ก็แปลกใจว่าอัพได้ไงวะ ปกติไม่เห็นจะเคยอัพ

 

            [คุณแกงครับ]

 

            … ”

 

            [ครับคุณโชน?]

            [ยิ้มหน่อยครับ]

 

            แฟนเขาเหรอวะ? พูดเสียงหวานเชียว”

 

            [คุณโชน! อย่าถ่ายนะครับ! ผมหน้ามัน!]

 

            หมู?”

            หมู มึงโอเคมั้ยวะ”

 

            มันคือความโกรธ

            หมอบอกว่าเขาไม่ควรเปลี่ยนความเศร้าเป็นความโกรธ เพราะมันจะเป็นสีน้ำเงินที่เข้มขึ้นเรื่อยๆจนเป็นสีดำ .. และไม่มีวันกลับมาเป็นสีสันที่สดใสได้อีก

 

            เฮ้ย! อย่าปา!!”

            ไอ้หมู! สัดเอ๊ย! มึงจับน้องไว้ดิยศ!”

 

            มือถือที่แตกกระจายอยู่บนพื้นบ่งบอกว่าคนปาปามันออกไปกระทบผนังด้วยแรงที่มากแค่ไหน การหอบหายใจและท่าทีที่เหมือนจะพุ่งเข้าไปต่อยกำแพงทำให้พี่ๆต้องรั้งตัวน้องเล็กของวงไว้

           

            ใจเย็นๆดิวะ!”

            พวกพี่ออกไปก่อนนะครับ เดี๋ยวผมคุยกับน้องเอง ห้ามถ่ายอะไรหรือเอาเรื่องที่เกิดขึ้นไปพูดเด็ดขาดนะครับ ไม่งั้นผมบอกพี่อ๋องแน่ๆ เพราะผมจำพวกพี่ได้ทุกคน” พี่ใหญ่ของวงบอกเสียงเข้มก่อนจะปรายตาไปที่ประตูห้องให้สตาฟรับรู้ว่าพฤติกรรมก้าวร้าวของหมูนั้นจะต้องไม่ถูกแพร่งพรายออกไปที่ไหน

 

            มองหน้ากูดิหมู มองตากู มึงใจเย็นๆ”

            พี่ยศ”

            เต้ มึงไปบอกพี่อ๋อง”

            ได้พี่” โปเต้สบตากับจั๊งก์เมื่อหมูตัวสั่นระริก .. มันทำให้พวกเขาพอจะปะติดปะต่อได้ว่าผู้ชายผิวขาวสวมเสื้อเชิ้ตที่เดินมาตะปบกล้องคุณโชนคนนั้นเป็นใครสำหรับหมู

            มันไม่เคยพูดชื่อแฟนตัวเองให้พวกเขาได้ยิน

            ไม่เคยเอารูปให้ดู

           

              .. เลิกรักกัน มันง่ายขนาดนั้นเลยเหรอพี่”

 

            ไม่มีเหตุผลใดเลยนอกจากมันเจ็บปวด

            พวกเขาเคยสันนิษฐานกันว่ามันน่าจะเคยโพสต์รูปแฟนตัวเองไว้ในแอคเคาท์รอง พอเลื่อนดูจนถึงรูปแรกที่มันโพสต์ไว้ก็ไม่พบอะไรเลยนอกจากรูปกับเพื่อนๆและชีวิตประจำวัน .. เลยเข้าใจว่ามันลบทิ้งไปแล้วและเป็นเหตุผลที่เราไม่เคยเห็นหน้าคนคนนั้นของมันเลยสักครั้ง

 

            ทำไมมันง่ายสำหรับเขาจังวะ”

            มึง .. มันไม่ใช่แบบนั้น”

 

            มันหนึ่งปีแล้วนะหมู

            ปีกว่าๆแล้วด้วยซ้ำ

 

            ทำไมเขาเริ่มต้นใหม่ได้ ทำไมเขาดูมีความสุข ในขณะที่ผมตอบตัวเองไม่ได้เลยว่าผมมีความสุขมั้ย .. ทำไมวะพี่ ทะ ทำไมพี่แกงทำแบบนี้”

 

