ขั้ ว ฟ้ า ข อ ง ผ ม (end.)

ตอนที่ 4 : chapter 3 - ลาก่อนเจ้าก้อง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 124,110
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,421 ครั้ง
    2 ธ.ค. 60

 

they told me that to make him fall in love, i had to make him laugh

but every time he laughs, i'm the one who falls in love

 


/



 

เอาล่ะ ทีนี้ลองท่อง A-Z พร้อมกันอีกครั้งนะครับ

เอ บี ซี ดี ..

 

ครูปริ้นซ์ใส่เสื้อยืดกับกางเกงเลผ้ามัดย้อมฝีมือลูกสะใภ้หยาตง ตั้งแต่มาอยู่ที่อมก๋อย ไม่มีวันไหนเลยที่ปริ้นซ์จะไม่ได้รับของเล็กๆน้อยๆ วันดีคืนดีนักเรียนก็เอาอ้อยมาบอกว่าผู้ปกครองฝากมาให้ เขาสัตว์ ลูกปัด ของกินแปลกๆที่ถึงกินไม่เป็นก็ต้องเอาใส่ปากเพราะกลัวนักเรียนเสียความรู้สึก

 

การเป็นครูอย่างแรกต้องทำความเข้าใจว่านักเรียนแต่ละคนมีความต่างกัน บ้างอาจจะเป็นโรคสมาธิสั้นทำให้เรียนไม่ทันเพื่อนหรือบางคนอาจจะมีปัญหากับครอบครัวทำให้ไม่เปิดใจ ไม่เข้าสังคม เขาเองที่เพิ่งมาเป็นครูได้ราวๆสองอาทิตย์ก็พยายามจะเข้าถึงเด็กๆปอต้นและปอปลายที่มีรวมๆกันไม่ถึงสามสิบคนให้หมด

 

เอาล่ะ ดีมากครับ อันนี้ครูทบทวนให้เฉยๆ ต่อไปจะเอาจริงแล้วโอเคมั้ย?” ครูอาสาเลือกที่จะพูดภาษากลางกับนักเรียนเวลาสอน นั่นเป็นเพราะมีนักเรียนอยู่จำนวนหนึ่งที่วางแผนจะไปเรียนในตัวเมืองเชียงใหม่ ถ้าพูดกลางได้น่าจะโอเคกว่ากับการเข้าสังคม

 

“Student number six .. What is your name?” ปริ้นซ์พยายามออกเสียงคำว่า six ให้ดังและฟังชัดมากที่สุดเพราะกลัวนักเรียนจะลืมว่าเราท่องเลขเป็นภาษาอังกฤษกันไปหลายรอบแล้ว

 

เจ้าของผิวขาวสะอาดตายิ้มกว้างเมื่อนักเรียนเลขที่หกลุกขึ้นจากโต๊ะที่ไม่ได้ดูแข็งแรงนักแต่มันก็พอจะเขียนหนังสือได้ แจ๊สที่เพิ่งจะอายุได้แปดขวบไม่กี่วันก่อนและได้รับช็อกโกแลตจากในเมืองเป็นของขวัญวันเกิดเพราะปริ้นซ์ซื้อตุนไว้ก่อนจะขึ้นดอยมาค่อนข้างเยอะทำท่ากล้าๆกลัวๆ

 

มาย .. เอ่อ หมายแหนม

มายเนมๆ เด็กผู้หญิงที่นั่งข้างกันกระซิบบอก

มายเนม! อีสส แจ๊ส!

เก่งมาก ปรบมือให้เพื่อนหน่อยครับทุกคน

เย้ๆๆๆ

เวลาชมเพื่อนว่าเก่ง ภาษาอังกฤษพูดยังไงครับ

กู๊ด!

แล้วอะไรอีกเอ่ย

เวลคั่ม!

เอ่อ เวลดันครับนักเรียน ดีมากครับ ออกเสียงผิดไปนิดนึงเนอะ มือของคุณครูวางลงบนผมของนักเรียนก่อนจะยีเบาๆเป็นเชิงให้กำลังใจ

 

ขั้วฟ้าที่โดนคุณป้าท่านหนึ่งใช้ให้มาเก็บดอกอัญชันที่รั้วข้างโรงเรียนแอบมองบางคนที่กำลังสอนเด็กๆสิบกว่าชีวิตอยู่ในโรงเรียน ส่วนปอปลายตอนนี้เจกำลังสอนวิชาภาษาไทยอยู่

 

ตาคมจ้องมองบางคนที่กำลังเขียนกระดานเป็นคำว่า well done กับ welcome ให้นักเรียนดูเทียบกันว่าอ่านไม่เหมือนกัน ความหมายก็ต่างกัน มันน่าแปลกดีเหมือนกันที่เด็กผู้ชายจะยอมเสียสละเวลาช่วงปิดเทอมขึ้นมาอยู่บนดอยแล้วสอนหนังสือแทนที่จะไปเที่ยวเล่นกับเพื่อนหรือพักผ่อนจากการเรียนที่เหน็ดเหนื่อยมาตลอดเทอม

 

ถ้าเป็นเขาล่ะก็คงเอาเวลาไปเที่ยว ดูหนัง กิน นอน ออกกำลังกายหรือไม่ก็อยู่กับแฟน

 

ดูอะไรวะไอ้ฟ้า

เสือก

อ้าว คนเขาถามดีๆ .. หูยยยย น้องปริ้นซ์~ อยากกลับไปเป็นแค่เด็กให้น้องเขาลูบหัว เมษากอดแขนขั้วฟ้าที่ถือตะกร้าดอกอัญชันไว้ในมือ

ทำไมคนที่นิสัยดีและน่ารักมากๆแบบนี้ถึงไม่มีแฟนวะ กูงงใจพระเจ้า

ถามโง่ๆ ยิ่งมึงดีเท่าไหร่ คนเข้ามาก็จะเยอะเท่านั้น การที่เขายังไม่มีใครเนี่ยแสดงว่าเขายังไม่เจอคนที่ดีพอไง

จริงของมึงว่ะ

หรือไม่ก็ยังไม่เจอคนที่พอดี

 

ขั้วฟ้าพึมพำบอกเพราะเขาก็เป็นอีกคนหนึ่งที่เคยมีความสัมพันธ์แบบไม่มีชื่อเรียกนั่นเพราะไม่อยากจะผูกมัดกับใคร แค่รู้สึกว่าวันนี้ยังมีกันก็พอ แต่พอถึงจุดนึง จุดที่อีกฝ่ายถามหาที่ยืนในชีวิต จุดที่เราว่างเปล่าและไร้ซึ่งคำตอบ จุดที่ตระหนักกับตัวเองได้ว่า .. ถ้าเป็นรักจริงๆคงจะไม่ลังเล

