แ ล้ ว แ ต่ ด า ว (end.)

ตอนที่ 11 : chapter 9 - น้ำทะเล

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 126,418
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,655 ครั้ง
    11 พ.ย. 60



you are not a star, the sky can't hold you

not a flower, the earth spits you up

not light nor nature

you are love .. you are enough

 


/


 

คาบคลื่นจุดบุหรี่มวนที่เท่าไหร่ก็ไม่รู้ของวัน จรดมันลงที่ริมฝีปากแล้วสูบเข้าปอด เขานั่งนิ่งๆ ทิ้งขาลงบนสะพานที่สูงจากน้ำทะเลหลายเมตรเช่นเดียวกันกับที่ดาวเหนือทำ

 

ตาช้ำๆนั่นหลอกเขาไม่ได้อีกแล้วว่าไม่ได้ร้องไห้ เพราะเขาเห็นน้ำตา .. ไม่รู้ว่าร้องไห้ทำไมหรือเพราะอะไร แต่ก็รู้ว่าไม่ใช่ครั้งแรกของวันที่ร้องไห้ เขาเองไม่ใช่คนพูดเก่ง คงจะทำได้แค่นั่งอยู่ตรงนี้ไปเรื่อยๆจนกว่าดาวเหนือจะพอใจ

 

ก็แล้วแต่มาตลอดนั่นแหละ

 

อึดอัดมั้ย เราไม่ได้ตั้งใจจะร้อง

อือ ไม่เป็นไร

 

แล้วแต่ดาวทุกดวงบนท้องฟ้า

จะเป็นดวงนั้น

ดวงนู้น

หรือดวงนี้ที่นั่งอยู่ข้างๆกันก็ได้

 

ช่วงนี้เราไม่ค่อยดีคลื่นเข้าใจสิ่งที่ดาวเหนือบอกว่าไม่ดี มันคงเป็นอะไรข้างในที่อธิบายออกมาไม่ถูก ดวงไฟสีส้มจางๆที่ทอดยาวมาตลอดสะพานทำให้เขามองเห็นหน้าอีกฝ่ายได้ชัดเจน

 

วันนี้ดาวเหนือดวงนี้หรี่แสง ไม่แสบตา ไม่เจิดจ้า .. สบายตา

 

แม่ตั้งชื่อเราว่าดาวเหนือเพราะมันเป็นดาวที่สว่างที่สุดบนท้องฟ้า

“ … ”

แล้วก็เป็นดาวที่ไม่ขยับหรือเคลื่อนที่ไปไหนเหมือนดาวดวงอื่น .. คนที่หลงทางกลางทะเลถึงได้ใช้นำทาง แม่อยากให้เราโตขึ้นเป็นคนที่นำทางใครซักคนไปในทิศทางที่ดีได้ ที่มาของชื่อทำให้คนฟังเข้าใจแจ่มแจ้งว่าการหลงทางแล้วเจอดาวซักดวงคอยนำทางให้ มันจะทำให้หัวใจพองโตขนาดไหน

เราไม่รู้ว่าจะเป็นดาวแบบนั้นได้มั้ย แบบที่จะนำทางใครไปในทิศทางที่เขาต้องการ

ก็แล้วแต่ดาว

… ”

ถ้าเป็นคลื่นก็คงจะแล้วแต่ดาว ถ้าเชื่อในดาวดวงนั้น ไม่ว่ามันจะพาไปในทิศทางไหนก็คงจะดีทั้งนั้น มือที่ใหญ่และอุ่นลูบผมนุ่มราวกับปลอบเด็กๆ ดาวเหนือก้มหน้ามองรองเท้าแตะตัวเอง

 

ทะเลที่อยู่ใต้ฝ่าเท้าเขาดูสงบนิ่งแต่เขาเชื่อว่าภายใต้ผืนน้ำนี้จะต้องปั่นป่วน .. คาบของคลื่น ยิ่งมากยิ่งเห็นได้ไม่ชัดเจน กว่าจะรู้ตัวอีกที ถ้าเผลอพาตัวเองตกลงไป

 

คงจะไม่ได้ขึ้นมา

 

กลับกันมั้ย เดี๋ยวพวกนั้นเป็นห่วง

 

เหมือนกับที่เขาเป็นอยู่ตอนนี้

 

เจ็บเพราะคาบคลื่น

หายดีก็เพราะคาบคลื่น

ร้องไห้ก็เพราะคาบคลื่น

ยิ้มได้อีกครั้งก็ยังเป็นเพราะคาบคลื่น

 

อือ กลับกันคลื่นลุกขึ้นก่อนตามด้วยดาวเหนือที่ปัดกางเกงตัวเองแล้วก็เดินตามเจ้าของแผ่นหลังกว้างไป .. ไม่เคยคิดหรอกว่าวันนึงจะได้กลับมามองอีกฝ่ายแบบนี้

 

