แ ค่ ที่ แ ก ง (end.)

ตอนที่ 14 : 13 - แฟนฉัน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 43,490
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4,570 ครั้ง
    17 ม.ค. 62

13

"เพิ่งจะได้รู้ ความจริงว่าความรักแท้คืออะไร

เพิ่งจะได้รู้ จริงๆว่าความรักคือการให้ไป

ให้เธอ ..ให้เธอ"



.
.



                    ผมจำไม่ได้แล้วว่าพิธีจบการศึกษาของตัวเองเป็นยังไง แถมย้อนไปรำลึกอะไรไม่ได้เพราะพอถึงวันจบการศึกษาของคนที่สัญญาว่าจะพยายามไปให้ได้ก็ไปไม่ได้เพราะต้องเข้าไปคุยกับบอสที่บริษัทอีก ผมมองกล่องของขวัญในมือตัวเองแล้วก็พรูลมหายใจออกมา

            งอนแค่ไหนไม่รู้หรอก รู้แค่โทรหาน่ะยอมรับสายแต่ไม่พูดอะไรซักคำ

            แล้วชีวิตเรามันดำเนินมาถึงจุดที่ต้องง้อเด็กอายุสิบแปดแล้วเหรอวะ?

 

            “ … ”

 

            ผมสตากับมันตอนที่รถไฟฟ้าเคลื่อนออกจากสถานี ชายเสื้อเชิ้ตสีขาวของผมปลิวไปกับลมร้อนและแม้ว่ามันจะใส่แมสก์สีดำเอาไว้ก็ไม่ได้ทำให้หลายๆคนหยุดมองมันเลย

            ผมก้มหน้ามองคอนเวิร์สสีเขียวเข้มของตัวเอง เชือกลุ่ยๆทำให้ผมหงุดหงิด

            ผ้าใบทุกคู่เกลียดผม

 

              พี่แกง”

 

            เชือกถึงได้ชอบหลุดแบบนี้

           

            ขอผูกเชือกรองเท้าแป๊บนึง”

 

            ผมบอกแบบนั้น เดินไปหามุมที่ใกล้ที่สุดเพื่อที่จะนั่งยองๆผูกเชือกรองเท้า พอเข้ามุมแล้วก็เป็นมันนั่นแหละที่ก้มลงไปผูกเชือกรองเท้าให้เงียบๆ ผมเอื้อมมือไปลูบผมมันเบาๆ ไม่นานนักมันก็ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ผมผงะเพราะระยะห่างระหว่างเราเหลือเพียงเล็กน้อย ผมได้กลิ่นน้ำหอมจางๆจากเสื้อยืดที่มันใส่

            เราสบตากันแบบนั้น ปล่อยให้ลมร้อนพัดผ่านไปอีกครั้งเมื่อรถไฟฟ้าขบวนต่อไปออกจากสถานี

 

            “ขอโทษ”

            ผมขอโทษ”

 

            แล้วสุดท้ายก็ทิ้งไว้แค่รอยยิ้ม

            .. รักเป็นแบบนี้เหรอ

            ยอมทิ้งทิฐิของตัวเองแลกกับอะไรก็ได้ให้อีกฝ่ายสบายใจที่สุด

 

            ขอโทษที่ไปไม่ได้ .. ติดงานจริงๆ”

            ผมขอโทษที่งี่เง่าครับ ไม่โตเลยใช่มั้ย”

            ไม่เป็นไรหรอก กูผิดสัญญาเอง”

 

            สีหน้าหงอยๆของหมูทำให้ผมอยากเอื้อมมือไปบีบแก้มมัน เราเดินคู่กันลงบันไดไปที่ห้างใกล้ๆโดยคุยอะไรกันเรื่อยเปื่อย พอมาถึงโต๊ะตัวในสุดของร้านอาหารร้านโปรดของผม มันก็ถอดแมสก์ออก

           

            แต่จริงๆพี่แกงไม่มาก็ดีแล้ว ผมทำห้องขายหน้าแบบสัดๆ”

            เหรอ ยังไงล่ะ”

 

            เป็นอีกเรื่องที่ผมค้นพบ

            ผมชอบเวลาได้ฟังว่าแต่ละวันมันทำอะไรมาบ้าง ผมนั่งมองใบหน้าที่ดูสดใสเสมอประดับด้วยรอยยิ้มและต่างหูสีเงินที่มันจะใส่ทุกครั้งที่ไม่ด้ไปโรงเรียน ริมฝีปากสวยๆนั่นขยับไม่หยุด ผมจับใจความได้แค่ว่ามันเตะบอลพลาดหลังจากโม้ไว้เยอะมากว่าชนะแหงๆ ไหนจะเล่นกับเพื่อนจนกางเกงเป้าแตกอีก

 

            โคตรอายเลย ถ้าพี่แกงไป ภาพลักษณ์ผมไม่เหลือแน่ๆ”

            ยังมีอีกเหรอภาพลักษณ์น่ะ”

            มีดิ ผมหล่อนะ”

            …. ”

            หรือไม่จริง?” หมูยิ้มทะเล้นและผมปฏิเสธไม่ได้ จะว่าไปมันก็เริ่มดังแล้ว มีโฆษณานั่นนี่ที่มันแคสต์ได้ออนแอร์ในทีวีและบนรถไฟฟ้า ผู้คนเริ่มชี้และซุบซิบเวลามันเดินผ่าน คงเป็นอีกเหตุผลที่ต้องหอบแมสก์ไปไหนต่อไหน

              ในความกังวลว่าคนอื่นจะคิดกับมันยังไงถ้าเขาเห็นว่าผมกับมันที่เป็นผู้ชายเหมือนกันไปไหนมาไหนด้วยกันบ่อยๆก็คือความดีใจที่มันได้ทำอะไรที่ชอบและออกมาดีในที่สุด