 

ถ้าเป็นรักจริงๆ ต่อให้ต้องข้ามเขาหิมาลัยไปหา ก็จะทำ

 

ก่อนจะมาสอนน้องก็ไปช่วยชาวบ้านขุดมัน มือแตกไปหมดเลย เมษาพูดอย่างเห็นใจ หลายครั้งที่เห็นน้องปริ้นซ์เงอะงะกับการทำไร่ทำสวน มันทำให้เขาพอจะคิดออกว่าน้องก็คงเป็นแค่วัยรุ่นที่พ่อแม่ไม่เคยให้เจอความลำบาก แต่พอต้องเจอก็ไม่เคยหยุดที่จะเรียนรู้ ให้ชาวบ้านสอนงานอยู่ไม่กี่นาทีก็ลงมือทำอย่างขยันขันแข็ง

 

ขุดมันจนขาดครึ่ง หัวเราะทีเดียวคุณลุงคุณป้าก็ไม่ว่า เพราะนิสัยน่ารักๆล้วนๆ

 

เออ มึงเห็นสายตาลูกสาวผู้ใหญ่บ้านเมื่อวานปะ

อือ ยะหยา

กูขนลุกเลย มีเมียอยู่ที่อมก๋อยซักคนก็ไม่เลวนะไอ้ฟ้า มึงมันร้อยเมียอยู่แล้ว คุณหมอนึกไปถึงเมื่อคืนที่ต้องไปผูกสายสินจน์กับผู้ใหญ่บ้านตามความเชื่อต่างๆแล้วยะหยาเองก็มาเข้าร่วมพิธีด้วย เธอมองเขาตาเป็นมัน ถ้ากินลงท้องไปได้ก็คงทำแล้ว

คิดถึงดาวเหนือ วันนี้ยืมโทรศัพท์นานหน่อย

เฟสไทม์เลยมั้ยล่ะ ขนาดนี้ละ

เออ จะได้รู้ว่าแอบไปนอนคอนโดแฟนรึเปล่า

หวงไม่เลิก น้องมึงก็จะยี่สิบแล้วมะ จะขึ้นปีสองแล้วมะ

หวง จะอายุเท่าไหร่ก็หวง .. น่ารักซะขนาดนั้น พูดไปตาก็มองคนที่กำลังสอนนักเรียนไป เมษาทำร้องแหมเสียงสูงพลางกอดคอเพื่อนหมับ คบกันมาตั้งแต่มัธยมทำไมจะไม่รู้ว่าคนแบบไหนที่คุณหมอขั้วฟ้าเขาแพ้

 

มึงพูดถึงใคร ดาวเหนือหรือครูพิ้น

ไม่เสือกเรื่องกูนี่จะตาย ถูกมั้ย

ทำไมต้องเฟี้ยสส อีหมอ เมษาชี้หน้าพูดเหมือนตุ๊ดกระโปกซึ่งที่จริงแล้วต่อหน้าผู้หญิงมันจะแมนแสนแมน พออยู่กับเพื่อนก็เป็นแบบนี้ .. เป็นบ้าน่ะ

 

หมอฟะะะะะะ

ปี้เมษาาาาา!

ชิบหายละ เดือนวิศวะเมื่อสิบปีก่อนพูดขึ้นเมื่อเด็กคนหนึ่งในห้องเรียนเห็นว่าเขากับขั้วฟ้ายืนอยู่ด้านนอกสนามของโรงเรียน ไม่ถึงสิบวิมันก็มาออกันที่หน้าต่างทุกบานแล้วตะโกนเรียก

 

ปี้เมษา ปี้ฟะะะ! วันนี้จะกิ๋นข้าวตอนตวยกันก่ (พี่เมษา พี่ฟ้า วันนี้จะกินข้าวเที่ยงด้วยกันมั้ย)

กิ๋นตวยกันก่าๆ (กินด้วยกันน้าๆ)

วันนี้ลำหนา เขาจะกิ๋นก้องกั๋น (วันนี้อร่อยชัวร์ พวกเราจะกินก้องกัน)

จะ เจ้าก้อง .. หมูในเล้านั่นน่ะเหรอ เมษาถามเสียงสั่นมองไปที่หมูสีชมพูตัวอ้วนปั้ก ถึงว่าแหละ เมื่อเช้าเขาเห็นผู้ใหญ่บ้านกับเด็กๆจับมันอาบน้ำก่อนเข้าแถวเคารพธงชาติ

เออ

ไอ้เหี้ย จะร้องไห้

ก็ต้องทำนั่นแหละ เด็กๆจะกินแต่ผักไม่ได้หรอก ช่วงนี้ทางก็ไม่ค่อยดี ลงไปในเมืองลำบาก

น้ำตากู ขั้วฟ้าผลักหัวเพื่อนที่เว่อร์ซะเกินเรื่องเกินราว จะว่าไปมีเพื่อนของเขาคนนึงเหมือนกันที่เลิกกินเนื้อสัตว์เพราะคุณพ่อเคยพาไปเล่นกับแกะแล้วตกเย็นก็สั่งเนื้อแกะมาให้กิน จุดจุดนั้นเพื่อนคนนั้นของเขาก็กลายเป็นมังสวิรัติไปเลย

 

เด็กๆครับ กลับมาเรียนได้แล้ว

หมอฟะหล่อปะล้ำปะเหลือออ

ครูหล่อกว่าอีก

อุ๊บ .. ฮ่าๆๆ เมษาระเบิดเสียงหัวเราะออกมาแล้วก็โดนน้องปริ้นซ์มองตาเขียวปั๊ด กว่าเด็กๆจะยอมกลับไปเรียนให้จบคาบแรกได้ก็พักใหญ่ๆเลย ขั้วฟ้าส่ายหัวให้กับความวุ่นวายตรงหน้า

เหมือนน้องมึงอะฟ้า คิดว่าตัวเองเท่งี้

น่าจับมาอยู่ด้วยกัน

แง้วๆทั้งวัน อ๊ายยยย

มึงน่ะหยุดเลย นอกจากจะโดนกูเลาะฟันในปาก ไอ้คาบคลื่นแฟนน้องกูก็จะทำด้วยเหมือนกัน

เหอะ! มึงรู้อะไรมั้ย ชาติหน้าไอ้เด็กคาบคลื่นไม่ได้เกิดมาเป็นคนละนะ พอได้ดาวเหนือเป็นแฟนแต้มบุญมันก็หมดไปถึงชาติหน้าหน้าหน้า!

ขี้อิจฉานะเราน่ะ

อ้าววว มึงเข้าข้างน้องเขยเหรอ ได้ อีหมอ ได้!!

มึงไปเล่นตรงนู้นเลย กูรำคาญ

อีหมอออ มึ้ง!

