ขั้ ว ฟ้ า ข อ ง ผ ม (end.)

ตอนที่ 5 : chapter 4 - หนาวเนื้อห่มเนื้อ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 129,883
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,486 ครั้ง
    6 ธ.ค. 60


fall in love with someone who tastes like adventure

but looks like the calm, beautiful morning after a terrible storm.



/


 

ครูพิ้นนั่งหน้ามุ่ยเช็ดผมอยู่บนพื้นบ้านที่ทำจากไม้ไผ่ในขณะที่แขกไม่ได้รับเชิญอย่างคุณหมอขั้วฟ้านอนเป็นงูอยู่บนฟูกนอนพร้อมกับเล่นเกมในแมคบุ๊คเขาไปด้วย คุณหมอเวอร์ชั่นสวมแว่นตาเล่นคอมน่ะไม่ใช่สิ่งที่เขาจะต้านทานได้เลย

 

ไม่รู้ทำไม โดนผู้ชายวอแวมาด้วยทั้งชีวิตก็ไม่เคยจะรู้สึกรู้สา .. เจอคนนี้เข้าไปเหมือนภูมิต้านทานเขามันลด คนตัวบางที่คิดได้แบบนั้นก็พรูลมหายใจออกมาเซ็งๆจนคุณหมอหันมามอง

 

ถอนหายใจอะไรขนาดนั้น

เปล่าหนิครับ แล้วมานอนกับผมแบบนี้พี่ษากับพี่เจไม่ถามอะไรเหรอครับ

ฮึ บอกว่าจะมานอนกับเมีย

เฮ้ย ปริ้นซ์ร้องเสียงหลงแต่ก็คิดว่าพี่ๆคงไม่คิดว่าเป็นเขาหรอก อาจจะคิดว่ายะหยาหรือสาวคนอื่นๆมากกว่าเพราะพี่ษากับพี่เจก็บอกเขาตลอดว่าคุณหมอขั้วฟ้าน่ะเจ้าชู้ตัวพ่อ

 

พรุ่งนี้จะกลับกรุงเทพนะ ไปสามวัน

ครับ ไม่รู้หรอกว่าบอกทำไมแต่พอได้ยินแบบนี้แล้วก็ดีใจเพราะคิดว่ามันคงเกิดจากความแคร์ล่ะมั้งถึงมาบอก เพราะถ้าอีกคนหายไปเฉยๆ .. เขาก็คงจะรู้สึกแย่

ของฝากจะเอาอะไร?”

เดินทางไปกลับปลอดภัยก็พอแล้วครับ

… ”

 

ขั้วฟ้าที่นอนอยู่ลุกขึ้นมานั่งจ้องหน้าคนที่เช็ดผมอยู่อีกมุมของห้องเพราะคำพูดแบบนั้น ไม่ได้เป็นคำพูดแบบที่ต้องการจะเอาใจ แต่เป็นคำพูดที่มาจากใจว่าไม่ต้องการอะไรแม้แต่อย่างเดียวนอกจากเดินทางกลับมาเจอกันก็พอ

 

จะโทรเข้าเครื่องเมษานะ รอรับด้วย

ต้องรอด้วยเหรอครับ

อือ จะไม่คิดถึงหรือไง คุณหมอถามหน้าตายและคนที่กำลังเช็ดผมเอาแต่ซ่อนใบหน้าของตัวเองไว้กับความมืด นึกขอบคุณที่ตะเกียงมันอยู่ตั้งไกล ไม่งั้นคงหน้าแดงให้อีกฝ่ายล้อได้อีกทั้งวัน

นอนดีกว่าครับ ครูอาสาเฉไฉไม่ยอมตอบด้วยการเดินไปตากผ้าขนหนูที่ใช้เช็ดผมไว้ที่ระเบียง เห็นพรุ่งนี้หยาตงบอกว่าช่วงบ่ายๆพายุจะเข้า ให้เด็กๆไปช่วยกันทำฝายกั้นน้ำและพักการเรียนไว้ก่อน เขาที่เป็นครูและต้องพาเด็กๆไปทำฝายเองก็ต้องนอนเอาแรงไว้เยอะๆเหมือนกัน

 

พรุ่งนี้มีรถมารับเข้าไปในเมืองใช่มั้ยครับ ทางไม่ได้แย่มากแล้ว

อือ ไฟล์ทเช้าชะมัด ตาคมมองเด็กตัวสูงเลยไหล่มาหน่อยเดียวที่กำลังขนผ้าปูอีกผืนออกมาจากตู้เก็บของพร้อมผ้าห่มและหมอนอีกใบก่อนจะเริ่มตั้งฟูกนอนโดยอยู่นู่นนน ไกลชิบหาย เขาอีกลูกนึงได้ล่ะมั้งครูพิ้น

มองอะไรครับ

หนาว

ผ้าห่มคุณก็มี ผมอุตส่าห์เสียสละผืนของผมให้เลยนะครับ เออ นั่นก็พอใจอยู่หรอกเพราะผ้าห่มของครูปริ้นซ์น่ะหอม โคตรหอมเลย หอมจนอยากรู้ว่าตัวเจ้าของผ้าห่มเนี่ยมันจะหอมกว่านี้มั้ย

 

หนาวเนื้อ ห่มเนื้อ

… ”

ขยับมานอนใกล้ๆ กลัวผี

คุณเนี่ยนะกลัวผี

อือ กลัว ทำตัวสั่นงกๆแบบโคตรเสแสร้ง มีใครเคยบอกมั้ยว่าขั้วฟ้าคือมนุษย์ที่เล่นละครไม่เนียนที่สุดในโลก หน้าตายๆทำตัวสั่นๆแบบนั้นแล้วก็กอดตัวเองไปด้วย โอ้โห ออสการ์มั้ยล่ะคุณหมอ

 

เฮ้อ คุณนี่มันจริงๆเลย

 

ปริ้นซ์ยอมอีกแล้ว

ยอมตลอดนั่นแหละ

ยอมด้วยการไถฟูกนอนไปชิดกับฟูกของอีกคน วางหมอนลงไปแล้วก็นั่งขัดสมาธิเพื่อกราบพระก่อนนอน ริมฝีปากจิ้มลิ้มขยับมุบมิบเป็นบทสวด ไอ้คนที่นอนเท้าแขนอยู่บนหมอนก็มองไม่หยุดจนคนถูกมองต้องหันมาส่งสายตาดุๆใส่

 

มองก็ไม่ได้

ธัมมะบูชา มะหาปัญญะวัน ..