นั่นไง มาโน่นละ โลกทั้งใบของมึง

เฮ้ย ไม่ใช่ซักหน่อย มึงหุบปากไปเลยไอ้เน

แอบมองเก่ง อย่าคิดว่ากูไม่รู้นะว่ามึงแอบทำงานวิชาศิลปะไปส่งให้มันอีกแล้วน่ะ งานตัวเองเสร็จรึยังสาด เกรดออกมามันคงงงอะนะว่าพระเจ้าองค์ไหนประทานมาให้แม่ง

เงียบหน่าาาา

 

ความทรงจำตอนมัธยมไหลกลับมาในหัวเหมือนเม็ดทรายที่ถูกกรอกลงไปในนาฬิกาใหม่ ดาวเหนือกระตุกเสื้อคาบคลื่นเบาๆ คนตัวสูงกว่าหันกลับมามองพร้อมกับใบหน้าที่บ่งบอกว่ารอฟังอยู่

 

ตอนมอห้าได้เกรดศิลปะเท่าไหร่เหรอ

สี่

แล้วตอนมอหกล่ะ

หนึ่งจุดห้า ดาวเหนือยิ้มเพราะความพยายามของเขามันมีความหมาย อย่างน้อยก่อนจะไปเยอรมันเขาก็ทำงานวิชาศิลปะที่คาบคลื่นไม่เคยทำส่งเลยซักครั้งส่งให้จนครบและได้เกรดสี่มาจริงๆ

 

รอยยิ้มกว้างแบบนั้นบนหน้าของดาวเหนือทำให้คนที่มองอยู่ยิ้มตาม แม้จะเบาบางแต่มันก็ทำให้คนตัวเล็กกว่าใจเต้นแรง ดาวเหนือหลุบตามองต่ำ เงอะงะกับรอยยิ้มคาบคลื่น .. และถึงจะอยากมองนานๆ แต่ก็กลัวว่าจะช็อกตายไปซะก่อน

 

รีบเดิน ยิ่งดึกยิ่งหนาว

อือ สร่างเลย เดี๋ยวกลับไปให้พวกนั้นมอมต่อ

อย่าดื่มเยอะ เชื่อแล้วว่าคอแข็ง .. แต่ถ้าเมาขึ้นมาจริงๆจะลำบาก

เดี๋ยวกินอีกนิดเดียวก็จะนอนแล้ว แล้ววันนี้เป็นยังไงบ้างกับจอร์เจียดาวเหนือถามขึ้นมาและคาบคลื่นไม่เคยไม่ตอบ จะว่าไปก็ไม่มีซักครั้งเลยที่คลื่นจะไม่ตอบคำถามของดาวเหนือ

 

อือ เพิ่งจะรู้เหมือนกัน

 

ก็ดี .. เหมือนที่ผ่านมานั่นแหละ

งั้นก็ดีแล้วล่ะ

รู้สึกยังไงกับไม้ทีคำถามที่ไม่คิดว่าคนตัวสูงกว่าจะถามทำให้เดินคร่อมก้าว ดาวเหนือเม้มปาก ไม่รู้ว่าควรจะตอบยังไงให้ฟังดูไม่ปฏิเสธจนเกินไปว่าไม่ได้คิดอะไรทั้งๆที่ปากมันเกือบจะสวนคำตอบไปทันที

 

แต่ถ้าทำแบบนั้นก็รู้กันพอดีว่าแคร์มากขนาดไหน

 

อยู่ด้วยแล้วก็สนุกดี แต่ไม่ได้มากกว่าเพื่อนหรอก

อย่างนั้นเหรอ

อือ

แต่ไม้ทีไม่ได้คิดแบบนั้น ฝุ่นก็เหมือนกัน คาบคลื่นบอกตอนที่พวกเขาทั้งคู่เดินมาจนถึงจุดเริ่มต้นของสะพาน เลาะหาดทรายไปด้วยกันเพื่อที่จะขึ้นบันไดบันไดเดิมกลับไปที่ห้องนั่งเล่นของบ้านคาบคลื่น

 

กับไต้ฝุ่นไม่เหมือนที่รู้สึกกับไม้ที ดาวเหนือไม่รู้จะพูดยังไง แต่มันไม่เหมือนกัน เขาพยายามคิดหาคำจะอธิบายว่ารู้สึกกับไต้ฝุ่นแบบที่รู้สึกกับพี่ฟ้า แต่ทุกๆครั้งที่พูดถึงพี่ฟ้า คาบคลื่นจะดูนิ่งกว่าปกติและเขาไม่ชอบให้มันเป็นแบบนั้น

ไม่รู้จะพูดยังไง แต่ว่า ..

