แ ค่ ที่ แ ก ง (end.)

ตอนที่ 11 : 10 - แค่เพียงเธอ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 44,036
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4,272 ครั้ง
    8 ม.ค. 62

10

"อาจจะเป็นคนนี้ จะอยู่ตรงตรงนี้

มาเติมวันดีๆ ต่อจากนี้ไป

โลกที่เคยว่างเปล่า มันไม่เหมือนเดิม 

ถ้าเธออยากจะรู้"



.
.



 

            “วางตรงนี้เลยน้องแกง ขอบคุณมากเลยนะจ๊ะ”

            ไม่เป็นไรครับพี่” ผมยิ้มบางๆให้พี่ฝนเจ้าของร้านขายน้ำหวานฝั่งมอปลายที่ไปกินข้าวฝั่งมอต้นแต่ขากลับไม่มีคนช่วยยกลังน้ำหวาน ผมที่วันนี้ข้าวแกงขายหมดไวเพราะครูหมวดสังคมเหมาไปทานกันเพราะมีประชุมยาวถึงเย็นเลยอาสาช่วยพี่ฝน

            ขายหมดไวแต่ก็ยังกลับบ้านไม่ได้ คงต้องเที่ยวเตร่อยู่แถวๆสยามรอเด็กบางคนเลิกเรียน มันงอแงบอกผมว่าอาทิตย์หน้าสอบแล้ว โรงเรียนจะหยุดหลายวันให้อ่านหนังสือและผมคงไม่ออกไปเจอมันที่สตาร์บัคส์หรือร้านกาแฟแถวไหนก็เลยวอแวให้ไปกินข้าวด้วยกันซักมื้อที่สยาม

 

            เคยเข้ามาดูตึกมอปลายบ้างรึยังน้องแกง”

            ยังเลยครับ”

            ชั้นสองตึกข้างหน้านี้มีอะไรให้เดินดูด้วยนะ น้องแกงลองเข้าไปสิ แวะไหว้พระด้วยก็ได้”

            โอเคครับ ขอบคุณนะครับพี่ฝน” ผมยิ้มบางๆให้แกก่อนจะยกมือไหว้แล้วขอตัวไปเดินดูตึก ก็เพราะว่าโรงอาหารมันอยู่ฝั่งมอต้น ผมเลยไม่เคยมาฝั่งมอปลายเลยซักครั้ง .. ผมได้ยินเสียงเจี๊ยวจ๊าวทันทีที่เดินเข้าไปในตึก ถ้าจำไม่ผิด .. ชั้นแรกของอาคารนี้แหละที่หมูมันเรียน

 

            ไอ้เหี้ยย เอารองเท้ากูมา!”

            เล่นบอลก็แพ้ สันขวานเอ๊ย”

            มึงเฮนคุณน้ำฝนเหรอ สารเลวจริงๆ”

            ไอ้โป๊ย มึงทะเลาะกับแฟนอีกแล้วเหรอวะ ลูกสองแล้วนะเว้ยยังทะเลาะกันอีก”

            พ่อมึงอะ”

 

            สังคมโรงเรียนชายล้วนมักมากับอะไรแบบนี้ สารพัดคำหยาบกับมิตรภาพแบบใจแลกใจ ผมจำได้เลยว่าตอนอยู่มัธยมน่ะคุยกับเพื่อนทุกเรื่อง บางคนไปทำผู้หญิงท้องเราก็ต้องช่วยมันแก้ ปลอบใจมัน เคยแม้กระทั่งไปส่งเพื่อนซื้อยาคุมฉุกเฉิน ทำเรื่องเวรๆด้วยกันมาทุกอย่างตั้งแต่ลอกข้อสอบยันแก้ศูนย์ด้วยกัน

            ตอนที่จบมัธยมผมน่ะโคตรใจหาย เหมือนต้องไปเริ่มโลกใบใหม่ยังไงอย่างงั้น

 

            กูว่าลอยกระทงหลังสอบเสร็จจะชวนน้องปิงปองไปว่ะ”

            ลอยกะเธอของจริง กูไม่มีใครให้ชวนไอ้สัด เอางี้ จี๋ มึงไปกะกู”

            เฮ้ยๆ นั่นพี่ร้านข้าวแกงที่ไอ้หมูจีบปะวะ”

            ไอ้หมู้!! แม่มึงมา!”

 

            ผมที่ชะโงกหน้าไปดูทางเพราะเอาจริงๆก็ค่อนข้างกลัว เด็กมอหกมันไม่ค่อยจะมีเรียน วิ่งเล่นกันเจี๊ยวจ๊าวแถมผมเป็นคนแปลกหน้าด้วย กลัวโดนซุบซิบ เออ กลัวเด็กนี่แหละครับ

 

            แม่กูไปญี่ปุ่น อย่ามา”

            แม่จริงๆไอ้หมู พี่ร้านข้าวแกง”

            ะ” ผมเลิ่กลั่กจะเดินหนี แต่ไอ้บ้านั่นมันโผล่หน้าออกมาจ๊ะเอ๋กับผมที่อยู่ตรงมุมอาคาร ตามันพราวขึ้นมาเหมือนหมาเห็นกระดูก

            วิ่งหนีทันมั้ยวะ

 

            เตงงงงงงงงง”

 

            มันแหกปากลั่นทางเดินยาวๆ วิ่งมาหาผมเหมือนซอมบี้หิวสมองคนไม่มีผิด ผมทำหน้าหวาดๆ ตะโกนด่ามันไปทีหนึ่งแต่มันไม่สะท้าน

 

            สัด เบาๆได้มั้ย”

            ฟ้ารักพ่อ!”

