ขั้ ว ฟ้ า ข อ ง ผ ม (end.)

ตอนที่ 7 : chapter 6 - รุ่นใหญ่ ใจนิ่ง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 131,944
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,648 ครั้ง
    9 ธ.ค. 60





so i sort of may be like you a lot more than i originally plan


 

/




เคยมีคนกล่าวไว้ ว่ารุ่นใหญ่ ใจต้องนิ่ง

นิ่งได้ก็เหี้ยแล้ว

 

ขั้วฟ้ายืนอยู่หน้าสนามบินเชียงใหม่

ย้ำอีกที สนามบินเชียงใหม่เพื่อรอรถมารับไป  ต้องขอบคุณเพื่อนทั้งสองคนเหลือเกินที่ประสานงานให้คุณลุงกรมป่าไม้คนเดิมขับรถออกจากอมก๋อยมารับเขาที่เชียงใหม่แล้วขับกลับไปอีกรอบ

 

คนเหนือน้ำใจงามจริงๆ

 

เจ้าของร่างกายสูงโปร่งกับเสื้อยืดสีขาว กางเกงยีนส์ขาดเข่าและรองเท้าแตะเบิร์กเค่น สวมแว่นกันแดดไว้อย่างเก่าเพราะนอนไม่หลับละเสือกต้องตื่นเช้าเพื่อไปซื้อบางอย่างแล้วต่อสู้กับรถติดเพื่อให้ถึงสนามบินก่อนสี่โมงครึ่งก็เลยพังไปทั้งร่างแบบนี้

 

จากที่บอกว่าจะไปกรุงเทพสามวัน .. กลายเป็นวันเดียวก็ต้องกลับ

เห็นอนาคตมาแต่ไกลเลยไอ้ขั้วฟ้าเอ๊ย แอดมินเพจพ่อบ้านใจกล้าชัดๆ

 

ดาวเหนือ พี่ฟ้าถึงแล้วนะครับ

[พี่ฟ้าเหมือนหายตัวได้อะ แล้วที่จองตั๋วไว้วันศุกร์ก็คือปล่อยทิ้งไปอย่างนั้นเลยเหรอ]

ครับ ..

 

อย่าขยี้พี่สิครับคนดี แค่นี้เพื่อนพี่ก็ล้อจะตายห่าแล้ว

 

[โห่ คนป่วยที่ดอยนี่ต้องสำคัญขนาดไหนอะ]

ดาวเหนือมาทำความรู้จักมั้ยล่ะ

[รอก่อนดีกว่า พี่ฟ้าลื่นอย่างกับปลาไหล]

นี่ดาวเป็นน้องพี่ฟ้าจริงรึเปล่าครับเนี่ย

[อ้าว ก็มันจริง .. เดินทางปลอดภัยนะครับพี่ฟ้า อดมาส่งดาวขึ้นเครื่องไปฝรั่งเศสเลยแบบนี้]

 

อือ ใช่ อดเลย

แล้วคนที่ดอยมันต้องสำคัญขนาดไหนกันล่ะ

ก็คงสำคัญขนาดที่ยอมไม่ไปส่งน้องชายสุดที่รักขึ้นเครื่องไปฝรั่งเศส

 

โอเคครับ เดี๋ยวพี่ฟ้าถึงนู่นแล้วยืมโทรศัพท์เมษาโทรหานะ

[ทำไมพี่ฟ้าไม่ซื้อซิมใส่เครื่องตัวเองอะ ทำไมทำให้ยุ่งยาก]

ไม่อยากให้คนติดต่อเยอะครับ อยากอยู่กับธรรมชาติ

[อยากอยู่กับคนที่ดอยมากกว่า อย่าคิดว่าดาวไม่รู้นะะะ]

ไหนครับ คนเก่งของพี่ฟ้ารู้ว่ายังไง

 

ตาคมมองหน้ารถกระบะคันโตที่มาส่งเขาเมื่อวานด้วยใบหน้ายุ่งๆแต่เสียงเจื้อยแจ้วของน้องชายทำให้ยิ้มออกมาจนได้ในเวลาเครียดๆแบบนี้

[ไม่รู้ดิ ดาวว่าคนของพี่ฟ้าต้องเป็นคนนิสัยดีมากๆ]

หืม ขนาดนั้นเลย

[ช่าย คนนิสัยไม่ดีแบบพี่ฟ้าถึงได้ยอมกลับใจไง ฮ่าๆ]

เฮ้อ เรานี่น้า จับแยกกับคาบคลื่นซะดีมั้ย ติดนิสัยปากร้ายจากใครมา

[ก็จากพี่ฟ้านั่นแหละ ชอบด่าพี่เมษากับพี่เจเวลามาห้องอะ อยู่กับน้องก็อีกคน อยู่กับเพื่อนก็อีกคน]

ก็ดาวเหนือเป็นคนพิเศษของพี่ฟ้าไงครับ

[ทำเป็นพูดไป เดี๋ยวมีแฟนขึ้นมาจริงๆก็เขี่ยดาวทิ้ง]

ใครกันแน่ ให้คิดอีกที

[แหะๆ ไม่กวนแล้วคร้าบ ถึงแล้วอย่าลืมโทรหานะครับ!]

ครับ ขอให้วันนี้ของดาวเหนือสดใสนะขั้วฟ้ายิ้มกว้างเพราะดาวเหนือส่งเสียงจูบมารัวๆก่อนวางสาย คิดหน้าซนๆของคนเป็นน้องเวลาที่ทำเสียงแบบนี้ใส่โทรศัพท์ออกเลย

 

สงสารไอ้คาบคลื่นพิลึก เวลาอยู่ข้างนอกต่อหน้าคนเยอะๆ มันต้องอดใจไม่ให้ปล้ำจูบน้องเขาขนาดไหนวะน่ะ

 

หมอ! ตางนี้ครับ ปิ๊กมาไวขนาดเนาะ คนตัวสูงยกมือไหว้คุณลุงกรมป่าไม้คนเดิมที่เลื่อนกระจกรถกระบะมาเรียก ขายาวก้าวฉับๆรีบพาตัวเองขึ้นรถพร้อมกับถุงชอปปิ้งล้นมือ หลังจากอยู่อมก๋อยมาซักพักก็พอจะจำศัพท์ได้บ้าง อย่างเช่นปิ๊กก็คือกลับ ไอ้ประโยคเมื่อกี้ก็คือทักว่าทำไมกลับมาไวจังเลย

 

บนดอยมีคนป่วยน่ะครับลุง

ป่วยจะเดแล ป่วยหนักเลยก่?” (ป่วยแบบไหนล่ะ ป่วยหนักเลยมั้ย?)