ทีไอ้อู๋ยังให้มองตาไม่กะพริบ

 

เอ้า ขี้งอนไม่เลิก

 

ปริ้นซ์หยุดสวดมนต์ก่อนจะทำหน้าเหลือเชื่อใส่คนที่นอนลงบนหมอน ห่มผ้ามิดหัวแล้วหันหลังให้ ทำเป็นว่าพี่เมษากับพี่เจเจว่าสมองเจ็ดขวบ ทีตัวเองล่ะ งอนตุ๊บป่องเป็นตุ๊ดไปเลยดิ

 

นี่คุณ ผมไม่ง้อหรอกนะ

นี่ขนาดไม่ง้อนะ

… ”

 

นั่นแงะ ปริ้นซ์อยากจะเอาหัวโขกหมอนหลายๆครั้งเพราะไม่ว่าจะกี่ทีก็ไม่เคยตามเล่ห์ตามกลคุณหมอเขาทันเลยซักกะครั้ง คนตัวบางสะกิดไหล่กว้างที่อยู่ใต้ผ้าห่มแต่อีกคนก็ไม่ยอมหันมา ไม่ชอบหรอก ต้องนอนไปทั้งๆที่กำลังถูกงอนแบบนี้

 

ใครมันจะไปนอนหลับวะ

 

ผมให้มองก็ได้ หันมาเถอะครับ

 

ก็แคร์อยู่เหมือนกันนั่นแหละ ทำเป็นเล่นไป

 

คุณหมอขั้วฟ้าหันกลับมาจนได้ ตาคมๆที่โผล่พ้นขอบผ้าห่มมานั่นพาลให้ใจเต้นแรง มุมอ้อนๆแบบนี้ก็มีด้วย .. เฮ้อ รับมือไม่ไหวเลย แบบนี้หัวใจก็แย่เลย

 

สังฆะบูชา มหาโภคะวาโห คุณครูที่ยังสวดต่อไปเรื่อยๆโดยพยายามอย่างหนักที่จะรวบรวมสมาธิไว้กับพระรัตนตรัยแม้ว่าจะถูกซาตานในคราบมนุษย์อย่างขั้วฟ้าจ้องอยู่ คนอะไรไม่รู้ อนุญาตให้ดูได้ก็ดู ดูจริงดูจังเหมือนกำลังนั่งดูช่วงช่วงกับหลินฮุ่ย

 

ขอให้ผมกับเขานอนหลับฝันดี ไม่มีอะไรมารบกวน .. ขอให้คุณพ่อคุณแม่ของผมมีความสุข สุขภาพแข็งแรง ขอบคุณครับ ว่าจบแล้วก็กราบลงหมอนสามครั้งแล้วทิ้งตัวลงนอน ขั้วฟ้าอมยิ้มใส่ผ้าห่ม โผล่ออกมาแค่ตาเพราะไม่อยากให้อีกฝ่ายได้ทีล้อเขากลับว่ากำลังยิ้ม

 

ต้องโดนเลี้ยงมาแบบไหนถึงได้สวดมนต์แล้วขอพรให้คนนั้นคนนี้มีความสุขและฝันดี

 

นอนได้แล้วครับ เลิกจ้องได้แล้ว

ทำไมหลับตาแล้วยังรู้

คุณลองหลับตาแล้วให้ผมจ้องบ้างซิครับ เป็นใครใครก็รู้

ได้ ขั้วฟ้าปิดเปลือกตา ปริ้นซ์ลืมตาขึ้นมาจ้องหน้าคนที่ไม่ยอมนอนซักที ทำไมตอนก่อนนอนมันน่ารักกว่าตอนที่เพิ่งตื่นใหม่ๆ ดูขี้อ้อน .. ดูเหมือนเด็กๆ

 

ปริ้นซ์จ้องหน้าคุณหมอที่นอนหันหน้าเข้าหากันแต่ก็ยังพอมีระยะห่างอยู่ กลิ่นแชมพูอ่อนๆที่มาจากเส้นผมสีน้ำตาลเหลือบเทาทำให้ก้อนเนื้อภายใต้แผ่นอกขยันทำงานด้วยการเต้นเร็วและแรงกว่าทุกที เครื่องหน้าของผู้ชายคนนี้มันพิเศษไปหมด มันรับกันอย่างลงตัว

 

บู้ม .. เกิดเป็นความหล่อเหลาอย่างร้ายกาจแล้วเจ้าขี้แมลงวันใต้ตานั่นยิ่งทำให้อีกคนมีเสน่ห์เข้าไปใหญ่

 

อือ รู้สึกแล้วว่าถูกจ้องอยู่

เห็นมั้ยครับ

จ้องด้วยความพิศวาส

เฮ้อออ คุณนี่น้า เจ้าของบ้านกลอกตา คาดว่าคืนนี้คงไม่ได้นอนไว น่าจะคุยกันไปเรื่อยๆแบบนี้เพราะอยากจะรู้จัก .. อยากจะรู้จักคุณหมอขั้วฟ้าให้ดีกว่าเดิม

 

ทำไมคุณถึงเลือกเรียนหมอ มันดูไม่เข้ากับคุณเลย

ถ้าจะให้ตอบแบบกวนประสาทก็จะตอบว่าพยาบาลสวย ซึ่งจริงๆแล้วไม่เห็นจะสวย

… ”

ส่วนเหตุผลจริงๆก็คืออยากดูแลคนที่รักไว้ด้วยตัวเอง ถึงจะเรียนจบมาแล้วค่อยค้นพบสัจธรรมว่าเราไม่มีเวลาจะไปดูแลครอบครัวตัวเองหรอก สุดท้ายก็ต้องดูแลคนอื่นไปทั่ว .. แม้กระทั่งสุขภาพตัวเองยังไม่ได้เหลียวแลเท่าไหร่เลย

แบบนี้ก็ไม่ดีสิครับ

อือ มันก็มีดี .. พอคิดว่าเกิดมาชีวิตหนึ่ง ได้ช่วยชีวิตคนไว้ตั้งหลายคน ชาติหน้าอาจจะเกิดมาหล่อกว่าเดิม

เอ่อ ..

แต่พอคิดอีกที ถ้าหล่อกว่านี้คงจะไม่ไหวแล้ว แค่นี้ก็ลำบากใจกับความหล่อตัวเองจะแย่ ปริ้นซ์เอาหมอนเล็กๆอีกใบกดลงบนหน้าคนที่คุยโวว่าตัวเองหล่อนักหล่อหนา คุณหมอขั้วฟ้าหัวเราะออกมาเบาๆแบบที่ปริ้นซ์อดเห็นเลยว่ามันจะเป็นแบบไหน

 

เวลาที่คุณหมอเขายิ้มน่ะ

 

หรือจะเถียงว่าไม่หล่อ?”

 

นัยน์ตาสีน้ำตาลพิจารณาใบหน้าของเจ้าของคำถามแล้วก็ได้คำตอบว่าห่างไกลจากคำว่าไม่หล่อไปประมาณแปดล้านลี้ ปริ้นซ์ขมุบขมิบปากว่าอีกคน จริงๆเขาก็หล่อนะ แต่สู้หมอไม่ได้เท่านั้นเอง

 

หล่อแบบนี้สาวๆตอมแย่เลยนะครับ

เรื่องปกติ

เหอะ

ทำไมทำเสียงเหมือนหวง

คุณนี่ขี้มโนที่หนึ่งอะ

อ้าว ไม่จริงก็แล้วไปดิ จะโมโหทำไม ขั้วฟ้ากวนประสาท มองหน้าดื้อๆของครูปริ้นซ์ที่ใครๆก็คงไม่เคยได้เห็นเพราะว่าก็มีแต่เขานี่แหละที่ขยันกวนใจ

เขาว่าคนเจ้าชู้จะขี้หวง อันนี้จริงมั้ยครับ

อือ จริง

รู้ได้ไงครับ คุณเจ้าชู้เหรอ

 

นั่นไง เล่นเขาแล้ว

ขั้วฟ้าเงียบไปพักนึง ... ไม่อยากโกหกหรอก

 

ประมาณนึง

 

เพราะเขาเจ้าชู้จริงๆ เขาไม่หยุดอยู่ที่ใคร ไหลไปเรื่อยๆ พอใจกับเซ็กส์แบบข้ามคืน ใครวอแวก็เขี่ยทิ้งไป เป็นนิสัยที่ดาวเหนือรู้แต่ไม่ยอมพูดและแน่นอน เป็นนิสัยที่ดาวเหนือเกลียดเข้าไส้ แต่เลิกไม่ได้