            อะไรของมึง ฮ่าๆ” ผมหลุดหัวเราะออกมาจนได้เพราะประโยคเพี้ยนๆของมัน มันหยุดยืนตรงหน้าผม เอามือมาเขย่าแขนไม่หยุดในขณะที่เพื่อนๆมันหยิบกล้องขึ้นมาถ่ายเหมือนนักข่าวไม่มีผิด

           

            ก็เพื่อนตุ๊ดในห้องพูดอะ มันชอบครูพละที่มาฝึกสอน มันบอกเวลาชอบใครที่โตกว่าเรามากๆ ต้องพูดว่าฟ้ารักพ่อ .. งั้นฟ้ารักพ่อนะ”

            มึงก็เชื่อคนง่ายเนอะ”

              ฟ้ารักพ่อนะคะ”

 

            ผมหายใจสะดุดเพราะมันพูดว่าคะหน้าระรื่น รอยยิ้มกว้างๆโชว์เขี้ยวเล็กๆที่เป็นอีกอย่างที่ผมชอบในตัวมันทำให้ใจผมแทบจะระเบิด ผมสะบัดมือมันออกก่อนจะเม้มปาก .. ทำยังไงดีวะ

            จะมาหลุดเขินตรงนี้เลยเหรอไอ้แกง

 

            ให้ผมยืนบังพี่มั้ย”

            ทะ ทำไม”

            มีคนเขินว่ะ”

            ไอ้เด็กเหี้ย” ผมบอก หูแดง หน้าร้อนและมันก็ทำแบบนั้นจริงๆคือขยับตัวมายืนบังผมให้โดยไม่ลืมที่จะหันไปตะโกนด่าเพื่อนที่ห้องแต่ทั้งหมดนั่นทำให้ผมเขินซะยิ่งกว่าเก่า

 

            พวกมึงเลิกถ่ายเลยนะ มีคนหน้าร้อนแบบไม่ใช่ฤดูว่ะ”

            แหน้~~”

            นานๆนะหมู”

            ขอบใจมึง ยังไม่ได้คบกันแต่แบบกูแครี่ได้ นานๆอยู่แล้ว .. โอ๊ย!”

 

            ผมเหยียบเท้ามันแรงๆแล้วหมุนตัวเดินหนีออกจากตึกทันที มันคงวิ่งตามมาไม่ได้หรอกเพราะอีกเดี๋ยวก็คาบต่อไปแล้ว ผมเอามือทาบอกตัวเองเพราะความรู้สึกตึกตักก่อนจะสะดุ้งเพราะโทรศัพท์ในกระเป๋ากางเกงสั่นครืด

            ผมหันหลังกลับไปมองตึกที่ตัวเองเพิ่งวิ่งออกมาเพราะโดนเด็กมัธยมแกล้ง

            โธ่เอ๊ยไอ้แกง อ่อนสิ้นดี

 

            [ใครเขินให้กะพริบตา]

            จะแกล้งกันไปถึงไหน”

            [เดี๋ยวนี้ไม่สู้แล้วอะ แก่แล้วมันก็จะเขินง่ายหน่อย] มันยักคิ้วให้ผมจึ้กๆ มองไกลๆยังเห็นเลย โคตรกวนตีน มีที่ไหนโผล่หน้าออกมาจากหน้าต่างห้องตัวเองแบบนั้นวะ

 

            ปากมึงนะหมู”

            [ปากสีชมพูนุ่มนิ่มน่าจุ๊บ]

            มีอะไร จะไปสยามแล้ว”

            [ไม่มีอะไรเลยนอกจากใจ]

            จะหยุดได้ยัง”

 

            ผมได้ยินมันหัวเราะจากปลายสายเหมือนกับที่ตามองเห็นว่ามันกำลังยิ้มกว้าง .. แล้วมันก็เกิดคำถามหนึ่งขึ้นมาในใจผม เป็นคำถามที่ทำให้ผมเปลี่ยนมามองปลายเท้าตัวเองที่เขี่ยๆอยู่บนพื้น

            เป็นแบบนี้ทุกครั้งเวลาคุยโทรศัพท์กับมัน

 

            [ดีใจนะที่ได้เจอพี่ฝั่งมอปลาย]

            ขนาดนั้นเลย”

            [จริงๆ เคยอยากให้พี่มาหาบ้างแต่รู้ว่าพี่ไม่มาหรอก แล้วก็รู้ด้วยว่าอันนี้ไม่ได้มาหา]

 

            รอยยิ้มของมัน

            ที่มันยิ้ม

            เป็นเพราะมันยิ้มง่าย

 

              [แต่มันเป็นความบังเอิญที่ผมรอมาตลอดเลยนะ]

 

            หรือเป็นเพราะผมกันแน่นะ

 

 

            /

 

           

            ทานอีกสิครับคุณแกง แพนเค้กร้านนี้อร่อยนะครับ รสชาติเหมือนที่ญี่ปุ่นเลย”

            ครับ อร่อยดีครับ”

 

            ชีวิตเขาเดินทางมาถึงจุดนี้ได้ยังไงกันนะ จุดที่พอลงจากบีทีเอสสยามแล้วก็ทำน้ำส้มที่ซื้อมากินหกใส่เสื้อคนคนหนึ่งซึ่งคนคนนั้นก็คือคุณโชน

            ขอโทษจนหัวแทบติดพื้น บอกว่าจะซื้อเสื้อใหม่ให้ก็แล้ว อะไรก็แล้ว เขาถูกปฏิเสธทุกอย่าง ค่าเสียหายที่ทำเสื้อเชิ้ตยี่ห้อเวอร์ซาเช่เลอะคือการมานั่งกินแพนเค้กที่คิวยาวฉิบหายกับเจ้าของเสื้อเท่านั้น แกงมองใบหน้าสะอาดสะอ้านกับแพขนตาที่รับกับรูปตานั่นเป็นอย่างดี

            ทำไมเขาคิดว่าผู้ชายคนนี้สวยวะ

 

            มีอะไรรึเปล่าครับ?”