            คนคนนั้น

            คนที่ทำให้หัวใจมันแตกสลาย .. ชื่อแกง พวกเขาได้รู้พร้อมกันวันนี้ในตอนที่มันร้องไห้ออกมาเสียงดังแล้วทรุดลงนั่งกับพื้น จั๊งก์คุกเข่ากอดมันเอาไว้ในขณะที่พยศวางมือไว้บนไหล่แล้วบีบเบาๆ

            เพราะพวกเขาคงตอบมันไม่ได้

 

            แล้วทำไมผมเหี้ยจังวะพี่”

            … ”

            ไม่อยากให้เขาไปรักใครเลย ไม่อยากให้เขามีคนอื่นเป็นความสุข”

 

            ตอบไม่ได้เลย

 

            หรือจริงๆพี่เขาไม่เคยรักผมเลยวะ”

 

            ตอบไม่ได้เลยสักอย่าง

 

           

/

           

 

            คุณโชนครับ ผมขอหายใจแป๊บนึงได้มั้ยครับ”

            ทำไมล่ะครับ คุณแพ้เกสรดอกไม้เหรอครับ?”

            เปล่าครับ มันหรูมากๆเลย ผมไม่เคยมาที่แบบนี้มาก่อน” แกงเอามือทาบกำแพงหายใจเหนื่อยๆอยู่ที่มุมหนึ่งก่อนเข้าไปในขอบเขตของดาดฟ้าที่โรงแรมแห่งหนึ่

            ดอกไม้เยอะแยะไปหมด มีไฟสลัวๆกับผู้คนที่แต่งตัวเหมือนหลุดออกมาจากละคร .. คนรวยเขาใช้ชีวิตกันแบบนี้เหรอวะ แกงคิดกับตัวเอง

 

            พร้อมแล้วครับ ขอโทษนะครับ”

            รอได้ครับ”

            … ”

            นานกว่านี้ก็รอได้”

 

            แกงสบตากับเจ้านายตัวเองที่มักจะมีรอยยิ้มบางๆแบบไม่มีเหตุผลให้กันเสมอ จริงๆคุณโชนก็เป็นคนดีคนหนึ่ง เป็นเจ้านายที่ดี ทำงานจริงจังและเก่งมากๆถึงได้ประสบความสำเร็จแบบนี้ บวกลบทุกอย่างถือว่าเป็นคนที่ดีมากๆ .. ดีมากจริงๆนั่นแหละ

            แต่สำหรับเขา ก็แค่คนดีอีกหนึ่งคน

            ไม่ได้มีอะไรเกินกว่านั้นกับใจของเขาเลย

 

            คุณชัชวาลนะครับ”

 

            มันถึงได้ลำบากใจกับการทำเป็นไม่รับรู้ว่าอีกฝ่ายดีกับเขามากๆเพราะจุดประสงค์ใด เนตรบอกว่าดาดฟ้าโรงแรมนี้คอร์หนึ่งเป็นหมื่นๆ เท่านั้นยังไม่พอ เจ้านายยังไหาชุดให้เลขาใส่แถมยังดูแลประกบแจขนาดนี้

            แกงลำบากใจ

            แต่จะให้เปลี่ยนงานเพราะเหตุผลนี้ มันก็จะงี่เง่าไปหน่อยมั้ยวะ

 

            เชิญทางนี้เลยครับ”

 

            เราเดินตามบริกรที่อยู่ในชุดสูทเหมือนในหนังไปจนกระทั่งถึงที่นั่งที่ดีที่สุดที่แกงจะจินตนาการออก ตากลมมองไปรอบๆ มีห้องส่วนตัวที่ถูกล้อมไว้ด้วยต้นไผ่ญี่ปุ่น ดอกไม้สารพัดกับเพลงคลาสสิกที่เล่นกันทำให้แกงรู้สึกว่าค่าคอร์สหมื่นกว่าบาทนี่คงซื้อบรรยากาศไปแล้วแปดพัน

            ดีจริงๆนั่นแหละ

 

            คุณเหมือนเด็กๆเลยนะครับ”

            ขอโทษนะครับ แหะๆ ผมไม่เคยมาจริงๆ ทำคุณอายแย่เลย”

            น่ารักดีครับ”

 

