ขั้ ว ฟ้ า ข อ ง ผ ม (end.)

ตอนที่ 2 : chapter 1 - เกษตรกรแห่งอมก๋อย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 159,962
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,914 ครั้ง
    27 พ.ย. 60


first we feel,

then we fall

 


/


 

ฉับ

ฉับ!

 

เสียงของจอบที่ถูกเหวี่ยงลงบนพื้นดินอย่างแรงเกิดเสียงที่ทำให้เด็กดอยอารมณ์ดี ขั้วฟ้าใส่เสื้อเชิ้ตลายตารางตัวเก่าที่เคยฮิตสมัยเขาอยู่มัธยมต้น ปัจจุบันถ้าใครใส่ไปเดินพารากอนจะถูกมองว่าใส่เสื้อตัดอ้อย

 

เหยียดไปอีก

 

ตัดอ้อยก็คนมั้ย แฟชั่นอะ เก็ทปะ?

 

ปี้เขาหยังมาหล่อปะล้ำ (พี่เขาทำไมล้อหล่อ)

แต้น้ะ ปั๋นดาราหนิ๊ (นั่นดิ อย่างกับดารา)

 

ตาคมมองเด็กผู้ชายสองคนที่นั่งห้อยขาอยู่ที่ศาลาไม้ข้างสวนสำหรับปลูกข้าวโพด ขั้วฟ้าขยับหมวกแก๊ปไนกี้ของตัวเองก่อนจะก้มหน้าก้มตาขุดต่อ ฟังไม่ออกซักคำ .. ทั้งๆที่ไอ้เด็กดอยพวกนี้ก็พูดภาษากลางได้(แม้ว่าจะกระท่อนกระแท่น) แต่มั้นก็ไม่ยอมพูดกับเขา

 

วันนี้หน้าที่ของแพทย์อาสาบนดอยอันหนาวเหน็บตอนกลางคืนและร้อนตับแตกในตอนกลางวันแห่งนี้คือการถางไร่ข้าวโพดเดิมออกเพื่อปลูกใหม่ เขาเพิ่งรู้ว่าการเป็นแพทย์อาสาไม่ได้มาตรวจร่างกาย ให้คำปรึกษาด้านสุขภาพหรือทำแผลเวลามีเด็กน้อยหัวแตกจากการยิงกันด้วยหนังสติ๊กที่มีกรวดเป็นกระสุน แต่มันคือการทำทุกอย่าง

 

เป็นทุกอย่างให้อมก๋อยแล้ว

 

ใช่ เขาทำทุกอย่างตั้งแต่วันแรกที่มาถึง(นี่เป็นวันที่สอง) ตั้งแต่จับไก่ที่บินขึ้นไปบนหลังคาบ้านของหยาตง(คุณยายคนเก่าแก่ของหมู่บ้าน) ช่วยคุณแม่บ้านนั้นตากผ้า ช่วยคุณป้าบ้านนี้ให้อาหารหมู ช่วยไอ้เมษา วิศวกรจากบริษัทชั้นนำบัดกรีแผงทำความร้อนหรือแม้กระทั่งเป็นครูสอนวิชาคณิตศาสตร์ให้นักเรียนที่โรงเรียนบ้านขุมอมแฮดนอกเพราะไอ้เจเจที่เรียนนิติศาสตร์มาสอนได้มากสุดแค่บวกลบ

 

ที่บัดซบที่สุดคือสัญญาณโทรศัพท์มีแค่ทรู ตกเย็นต้องวิ่งไปขอยืมโทรศัพท์เมษาที่ใช้ทรูอยู่แค่คนเดียวเพื่อโทรหาดาวเหนือเป็นการต่อชีวิตให้ตัวเอง

 

เฮ้ย เราอะ

ผมก๊ะ?”

ผมก๊ะว่าบ้านี่ขั้วฟ้าถอนหายใจ มองอนุชากับจ่อยที่ชี้กันไปมาเหมือนไม่มั่นใจว่าเขาเรียกใคร เขาพยายามจะเก็บศัพท์ภาษาเหนืออยู่ เหมือนเก็บบัตรคำ เขาเป็นพวกความจำดี อีกไม่นานคงฟังออกทั้งหมด แต่ถ้าจะให้พูดคงยาก

เราทั้งสองคนเลย ชากับจ่อย

ปี้เขาฮู้จื่อเราได้จะเดวะ (พี่เขารู้ชื่อเราได้ไงวะ)

ก่ตะวาครูพิ้นบอกไง (ก็ครูปริ้นซ์บอกไง) คุณหมอกุมขมับเพราะแก๊งเด็กดอยทั้งโรงเรียนไม่สามารถออกเสียงคำว่า ปริ้นซ์ได้ มันก็เลยพากันเรียกว่าครูพิ้นๆซึ่งคนเป็นเจ้าของชื่อก็ไม่อะไรนอกจากยิ้มรับอย่างเดียว

เออแต้เนาะ สมองดีขนาดด (เออว่ะ สมองพี่เขาก็ดีเนอะ จำได้เฉย)

เหน็ด แปะ เขาฮ้อง ลงไปเต๊อะ (เก่งเว่อร์ แปะ เขาเรียก เราก็ลงไปเหอะ)

 

เด็กผู้ชายสองคนกระโดดลงจากศาลาเล็กๆแล้ววิ่งสี่คูณร้อยมาหยุดตรงหน้าขั้วฟ้าที่สูง 186 เซ็นติเมตร คุณหมอเพียงคนเดียวบนดอยแห่งนี้ก้มลงไปมองเด็กหน้าตามอมแมมสองคนก่อนจะนั่งยองๆลงเพื่อให้ได้คุยกันแบบเปิดอก

 

ที่นี่ใครเป็นหัวหน้า

ป้อใหญ่แสงเดือนคับ

ผู้ใหญ่บ้าน?”

คับ

หมายถึงหัวหน้าของเด็กๆทุกคน .. หัวโจกอะ

หัวจุก?”

โจกแบบ โจกจะอี้ก้ะ (โจกแบบนี้เหรอ) อนุชาวัยสิบขวบวิ่งไปหยิบขันน้ำที่อยู่ใกล้มือและมีน้ำแสดงกริยาการราดน้ำลงบนดินที่ขั้วฟ้าเพิ่งขุดให้ดูเพื่อบอกว่าโจกแปลว่าราด

 

โอ๊ย กูปวดหัว

 

ไม่ใช่โว้ย ใครเป็นหัวหน้าของเด็กๆ

ของปอต้นก้ะว่าปอปลาย

ปอต้น .. เจ้าของใบหน้าคมคายกับขี้แมลงวันใต้ตาซ้ายพึมพำกับตัวเอง ประถมต้นเหรอ .. น่ารักดีแหะ เรียกว่าปอต้น ปอปลายแบบนี้

 

มือใหญ่เอื้อมไปจับหัวหลิมๆของเด็กทั้งสองคนไว้ ได้ยินมาว่าอนุชาอายุน้อยกว่าจ่อยหนึ่งปีแต่เรียนชั้นเดียวกันเพราะจ่อยหัวไม่ค่อยดีเท่าไหร่ รอยยิ้มแสบๆปรากฏขึ้นบนใบหน้าของคุณหมอผู้ซึ่งเป็นหัวโจกมาตลอดชีวิต เขารู้ดีเชียวล่ะว่าถ้าซื้อใจตัวจี๊ดของอมก๋อยได้ ก็จะได้เด็กๆมาเป็นพวกคอยช่วยทำงานราษฎร์งานหลวงบนดอยแห่งนี้

 

ปอปลายละกัน

ปี้วีอะ

วี?”