 

            วันนี้ผมดีใจมากๆเลยนะที่ได้เจอพี่แกง”

            ขนาดนั้นเลยเหรอ”

            จริงๆนะครับ!!” ผมยิ้มตาหยี กลั้นไม่ไหวเพราะมันทำตัวน่ารัก เราสั่งอาหารกันสามสี่อย่าง หมูกินเยอะ มันกินทุกอย่างแม้กระทั่งแคร์รอตที่แกะเป็นดอกไม้แต่งจาน แต่มันกลับไม่อ้วนเลย เหมือนทุกอย่างถูกเปลี่ยนเป็นกล้ามเนื้อทั้งหมด

 

            พี่แกง วันนี้ไปนอนห้องผมได้มั้ย”

            ขอกันแบบนี้เลยเหรอ”

            ก็มันคิดถึงนี่ ยังไม่ได้งอนเลยนะเนี่ย ขอใช้สิทธิ์นี้ได้มั้ยในการให้ไปนอนห้อง”

 

            ไอ้สัด ขอซะเป็นสิทธิ์แลกซื้อเลยนะ

            ผมถอนหายใจ

 

            มันมีอะไรให้ทำที่ห้องมึงน่ะ”

            เยอะแยะ ถ้าพี่อยากลอง”

            ไปตาย” ผมด่าเพราะสายตาไม่น่าไว้ใจของมัน แก่แดดฉิบหาย .. นี่มึงเพิ่งจะจบมัธยมปลายเองนะ เออผมลืมบอกไป พอร์ตของมันผ่านการคัดเลือกในที่สุด เหลือแค่สอบสัมภาษณ์ก็จะได้เข้าคณะและมหาวิทยาลัยที่ฝัน เห็นภายนอกดูเป็นคนไม่เอาถ่านแบบนี้ จริงๆมันก็เป็นคนที่โคตรทะเยอทะยานและเก่งมากๆคนหนึ่งเลย

            ผมมองหมูที่เคี้ยวลูกชิ้นปลากรายในแกงเขียวหวานรสชาติดีตุ้ยๆแล้วก็หยิบกล่องของขวัญในกระเป๋าตัวเองออกมายื่นให้มันที่เกือบสำลัก

            ตาสวยๆนั่นเบิกกว้างขึ้นก่อนจะโพล่งบอก

 

            ของผมเหรอ! พี่แกงให้ผมเหรอ!”

            เออ”

 

            มันกอดกล่องของขวัญแน่น ชื่นชมสารพัดตั้งแต่กระดาษห่อของขวัญที่ผมไม่เห็นว่ามันจะพิเศษตรงไหน พอบอกว่าห่อเองมันยิ่งปลื้มใจใหญ่

 

            ไม่กล้าแกะเลยเนี่ย”

            อย่าเว่อร์ ขอร้อง”

            แงแง”

            ยินดีด้วย เรียนจบแล้วนะหมู .. โตขึ้นอีกนิดแล้ว” ผมยิ้มๆ เท้าคางมองมันที่ทำหน้าซาบซึ้งค่อยๆแกะสก็อตเทปที่ผมใช้แปะมุมกล่องของขวัญเบาๆราวกับไม่อยากให้กระดาษที่ผมบรรจงห่อขาด มันใช้เวลาพักใหญ่ในการแกะและพับกระดาษห่อของขวัญให้เป็นทรงสี่เหลี่ยมก่อนจะเก็บเข้ากระเป๋าของตัวเองไป

            หัวใจผมเต้นระรัวตอนที่มันหยิบของขวัญออกมาจากกล่อง

           

            … ”

 

            วอล์คแมนสีแดงที่ผมฝากเพื่อนซื้อมาจากญี่ปุ่นกับหูฟังสีดำที่เข้าคู่กันเป็นอย่างหนึ่งที่ผมเคยเล่าให้มันฟังว่าสมัยอนุบาลเคยแอบเอาของพ่อมาฟังอยู่บ่อยๆ พอพ่อเสีย แม่ก็เผามันไปพร้อมกับโลงไม้สลักลวดลายสวยๆ .. ผมเปิดรูปในเน็ตให้มันดูว่าแบบนี้เรียกว่าวอล์คแมน

 

            ‘มันยังหาซื้อได้มั้ยพี่แกง เค้าอยากมี’

            ‘ใช้โทรศัพท์ฟังง่ายกว่าตั้งเยอะ มึงจะลำบากทำไม’

            ‘ไม่ลำบากหรอก ถ้าได้แบ่งฟังกับพี่แกงต้องโรแมนติกมากแน่’

 

            พี่แกง .. ”

 

            มันงึมงำเหมือนละเมอ หยิบเทปกับการ์ดออกมาจากกล่องที่เบาโหวงเพราะของด้านในถูกเอาออกมาจนหมดแล้ว

 

            เอาไว้ฟังเวลาอ่านหนังสือ เข้ามหา’ลัยไม่มีใครมาจ้ำจี้จ้ำไชเหมือนตอนมัธยมแล้ว”

            … ”

            เทปมันจะหาซื้อยากหน่อย ถ้าอยากฟังเพลงไหนมากๆก็ต้องใช้เวลาหา .. มันจะลำบาก แต่กูจะพยายามช่วย”

 

            จู่ๆผมก็จำความรู้สึกตอนตัวเองจบการศึกษาได้ มือผมเย็นและหัวใจผมเต้นระรัว ความรู้สึกว่าหูอื้อ ตัวชาและลุกลี้ลุกนตอนต้องขึ้นไปกล่าวคำอำลาหน้าครูและเพื่อนๆทั้งโรงเรียน