งั้นก็ไม่เป็นไร

… ” ดาวเหนือมองคนที่ขึ้นบันไดนำไปจนถึงขั้นเกือบสูงสุดแล้ว พวกเขาสบตากัน น้ำเสียงทุ้มต่ำนั่นบอก .. ถ้อยคำเหล่านั้นควรจะลอยไปกับลม พัดผ่านไปและไม่กลับมา

 

หากแต่มันวนเวียนอยู่ในหัวของคนที่สับสน

 

แต่ถ้าจะเลือกใครซักคน ให้เป็นไต้ฝุ่น แบบนั้นจะดีกว่า

 

กำลังแนะนำเขาอยู่อย่างนั้นเหรอ

 

ไต้ฝุ่นจริงจังกว่า ดูแลได้ดีกว่า .. เป็นผู้ใหญ่มากกว่า น่าจะไปได้ดีกว่า

อือ

 

แนะนำคนที่รักคนคนเดิมมาสี่ปีและไม่มีวันเปลี่ยนใจอย่างนั้นเหรอ

 

 ขอบคุณนะ

 

ขอบคุณสำหรับความใจดีที่ทำให้หลงรัก

แม้ว่ามันจะทำให้ต้องร้องไห้อยู่บ่อยๆนะ .. คาบคลื่น

 







 

 


 

 

 

 




 

 

 


 

 

 

 

 

 

  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 



 

 

คาบคลื่นที่หายไปในห้องนอนตั้งแต่ช่วงเที่ยงคืนเพราะต้องวิดีโอคอนเฟอเรนซ์กับญาติซักคนทำให้ไม่มีใครคอยปรามคนที่เหลือ สิ่งที่ตามมาคือบางคนน่ะเมาจนหลับไปเลย

 

ไม้ทีที่อ้อแอ้อยู่กับพื้นถูกดาวเหนือถ่ายทั้งรูปและคลิปไว้ประจานรวมไปถึงฌอนที่นอนกอดกันกลมกับวินหลังจากบอลแพ้ไปได้ไม่กี่นาทีที่แล้ว คนที่อยู่รอดดีมีสติครบถ้วนมีแค่ไม่กี่คนซึ่งแน่นอน คนที่โม้ไว้ว่าตัวเองคอแข็งน่ะก็ยังเดินไปเดินมาเก็บข้าวของเพื่อเตรียมลากเพื่อนๆขึ้นฟูกนอน

 

เหนืออ ดาวเหนื้ออออ

ชู่วว์ เบาๆซี่ไม้ที เจ้าของบ้านเขาหลับแล้ว เอามือปิดปากคนที่โวยวายเสียงดังก่อนจะมองไปที่ประตูสีฟ้าที่เจ้าของบ้านอาจจะกำลังนอนอยู่

 

จุ๊บ

 

เฮ้ยยยยดาวเหนือชักมือออกก่อนจะชกคนที่แอบจุ๊บมือเขาด้วยตาเยิ้มๆที่ไหล่ ไม้ทีหัวเราะเบาๆก่อนจะอ้าแขนกว้าง ทำท่าเหมือนรอให้ดาวเหนือล้มตัวลงไปกอด แต่ฝันไปเถอะหน่า

 

คนตัวเล็กที่รู้ดีว่าเพื่อนน่ะเมาแล้ว ไม่มีแรงแม้กระทั่งลุกด้วยซ้ำทั้งฉุดทั้งลากคนที่แหกปากตะโกนว่าชอบเขาอย่างนั้นอย่างนี้ไปนอนที่ฟูกนอน จัดแจงห่มผ้าให้แล้วก็ลากวินกับฌอนต่อ เขาตัดสินใจนอนข้างฌอนที่ดูนอนดิ้นน้อยที่สุด ส่วนอีกข้างคือไต้ฝุ่นที่ไม่ได้เมาแต่อย่างใด

 

ฝุ่น เดี๋ยวเราไปแปรงฟันก่อนนะเดือนศิลปกรรมชะโงกหน้าออกไปบอกคนที่สูบบุหรี่อยู่ที่ระเบียง เจ้าของชื่อพยักหน้า ยิ้มให้บางๆก่อนจะเอื้อมมือออกไปหาดาวเหนือ .. และแน่นอน ดาวเหนือเอาหัวทุยๆไปวางใต้ฝ่ามือนั้น ปล่อยให้อีกคนขยี้เบาๆ

 

ลากเพื่อน เหนื่อยแย่เลยนะดาวเหนือ

พอได้ บอกละว่าเราคอแข็ง

รีบไปแปรงฟันนอนได้แล้ว เดี๋ยวตามไป

ทำไมสูบเยอะ มีเรื่องให้คิดเหรอ

อือบอกยิ้มๆ

 

ดาวเหนือครุ่นคิดว่าไต้ฝุ่นมีเรื่องหนักใจอะไรบ้าง มันก็เป็นห่วงนั่นแหละ ยอมรับเลยว่าตลอดหนึ่งเดือนที่ผ่านมา ไต้ฝุ่นเป็นเบดเมทที่ดูแลเขาดี บางครั้งดึกๆก็คอยอยู่เป็นเพื่อนเวลาเขาระบายสี ชวนคุยให้ไม่ง่วง ทั้งๆที่ว่าที่คุณหมอก็มีเรียนเช้าแทบทุกวัน มีควิซ มีแลปต้องทำตลอดเวลา

 

คิดเรื่องอะไร บอกเราได้มั้ย

ถ้าบอกว่าคิดเรื่องของเหนืออยู่จะเป็นอะไรมั้ย

“ … ”