 

เมษาชี้หน้าเพื่อนที่สะบัดตูดเดินไปส่งอัญชันให้ป้าบ้านนั้นบ้านนี้ก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งบนชิงช้าที่มัดไว้กับต้นไม้ต้นโต บอกเลยว่าให้มองน้องปริ้นซ์สอนหนังสือแบบนี้ มองทั้งวันก็ยังได้

 

ชื่นใจโว้ยยยยยยยยยยย

 

 

_

 

 

ครูพิ้นมองเด็กๆเอาดอกไม้ที่ร้อยกันเองไปคล้องคอเจ้าหมูที่นอนกินอย่างราชาแถมยังตัวสะอาดปราศจากโคลนเหมือนทุกวัน อนุชาไปหยุดยืนอยู่หน้าหมูตัวสีชมพูหน้าตาตลกก่อนจะพูดแบบซื่อๆ

 

ขอบคุณตี่ฮื้อกิ๋น

… ”

ขอบคุณจ๊าดนักเน้อ ถ้าจาดหน้ามีแต้ เกิดมาฮื้อกิ๋นใหม่เน้อ

 

คุณครูอาสาแทบจะทรุดลงไปกองกับพื้นกับคำบอกลาเจ้าก้องของอนุชา พวงมาลัยราวๆยี่สิบพวงรวมกับของปริ้นซ์เป็นพวงสุดท้ายอยู่บนคอเจ้าก้องที่ต้องโดนเชือดวันนี้ แต่มันไม่รู้ตัวเลย .. ปริ้นซ์เอามือแตะจมูกที่เต็มไปด้วยเมือก มันฟุดฟิดดมนิ้วและพยายามจะกิน แต่ปริ้นซ์ชักมือออกมาทัน

 

เจ้าก้อง เราขอให้นายได้เกิดเป็นคนจะได้ไม่โดนกินอีก

ค่อก ค่อก .. ค่อก

ระ เราจะไม่กินก้องนะ เราไม่กล้ากินก้องหรอก

 

เด็กๆทำตาโตวิ่งกันพัลวันเมื่อน้ำตาครูปริ้นซ์ไหลออกมาจากดวงตาที่เต็มไปด้วยความใจดีเสมอ อนุชากับจ่อยพยักหน้าใส่กันก่อนจะวิ่งสี่คูณร้อยไปที่ศูนย์แพทย์ปล่อยให้เด็กคนอื่นๆปลอบครูปริ้นซ์ไปก่อน

 

เพราะฮีโร่ต้องเสียสละ!

 

หมอฟะ หมออออออ ปี้หมอ!!

แย่แล้ว แย่แล้ว ปี้หมอออ ครูพิ้นแย่แล้ว!

 

ขั้วฟ้าที่กำลังวุ่นวายกับการเขียนใบสั่งยาและกรอกประวัตินั่นนี่ของคนในหมู่บ้านลุกขึ้นจากเก้าอี้อย่างรวดเร็วจนเสียงเสียดสีของขาเก้าอี้กับพื้นปูนเปลือยดังขึ้นทั่วห้อง อนุชากับจ่อยเกาะประตูทำหน้าตื่นๆบอกว่าครูปริ้นซ์แย่แล้ว ครูปริ้นซ์แย่แล้ว

 

เขาจะทำอะไรได้นอกจากวิ่งไปให้ถึงโรงเรียนไวที่สุด

 

กลุ่มเด็กกลุ่มโตกระจุกกันอยู่ตรงไหน คนที่แย่แล้วก็คงจะอยู่ตรงนั้น ขั้วฟ้าเดินเข้าไปหาคนที่นั่งยองๆกับพื้นโดยเด็กๆทุกคนแหวกทางให้เหมือนเขามีไม้เท้าโมเสส

 

ฮึก .. ฮือ จะ เจ้าก้อง

“ … ”

ไห้บ่หยุดเลยเจ้าหมอฟะ

ปลอบจะเดก็บ่หยุด

 

ขั้วฟ้าอยากจะเอาหัวโขกคอกหมูให้ตายไปซะตรงนี้ คำว่าแย่แล้วของเด็กดอยทั้งหลายทำให้เขาคิดภาพปริ้นซ์เลือดออก ชักหรือหมดสติไปอะไรแบบนั้น .. คุณหมอนั่งยองๆลงกับพื้นตรงหน้าของคนที่เอาหลังมือป้ายน้ำตาป้อยๆ

 

น่าเอ็นดู

อือ

 

ปริ้นซ์ .. เงยหน้าขึ้นมาก่อน

 

น่าเอ็นดูขึ้นทุกวัน

 

ขั้วฟ้าประคองหน้าคนที่ร้องไห้จนตาเริ่มแดง เขาเข้าใจว่าที่เด็กคนนี้ร้องไห้เพราะรู้สึกผิด รู้สึกผิดกับหมูที่ต้องโดนฆ่าและรู้สึกผิดกับชาวบ้านถ้าจะไม่ได้กินเนื้อบ้างเลยในกรณีที่เจ้าตัวจะปริปากห้ามไม่ให้ฆ่าหมู

 

คุณหมอใช้นิ้วโป้งเกลี่ยหยดน้ำตาที่ไหลออกมาจากดวงตาคู่สวย สบตากับเด็กที่ร้องไห้สะอึกสะอื้น เขาโอ๋เด็กๆเก่งกว่าใครเลยล่ะ ..

 

หมูมันไม่ได้ตายเพราะเด็กๆไม่รัก แต่มันต้องตายเพราะชีวิตมันต้องเป็นไป มันเป็นห่วงโซ่อาหาร ครูพิ้นเข้าใจใช่มั้ยครับ?”

คะ .. ครับ

ทีนี้หยุดสะอื้นก่อน ดีมากครับ แบบนั้นแหละ .. เสียงนุ่มๆที่ทำให้หยุดร้องไห้ง่ายดายแต่หัวใจกลับเปลี่ยนมาเต้นแรงจนน่ากลัวเพราะใบหน้าหล่อเหลาอย่างร้ายกาจนั่นอยู่ใกล้ซะเหลือเกิน

 

ปริ้นซ์รู้สึกถึงสัมผัสอุ่นๆจากฝ่ามือใหญ่ที่ประคองหน้าไว้ รู้สึกถึงสายตาของเด็กๆที่มองมาอย่างลุ้นๆทุกทิศทุกทาง รู้สึกถึงความเคอะเขินของตัวเองที่ดันมาร้องไห้เพราะเจ้าก้องต่อหน้าเด็กๆซะได้

 

จูบเลย จูบเลย จูบเลย

.