 

            ไอ้เหี้ย บ้าไปแล้ว

 

            เปล่าครับ แค่คิดว่าคุณหน้าใสดี”

            ทาครีมสิครับ คุณไม่ทาเหรอ” แกงส่ายหัว เขาแทบไม่เคยแตะ แค่โฟมล้างหน้าในวันที่ทำงานทั้งวันจนหน้าเหนียวไปหมดกับกันแดดบ้างเพราะแม่ดูข่าวมาแล้วกลัวว่าเขาจะเป็นมะเร็ง

 

            คุณนี่ .. น่ารักจังเลยนะครับ”

 

            แกงทำเป็นมองไปทางอื่น ผู้คน ต้นไม้ปลอม รถเข็นหรืออะไรก็ได้ที่สายตาจะกวาดเจอเพราะเขาคงอึดอัดน่าดูถ้าต้องเห็นอะไรบางอย่างในแววตาคู่นั้นของคุณโชน แต่แล้วเขาก็นึกขึ้นได้ว่ามีเรื่องที่ยังไม่ได้ถาม

 

            คุณโชนครับ”

            ครับ”

            ของขวัญในกล่อง เอ่อ แหวนเงินน่ะครับ”

            ไม่ชอบเหรอครับ”

 

            จะทำเขาเสียใจมั้ยวะ

            มากกว่าเสียใจคือจะเสียมารยาทรึเปล่าดีกว่า

 

            ผมคิดว่ามันแพงไปครับ”

            ถ้าคุณชอบ มันก็ไม่มีอะไรแพงไปหรอกครับ” โห .. นี่มันคำพูดของพวกคาบช้อนเงินช้อนทองมาเกิดนี่หว่า แกงคิดในใจ ยิ้มแห้งๆให้คุณโชนก่อนจะทำเป็นตักแพนเค้กเข้าปากอีกคำไม่ให้บรรยากาศฝืด

            เดี๋ยวไม่กินก็จะหาว่าไม่อร่อยอีก เอ้อ

 

            ปกติคุณให้ของขวัญคนอื่นแพงๆแบบนี้ตลอดเลยเหรอครับ”

            เฉพาะคนที่ผมชอบครับ”

 

            ไม่น่าเล่นตัวเลยว่ะ

 

            … ”

            มีครีมเลอะปากคุณอยู่”

 

            คนตัวบางรีบยกมือขึ้นเช็ดปากตัวเองเพราะกลัวคุณโชนจะเอื้อมมือมาเช็ดให้เหมือนในหนังรัก เอาวะ นาทีนี้ เอาตัวรอดได้ก็ต้องทำไปก่อน แค่กินแพนเค้กไม่กี่นาทีดีกว่าเสียเงินซื้อเสื้อราคาหลายหมื่นคืนเพราะเขาก็คงไม่มีปัญญาเหมือนกัน

            ใช้เวลาไม่นานแกงกับคุณโชนก็ออกจากร้านเพราะทานเสร็จแล้วและเกรงใจคิวอื่นๆที่ก็มาต่อแถวรอทานเหมือนกัน จริงๆแล้วแกงรีบนิดหน่อยเพราะนัดหมูไว้ที่ร้านโดนัทไม่ไกลจากตรงนี้ ในวินาทีที่คนตัวเตี้ยกว่าจะอ้าปากขอบคุณและบอกลาคุณโชนที่ไปๆมาๆก็ออกเงินค่าแพนเค้กไปหมดทุกบาทแบบที่เขานั่งเถียงตั้งนานก็ไม่ยอมให้แชร์ น้ำเสียงคุ้นเคยของใครบางคนก็ดังขึ้น

 

            พี่แกง”

            ฮึ”

 

            แกงได้ยินเสียงหัวเราะในลำคอคนข้างตัว รู้ตัวอีกทีเขาก็โดนลากแขนให้ไปยืนข้างๆแล้ว ตากลมมองไปทั่ว กลัวว่าพวกเขาจะกลายเป็นจุดสนใจรึเปล่าเพราะทั้งคุณโชนทั้งหมูก็ไม่ใช่คนปกติเลยทั้งคู่

              เออ เป็นบ้าทั้งคู่

 

            โมกข์ไม่กลับบ้านเหรอครับ วันศุกร์แท้ๆ คุณน้าคงเป็นห่วงแย่”

            พี่อย่ายุ่งกับพี่แกงได้มั้ย”

 

            แกงหันไปมองใบหน้าจริงจังของเด็กข้างๆตัว สีหน้าไม่สบอารมณ์แบบนี้เขาไม่เคยเห็นมาก่อน หมูแปลงร่างเป็นเด็กขี้โมโห มันขบกรามแน่นก่อนจะซ่อนเขาไว้ด้านหลัง มือที่ใหญ่และอุ่นกำแขนเขาไว้พลางเลื่อนมากุมมือกันเงียบๆ

           

            หมู” คนตัวเล็กกว่าเรียก ว่ามือลงบนแผ่นหลังชื้นเหงื่อภายใต้เสื้อนักเรียน มันทำให้เขารู้ว่าอีกฝ่ายรีบมาเจอกันแค่ไหนและมันทำให้เขาเจ็บปวดเพราะเด็กคนนี้อาจจะคิดว่าตัวเองเป็นคนเดียวที่พยายาม

            พยายามกับทุกๆเรื่อง

 

            คุณแกงก็โสด พี่ก็โสด โมกข์ก็โสด”

            … ”

            แล้วมันมีตรงไหนที่ผิดจนพี่ยุ่งไม่ได้ล่ะครับ?”