ไปแปรงฟัน หยุดทำตัวน่ารักซักที .. เมาๆแบบนี้ห้ามตัวเองลำบาก หัวเราะออกมาเบาๆก่อนจะเสยผมที่ปรกตาเพราะลมทะเลไปด้านหลัง ละเลียดบุหรี่กลิ่นหอมๆของตัวเองพร้อมกับมองไปที่สะพานตรงนั้น

 

สะพานที่เขาออกมาสูบบุหรี่แล้วเห็นว่าดาวเหนือกับคาบคลื่นนั่งคุยกันอยู่นานโข

 

ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขารู้สึกว่ามีบางความสัมพันธ์ซ่อนอยู่ภายใต้ความประหม่าของดาวเหนือ แม้เดือนศิลปกรรมศาสตร์จะบอกกับทุกคนว่าไม่เคยรู้จักกับคาบคลื่นมาก่อนแม้จะอยู่โรงเรียนเดียวกันแต่คาบคลื่นกลับแสดงออกอีกแบบนั้น .. ทำตัวเหมือนคุ้นเคย ไม่ได้เย็นชาใส่ดาวเหนือแบบที่ทำใส่ทุกคนหรือแม้จะเป็นการเย็นชา มันก็เป็นอีกรูปแบบหนึ่งที่ดูเหมือนกับการทำเป็นนิ่งใส่เพราะพยายามปิดบังอะไรบางอย่างเสียมากกว่า

 

เขาคิดมาซักพักแล้วว่าคาบคลื่นไม่ใช่คนพูดเก่งเลยจะทดแทนทุกอย่างด้วยการกระทำแทน .. ไม่ใช่เขาคนเดียวซักหน่อยที่ยอมอดหลับอดนอนเฝ้าดาวเหนือทำงาน

 

“ … ”

 

คนที่พิงหลังกับหัวเตียงและอ่านหนังสือทุกคืนเพื่อรอปิดไฟเป็นคนสุดท้ายนั่นก็ทำไปเพราะว่าห่วงดาวเหนือด้วยเหมือนกัน มันอาจจะถึงเวลาที่เขาควรจะถามคาบคลื่นอย่างตรงไปตรงมาว่ารู้สึกยังไงกับดาวเหนือ

 

ก็แค่อยากจะมั่นใจ

 

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

 

ว่าทุกอย่างจะไปได้ดี

 

เสียงเคาะที่กระจกทำให้คนที่ดับบุหรี่กับถาดแก้วหันไปมอง ดาวเหนือขยับปากชี้ไปที่ที่นอนตัวเองเป็นเชิงบอกว่าจะนอนแล้ว เขาพยักหน้าก่อนจะยืดเส้นยืดสายหลังจากที่นั่งดูบอลกับเพื่อนๆที่พื้นมาเป็นเวลานาน

 

ไต้ฝุ่นใช้เวลาไม่นานในการแปรงฟันและล้างหน้า เขาซับหยดน้ำที่เกาะพราวทั่วใบหน้าด้วยผ้าขนหนูก่อนจะปิดไฟทุกดวงแล้วเดินต่อไปที่ฟูกนอนข้างดาวเหนือด้วยไฟจากโทรศัพท์ เขาพบว่าคนตัวเล็กกำลังคลุมโปงพิมพ์อะไรต๊อกแต๊ก

 

ยังไม่นอนอีก มือที่ใหญ่และเย็นผิดกับบางคนที่อยู่ในความคิดของดาวเหนือตลอดเวลาแปะลงมั่วซั่วทั่วผ้าห่มที่บางคนคลุมอยู่เป็นการกวนประสาท

 

ฮื่อออ อย่าแกล้ง ทำเสียงไม่พอใจแล้วปัดมือกลับไปมา

คุยกับใครอยู่

เนกับป้อง มันยังไม่นอนเลย น่าจะดูบอลเหมือนกันดาวเหนือโผล่หน้าออกมาจากผ้าห่มแล้วยิ้มให้อย่างน่ารัก ประโยคต่อไปที่ไม่ต้องบอกก็รู้เพราะได้ยินเกือบทุกคืน

 

แหงล่ะ นอนข้างกันนี่นา

 

ฝันดีนะฝุ่น

อือ นอนไปเดี๋ยวพรุ่งนี้ปลุกพยักหน้าเบาๆแล้วปิดเปลือกตาลงโดยไม่ลืมที่จะขมุบขมิบปากกราบหมอนโดยที่ไม่ลุกขึ้นนั่งแล้วกราบ เดาว่าคงเป็นเพราะขี้เกียจแหงๆ

 

แสงไฟจางๆจากด้านนอกที่ลอดผ่านผ้าม่านบางอันที่ปิดไม่สนิทสะท้อนให้เห็นแพขนตาของดาวเหนือ เคยบอกรึยังว่าดาวเหนือไม่ได้มีทุกอย่างของเครื่องหน้าที่เพอร์เฟค แต่มันพอดิบพอดี ปากนิด จมูกหน่อย ตาสองชั้นหลบในทำให้บางวันก็หน้าดูมึนๆง่วงๆน่ากัดให้ช้ำ ถ้าวันไหนนอนมากๆหน่อยก็ตาโตยิ้มตาหยีไปทั้งวัน