 

เด็กๆที่จู่ๆก็พูดเสียงดังฟังชัดอย่างพร้อมเพรียงกันทำให้ปริ้นซ์อยากจะอ้าปากดุ แต่หน้าอยู่ใกล้กับคุณหมอเขาขนาดนี้ ไม่กล้าขยับหรือทำอะไรเลย แม้กระทั่งหายใจยังทำได้แค่ผะแผ่ว กรอกอากาศเข้าปอดด้วยการพะงาบปาก ในหูอื้ออึงไปหมดเมื่ออีกคนยิ้มจนเห็นเขี้ยวเล็กๆ

 

ถ้าใครๆหลงรักคุณหมอขั้วฟ้าก็คงจะไม่แปลก

 

หยุดร้องรึยังครับ

ครับ คือ .. ผมอายเด็กๆครับ ปริ้นซ์บอกเสียงเบา มั่นใจว่าได้ยินกันสองคนเพราะเด็กๆเอาแต่พูดว่าจูบเลย จูบเลยไม่หยุด ไม่รู้ใครสอนแต่นั่นแหละ หน้าเขาร้อน หูเขาแดง ใจเต้นไม่เป็นส่ำ

ถ้างั้น ..

 

ยังไม่ทันจะได้ร้องโวยวายตกใจ คนที่โดนอุ้มจนลอยหวือจากพื้นทำตาโต เด็กๆกรีดร้องชอบใจกันใหญ่ที่คุณหมอขั้วฟ้าอุ้มคุณครูขี้แยขึ้นแนบอก ขั้วฟ้ากระชับวงแขนพาบางคนเดินออกไปจากวงล้อมของเด็กๆโดยไม่ลืมที่จะขู่ส่งท้าย

 

ใครตามมา หมอจะจับล้างจมูก

อึ้ยยย บ่ดียะเน้อ

กั๋วแล้ว บ่ดื้อแหมแล้ว เด็กๆทำคอหดพากันบอกว่ากลัว จะไม่ดื้อไม่ซนอีกแล้วเพราะหลังจากที่วีอะโดนคุณแม่จับล้างจมูกด้วยน้ำเกลือที่หมอฟ้าให้ไปก็ร้องไห้โยเยเพราะสำลัก ใส่สีตีไข่ไปว่าทุกข์ทรมานอย่างนั้นอย่างนี้จนเด็กดอยคนอื่นกลัวการล้างจมูกกันหัวหด

 

ขั้วฟ้าตรงดิ่งไปที่ศูนย์แพทย์ ไม่ได้รู้สึกหนักที่ต้องอุ้มเด็กขี้แยแต่อย่างใด ปกติเขาก็อุ้มดาวเหนือที่ชอบผล็อยหลับบนโซฟากลางห้องนั่งเล่นไปไว้ในห้องนอนตลอด ครูพิ้นเขาก็ตัวผอมบางซะขนาดนี้

 

เบากว่าดาวเหนือที่เริ่มแก้มยุ้ยเพราะแฟนเลี้ยงดีเกินไปแล้วซะอีก

 

คุณหมอวางคนป่วยทางใจลงบนเตียงตรวจ ครูพิ้นของเด็กๆนั่งหน้าจ๋อย หน้าแดง หูแดง เม้มปากไม่ยอมพูดจา ไม่รู้เขินเขา อายที่ร้องไห้ต่อหน้าเด็กๆหรือทั้งสองอย่างผสมกัน คนที่ตัวขาวจัดถึงได้มีริ้วสีแดงประดับอยู่ที่ผิวแก้มแบบนี้ .. มือใหญ่วางลงบนกลุ่มผมสีอ่อนก่อนจะลูบเบาๆ แสงแดดจางๆช่วงเกือบเก้าโมงเช้าสาดส่องผ่านไม้ซี่เล็กๆเข้ามาสะท้อนกับแก้วตาของคุณครูอาสา

 

.. เป็นอีกครั้งในชีวิตที่ขั้วฟ้ารู้สึกว่าบางสิ่งมันล้ำค่า

ครั้งแรกคือการมีอยู่ของดาวเหนือบนโลกใบนี้

 

คุณ .. มองอะไรอยู่เหรอครับ

 

และครั้งที่สองคือตอนที่ได้มองหน้าปริ้นซ์ชัดๆแล้วมีแสงแดดโลมเลียใบหน้า สะท้อนสีตาที่ตรึงเขาไว้ให้นิ่งเป็นหุ่น ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าผู้ชายอายุเกือบจะสามสิบแบบเขาผ่านเรื่องนั้นเรื่องนี้ในชีวิตมามาก เขาไม่เคยคบกับใคร อย่างมากก็ให้เป็นแค่คนคุยและทำตัวเห็นแก่ตัวอย่างที่บอกใครๆว่านี่เป็นสถานะที่ไม่มีชื่อเรียก เขาไม่มายด์กับการวันไนท์สแตนด์ที่ข้ามคืนเราก็เลิกรากันไป

 

ที่ผ่านมาเขาชอบผู้หญิงที่โตกว่า เขาเกลียดสิ่งที่ไร้เหตุผล จนกระทั่งวันหนึ่งคาบคลื่นและดาวเหนือบอกเขาว่า รักไม่จำเป็นต้องใช้เหตุผลมากมายขนาดนั้น เขาเกลียดเด็กเข้าไส้ แต่บางครั้งเขากลับเลือกนอนกับเด็กผู้ชายที่อายุน้อยกว่าจนเพื่อนๆล้อว่าเขาเป็นเสี่ยบ้างล่ะ อยู่ลัทธิโชตะค่อนบ้างล่ะ

 

มันไม่เคยมีเลย .. จุดที่พอดี

จุดสมดุล

จุดที่พอเหมาะกับใจ

 

มองเด็กขี้แยอยู่

ช่วยลืมไปได้มั้ยครับ

 

เหมือนเขาใช้ชีวิตมาเกือบสามสิบปีเพื่อทำความเข้าใจว่าตัวเองไม่ได้หลีกเลี่ยงการมีรัก ทั้งหมดนั่นเป็นกลไกปกป้องตัวเองออกจากความคาดหวัง การผิดหวัง .. สุดท้ายก็เข้าใจว่าคนที่เขาต้องการคือคนที่มีทั้งความเป็นเด็กและความเป็นผู้ใหญ่ในอัตราส่วนที่พอดิบพอดีกัน

 

ไม่ล่ะ .. น่ารักดีออก

… ”

ร้องไห้บ้างก็ได้ เดี๋ยวปลอบเอง

 

ปริ้นซ์เม้มปาก ไม่ได้ตอบอะไรเพราะกลัวว่าเสียงจะสั่นจนอีกฝ่ายจับได้ว่าใจเต้นแรงและสับสนได้ถึงขนาดนี้เพียงเพราะคำพูดสั้นๆ คนตัวบางนั่งไกวขาอยู่บนเตียงตรวจดูละม้ายคล้ายเด็กตัวเล็กๆที่มักจะเคอะเขินต่อหน้าคุณหมอ ขั้วฟ้าเอื้อมมือไปจับมือคุณครูอาสาไว้