            ผมจำเสียงไมค์ที่หอนขึ้นมากลางหอประชุมในจังหวะที่ผมกำลังจะอ้าปากพูด ผมหัวเราะออกมาอย่างขัดเขินในตอนนั้น เกาจมูกก่อนจะเคาะไมค์สองสามทีเป็นการทดสอบแล้วจึงเริ่มพูด .. ผมทำมันได้ดีเพราะซ้อมมาแล้วไม่รู้กี่ครั้งก่อนจะขึ้นเวทีจริง

            แต่บางอย่าง

 

              ถ้าอยากฟังเพลงไหน .. ก็ไปหาเทปด้วยกันนะ”

 

            มันซ้อมกันไม่ได้

 

            พูดแบบนี้ ผมคิดนะ”

 

            ผมสบตากับมัน ระหว่างเราคือจานอาหารที่ถูกปล่อยให้เย็นชืดแต่ผมพนันว่ามันจะยังอร่อย วอล์คแมนสีแดงในมือมันถูกกระชับ ผมเม้มปาก หลบตาแล้วมองไปทางอื่น

            สำหรับผมแล้ว

 

            พี่แกง”

            ว่ายังไง”

            คืนนี้นอนห้องผมนะ”

 

            มันยาก

            ยากฉิบหาย

 

            ได้มั้ยครับ?”

            อือ”

 

            การพูดความรู้สึกตัวเองออกไปน่ะ

 


 

            /


 

 

            แกงมองประตูห้องน้ำหลังจากที่บางคนหายไปในนั้นพร้อมกับผ้าเช็ดตัว เสียงหยดน้ำกระทบกับพื้นกระเบื้องทำให้เขารู้ว่าหมูคงเลือกใช้ฝักบัวแทนอ่างอาบน้ำ .. คนตัวบางทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาตัวเดิม ตากลมมองห้องสะอาดสะอ้านเพราะเจ้าของห้องบอกว่าคุณแม่เพิ่งมาเก็บให้ไม่กี่วันก่อน

            แกงเอื้อมมือไปหยิบวอล์คแมนสีแดงมา ใส่เทป เสียบหูฟังแล้วกดปุ่มเพลยเพราะซื้อที่ญี่ปุ่นเลยได้เทปรวมเพลงจากอนิเมชั่นของสตูดิโอจิบลิมา เขาคิดว่ามันน่าจะเหมาะกับการฟังเรียกสมาธิแถมเขายังเป็นแฟนตัวยงของอนิเมชั่นจากสตูดิโอนี้อีกด้วย

 

            … ”

 

            แกงปล่อยให้เสียงเพลงมอบความรู้สึกมากมายกับใจเขา .. มีแค่ดนตรี ไม่มีเนื้อร้องใดๆ หัวใจเขาเท่านั้นแหละที่จะใส่ถ้อยคำลงไปในเพลงบทนี้

            เปลือกตาสีไข่ไก่ปิดลงหลังจากพักศีรษะไว้กับโซฟา มองไฟสีส้มในห้องที่เปิดไว้แค่ดวงเดียวกับตึกระฟ้า กลิ่นหอมประจำตัวของเจ้าของห้องอวลไปในอากาศ

            ไม่ต่างอะไรจากชั่วโมงต้องมนต์

            และถ้าเขาต้องใส่เนื้อเพลงให้กับดนตรีท่อนนี้ มันคงจะเป็นอะไรเพ้อๆทำนองว่า ‘การที่ได้เจอคุณในชีวิตนี้ มันก็ดีมากๆแล้ว’ 


            ‘พี่แกง’

            ‘หือ’

            ‘ถ้าพี่แกงไม่เป็นแฟนผม ก็อย่าเพิ่งเป็นแฟนใครได้มั้ย’

 

            จู่ๆประโยคหนึ่งที่ใครบางคนเคยพูดเมื่อตอนเกือบต้นปี ตอนที่เพิ่งรู้จักกันได้ไม่เท่าไหร่ทำให้ใจกระตุก มันฟังดูเห็นแก่ตัวและตลกดีในทีแรก แต่พอเวลาผ่านไป เขาเห็นความจริงจังในประโยคเหล่านั้น .. มันอาจจะแปลว่าขอเวลาให้มันได้ตัดใจหรือในขณะเดียวกัน

 

            พี่แกง หลับเหรอครับ?”

 

            อาจแปลว่า .. ช่วยรอจนกว่าจะถึงวันที่มันจะโตและดีกว่าเดิมได้มั้ย

 

            เปล่า แค่หลับตา”

            โห่ กะจะแอบจูบซะหน่อย”

            มึงนี่นะ”

 

            คนอายุมากกว่าลืมตาขึ้นมามองเด็กที่นั่งยองๆอยู่ตรงพื้นหน้าโซฟาดุๆ มันยิ้มอีกครั้ง กดจูบลงบนหัวเข่าคนตัวเล็กกว่า พอเห็นว่าอีกฝ่ายไม่มีทีท่าอะไรก็เลื่อนมาจูบลงบนหน้าขา

            แกงกัดปากตัวเองเพราะมันเป็นความรู้สึกแบบที่มีซักอย่างขยับไปมาอยู่ในท้องเขา มันวูบไหวและไว้ใจไม่ได้เลยซักนิด เขาเลยเอื้อมมือไปดันหน้าคนที่ซบหน้ากับตักเขาออกก่อนจะไล้แก้มอีกฝ่ายเบาๆเพราะไม่อยากให้คิดมากว่าเขากำลังโกรธหรืออะไร

            แค่หวั่นไหว

 

            อย่าซน”

           

            และห้ามใจตัวเองไม่ได้เลย

 

            พี่รู้มั้ย ว่าคำพูดพี่มันน่ารัก”

            แล้วรู้มั้ยว่าตัวเองโรคจิต”