 

กินง่ายๆ นอนง่ายๆ

 

ที่จริงเขาก็ไม่เคยชอบผู้ชายมาก่อนหรอก แต่พอเจอดาวเหนือ .. มันต่างออกไป

 

“ … ”

 

โลกมันสดใสและเขาหลงรักนิสัยที่เผื่อแผ่รอยยิ้มให้คนอื่นเสมอ

 

นิ้วแกร่งเกลี่ยเส้นผมที่ปรกใบหน้าของคนที่หลับทันทีที่หัวถึงหมอน ทำอยู่แบบนั้นราวกับว่ามันจะทำให้อีกฝ่ายหลับสบาย เสียงคลื่นด้านนอกที่ซัดเข้าหาฝั่งทำให้ไต้ฝุ่นสงบและปิดเปลือกตาเพื่อจมดิ่งลงสู่ห้วงของความฝัน

 

คุณเจ้าของบ้านที่เพิ่งคุยธุระกับญาติเสร็จมองนาฬิกาในแมคบุ๊คก่อนจะถอนหายใจออกมา เสียงเฮฮาด้านนอกนั่นเงียบแล้ว ทุกคนน่าจะหลับกันหมด ไม่ต้องพนันเลย

 

คาบคลื่นถอดเสื้อฮาวายที่สวมอยู่ออก หยิบผ้าขนหนูเพื่ออาบน้ำ .. ฝักบัวถูกเลือกใช้แทนที่อ่างอาบน้ำเพราะเขาไม่ได้ต้องการจมจ่อม มีบางอย่างที่เขาต้องทำ ไม่งั้นคงนอนไม่หลับแหงๆและแน่นอน เพราะรีบนั่นแหละ เขาใช้เวลาในการอาบน้ำไม่นานก็อยู่ในชุดนอนสีเข้ม ผมที่หมาดๆจากการสระเมื่อครู่ถูกซับด้วยผ้าขนหนู

 

ประตูสีฟ้าเปิดออกเงียบเชียบในห้องนั่งเล่นมืดสนิท คาบคลื่นที่อาศัยแสงไฟจางๆจากด้านนอกบอกตำแหน่งของบางคนค่อยๆก้าวเท้าเข้าไปหา พ่นลมหายใจออกมาอย่างโล่งอกเมื่อพบว่าดาวเหนือไม่ได้นอนดิ้น อาจจะเพราะว่าดื่มแล้วก็เหนื่อยเลยทำให้หลับสนิท

 

คนตัวสูงกว่าช้อนตัวบางคนที่นอนอยู่บนพื้นขึ้น ที่ทำได้ง่ายดายและไม่รบกวนใครเป็นเพราะที่นอนข้างๆดาวเหนือว่างเปล่า .. เสียงกุกกักจากด้านหลังทำให้คาบคลื่นที่อุ้มดาวเหนือไว้ในอ้อมแขนหันไปมอง

 

กูหิวน้ำเลยตื่นมากินน้ำ

อือ นอนเถอะ

.. กูจะไม่บอกใคร พามันเข้าไปเถอะเดี๋ยวโดนไอ้ไม้ทีปล้ำล่ะแย่ ฌอนหัวเราะเบาๆ กระดกลงคอหลายๆอึกก่อนจะโบกมือให้คาบคลื่นหยอยๆ

 

ไม่ได้แปลกใจอะไรหรอก มันก็หวงของมันมานานแล้ว

 

ฝันดี

เออ กูคงไม่ต้องบอกมึงแล้วมั้งว่าฝันดี แซวส่งท้ายก่อนจะล้มตัวลงนอน คาบคลื่นไม่ได้พูดอะไรต่อนอกจากใช้เท้าเปิดประตูที่เขาแง้มไว้รอเพื่อจะพาดาวเหนือไปส่งบนเตียง

 

คนตัวโตวางคนที่หลับไม่รู้เรื่องไว้บนเตียงอย่างนิ่มนวล จัดให้นอนบนหมอนให้เข้าที่ ห่มผ้าให้แม้จะรู้ว่ายังไงดาวเหนือก็ต้องเตะมันออกตามประสาคนนอนดิ้น

 

คลื่นทิ้งตัวลงนั่งบนพรมที่ปลายเตียงเพื่อเช็ดผมและมองดาวเหนือที่กำลังหลับไปด้วย เตียงของเขาคือฟูกขนาดหกฟุต เขาไม่ชอบนอนเตียงที่สูงขึ้นมาจากพื้นมากๆเท่าไหร่ เขามองดาวเหนือที่ขยับตัวเปลี่ยนท่านอนและเริ่มเกเรด้วยการเตะผ้าห่มออก

 

อื้อ ..