วีอะะะะ

จื่อวีอะ

ปี้จะไปยะหยัง

ยะ?”

ทำ จ่อยแปลเป็นภาษากลางให้ ขั้วฟ้าเรียบเรียงเองว่าประโยคเมื่อกี้มันแปลว่าพี่จะไปทำอะไรกับคนชื่อวีอะ เขายิ้มให้ไม่ได้บอกอะไร ทำแค่ผลักๆหัวเด็กดอยทั้งสองคนให้กลับไปที่เดิมได้โดยไม่ลืมที่จะถาม

 

แล้วไม่มีเรียนเหรอ

ครูพิ้นฮื้อมาผ่อปี้ขั้วฟะถางหญ้า (ครูปริ้นซ์ให้มาดูพี่ถางหญ้า)

ขั้วฟ้า

ขั้วฟะ

ปี้ฟะะะ แล้วมันก็เฮฮากันอย่างหนักเพราะคำว่าขั้วฟะ ส่วนเจ้าของชื่อน่ะหัวร้อนจนควันเกือบออกหูเพราะชื่อขั้วฟ้าน่ะมันโคตรคูลเลยไม่ใช่หรือไง เขานึกอยากกราบที่ตักแม่วันละแปดหมื่นรอบที่ให้ชื่อเล่นและชื่อจริงว่าขั้วฟ้ามากับเขาเพราะสาวๆน่ะกรี๊ดกันนักล่ะ

ครูปริ้นซ์นี่สอนยังไงให้เด็กออกเสียงผิดเพี้ยนแบบนี้

โนๆ พิ้น ครูพิ้นนน

โน่ๆ ไอ้เด็กจ่อยโยกมือตามก่อนจะออกเสียงโนๆอย่างกระแดะ คนที่เป็นทุกอย่างให้อมก๋อยแล้วได้แต่ส่ายหัวก่อนจะเอาตีนเตะๆไอ้เด็กสองคนให้ไปให้พ้นทางการเตรียมดินไว้ให้พร้อมปลูกข้าวโพด

 

เสียงจอบที่กระทบกับดินยังดังต่อเนื่องไปจนถึงช่วงเกือบสิบโมง แดดที่เริ่มแรงแล้วทำให้ขั้วฟ้าต้องวักน้ำเย็นๆที่คลองข้างหมู่บ้านมาล้างหน้า น้ำที่นี่สะอาด เขากล้าดื่มโดยไม่ลังเลและอากาศดี สดชื่นและผู้คนเป็นกันเอง

 

จริงๆ คุณป้าบ้านนั้น คุณยายบ้านนี้หรือแม้กระทั่งคุณน้าบ้านนู้นทำเหมือนเขาเป็นลูกหลาน ไม่ก็รู้จักกันมานานข้ามปี ยิ่งกว่าเขาก็คือครูพิ้นของเด็กๆนั่นแหละ

 

สวัสดีครับ คนที่อ่อนกว่าอย่างปริ้นซ์ยกมือขึ้นไหว้ผู้ชายปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตลายตารางที่เปื้อนดินออกด้วยมือเดียวก่อนจะสะบัดๆ .. มันก็อดไม่ได้ที่จะมองและถึงจะเป็นผู้ชายด้วยกันแต่มันก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกแปลกๆ

 

ก็หุ่นดีนี่

เป็นคุณหมอ แต่ทำไมมีซิกแพค เอาเวลาที่ไหนมาออกกำลังกายวะเนี่ย

 

ป้าอิ๋มมาบอกให้ผมชวนคุณไปทานข้าวเที่ยงด้วยกันที่ศาลาหมู่บ้าน เห็นว่าวันนี้ล้มหมูจะทำหมูย่างกัน คุณน่าจะทานได้มากกว่าเมื่อวาน

 

คุณครูอาสาบอกด้วยใบหน้าเป็นกังวลเพราะคนภาคกลางมากินอาหารเหนือก็ว่าลำบากแล้ว แต่นี่มันอาหารพื้นบ้านแบบกินตามมีตามเกิด ไข่เจียวคืออาหารอย่างเดียวที่ขั้วฟ้าและเพื่อนๆสามารถกินได้ลื่นคอและรู้สึกว่าไข่เจียวแม่งเป็นอาหารที่โคตรอร่อย ส่วนผัดเผ็ดหมูป่า แกงอะไรซักอย่างที่มีหัวกบลอยละล่องนั้นเจ้าตัวและเพื่อนๆก็ขอข้ามไปอย่างที่ไม่กล้าแม้แต่จะมอง

 

สามหนุ่มผู้กลัวกบ

 

ถ้าคุณกินไม่ได้จริงๆ ผมพอจะมีโจ๊กคัพอยู่นะครับ เด็กอัธยาศัยดีบอกก่อนจะยิ้มให้ ขั้วฟ้าที่ยังไม่ยอมคุยกับน้องเลยตั้งแต่เจอหน้ามองใบหน้าของปริ้นซ์นิ่งๆ นิ่งเพราะกำลังคิด

 

ว่า .. ทำไมใจดี

 

เอ่อ หน้าผมมีอะไรติดอยู่รึเปล่าครับ

มี คนที่มีน้ำเสียงนุ่มๆไว้คอยตะล่อมคนไข้ดื้อๆเอ่ยบอกก่อนจะเขยิบเข้าไปใกล้ๆโดยมีเสื้อเชิ้ตเปื้อนดินพาดบ่า ปริ้นซ์ทำหน้าเหลอหลา ได้กลิ่นหอมจางๆจากตัวคนที่ทำงานเหงื่อซกมาตั้งแต่เช้า

 

มือที่ใหญ่และมีรอยแตกเล็กๆจากการทำสวนเอื้อมเข้ามาหาเหมือนจะเอาสิ่งที่ติดอยู่บนใบหน้าของอีกคนออก

 

เอ่อ ..