            ครั้งที่ร้อยแล้วที่ชมกันแบบนี้

            แกงนั่งกุมมือ รู้สึกอึดอัดเล็กน้อยเพราะเขาไม่เคยจริงๆว่ะกับการมานั่งดินเนอร์บนดาดฟ้า จิบไวน์แล้วก็กินอาหารจานเบเร่อแต่เสิร์ฟน้อยเหมือนให้แมวกินจานแล้วจานเล่าแบบนี้

 

            อาทิตย์นี้ทำงานเป็นยังไงบ้างครับ”

            ผมไม่เหนื่อยหรอกครับ บอสนั่นแหละครับ หัวหมุนแย่”

            เลิกงานแล้วเรียกโชนเฉยๆสิครับ”

            คุณโชนดีกว่าครับ โชนเฉยๆ ผมเกรงใจ” คนตัวเล็กที่อยู่ในชุดสูทร่วมสมัยเพราะมันตัดมาจากดีไซน์เนอร์เครือหนึ่งของแบรนด์ในการดูแลของคุณโชน พอสังเกตดีๆเพิ่งเห็นว่าชุดของเขากับชุดคุณโชนน่ะแมกัน

            เออเอาเถอะ

            เฮ้อ

 

            ไวน์ชาโต้ ดิแกม 1787 รสชาติดีที่สุดแล้วครับ คุณแกงลองดื่มดู”

            อ้อ ครับ”

 

            จับแก้วยังไงวะ

            ช่างแม่งเหอะ แกงคิดก่อนจะยกขึ้นมาจิบหลังจากบริกรรินให้ รสชาติมันก็ดีแหละ .. แต่เขาไม่ได้รู้สึกว่ามันน่าติดใจอะไรขนาดนั้นแต่ก็จิบอีกทีแล้วฉีกยิ้มให้เจ้านาย

            เอาตัวรอดเป็นยอดดีที่แท้

 

            คุณโชนมาที่นี่บ่อยเหรอครับ”

            ครับ กับเพื่อนๆบ้าง”

            คุณโชนอายุสามสิบแล้วใช่มั้ยครับปีนี้”

            ฮ่าๆ ครับ เพื่อนๆผมทยอยแต่งงานกันไปบ้างแล้ว”

            คุณโชนก็รีบหาแฟนสิครับ หล่อๆแบบคุณโชน หาไม่ยากแน่นอน” แกงบอกตาโตเพราะมันคือเรื่องจริงทั้งนั้น ขนาดเนตรมันยังชอบเลย สาวๆคงอยากจะเป็นน้องน้ำให้พี่โชนกันจะแย่

 

            จีบๆอยู่ครับ เขาเหมือนจะไม่รู้ตัว”

            … ”

            หรือรู้แล้วแต่แกล้งทำเป็นไม่รู้ก็ไม่แน่ใจเหมือนกันครับ :)”

 

            ให้ตาย รอยยิ้มแบบนี้มันทำให้เขารู้สึกคันจมูก สุดท้ายค้นลงไปข้างในใจตัวเองก็รู้ว่า เหี้ยเอ๊ย เราไม่อินกับผู้ชายคนอื่นเลย มันไม่ใช่เลย .. ไม่ใช่เลยถ้าไม่ใช่

           

            น้องโชน ตายแล้ว บังเอิญจังเลยนะคะ”

            คุณน้า สวัสดีครับ”

 

            ความคิดของแกงขาดห้วงเมื่อได้ยินเสียงผู้หญิงคนหนึ่งที่เคยเจอแค่ครั้งเดียวเมื่อนานมาแล้วแต่จำได้ไม่ลืม .. น้ำเสียงที่บ่งบอกถึงความโอบอ้อมอารีและสดใส เขาไม่กล้าแม้แต่จะหันไปมองด้วยซ้ำ ทำเป็นมองออกไปด้านนอก ดูวิวตึกและโชคดีที่คุณโชนลุกขึ้นเพื่อไปคุ

 

            ไม่ได้เจอกันนานเลยนะเนี่ย หล่อขึ้นเยอะเลย”

            คุณน้าก็สวยเหมือนเดิมเลยครับ”

            ไปนั่งกับน้าดีมั้ย? น้องเขาเพิ่งได้หยุด คอนเสิร์ตจบไปเมื่อวาน วันนี้คุณพ่อเขาเลยพามาดินเนอร์”

 