ป่วยใจครับ

ฮ่าๆๆ ปิ๊กมาหาแฟนอี้เต๊อะหน่า ขั้วฟ้าไม่ตอบอะไรนอกจากยิ้ม มองวิวข้างทางไปเรื่อยๆเมื่อรถออก คิดไว้ว่าว่างๆเมื่อไหร่จะพาเด็กๆที่โรงเรียนมาเที่ยวสวนสัตว์เพราะเห็นเคยบ่นกันว่ายังไม่ได้มาดูหมีแพนด้าตัวจริงเสียงจริงเลยซักครั้ง โดยเฉพาะจ่าเล็งที่คลั่งมาก

 

กลับมาจากกรุงเทพคราวนี้แม้จะไปแค่วันเดียวแต่ของฝากก็เต็มมือเพราะก่อนไปคิดไว้แล้วว่าจะซื้ออะไรมาฝากใครบ้าง ของที่สัญญากับวีอะหัวโจกประจำโรงเรียนก็ไม่ได้ลืมแต่อย่างใด เพียงแต่มันเปลี่ยนไปจากตอนแรกที่ตกลงกันไว้นิดหน่อย

 

จากวิวในเมืองเปลี่ยนเป็นวิวของป่าเขาเพราะนี่มันก็เย็นแล้ว รถติดแค่ช่วงในเมืองสั้นๆ พอออกถนนใหญ่เส้นที่พาไปอมก๋อยรถก็น้อยซะจนนึกอยากให้ตัวเองไปถึงไวๆ อย่างน้อยโชคก็เข้าข้างให้ถนนหนทางดีกว่าปกติแบบที่เอารถใหญ่ขึ้นไปได้สบาย ไม่ต้องขับมอเตอร์ไซค์แล้วเดินต่อไปอีกหลายกิโลแบบที่ทำตอนขาขึ้นไปครั้งแรก

 

ตาคมมองพระอาทิตย์ที่กำลังจะตกดิน มือก็ไลน์หาเพื่อนที่ไม่ตอบมาค่อนวันแล้ว ดูเหมือนช่วงนี้ที่อมก๋อยจะงานยุ่งเพราะนั่นนี่เริ่มพังไปตามกาลเวลา เมษากับเจก็เลยต้องตระเวนไปบ้านหลังนั้นหลังนี้คอยดูว่าขาดเหลืออะไรแล้วช่วยเหลือเท่าที่จะทำได้

 

ส่วนคุณคนนั้นก็น่าจะวุ่นกับเด็กปอต้นปอปลายตัวเป็นเกลียว

.. แยกกันวันเดียวก็คิดถึง

อือ คิดถึงมากๆ

 

… ”

 

ไม่ได้มีคนที่ป่วยใจแค่คนเดียวซักหน่อย

 

หมอ

ครับลุง

หมอเกยมาแอ่วในเมืองละยัง

เคยนานมากแล้วครับ ไม่ได้เที่ยวจริงจังอะไร .. เอาไว้ขาลงมาอีกรอบผมคิดว่าจะลองหาวันเที่ยวดูครับ

หื้อครูปริ้นซ์ปาเน้อ เปิ้นเป๋นคนเจียงใหม่

ครับ รอยยิ้มบางๆปรากฏบนใบหน้าของคุณหมอ ก่อนจะให้ครูปริ้นซ์พาทัวร์เชียงใหม่ก็ควรจะไปให้อีกคนเห็นหน้าซะก่อน มันก็อาจจะยากนิดหน่อยเพราะเกิดมาทั้งชีวิต สองคนที่เขาง้อคือหม่าม้ากับดาวเหนือ คนหลังเนี่ยต้องง้อตลอดๆ

 

แต่นั่นก็น้องชาย จะจับฟัดจับหอมยังไงให้หายงอนก็ได้นี่นา

 

︎  : ปริ้นซ์อยู่ไหน

︎  : กูกำลังขึ้นไปนะ

︎  : ตอบในห้านาทีด้วย

aprilfoolday : เปงผัวออมาสั่ง

aprilfoolday : วันนี้ปอปลายมีสอบ ครูปริ้นซ์น่าจะกำลังตรวจข้อสอบอยู่ที่โรงเรียน มึงจะขึ้นมาถึงกี่โมง เกือบๆสองทุ่มป้ะ ระวังตกเขาตายนะอีหมอ คนไม่ดีผีไม่คุ้ม!

︎  : บุหรี่สามคอตของมึงกูโยนทิ้งแม่น้ำน่านไปแล้ว

︎  : บาย

aprilfoolday : อย่าาาา ไอ่สัด

aprilfoolday : กูอุตส่าห์รอออออ

aprilfoolday : ม่ายยยยย

 

ขั้วฟ้าเก็บโทรศัพท์ใส่กระเป๋า ปล่อยให้คนบ้ามันโวยวายไปเหอะ

 

คนตัวสูงฟังเพลงภาษาเหนือที่เขาไม่เข้าใจในวิทยุที่คุณลุงกรมป่าไม้เปิด มองแผ่นฟ้าที่กำลังจะเป็นสีดำสนิท ข้างทางที่เต็มไปด้วยป่าและทางเริ่มจะคดเคี้ยวมากขึ้นเรื่อยๆ เวลาเหมือนเดินช้าลงคล้ายกับมีบางคนมารั้งเข็มนาฬิกาไว้ .. ใจนึงก็อยากให้ถึงไวๆ อีกใจนึงก็อยากจะให้มันเดินช้าไปเรื่อยๆแบบนี้

 

ยิ่งช้าเท่าไหร่ ยิ่งได้อยู่อมก๋อยนานขึ้นเท่านั้น

อือ พอเจออะไรที่ทำให้สบายใจ .. ก็อยากจะอยู่ด้วยไปนานๆ

 

 

_

 


แก้วเซรามิกสีน้ำเงินที่เอามาจากบ้านถูกหยิบออกมาจากชั้นวาง คุณครูที่ทำงานอยู่ที่โรงเรียนจนดึกฉีกซองไมโลใส่แก้ว แอบเติมคอฟฟีเมตเพราะชอบมากๆลงไปก่อนจะกดน้ำแล้วยืนคนด้วยความเหม่อลอย

 

ข้างนอกดาวเต็มฟ้าไปหมด ขนาดมองจากห้องที่แสงจ้าขนาดนี้ .. คงจะดีถ้ามีใครซักคนมานั่งดูดาวไปด้วยกัน เขาก็ชอบนะแต่ไม่ได้รู้จักดาวดวงไหนเป็นพิเศษ

 

คุณครูอาสาพิงสะโพกไว้กับโต๊ะไม้ตัวยาว วันนี้คุมสอบนักเรียนเสร็จก็นั่งเคลียร์งานเพราะที่บ้านไม่ได้มีไฟสว่างๆแบบนี้ให้ใช้ กะจะทำงานให้คุ้มกับไฟของหมู่บ้านให้มากที่สุด พี่เมษากับพี่เจที่มาอยู่เป็นเพื่อนเขาเพิ่งกลับไปไม่นานและพอได้อยู่เงียบๆคนเดียวแบบนี้ .. มันก็ฟุ้งซ่านชะมัด

 

ภาพของบางคนกับรอยยิ้มร้ายๆพาลให้ใจเต้นแรงกำลังพ่นควันบุหรี่ก่อนจะปัดกล้องทิ้งแบบที่กล้าพนันด้วยเงินทั้งกระเป๋าสตางค์ว่าผู้หญิงในผับคงพากันเข่าอ่อน ปริ้นซ์สงสัยว่าบนโลกนี้จะมีใครไม่ชอบคุณหมอขั้วฟ้าบ้าง ทุกอย่างมันทำให้ตกหลุมรักได้ง่ายๆ ยิ่งพวกที่ไม่ประสีประสาเรื่องรักๆอย่างเขายิ่งปวดกระบาลกับความรู้สึกตัวเอง