 

เลิกไม่ได้หรอก เขารู้สันดานตัวเองดี

.. จนกว่าจะเจอคนที่ใช่

 

คุณคงทำคนเสียน้ำตามาเยอะแล้วซินะครับ ผมดูหน้าก็พอจะเดาออก

แล้วเราล่ะ หักอกผู้ชายมากี่คนแล้ว

น..นี่คุณ ผมก็มีผู้หญิงมาจีบตั้งเยอะ

เหรออออ

 

ไม่จริงเลย .. ปริ้นซ์อยากจะร้องไห้ เขามีผู้หญิงเข้ามาจีบแบบนับจำนวนคนได้ ส่วนมากจะเป็นการชอบแต่ฝากเพื่อนมาบอกบ้าง ทักมาหยอดบ้าง แต่จีบจริงจังส่วนมากก็จะเป็นผู้ชายมากกว่าและแหงล่ะ ทั้งชีวิตก็ปฏิเสธมาตลอด

 

ไม่ได้รังเกียจการรักเพศเดียวกันหรืออะไรหรอก

คนที่ใช่ จะเป็นเพศไหน อายุเท่าไหร่ หน้าตายังไง สุดท้ายมันก็คือใช่ .. เท่านั้นล่ะมั้ง

 

นอนได้แล้วครับ พรุ่งนี้คุณตื่นเช้า ผมอาจจะไม่ได้ตื่นไปส่ง ผมค่อนข้างจะปลุกยาก

ดีแล้ว ไม่ต้องตื่นเช้าเพื่อใครหรอก

เวลานอนสำคัญที่สุดครับ

อันนี้เห็นด้วย

เป็นหมอคงไม่ค่อยได้นอนสินะครับ

อย่าเรียกว่าไม่ค่อย เรียกว่าไม่ได้นอนจะดีกว่า

แต่คุณก็ไม่ได้ดูโทรมเลย

ก็บอกแล้วไงว่าหล่อ ของแบบนี้มันต้องทำบุญกันมา ปริ้นซ์ทำหน้าเบื่อหน่าย ส่งสายตาให้แยกย้ายกันไปนอนพลางเอื้อมมือไปปิดตะเกียงที่อยู่บนหัวนอน เขาได้ยินเสียงคนตัวโตกว่าขยับตัวเปลี่ยนท่านอนและรู้สึกถึงบางอย่างที่อุ่นเคลื่อนเข้ามาใต้ผ้าห่ม

 

มือที่ใหญ่และอุ่นจัดประสานเข้ากับมือเขาที่ค่อนข้างจะเย็น ปริ้นซ์สบตากับอีกคนและพบว่าคุณหมอกำลังมองมาด้วยสายตา .. ที่อุ่นซะยิ่งกว่าฝ่ามือของเจ้าตัวซะอีก

 

ไม่มีอะไรเกิดขึ้นใต้ผ้าห่ม

ครับ ไม่มี คุณครูของเด็กๆกระซิบบอกเสียงแผ่วในตอนที่ประสานมือเข้าหาอีกคนให้แนบแน่นกว่าเดิม คิดปลอบใจตัวเองว่าเป็นเพราะวันนี้อากาศหนาวก็เลยเพี้ยนๆ

 

ฝันดีครับคุณครู

 

น้ำเสียงนุ่มทุ้มนั่นเอ่ยบอกตอนที่ปริ้นซ์ปิดเปลือกตาลง มันนานแค่ไหนแล้วที่ไม่มีใครซักคนมาบอกคำนี้ .. เพื่อให้เขาได้นอนหลับฝันดีจริงๆ รอยยิ้มบางๆปรากฏขึ้นบนใบหน้าของคุณเจ้าของบ้าน ขั้วฟ้าที่ยังไม่ปิดเปลือกตาเห็นมันเข้าจนได้และทำอะไรไม่ได้นอกจากเก็บภาพนั้นไว้ในหัว

 

เงี่ยหูฟังเสียงของอีกคนที่เอ่ยบอก

แผ่วเบา

คล้ายจะกลืนไปกับความเงียบ

 

ฝันดีครับคุณหมอ

 

เคยมีคนบอกรึยังว่าการยิ้มมันเป็นโรคติดต่อ

อือ ถ้ายังไม่มี งั้นก็รู้ไว้เลย

ว่ายิ้มของครูปริ้นซ์นี่แหละเป็นโรคติดต่อที่กำลังระบาดหนักในโลกของคุณหมอขั้วฟ้าเลย

 

 

 



 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 






 

 

 

 

☁︎ 

 


 

เสียงนกบางตัวร้องดังไปทั่วป่าที่เงียบสงัดเพราะยังไม่มีใครตื่นเว้นเสียแต่ขั้วฟ้าที่สวมฮู้ด stussy สีเทา กางเกงคู่กันเป็นเซ็ต รองเท้าผ้าใบ สะพายกระเป๋าเป้ฟูบฟีบที่มีแค่กระเป๋าสตางค์กับกุญแจรถ คุณหมอเดินล้วงกระเป๋าไปที่รถกระบะยกเครื่องสูงสำหรับลุยขึ้นเขาลงดอย

 

ไปเลยก่ครับหมอ

ครับ

วันนี้อารมณ์ดีน้อ

นิดหน่อยครับ ยิ้มบางๆให้คุณลุงที่อาสาขับรถลงไปส่ง ดูเหมือนจะเป็นเจ้าหน้าที่กรมป่าไม้ที่ประจำอยู่ที่ตีนดอย ขั้วฟ้าเหวี่ยงกระเป๋าสะพายขึ้นรถ นึกถึงตอนเช้าตรู่ที่ตื่นมาโดยมีบางคนนอนอยู่ในอ้อมแขน เรื่องเนียนกอดขอให้บอก เขาถนัดนักล่ะ

 

ก็น้องตัวหอม ให้ทำยังไงได้

 

เขาจำไม่ได้หรอกว่ามันกี่โมง แต่เขาบังเอิญตื่นมาตอนที่ปริ้นซ์ละเมอบ่นเป็นภาษาเหนือที่ฟังไม่ออก เห็นว่ามันน่ารักดีเลยดึงมากอด ก็มันหนาวจะแย่แล้ว ขอกอดหน่อยเดียวจะเป็นไรไป น้องก็ไม่ได้ฟึดฟัดอะไร ยอมให้เขากอดนิ่งๆ มุดหน้าเข้าหาอกอุ่นๆแล้วก็หลับปุ๋ยไปเลย

 

เพิ่งเข้าใจที่เมษาบอกว่าแค่เห็นหน้าครูอาสาก็ชื่นใจ นี่เขารู้สึกมากกว่าชื่นใจซะอีก

 

คนตัวสูงมองวิวสองข้างทางที่เต็มไปด้วยป่า คุณลุงกรมป่าไม้ก็คุยโวไปเรื่องความอุดมสมบูรณ์ของอมก๋อยต่างๆนานา .. ขั้วฟ้าดื่มด่ำกับพระอาทิตย์ที่กำลังจะขึ้น ยิ่งลงดอยมามากเท่าไหร่ สัญญาณโทรศัพท์มันก็ยิ่งเยอะขึ้นเท่านั้น เขาเปิดโปรแกรมไลน์เพื่อเช็กข้อความเป็นอย่างแรก