            มันเป็นความรู้สึกเหมือนกับตอนนั้นไม่มีผิด

            มันเป็นความรู้สึกเดียวกันกับตอนที่เขายืนข้างเคย โยกเบาๆเพราะรักเสียงของพี่โจ้ เขียนไขและวานิชกับบรรยากาศของมหาวิทยาลัยศิลปากรทำให้เขาอุ่น

 

            โมกข์สบายดีนะครับคุณน้า”

            สบายดี เขาทำงานหนักทุกวัน น้าว่าจะพาเขาไปรีแล็กซ์ซะหน่อย แต่ยังตัดสินใจไม่ได้ว่าจะไปที่ไหน แล้วนี่โชนมากับใครจ๊ะ แฟนเหรอ?”

 

            มันเป็นความรู้สึกที่กระซิบบอกเขา .. จากเบาเป็นดังคล้ายกับบางสิ่งตะโกนอยู่ในหัว

            หนีไป

            วิ่งเดี๋ยวนี้

 

            คุณโชน ผมขอตัวนะครับ”

 

            จะทันมั้ยนะ

            วินาทีเดียวก็ขอ .. อย่าให้เราได้สบตากันเลย

 

            อ้าว นั่น .. ”

 

            แกงก้มหน้า ไม่ได้ยินสิ่งที่คุณแม่ของมันกำลังจะพูด เพราะเขาต้องไปแล้ว ต่อให้ต้องวิ่งลงบันไดไปไม่รู้กี่ชั้น เขาก็ต้องทำ .. เพราะเขาเผชิญหน้ากับมันไม่ได้

            แม้ว่าจะเฝ้าจินตนาการถึงภาพเรายิ้มให้กันในหัว

            แม้ว่าจะเฝ้าจินตนาการถึงอ้อมแขนอบอุ่น

            แม้ว่าจะเฝ้าจินตนาการถึงรอยจูบและถ้อยคำบอกฝันดีก่อนนอน

 

            แฮ่ก .. ”

 

            แม้ว่าจะคอยวาดฝัน .. ว่าตอนที่เราบังเอิญพบกัน มันจะเดินเข้ามาหาเขาแล้วบอกเขาว่าที่ผ่านมา มันไม่เคยหยุดรักเขาเลย แต่จริงๆแล้ว

            ที่จริงแล้ว

 

            คุณครับมีอะไรรึเปล่าครับ?”

 

            เขาหวาดกลัว

 

            มะ ไม่มีครับ ผมแค่รีบมากๆเท่านั้น ขอโทษนะครับ”

 

            กลัวเพราะมันคงไม่มีอะไรเหมือนเดิม

            กลัวเพราะมันคงไม่ใช่เด็กผู้ชายในชุดนักเรียนเปื้อนๆ ชายเสื้อลุ่ยๆ

            กลัวเพราะเขาทำให้มันแตกสลาย

            กลัวว่าจะไม่มีเด็กผู้ชายที่เชื่อฟังกันในทุกคำพูด

 

            … ”

 

            แต่โชคชะตา

            มักเล่นตลกกับเราเสมอ

 

            คุณแกง!”

 

            พระเจ้าของเขา

            .. หน้าตาแบบไหนกันนะ

 

            ปล่อยผมเถอะครับ”

            ผมจะไปส่งครับ”

            ผะ ผมขอร้อง ผมอยู่ที่นี่ไม่ได้ .. ฮึก สักวินาทีเดียวก็ไม่ได้”

 

            แกงกอดตัวเองไว้แน่น ยืนก้ำกึ่งระหว่างบันไดหนีไฟที่อยู่ตรงกันข้ามกับประตูลิฟต์ เขาภาวนาในใจเป็นพันๆครั้ง ไม่ให้ลิฟต์ตัวที่กำลังจะเปิดมีบางคนอยู่

            ขอร้อง

            ขอร้องล่ะ

 

            ลิฟต์มาแล้วนะครับ ให้ผมไปส่งคุณเถอะ”

            ผมจะลงบันไดครับ”

            คุณแกง?”