            คุณโชน ขอตัวนะครับ”

 

            เป็นแกงเองที่ดึงหมูไปอีกทาง แม้ว่าในช่วงแรกมันจะรั้งตัวเองให้หยุดยืนมองหน้าคุณโชนอยู่แบบนั้นแต่สุดท้ายก็โอนอ่อนให้เขา แกงได้ยินเสียงหมูงึมงำด่าคนอายุมากกว่าตนเองหลายปีอย่างคุณโชนมาตลอดทางและใช่ พวกเขายังจับมือกันอยู่แบบนั้น

 

            มันจีบพี่เหรอ”

            เรียกดีๆ เขาเป็นพี่”

            .. ก็ผมไม่ชอบมัน”

            กูก็ไม่ได้ชอบเขาหนิ”

 

            แกงปล่อยมือออก หันไปสบตาคนที่เดินคอตกเหมือนความคิดชั่วดีตีกันในหัว เขาพรูลมหายใจออกมาเมื่อเราทั้งสองคนหยุดยืนอยู่ที่ซอยเล็กๆปลอดคนเพราะเดินออกมาจากห้างไกลพอสมควรแล้ว

            แกงคิดได้ในวินาทีนั้น

            วินาทีที่ลมร้อนพัดผ่านตัวพวกเราไป

 

            กูไม่ได้ชอบผู้ชาย”

            … ”

            จะว่าไปกูไม่เคยรู้สึกชอบใครเลย”

 

            นี่คือความสัมพันธ์ที่เริ่มจากศูนย์

            และอาจดำเนินต่อไปหรือจบสิ้น

           

              จนมาเจอมึง”

 

              ด้วยทุกความรู้สึกของใจ

 


 

 


 


 

 




 

 

 

 

 




 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 







 

 /

;


 


 

            ข้อสอบวิชาภาษาอังกฤษทำให้หมูปวดหัว เขาไม่เก่งภาษามาแต่ไหนแต่ไร หัวทึบจนแม่ปลง ส่งไปเรียนกับครูชาวต่างชาติก็แล้ว ให้ไปซัมเมอร์กับญาติที่บอสตันก็แล้ว ไม่มีอะไรดีขึ้นมาเลยเพราะพออยู่บอสตัน เขาก็พูดไทยกับญาติและใช้ภาษาอังกฤษงูๆปลาๆกับคนที่ลานบาสเก็ตบอล

            จริงอยู่ที่เขาอยู่ห้องกิฟต์ แต่จะบอกให้ว่าผลการเรียนของเขาไม่ได้ดีขนาดมาโนชที่ตั้งใจจะเข้าแพทย์มหาวิทยาลัยดัง สอบเต็มร้อย มันได้เก้าสิบแปดอะไรแบบนั้น เขาเก่งทุกอย่างเหมือนเป็ด .. ไม่มีอะไรที่รู้สึกว่าทำได้ดีที่สุดซักกะอย่าง

 

            “จ๋อยเลยนะโมกข์”

 

            ครูคุมสอบที่เดินมาเก็บกระดาษข้อสอบยิ้มบางๆให้เขา เพราะว่าเรียนที่นี่มาตั้งหกปีแถมยังทำวีรกรรมเยอะแยะจนเป็นที่จำได้ ยิ่งนายอ้วน(ผู้อำนวยการโรงเรียน) คนนั้นยิ่งอยากเตะตูดเขาใหญ่ พอมานั่งนึกๆดู ใกล้เรียนจบแล้วแบบนี้ยิ่งใจหาย

 

            “’จารย์ ผมทำไม่ได้หรอก อิ๊งอะ”

            ตลอดแหละเรา แบบนี้แกทจะไหวมั้ยโมกข์”

            ไหวอยู่ครับ’จารย์”

            หัวดีจะตายเรา เปิดใจให้ภาษาอังกฤษเขาหน่อย” แล้วครูแกก็เดินไป ทิ้งบางอย่างไว้ในใจเด็กมัธยมปลายปีสุดท้ายที่ก็กลัวจผิดหวังจากการเข้าคณะที่ตัวเองเล็งไว้ มันน่ากลัวจะตาย การแข่งขันน่ะ

            โคตรน่ากลัวเลย

            เพราะมันต้องมีคนผิดหวัง .. และการยอมรับว่าตัวเองทำไม่ได้มันเจ็บปวด

 

            หมู ไปว่ะ บอร์ดเกม”

            เออๆ” เสียงเก้าอี้เสียดสีกับพื้นทำเอาปวดหู หมูลุกขึ้นเหมือนกับที่ทุกๆคนรีบเก็บของแล้วทยอยกลับ การสอบวันสุดท้ายเป็นไปอย่างเอื่อยเฉื่อย เขาหมดแรงกับฟิสิกส์และคณิตตั้งแต่สองวันก่อน วันนี้เรียกว่าตามมีตามเกิด

            สอบได้เป็นเรื่องตลก

            สอบตกก็คือชินแล้ว

 