 

momayyxoxo : หมอขา คิดถึงจังเลยค่ะ ถ้าเหนื่อยหนูแวะเข้าไปเอาใจได้น้า ที่คอนโดก็ได้

saynana : น้องฟ้า พี่นาน่านะคะ คืนนี้ route66 มั้ยเอ่ย

babetonnam : พี่ฟ้าครับบบบ ต้นน้ำเองนะ จำได้มั้ย ทานข้าวด้วยกันหน่อยดีมั้ย คิดถึงพี่ฟ้าจนไม่มีสมาธิเรียนเลย

 

dn. : คุณจะกลับมาได้ยัง?

dn. : ห้ามไปมีหลานอยู่บนดอยนะ ดาวไปรับขวัญลำบาก

dn. : มีแฟนซักทีเหอะ จะได้เลิกเกเร

dn. : คิดถึงนะครับบบบ

 

นิ้วแกร่งสัมผัสที่หน้าจอไปตอบคนที่เฟเวอริทรายชื่อไว้ เช้าๆแบบนี้ดาวเหนือน่าจะยังไม่ตื่นแต่ตอบไปก่อนนั่นแหละ คิดถึงจะแย่แล้วเหมือนกัน อยากฟัดแก้มน้องนานๆให้ร้องไห้ ไม่รู้ป่านนี้ไอ้คาบคลื่นทำน้องเขาช้ำไปทั้งตัวรึยัง

 

ก็ยอมรับได้แหละ เพราะเซ็กส์กับผู้ชายเป็นของคู่กัน

ขอแค่มันไม่รุนแรงกับน้องเขาก็พอล่ะมั้ง

 

มั้งนะ

 

: คิดถึงดาวเหนือเหมือนกันนะครับ คนดีของพี่ฟ้า

: เดี๋ยวตื่นมาแล้วเจอกันนะ

: รีบออกมาเปิดประตูห้องให้พี่ฟ้าด้วย ไม่งั้นโกรธแน่ๆ

 

คุณหมออมยิ้ม ได้แกล้งงอนน้องหน่อยนี่แหละมีความสุขที่สุด เวลาดาวเหนือมาหอม มาจุ๊บ มาวอแวให้เขาหายงอนมันคือช่วงเวลาของการตักตวงชัดๆ อาจจะดูแปลกๆไปหน่อยที่ยังจุ๊บกับน้อง แต่ทำไงได้ โตด้วยกันมาพร้อมกับการสกินชิพตลอด เขาน่ะติดน้อง น้องก็ติดเขา

 

แต่เดี๋ยวนี้ไม่รู้จะติดแฟนมากกว่าไปรึยัง

 

ขั้วฟ้าหลับตาแม้รถจะเหวี่ยงไปมาเพราะการเดินทางจากอมก๋อยไปที่เชียงใหม่ใช้เวลาราวๆสี่ชั่วโมง อย่างไวก็สามชั่วโมงครึ่ง ถ้าไม่หลับก็คงไปตายที่กรุงเทพ ขับรถกลับคอนโดไม่ไหวชัวร์ๆ ..  เปลือกตาสีอ่อนปิดลงพร้อมกับคนบางคนที่ผล็อยหลับไปพร้อมกับเพลงเพื่อชีวิตที่เปิดในรถ ในใจก็นึกถึงคนที่น่าจะหลับสบายโดยมีผ้าห่มตั้งสองผืนคลุมตัวไว้

 

เจ้าเด็กน่ารักคนนั้นน่ะ

 

รถกระบะคันใหญ่ใช้เวลาสามชั่วโมงสี่สิบนาทีในการเข้ามาถึงตัวเมืองเชียงใหม่ เขาลืมตาตื่นขึ้นมาอย่างงัวเงียตอนที่คุณลุงขับรถชี้ให้ดูสถานที่นั้นนี้ก่อนจะถึงสนามบินในอีกสิบห้านาทีข้างหน้า

 

ขั้วฟ้ามองถนนหนทางที่ปลอดคน จริงๆเขาก็อยากมาอยู่เชียงใหม่ ดูไม่วุ่นวายดี ทุกอย่างดูช้าไปหมด เขาแค่อยากใช้ชีวิตเรียบง่าย นอนให้พอ ตื่นมาด้วยความรู้สึกสดชื่นและ .. ยิ้มกว้างๆไปกับใครซักคน

 

มันมาถึงจุดที่รู้สึกว่าอยากมีใครซักคนไปนานๆตั้งแต่เมื่อไหร่ พอคิดได้แบบนั้นก็ส่ายหัวกับตัวเองอย่างที่ไม่อยากจะยอมรับ คุณหมอยกมือไหว้ขอบคุณคุณลุงกรมป่าไม้ที่มาส่งถึงสนามบินอย่างสวัสดิภาพด้วยทักษะการขับรถขั้นเทพ เหวี่ยงประตูรถให้ปิดก่อนจะเดินล้วงกระเป๋าซ่อนมือให้พ้นจากอากาศหนาวเข้าไปในสนามบิน

 

มีธุระที่โรงพยาบาลกับคลินิกนิดหน่อยแล้วก็ต้องกลับไปเซ็นเอกสารให้ดาวเหนือเรื่องไปฝึกงานที่ฝรั่งเศสสองอาทิตย์ ถามไปถามมาเห็นบอกว่าคาบคลื่นจะไปด้วย แต่แค่ไปเฝ้า .. เออ รู้ละว่ารวย ไอ้น้องเขยหน้าเหี้ย

 

พูดใหม่ก็ได้ หน้ามันห่างไกลจากคำว่าเหี้ยไปเยอะ แต่มันก็อดหมั่นไส้ไม่ได้ คนหวงน้องและยอมน้องมากๆอย่างเขาจะทำอะไรได้นอกจากยอมรับความจริงที่แสนปวดใจไปวันๆ

 

คุณขั้วฟ้า พิทักษ์เชตพลกูรเช็คอินนะคะ แอร์กราวนด์ถามด้วยเสียงสดใส ริมฝีปากสีแดงเลือดนกของเจ้าหล่อนยิ้มให้เขาแบบที่มองผ่านแว่นกันแดด(ที่ใส่เพราะตาคล้ำและบวมจากการนอนไม่พอ)ก็รู้ว่ามันหมายความว่าอะไร

 

โตๆกันแล้ว ไม่ต้องพูดเยอะ

 

ครับ

เดินทางจากสนามบินเชียงใหม่ไปสุวรรณภูมินะคะ

 

จะถามย้ำเพื่อ เขาพยักหน้าเป็นคำตอบ ในจังหวะที่เธอส่งตั๋วเดินทางให้ มือของเธอสัมผัสกับมือเขาอย่างอ้อยอิ่ง ตาระยิบระยับนั่นบ่งบอกความต้องการในตัวเขารุนแรง เธอก็สวยใช้ได้ หุ่นก็จัดว่าดีเลยล่ะ .. ถ้าเป็นแต่ก่อนอาจจะเล่นด้วย

 

แต่ตอนนี้ง่วงนอน เอาไว้ก่อนก็แล้วกัน

 

คุณหมอเดินตัวปลิวเข้าเกทเพื่อตรงดิ่งไปที่ร้านกาแฟ อเมริกาโน่ร้อนถูกสั่งแบบเทคอะเวย์เพราะจะเดินไปจิบไประหว่างเดินไปหน้าเกทของตัวเอง ขั้วฟ้าทิ้งตัวลงนั่งที่เก้าอี้ รอเวลาขึ้นเครื่องพร้อมกับแสงแดดอ่อนๆ มือใหญ่ล้วงโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋ากางเกงวอร์มผ้าคอตตอนสีเทา