            ก็ตัวพี่แกงหอม” แกงบิดจมูกโด่งๆนั่นแต่โดนจุ๊บมือกลับมาจนเสียงน่าอายดังขึ้นในห้องเงียบๆ ผิวแก้มร้อนฉ่าเหมือนเอาไปนาบลงบนกระทะ

            โตแล้ว แต่รับมือกับใจที่เต้นแรงขนาดนี้ของตัวเองไม่ได้เลย

            แกงนะแกง

 

            จะนอนรึยัง”

            ยังครับ อยากคุยกับพี่แกงจนเช้าเลย”

            คุยเรื่องอะไรล่ะ” เป็นแกงเองที่ลุกขึ้นจากโซฟาเพื่อไปที่เตียง แกงชอบนอนข้างซ้าย เวลาสะดุ้งตื่นมากลางดึก เขาจะมองถนน สะพานและไฟระยิบระยับด้านนอกห้องจนผล็อยหลับไปอีกครั้ง

            คนตัวบางนั่งหน้ามึนอยู่บนเตียงที่มีแต่กลิ่นของเจ้าของห้อง มันเป็นกลิ่นสงบๆขัดกับลุคของหมูที่โคตรจะกวน แกงพรูลมหายใจเข้าออก ติดขัดเล็กน้อยตอนที่อีกคนแทรกตัวเข้ามาในผ้าห่มแล้วทิ้งหัวลงบนหมอนเพื่อนอนมองเขาตาแป๋ว

 

            ตอนเข้ามหา’ลัย มีคนมาจีบพี่แกงรึเปล่า”

            ไม่มีหรอก”

            โห่ ต้องมีอยู่แล้วเหอะ”

            แล้วมึงล่ะ เคยจีบใครก่อนจะมาจีบกูบ้างรึเปล่า” หมูหัวเราะเบาๆพลางส่ายหัวแล้วเอื้อมมือไปจับมือบางคนไว้เพื่อเอามาแนบแก้มตัวเอง

            ไอ้เด็กขี้อ้อนเอ๊ย

 

            ไม่เคยเลย คิดว่าผมโม้อะดิ”

            เออ”

            ไม่เคยจริงๆนะเว้ย ผมไม่เคยชอบใครแบบที่ชอบพี่แกงเลย”

 

            คนฟังชะงัก ชั่งใจอยู่ซักพักก่อนจะพูดออกไปโดยไม่สบตาอีกฝ่าย เพราะแบบนั้นเขาคงจะทำมันได้ยาก .. แค่นี้ก็เขินจะตายอยู่แล้ว

 

            เหมือนกัน”

            พี่แกง .. ”

              ไม่เคยชอบใครแบบที่ชอบมึงเลย”

 

            มันเป็นครั้งแรกที่หมูทำตัวหยาบคายกับคนตรงหน้า แต่ถ้าไม่ทำตอนนี้ จะทำตอนไหน .. ก็นี่ไง ที่รั้งคอพี่แกงที่นั่งพิงหัวเตียงลงมาจูบ พออีกฝ่ายตัวอ่อนปวกเปียกเขาก็เปลี่ยนไปคร่อมอีกคนง่ายๆ

            น่ารักฉิบหาย

            น่ารักไปทั้งตัวเลย

 

            อย่ากัด”

 

            เสียงเบาๆนั่นกระซิบบอกตอนที่คนอายุน้อยกว่าละริมฝีปากออกให้เขาได้มีโอกาสเก็บเกี่ยวลมหายใจ ตาคมมองริมฝีปากเป็นกระจับที่บวมช้ำขึ้นมาเพราะเขาขบมันซ้ำๆอย่างมันเขี้ยว หมูกดจูบลงไปใหม่ อ่อนโยนกว่าเก่าและเต็มไปด้วยความรู้สึก

            ก้อนเนื้อายใต้แผ่นอกซ้ายเต้นระรัวเพียงเพราะคนอายุมากกว่าคล้องแขนไว้กับคอและจูบกลับมาเบาๆ .. หมูปฏิเสธไม่ได้เลยว่าเขารอช่วงเวลานี้มาตลอดปี ช่วงเวลาที่บางคนเปิดใจให้กันกว้างๆ ช่วงเวลาที่ได้พูดสิ่งที่อยากพูดแล้วอีกฝ่ายให้ความหมายกับมันจริงๆโดยไม่คิดว่าเขาเป็นแค่เด็ก

            ช่วงเวลา ..

 

            พี่แกง”

            ครับ”

 

            ที่ควรเป็นของเราจริงๆจังๆซักที

 

            ไม่กล้าขอเลยรู้มั้ย กลัวไม่ตกลง”

            … ”

            ให้รอก็ได้ รอนานแค่ไหนก็รอได้ แต่ถ้าปฏิเสธครั้งนี้ ก็ขอให้สุดท้าย .. ยังมีโอกาสได้พูดอีกครั้งแล้วก็อีกครั้งได้มั้ย?”

 

            แกงเงียบเพราะอยากฟังเสียงใจตัวเอง

            ที่ผ่านมา เขารับจนล้นใจไปหมดแล้ว .. รับจนศูนย์กลายมาเป็นร้อย จากร้อยกลายเป็นพัน เป็นหมื่น เป็นแสนเป็นล้าน จากไม่รู้จักกันและพยายามตีตัวออกห่างเป็นชิดจนใกล้แค่ลมหายใจคั่น

 

            ถ้าอย่างนั้นก็ไม่ต้องขอ”

 

            แกงไม่ได้วาดฝันด้วยซ้ำว่าต่อไปหมูจะต้องเป็นผู้ใหญ่มากกว่าเดิม ใจเย็น ไม่งอแง เลิกพูดจาเลี่ยนๆหรือทำอะไรแบบคนโตๆได้แล้ว เขาขอเพียงแค่เขายังได้มีมัน

 