            ถ้าคุณจะใช้ลิฟต์ก็ใช้เถอะครับ แต่ผมจะลงบันได” แกงแผดเสียงบอกเพราะเขากำลังจะตาย เขาอึดอัด เขาหายใจไม่ออก เขากลัว เขากังวล .. เขาจะบ้าตายอยู่แล้ว

 

              ติ๊

 

              อ้าว ตาโชน”

 

            แกงออกตัววิ่ง สับขาลงบันไดอย่างคนไม่กลัวจะตก เขาไม่มีอะไรจะเสียและน้ำตามากมายระเบิดออกมาเหมือนเขื่อนที่กำลังจะพัง .. แค่เสี้ยววินาทีที่เขาเห็นมัน

            มันที่สูงขึ้น

            มันที่ผมยาวขึ้น

            มันที่สวมชุดสูทดูดี

 

            โธ่โว้ย!”

 

            แกงสะอึกสะอื้น ก่นด่าทุกสิ่งทุกอย่างเมื่อสะดุดเชือกรองเท้าหนังของตัวเองจนเกือบจะตกบันได คนตัวเล็กทิ้งตัวลงผูกเชือกรองเท้าให้ตัวเอง ผูกผิดๆถูกๆอยู่แบบนั้น น้ำตานองหน้า

            ได้โปรด อย่าให้มันเห็นเขาเลย

            ให้เขาเป็นคนเดียวที่มองเห็นมันเถอะ

 

              ตึก! ตึก! ตึก!

 

            เสียงสับฝีเท้าที่ดังก้องในทางหนีไฟทำให้แกงได้สติรีบผูกเชือกรองเท้าตัวเองจนเสร็จแล้ววิ่งลงบันไดไปเรื่อยๆจากนั้นก็เปิดประตูออกไปกดลิฟต์แบบที่มั่นใจว่าจะไม่มีใครตามมา

            หยดน้ำตาเปรอะเปื้อนใบหน้าเช่นเดียวกันกับสูทที่ทั้งเปื้อนฝุ่นและยับ

            แกงหัวเราะเย้ยตัวเองเบาๆตอนที่เดินออกมาจากโรงแรมแล้ว มือบางกำโทรศัพท์ก่อนจะกดโทรหาเพื่อนสักคนเพื่อระเบิดเสียงร้องไห้ใส่

 

            [แกง ว่าไงมึง?]

            นะ เนตร”

            [มึงอยู่ที่ไหน ใจเย็นๆก่อน อย่าเพิ่งร้อง .. แกง?]

              กูเจอมัน”

 

            คนตัวผอมเสยผมตัวเองขึ้น ยืนร้องไห้อยู่ข้างฟุตปาธอย่างไม่อายพลางคิดในใจว่าหนีอะไรก็ไม่ยากเท่าหนีความรักเลย .. ไม่ว่าจะหนียังไง ก็หนีไม่พ้นเลย

           

            “กูเจอมันเนตร”

 

            หนีใจตัวเองไม่พ้นเลย

 

            [แกง]

            กูเจ็บจะตายแล้วเนตร ฮึก กูจะ เจ็บจะตายแล้ว”







tbc.





























แค่อยากให้รู้ว่าในวันนี้ตัวฉันยังคงคิดถึงอยู่นะเธอ 


.


 เคยเป็นมั้ย คิดถึงแต่ไม่อยากเจอ

คิดว่าเป็นใครที่วิ่งตามแกงลงมา

อดทนหน่อยเจ้าหมูนุ่มทั้งหลาย ใครไม่ไหวพักก่อน

จับมือไปด้วยกัน ซึมซับความรู้สึกที่บรรจุไว้ในตัวอักษร

ให้มันบอกอะไรซักอย่างกับเรานะ :•)

#แค่ที่แกง

           

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.494K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

16,756 ความคิดเห็น

  1. #16755 AnnChS (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 17 มกราคม 2564 / 13:53
    ไม่ไหวจริงๆ มันเจ็บไปหมด
    #16,755
    0
  2. #16749 karnll518 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 10 มกราคม 2564 / 15:28

    ร้องหนักมากกกก

    #16,749
    0
  3. #16724 HiPlus+ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2563 / 18:47
    สมมติว่าแกงทำใจได้สักนิด แล้วเป็นติ่งกัมพ์แทน อะไรๆ จะดีขึ้นมะ
    #16,724
    0
  4. #16662 bosszs (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2563 / 12:45
    น้ำตาชั้นนไหลทำไมมมมม
    #16,662
    0
  5. #16617 thongda (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2563 / 18:52
    ร้องหนักเกินไปล่ะ