 

จะว่าหึงเหรอ .. ไม่น่าจะถึงขั้นนั้น

หวงยิ่งไม่ใช่ เขาบอกตัวเอง

มันคงเป็นอะไรๆที่อยู่ระหว่างผิดหวัง เสียใจและการให้ค่ากับคำพูด

 

เขาเคยมีแฟนนะ สองคนตอนมัธยม คนแรกเป็นผู้หญิงที่อายุมากกว่าสองปี คบตอนมอสี่ คบได้ไม่ถึงสี่เดือนก็เลิกกันไปเพราะเธอมีคนอื่น เหตุผลของเธอตอนนั้นก็เพราะเขาดีสม่ำเสมอเกินไป เขาไม่เคยเชื่อหรอกที่ใครๆก็พูดว่าผู้หญิงชอบคนเลวเพราะไม่ว่าจะเป็นใครสุดท้ายก็ไม่ชอบอะไรจำเจนักหรอก ควรมีอะไรให้แปลกใจบ้าง ควรมีอะไรที่ทำให้ใจเต้นอย่างบ้าระห่ำบ้าง

 

ไม่ใช่จืดสนิทแบบเขา

 

ส่วนคนที่สองคบตอนมอห้า .. เป็นผู้ชาย

 

ใช่ ผู้ชาย เขาไม่ได้บอกใครมากมายเพราะตอนนั้นมันก็ไม่เชิงว่าคบกันแบบเปิดเผยและเขาเกลียดความสัมพันธ์รูปแบบนั้นก็เลยหยุดตัวเองไว้จะดีกว่า ถึงเขาจะจืดชืดและไม่เอาไหน แต่ที่จะไม่ยอมให้เกิดขึ้น คือต้องยืนนิ่งๆอยู่ในหมอก .. ถึงจะหายใจได้โล่งปอดแต่ทัศนวิสัยย่ำแย่แบบที่ไม่รู้ว่าไม่กี่วินาทีข้างหน้าต้องเผชิญกับอะไร

 

แบบนั้นก็คงขอบายไปซะดีกว่า

 

 

… ”

 

มันเป็นตอนนั้นเองที่ไฟในห้องทำงานของปริ้นซ์ดับแต่เขาก็ไม่ได้ตกใจแต่อย่างใดเพราะปกติไฟฟ้าในหมู่บ้านก็จะติดๆดับๆแบบนี้เป็นประจำอยู่แล้ว คนตัวบางหันไปเปิดตะเกียงที่อยู่ใกล้มือที่สุดก่อนจะหันไปมองด้านหลังและพบว่ามีบางคนยืนอยู่ มันทำให้เขาตกใจในทีแรกเพราะการมาถึงนั้นช่างเงียบเชียบ

 

แสงไฟจากตะเกียงโลมเลียใบหน้าของบางคนเมื่อเขายกแหล่งกำเนิดแสงเพียงหนึ่งเดียวในห้องขึ้นและอีกฝ่ายเองก็ขยับตัวเดินเข้ามาใกล้ๆ

 

ขี้แมลงวันใต้ตาซ้ายขับใบหน้าหล่อเหลาร้ายกาจนั่นให้ดูดียิ่งๆขึ้นไปอีก ถึงจะไม่ได้รู้จักกัน มองผ่านๆก็ยังรู้ว่าในชีวิตของมนุษย์ขั้วฟ้าคงมีคนมากหน้าหลายตาเข้ามาเป็นตัวเลือก

 

และเขาไม่เคยอยากเป็นหนึ่งในนั้น

เขาไม่เคยอยากเป็นตัวเลือกของใคร

 

สวัสดีครับคุณครู

… ”

โทรหาก็ไม่ยอมคุยด้วย แบบนี้เรียกงอนรึเปล่า

เปล่าครับ น้ำเสียงเรียบๆนั่นช่างสวนทางกับรูปประโยค คุณหมออดยิ้มออกมาไม่ได้เพราะใบหน้าดื้อๆนั่นที่วันนี้มัดผมหน้าขึ้นอย่างคนที่คงรำคาญผมยาวๆทิ่มตาเวลาทำงาน

 

กองงานวางอยู่ตรงโต๊ะ แม้จะเหลือไม่มากแต่ก็น่าจะดึกดื่นจนอาจจะต้องนอนที่โรงเรียน เพราะเขาเห็นถุงนอนวางอยู่ไม่ไกลในห้องพักครูเล็กๆแห่งนี้

 

ดอกพญาเสือโคร่งที่จะบานเพียงไม่กี่ครั้งในรอบปีถูกหยิบออกมาจากด้านหลัง บางคนเก็บมาจากข้างทางตอนที่คุณลุงกรมป่าไม้บอกว่าดอกไม้สวยๆแบบนี้ เหมาะจะให้กับคนสำคัญเพราะความหมายของดอกไม้ดอกนี้มันแปลว่า ความรักของผมกับคุณกำลังจะเบ่งบาน

 

ขั้วฟ้าทัดมันไว้กับใบหูของคุณครูของเด็กๆและตระหนักได้กับตัวเองว่าแค่เห็นในรูปก็น่ารักแล้ว พอได้มาทัดให้ด้วยตัวเองแบบนี้ ยืนมองด้วยสายตาของตัวเองแบบนี้

 

ปล่อยให้เวลาล่วงเลยไปช้าๆแบบนี้

ก็รู้สึกว่าบางอย่างกำลังเบ่งบาน

 

อยากพูดอะไรหน่อยมั้ย

ผมไม่ชอบหน้าคุณเลย สบตาแล้วบอกแบบนั้นแต่คนถูกว่ากลับยิ้มจนคุณครูอดไม่ได้ที่จะผลักอกคนตัวสูงกว่าให้ไปให้พ้นทาง .. ไม่ชอบหน้าเลย

 

เพราะทำให้ใจเต้นแรงทุกที

 

ขนาดไม่ชอบยังยอมให้ทัดดอกไม้ให้เลย คนที่กำลังจะก้าวขาเดินหนีหันกลับไปมองบางคนเคืองๆแต่ก็ไม่เอาดอกไม้ออก ไม่อยากทำให้อีกฝ่ายรู้สึกแย่เพราะรู้ว่าถือดอกไม้มาให้ตั้งไกล .. พญาเสือโคร่งมันอยู่ช่วงตีนดอยเลยไม่ใช่หรือไงกัน

 

จะไปไหน ไม่ได้เจอกันตั้งหนึ่งคืน

ไปอาบน้ำครับ

ไมโลก็ยังไม่ได้กิน ดาวก็ยังไม่ได้ดู จะอาบน้ำได้ยังไงกัน เสียงนุ่มๆเอ่ยบอกพร้อมกับทิ้งตัวนั่งลงบนเก้าอี้ที่หันหน้าออกไปด้านนอก เมื่อมองผ่านหน้าต่างบานโต .. ก็เห็นดาวชัดเจนเพราะโรงเรียนอยู่เกือบจะสูงสุดของหมู่บ้าน