            เป็นแฟนกันมั้ย”

 

            ขอแค่มีมันเป็นคนข้างๆ

            คนที่ไปด้วยกัน

           

              แกจะเป็นแฟนกับพี่มั้ย”

 

            คนที่แชร์วันแย่ๆ

            คนที่แบ่งวันดีๆ

 

            ผมว่าพี่รู้คำตอบอยู่แล้ว”

 

            คนที่อาจะทำให้เข้าใจคำว่ารัก

 

            ขอบคุณนะครับ .. ผะ ผมขอบคุณจริงๆนะ”

 

            คนที่เป็นที่รัก

 

 

 



 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 




/

;


 

            ไวไฟ

 

            “พี่แกง กินข้าวหน่อยดิ”

            … ”

            อ้าปากหน่อยก็ได้ เดี๋ยวเค้าป้อน”

 

              โคตรไวไฟเลย

            แกงเอาหัวโขกโต๊ะและหมูโวยวายลั่นห้องรีบเอามือมารองหน้าผากแฟนตัวเอง แกงตระหนักได้ในวินาทีนั้นว่าความเจ็บปวดมันไม่ทำให้เขาเลิกละอายและรอยบนตัวเขาไม่ได้จะจางลงไปเลยซักนิด

            ไอ้เด็กเหี้ย

 

            พี่แกงเขินเหรอ”

            มึงไม่เขินเหรอ หน้าด้าน”

            เนี่ย กลับมาพูดไม่เพราะอีกแล้ว” หมูบ่น จ่อข้าวใส่ปากแกง .. น่ารักเนอะ โดนไปทีเดียวลดอายุเฉยเลย กินข้าวเองก็ไม่เป็น กอดอกงอนไม่ยอมพูดยอมจาทั้งๆที่เมื่อคืนเรียกเขาซะเสียงหวานเชียว

 

              เมื่อคืนพี่แกงน่ารักมาก”

            หยุด!”

            อะไรเล่า เป็นแฟนกันแล้ว ไม่ต้องอาย”

            อาย ใครไม่อาย พี่อาย”

 

            หมูชอบมาก

            ชอบที่พี่แกงแทนตัวเองว่าพี่แล้วเรียกเขาว่าแก มันน่ารัก

            โคตรของโคตรน่ารัก

 

            ก็ได้ๆ ผมไม่พูดแล้ว”

 

            ถ้าทำประกาศนียบัตรให้ได้ก็จะทำ จริงๆนะ!

 

            พี่ต้องทำยังไงให้มันหาย”

            อะไรหายอะ กินน้ำก่อนนะครับ” หมูจ่อแก้วน้ำให้แกงดื่ม คนอายุมากกว่าก็ทำตามง่ายๆเหมือนคนลืมตัวเองเพราะอยากรู้จริงๆว่ามันจะหายไปเมื่อไหร่

 

            รอยที่คอพี่ไง”

            อ๋อ ซักอาทิตย์นึงก็หายแล้วครับ”

            อาทิตย์นึง?!”

            .. ครับ”

            ไอ้เหี้ย”

            อันนี้สบถเนอะ ไม่ใช่ด่าเค้า”

            ด่ามึงนั่นแหละ” คนตัวโตกว่าหัวเราะ ล็อหน้าแฟนตัวเองไว้ก่อนจะหอมแก้มอีกฝ่ายรัวๆ ทำไมล่ะ เป็นแฟนแล้วจะทำอะไรก็ได้ทั้งนั้น พี่แกงน่ะแง้วๆอย่างเดียวไม่ขยับหนีหรอก แคร์เขาตั้งเยอะแย

 

            แฟร์จะตาย ผมก็มี”

            อ๊ยยยย”

 

            แกงแหวเพราะมันดึงคอเสื้อตัวเองลงและมีรอยคิสมาส์กใหญ่ๆที่เขาลักจำวิธีการทำจากการโดนมันทำเมื่อคืนมา .. แล้วก็อย่าคิดไปไกล ไม่ต้องพาจินตนาการไปถึงไหนทั้งนั้น

 

            จริงๆแค่มือก็โคตรดีแล้ว ถึงวันนั้นที่รอคอยเมื่อไหร่ เค้าคงสำลักความสุขตาย”

            หุบปาก”

            ว้ายๆๆ มีคนเขิน~~”

 

            แกงกัดฟัน อยากทุบหัวมันด้วยถ้วยหรือจะเก้าอี้เลยก็ได้ ยิ่งเห็นรอยยิ้มอิ่มเอมของมันก็อยากจะตีตัวเองเพราะไม่น่าปล่อยตัวปล่อยใจไปขนาดนั้นเลย

 

            ‘ยะ อย่าล้วง’

            ‘นิดเดียวครับ’

            ‘อื้อออ’

 

            เอ้า เงยหน้าขึ้นมาก่อน เค้ายังป้อนไม่เสร็จเลย”

            ไม่กินแล้ว!”

 

            คนตัวบางโวยเพราะเขาได้ยินเสียงตัวเองครางอย่างพึงพอใจกับสัมผัสที่เด็กอายุสิบแปดมอบให้ชัดเจนในหัว ยิ่งหลับตาลงยิ่งจำสีหน้ามันได้ .. เหี้ยเอ๊ย สิบแปดมันโตขนาดนี้แล้วเหรอวะ

            ยังดีที่แค่มือ

            บุญแล้ว

 

            พี่จะไม่มาห้องแกอีก”

            ก็ได้ เค้าไปนอนบ้านพี่ก็ได้”

            ใครอนุญาตไม่ทราบ”

            นี่ใคร ลูกเขยแม่ไก่นะเว้ย”