 

ก่อนจะบังคับให้น้องแบมือออก

 

มือเป็นแผลเยอะแบบนี้ ทำไมไม่มาหาหมอครับ ปริ้นซ์อยากจะกลั้นหายใจตายไปซะตรงนี้ ทั้งๆที่ก็ไม่ได้แสดงออกมากมายว่าแพ้ทุกทีเวลาผู้ชายคนนี้แทนตัวเองว่าพี่หมอหรือไม่ก็หมอ มันจั๊กจี้ .. เหมือนมีผีเสื้อไม่รู้กี่ตัวบินโฉบไปมาในท้อง

 

ดุคุณยาย คุณป้าเก่ง แต่มือตัวเองเนี่ยไม่ดูแลเลย

ขอโทษครับ

หน้าไม่ต้องมู่ครับ เด็กไม่ดี .. จะไม่มีใครรัก

 

ประโยคเบสิกที่เขาใช้ขู่คนไข้จอมดื้อเพียงคนเดียวของเขาซึ่งก็คือดาวเหนือมาตลอดถูกหยิบมาใช้กับคนไข้ที่ดื้อกว่าคนใหม่ ครูพิ้นทำตาโต อ้าปากคล้ายจะเถียงว่าไม่ได้ดื้อแต่พอคิดได้ว่าถ้าพูดแบบนั้นก็แสดงว่าอยากให้อีกฝ่ายรักก็เลยหุบปากฉับแล้วทำหน้าซนๆแทน

 

หมอขอตรวจอัตราการเต้นของหัวใจด้วยนะครับ ปกติคนที่เพิ่งขึ้นมาอยู่บนดอยสูงๆแบบนี้ ร่างกายจะหลั่งฮอร์โมนบางตัวออกมาเร่งการสร้างเซลล์เม็ดเลือดแดงในการขนส่งออกซิเจน บางคนที่ฮอร์โมนหลั่งมากไปก็อาจจะมีปัญหาได้

เอ่อ .. ผมคิดว่าผมไม่สะดวก

ยังไงครับ

คือ หัวใจ เอ่อ ผม ผมไม่สะดวกให้ตรวจตอนนี้ครับ ขั้วฟ้ายื่นหน้าเข้าไปใกล้และนั่นยิ่งทำให้หัวใจของคนไข้ไม่สะดวกจะให้ตรวจมากขึ้นเท่านั้น

 

ถ้าให้เอาสเตโทสโคปมาฟังเสียงหัวใจเต้นก็รู้กันพอดีดิ

 

ปกติเวลาที่เศร้าหรือดีเพรส หัวใจจะเต้นช้าลงนะครับ

 

ว่ามันเต้นแรงจนจะหลุดออกมาอยู่แล้ว

 

ครับ หมอก็รู้อยู่แล้วนี่ครับ

ไม่ได้หรอกครับ นั่นเป็นทฤษฎี ผมถนัดปฏิบัติมากกว่า :-)รอยยิ้มเจ้าเล่ห์กับสายตาวิบวับแบบนั้นมันทำให้คนไข้กระเถิบขึ้นไปนั่งบนเตียงจนแผ่นหลังชิดกับผนัง

 

ปริ้นซ์รู้สึกว่าตัวเองเป็นแค่หนูน้อยหมวกแดงที่กำลังจะถูกหมาป่าขย้ำ ยิ่งตอนที่คุณหมอเอื้อมมือมาเกือบจะมาวัดชีพจรที่ต้นคอเขาแล้วแบบนั้นมันยิ่ง .. หวั่นไหวเอาซะมากๆเลย

 

น้องปริ้นซ์~~~~”

ครูค้าบบบบบบบ คุณครู

-_-

 

ขั้วฟ้าผละออกจากคุณครูที่นั่งทำหน้าน่ากัดอยู่บนเตียงคนไข้เมื่อเสียงของเพื่อนตัวดีสองคนดังขึ้นพร้อมกับร่างยักษ์ๆของมันที่กระโดดเหยงๆเข้ามาอย่างสดใสร่าเริงราวกับวิ่งเล่นอยู่ในทุ่งดอกไม้

 

เมษาทำตาโตใส่ขั้วฟ้าก่อนจะสะบัดมือชวนเจเจมาดู

 

โอม่อๆ โอปป้า วัทอาร์ยูดูอิ้ง

“_วยหนึ่งคำเน้นๆจากคุณหมอทำเอาสองหนุ่มกุมเป้าแน่น ปริ้นซ์ทำตาโตใส่คนหยาบคายหน้านิ่งที่เดินไปจัดเอกสารนู่นแล้ว รู้สึกขอบคุณพี่ๆทั้งสองคนที่เข้ามาขัดจังหวะ ไม่งั้นล่ะเขาตายคามือหมอขั้วฟ้าแน่ๆ

 

จ่าเล็งวิ่งไปบอกว่าเราร้องไห้เพราะเจ้าก้องจะโดนเชือด

ไม่ต้องห่วงนะปริ้นซ์ หมูมันไม่เจ็บปวดมากหรอก ตอนนี้โดนย่างแล้ว

.

พวกมึงก็ไปพูดให้เด็กมันใจเสียกว่าเดิม

แต่ก้องโดนย่างแล้วจริงๆนะ เมษากับเจเจเน้นอีกทีพร้อมใบหน้าจริงจัง ขั้วฟ้ามองเด็กที่ทิ้งตัวลงนอนบนเตียงคนไข้ ห่มผ้าเรียบร้อยไม่พร้อมรับความจริง

 

เนี่ย ก็ตลกแบบนี้ มันอดใจให้ไม่แกล้งไม่ได้ทุกที

 

อ้าว ป่วยเลยครูปริ้นซ์กู

เดี๋ยวเอาหมูย่างมาให้กินน่าจะหาย

เอ่อ น้ำตาที่คลออยู่ในตาคนที่นอนมองเพดานอยู่บนเตียงทำเอาสองหนุ่มไปไม่ถูก คุณหมอส่ายหัวอย่างหมดอาลัยตายอยากกับความเด๋อของเพื่อนสองคน

 

อายุสมองเท่ากับเด็กเจ็ดขวบหรือไง ไอ้พวกเวรเอ้ย

 