 

กดโทรออกหาบางคนที่บอกไว้คร่าวๆว่าโทรไปต้องรับและให้พยายามอยู่ใกล้ๆครูอาสาเอาไว้ ซึ่งเพื่อนตัวดีรับคำอย่างขยันขันแข็งเพราะใครๆก็อยากจะอยู่ใกล้ๆหัวใจของอมก๋อยไปทั้งวัน

 

[อีหมอออ คนเขาขุดหญ้าขุดดินกันอยู่ โทรมาเพื่อ]

ปริ้นซ์ล่ะ

[น้องสอนหนังสืออยู่ มีไอ้อู๋เป็นครูผู้ช่วย เด็กๆนี่รุมทึ้งกันใหญ่เพราะมันซื้อขนมมาล่อ]

เหอะ

[ขากลับมึงก็ซื้อ Bake ชีสทาร์ตกลับมาสิ โอ๊ย หรือรวยๆอย่างหมอขั้วฟ้านี่จะซื้อเซ็นทรัลมาไว้ที่อมก๋อยเลยก็ได้นะ จะได้ชนะไอ้ลูกผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้านนี่แงะ]

ไร้สาระ

[อย่าให้กูเห็นนะมึงว่าซื้อเซ็นทรัลมาจริง แค่นี้นะสัด กูต้องปลูกสตรอเบอรี่ว่ะ]

เออ เดี๋ยวเย็นๆกูโทรหา เกาะติดปริ้นซ์ไว้เลยแต่ห้ามยุ่มย่าม

[มันจะทำไมวะ ครูเขาก็เป็นของทุกคนมั้ยอะ]

 

ขั้วฟ้าย่นคิ้ว ไม่อยากเถียงให้มากความเพราะมันจะต่อความยาวสาวความยืดไปเรื่อยๆ 

 

[คืนนี้ให้กูไปนอนเฝ้าหน้าบ้านน้องไว้เลยมั้ยล่ะ อีหมอ]

ตามนั้น แต่อย่าเสือกขึ้นไปนะ

[มึงจะทำไมไม่ทราบ อย่าคิดว่ากูไม่รู้นะครับ กลับกรุงเทพเนี่ยของขาด]

รู้ดี

[แหง กูเป็นเพื่อนมึงมาตั้งแต่มึงยังไม่หล่อ]

กูเคยไม่หล่อด้วย?”

[จริงๆก็ไม่เคย แต่นั่นแหละ กูรู้นะ นัดกับใครอีกล่ะ? น้องใบตอง เจ๊นาน่า น้องพี?]

 

สัด

จี้ใจดำชิบหาย

เออ ก็เจ้าชู้ ยอมรับ

 

ไม่ได้นัดกับใครทั้งนั้นแหละ

[ค่อยไปหิ้วเอาข้างหน้า ป้องกันด้วยนะหมอ You only live once นะเว้ย .. อ้าว น้องปริ้นซ์ โหย มีดอกไม้ทัดหูด้วย]

ขอคุย

[น่ารักอ่า ไอ้จ่าเล็งมันทัดให้เหรอ พี่ษาขอถ่ายรูปได้มั้ยคะะะ / โห่ย พี่เมษา อย่าเลยครับ ปริ้นซ์ว่ามันตลกอะ]

… ”

 

เสียงหวานๆน่าฟังที่ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าทุกครั้งที่เด็กคนนั้นพูดภาษาถิ่น แม่งโคตรจะน่าย่ำยี ขั้วฟ้าเดาะลิ้น คิดว่าจะงัดกับไอ้เมษาที่กวนประสาทไม่ยอมตอบเขาซักทียังไง

 

[พี่เมษาคุยกับใครอยู่เหรอครับ]

[อ๋อ หมาที่ไหนไม่รู้ ว่าจะวางแล้วแหละ ป้ะ~ เราไปหาหนมกินกันดีกว่า เอ้อออ ละเมื่อเช้าฝนตก พี่จับมือปริ้นซ์ได้มั้ยอะ กลัวลื่น]

 

ไอ้สัดตอแหลเก่ง

 

[ฮ่ะๆ ได้ครับ จับปริ้นซ์ไว้ได้เลย เดินจนชินแล้ว]

 

คุณหมอหน้าบึ้งตึงซะจนคนที่เดินไปมาในเกทมองคอแทบบิด ไม่ใช่เพราะสีหน้าไม่สมอารมณ์แต่เพราะหล่ออย่างกับดารา ขั้วฟ้ากระแอมหลายทีแต่ไม่มีสัญญาณตอบรับ

 

[แค่นี้ก่อนนะมิถุนา พี่ษาวางละจ้า]

นาที่หน้ามึงอะ คนตัวสูงกับแว่นกันแดดสบถเมื่อเพื่อนตัวดีทำทีว่าคุยกับน้องสาวตัวเองอยู่ จงใจแกล้งไม่ให้ปริ้นซ์รู้ว่าคุยกับเขาอยู่ชัดๆ

 

ได้ มึงจำใส่กะโหลกไว้เลยไอ้ษา

 

[ไม่งอแงนะ มิถุนา พี่ษาไปละ งานเยอะมากเว่อออ]

[ชื่อน้องเหรอครับ น่ารักจัง]

[ช่าย เมษากับมิถุนา นามสกุลก็เพราะนะ น้องปริ้นซ์อยากใช้ป้ะๆๆ]

[พี่ษา ปริ้นซ์เป็นผู้ชายนะครับ]

 

ขั้วฟ้ากดตัดสาย ไม่อยากจะทนฟังต่อ แค่คิดว่าระหว่างที่ไม่อยู่ทั้งไอ้ษา ไอ้เจบวกไอ้อู๋ไปอีกจะมีเวลาเต๊าะหัวใจแห่งอมก๋อยไม่รู้ตั้งเท่าไหร่ก็อยากจะนั่งรถกลับไปซะตอนนี้ แต่จะทำไงได้ หน้าที่ของพี่ชายมันค้ำคอแถมมีเรื่องต้องไปทำจริงๆ

 

บัดซบจริงๆ

 

 

_

 

 

ครูพิ้นนน มะแลงนี้ไปก่

ถ้าตรวจงานเสร็จแล้วจะเดจะไปหนา

ผมอยากฮื้อครูพิ้นไป

ผมตวย

หนูตวย ครูพิ้นไปได้ก่เจ้า

 

ปริ้นซ์มองเด็กๆที่เกาะแข้งเกาะขาเขาอยู่อย่างเอ็นดู เมื่อเช้าพี่สาวคนนึงแต่งงานกับหนุ่มต่างหมู่บ้านซึ่งเป็นชาวปกาเกอะญอเหมือนกัน พิธีแต่งงานของชนเผ่าเรียกเป็นภาษาปกาเกอะญอว่า ดึ เทาะ โค่ เบล เขาที่มีสอนแต่เช้าทันดูแค่ช่วงขั้นตอนเปลี่ยนชุดให้เจ้าสาว งานแต่งงานเรียบง่ายแต่มีความหมายลึกซึ้ง เน้นการเคารพธรรมชาติและบรรพบุรุษเป็นหลัก

 

และแหงล่ะ แต่งงานตกเย็นก็ต้องมีงานเลี้ยง เด็กๆก็เลยมาตื๊อให้เขาไปแบบนี้ไง

 