            โห ใครจะหน้าด้านไปกว่ามึงอะหมู” เชื่อเขาเลย แต่ก่อนเรียกป้าไก่ พอเป็นแฟนมึงเรียกแม่เลยนะ ไอ้เด็กเวรเอ๊ย แกงกำหมัดแน่น จะตีมันก็ไม่กล้าแล้วเพราะเขายอมเองนั่นแหละ

            ยอมมันทุกอย่าง

 

            เดี๋ยวกินข้าวเสร็จแล้วเล่นเกมด้วยกันซักสามตาค่อยอาบน้ำเนอะ”

            โตแล้วหน่า รู้ว่าต้องทำอะไร”

            ไม่รู้แหละ แฟนเค้า เค้าก็อยากดูแล”

 

            ไม่รู้จะมีใครเข้าใจรึเปล่า ไอ้ความรู้สึกที่ทั้งเขินทั้งโมโหเนี่ย แม่งโคตรเลวร้ายเลย เหมือนคนจะเป็นบ้า ไบโพล่าร์สุดๆแต่มันทำกับข้าวอร่อย จะว่าไปก็เหลือเชื่อ

            ทำอะไรไม่เก่งบ้างวะ สงสัยจริงๆ

 

            อาบน้ำด้วยกันได้มั้ย”

            มึงบ้าป้ะ”

            อะไรว้า ไม่มีโปรโมชั่นเลย แฟนกันวันแรกนะพี่แกงๆๆๆๆ” หมูเขย่าแขนแกงพร้อมกับใบหน้างอแงสุดขีด มันบ่นไปสารพัด หาว่าเขาหมดรักตั้งแต่เริ่มแรก

            เด็กบ้า

 

            รักแล้วต้องอาบน้ำด้วยกันด้วยเหรอ”

            เค้าเห็นเธอแล้วทั้งตัว!”

            หุบปากที!!”

            จริงๆนะ! ขาวเหี้ยๆ ตาจะบอด ในใจได้แต่คิดว่าชาติที่แล้วกูทำบุญด้วยของขาวร้อยอย่างเหรอวะ ถึงมีแฟนเอวคอด ตัวหอมและขาวเนียนทุกตารางนิ้วแบบนะ .. โอ๊ย!”

 

            แล้วมื้อเช้าก็ผ่านไปอย่างวุ่นวายเพราะหมูโดนทุบทุกครั้งที่อ้าปากพูดเลย

            เอ้อ แฟนกันวันแรกก็งี้

 

 

/

 

 

            แม่ แกงกลับเย็นนะ”

            [เอ็งไม่ต้องกลับก็ได้ แม่ไปเที่ยวกับเพื่อนที่ราชรี]

            โห เรียกราชรีเลยนะ วัยรุ่นจังป้าไก่” ผมแซวแม่ผ่านสาย ได้ยินเสียงแม่หัวเราะเบาๆ เดาว่าน่าจะเก็บข้าวของอยู่ ผมพักแขนไว้กับราวระเบียง หลังจากช่วยกันตากผ้าปูที่นอน(ที่เลอะเทอะ)แล้ว ผมก็ไล่ไอ้ตัวปัญหาเข้าห้องไปตากแอร์เพราะผมจะคุยกับแม่นั่นเอง

 

            แม่”

            [หือ]

            .. แกงนอนห้องแฟนนะ”

            [คนนั้นเหรอ]

            ครับ”

            [กว่าจะคบกัน ปล่อยให้ลูกให้หลานเขารอจนเหี่ยว]

            หวงลูกหน่อยดิ คบกับผู้ชายเลยนะแม่”

            [เอ็งก็โตแล้ว ทำอะไรก็ทำ สุดท้ายขอแค่รับผิดชอบได้ แม่ก็ไม่บ่น]

 

            ผมยิ้ม พยักหน้ากับโทรศัพท์ ตามองเมฆก้อนกลมที่โดนลมพัดและเกลาให้เปลี่ยนรูปเปลี่ยนร่างไปเรื่อยๆ พอหันกลับไปมองในหัวก็ต้องหลุดหัวเราะเพราะเด็กบางคนเอาแก้มมาแปะกระจกพร้อมกับกระดาษหนึ่งแผ่นที่เขียนด้วยตัวหนังสือเป็นระเบียบว่า

           

              คิดถึงแล้วครับ เมื่อไหร่จะคุยเสร็จ :(’

 

            โคตรงอแง

 

            แม่อย่าซ่านะรู้มั้ย ห้ามใส่รองเท้ามีส้น เดี๋ยวล้ม .. ยาเยอเอาไปรึยังแม่ ตังค์พอมั้ย แกงโอนให้ได้นะ”

            [ไปแค่ต่างจังหวัด ไม่ได้ไปยุโรป ข้าวของเอาไปหมดแล้ว ถ้ารู้ว่าโตแล้วจะจ้ำจี้จ้ำไชแม่ขนาดนี้ คงเอาขี้เถ้ายัดปากไม่ให้เกิด]

            แม่ ฮ่าๆๆ”

            [ล้อเล่นนะ แม่รักแกง]

            แกงก็รักแม่ครับ”

 

            แม่ผมเป็นคนอารมณ์ดีและผมชอบที่มันเป็นแบบนั้น เรามีกันอยู่แค่สองคน คุยกันได้ทุกเรื่องก็ถือว่าโชคดีที่สุดแล้ว ผมบอกลาแม่ก่อนจะกำชับว่าถ้าถึงแล้วให้โทรมาบอกซักหน่อย แม่ดุมาอีกทีว่าสลับบทกันเกินไปมั้ย ห่วงแม่เหมือนแม่เป็นเด็กๆ

            แต่ทำยังไงได้ล่ะ ผมมีแค่แม่นี่นา

            อ๋อ มีมันเพิ่มมาอีกคน

 

            พี่แกงคุยนานนนนนนน”

            พี่คุยกับแม่ แกน่ะอะไร”