 

บางคนเดินตามมาหยุดข้างๆคนที่นั่งที่เก้าอี้ เหม่อมองท้องฟ้าที่แต่งแต้มไปด้วยดาว รับรู้ถึงสัมผัสอุ่นๆของฝ่ามือที่ใหญ่และให้ความรู้สึกว่าพึ่งพาได้เสมอโอบรอบฝ่ามือเขาไว้ ประสานนิ้วเข้ามาก่อนจะพักศีรษะไว้กับสะโพกบางคนที่ภาวนาให้ความเงียบไม่ทำให้อีกฝ่ายลอบฟังเสียงหัวใจกัน

 

นั่นดาวเหนือ

… ”

อยู่ทิศเหนือ สว่างที่สุดในท้องฟ้าและไม่เปลี่ยนตำแหน่งไม่ว่าโลกจะหมุนไปยังไง ส่วนตรงนั้น .. ดาวลูกไก่

คุณว่ามันจริงมั้ย นิทานเรื่องดาวลูกไก่น่ะ

คุณครูลองเล่าให้ฟังได้มั้ยครับ?” น้ำเสียงอ้อนๆกับการที่ค่อยๆโอบเอวคนตัวบางเข้าหาตัวทั้งๆที่ตัวเองนั่งอยู่จนในที่สุดบางคนก็ทิ้งตัวนั่งลงบนตักแกร่งอย่างง่ายดายราวกับต้องมนต์สะกด

 

คุณตาคุณยายคู่หนึ่งเลี้ยงแม่ไก่ไว้ ไม่นานแม่ไก่วางไข่เจ็ดฟอง เกิดเป็นลูกเจี๊ยบเจ็ดตัว

 

ขั้วฟ้ากระชับอ้อมแขนกอดเอวบางๆของบางคนที่ตัวหอมชะมัด .. ห่างกันแค่วันเดียว มันคิดถึงได้ขนาดนี้เลยเหรอ เขากำลังโดนกล่อมประสาทด้วยยาแบบไหนกันนะ หรือว่า .. เขากำลังเสพย์ติดอะไรกันแน่

 

อากาศหนาว

ดาวสวยๆ

หรือคนในอ้อมแขน

 

เย็นวันหนึ่งมีพระธุดงค์มาปักกลดอยู่ริมเชิงเขา คุณตากับคุณยายก็เข้าไปนมัสการและตั้งใจว่าจะทำอาหารไปถวายพรุ่งนี้ แต่พอกลับบ้านมาค้นดูเสบียงอาหาร ก็ไม่เหลืออะไรพอจะให้นำไปถวายเลย คุณตากับคุณยายสงสารพระรูปนั้นมากๆ กลัวว่าจะอดอาหารเพราะในละแวกนี้มีบ้านแค่หลังเดียว

 

คุณตาคุณยายปรึกษากันว่าอาจจะต้องฆ่าแม่ไก่แล้วทำอาหารถวายพระ ทั้งคุณตาและคุณยายรู้สึกเสียใจมากๆเพราะความรักและความสงสารแม่ไก่และลูกเจี๊ยบต้องกลายเป็นลูกไก่กำพร้า บังเอิญแม่ไก่แอบได้ยินตากับยายปรึกษากันเลยตัดสินใจยอมสละชีวิตเพื่อตอบแทนบุญคุณของตากับยาย

 

พอลูกไก่รู้เข้าก็พากันกระโดดเข้ากองไฟด้วยความกตัญญูและความรักที่มีต่อแม่ไก่ ผลบุญส่งผลให้ลูกไก่ทั้งเจ็ดตัวเกิดเป็นดาวบนท้องฟ้าเจ็ดดวง อยู่รวมเป็นกระจุกเดียวกัน .. เรียกว่าดาวลูกไก่ครับ น้ำเสียงสดใสในตอนท้ายเหมือนเด็กๆที่ภูมิใจเพราะตนเองจำนิทานก่อนนอนของคุณแม่ได้

 

ขั้วฟ้าวางคางไว้บนไหล่น้อง กระซิบบอกใกล้ๆว่าเก่งมากๆเลยครับ กดจูบลงบนหัวไหล่คล้ายคนที่ห้ามตัวเองไม่อยู่ รู้ตัวอีกทีคุณครูก็นั่งหน้าแดง ลืมไปแล้วว่าเคยรู้สึกยังไงก่อนที่อีกคนจะกลับมา

 

หายโกรธรึยัง

ไม่ได้โกรธอะไรนี่ครับ

แล้วรู้สึกยังไง บอกได้มั้ย

คุณพูดกับคนอื่นด้วยน้ำเสียงแบบนี้ประจำรึเปล่า

เปล่า

… ”

พูดแค่กับน้องชายแล้วก็คนนี้ที่นั่งตักอยู่นี่ไง เจ้าของคำถามเงียบไปเพราะแพ้ภัยตัวเอง หัวใจเต้นแรงซะจนรู้สึกว่าลมอุ่นๆที่เป่ารดข้างแก้มมันรุนแรงจนพายุบางลูกหมุนวนอยู่ในช่องท้องและแน่นอน เขาไม่แข็งแรงพอจะต้านทานกระแสของความรู้สึกหวั่นไหวที่เกิดขึ้นใต้แผ่นอก

 

ผมแค่รู้สึกว่าถ้าพูดอะไรออกมาแล้วทำไม่ได้ก็ไม่ต้องพูดดีกว่าครับ ไม่ว่าจะเรื่องไหนๆ

โทรหาแล้วแต่ครูพิ้นเป็นลมนี่ คนเขาก็ห่วงแทบแย่

ไม่เห็นจะรู้เรื่องเลย

มัวแต่เชื่อคำพูดไอ้เมษากับไอ้เจไง

แต่คุณเจ้าชู้จริงๆแบบที่พี่ๆบอกเลยนะครับ คนอายุน้อยกว่าทำตาโตบอกก่อนจะร้องโอ๊ยออกมาเพราะถูกงับเบาๆที่ไหล่ เขี้ยวของคุณหมอฝังลงบนผิวไม่นานนักก็ผละออก

 

เออ ทำร้ายทั้งร่างกายทั้งจิตใจ

เก่งชะมัด ผู้ชายอะไร

 

คุณนี่จริงๆเลย ผมเจ็บนะ

แล้วรู้มั้ย กัดตอนไหนจะรู้สึกดี

ไม่มีหรอกครับ ใครโดนกัดแล้วจะรู้สึกดี ให้ผมกัดคุณคืนมั้ยล่ะ ทำหน้ายุ่งๆก่อนจะพยายามดิ้นให้หลุดจากมือปลาหมึกที่กอดยึดไว้บนตักแน่นแต่ก็ไม่เป็นผล ตัวเล็กกว่า แรงก็น้อยกว่า

 

กลับบ้านล่ะน่าดู จะเข้าฟิตเนสทุกเช้าให้พ่อกับแม่งงเลย

 

ให้กัดคืน มันมีตอนนึงที่โดนกัดแล้วจะรู้สึกดี

ตอนไหนล่ะครับ

ตอนมีเซ็กส์ไง :)

 

แปะ!