พวกพี่ล้อเล่น ไม่กินก็ไม่กินเนอะ

โอ๋ๆ หัวใจของอมก๋อยไม่ร้องไห้เนอะ

ครูพิ้นนนนนน จู่ๆเสียงหนึ่งก็เข้าแทรกบทสนทนา ปริ้นซ์ที่จำนักเรียนทุกคนได้แม่นและจำได้ว่ามันคือเสียงของจ่อยที่น่าจะวิ่งมาเพื่อบอกข่าวอะไรซักอย่างแน่ๆยันตัวลุกขึ้นจากที่นอนก่อนจะเดินผ่านหน้าพี่ๆไปเพื่อไปหาจ่อยที่ไม่กล้าเข้ามาในศูนย์แพทย์เพราะกลัวหมอฟ้าจับล้างจมูก

 

ว่าไงครับจ่อย

เอ่อออ เฮียอู๋ปิ้กมาละคับ ฮื้อผมมาปาครูพิ้นไปหาตี่ศาลาคับ

 

เฮียอู๋

ไม่ซิ .. ไอ้อู๋

 

ผมขอตัวก่อนนะครับ ขอบคุณพี่ๆที่ปลอบนะครับ ขั้วฟ้าฉุนแต่ไม่แสดงออก ตาคมมองแผ่นหลังของคนที่จูงมือเด็กจ่อยเดินไปศาลาด้วยกันจนลับสายตา

 

น่าโมโหจริงๆ

 

ยิ้มเหี้ยอะไร

เอ้า ก็น้องขอบคุณที่กูปลอบ

น่าร้ากกกกก หัวใจของพี่เจ

เหอะ คุณหมอส่งเสียงเหยียดหยามในลำคอ จะพูดให้ถูกต้องขอบคุณพี่หมอขั้วฟ้าสุดหล่อที่คอยปลอบต่างหาก ไอ้สองตัวนี้มันได้ทำตัวพระเอกแบบเขาที่ไหน

 

คืนนี้ล่ะเห็นดีกันแน่

เขาจะปีนบ้านไม้ไผ่นั่นแล้วแกล้งให้เด็กมันช้ำตายกันไปข้าง

 

ว่าแต่เฮียอู๋นี่ใครวะ อย่าบอกนะว่าจะจีบน้องปริ้นซ์อีกคน กูสู้ยิบตานะขอบอก นี่พี่เมษา หัวหน้าพี่ระเบียบคณะวิศวะ เมียข้าใครอย่าแตะ

มึงเพ้อเจ้อละไอ้ษา เจอกูนี่ ใครจีบน้องปริ้นซ์กูจะฟ้องร้องให้เข้าคุกเข้าตารางให้หมด

พวกมึงไสหัวออกไปได้รึยัง

อีหมอ มึงกินรังแตนที่ไหนมา จ่ายวิตามินซีให้กูแล้วกูจะออกไป

ไหนล่ะ รสสับปะรดด้วยนะมึง อีหมอ

 ขั้วฟ้าปาถุงวิตามินซีรสสับปะรดใส่หน้าเพื่อนคนละห่อก่อนที่พวกมันจะเดินออกไปอย่างว่าง่าย บอกแล้วว่าอายุสมองคือเจ็ดขวบ จะเอาอะไรกับพวกแม่งที่วันๆดีแต่เต๊าะครูพิ้นของเด็กๆเช้าสายบ่ายเย็น

 

คุณหมอทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้ ถอนหายใจออกมายาวๆเพราะวุ่นวายตั้งแต่เริ่มต้นวัน สงสัยจะต้องรีบเคลียร์งานเพื่อไปทักทาย ไอ้ เฮียอู๋ ที่ศาลาหมู่บ้านซะหน่อยแล้ว

 

หึ

 

 



 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 






 

 

 

 

☁︎ 

 


 

น้องปริ้นซ์ พี่รอตั้งนาน

สวัสดีครับพี่อู๋ ปริ้นซ์ยกมือไหว้ลูกชายผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้าน เฮียอู๋ของเด็กๆหรือพี่อู๋จุนเป็นคนคอยประสานงานให้ครูอาสาได้ขึ้นมาทำงานบนดอยซึ่งปริ้นซ์รู้สึกขอบคุณที่เลือกเขาให้ได้มาทำงานที่น่าภาคภูมิใจและเต็มไปด้วยความอบอุ่นแบบนี้

 

ลงไปในเมือง ซื้อของมาฝากครับ

อ๋อ .. ขอบคุณครับ ปริ้นซ์รับถุงชอปปิ้งมาจากพี่อู๋ก่อนจะยกมือไหว้หลายครั้งเพราะเกรงใจ แต่ที่นี่ถ้าผู้ใหญ่ให้ของ ต้องรับ ไม่อย่างนั้นจะเป็นเรื่องร้ายแรงเลยล่ะ

ซื้อขนมกับครีมอาบน้ำมาให้ครับ คิดว่าน่าจะจำเป็น

เดี๋ยวปริ้นซ์เอาไปวางไว้ในห้องน้ำให้พี่ๆใช้ด้วยละกันนะครับ ยิ้มออกมาเพราะเจ้าตัวก็ติดนิสัยแบ่งปันแบบนี้ให้คนอื่นเสมอ ตอนเด็กๆแม่ของเขามักจะให้หัดออมเงิน พอเต็มกระปุกก็จะพาไปแลกที่ธนาคารแล้วเอาไปบริจาคหรือไม่ก็ซื้อของใช้ที่จำเป็นไปให้สถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้า บ้านพักคนชราหรือโรงเรียนบนดอยต่างๆ

 

ปริ้นซ์โตมากับคำสอนของพ่อกับแม่ที่บอกว่า เกิดมาเป็นคน อยากมีคุณค่าก็ต้องรู้จักแบ่งปัน

 

พี่ๆ?”

อ่า พี่อู๋อาจจะยังไม่รู้ พี่ก็คือพี่เมษา เป็นวิศวกรครับ มาช่วยดูแลเรื่องระบบไฟฟ้า พี่เจเจช่วยเรื่องงานทั่วไปในหมู่บ้าน ระบบการบริหารจัดการอะไรแบบนี้แล้วก็ ..