 

            ผมดันหน้าผากมันที่เหมือนจะวิ่งเข้ามาหอม คิดถูกหรือคิดผิดวะที่ขอมันคบเพราะดูแล้วมือไม้น่ะปลาไหลเหลือเกิน ลื่นไปทางนั้นที ทางนี้ที

            เฮ้อ

 

            ถอนหายใจใส่กันทำไมครับคุณ”

            มือน่ะ เอาออกไปที”

            จับพุงแฟนตัวเองมันผิดเหรอยัยแกง” ผมดีดหน้าผากมันที่ทิ้งตัวลงนอนบนตักผมแล้วเอามือล้วงเสื้อไปแปะไว้บนหน้าท้องกัน จริงๆไม่ได้อะไรหรอก .. มันประหม่านะเว้ย

 

            พระเอกนิยายมากมั้ง เรียกกูยัยๆเนี่ย”

            น่ารักดีนะ เค้าเคยอ่านจากนิยายของพี่มอแน”

            นั่นชื่อคนเหรอ?”

            ใช่ พี่คิดนะ พ่อกับแม่เกลียดผม”

            ยังไง” ผมไล้นิ้วกับกรอบหน้ามัน ลากไปที่จมูก คิ้ว แก้ม สะเปะสะปะราวกับคนโลภที่รู้ว่าตัวเองครอบครองได้ทุกอย่าง ผมได้เป็นเจ้าของทุกอย่าง

 

            ก็พี่สาวผมชื่อมอแน เป็นชื่อจิตรกรที่แม่ชอบผลงาน ฟังดูโคตรเท่เลยนะพี่ คนอะไรชื่อมอแนวะ ตัดมาที่ลูกชาย .. ชื่อหมู ไอ้เหี้ย ความยุติธรรมอยู่ไหนอะ”

 

            ผมหัวเราะเบาๆ มันบ่นต่อว่าตอนเด็กๆก็ชอบชื่อตัวเองอยู่นิดหน่อย เพราะหมูเอาไปทำกับข้าวอะไรก็อร่อย โตมาถึงได้รู้ว่ามันไม่เท่ เพื่อนคนอื่นมีชื่อสองพยางค์เท่ๆกันหมด

 

            ชื่อคอตตอนงี้ หรือแบบเจได โคตรคูล แล้วผมชื่อหมูอะ! มันไม่ได้!”

            น่ารักดีนี่ พี่ชอบนะ คำเดียว สั้นๆ ตลกดี”

            เริ่มชอบชื่อตัวเองขึ้นมานิดนึงแล้วครับ”

            บ้าบอ .. แต่พี่ได้ยินคุณโชนเรียกแกว่าโมกข์ ใช่มั้ย?” ผมถามออกไปเพราะอยากรู้จริงๆ หมูพยักหน้าก่อนจะเริ่มอธิบายให้ผมฟัง

 

            พ่อกับแม่ผมเรียกผมว่าโมกข์น่ะ เพราะชื่อนี้ปู่ตั้ง แปลว่าความหลุดพ้น พี่รู้จักวัด mmm มั้ย เป็นวัดของตระกูลผมเอง ปู่ผมชอบทางนี้มากเลย พ่อกับแม่ก็คิดว่ามันดีด้วยความหมาย เขาเลยเรียกแบบนั้น ญาติๆก็เรียกตาม”

            แบบนี้แปลว่าแกเป็นญาติกับคุณโชนเหรอ”

            ครับ .. แต่ห่างๆเลย ผมไม่ชอบขี้หน้ามัน”

            เรียกเขาดีๆดิ ยังไงเขาก็โตกว่า”

            ไม่ชอบมัน มันจะจีบพี่แกง” ผมถอนหายใจ พูดไปมันก็คงไม่ฟัง เรียกเขามันทุกคำเลยได้แต่ปล่อยให้เลยตามเลย ..  เพราะผมก็ไม่ได้แคร์คุณโชนอะไรนั่นขนาดนั้นหรอก

            ช่างแม่ง

 

            มันมายุ่งกับพี่อีกรึเปล่า”

            หึ เขาไม่มีคอนแท็กอะไรเลย จะยุ่งได้ยังไง”

            ถ้ามันมายุ่งกับพี่ ต้องบอกเค้านะ!”

            อื้อ”

 

            ผมสบตากับมันที่เอามือออกจากเสื้อผมแล้วและลุกขึ้นมานั่งจ้องผมตาใส ผมเลิกคิ้วใส่เป็นเชิงถามว่ามีอะไร มันไม่ตอบแต่โน้มหน้าลงมาจูบเบาๆที่ริมฝีปาก

            ที่จริงผมอยากถามแม่

 

            พี่เป็นของผม”

            … ”

            แล้วผมก็เป็นของพี่ด้วย”

 

            ว่าแม่ใจเต้นแรงแบบนี้กับพ่อเสมอเลยมั้ย .. แม่ดีใจมั้ยกับการที่แค่หันไปก็เจอพ่ออยู่ข้างๆหรือแม่ยังสุขใจใช่มั้ยแม้ว่าพ่อจะไม่ได้อยู่ตรงนี้แล้วแต่ไปอยู่ในใจแทน

 

              เราเป็นของกันและกันแล้วนะครับ”

 

            เพราะผมรู้สึกทั้งหมดนั่นกับมัน







tbc.



