 

ไอ้หมอบ้ากาม

ฮ่าๆๆ คนที่โดนตบเบาๆที่แก้มจนเสียงดังแป๊ะหัวเราะออกมาจนตาหยี ปริ้นซ์ชักสีหน้า พยายามดิ้นให้หลุดเหมือนคนที่ตื่นจากภวังค์แล้วแต่ยิ่งดิ้นยิ่งโดนกอดแน่น .. ยิ่งดิ้นก็ยิ่งรู้ว่าต้องหยุด

 

เพราะ

 

ก็รู้นี่ว่าบ้ากาม ทำไมยังดิ้น

… ”

 

เพราะว่าเพิ่งสำนึกได้ว่านั่งอยู่ตรงไหนของร่างกายคุณหมอน่ะซิ

 

รู้ว่าคิดถึงทำไมต้องยั่ว

นี่คุณ!

 

ว่าแต่เมื่อกี้ .. บอกว่าคิดถึงงั้นเหรอ

 

นิ่งเลยทีนี้

ป .. ปล่อยเลย ผมจะไปอาบน้ำ

นอนด้วยซิ ขี้เกียจเดินกลับบ้าน

คุณน่ะกลับไปเลย

กลัวผี ทำเสียงเบาๆบอกแล้วก็กอดแน่นแถมยังทำตัวสั่นเทิ้มแบบที่น่าฟาดแก้มอีกทีให้ขึ้นสีไปเลยล่ะทีนี้

ถ้าผมเชื่อคุณนะ ผมคงต้องกลับไปเรียนมัธยมใหม่อีกรอบ ปริ้นซ์แหวก่อนจะผุดลุกขึ้นออกจากอ้อมแขนคุณหมอได้สำเร็จ คนที่จะอารมณ์ดีไปไหนก็เอาแต่หัวเราะอยู่ได้

 

ครูพิ้นของเด็กๆมองคุณหมอตาขวางอย่างคาดโทษ .. คอยดูเหอะ ซักวันจะเอาคืนบ้างล่ะ

 

คุณกลับไปเลย ผมจะไปอาบน้ำ กลับมาทำงานแล้วก็นอน

จะนอนนี่

ทำไมดื้ออะ

แล้วนั่นล่ะ ทำไมดื้อ?”

 

แล้วทำไมวะ ทำไมคำถามเดียวกันแต่ความรู้สึกแม่งโคตรจะต่าง เขารู้สึกเหมือนเด็กตัวนิดเดียวที่โดนผู้ปกครองดุแถมเขายังเป็นแค่เด็กที่โคตรจะหงอเลยเวลาผู้ปกครองทำเสียงเข้มๆใส่ ปริ้นซ์บ่นกับลมกับฟ้าก่อนจะชี้ให้ดูว่าถุงนอนมันมีอันเดียว

 

มีอันเดียว คุณหนาวผมไม่รู้ด้วยนะ

นอนได้

มีชุดนอนผมอีกชุดในตู้ .. หรือคุณเอามาแล้ว?”

ไอ้ษาไอ้เจบอกว่าครูพิ้นจะนอนนี่ ก็เลย ..บุ้ยปากไปด้านหลังให้ดูว่าเตรียมชุดนอนใส่กระเป๋าเป้มาเรียบร้อยแล้ว

ปริ้นซ์ที่ตระหนักได้ว่าต่อไปนี้ห้ามประมาทมนุษย์ขั้วฟ้าเด็ดขาด ไอคิวต้องร้อยเท่าไหร่กันล่ะถึงจะคิดแผนการแบบนี้ได้

 

แผนสูงเหลือเกิ๊น :(

จากที่คิดว่ากลับมาจะไม่ยอมคุยด้วยอีกเลย

พอเห็นหน้าเท่านั้นแหละ .. you had me at hello ซะงั้น

 

ไปอาบคนเดียวได้มั้ย

คุณไม่ต้องอาบด้วยเลย เป็นบ้าหรือไง

คิดไปถึงไหน จะไปเฝ้าต่างหาก

… ” คนตัวบางที่เม้มปากเพราะหน้าร้อนมากๆอย่างที่ถามตัวเองว่าเออ คิดไปถึงไหนละวะเนี่ย

 

คุณหมอที่เห็นหน้าบูดๆของน้องจากแสงจางๆของตะเกียงทำได้แค่ลุกขึ้นยืนเพราะจะไปเฝ้าอยู่แล้วพร้อมตะเกียงในมือ .. อือ ไม่อยากห่างหรอก

 

ทำไมไฟยังไม่มาซักทีก็ไม่รู้ แบบนี้ผมอดตรวจงานต่อแหง

ไม่ต้องตรวจแล้ว อากาศน่านอนจะตาย

ปกติต้องมาแล้วนะครับ ดับนานแบบนี้สงสัยที่ตีนดอยมีปัญหาอะไรแน่ๆเลย

อือ คงจะเป็นแบบนั้น ขั้วฟ้าบอก จับมือน้องไว้ลวกๆแล้วพาเดินนำหน้าไปที่ห้องอาบน้ำของโรงเรียน ส่วนเรื่องไฟน่ะเหรอ เหอะ ตีนดอยไม่ได้มีปัญหาอะไรหรอก เขาสั่งให้ไอ้เมษากับไอ้เจสับคัทเอาท์ลงให้โดยมีเงินเป็นพลังงานขับเคลื่อนเท่านั้นเอง

 

คบกันเป็นเพื่อนมาตั้งหลายปี ทำไมจะไม่รู้ว่าเงินซื้อเพื่อนได้เสมอ

 

ไหนบอกว่ากลัวผี ทำไมมาส่งผมอาบน้ำได้

อยู่คนเดียวผีจะหลอก

คุณไม่ได้กลัวผีหรอก ผมไม่เชื่อเด็ดขาด

งั้นไม่เล่นมุกนี้แล้วก็ได้

คุณมันแผนสูง ผมจะระวังตัวกว่าเดิม

อือ ประตูห้องน้ำนี่ก็ไขเข้าไปง่ายนิดเดียว

นี่! ห้ามเข้ามาเลยนะ ปริ้นซ์บอกเสียงดังฟังชัด แต่ขั้วฟ้าลอยหน้าลอยตาแขวนตะเกียงไว้ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ออกมาโบกไปมา

เปิดเพลงได้มั้ย

ได้แต่ห้ามเข้ามา ไม่งั้นผมชกคุณแน่ๆ

อันธพาล

ก็คุณคุกคามอะ

ถ้าจะคุกคามจริงๆไม่ปล่อยให้มายืนเถียงอยู่ตรงนี้หรอก ไปอาบน้ำได้แล้วเดี๋ยวเป็นหวัด

ผมชกจริงนะ

จะให้อาบให้มั้ย?”