 

เสียงครางเบาๆในลำคอเหมือนคนหลับลึกทำให้รอยยิ้มจางๆปรากฏบนใบหน้าของคาบคลื่น เขาลุกขึ้นยืนเมื่อผมแห้งและเดินไปลูบหัวดาวเหนือเพื่อให้เลิกนอนดิ้นซักที ไม่งั้นผ้าห่มและหมอนคงกระจัดกระจายไปทั่วห้อง

 

สิ่งที่ไม่คาดฝันว่าจะเกิด เกิดขึ้นอีกครั้งเมื่อคนตัวเล็กลืมตาขึ้น คาบคลื่นไม่ได้เอามือออก เขาไล้นิ้วผ่านหน้าผาก ปลายจมูก รอยต่อระหว่างจมูกกับปากจรดมาจนถึงคางแล้วเคาะเบาๆ ดาวเหนือไม่ได้ตอบโต้อะไรนอกจากกะพริบตา

 

คงจะเป็นอีกครั้งที่ละเมอ

 

คนเรามักจะมีช่วงเวลากึ่งจริงกึ่งฝัน มันเป็นช่วงที่เราตื่นขึ้นมาตอนที่คิดว่าหลับสนิทไปแล้วและคิดไปเองว่าสิ่งที่ลืมตาตื่นมาเห็นคือฝัน แต่จริงๆแล้วมันไม่ใช่ เช่นเดียวกันกับตอนนี้ที่ดาวเหนือโอบรอบคอคาบคลื่นและโน้มใบหน้าของอีกคนลงมาเพื่อประทับริมฝีปากลงไป แผ่วเบา .. แต่ร่องรอยเหล่านี้จะอยู่ในใจของใครบางคนไปอีกนาน

 

“ … ”

 

คนที่หลับไปแล้วพร้อมกับการปิดเปลือกตาลงทำให้คนที่ถูกจูบค่อยๆถอนใบหน้าออกมา ไม่มีอะไรเกิดขึ้นมากไปกว่าปากแตะปาก แต่นั่นมากพอแล้วที่จะทำให้คนที่คิดว่าตัวเองคงนอนไม่หลับอีกเหมือนเคยในคืนนี้มั่นใจกว่าเก่าว่าเขาคงข่มตานอนไม่ได้เลยจนถึงเช้า

 

คาบคลื่นปิดไฟที่หัวเตียง สอดตัวลงใต้ผ้าห่มและสอดแขนรองท้ายทอยดาวเหนือแทนหมอน .. เป็นครั้งที่เท่าไหร่แล้วที่เขากอดอีกคนเอาไว้ตอนนอนแบบนี้

 

กลิ่นหอมจางๆจากร่างกายและเส้นผมทำให้หัวใจบางคนเต้นแรงขึ้นเรื่อยๆ

ภายใต้ใบหน้าเรียบเฉยมีเสียงหัวใจที่ร่ำร้องรุนแรง

ภายใต้ความเงียบงันมีเป็นล้านคำพูดที่ไม่กล้าบอก

และภายใต้การกระทำเล็กๆน้อยๆคือแสนล้านความห่วงใยที่ไม่เคยลงมือทำให้ใครจริงๆจังๆซักที

 

เรารู้ว่านายไม่เคยเห็นหน้าเรามาก่อน

 

เคยสิ เขาเคยเห็น .. ดาวเหนือ ห้องศิลปะที่เพื่อนผู้ชายและเพื่อนผู้หญิงในห้องชอบพูดถึงเพียงแต่เขาไม่ได้ใส่ใจมากมายนัก พวกเราไม่เคยพูดคุยกัน เขาจำไม่ได้ว่าเคยเดินสวนกับดาวเหนือที่ไหนบ้าง เขาไม่รู้ว่าอีกฝ่ายเคยยิ้มให้เขามั้ยและหากยิ้มนั้นเป็นไปเพราะมารยาทหรือสิ่งอื่น

 

ไม่ต้องพูดอะไรก็ได้

เรา ..

… ’

ชอบนาย

 

จนกระทั่งคำคำหนึ่งหลุดออกมาจากริมฝีปาก จนกระทั่งหยดน้ำตาไหลผ่านแก้มอีกคนไป จนกระทั่งสายลมหอบทุกอย่างให้หายไปจากกรอบสายตา .. คล้ายกับจะไม่ได้พบกันอีก

 

เหมือนกับว่าดาวเหนือหายไป

แต่เขาเก็บทุกอย่างเอาไว้ในความคิด

 

มันฉายขึ้นมาใหม่ตอนที่หลับ

ตอนที่ตื่น

และตระหนักได้ว่าทุกๆคำที่ดาวเหนือพูด ทุกๆสีหน้า ทุกการกระทำที่กินเวลาไม่กี่นาทีในวันนั้น ติดอยู่ในหัวเขาราวกับพร้อมจะกินเวลาชั่วนิรันดร์

 

เจีย คลื่นไปต่อกับเจียไม่ได้แล้วนะ

คลื่น คลื่นพูดอะไร ม .. ไม่เอาแบบนี้

ขอโทษนะ

 