            มึง กูไม่ได้อยากซอกแซกนะ มันนิสัยผู้หญิงแต่แฝดกูที่อยู่ kk อยากรู้ว่ามึงคบกับพี่สาลี่มั้ย”

 

            แต่มอหกแล้วไงแถมยังมีภาระต้องรับผิดชอบเยอะแยะไปหมด ก็เอาเท่าที่ไหวแล้วกัน

 

            กูก็บอกแม่งละว่าไม่ กรี๊ดใส่กูหูจะบอกว่ามันวงใน”

            ไอ้เหี้ย วงในละจะให้มาถามไอ้หมูอีกทำไมวะ”

            ใครๆก็บอกวงในทั้งนั้นอะ แค่มึงพูดว่าวงในมันก็จะดูน่าเชื่อถือ น่ามคาน” คนตัวสูงฟังเพื่อนพูดก่อนจะส่ายหัว อ้าปากหาวออกมาหวอดใหญ่ก่อนจะบอก

 

              กูรักพี่แกงคนเดียว”

            นั่นแงะ”

            เข้าใจนะไอ้อ่ำ ไปบอกน้องสาวฝาแฝดมึงด้วย สาล่งสาลี่อะไร เพ้อเจ้อ!” หมูกอดคอเพื่อนเดินไปด้วยกัน สอบเสร็จทั้งทีคงไม่พ้นกินบุฟเฟ่ต์แล้วก็เล่นเกม วันนี้พี่แกงไม่มาขายข้าวด้วย เห็นว่าปิดร้านเพราะต้องขับรถไปส่งแม่ทำธุระที่นครปฐม

            หมูชอบนะ ที่เขากับพี่แกงไม่เคยเมเสจคุยกันเลยซักครั้ง

            มีอะไรก็โทร ได้ยินเสียงกัน .. มันดีกว่าตั้งเยอะ

 

            มึงอยู่ได้ถึงกี่โมงวะ”

            ห้าโมงคงต้องออก กูเจียวยาวถึงเที่ยงคืน”

            เบาหน่อยสัด เดี๋ยวตายก่อนพอดี”

            มันใกล้แล้วไง” หมูเหม่อมองต้นรำเพยที่ทิ้งดอกสีเหลืองลงมาบนพื้น ดอกแล้วดอกเล่าตามจังหวะลมที่พัดผ่าน เขาเดินข้ามดอกไม้แต่ละดอกไป ไม่คิดจะเหยียบมัน

           

            มึงทำได้อยู่แล้วหมู พยายามตั้งขนาดนี้แล้ว”

            เออ อย่าคิดมากเลยมึง เที่ยวกัน!”

            ไม่ก็นวดผ่อนคลาย นี่เลยใกล้ๆ โบตั๋น” เสียงของเพื่อนกลุ่มโตที่คบกันมาตั้งแต่มอหนึ่งหัวเราะเจี๊ยวจ๊าวทำเอาหมูยิ้มขำๆตาม หนังโป๊ครั้งแรกก็ดูด้วยกันที่โรงเรียนนี่แหละ ผ่านอะไรมาด้วยกันตั้งเยอะแยะ

            หลายฤดูแล้วที่ผ่านพ้นมาด้วยกัน

 

            กูว่าวิศวะคอมอาจจะยากไปสำหรับกู”

            เฮ้อ กูก็เหนื่อยไม่แพ้มึง จากหมอกูขอแค่ทันตะก็ยังดีวะ”

 

            และอยากจะผ่านอีกหลายๆฤดูไปด้วยกัน

 

 

 

            /

 

 

            แกง”

            ครับแม่” ผมตบไฟเลี้ยวเข้าซอยบ้านป้าตัวเองที่อยู่ข้างพระปฐมเจดีย์ ที่สุดท้ายแล้วที่เราจะแวะกันก่อนกลับกรุงเทพผมว่าจะพาแม่ไปเที่ยวห้างบ้าง ไปตลาดคงจะเบื่อแล้ว

 

            เอ็งมีแฟนเหรอ”

 

            ผมหันไปมองแม่ตาโต

 

            มีจริงๆสินะ”

            ปะ เปล่านะแม่”

 

            ผมบอกแล้วว่าผมเป็นคนโกหกไม่เก่งเพราะผู้หญิงที่เพิ่งจะอายุห้าสิบห้าไปเมื่อวานหันมายิ้มล้อใส่ผม แม่ก็แบบนี้แหละ ชอบล้อชอบแซว ผมทำแค่มองทางข้างหน้า เม้มปากแน่นเพราะกลัวหลุดยิ้ม

 

            แล้วคุยกับใครนักทุกคืน เสียงอ่อนเสียงหวาน”

            แม่แอบฟังเหรอ”

            ไม่ได้แอบ แค่แง้มประตูละเอ็งไม่เห็น”

            .. ก็คุยๆกันแหละแม่ ยังไม่ใช่แฟน”

            กิ๊กเหรอ สมัยนี้เขาเรียกอะไร?” ผมส่ายหัวขำๆ

            คนคุยครับ”

            เขามาจีบเอ็งเหรอ”

            … ”

            คนที่ไหนล่ะ แม่อยากรู้”

            แม่ ..”