ฮึ่ย!คนตัวเล็กกว่าสะบัดตูดเดินเข้าห้องน้ำไปก่อนจะปิดประตูใส่หน้าแบบที่ถ้าทำตอนอยู่บ้านจะต้องโดนเรียกไปตักเตือนแหงๆ ครูอาสาบ่นกับตัวเองในห้องน้ำ ทำตาขวางใส่คนที่ฮัมเพลงอยู่ด้านนอกนั่น ปริ้นซ์เปิดก๊อกน้ำเพื่อให้น้ำเต็มโอ่ง แสงไฟจางๆจากตะเกียงด้านนอกพอจะนำทางให้เห็นอุปกรณ์ในห้องน้ำ

 

และปิดก๊อกเมื่อน้ำเต็มโอ่งแล้วก็ได้ยินเสียงบางคนกำลังร้องเพลงชัดเจน

 

“Look at the stars .. Look how they shine for you.

… ”

“Your skin, your skin and bones ..  turn into something beautiful” น้ำที่ปกติจะหนาวจนต้องกระโดดเหยงๆไปมาบนพื้นเพื่อให้อุ่นขึ้นกลับอุ่นขึ้นอย่างประหลาด นั่นอาจจะเป็นเพราะเขาไม่ได้สนใจความยะเยือกของน้ำแต่สนใจเสียงนุ่มๆที่กำลังร้องเพลงกับดาวอยู่ด้านนอกนั่นต่างหาก

 

ริมฝีปากเป็นกระจับขยับช้าๆ ร้องท่อนต่อไปของเพลงกับตัวเองพร้อมๆกับที่อีกคนร้องขึ้น

 

“Do you know?

You know I love you so,

You know I love you so.

(คุณจะรู้บ้างมั้ยนะ

ผมรักคุณ

ผมรักคุณเหลือเกิน)

 

 

 


 

 

 


 

 

 


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 






 

 

 

 



☁︎ 

 

 

ปริ้นซ์มองหน้าอีกคนที่เช็ดผมอยู่ข้างๆกันในห้องมืดสนิทเพราะปิดตะเกียงไปแล้วแต่ถึงอย่างนั้นก็ยังมีแสงพระจันทร์ด้านนอกสาดเข้ามาจางๆ ชุดนอนของคุณหมอคือกางเกงวอร์มสีเทายี่ห้อ supreme กับเสื้อยืดที่ผ้าค่อนข้างหนา ก็พอจะรู้ว่าอีกฝ่ายขี้ร้อนเพราะในวันที่หนาวๆและทุกคนสวมเสื้อกันหนาว หมอเขาก็เดินล้วงเสื้อกาวน์ตัวบางๆเดินไปเดินมาทั้งวัน

 

มองหน้า?”

คุณก็มองหน้าผมเหมือนกันอะ

ยังไม่ง่วงเลย

.. นอนคุยกันก็ได้นี่ครับ

อือ ขั้วฟ้ารับคำ ทิ้งตัวลงหนุนบนหมอนที่ปริ้นซ์ไปค้นเจอมาจากตู้เก็บของของคุณครูคนเก่า สภาพยังใหม่และหอมน้ำยาปรับผ้านุ่ม นอกจากนี้ยังเจอผ้าห่มหนึ่งผืนอุ่นๆ เลยตกลงกันว่าจะเอาถุงนอนมาปูรองพื้นแล้วห่มผ้าผืนเดียวกัน

 

ดีลอยู่นาน แต่ใครจะไม่คล้อยตามเสียงนุ่มๆของขั้วฟ้าบ้าง

ฮึ .. ไม่มีหรอก

 

ทำไมคุณกลับมาเร็ว คุณครูที่ทิ้งตัวตามลงมาติดๆแต่ไม่ได้นอนชิดกันขนาดนั้นหรอกเอ่ยถามขึ้นเบาๆ

มีคนป่วย

ใครครับ

ครูพิ้นไง ป่วยที่ใจ

ผมเปล่า .. ผมแค่เป็นคนรักษาคำพูดเลยหวังว่าคุณจะรักษามันด้วยเหมือนกัน

เข้าใจแล้ว ต่อไปนี้ก็จะพูดแต่สิ่งที่ทำได้ บอกแบบนั้นและหมายความแบบนั้นจริงๆ คนฟังรับคำในลำคอ รู้สึกถึงมืออุ่นที่กำลังประคองมือของเขาใต้ผ้าห่ม ในขณะที่กำลังนอนมองเพดานไปเรื่อยๆด้วยกันแบบนี้

 

มีแฟนรึยัง

เคยมีครับ

ผู้หญิง?”

ผู้หญิงคนนึง .. แล้วก็ผู้ชายคนนึง อันหลังน่ะพูดซะเบาแต่แค่เบาๆบางคนก็รู้สึกว่าบางอย่างในใจมันเดือดปุดๆ ..

สมองน่ะจินตนาการไปถึงไหนแล้วก็ไม่รู้ แค่คิดว่ามีผู้ชายคนไหนเคยจูบริมฝีปากสวยๆนี่มาก่อน

 

แม่งก็ร้อนรนไปหมด

แบบนี้เรียกเวรกรรมสินะ

 

ดูเลี่ยงผู้ชาย ทำไมมีแฟนเป็นผู้ชาย

บางทีมันก็เลี่ยงไม่ได้ ผมคิดว่าความรู้สึกมันหลบกันไม่พ้นหรอกก็เลยต้องยอมรับ

คบกันนาน?”

ราวๆแปดเดือนครับ .. ที่จริงก็ไม่เชิงว่าคบกันแบบที่คนอื่นๆรู้ มันเหมือนความสัมพันธ์ที่ไม่มีชื่อเรียกแล้วเราก็คิดว่ามันเท่เพราะไม่มีวันเลิกกัน หัวเราะเหมือนไม่ใส่ใจอะไรเพราะมันก็นานแล้วแถมยังรู้แต่แรกว่าซักวันก็คงต้องจบ

แต่วันที่รู้ว่าเขาไม่เคยรักใครนอกจากรักตัวเอง มันก็จบแล้วนี่ครับ

… ”

คำพูดซื่อๆแบบนั้นทำเอาคนที่ให้แต่ความสัมพันธ์ที่ไม่มีชื่อเรียกกับคนอื่นสะอึกไปเลย ขั้วฟ้ากระชับฝ่ามือของอีกคน ใครๆก็เป็นแผล .. ใครๆก็เคยปวดร้าว มีแต่เขานี่แหละที่ยืนอยู่บนจุดสูงสุดของห่วงโซ่อาหารอย่างผู้ชนะมาตลอด

 

แต่บางครั้งคนที่เป็น loser ก็ไม่ได้ขี้แพ้เสมอไป

เพราะในความ loser บางทีมันก็ให้บทเรียนเราว่าคราวหน้าควรจะเลือก

เลือกให้ดี

 

หลังจากเลิกกับเขาก็ไม่ได้รู้สึกอะไรกับใครเป็นพิเศษ

 

จาก loser ก็จะกลายเป็น chooser

 

แล้วถ้าอยากพิเศษ

… ”

ต้องทำยังไงให้รู้สึก ถามออกไปตรงๆเพราะไม่รู้จะอ้อมค้อมไปทำไม ใจตัวเองก็รู้ดีที่สุด อยู่ที่ว่าสุดท้ายแล้วจะข้ามเขาลูกนี้ไปได้มั้ย จะรับมือกับสิ่งที่เข้ามาระหว่างทางได้มั้ย .. คนที่รออยู่ที่หิมาลัยอีกฟากนึงจะยังรออยู่จริงๆใช่มั้ย