ออกแล้ว นิ้วโป้งลากผ่านแก้มนิ่มของอีกคนไปก่อนที่เจ้าของสัมผัสจะเดินดุ่มๆไปที่ศาลากลางหมู่บ้านเพื่อตามไปกินหมูย่างอย่างคนที่หิวโซสุดๆ ปริ้นซ์รู้สึกร้อนผะผ่าวไปทั่วหน้า

 

ตั้งแต่เกิดมาเขาก็เจอคนหน้าตาดีอยู่หลายคน แต่ถ้าไม่นับดาราหรือนักแสดงในหนัง เขากล้าพูดเลยว่าคุณหมอขั้วฟ้าเป็นผู้ชายที่หล่อเตะตามากที่สุด มันมีเสน่ห์ดึงดูดใจ มีความวิบวับอยู่ในดวงตาที่คอยส่งสายตาเนือยๆมาให้ได้ทั้งวัน .. และพอได้เห็นเวอร์ชั่นที่ถอดเสื้อวันนี้ก็เข้าใจแล้วว่ามีเซ็กส์แอพพีลสูงอีกด้วย

 

แต่เขาไม่ได้พิศวาสคุณหมออาสาอะไรนักหรอก รู้สึกไม่ค่อยถูกชะตาด้วยซ้ำเพราะต้องทำแข็งๆใส่เขาตลอด ไม่เหมือนพี่เมษากับพี่เจเจที่คุยเล่นกันได้อย่างสบายใจ ปริ้นซ์พ่นลมหายใจก่อนจะเดินตามแผ่นหลังกว้างไร้ผ้าผ่อนของคุณหมอขั้วฟ้าไป

 

ถอดไปเล้ยย เดี๋ยวก็ถูกยะหยาไล่ปล้ำ รายนั้นยิ่งบ้าผู้ชายหล่อๆอยู่

 

กรี๊ดดดๆๆ พี่หมอออ

“ … ”

 

นั่นไง พูดถึงยะหยา ยะหยาก็มา

 

ยะหยาเป็นลูกสาวผู้ใหญ่บ้าน ได้ลงไปในตัวเมืองเชียงใหม่บ่อยที่สุดทำให้มีเครื่องสำอางล้นมือแต่บนดอยไม่มีเน็ตให้ดู หยาก็เลยแต่งหน้าจัดกับทารองพื้นลอยกว่าสีหน้าไปซักหน่อย ปริ้นซ์หัวเราะเมื่อคุณหมอหันมาทำหน้าขอความช่วยเหลือหลังจากถูกสาวสวยของหมู่บ้านกอด

 

จริงๆนะ หยาน่ะสวยที่สุดในหมู่บ้านแล้ว

 

หมออ ถ้าหนูอยากท้องหนูต้องทำไงอะ

เอ่อ .. การจะตั้งครรภ์ได้ต้องเริ่มจากการมีเพศสัมพันธ์ก่อนครับ แต่ถ้าอายุเท่านี้ แนะนำว่าอย่าเพิ่งรีบดีกว่า

แต่หมอจ๋าา ก่อนจะมีเพศสัมพันธ์หนูก็ต้องมีผั .. เอ้ย มีแฟนก่อนปะคะหมอ

ก็แล้วแต่หยาเลยครับ -_-

ละถ้าหยาอยากท้องกะหมอ หมอต้องเป็นผั .. อุ้ย แฟนหยาก่อนมั้ยอ้ะ ปริ้นซ์แอบขำจนน้ำตาไหลอยู่คนเดียวกับคำถามของเด็กอายุสิบเจ็ดที่จิตใจและร่างกายเกินวัยไปมาก หยากอดแขนคุณหมอขั้วฟ้าแน่นก่อนจะเอาหัวแนบบนแผ่นอกแกร่งแบบเนื้อแนบเนื้อ

 

ขั้วฟ้าที่ได้แต่เก็บสีหน้างุ่นง่านใจคิดกับตัวเองว่าจะผัวก็ผัวเถอะ มาฟงมาแฟนอะไรกันอีก มาขนาดนี้ละแม่คู้ณ พยายามที่จะผละออกจากยะหยา แต่สาวเจ้าเกาะแน่นเป็นหมึก

 

ยะหยา ปล่อยหมอก่อนดีก่ ยามผิดผีละหยาตงไล่คุณหมอไปในเมืองเน้อ ปริ้นซ์ที่เห็นท่าไม่ดีแล้วเข้าไปช่วยคนอายุมากกว่าที่ยืนนิ่งเป็นเสาไฟฟ้าไปแล้วพูดขึ้นก่อนจะทำตาโตใส่ยะหยา

แต้เนาะ ปี้ปริ้น .. แต้ๆเลยนิ จะอั้นปล่อยก่อนเนาะ แต่ถ้าปี้หมอเหงา หยาว่างเสมออออ (จริงด้วยพี่ปริ้นซ์ จริงอย่างที่พี่ปริ้นซ์ว่า งั้นหยาปล่อยก่อนดีกว่า แต่ถ้าพี่หมอเหงา หยาว่างเสมอ)

 

ยะหยาปล่อยแล้ววิ่งไปอีกทางอย่างว่าง่าย ไม่รู้ครูพิ้นไปเก่งมาจากไหน พูดอะไรใครก็ฟัง .. ขั้วฟ้าหันไปมองหน้าอีกฝ่ายเหมือนเป็นการขอบคุณก่อนจะพรูลมหายใจออกมาแล้วเดินขึ้นไปที่ศาลาต่อ

 

คุณใส่เสื้อก็ดีนะครับ เดี๋ยวป้าๆในหมู่บ้านช็อกตายเอา

ขี้เกียจเดินไปเอาเสื้อใหม่

บ้านหลังข้างหน้าผมพักอยู่ครับ ใส่ของผมก่อนก็ได้ คนอายุน้อยกว่ายิ้มให้จนตาปิดก่อนจะกลายเป็นฝ่ายเดินนำหน้าขั้วฟ้าไปที่บ้านหลังเล็กๆที่ทำมาจากไม้ไผ่ มีไก่หลายตัวจิกเปลือกข้าวอยู่ใต้ถุนบ้าน มีดอกไม้ปลูกอยู่รอบๆดูสะอาดสะอ้าน เขามองคนที่ตัวเท่าดาวเหนือปีนขึ้นบันไดไปบนบ้านตัวเอง

 

ขั้วฟ้าใช้จังหวะที่อีกคนหายไปในบ้านชะโงกดูและพบว่าไม่มีอะไรมากมายในบ้านหลังเล็กๆนี้ มีแค่ฟูกนอน ตะเกียงสำหรับอ่านหนังสือ กระเป๋าเสื้อผ้าและชั้นวางของเล็กๆน้อยๆ

 

ห้องน้ำก็น่าจะเป็นห้องน้ำเดียวกันกับที่เขาและพวกเพื่อนๆต้องเดินมาใช้ ซึ่งก็คือสังกะสีที่มุงๆอยู่สุดกรอบสายตาเขานั่นเอง ตอนแรกก็คิดนะว่าเข้าไปแม่งต้องสกปรกแต่แม่งโคตรสะอาด สะอาดเหมือนมีแม่บ้านมาทำความสะอาดยี่สิบสี่ชั่วโมง

 