    หลายตอนแล้วนะตัวเอง ไรท์ทำเราเสียน้ำตาอ่ะ ฮือออออออ
    #16,617
    0
  6. #16563 nctsupanun (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 26 มีนาคม 2563 / 21:52

    หน่วงดีค่ะ ชอบ แง

    #16,563
    0
  7. #16522 Nim (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2563 / 10:09

    ปวดใจกันเลยเทียว

    #16,522
    0
  8. #16515 Deuxnxay (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:14
    ตอนหมูปาโทรศัพท์ เราต้องวางโทรศัพท์ร้องไห้ไปรอบ กว่าจะอ่านต่อได้ นี้ตอนแกงอีก ไม่ไหวอะ ใจพังจริง ๆ ร้องไห้ไม่หยุดเลยอะ
    #16,515
    0
  9. #16429 MildYJ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2562 / 15:30
    คุณโชนต้องโดนตีจริงๆนะะะะ สงสารยัยแกงกับหมู่นุ่มมม ฮืออออออออ
    #16,429
    0
  10. #16424 myplt (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2562 / 11:57
    เรื่องนี้ทำชั้นร้องไห้จนไข้ขึ้น555555555 เหมียนหมาาาา
    #16,424
    0
  11. #16384 babyaea (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2562 / 11:51

    ร้องไห้เยอะมาก สงสารทั้งคู่เลยอ่ะ ฮือออิ
    #16,384
    0
  12. #16349 gnawkezi~* (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 กันยายน 2562 / 14:32
    สงสารพี่แกง
    #16,349
    0
  13. #16254 kunkyu (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2562 / 23:09
    ฮืออออออ พี่แกงงงงง นุอยากกอดแน่นๆเลยย
    #16,254
    0
  14. #16204 Nuseefan3096 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2562 / 21:52

    ทิชชู่หมดม้วนแล้วโว้ยยยยยย ฮึก แงงงงงง

    #16,204
    0
  15. #16197 wila14 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2562 / 18:35
    โอ้ยยย สงสาร
    #16,197
    0
  16. #16185 puppywang (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2562 / 20:13
    จุกไปหมดแล้ว ไม่รู้จะพูดคำไหน
    #16,185
    0
  17. #16160 tangthaiparichat (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2562 / 22:15
    มันเศร้ามากอะเธอ
    #16,160
    0
  18. #16151 September2009 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2562 / 13:09
    สงสารมากอ่ะ E-book ออกแล้วว ต้องจัดแล้วววว
    #16,151
    0
  19. #16088 -MILDร้อนนนน- (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2562 / 19:24

    คนอ่านก็จะตายเเล้วค่ะะะ โฮกกกกกกกก ไม่ไหวเเลววว มันเจ็บตรงนี้! มันเจ็บตรงนี้! /ทุบอกก ไม่ไหวเเล้วจุกเเละเจ็บเเทนเเกง

    เเผลในใจมันไม่เคยจะหายไปเลย! TTหน่วงเกินไปเเล้วค่ะ อร่อกกก
    #16,088
    0
  20. #16082 ชากุหลาบอุ่นอุ่น (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2562 / 22:49
    😂😂😂
    #16,082
    0
  21. #15885 thirdfloortower (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 เมษายน 2562 / 02:21
    ร้องไห้แล้ว
    #15,885
    0
  22. #15883 Parniizaaa (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 เมษายน 2562 / 00:55
    ไม่ไหวแล้วน้าาา. ฮือออ
    #15,883
    0
  23. #15874 iamjubjibb (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 เมษายน 2562 / 07:15
    ร้องไห้เป็นบ้าแล้ว
    #15,874
    0
  24. #15873 MOMINNE (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 เมษายน 2562 / 01:01
    เเต่งดีจริงๆค่ะเข้าใจความรู้สึกทั้งสองฝ่ายเลยร้องไห้ไปไม่รู้กี่รอบเเล้ว
    #15,873
    0
  25. #15829 Baitoey115 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 7 เมษายน 2562 / 02:03
    ความรู้สึกจากคนที่อ่านจบ นี่เป็นนิยายเรื่องแรกที่เรารัองไห้ซ้ำๆมากกว่า 5 รอบ...
    #15,829
    0