 

คุณพูดเหมือนจะจีบ

ก็จีบอยู่

 

ตึกตัก

ตึกตัก

 

เกิดมายังไม่เคยจีบใคร อาจจะดูเห่ยๆก็ทนๆไปก่อน

เหอะ

แต่บริการหลังการขายไม่ทำให้ผิดหวังแน่นอน รอยยิ้มแบบนั้นของคุณหมอทำให้อดไม่่ได้ที่จะเอื้อมมือไปบีบแก้มที่ไม่ค่อยจะมีเลยเหอะ .. แม่งแอบไปโบท็อกซ์มารึเปล่าวะ

จะบอกว่าหล่อจนไม่ต้องจีบใครเลยว่างั้น

ประมาณนั้น

นี่คุณหัดถ่อมตัวบ้างก็ได้นะ

สรุปต้องทำยังไงให้ตัวเองพิเศษ

ถ้าคุณจะพิเศษ ทำอะไรมันก็พิเศษทั้งนั้นแหละครับ ถามอย่างอื่นได้มั้ย คนที่แก้มร้อนไปหมดแล้วขอเปลี่ยนคำถาม พยายามจะไม่เก็บมาใส่ใจแม้จะรู้ว่าลึกๆทุกๆครั้งที่เผลอ คงจะนึกถึงบทสนทนาของคืนนี้ไปตลอด

งั้น .. คนจีบเยอะมั้ย

ถ้าไม่บอกว่าจีบ ผมก็ไม่นับหรอกดังนั้นก็ไม่เยอะครับ ปริ้นซ์บอกแบบนั้นเพราะไม่อยากคิดอะไรมากมาย แค่เรียน ใช้ชีวิตไปวันๆก็เหนื่อยจะแย่แล้ว

 

อ้าว เงียบเลย

หงุดหงิด

 

คำตอบของคุณหมอทำเอาคนที่กำลังมองฟ้าด้านนอกเพลินๆแม้จะปิดมุ้งลวดกั้นไปแล้วหันกลับมาพิจารณาใบหน้าของอีกฝ่าย .. เพิ่งเคยเห็นเหมือนกัน หน้าตาหงุดหงิดๆเหมือนเด็กน้อยที่ไม่พอใจในซักอย่าง

 

ดูก็รู้ว่าคนจีบเยอะ

คุณอย่าพูดเลย สาวๆนั่งเกยตักคุณอย่างกับเสี่ย

ทำไมน้ำเสียงโมโห

ฮึ่ย

ไม่ได้พากลับคอนโดเลย สาบาน

ใครจะเชื่อ ดูรอยที่คอคุณซะก่อน กะว่าจะไม่พูดแล้วแต่ก็ต้องพูดจนได้ คิสมาร์กที่คอคุณหมอน่ะชัดเจนซะจนอยากจะย้ายไปนอนอีกมุมของห้อง มีแต่เด็กๆเท่านั้นแหละที่จะไม่รู้ว่ามันเป็นรอยอะไร .. แต่ช่างเหอะ

 

ช่างเหอะ

ไม่ได้เป็นอะไรกันนี่

 

ก็เมา

ไว้ผมเมาบ้าง

ขี้หึงเหมือนกันนะเราน่ะ

ผมเปล่า!

หึง พูดแบบนี้

มะ ไม่ได้หึง

จะทำทับก็ได้นะ แบบพระเอกในนิยายไง

ฝันไปเหอะ

แมนๆใจๆไปเลย

อย่าท้าได้มั้ยครับ คุณครูผู้เกลียดการท้ามากที่สุดในโลก แหงล่ะและเพราะว่านิสัยถูกท้าไม่ได้เนี่ยแหละถึงทำให้เขากลายเป็นคทากรมหาวิทยาลัยแบบที่โคตรจะอยากตายวันละสามสิบแปดรอบ ไอ้เพื่อนที่คณะก็ท้ากันจังล่ะ ท้าทุกวัน ทุกครั้งที่เจอะเจอหน้า จนในที่สุดเขาก็ยื่นใบสมัครไปวันสุดท้าย ..  คัดไปคัดมาก็ได้เป็นตัวจริงซะงั้น

 

อริญชย์ เชาวน์พิวัฒน์ คณะอักษรศาสตร์ คทากรประจำมหาวิทยาลัย C

พูดกี่ทีก็อยากจะร้องไห้ให้น้ำตาหมดตัว

 

ไม่แน่จริงนี่หว่า

“ … ”

 

คำคำนี้แหละที่ครูพิ้นของเด็กๆเกลียดที่สุดและยิ่งเห็นว่าใบหน้าน่ารักนั่นมันง้ำงออย่างคนอยากจะเอาชนะยิ่งทำให้บางคนตาพราวเพราะอยากโดนกระทำจะแย่

 

อย่าหลงกลเขานะปริ้นซ์

อย่าเชียว

ไอ้หมอนี่มันเจ้าเล่ห์อย่าบอกใคร

 

อย่า

เชียว

 

.. อื้ม

 

แต่แล้วเสียงทุ้มต่ำก็ดังขึ้นในลำคอเพราะความเจ็บปวดที่รู้สึกดี

 

มันเกิดขึ้นเมื่อคนอายุน้อยกว่าลุกขึ้นคร่อมคนตัวโตกว่าไว้ ประกบริมฝีปากกับต้นคอตรงส่วนที่เกือบจะชิดกับกกหูของอีกคน ขบเม้มเบาๆจนคนโดนกระทำอดไม่ได้ที่จะประคองเอวเล็กๆของเด็กที่มีความกล้ามากกว่าที่ตัวเองคิดเอาไว้ ไล้เบาๆอยู่แบบนั้น

 

แล้วเด็กคนนั้นที่ทิ้งร่องรอยใหม่เอี่ยมไว้จนพอใจแล้วก็ทิ้งตัวลงมาซุกใบหน้ากับอก .. คุณหมอหัวเราะเบาๆ ลูบหัวทุยด้วยมือข้างขวา ส่วนมือข้างซ้ายก็ลูบแผ่นหลังปลอบใจไปด้วย

 

รับผิดชอบด้วยนะ ปล้ำจูบลูกคนอื่นเขาแบบนี้น่ะ

ก็ผมบอกว่าอย่าท้าไง .. ฮือ ร้องไห้ออกมาแล้วจริงๆเพราะกี่ทีๆก็ต้องมานั่งเสียใจกับนิสัยโดนท้าไม่ได้ของตัวเอง แบบนี้จะเอาหน้าไว้ที่ไหน ไอ้คนที่หัวเราะก็หัวเราะไป ตัวเองเป็นฝ่ายเสียหายแท้ๆ

 

ค่าสินสอดแพงหน่อยนะ พอดีบ้านรวย

มันใช่เวลามั้ยเล่า!