อย่างเดียวที่ยังลำบากอยู่ก็คือเรื่องกินเท่านั้น

 

อ้าว ไอ้ฟ้า กูนึกว่ามึงไปแดกข้าวแล้วซะอีก

กูรอเปลี่ยนเสื้ออยู่

ละนี่บ้านใครวะ

บ้านปริ้นซ์

ชิบหายละ กูเมมไว้ในสมองแป๊บ ตกดึกหากูไม่เจอคือกูมาที่นี่นะ

มึงเคยรู้สึกอยากย่ำยีอะไรมะ เมษาหันไปทำหน้าหื่นๆใส่เจเจ

ก็เจ้าของบ้านแงะ อ๊ายยยย ทั้งสองคนแท็กมือกันเหมือนกับว่าถูกใจนักหนา ขั้วฟ้าชูนิ้วกลางใส่หน้าเพื่อนที่คิดอกุศลได้ตลอดเวลา เข้าใจแหละว่ามันแพ้ความขาว ขนาดกับดาวเหนือยังเกือบลงไปชัก

 

ไอ้เด็กปริ้นซ์นี่ขาวกว่าดาวเหนืออีกมั้ง

 

อ้าว พี่เจ พี่ษา สวัสดีครับ

ไหว้ผั .. เอ้ย ไหว้พระเถอะครับลูก

 

ไอ้เหี้ยนี่ก็ยะหยาสอง

ขั้วฟ้ากลอกตาใส่เพื่อนที่จะผัวก็ไม่ผัว เบื่อพวกคนไม่จริงชิบหาย

 

เขารับเสื้อยืดสีเทามาจากครูพิ้นของเด็กๆก่อนจะสวมและพบว่ามันพอดีตัวแบบที่รัดนมจนเขาดูเหมือนเกย์หนุ่มกลางป่าใหญ่ ทำไงได้ น้องมันตัวเล็กกว่า ขี้เกียจบ่น ใส่ได้ก็ใส่ไป ไม่เรื่องมาก

 

ไปกินข้าวด้วยกันมั้ยน้องปริ้นซ์

อ๋อ ครับ ผมต้องรีบกิน ตอนบ่ายมีสอนวิชาภาษาไทยครับ

เออ ลืมถามเลย น้องปริ้นซ์เรียนมหาลัยอะไรครับ ขั้วฟ้ามองเพื่อนสองคนที่ผลัดกันถามคำถามเจ้าของผิวขาวๆกับรอยยิ้มใจดี เขาไม่ใช่คนคุยเก่งอะไรหรอก ถนัดฟังมากกว่า บนโลกนี้เขาพูดมากแค่กับเพื่อนแล้วก็น้องชาย แค่นั้นเอง

 

มหาลัย C ครับ

มาเป็นครูอาสาแบบนี้เรียนครุเหรอ

อ๋อ ผมเรียนอักษรเอกอิ๊งครับ ฮ่าๆ

เวร แล้วทำไมพาตัวเองมาลำบากขนาดนี้ลูกเอ๊ย เจเจทำหน้าเห็นอกเห็นใจ ที่จริงอยากดึงน้องเข้ามากอด แต่เกรงว่าจะยังไม่ถึงเวลา

บ้านผมอยู่เชียงใหม่ครับพี่ พอดีปิดเทอมว่างๆเลยอยากมาลองทำอะไรใหม่ๆดู

แต่มันลำบากมากนะเนี่ย ไหนจะขึ้นเขา ลงดอย สอนหนังสือ ทำงานนั่นงานนี่ ช่วงที่พวกพี่ยังไม่มา เราก็ต้องทำทุกๆอย่างเลยเหรอ

อ่า ก็ใช่ครับ ไม่ได้ลำบากอะไรหรอกครับ ผมตัวตั้งโต ทำได้สบายๆอยู่แล้วครับ

 

สองหนุ่มทำหน้าเอ็นดูหนักมาก ตัวตั้งโตที่ไหน ตัวนิดเดียวแถมยังตัวบางน่าจับมากอด เวลาพูดก็เนิบๆน่าฟังมีจังหวะจะโคน ปากแดงกระจุ๋งกระจิ๋งตามประสาคนเหนือ ผิวขาวออร่ายิ่งกว่าใครที่เคยเจอแถมกิริยามารยาทน่ารักเว่อร์อะไรเว่อร์ จิตใจก็โอบอ้อมอารี

 

เนื้อคู่กูแม่งอยู่บนดอยว่ะ เอาจริงงงง

 

เลิกคิดเหี้ยๆละหลีกทางไป ขั้วฟ้าตบหัวเพื่อนสองคนที่ตาเยิ้มมองปริ้นซ์อย่างปิดไม่มิดก่อนจะกระแทกไหล่ทั้งเจทั้งษาแล้วเดินเข้าไปในศาลาเพื่อกินหมูย่างกลิ่นหอมฉุย

 

มันหัวร้อนทำไมวะ

สงสัยเห็นน้องปริ้นซ์แล้วคิดถึงน้องตัวเอง พวกหวงน้องเข้ากระดูกดำ

น่ากลัวชิบหาย

ตัวกูสั่นละเนี่ย กลัว ปริ้นซ์มองพี่ๆสองคนที่กระซิบแล้วกอดกันพลางทำตัวสั่นงกๆแล้วได้แต่ส่ายหัวยิ้มๆ อายุก็ปาไปเกือบจะสามสิบกันแล้วแต่ยังดูร่าเริง คอยเล่นมุกให้ขำตลอดเวลาแถมตั้งแต่พี่ๆเขามางานเขาก็เบาลงเยอะ ค่อยได้สอนหนังสือทั้งปอต้นปอปลายแบบจริงจังหน่อย

 

ปริ้นซ์เดินเข้าไปในศาลาที่ทุกคนในหมู่บ้านมาช่วยกันทำอาหารกลางวันให้คุณหมอขั้วฟ้าและเพื่อนๆ จะบอกว่าเห่อก็ว่าได้ ชาวบ้านไม่เคยเห็นใครหล่อขนาดนี้มาก่อนแถมยังไม่ได้หล่อแค่คนเดียว หล่อทั้งสามคน ตัวสูง หุ่นดี ว่าง่าย ใช้งานสะดวก บางคนถึงกับคิดว่าพี่ๆเป็นดาราที่ปลอมตัวมาถ่ายรายการบนดอย

 

ปริ้นซ์ก็ได้แต่ขำเพราะไม่อยากดับฝันคนแก่

 

อ้ายปริ้นนนซ์ มาล่ะก๊ะ มาเน้อ หมูย่างอยู่เพ้ละอันนี้น้ำจิ้มหนา บ่ลำก็ยะเอาใหม่เน้อ (น้องปริ้นซ์ มาละเหรอ หมูย่างอยู่ทางนี้นะจ๊ะ แล้วนี่ก็น้ำจิ้ม ถ้าน้ำจิ้มไม่อร่อยทำใหม่เองนะ)