ผมขั้วฟ้า

… ” ปริ้นซ์ไม่แน่ใจอีกแล้วว่าผู้ชายคนนี้เป็นหมอหรือหมอผี นึกถึงเมื่อไหร่ก็มาปั๊บเหมือนหายตัววับกลางอากาศมาได้ ใบหน้าหล่อร้ายกาจนั้นนิ่งเฉย นัยน์ตามีความขุ่นเคืองที่มองเห็นได้ชัดเจน เจ้าของส่วนสูงหนึ่งร้อยแปดสิบหกเซ็นสวมเสื้อกาวน์ที่เขาซักจนขาวสะอาดให้อีกฝ่ายยืนล้วงกระเป๋าทำหน้ากวนอวัยวะเบื้องล่างขาใหญ่ของอมก๋อยอย่างลูกชายผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้านเหมือนพร้อมจะงัด

 

งัดทำไมวะ งง

 

ครับ ผมชื่ออู๋ เป็นคนดูแลน้องปริ้นซ์

 

ขั้วฟ้าคิ้วกระตุกกับคำว่าคนดูแลที่อีกฝ่ายเน้นนักเน้นหนา ได้ยินจากหยาตงมาว่าคนคนนี้อายุเท่าๆกับเขาคือยี่สิบเก้า ตัวล่ำๆ น่าจะเตี้ยกว่าเขาราวๆหกเซ็น ผิวแทน ตัดผมรองทรง ดูเป็นคนทำงานเก่ง

 

แต่แม่งไม่ชอบขี้หน้า

 

คุณเป็นอะไรล่ะครับ อยู่ที่นี่

ก็หลายอย่างครับ หลักๆก็เป็นหมอ

เหอะๆ หนุ่มผิวแทนกับกล้ามล่ำๆหัวเราะในลำคอเหมือนเหยียดว่าหน้าแบบนี้อะนะ เจาะหู มีขี้แมลงวันใต้ตา ขาวเหมือนลูกคุณหนูผู้ไม่เคยโดนแดด ปากแดงอย่างกับตุ๊ดจะเป็นหมอได้ 

ปริ้นซ์ คืนนี้เตรียมผ้าห่มเผื่อด้วยนะ

เอ่อ ผ้าห่มเหรอครับ

อือ จะไปนอนด้วย

นี่คุณครับ บ้านพักใครบ้านพักมันสิ

ผมก็นอนประจำอยู่แล้ว ไม่เห็นใครจะมีปัญหา ปริ้นซ์อ้าปากค้าง นอนประจำอะไรวะ เคยขึ้นมารุ่มร่ามครั้งเดียวเองทำเป็นพูดไปแต่พอเห็นสายตาแบบพร้อมจะเอาเรื่องของคุณหมอเขาก็ได้แต่กลืนทุกคำลงคอ

 

คนอะไรเอาแต่ใจเป็นบ้า

 

ผู้ชายเหมือนกัน นอนด้วยกันมันจะผิดยังไงครับ หรือคุณอู๋คิดอะไร?”

… ”

แต่คิดก็ดีนะครับ เพราะมันมีอะไร :)

 

อ้าว เฮ้ย .. ไอ้พี่หมอ

 

คือว่าปริ้นซ์ไม่ได้ ..

ไปกันเถอะ คว้าข้อมือขาวของคนตัวบางๆปากแดงๆหมับแล้วก็พาเดินออกจากศาลาโดยไม่ได้หยิบถุงชอปปิ้งจากตัวเมืองเชียงใหม่ไปด้วย ลูกชายผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้านโกรธจนควันแทบออกหู

มันเป็นไผ จ่าเล็ง?” (ไอ้นั่นมันเป็นใคร จ่าเล็ง)

แฟนครูพิ้นคับ จ่าเล็งซึ่งก็คือเด็กผู้ชายตัวกะเปี๊ยกที่เป็นคู่อริกับวีอะและพยายามแย่งตำแหน่งหัวโจกกันอยู่ตอบไปกินปีโป้ที่พี่อู๋ซื้อมาฝากจากในเมืองไป ตาก็มองพี่หมอฟะที่ฉุดลากกระชากครูพิ้นไปตลอดทาง

 

อย่างกับละครที่เมียผู้ใหญ่บ้านเปิดให้ดูตอนค่ำๆเลย

 

นี่คุณ!

พี่ฟ้า เรียกพี่ฟ้าให้เหมือนกับที่เรียกไอ้ษา ไอ้เจรวมไปถึงไอ้อู๋นั่นด้วย

… ” น้ำเสียงโมโหพร้อมกับใบหน้าหงุดหงิดของหมอที่หันมาสบตาหลังจากลากมาไกลจนเกือบถึงคลองของหมู่บ้าน ปริ้นซ์เม้มปาก สงสัยกับตัวเองเหมือนกันว่าทำไมเอาแต่ผมๆคุณๆ ไม่เหมือนกับพี่ๆคนอื่น

 

หรือถ้าจะผมกับคุณแล้วมันพิเศษกว่าคนอื่นก็บอกมา จะได้ไม่หงุดหงิด

 

เด็กอายุสิบเก้าที่ไม่รู้จะเอาอะไรไปสู้ผู้ชายอายุยี่สิบเก้าอย่างคุณหมอขั้วฟ้าพรูลมหายใจ ไม่ชอบให้โมโหเลย .. ไม่ชอบให้ทำเสียงดุใส่ แต่จะทำยังไงได้ พอเห็นว่าอารมณ์ไม่ดีก็ไม่อยากจะดื้อใส่แล้ว

ขอโทษครับ

ขอโทษเรื่องอะไร

.. ขอโทษที่ไม่ได้บอกว่าคุณพิเศษครับ

 

ขั้วฟ้าผงะไปเพราะคำพูดแบบนั้นกับแววตาอ้อนๆที่ไม่ค่อยจะได้เห็น .. ผ่านผู้หญิงและผู้ชายมาไม่รู้จักกี่คน ไม่ว่าใครจะอ้อนเอาอะไรจากเขา เขามักจะใจแข็งเสมอ ก็บอกแล้วว่าอย่างเดียวที่ยอมให้อ้อนและไม่รำคาญเลยถ้าจะอ้อนก็คือดาวเหนือซึ่งก็คือน้องชายแท้ๆที่เลี้ยงมากับมือ

 

แต่กับคนตรงหน้า

 

สำหรับผมคุณเป็นคนพิเศษครับ

 

ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าใจเต้นแรงกว่าถูกสาวที่สวยที่สุดในผับเลี้ยงดริ๊งก์แล้วขึ้นคร่อมตอนอยู่ในห้องกันสองคน ขั้วฟ้าหลบตา เป็นครั้งแรกที่ปริ้นซ์เห็นว่าอีกฝ่ายล่อกแล่ก รอยยิ้มขำๆปรากฏขึ้นบนใบหน้าของครูอาสาที่พอจะเดาได้ว่าอีกฝ่ายคงเขิน

 

เขินเหรอครับ

ยุ่ง

คนพิเศษไงครับ ชอบแกล้งผมเป็นพิเศษ เอาแต่ใจเป็นพิเศษ ชอบโวยวายเป็นพิเศษ

… ”

 

อืม จบกัน

 

ขั้วฟ้าไม่ลังเลเลยที่จะเอื้อมมือไปบีบแก้มเด็กแสบ ช่างพูดช่างจาซะเหลือเกิน ขยันปั่นหัวกันดีนัก ผู้ชายผู้หญิงทั้งดอยมันจะบ้าตายกันเพราะหัวใจของอมก๋อยที่ขยันแจกความใจดี รอยยิ้มสดใสและให้ความอบอุ่นคนนั้นคนนี้เหมือนผ้าห่ม

 

ก็บอกแล้วไงว่าเขาขี้หวง

 

โทษฐานที่ทำให้หงุดหงิด

… ”

คืนนี้เตรียมผ้าห่มไว้ให้ด้วย

 

อือ ขั้วฟ้าน่ะเป็นผู้ชายที่ขี้หวงที่สุดในโลก





tbc.


