            แม่อยากรู้จริงๆ” ผมจำใจต้องเรียบเรียงเรื่องราวในหัว ผ่อนลมหายใจก่อนจะพูดให้แม่ฟัง เริ่มจากวันแรกที่ไปขายข้าวแกงและได้รู้จักกับเด็กมัธยมปลายปีสุดท้ายที่โคตรกวนประสาทคนนั้น พอผมได้มานั่งพูดถึงมันจริงๆจังๆแบบนี้ ก็รู้แล้วว่าผมน่ะ สนใจเรื่องของมันไม่น้อยไปกว่าใครเลย

 

            จะสิบแปดกับจะยี่สิบเจ็ด ห่างๆกันแบบนี้สิดี”

            ดีเหรอแม่”

            ดีสิ พ่อเอ็งน่ะเด็กกว่าแม่สิบปี ขนาดเลือกที่เด็กๆแล้วนะยังมาตายจากกันไปก่อนเลย” ผมยิ้มบางๆพลางคิดได้ว่าซักวันคนเราจะชินกับการจากลาและพูดถึงมันได้เพราะยังไงมันก็เป็นส่วนหนึ่งของชีวิต

            เพราะมันเป็นจริงๆนั่นแหละนะ

 

            แต่แม่ ผู้ชายนะ .. แม่รับได้เหรอ”

            รับได้เพราะไม่ได้หวังไว้ให้เอ็งแต่งงานมีลูกอะไร แม่หวังแค่ขอให้มีใครก็ได้ดูแลแกง”

 

            ผมอยากจะร้องไห้ออกมา

            เพราะแม่ไม่เคยเปลี่ยน พูดแบบเดิม ทำแบบเดิมมาตลอด

            ผมเอื้อมมือไปกุมมือแม่ที่วางอยู่บนตักไว้ก่อนจะกระชับเบาๆ

 

            แกงขอโทษนะแม่ ที่มันเป็นแบบนี้”

            ไม่เห็นต้องขอโทษเลย รักเป็นสิ่งสวยงาม .. แม่เข้าใจนะ บางคนเขาก็รับไม่ได้ แต่แม่แก่แล้ว ปลงได้ก็ปลง ถ้าธรรมชาติของลูกแม่เป็นแบบนี้ แม่จะเปลี่ยนแกงทำไม”

 

            เสียงของแม่ยังนุ่มแม้ว่ามือสวยๆนั่นจะเหี่ยวย่นจะหยาบกร้านไปมาก แม่เลี้ยงผมมาคนเดียวตั้งแต่เล็กๆ พยายามเป็นทั้งพ่อและแม่ให้อย่างยากลำบากมาตลอด

 

            ถ้าแม่พยายามเปลี่ยนแกง นั่นแหละเรียกว่าผิดธรรมชาติ”

            … ”

            สุดท้ายถ้าเขาดีกับลูกแม่ แม่ก็จะรัก แค่นั้นเอง”

 

            รถหยุดแล้ว ผมเหยียบเบรอย่างนิ่มนวล จอดลงหน้าบ้านป้าที่ไม่ได้เจอหน้ากันมาพักใหญ่ แม่บอกว่าสิ้นปีการศึกษา แม่จะขายบ้านที่ตลาดพลู .. เราจะย้ายมาอยู่ที่นครปฐม ถ้าผมอยากอยู่ที่กรุงเทพแม่จะซื้อห้องเล็กๆให้อยู่ นั่นหมายความว่ากิจการขายข้าวแกงที่โรงเรียนชายล้วนตลอดหลายสิบปีที่ผ่านมาของแม่ก็จะสิ้นสุดลงเหมือนกัน

 

            ชีวิตมันสั้นนะ เอ็งรู้ใช่มั้ย .. อย่าพยายามเปลี่ยนธรรมชาติของอะไรเลย”

 

            ผมยิ้มออกมาบางๆ มีน้ำตาคลอหน่วย พยายามอย่างถึงที่สุดในการห้ามไม่ให้ตัวเองร้องไห้ .. แต่พอแม่บีบมือกลับมาผมก็สะอื้นตัวโยน 

 

              เอ็งต้องใช้ชีวิตให้มีความสุขนะแกง”

 


 

 


 


 

 




 

 

 

 

 




 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 







 

 /

;




            กระทงเขาบอกหลงทาง”

            … ”

            แต่คนข้างๆคือหลงรักหมดใจ”

 

            แกงหันไปมองหน้าหมูด้วยสีหน้าที่แปลความหมายได้สั้นๆว่า ‘กูถามจริง?’ ไอ้คนที่โดนมองแบบนั้นระเบิดเสียงหัวเราะออกมาก่อนจะพูดว่าแงแงกวนประสาทกันต่อไป

 

            มุแบบนี้อย่าเล่นอีกนะ ไม่ไหว”

            อ๊ย มีคนปากแข็งว่ะ”

            เงียบๆไปถ้ายังอยากลอยด้วยกันอยู่” คนอายุมากกว่าปรายตามองเด็กผู้ชายตัวสูงที่สวมเสื้อฮาวายปลดกระดุมหลายเม็ด คิดว่าตัวเองเป็นเดอะทอยส์เหรอวะ งง

            แล้วนี่อีก ใส่ยีนส์ขาสั้นขาดๆ คีบรองเท้าแตะ ถ้าไม่หล่อแล้วมาพร้อมมอเตอร์ไซค์ก็ไม่ต่างอะไรจากไอ้แจ๊ซเด็กแว้นแถวบ้านเขาเลย แต่จะว่าไปแจ๊ซมันดีกว่าหมูเยอะ เป็นเด็กแว้นที่น่ารัก ใช้ไปซื้อน้ำแข็งหน้าปากซอยให้มันก็ไป บิดซะท่อแทบระเบิด

            ยอมเลยจริงๆ

 