ขอบคุณครับป้า

อ้ายปริ้นซ์ ขนมนี่ก็มีเน้อ เอาก่ (น้องปริ้นซ์ ขนมก็มีนะ เอามั้ยลูกก)

อ้ายปริ้นซ์ น้ำม่าป้าวก่ (น้องปริ้นซ์ น้ำมะพร้าวมั้ยยยย)

 

ทั้งคนหนุ่มคนแก่ที่รุมคุณครูอาสาซึ่งขั้วฟ้าเข้าใจแล้วว่าเป็นที่รักขนาดไหนทำให้ได้แต่มองแล้วอมยิ้ม มันพาลให้นึกถึงดาวเหนือที่มักจะถูกเอ็นดูแบบนี้ ซึ่งเขาเข้าใจว่ากับดาวเหนือน่ะเอ็นดูเพราะนิสัยที่มันน่าหยิกกับหน้าเด๋อๆหัวยุ่งๆที่ดูซน

แต่กับเด็กคนนี้

ป้าครับ มือนี่ไปโดนอะหยังมาแหมแล้ว ปริ้นซ์บอกหื้อตายาไง(ป้าครับ มือไปโดนอะไรมาอีกแล้ว ปริ้นซ์บอกให้ทายาไง)

ป้ายะยาหายไปไหนก็บ่ฮู้นะกา (ป้าทำยาหายไปไหนก็ไม่รู้แล้วน่ะซิ)

ยามปริ้นซ์ไปเอาใหม่ฮื้อที่ศูนย์แพทย์หนาครับ แต่ห้ามทำหายแหมละหนา (เดี๋ยวปริ้นซ์ไปเอาใหม่ให้ที่ศูนย์แพทย์นะครับ แต่ห้ามทำหายอีกแล้วนะครับ)

 

น่าจะโดนรักเพราะมีจิตใจที่ดี โดนรักเพราะว่าอบอุ่น .. และอ่อนโยน เหมือนกับน้ำค้างตอนเช้าๆ เหมือนกับดอกไม้ที่ต้องรอทั้งปีเพื่อให้ออกดอกหรือเหมือนกับอะไรๆที่หยุดเวลาไว้ได้ด้วยรอยยิ้มที่เที่ยวชโลมใจใครเขาไปทั่ว

 

หมอเจ้า กิ๋นหมูย่างนี่เน้อ นั่งข้างน้องปริ้นซ์ฮั่นเน้อ

เอ่อ ..

นั่งๆ ชี้ให้ดูว่าต้องนั่งตรงไหนเพราะเดาว่าคุณหมอคงเข้าใจไม่หมด ขั้วฟ้านั่งลงข้างๆปริ้นซ์ที่เพิ่งเสร็จจากการดุคุณป้าท่านหนึ่งที่น่าจะเป็นตุ่มใสตามมือจากการแพ้ผงซักฟอกหรือโลหะหนักบางอย่าง

ข้าวเหนียวครับ พอไหวมั้ย

กินเป็น

อันนี้หมูย่างครับ อาจจะดูไหม้ๆหน่อยแต่กินได้ พวกคุณป้าน่าจะใส่ซีอิ๊วดำกับน้ำมันหอยเยอะไปหน่อ ..

 

หงับ

 

ขั้วฟ้าที่งับหมูย่างในมือคนอายุน้อยกว่าที่เอาแต่พูดจ้อแก้ตัวให้ทุกสิ่งมีชีวิตบนโลกเพราะกลัวเขาจะกินไม่ได้อย่างนั้นอย่างนี้เคี้ยวและกลืนหมูชิ้นนั้นลงคอก่อนจะพูดขึ้น

 

อร่อยดี

เอ่อ ..

ไอ้ฟ้า น้องปริ้นซ์ กินไรกัน กินด้วยยย

โห ดูน่าอร่อยกว่าแกงกบเมื่อวานมาก

แต่กูได้ยินว่าขากบอร่อย เราควรลองมั้ยวะ

กูกลัวที่หัวมันลอยขึ้นมา ไม่ได้กลัวเรื่องรสชาติอะไรเลย กูกลัวกบ ปริ้นซ์หัวเราะออกมาเพราะพี่เมษาแหวเสียงดัง มันทำให้นึกถึงเพื่อนของเพื่อนสนิทเขาที่อยู่ต่างมหาวิทยาลัย

 

พี่เมษาทำให้เขาคิดถึงไม้ทีเพื่อนของคาบคลื่นที่ชอบแซว ชอบหยอด ทำเป็นตามจีบเขาอยู่พักใหญ่ๆแล้วก็หยุดไปเพราะคงจะเข้าใจว่าเขาไม่เล่นด้วยจริงๆนั่นแหละ

 

กินอันนี้ซิน้องปริ้นซ์ อร่อยนะ

น้ำมะพร้าวนี่ก็หวานชื่นใจ กินของพี่ดีกว่า

คือว่า ..

… ”

คือผมว่าพี่ๆกิ .. อื้อ! คุณหมอขั้วฟ้ายัดข้าวเหนียวที่มีหมูย่างอยู่ด้านในใส่ปากคนที่เอาแต่เงอะๆงะๆกับการปฏิเสธน้ำใจคนอื่น ไม่รู้ชาตินี้เคยปฏิเสธใครเป็นจริงๆจังๆบ้างมั้ยหรือเกรงใจทุกคนที่โตกว่าไปหมด ตาคมมองเด็กบางคนที่เคี้ยวไปมองหน้าเขาไปแบบเคืองๆ

 

เออ เคืองก็เป็นว่ะ

 

สัดฟ้า มึงทำอะไรเนี่ย

เดี๋ยวน้องสำลักทำไง ไอ้หมอเลว

ไม่มีจรรยาบรรณทางการแพทย์เลย

เป็นผัวคนไข้ระหว่างรักษา แบบนั้นค่อยด่ากูว่าไม่มีจรรยาบรรณ

พูดไรบัดสีชิบหาย เจกอดตัวเองก่อนจะทำท่าสั่นงกๆแบบที่ทำเสมอเวลาแกล้งขั้วฟ้า ปริ้นซ์ที่เคี้ยวและกลืนลงคอไปแล้วจนได้มองหน้าขั้วฟ้าอย่างเอาเรื่อง

 

ทำไมแกล้งกันเก่งชะมัด

 

มองอะไร เราน่ะ

… ”

หรือว่าอยากเป็นเมียหมอ?”

 

เนี่ย .. แล้วพอแกล้งเยอะๆ

เขาก็ดัน ..

 

ไอ้เหี้ยฟ้า หยุดเลย

น้องปริ้นซ์เป็นเหมือนผ้าขาว เป็นหัวใจของอมก๋อย มึงจะมาพูดแบบนี้ไม่ได้!