หรือจะให้ทำคืนก็ได้ เดี๋ยวทางนี้เอาสินสอดไปจ่ายให้เอง

เงียบหน่า เด็กน้อยบอกแบบนั้น ซุกใบหน้ากับแผ่นอกอุ่นเมื่อคนตัวโตกว่าพลิกตัวให้เขากลับลงมานอนที่พื้นดีๆแต่ไม่ยอมถอนวงแขนออก .. ท้ายทอยปริ้นซ์ถูกแทนที่ด้วยแขนและลำตัวแนบชิดกันอย่างไม่น่าให้อภัย เปลือกตาสีอ่อนปิดแน่นอย่างที่จะไม่ยอมลืมตาขึ้นเด็ดขาดแม้ว่าจะรู้ว่าอีกฝ่ายลอบมองและกำลังยิ้มออกมาอยู่

 

เขิน

เขินมากๆ

แถมยังรู้สึกว่าโดนเอาเปรียบพิลึก

 

แต่อากาศมันก็หนาว

 

ฝันดีครับ

ฝันดีครับคุณขั้วฟ้า

 

ดังนั้นชดใช้ให้คุณหมอเขาหน่อยเป็นไรไป





tbc.























ขอโทษนะคะ จักรวาลไปทางไหน อิ____อิ

คอมเม้นมารัวๆเลยคร๊ วันนี้วันเกิดนุ ทำให้นุชื่นใจ นุตั้งใจอัพไวเพื่อฉลองวันเกิดเรย

หรือไม่ก็ระเบิดแท็ก #ขั้วฟ้าของผม ในทวิตไปเรยค่ะ!

มะเหมี่ยวเอง

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.648K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

20,261 ความคิดเห็น

  1. #20256 PamKwanjira (@PamKwanjira) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2563 / 13:35
    เราจะตายเอาㅜㅡㅜ
    #20,256
    0
  2. #20247 shshshx (@shxtaop) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2563 / 15:23
    น้องพิ้นอย่าหลงกลตาเฒ่าหัวงูนี่นะลูก
    #20,247
    0
  3. #20235 binary_cd (@binary_cd) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2563 / 15:34
    น้องพิ้นลู๊กกกกกกกกก
    #20,235
    0
  4. #20229 MaiL-MelodY (@dorathekid) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2563 / 00:14
    ปริ๊นนนนนนนนนนนนซ์!!
    #20,229
    0
  5. #20225 ancmwk (@ancmwk) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2563 / 18:14
    เขินโว้ยยยยย
    #20,225
    0
  6. วันที่ 27 พฤษภาคม 2563 / 01:07
    ใจคูมแม่
    #20,216
    0
  7. #20214 applepie13 (@got7ismy) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2563 / 06:01
    ลูกแม่แซ่บมากกกกกกกกก!!! แม่ปลื้มปลิ่มอิ่มอกอิ่มใจจจจจ;;_;; บอกเลยว่าพี่หมอต้องมีคลานเข่า!!
    #20,214
    0
  8. #20212 Boonyaporn30 (@Boonyaporn30) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2563 / 00:25
    นายเอกนี่ง่ายเนาะ
    #20,212
    0
  9. #20211 Boonyaporn30 (@Boonyaporn30) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2563 / 00:17
    อะไรว่ะงงเลย ไม่โกรธอะไรหน่อยหรอ น่าเบื่อนายเอกแบบนี้ว่ะ ใสเกิ๊น น่ารำคาญ งั้นหมอก็ไปคั่วกะใครก็ได้งั้นสิ้ น่าเบื่ออ
    #20,211
    3
    • #20211-2 Janjaooooo (@Janjaooooo) (จากตอนที่ 7)
      2 มิถุนายน 2563 / 03:02
      จริงค่ะ ถ้าไม่ชอบกดออกไปก่อนเลยก็ได้นะคะ นักเขียนก็มีหัวใจ ถ้าจะแสดงความคิดเห็นอย่างน้อยก็ใช้คำที่ดีกว่านี้ก็ได้ค่ะ
      #20211-2
    • #20211-3 monxmonb7 (@monxmonb7) (จากตอนที่ 7)
      28 สิงหาคม 2563 / 19:52
      น้องจะไปโกรธหมอได้ไง ยังไม่ได้เป็นอะไรกันเลย
      #20211-3
  10. #20194 Foxgo_O (@Foxgo_O) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 19:50
    หลงพี่หมอฟะค่ะ หลงมาก แต่งค่ะ แต่ง
    #20,194
    0
  11. #20179 momomay79 (@momomay79) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 เมษายน 2563 / 23:31
    ทำไมต้องไม่พอใจที่น้องเคยมีแฟนตัวเองผ่านมาตั้งเยอะ เบื่อจริงพระเอกแบบนี้
    #20,179
    0
  12. #20176 jareeya2538 (@jareeya2538) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 เมษายน 2563 / 00:54
    เป็นเขิน
    #20,176
    0
  13. #20164 Nyeeeeee (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 เมษายน 2563 / 16:17

    ทำไมน้องโดนปั่นง่ายจัง

    #20,164
    0
  14. #20140 Spices_smile (@igot7ibambam) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 มีนาคม 2563 / 13:56
    วุ้ย โมโหไม่หาย
    #20,140
    0
  15. #20123 ★ดวงดาว★ (@iamyeenny) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2563 / 13:16
    ยัยน้องงงงงง ไม้อยู่ไหนนน!!!! กรี๊ดดดดดดด คุณหมอล่อลวงลูกดิชั้นน!!!
    #20,123
    0
  16. #20115 ychibi (@ychibi) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2563 / 03:12
    ใจมันได้ค่ะพี่
    #20,115
    0
  17. #20112 babypearly_ (@babypearly_) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2563 / 12:19
    กรีสสสสส น้องแซ่บอ่ะะะะะ งื้ออออออออ
    #20,112
    0
  18. #20102 PAGE.XXI (@yoky_yosita) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2563 / 20:26
    พี่หมอท้าอีกค่ะท้าอีกกกก
    #20,102
    0
  19. #20085 galaxysecret🌈🌈 (@galaxy_secret) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 มกราคม 2563 / 11:42
    น้องโดนล่อลวงแล้วลูก เอ็นดูอ่ะ
    #20,085
    0
  20. #20061 12311232123312 (@12311232123312) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 มกราคม 2563 / 22:08
    ฮือออออ
    #20,061
    0
  21. #20052 nettaa35 (@nettaa35) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 มกราคม 2563 / 19:52
    น้องหลงกลพี่หมออ่าาาาาาา😍😍
    #20,052
    0
  22. #20049 Likeadream5080 (@Likeadream5080) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2562 / 13:33
    แม่่ี่ีี่่ี่่า่่😭😭😭😭❤️❤️
    #20,049
    0
  23. #20036 6710 (@6710) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2562 / 10:38
    ครูง่ายไปป่ะ ฟ้านี้ก็เหลี่ยมเยอะ
    #20,036
    0
  24. #20033 mmm_nnnn (@mmm_nnnn) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2562 / 23:51
    นว้องงงงงง
    #20,033
    0
  25. #20020 awaa2 (@Awaa) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2562 / 16:28
    เขินนะแต่ทำไมรู้สึกว่าปริ้นยอมง่ายไปและรู้สึกว่าคำว่าคนนี้จริงจังของขั้วฟ้าก็แค่ลมปากเท่านั้นเองแค่ให้เชื่อแต่ถ้าเจอคนใหม่ก็ลืมอีกคน
    #20,020
    0