และมันเป็นจุดเริ่มต้น

 

กลับไปเป็นเพื่อนกันคงจะดีกว่า

ทำไมล่ะคลื่น เจียทำอะไรผิด ฮึก

คลื่นผิดเอง .. แต่มันคงจะดีกว่าใช่มั้ยที่ไม่ต้องมาคบกับผู้ชายที่คิดถึงแต่เรื่องของคนอื่นอยู่ตลอดเวลาแบบคลื่น

ไม่นะคลื่น ไม่เลิก ฮึก ขอร้องล่ะ

ขอร้องเหมือนกันได้มั้ยเจีย .. เลิกกันเถอะนะ

 

ของเรื่องวุ่นวาย ที่เขาเปิดรับไว้ทั้งหมด

 







 

 


 

 

 

 




 

 

 


 

 

 

 

 

 

  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 






 

 

 

ดาวเหนือขยับตัว รู้สึกนอนสบายจนไม่อยากตื่นแต่เสียงเอะอะที่ดังมาจากที่ไกลๆทำให้ต้องขยี้ตา ในวินาทีที่รู้สึกว่าตื่นเต็มที่ เขาได้กลิ่นของคาบคลื่นเต็มปอด .. แต่เดี๋ยวก่อน

 

เฮ้ย!

 

คนตัวเล็กในชุดนอนร้องเสียงหลงพร้อมกับนั่งหลังตรงแด่วอยู่บนเตียงนอนของคาบคลื่น เขาสงสัยมาตลอดว่าห้องนอนของคนที่ดูนิ่งๆอย่างคาบคลื่นจะเป็นยังไง มันจะเนี้ยบขนาดไหน ตกแต่งด้วยโทนสีอะไรและเช้านี้ เขาได้คำตอบ

 

ห้องของคาบคลื่นเรียบๆ ตกแต่งด้วยโทนสีขาวและน้ำเงินเป็นส่วนใหญ่ มีโต๊ะอ่านหนังสือกับแมคบุ๊ควางอยู่มุมนั้น เตียงนอนเป็นฟูกยกขึ้นจากพื้นไม่มากแถมยังนุ่มน่านอนสุดๆ ที่ปลายเตียงมีพรมสีนวลๆและหนังสือสองสามเล่มวางอยู่ ผ้าม่านที่พลิ้วไปตามลมทำให้เห็นแว้บๆว่าทะเลวันนี้สวย

 

เสียงเลื่อนของประตูห้องน้ำที่อยู่ภายในห้องนอนดังขึ้นพร้อมกับการปรากฏตัวของใครบางคนที่สวมแค่ยีนส์พอดีตัวและขาดตรงเข่า .. เคยเห็นคาบคลื่นถอดเสื้อเปลี่ยนในห้องแต่เห็นแค่ด้านหลังแล้วก็ก้มหน้าทำเป็นทำงานต่อทันที ไม่ใช่อะไร แค่เห็นแผ่นหลังยังเขิน

 

แล้วนี่ .. เห็นจะๆ เห็นเต็มสองตา มาทั้งรูปรสกลิ่นเสียง ให้ตายยยยยยเหอะะะะะ

 

เอ่อ ... ขอโทษ จะไม่ดู จริงๆ สาบาน

หลับสบายรึเปล่า เจ้าของห้องถามเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นแถมยังเดินผ่านหน้าเขาไปเพื่อเลือกเสื้อยืดในตู้เสื้อผ้าสีน้ำเงินเข้มอีกด้วย ดาวเหนืออึกอัก จับต้นชนปลายไม่ถูก จำได้แค่ว่าตอบข้อความโนเนแต่นั่นมันก็ตอนที่นอนอยู่ตรงฟูกระหว่างไต้ฝุ่นกับฌอนด้านนอกห้องนั่งเล่นนู่น

 

ไม่ใช่ห้องนอนคาบคลื่นโว้ย!

 

ส สบาย แต่ไม่รู้ว่าเข้ามาอยู่ห้องนี้ได้ยังไง คนที่มีผ้าห่มคลุมอยู่ที่ตักและล้อมหน้าล้อมหลังไปด้วยหมอนทำหน้าไม่เข้าใจมากๆ คาบคลื่นกับกล้ามหน้าท้องที่ทำให้ใจดาวเหนือเต้นตึกตักหันมาบอกด้วยเสียงเรียบๆ

เดินละเมอเข้ามาน่ะ

จริงเหรอ!!