ลองเดาซิ้ กิจกรรมของคนเป็นแฟนกันนั้นคืออะไร  (¬‿¬)

นายหมูไม่เคยใส ยายข้าวแกงคือตามไรเขาทันบ้างอะ

ขอกะลังใจจำนวนมาก กะลังใจแปรผันตรงกะความไวในการอัพ

นั่น เป็นนิยายแบบวิดทะยาสาด 

รักทุกคนเล้ยย ♡´・ᴗ・`♡

#แค่ที่แกง

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4.57K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

16,753 ความคิดเห็น

  1. #16743 karnll518 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 มกราคม 2564 / 10:50

    เขินนนนนยัยแกงน่ารักกกความแฟนเด็กนี้

    #16,743
    0
  2. #16688 pipepais (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2563 / 21:44
    ฮือออออแฟนเด็กกกก
    #16,688
    0
  3. #16680 Jjapinya (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2563 / 14:25
    โคตรดียยย์ อ่านกี่รอบแล้วไม่รู้ แต่อยากกลับมาอ่านอีกเรื่อยๆๆๆเลยย คิดถึงน้องหมู
    #16,680
    0
  4. #16663 Akekub (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2563 / 22:39
    มีความสุขกับเขาซะทีนะหมู ลุ้นมาหลายตอนแล้ว ถึงจะแค่เริ่มต้นก็เหอะ ดีใจกับหมูจริงๆ😁
    #16,663
    0
  5. #16642 Yinggi11 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2563 / 20:14
    กรี๊ดดดดด คือบับดีใจกับหมู เเบบคนที่เรารักรับรักเลยนะเว้ย เเละเเกง มีเเฟนเด็กขี้อ้อนเป็นคนเเรก งื้ออออ
    #16,642
    0
  6. #16611 เพอซิโฟเน่ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2563 / 20:50
    ยัยเเกงน่ารักน่าบีบบบบบ เข้าใจแกนะหมู ค่อยเป็นค่อยไปแบบนี้เเหละแค่นี้ก็ตื่นตูมจะเเย่5555555555555555555
    #16,611
    0
  7. #16610 เพอซิโฟเน่ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2563 / 20:50
    ยัยเเกงน่ารักน่าบีบบบบบ เข้าใจแกนะหมู ค่อยเป็นค่อยไปแบบนี้เเหละแค่นี้ก็ตื่นตูมจะเเย่5555555555555555555
    #16,610
    0
  8. #16507 Deuxnxay (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2563 / 18:53
    เขินเว้ยยย.....
    #16,507
    0
  9. #16461 gxisimp (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 18 มกราคม 2563 / 14:02
    แก๊สรั่วนิดนิดแงแง
    #16,461
    0
  10. #16422 MildYJ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2562 / 10:21
    ไวไฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ ยัยแกเค้าก็ร้ายนะคะ ส่วนเด็กหมูก็ใช่ย่อย
    #16,422
    0
  11. #16403 oneperson2 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2562 / 07:38
    อือฮือออออ แฟนเด็กกกก กร้าวใจจจ
    #16,403
    0
  12. #16359 plengparty (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2562 / 01:15
    โอ้ยยย น่ารักจังโว้ยยยย -////-
    #16,359
    0
  13. #16341 gnawkezi~* (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 กันยายน 2562 / 21:07
    ไวไฟมากจ้า 5555
    #16,341
    0
  14. #16297 poshyyyy (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2562 / 23:06
    เขินจมูกบานแน้วค่ะ
    #16,297
    0
  15. #16238 kunkyu (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2562 / 17:30
    ยัยแกงงงงงง ยัยตัวขาว ยัยตัวน่ารักกก
    #16,238
    0
  16. #16237 kunkyu (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2562 / 17:30
    ฮือออออ น่ารักมากๆๆๆ
    #16,237
    0
  17. #16194 HolyCat (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2562 / 06:47
    งื้อออออ
    #16,194
    0
  18. #16176 puppywang (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2562 / 22:03
    เขินโว้ยยนน ไม่ไหวแล้วเจรงๆ
    #16,176
    0
  19. #16166 finnjae (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2562 / 01:53
    ยิ้มจนเมื่อยแก้มแล้ววว แงงงงงง น่ารักขึ้นทุกตอนๆๆ ชอบเวลานายหมูเรียกยัยแกงจัง หมั่นเขี้ยวอ้ะ 5555555
    #16,166
    0
  20. #16124 zcincia (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2562 / 17:17
    หุ้ยยยยย เขินน
    #16,124
    0
  21. #16070 ชากุหลาบอุ่นอุ่น (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2562 / 18:25
    😊😊😊
    #16,070
    0
  22. #16053 -MILDร้อนนนน- (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2562 / 23:20

    รู้สึกจะตายจังค่ะ ฟินจนอยากตายย เห้ออออ ทำไมทั้งสองคนน่ารักอย่างนี่อ่ะคะะะ คนอ่านจะไม่ไหวเเล้วเข้าใจป่ะะะะ น่ารักเกิ๊นนนนนน เกิ๊นนนนนน เกินน่ะเกิ๊นนนนนนนน ไม่ไหวเจรง นอนบิดจนเหนื่อยหมดเเล่ว555 ในที่สุดเค้าสองคนก็คบกันอ่ะเเม่- คือบั่บบบ อยากกรี๊ดดังๆ เเงเเง น้องหมูน่ารักมากกกกกก ฮือออ ไม่ไหว ใจบางงง >< ยัยเเกงก็น่ารักกก คุณเเม่ยัยเเกงก็น่ารักกก จะน่ารักทั้งเรื่องเลยหรอถามจิงงงงง ฮือฮืออ ไม่ไหว ใจบางหมดเเล้วค้าบ
    #16,053
    0
  23. #15943 ภรมน (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 เมษายน 2562 / 17:21
    ชอบจริง’ยัยแกง’ น่ารัก
    #15,943
    0
  24. #15895 BaiTong23 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 เมษายน 2562 / 00:31
    น่ารักก
    #15,895
    0
  25. #15881 Parniizaaa (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 เมษายน 2562 / 22:45
    น้องโมกข์ จะไวไฟไปแล้วลูกกกก
    #15,881
    0