ถ้ายะงานเสร็จจะไปแน่นอน กำนี้ไปจ่วยงานเขาได้ละเน้อ

ค้าบบบบ

ค่า คุงครู เด็กดอยใจดีแก๊งโตวิ่งออกไปจากเขตของโรงเรียนอย่างร่าเริงเพื่อไปร่วมงานมงคล ปริ้นซ์ที่กำลังจะหันหลังกลับเข้าโรงเรียนเพื่อตรวจงานและเสิร์ชหาการทดลองในวิชาวิทยาศาสตร์เพิ่มเติมให้นักเรียนรู้จักความเป็นกรดเป็นด่างมากขึ้นชะงักไปเมื่อบางคนวิ่งมาหยุดตรงหน้า

 

แก้มอูมๆ แขนเป็นปล้องๆ .. หนุ่มฮิปฮอปแห่งอมก๋อย

 

วีอะ

โย่ววว

เอ่อ .. โย่ว ปริ้นซ์มองเจ้าตัวอ้วนกลมที่ดูยังไงก็พี่กอล์ฟ ฟักกลิ้งฮีโร่ชัดๆทำท่าโยกตัวไปมา ไม่อยากให้เด็กมีปมด้อยก็เลยเล่นตามน้ำไปด้วย เอาที่วีอะว่าดีเลย

 

หัวใจของวีอะะะ

อ่า อยู่ข้างซ้าย?”

ไม่ใช่ครับครู อยู่ที่ครูซิครับ โห่ววว แค่นี้ก็ไม่รู้

“ ….

ครูฟังนะ ถ้าผมพูดอะไรครูตอบกลับว่าทำไม โอเคปร้า?!

อือ พยักหน้างงๆ เล่นกับวีอะหน่อยก็ได้ เห็นว่าช่วงนี้ค่อนข้างปลีกวิเวกบอกอยากเป็นผู้ชายติสท์ๆแบบคุณหมอขั้วฟ้า เด็กอ้วนกระแอมหลายทีก่อนจะทำหน้าจริงจังใส่ครูพิ้น

 

อยากให้น้องเป็นแม่นาก

ทำไม

จะได้รักพี่มากไงจ๊ะ ฮิ้ววววว

 

.

คือ

กู

ต้อง

รู้

สึก

ยัง

ไง

 

อีกมุกนึงได้มั้ยครับครู

… ”

น้า น้า น้า คนรักของผ้มมมมม

ก็ได้

หน้าหนาวมีแต่คนขึ้นเขา

ทำไม ปริ้นซ์มองวีอะที่ยิ้มไปสูดน้ำมูกไป ดูเหมือนจะตัวผอมลงนิดหน่อยเพราะโดนสั่งลดน้ำหนัก แถมยังเป็นหวัดบ่อยขนาดนี้ สงสัยหมอขั้วฟ้ากลับมาต้องจับล้างจมูกขู่เด็กๆทั้งโรงเรียนอีกรอบแล้วมั้ง

แต่ถ้าเธอขึ้นเราจะลืมเขาไปทันที แฮ่!

 

ป้าบ!

 

โอ๊ย! ครูตบหัวผมยะหยัง!วีอะที่พยายามคีพคูลด้วยการพูดภาษากลางมาตลอดโวยออกมาเป็นภาษาถิ่นเมื่อครูพิ้นที่ไม่เคยแม้แต่จะตีเด็กๆตบหัวทุยๆนั่นอย่างแรง

 

มือมันปั๊ดไปเอง สุมาเน้อ

ครูพิ้นอ้ะ ผมเจ็บเน้ออ เจ็บหัวขนาดดดดด ว่าแล้วก็เริ่มเล่นละครด้วยการไปชักดิ้นชักงอที่พื้น เล่นละครเก่งแบบนี้รู้เลยว่าเป็นลูกน้องใคร ก็ลูกน้องไอ้คนที่อ้างว่าหนาวบ้างล่ะ กลัวผีบ้างล่ะเพื่อจะให้เขาไปนอนใกล้ๆยังไงล่ะ

 

.. พอนึกถึงแล้ว

 

เดี๋ยวกลับมานะ

อื้อ

อย่าไปทำตัวน่ารักกับใครนักล่ะครูพิ้น

 

ครู ยะหยังหน้าแดงจะอั้นอะ

… ”

 

บางสัมผัสที่จรดลงบนหน้าผากเขาก่อนที่คนที่ตัวอุ่นมากๆจะจากไปอย่างอ้อยอิ่งโดยไม่ลืมที่จะห่มผ้าให้เขา มันกึ่งจริงกึ่งฝันซะจนปริ้นซ์ไม่อยากเก็บมาคิด แต่ก็เผลอคิดถึงจนได้ .. ริมฝีปากเป็นกระจับสวยเม้มเข้าหากัน

 

ปริ้นซ์ไม่ตอบอะไรนอกจากนั่งยองๆแล้วเป่าหัววีอะเบาๆเหมือนเวลาที่เขาหกล้มแล้วแม่จะเป่าให้พลางพูดว่า

 

หายเพี้ยง~”

หายละครับครู ผมไปละหนาครับ ยามจะหามุกมาจีบใหม่เน้อ เด็กตัวอ้วนที่ผอมลงแล้วหน่อยนึงกึ่งเดินกึ่งวิ่งจากไปโดยไม่ลืมจะโบกมือบ๊ายบาย ปริ้นซ์อยากบอกจริงๆว่าบางมุกนี่ห้ามเอาไปเล่นกับใครเด็ดขาด

 

คนตัวบางส่ายหัวยิ้มๆก่อนจะเริ่มต้นทำงานของตัวเองจริงจัง เริ่มจากการลบกระดาน จัดโต๊ะเรียน กวาดพื้นห้อง ซึ่งปกติแล้วนักเรียนจะเป็นคนทำแต่พอมีงานมงคลในหมู่บ้านแบบนี้เขาก็เลยอนุโลมให้เด็กๆไปร่วมงานได้

 

อ้าว น้องปริ้นซ์ ยังไม่กลับอีก เจตรินหรือเจเจที่ปล่อยปอปลายไปได้ซักพักแล้วเอ่ยถามคนตัวขาวจั๊วะหน้าตาน่าเจี๊ยะที่กำลังกวาดพื้นห้องอยู่ น้องหันมายิ้มให้ก่อนจะบอกด้วยน้ำเสียงร่าเริง

ต้องตรวจงานเด็กๆยาวเลยครับ

เดี๋ยวพี่อยู่เป็นเพื่อน สบ๊าย

ขอบคุณครับ พอมีพี่เจมาช่วยดูเด็กๆแบบนี้ปริ้นซ์ไม่ค่อยเหนื่อยเลย

แล้วก่อนพี่จะมา เราก็สอนรวมกันทั้งปอต้นปอปลายเลยเหรอ

ครับ หนักอยู่เหมือนกัน ฮ่าๆ

ทำไมเป็นเด็กน่ารักแบบนี้ พ่อแม่ทำงานอะไรเน้อ เลี้ยงลูกมาดีขนาดนี้

ธุรกิจทั่วไปครับ

แล้วนี่ปริ้นซ์ไปเรียนกรุงเทพตั้งแต่เด็กเลยหรือเพิ่งย้ายไปตอนจะเข้ามหาลัย

อ๋อ เรียนตั้งแต่เด็กๆเลยครับ คนที่โกยเศษขยะทั้งหมดใส่ที่ตักผงด้วยไม้กวาดหันมาตอบ เจเจนั่งบนเก้าอี้ของนักเรียนที่ทำให้เขาดูเหมือนยักษ์ก่อนจะพูดขึ้น

พี่ขอเดาว่าเราเรียนโรงเรียนอะไรได้มั้ย

ลองดูก็ได้นะครับ

สวนกุหลาบ?”