ฮึ :-)

 

เขินขึ้นมาจริงๆซะงั้น

  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

☁︎ 

 

 

ฝันดีครับป้า แหมกำปริ้นซ์จะไปอาบน้ำละครับ ปริ้นซ์บอกลาคุณป้าที่อยู่บ้านใกล้ๆ แกเอาขนมนึ่งมาให้แล้วก็อยู่คุยยาวจนเขาต้องเดินไปส่งถึงหน้าบ้านเพราะกลัวคุณป้าแกสะดุด

 

คนตัวบางบิดขี้เกียจอย่างเมื่อยล้าเมื่อขึ้นบ้านตัวเอง วันนี้เป็นอีกวันที่เหนื่อยเพราะต้องจับเด็กปอต้นใส่กระด้ง สอนทั้งวิชาภาษาไทยแล้วก็วิทยาศาสตร์ ให้ทำการทดลองเล็กๆน้อยๆที่เสิร์ชๆในเน็ตแล้วปริ้นท์ใส่กระดาษมาไว้ก่อนจะขึ้นดอย

 

ที่อมก๋อยสัญญาณมือถือแทบจะไม่มี เขาต้องไปยืมโทรศัพท์ยะหยาโทรหาพ่อกับแม่วันละครั้ง แมคบุ๊คที่เอามาด้วยก็กลายเป็นง่อยเพราะทำอะไรไม่ได้ ไม่มีอินเทอร์เน็ตแต่ที่โรงเรียนน่ะมีคอมอยู่หนึ่งเครื่องที่ใช้เน็ตได้ ซึ่งก็ไม่ได้แย่มากนักเพราะนอกจากเรื่องเน็ตกับสัญญาณโทรศัพท์ เขาก็โอเคกับทุกอย่าง

 

เขาชอบที่ผืนป่าโอบล้อมหมู่บ้านไว้แบบนี้ วันไหนฝนตกก็จะได้ยินเสียงกบกับจิ้งหรีดร้องดังระงมไปทั่ว .. เป็นเสียงที่เด็กในเมืองแบบเขาโหยหา เสียงของธรรมชาติและที่สำคัญ คืนไหนฟ้าเปิด แค่มองจากระเบียงบ้านก็จะเห็นดาว

 

คืนนี้ก็เหมือนกัน

 

ปริ้นซ์ออกไปยืนที่ระเบียงหลังบ้านไม้ไผ่หลังเล็กๆของเขา เป็นบ้านของครูอาสาคนเก่าเมื่อปีก่อน ที่จริงที่นี่มีครูประจำอยู่หนึ่งคน แต่ครูคนนั้นลาคลอดหนึ่งเดือนครึ่ง ทำให้เขาได้มาเป็นครูอาสาแบบงงๆทั้งที่น่าจะอีกหลายเดือนกว่าจะถึงเวลาจริงที่ควรจะได้มา

 

แต่ก็ไม่เป็นไร เขารักที่นี่ ถึงจะมาอยู่ได้ก่อนหน้ากลุ่มของพี่เมษาอาทิตย์กับอีกสามวันก็ตาม

 

ดาวคะ .. พี่ฟ้าไม่มีสัญญาณจริงๆ

 

เสียงนุ่มๆที่คุ้นหูนั่นทำให้สายตาสอดส่องหาต้นตอของเสียง คุณหมอคนเดียวของดอยนี้ยืนถอดเสื้อ(อีกแล้ว) ท้าอากาศหนาวยามค่ำคืนอยู่หน้าห้องน้ำที่มุงด้วยสังกะสี ผมหน้าถูกคาดขึ้นด้วยที่คาดผมเผยให้เห็นกรอบใบหน้าหล่อเหลาร้ายกาจ

 

น่าอิจฉา .. ที่ดูดีได้ขนาดนั้น

 

คิดถึงสิ ไม่คิดถึงได้ยังไง

 

คุยกับแฟนแหงๆไม่ต้องเดา หวานหยดย้อยซะขนาดนั้น แทนตัวเองว่าพี่ฟ้าแถมยังพูดจาเพราะพริ้งน้ำเสียงอบอุ่นชวนหลง ต่างจากเวลาทีี่คุยกับเขาหรือเด็กๆที่โรงเรียนที่ฟังกี่ทีก็ดูเหมือนอันธพาล

 

พี่ฟ้ายืมโทรศัพท์เมษาโทรหาดาวไง คงจะโทรได้วันละครั้งสองครั้งเดี๋ยวมันก็ล้อพี่ฟ้าอีก

 

ปริ้นซ์ใจหายวับในตอนที่พลิกตัวเข้ามาหลบในห้องได้ทันเพราะจู่ๆคุณหมอก็มองขึ้นมาที่ระเบียงบ้านเขาซะเฉยๆ เขาได้ยินเสียงนุ่มๆนั่นบอกลาคนที่ปลายสายแล้วก็เงียบไปแต่ยังไม่มีเสียงน้ำ

 

ฮู่ววว เจ้าของบ้านพรูลมหายใจออกมาอย่างโล่งอกที่ไม่โดนจับได้ ไม่งั้นล่ะคงโดนแกล้งต่ออีกยกใหญ่เพราะเมื่อเย็นเจอกันอีกทีคือตอนที่คุณหมอไปคุยกับวีอะ หัวโจกประจำปอปลาย ตัวอ้วนตุ๊ต๊ะใส่เสื้อกันหนาวสีแดงคอตั้ง คุยไปคุยมากลายเป็นพวกกันซะงั้น

 

ความซวยจะมาตกที่ใครได้อีกนอกจากเขา เพราะเด็กๆปอปลายโดดเรียนไปช่วยเกษตรกรแห่งอมก๋อยปลูกข้าวโพดกันหมดทั้งชั้น ปริ้นซ์น่ะควันออกหู แต่ก็ทำอะไรไม่ได้เพราะคุณหมอก็ทำคนเดียว น่าสงสารไม่หยอก

 

แต่จะยอมครั้งนี้เป็นครั้งสุดท้าย!

 

เฮ้ยยย!!

 

คนที่กำลังจะเดินออกไปนอกระเบียงเพื่อดูดาวอีกครั้งร้องเสียงดังเพราะตัวสูงๆขาวๆ ใบหน้ากวนประสาท ขี้แมลงวันใต้ตาซ้ายกับริมฝีปากขึ้นสีสดเสมอทั้งๆที่เห็นว่าแอบสูบบุหรี่กับพี่เมษาอยู่หลังหมู่บ้านดั๊นมาอยู่ตรงหน้าซะได้

 

แอบฟังคนอื่นคุยโทรศัพท์

ผมเปล่า คะ..คุณนั่นแหละ ปีนบ้านคนอื่นได้ไง

บ้านคนอื่นที่ไหน บ้านครูพิ้น ก็รู้จักกันอยู่

… ”

 

กะ กวนประสาทจริงโว้ย :-(

 

ผมชื่อปริ้นซ์

พิ้น บอกแบบหน้าตายแต่นัยน์ตาโคตรกวนประสาท ปริ้นซ์ถลึงตาใส่คุณหมอที่ดูยังไง๊ยังไงก็ไม่เหมือนเลยซักนิด ทั้งเจาะหู ทั้งสูบบุหรี่แถมยังดูเจ้าชู้ตัวพ่อ

พี อาร์ ไอ เอ็น ซี อี อ่านว่าปริ้นซ์ 

เจ้าชาย

 

ตึกตัก .. ตึกตัก

 

ชื่อที่เพื่อนๆชอบเรียกและไม่เคยรู้สึกอะไรเลยกลับทำให้ใจเต้นแรงขึ้นมาจนน่าโมโห ปริ้นซ์นิ่งไปเพราะกลัวว่าถ้าขยับไปใกล้ คนที่เชี่ยวชาญด้านร่างกายแบบนี้จะได้ยินเสียงหัวใจเอา

 

หรือจริงๆชื่อเจ้าชาย?”