            พี่ เค้าตื่นเต้น จะได้ลอยกระทงน้ำแข็ง”

            อือ เหมือนกัน .. ปกติกูไม่ลอยถ้าแม่ไม่อยาก มันสร้างขยะแต่ถ้าเป็นน้ำแข็งก็โอเค”

            น่ารักนะเรา”

            อย่าจับแก้ม” แกงปัดมืออีกคนออกอย่างไม่จริงจังนัก ช่วงนี้มันชอบยุ่งกับร่างกายเขาจริงๆ เหมือนพอไม่ด่ามันก็ได้ใจแล้วนี่อะไร เขาโตกว่ามันตั้งเยอะ เอามือมาลูบหัวทำไมวะ

            แกงทำหน้ายุ่งใส่คนที่ยิ้มกว้างไม่รู้สึกรู้สากับสายตาอาฆาตของเขา

 

            ลอยกะเธอ”

            หยิบเงินดิ จะถือกระทง” แกงปล่อยให้อีกฝ่ายเอามือพาดไหล่เพราะเขาต้องเป็นคนถือกระทง ลอยอันเดียวกันนี่แหละ จะอะไรมากมายนัก โชคดีจริงๆที่มาไว คนเลยยังไม่ค่อยเยอะแต่ยังไม่ได้กลับบ้านง่ายๆหรอก มันวอแวจะไปเที่ยวเยาวราช

            นี่เขาตามใจมันไปรึเปล่านะ?

 

            นี่ครับ”

            ขอถ่ายรูปได้มั้ยคะ เอาไว้โปรโมตร้าน” เจ้าของร้านในชุนักศึกษาชูกล้องโพลารอยด์ไปมา แกงอ้าปากจะปฏิเสธแต่หมูพยักหน้าพร้อมกับชูสองนิ้วแนบข้างตาทันที

            เหลือเชื่อเลย

            ดังแล้วก็เล่นตัวหน่อยดิเฮ้ย

 

            พร้อมนะค้า~~ นึง ส่อง ซั่ม!”

 

            แชะ

 

            “อีกสองรูปนะคะ เดี๋ยวแถมให้คนละใบเลย!~” แกงขยับตัวอย่างเก้กัง อยากแงะตัวเองออกจากแขนหนักๆที่พาดอยู่บนไหล่แต่ไม่สำเร็จ ยุกยิกอยู่แบบนั้นจนคนรอถ่ายยิ้มเขินๆเพราะดูเป็นคู่ที่น่ารักชะมัดแต่แล้วหมูก็ยกแขนตัวเองออก แกงถอนหายใจโล่งอกแล้วก็ต้องถลึงตากัดฟันกรอด

 

            “ถ่ายเลยครับพี่ๆๆ”

            เอานะค้า~”

 

            แชะ

 

            ไม่นานรูปโพลรอยด์สองใบก็ถูกส่งให้หมูกับแกง แกงหน้าบูดมองตัวเองที่โดนโอบเอว แถมร้อนผะผ่าวเพราะในรูปน่ะไอ้คนหน้าด้านมันยิ้มกว้างส่วนเขาหันไปมองมันด้วยสีหน้าหงุดหงิด

 

            เขาบอกว่าคู่ไหนชอบตีกัน ลูกจะดกนะ”

            เอามือออก”

            โห่ เตง”

            ไม่ต้องมาเตง เกินไปแล้วมึงน่ะ”

            งั้นพี่โอบเอวผมก็ได้ ให้ทำคืน”

            ไปห่างๆเลย ลามปาม” หมูทำหน้างอย(แบบปลอมๆ) เดินออเซาะแกงไปตลอดทางไปสระที่มหาวิทยาลัยจัดไว้ให้ลอยกระทง แกงนั่งยองๆกับพื้น มีมือหมูประคองมือเขาอยู่ เปลือกตาสีอ่อนปิดลงขอขมาพระแม่คงคาและขอพรแบบที่แม่สอน

 

             ขอให้พี่แกงรักน้องหมูตลอดไป”

            … ”

            สาธุ”

 

            ยังจะมายิ้มอีก

            ไอ้เด็กเหี้ย

 

            อะไรเล่า ก็ขอพรไง”

            พระแม่คงคาคงเกลียดมึง”

            ไม่เป็นไร ถึงพระแม่คงคาจะไม่ให้พี่แกงรักน้องหมูตลอดไป แต่น้องหมูทำนะ”

            เฮ้อ”

            เขินจนหน้าทิ่มสระเลย”

            ห่าไรล่ะ กูจะปล่อยกระทง”

            อ๋อๆ โทษครับ” กวนตีนที่หนึ่ง แกงกลอกตาก่อนจะปล่อยกระทงน้ำแข็งลงน้ำ มองมันลอยไปไกลเรื่อยๆในขณะที่เริ่มละลาย

 

            โคตรดีใจเลยรู้มั้ย ที่ได้มาลอยกระทงกับพี่อะ”

            ดูหน้าก็รู้แล้ว” มือขาวเอื้อมไปบีบแก้มไอ้เด็กที่ไม่หยุดยิ้มซักที จริงๆแกงไม่อยากให้หมูยิ้มเยอะแยะหรอก คนมองมันเต็มไปหมด .. เมื่อบ่ายมันเพิ่งบ่นกับเขาว่ายอดฟอลโลเวอร์ในอินสตาแกรมมันเพิ่มขึ้นไวมากๆจนน่ากลัว ผู้จัดการเริ่มสั่งว่าห้ามลงรูปอะไรไปเรื่อย

            ชีวิตของมันเริ่มมีกรอบที่ชัดเจนขึ้นและแคบลงเรื่อยๆ

 

            ชอบจัง”

            อะไร”

            ชอบให้พี่แกงแตะตัว”

 

            ในขณะที่ชีวิตของเขากว้างขึ้น

 

              เหมือนได้เป็นของพี่แกงทั้งหมดเลย”

 

            และมีแต่มัน

 






tbc.





