ไม่ใกล้เคียงเลยครับ

โหย หน้าแบบนี้ เมื่อกี้อ่อนให้ กรุงเทพคริสเตียนอยู่ละ โรงเรียนไอ้ขั้วฟ้าอะ

เขาเรียนกรุงเทพคริสเตียนเหรอครับ

ช่าย ไอ้เมษาก็ด้วยแล้วก็ไปแลกเปลี่ยนปีนึง

อ๋อครับ แต่ว่ายังผิดอยู่นะครับ

เอ้าาาา นานาชาติเหรองั้น

ครับ เจเจไม่แปลกใจหรอกถ้าน้องจะเรียนนานาชาติ อักษรเอกภาษาอังกฤษน่ะเข้ากันง่ายๆที่ไหน ต้องเก่งในระดับน่ากลัวเลยล่ะถึงจะอยู่ได้ในคณะนี้มหาวิทยาลัย C น่ะ

“NIST?”

เกือบถูกละนะครับ

“Shrewsbury เลยถ้างั้น

ครับ

โอ้โห ... ยอม เจที่รู้ดีเลยล่ะว่าค่าเทอมโรงเรียนอินเตอร์แห่งนี้แพงโลกแตกขนาดไหนปาดเหงื่อ เอาแล้ว นี่มันลูกผู้ดีลูกไฮโซลูกปลัดกระทรวงอะไรรึเปล่า แต่ดูหน้าก็พอจะรู้ว่ารวย ความรวยมันเปล่งปลั่งจนตาพร่าไปหมด

 

ใครจะจีบก็เตรียมขนหน้าแข้งร่วงได้เลย

 

ที่บอกพ่อแม่ทำธุรกิจนี่ค้ายาปะเนี่ย ค่าเทอมแบ๊บบบ

บ้า พี่เจก็ น้องปริ้นซ์ของพี่เจทำตาโตพลางหัวเราะออกมา คนที่มันใจอ่อนก็อ่อนใจ เด็กอะไรน่ารักน่าเอ็นดู กิริยามารยาทงดงามจนอยากจะเอาตัวเองไปผูกคอใต้ต้นมะเขือให้ไม่หนักแผ่นดินนี้อีกต่อไป

 

น้องแทบไม่เคยพูดคำหยาบเลย อ่อนน้อมถ่อมตนกับทุกคน ลูกคนรวยที่นิสัยดีเดี๋ยวนี้หายากจะตาย มันอยู่ที่การสั่งสอนจากที่บ้านล้วนๆ จะหาว่ายอน้องก็ได้ บนดอยนี้มีครูปริ้นซ์น่ารักที่สุด เรียกได้ว่าสูสีกับดาวเหนือน้องไอ้ขั้วฟ้า แต่คนละแนวกันเลย

 

ถ้าเป็นดาวเหนือจะออกแนวนุ่มนิ่ม เด๋อด๋าทำอะไรไม่ค่อยจะเป็น ต้องคอยดูแลประคบประหงมตลอดเพราะตัวพี่น่ะเลี้ยงมาอย่างดี เรียกได้ว่ายุงไม่ให้ไต่ ไรไม่ให้ตอม ส่วนปริ้นซ์จะออกแนวเด็กที่โดนเลี้ยงมาแบบลูกฝรั่งคือดูแลตัวเองได้ กล้าทำอะไรใหม่ๆ มีความอ่อนน้อมถ่อมตน อ่อนโยนใจดี .. สเปคสาวๆเลยล่ะ ผู้ชายแบบนี้

 

แต่ก็ดันน่ารักชิบหาย ผู้ชายก็คงมีเข่าอ่อนกันไปเป็นแถบๆเวลาน้องยิ้มตาหยีแล้วลักยิ้มเล็กๆขึ้นข้างแก้มขวา ถึงจะไม่ได้ชัดมากแต่ก็มีล่ะวะ เพราะแบบนี้ไง อีหมอมันถึงสั่งเช้าสั่งเย็น

 

ห้ามให้ไอ้อู๋ใกล้

เฝ้าไว้ เช้าเย็น

แล้วไหนรูปที่ปริ้นซ์ทัดดอกไม้ไว้ที่หู .. ใครส่งมากูจะซื้อบุหรี่ไปฝากสามคอตตอน

 

ไอ้เมษานี่ส่งรูปรัวๆเลยครัชชชชชชช

 

เดี๋ยวนั่งเล่นเกมรอน้องปริ้นซ์ตรวจงานดีกว่า จะได้ไปงานแต่งงานพร้อมกัน

ขอบคุณนะครับพี่เจ

ไอ้ษาไปตามซ่อมทีวีให้เมียผู้ใหญ่บ้านอยู่

รายนั้นติดละครหลังข่าวมากเลยครับ

อยู่อมก๋อยก็ดีนะ ไม่ต้องอะไรมากมาย เหมือนอยู่อีกโลกนึง .. โลกที่แบบช้าๆ เนิบๆ ตื่นมาหาผักหาปลากิน ต้มน้ำผสมกับน้ำเย็นอาบ เลี้ยงหมูไว้กิน เลี้ยงไก่เอาไข่ไว้แลกของ

ครับ ปริ้นซ์ก็ชอบที่นี่ ในเมืองกับที่นี่คนละเรื่องกันเลยครับ

นั่นดิ เป็นบรรยากาศที่เด็กกรุงเทพแบบพี่ไม่เคยเจอะเจออะ แม่งโคตรดีเลย

หาแฟนอยู่ที่นี่ซักคนซิครับ ยะหยาก็ยังว่าง

แหมมม ปูทางมาให้พี่ขนาดนี้ละ ต้องทำไงอะ

ฮ่าๆ

เสียดาย น้องปริ้นซ์ไม่ใช่คนที่นี่ ไม่งั้นพี่จัดไปแล้ว

พี่เจล้อเล่นอีกแล้วนะครับ

พี่กับไอ้เมษาเนี่ยอาจจะล้อเล่น

 

เจตรินมองเด็กน้อยที่กำลังตอกสมุดนักเรียนไว้เตรียมจะตรวจ เขาสบตากับหัวใจของอมก๋อย บอกเลยว่าตั้งแต่เป็นเพื่อนคุณหมอขั้วฟ้ามาก็เกือบจะสิบปีแล้ว .. ยั้งไม่เคยเห็นมันสนใจใครก่อนซักกะที

 

จะมาตกม้าตายเพราะแพ้ความขาวก็ไม่น่าใช่

มันน่าจะแพ้ใจ

 

แต่ไอ้ขั้วฟ้าเนี่ย .. มันเอาจริง

 

แพ้ใจเด็กคนนี้อย่างหนัก

 

และทุกครั้งที่มันเอาจริง

… ”

ก็ไม่มีอะไรที่มันไม่ได้มาหร้อก

 

ฮู่ววววววว จะได้เห็นเสือมันหมอบก็คราวนี้แหละม้าง~





tbc.
