ป เปล่าซักหน่อย

ชื่อเจ้าชาย?”

ผมบอกว่าเปล่าไงเล่า ปริ้นซ์หลับหูหลับตาบอกเพราะทุกครั้งที่อีกฝ่ายทวนก็ไม่หยุดที่จะขยับหน้าเข้ามาใกล้เรื่อยๆ ถอดเสื้ออยู่ด้วยแท้ๆ เป็นชีเปลือยหรือไง ผ้าผ่อนน่ะไม่เคยจะใส่เล้ยยยยย

ทำไมบ้านนี้อุ่น

แล้วบ้านคุณหนาวหรือไง

อือ เหมือนช่องฟรีซ

ย้ายได้นะครับ บ้านมีอีกหลายหลัง .. เอ่อ คุณอย่าเดินไปทั่วได้มั้ย ปริ้นซ์ถามคนที่ออกตัวเดินไปทั่วห้องเขาแล้ว ไหนจะไล่ดูหนังสือบนชั้น มองผ้าห่ม คุ้ยแบบฝึกหัดสำหรับวันพรุ่งนี้ให้นักเรียนที่กองอยู่เต็มโต๊ะทำงานและอย่างสุดท้าย .. หยิบน้ำหอมของเขาขึ้นมาดมพลางมองหน้าเขาไปด้วย

 

สายตาแบบนี้

แม่ง

 

ใช้ชาเนล?”

 

โคตรอันตราย

 

แปลกเหรอครับ

ไม่แปลกแต่เลือกได้ดี

… ”

พรุ่งนี้ก็ฉีดซิ จะได้รู้ว่าเวลาอยู่บนตัว มันจะหอมเหมือนในขวดมั้ย

 

ปริ้นซ์เอามือปิดหน้าตัวเองเพราะไม่อยากมองหน้าคนที่ร้ายกาจขนาดนี้ได้ยังไงอีกแล้ว ทำไมวิธีการพูดนั่นมันดูเซ็กซี่ ทำไมเขามาใจเต้นกับผู้ชาย ทำไมถึงได้หล่อได้ขนาดนั้นทั้งๆที่ห้องมันมืด .. ทำไมไม่หยุดแกล้งกันซักที

 

เอามือปิดหน้าทำไม

คุณอย่ายุ่งเลย

เป็นอะไร บอกพี่หมอสิครับ ทำเสียงทะเล้นแบบที่รู้ว่าจงใจแกล้ง แถมไอ้สรรพนามพี่หมอนั่นมันมีไว้หลอกให้เด็กสาวใจเต้นไม่ใช่หรือไง แล้วทำไมล่ะ ทำไมผู้ชายอกสามศอกแบบเขาที่แม้แต่โดนไม้ทีเดือนสถาปัตยกรรมเต๊าะมาร่วมสองเดือนไม่เคยจะสะทกสะท้านใจเต้นเหมือนกำลังพาตัวเองดิ่งลงเหวซะได้

 

คุณไปอาบน้ำเลย

ได้

 

เฮ้ย ง่ายจนน่าแปลกใจ

 

เดี๋ยวอาบแล้วขึ้นมานอนนี่ :)

เฮ้ย ไม่ได้นะครับ

ไม่สน มันอุ่น

แต่คุณก็ไม่ได้ดูขี้หนาวเลย คนอะไรถอดเสื้อเดินไปมาทั้งๆที่อากาศมันเย็นขนาดนี้ ปริ้นซ์สู้สุดชีวิต เป็นตายร้ายดียังไงก็ไม่นอนด้วยเด็ดขาด ไม่ปลอดภัย

 

โคตรจะไม่ปลอดภัย

 

กลัวเหรอ

ทำไมผมต้องกลัว เถียงคอเป็นเอ็นเพราะไม่ได้กลัว แต่สำหรับขั้วฟ้า ดูยังไงก็เหมือนหมาตัวเล็กๆที่กำลังเห่าขู่ ตอนแรกเขาคิดว่าเด็กคนนี้เหมือนดาวเหนือ

 

แต่จริงๆแล้วไม่เหมือนเลยซักนิด ที่อยากแกล้งตลอดเวลาเป็นเพราะว่าเด็กคนนี้แทนตัวเองว่าปริ้นซ์ เรียกคนอื่นว่าพี่แต่ดันใช้คำว่าผมกับคุณแค่กับเขา แถมยังไม่กล้าสบตาแต่กล้าที่จะต่อกร กล้าเถียง ไม่ยอมเด็ดขาดเลยกับมนุษย์ขั้วฟ้า

 

เขาชอบนักล่ะ กำราบเด็กดื้อน่ะ

เหมือนวีอะที่แค่บอกว่าจะซื้อพีเอสพีมาให้ก็ยอมเป็นพวกซะงั้น

 

รั้นเหมือนกันนะเราน่ะ

ก็คุณชอบยั่ว

 

แล้วกับเด็กคนนี้ล่ะ ต้องเอาอะไรกำราบให้เลิกดื้อ

 

ยั่วแบบไหน

ยั่วโมโหไง แค่นี้ก็ไม่เข้าใจ

นึกว่ายั่วแบบนี้ ทำท่าจะถอดกางเกงที่ตัวเองใส่อยู่จนปริ้นซ์ต้องเข้าไปดันตัวอีกคนให้ออกไปจากบ้านก่อนจะดันหลังให้เดินลงบันไดไปเพื่อไปอาบน้ำซักที นี่ถ้าไม่ยอมก็คิดว่าจะไหว้แล้วจริงๆด้วย

 

คุณไปอาบน้ำเลย ผมขอร้องล่ะ

ก็ได้ วันนี้พอแค่นี้ก่อน เดี๋ยวเด็กมันช้ำตายเอา

ฮึ่ย

โมโหไปเหอะ ยิ่งอยากแหย่

 

ขั้วฟ้าหัวเราะออกมาจนเขี้ยวเล็กๆปรากฏขึ้นเหมือนกับเด็กแสบ ทำไมคนที่อายุเกือบจะสามสิบแล้วแบบนี้มีมุมที่น่ารัก ปริ้นซ์ตั้งคำถามเป็นรอบที่ร้อยกับผู้ชายตรงหน้าและแน่นอน ตั้งหนึ่งคำถามกับตัวเอง

 

ว่าทำไมรู้สึกดี

 

ฝันดีครูพิ้น

ปริ้นซ์

บายครูพิ้น

ปริ้นซ์โว้ยยยยย

:-)

 

ที่เขาแกล้ง

 




tbc.

