สุดยอดไปเลยนายหมู v( ̄∇ ̄)

นี่ก็สิบตอนแร้ว ได้แอบโอบเอวเขาไปที

ตอนหน้ามันต้องยังไงกัน!

มันต้องจัดจ้านขนาดไหนจะสาแก่จัยเทอ

ได้! จะรีบมาอัพจ่ะ ขอบคุณสำหรับกะลังจัย ( •̀ᄇ• ́)ﻭ♥

รักน้องหมู รักพี่แกง รักโรงเรียน รักสนามหญ้าเทียม รักทุกคน

#แค่ที่แกง 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4.272K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

16,753 ความคิดเห็น

  1. #16504 Deuxnxay (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2563 / 16:29
    แม่จะน่รักไปไหน ร้ากกกก.....
    #16,504
    0
  2. #16481 แสบร้อน (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2563 / 21:37
    คุณแม่น่ารักกกก ถึงจะมีดราม่า แต่ยัยแกงก็มีแม่ปลอบใจน้าาา
    #16,481
    0
  3. #16458 gxisimp (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 มกราคม 2563 / 22:37
    เกียมทิชชู่
    #16,458
    0
  4. #16419 MildYJ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2562 / 00:34
    ยัยแกง หมูก็มีแต่เธอคนเดียวแหละ
    #16,419
    0
  5. #16338 gnawkezi~* (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 กันยายน 2562 / 18:59
    หมูสู้ๆนะ
    #16,338
    0
  6. #16322 你我 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 กันยายน 2562 / 21:14

    เเห็นดราม่สอีกยาวเป็นพรืด เส้าแล้วแม่

    #16,322
    0
  7. #16233 kunkyu (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2562 / 11:09
    สู้ๆนะน้องหมู สักตอนที่สามร้อยน่าจะได้หอมแก้ม
    #16,233
    0
  8. #16232 kunkyu (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2562 / 11:08
    คุณโชนไรเนี่ย เดี๋ยวต่อยเลย วอแวนัก (อ้าว น้องหมูก็วอแวนี่หว่า)((ไม่! มันคนละแบบกัน!))
    #16,232
    0
  9. #16174 puppywang (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2562 / 21:22

    พูดคำเดียวนะว่าเขินมากๆ เขินจริงๆ
    #16,174
    0
  10. #16164 finnjae (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2562 / 02:38
    คำพูดคำจาของนายหมูมันแบบ ทำไมเป็นเด็กน่ารักและพลังบวกขนาดนี้ แง T T
    #16,164
    0
  11. #16150 tangthaiparichat (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2562 / 10:27
    คุณแม่น่ารักมากกก
    #16,150
    0
  12. #16067 ชากุหลาบอุ่นอุ่น (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 23:33
    😀😀😀
    #16,067
    0
  13. #16042 -MILDร้อนนนน- (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2562 / 13:15

    ชอบคุณเเม่ของพี่เเกงมากๆเลยค่ะ เเบบใจดี เเถมยังอบอุ่นอีกกก ฮือออ รักเเม่พี่เเกงนะคะะ น่ารักมากๆเลยยย -- รับรักน้องมันเห่อะนะคะพี่เเกง รู้ใจตัวเองมาขนาดนี้เเล้วววว ><
    #16,042
    0
  14. #16003 ying5784 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2562 / 08:38
    ชอบแม่แกง
    #16,003
    0
  15. #15990 พอย (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 23:01

    น่ารักมากๆเลยฮือออออ <3

    #15,990
    0
  16. #15847 kittytin2224 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 เมษายน 2562 / 22:41
    ได้ทีเอาใหญ่เลยนะนายหมู
    #15,847
    0
  17. #15790 Maayuniiboo (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 1 เมษายน 2562 / 19:47
    ไอเด็กคนนี้นี่มันน
    #15,790
    0
  18. #15782 withfluffyp (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 1 เมษายน 2562 / 01:51
    ทำไมดูหม่นจัง เฮ้อ T_T
    #15,782
    0
  19. #15760 JungkookTion (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 30 มีนาคม 2562 / 17:46
    อย่าดราม่านะแมมมม่
    #15,760
    0
  20. #15747 Namez_Defjeffb (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 30 มีนาคม 2562 / 05:25
    แอบกลัวดราม่าㅠㅠ
    #15,747
    0
  21. #15610 MINERVA09 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 02:24
    โอ๊ยละมุนแต่อนาคตจะเป็นไงนะ...
    #15,610
    0
  22. #15564 rattanalak44 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 06:00
    น่ารัก ค่อยเป็นค่อยไป พัฒนาขึ้นเรื่อยๆ.. :-)
    #15,564
    0
  23. #15545 Innocence (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 มีนาคม 2562 / 21:35
    สักวันหนึ่งในอนาคตหมูจะยังเป็นหมูจองพี่แกงไหมนะ
    #15,545
    0
  24. #15318 MManatsawan (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 16:03
    เศร้าๆยังไงไม่รุ
    #15,318
    0
  25. #15098 PINKLAND (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2562 / 03:09
    ไม่เอามาม่าได้มั้ยคะ กลัววว
    #15,098
    0