ไม่น่าขี้ท้าเลย ไปท้าเพิ่นๆในทวิตว่าถ้าเดาชื่อจริงครูพิ้นได้จะอัพ

บอกแค่ขึ้นต้นด้วยอ.อ่าง สองพยางค์ เดาถูกกันเฉ๊ย lol

ขอโทษนะคร๊ ทุกคนช่วยโค่นแล้วแต่ดาวลงจากที่หนึ่งให้ที หยักให้โลกรู้ว่าพ่อมาแร้ว

อ่านคอมเม้นมีแต่หวีดอยากได้พิฟ้าเปงผัว ส่วนตัวชอบพี่เมษา อิ____อิ

ว่าแต่แชปหน้าจะมีคัทมั้ยน้า อู้ววว อู่วว ครูพิ้นจาช้ำตายเป่าน้า อู้ว

อย่าลืมคอมเม้น หรือ #ขั้วฟ้าของผม ในทวิต เปงกำลังใจให้นี่นะค้าบบบ

ร้ากกกก แล้วจารีบมาอัพจา

มะเหมี่ยวเอง

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.421K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

20,259 ความคิดเห็น

  1. #20240 chonlarotkumin (@chonlarotkumin) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2563 / 12:43

    อ่านแล้วยิ้มเหมือนคนบ้า

    #20,240
    0
  2. #20237 Vipapoy. (@vipapoy) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2563 / 13:41
    หุบจมูกไม่ได้เลย เขิน
    #20,237
    0
  3. #20232 mz24 (@jwkz) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2563 / 22:19
    หวงน้องในฐานะอะไรล่ะพี่หมออออออออออ
    #20,232
    0
  4. #20228 MaiL-MelodY (@dorathekid) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2563 / 23:34
    น้องปริ๊นซ์จองพี่ไม่เบานะจ๊าาา ทำพี่หมอฟ้าเขินเลย
    #20,228
    0
  5. #20217 VanteTaehyung (@SomsaiSunisa) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2563 / 21:53
    ดี ดี กี๊มากกกกกกเป็นหงิกเป็เขินนนนหมอบ้า
    ตกใจครูปริ้นตอนบอกเป็นคนพิเศษใจเต้นตามเลยอ่ะ
    #20,217
    0
  6. #20191 Foxgo_O (@Foxgo_O) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 16:23
    ปี้หมอฟะหวงเก่งง
    #20,191
    0
  7. #20163 pitcha0506 (@pitchayn) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 เมษายน 2563 / 03:28
    หมอฟะหวงเก่งงง
    #20,163
    0
  8. #20137 Spices_smile (@igot7ibambam) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 มีนาคม 2563 / 13:42
    โอ้ยยยยยยย
    #20,137
    0
  9. #20120 ★ดวงดาว★ (@iamyeenny) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2563 / 08:13
    ไปหวงน้อง เปนอะไรกับเขาหรอหมออออ
    #20,120
    0
  10. #20108 babypearly_ (@babypearly_) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2563 / 11:37
    หวงเก่งงงงงงงงงงงงงงงงง
    #20,108
    0
  11. วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2563 / 14:28
    ขี้หวงจริงพ่อคุณ ขำหมอ ไม่ทันเห็นหน้าเขาก็ยกเขาเป็นศัตรูแล้ว55555555
    #20,103
    0
  12. #20081 galaxysecret🌈🌈 (@galaxy_secret) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 มกราคม 2563 / 23:16
    เป็นแฟนอ่อมาหวงอ่ะ
    #20,081
    0
  13. #20075 Kwan_Sekai94 (@kwanmasuda) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 มกราคม 2563 / 14:09
    ยังไม่ได้เป็นอะไรกับเขาเลย ไปหวงเขาได้ไงค๊าาาา
    #20,075
    0
  14. #20058 12311232123312 (@12311232123312) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 มกราคม 2563 / 21:13
    แงงงงงงๆๆๆ
    #20,058
    0
  15. #20040 chanjao_jaokha (@chanjao_jaokha) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2562 / 03:30
    เป็นอะไรกับเขาอะ ไปหวงเขาอะ เป็นอะไร๊กับเข๊าาา หะหมอฟ้า!!
    #20,040
    0
  16. #20039 bumbleb28 (@prnrbumble) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2562 / 22:40
    พี่ฟะเป็นวืด55555 น้องปริ้นซ์น่ารักจนใจเหลว ฮือ
    #20,039
    0
  17. #20004 Phakchira_Ice (@Phakchira_Ice) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 กันยายน 2562 / 17:04
    ฮอลลล พี่ฟะะะะ5555555
    #20,004
    0
  18. #19986 dbsgsjg7 (@md_dbsg_sj) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2562 / 20:21
    พี่หมอ!!!!! ว้อยยยยยยยย โคตรเอาแต่ใจ จะบ้าตาย55555555
    #19,986
    0
  19. #19967 HaeMay (@HaeMay) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2562 / 22:23
    มีคนเสียอาการค่ะคู้ณณณ
    #19,967
    0
  20. #19952 _Rattanawadee (@_Rattanawadee) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2562 / 15:24
    เห้ยน เขินไม่ไหวแล้ว
    #19,952
    0
  21. #19944 fayfai2302 (@fayfai2302) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2562 / 15:14
    เห้ยย คุณหมอ จะไปนอนกับน้องเช้ยยย
    #19,944
    0
  22. #19935 namfon-ufa (@namfon-ufa) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2562 / 07:36
    เขินอ่ะ ทำไมมันสีชมพูไปหมดเลยยย
    #19,935
    0
  23. #19912 HMMie (@cemmy) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 เมษายน 2562 / 21:19
    ไม่ไหวแล้วค่ะ T------T
    #19,912
    0
  24. #19904 gnat (@gan8824) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 เมษายน 2562 / 23:51
    พ่อแม่น้องเลี้ยงมาดีมากจริงๆ น้องถึงได้น่ารักแบบนี้ งือออ พี่หมอฟะก็นะะ ร้อนแรงจริงงพ่อคู้ณณณ
    #19,904
    0
  25. #19886 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 เมษายน 2562 / 22:57
    พี่ฟ้าเป็นแฟนน้องหรอ ถึงหวงขนาดนี้
    #19,886
    0