ตั้งแต่ยังไม่เปิดเรื่องเกาะมีคนเปงเมียในมโนพี่ฟ้าเยอะมาก

ปัจจุบันทั่วประเทศไทยมีเมียอำเภอละคน ส่วนตัวนี่เปงเมียสาขาชานเมือง

ไม่เคยแต่งเมะแบบนี้แต่รู้สึกชอบ ฮืออออออออ แล้วก็เอ็นดูปริ้นซ์มากเว่อร์

ที่เป็นปริ้นซ์เพราะจะได้ครูพิ้นได้ น่าหยิกดีจัง ชื่อน้องแปลว่าเจ้าชาย prince นั่นแหละเด้อ

อย่าลืมติดแท็ก #ขั้วฟ้าของผม ในการประกาศในโลกรู้ว่าหมอฟะกับครูพิ้นน่ารักแค่หนาย

เราจะผ่านคุกนี้ไปด้วยกัน จับมือกันไว้แน่นๆค่ะ ปล่อยให้ไฟนรกแผดเผาเรา

สิบปีก็สิบ ดิชั้นเขียนเรื่องนี้ขึ้นเพื่อพิสูจน์ว่านรกมีจริงมั้ย อิ___อิ

ถ้าเม้นเยอะ ติดแท็กแยะก็อัพไว แชปไม่เยอะแต่แต่ละตอนห้าหกพันคำขึ้นหมดเด้อ

รักเสมอออเลยยย แล้วพบกันเด้อ

มะเหมี่ยวเอง

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.914K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

20,261 ความคิดเห็น

  1. #20244 shshshx (@shxtaop) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2563 / 14:31
    ชอบผู้ชายขี้แกล้งสินะ
    #20,244
    0
  2. #20227 MaiL-MelodY (@dorathekid) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2563 / 22:52
    โอยยยย พี่ฟ้าาาา ดีต่อใจเหลือเกิน
    #20,227
    0
  3. #20207 Melodyjubjub (@Melodyjubjub) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 10:51
    เพิ่งเริ่มอ่านก็รู้สึกหลงรัก ครูพิ้นแล้ว
    #20,207
    0
  4. #20189 Foxgo_O (@Foxgo_O) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 14:30
    หลงปี้หมออออ
    #20,189
    0
  5. #20169 PamKwanjira (@PamKwanjira) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 เมษายน 2563 / 12:05
    งื้ออออออ น่าร้าาาาาาาก
    #20,169
    0
  6. #20162 PTpiyarat2005 (@PTpiyarat2005) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 เมษายน 2563 / 19:09
    น่าจะใช้คำว่า บ่า แทน บ้า

    นะคะอ่านขัดใจง่ะ
    #20,162
    0
  7. #20156 pitcha0506 (@pitchayn) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 มีนาคม 2563 / 15:27
    พี่หมอขี้แกล้ง
    #20,156
    0
  8. #20149 MyUniverseOSH (@MyUniverseOSH) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 มีนาคม 2563 / 20:23
    เมษากับเจเจทำให้เราคิดถึงไม้ทีกับปกป้อง ไม้ทีกับปกป้องมีคู่มั้ยคะไรท์
    #20,149
    0
  9. #20135 Spices_smile (@igot7ibambam) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 มีนาคม 2563 / 13:28
    รอเถ้อะะะะะะะะ
    #20,135
    0
  10. #20118 ★ดวงดาว★ (@iamyeenny) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2563 / 07:34
    อ้ายหมออ จะหลอกกิ๋นเด็กก่!!!!
    #20,118
    0
  11. #20106 babypearly_ (@babypearly_) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2563 / 10:15
    แหมมมมมม พี่หมอออ คนเขาดูออกกกก
    #20,106
    0
  12. #20056 12311232123312 (@12311232123312) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 มกราคม 2563 / 20:03
    น่ารักกก เจ้าชาย
    #20,056
    0
  13. #20051 Nisaratkk (@Nisaratkk) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 มกราคม 2563 / 15:36
    แหมพี่หมอออออออ
    #20,051
    0
  14. วันที่ 18 พฤศจิกายน 2562 / 21:11
    อ่ยยย โคตรน่ารักก พี่ฟ้าอยากแกล้งหรือชอบน้องแล้วเนี่ย5555555555
    #20,032
    0
  15. #20002 Phakchira_Ice (@Phakchira_Ice) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 กันยายน 2562 / 22:41
    ให้ตายเถอะ น่ารักมากเลยฮือ
    #20,002
    0
  16. #19994 orraphin25 (@orraphin25) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2562 / 14:30
    โอ๊ย น้ำตาเลยไหลเลย ตลก555
    #19,994
    0
  17. #19984 dbsgsjg7 (@md_dbsg_sj) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2562 / 16:48
    พี่ฟ้าในแล้วแต่ดาวที่ดูนิ่ง หายไปไหน ทำไมมีแต่พี่หมอคนร้ายกาจแบบนี้555555
    #19,984
    0
  18. #19971 AnitraSiritum (@AnitraSiritum) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2562 / 16:08
    โอ้ยยย แพ้คำว่าคะของพี่หมอ แต่กะล้อนไปนะ น้องปริ้นซ์น่ารัก แกล้งเค้านักเดี๋ยวจะหลงโงหัวไม่ขึ้น
    #19,971
    0
  19. #19965 HaeMay (@HaeMay) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2562 / 21:20
    พี่คะ เบาค่ะพี่เบาาา น้องเขินหมดแล้วนั้น
    #19,965
    0
  20. #19959 doublendoubleo (@nnjtmmq) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 10:02
    อย่างกวนเลยคุณหมอ
    #19,959
    0
  21. #19951 _Rattanawadee (@_Rattanawadee) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2562 / 14:41
    พระเอกมีเสน่ห์มากกก กวนเป็นอยากเป็นเมียสุดเ
    #19,951
    0
  22. #19942 fayfai2302 (@fayfai2302) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2562 / 12:02
    กวนนะเราาา
    #19,942
    0
  23. #19934 namfon-ufa (@namfon-ufa) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2562 / 06:40
    เกลียดชื่ออมก๋อยได้ก่55555 นึกในใจภาษาเธอสวย อ่านง่าย เจออมก๋อยเข้าไปเงิบบ
    #19,934
    0
  24. #19924 LoveJYH PRIM BOICE (@jyhmonters1989) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2562 / 23:50
    น่ารัก
    #19,924
    0
  25. #19923 smile My.iD (@mildpae-1997) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2562 / 09:43
    แง ใจเต้นตุบตับเลย
    #19,923
    0