คูพิ้น หนูรู้ก จะสู้หมอเขาได้มั้ย จะไหวมั้ย ไคจะมาช่วยน้อง

มีคนสาทุบุนให้มีคัท โอ้ย มีแน่ มีเยอะด้วย พ่อไม่เคยออมแรงให้ไค

นั่งรอ นอนรอได้เรย เรื่องนี้จะอัพไวไม่ได้เพราะหากมีการรวมเล่มเกิดขึ้น

 ทุกคนจะเก็บเงินทันได้ไง นั่นสิ่ นี่ไม่น่ารีบพาหมอมาเปิดตัวเลย u ____ u 

ซื้อหวยงวดละสามใบแล้วก็อธิษฐานเอาเด้อ

สุดท้ายเน้ คอมเม้น หรือ #ขั้วฟ้าของผม ในทวิต เปงกำลังใจให้กันได้เสมอ!

ยั้กจ้า เดะรีบมาอัพ ฮึบบบบ 

มะเหมี่ยวเอง

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.486K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

20,261 ความคิดเห็น

  1. #20245 shshshx (@shxtaop) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2563 / 10:52
    พี่เจได้มากกี่บาท
    #20,245
    0
  2. #20243 Jitniyom (@Jitniyom) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2563 / 10:42
    มันนุ้บนิ้บ มันหยุมหยิมอ่ะ ฮืออออ เขินนน
    #20,243
    0
  3. #20219 VanteTaehyung (@SomsaiSunisa) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2563 / 16:44
    น้องเขยหน้าเ-้ย เกรียจพี่ขั้วได้ไหมคำนี้5555
    แล้วก็นะเพื่อนดีอ่ะ เพื่อนชอบปริ้นก็หลีกทางให้อ่ะ
    #20,219
    0
  4. #20192 Foxgo_O (@Foxgo_O) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 17:03
    ชงเก่งมาก ปี้เจจจจจจจจจจจจ
    #20,192
    0
  5. #20184 Jinji_10 (@Jinji_10) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2563 / 14:39
    ชงเก่งมากพี่เจ
    #20,184
    0
  6. #20138 Spices_smile (@igot7ibambam) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 มีนาคม 2563 / 13:46
    น่ารักกกกกกกกกก
    #20,138
    0
  7. #20121 ★ดวงดาว★ (@iamyeenny) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2563 / 08:36
    เกินหน้าเกินตามากหมอออ หวงน้องมากก55555555
    #20,121
    0
  8. #20110 babypearly_ (@babypearly_) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2563 / 11:52
    หมอเจ้าชู้อ่ะ ถ้าไปหิ้วสาวจริงๆนะน้องจะโกดดดด !!!
    #20,110
    0
  9. วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2563 / 11:33
    แงงงง น้องงงน่ารักจังง ไม่ใช่แค่คุณขั้วฟ้าแล้วมั้งที่หลงครูปริ้นซ์ นี่ก็ด้วยแหละ55555555
    #20,104
    0
  10. #20083 galaxysecret🌈🌈 (@galaxy_secret) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 มกราคม 2563 / 07:52
    เนี่ยครูพิ้นน่ารักเกินไปแล้ว พี่หมอหวงน้าาาาา
    #20,083
    0
  11. #20059 12311232123312 (@12311232123312) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 มกราคม 2563 / 21:32
    น่ารักกกกกก
    #20,059
    0
  12. #20005 Phakchira_Ice (@Phakchira_Ice) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 กันยายน 2562 / 17:18
    น้องงงงง
    #20,005
    0
  13. #19990 dbsgsjg7 (@md_dbsg_sj) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2562 / 08:31
    น้องลูก หนีไปลูก หนีไป5555555
    #19,990
    0
  14. #19968 HaeMay (@HaeMay) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2562 / 22:53
    น้องก็น่ารักตั้งขนาดนี้ พี่ฟ้ารีบกลับมาเน้อ คนเต๊าะน้องเต็มแร้วว
    #19,968
    0
  15. #19930 _AmandaV_ (@_AmandaV_) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2562 / 20:36

    นี่เป็นคนใต้ ไม่รู้เรื่องภาษาเหนือเล๊ย จริงๆคือแทบไม่เคยเจอคนเหนือด้วยซํ้า แต่เรื่องนี้ทำให้เข้าใจภาษาเหนือมากขึ้นเยอะเลยค่ะ555555 แถมยังทำให้หลงรักวิถีชีวิตของอมก๋อยด้วย มันเรียบง่ายน่ารักมากๆ ทำให้อยากไปเที่ยวแถวนั้นเลย อยากไปว่ายในทะเลหมอก(ไม่ใช่ละ555555555) อากาศที่โน่นคงบริสุทธิ์มาก ที่นี่ขยะชักจะเต็มทะเลไปหมดแร้ว TT

    #19,930
    0
  16. #19905 gnat (@gan8824) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 เมษายน 2562 / 00:19
    น้องน่ารักจริง ทั้งนิสัยทั้งหน้าตา หลงน้องหนักมากกก ให้No.1 นายเอกในใจเราเลย ส่วนพี่หมอตัวไม่อยู่แต่ก็มีคนเฝ้าให้ตลอดดดด
    #19,905
    0
  17. #19887 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 เมษายน 2562 / 23:13
    น้องปริ้นซ์ทำใจมีผู้ชายมาเตาะ
    #19,887
    0
  18. #19868 MINERVA09 (@morakot3014) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 09:20
    น่ารักจริงเรื่องนี้
    #19,868
    0
  19. #19839 Innocence (@thongmee) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 16:45
    จะไปซื้อเล่มเดี๋ยวนี้!!!! ฮือออออออ เมื่อวานก็เพิ่งเสียเงินให้จัสไป อุแง้งงงง เดี๋ยวจะไปซื้อน้องดาวด้วย หึ้ยยยย โดนไรท์สาดมนต์ใส่แน่ๆเลย แบบ แพ้ฟิคของเธอออออ
    #19,839
    0
  20. #19816 stjinx_singto (@pink-peat) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:22
    ขำมุกของวีอะมากกกกก อย่าไปเล่นกะใครเค้าอีกนะลู้กกกกก 555555
    #19,816
    0
  21. #19778 diizzpop2107 (@diizzpop2107) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2562 / 13:48
    ชอบเจเจได้มั้ยยย
    #19,778
    0
  22. #19642 ncavirda (@noey_tuan) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 12:25
    อยากจะชักเหมือนวีอะ

    อย่าไปน่ารักกับใคร ให้ตายยยย ยะขะอี้น้องก็ตายเเล้วเน้ออ บ่ใช่น้องพิ้นเเต่เป็นน้องนี่เเหละที่ตาย ตายเเล้วเน้ออ!!!!
    #19,642
    0
  23. #19380 MinRos (@MinRos) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 18:16
    อยากเห็นเสือหมอบ เอาให้หมอบเลยนะน้องพิ้น
    #19,380
    0
  24. #19363 baekbow (@baekbow) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 14:14
    ฟ้านี่ตัวไม่อยู่ก็ส่งเพื่อนมาเฝ้านะ เอ็นดูความนอนจับมือกัน ท่าทางจะเอาจริงแฮะ เป็นความสัมพันธ์ที่ไม่รู้จุดเริ่มต้นมาจากตรงไหน ก็แค่หยอดกันไป แกล้งกันมา กลายเป็นดูจริงจังขึ้นเรื่อยๆซะงั้น เจ้าชายก็อ่อนไหวเก่ง แต่ฟ้าก็หล่อขนาดนั้นเนอะ แถมความเป็นพี่ฟ้าของดาวเหนือด้วย ออร่าความอบอุ่นดูแลคนได้ คือฟุ้งมากกกก
    #19,363
    0
  25. #19346 Ws Wow'z (@mbstg01s) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2561 / 20:01
    เพื่อนปูทางมาก 55555555555
    #19,346
    0