อือหันกลับไปหยิบเสื้อยืดสีดำออกมาก่อนจะสวม

 

ที่จริงดาวเหนือชอบไหล่กว้างๆของคาบคลื่น พอเห็นว่าใต้ร่มผ้ามีกล้ามเนื้ออยู่แบบนี้ยิ่งรู้สึกว่าแก้มมันร้อนไปหมด .. ผิดกับเขาจริงๆที่ตัวนุ่มนิ่ม ไม่ชอบออกกำลังและบวกกับความเจริญอาหารที่ทำให้มีพุงกลมๆน่าเกลียดพิลึก

 

เฮ้อ กลับคอนโดไปจะเข้าฟิตเนสแบบสู้ตายเลยคอยดู

 

ขอโทษ ทำไมไม่ปลุกเล่าจะได้ออกไป ปล่อยให้เราแย่งที่นอนอยู่ได้

ปลุกตั้งหลายทีแต่ไม่ยอมตื่นคาบคลื่นบอกแบบนั้นและดาวเหนือยิ่งรู้สึกผิด ต้องเป็นคนแบบไหนที่จะมาอยู่บ้านเขาฟรีๆแล้วมาแย่งที่นอนเขานอนอีกต่างหาก

 

ดาวเหนือเอ๊ยยยย

 

ต้องชดใช้ให้ยังไง

“ … ให้ไปนอนที่บ้านคืนมั้ยล่ะ เสียงทุ้มต่ำนั่นบอกและคนที่นั่งอยู่บนเตียงเพราะยังงงไม่เลิกอึกอัก แบบนี้ก็หมายความว่าคาบคลื่นจะไปนอนที่ห้องเขาเป็นการทดแทนงั้นเหรอ

ก็ได้แต่ต้องถามพี่ฟ้าก่อน พี่ฟ้าชอบบ่นเวลาพาเพื่อนไปคอนโด

อยู่คอนโดเดียวกัน?”

เป็นพี่น้องกันอยู่คอนโดเดียวกันแปลกเหรอคนที่นอนเต็มอิ่มและมีตาสองชั้นไม่หลบในแล้วในวันนี้ทำหน้าสงสัย ดาวเหนือคิ้วขมวด สบตาคาบคลื่นจะเอาคำตอบ

 

คนที่ยืนพิงตู้เสื้อผ้าทบทวนประโยคที่เดือนศิลปกรรมพูดอีกครั้งในหัว

 

เป็นพี่น้องกัน

 

นี่อย่าบอกนะว่าคิดว่าเราเป็นแฟนกับพี่ฟ้าอีกคนดาวเหนือที่พอจะเข้าใจแล้วถามเสียงหลง เป็นอย่างที่วินพูดจริงๆสิท่า ทุกคนเข้าใจไปในทิศทางเดียวกันหมดว่าเขากับพี่ฟ้าเป็นแฟนกัน พี่ฟ้านะพี่ฟ้า บอกแล้วว่าห้ามโผล่มาปุบปับ ไม่เคยเชื่อเล้ย

 

พี่ฟ้าเป็นพี่ชายเรา ที่หน้าไม่เหมือนกันเพราะว่าพ่อพี่ฟ้าเสีย หม่าม้าก็แต่งงานใหม่แล้วมีเราคนตัวเล็กกับผมยุ่งๆชี้เข้าหาตัวเองเพื่ออธิบาย คาบคลื่นไม่รู้จะทำยังไงแม้ว่าลึกๆเขาอยากจะยิ้ม

 

อือ เขาอยากจะยิ้ม

 

นั่นยิ้มเหรอ

ยุ่ง

เราเห็นนะ

จะลุกจากเตียงคนอื่นได้รึยัง ดาวเหนือ

พี่เราชื่อขั้วฟ้า เราเลยชื่อดาวเหนือ จำไว้ ห้ามลืม ไม่ใช่แฟนทำมือกากบาทแต่ไม่ยอมลุกขึ้น อยากนอนตลอดไปเพราะเตียงมันนุ่มและเต็มไปด้วยกลิ่นของคาบคลื่น

 

อยากอยู่แบบนี้ไปนานๆเลย

 

ไปอาบน้ำ

จำได้รึยัง คาบคลื่น

อือ จำได้แล้วว่าชื่อดาวเหนือ

แล้วววว?”

มีพี่ชายชื่อขั้วฟ้า

ละไงอีก

ไม่ได้เป็นแฟนกัน

แหนะ~ คลื่นยิ้มดาวเหนือยิ้มจนตาหยีเพราะเห็นรอยยิ้มบางๆบนใบหน้าคมคายไร้ที่ตินั่นชัดเจน คนที่กำลังยิ้มไม่ได้ตอบอะไรนอกจากพเยิดหน้าไล่อีกคนไปอาบน้ำ คนขี้แซวกับผมยุ่งๆลุกขึ้นจากเตียง ทำท่าจะเดินออกไปข้างนอกเพื่อจะหยิบอุปกรณ์อาบน้ำของตัวเอง แต่มือใหญ่ๆของคนที่พิงอยู่ที่ตู้เสื้อผ้าข้างประตูบังคับทิศทางการเดินด้วยการจับหัวทุยๆให้หันไปอีกทาง

 

เราจะไปเอาของ

ผ้าเช็ดตัวอยู่ในห้องน้ำ ชุดก็อยู่ตรงนั้น

“ … ”

ใส่ไปก่อน จะได้ไม่ต้องออกไปเอา ยังไงข้างนอกก็รอคิวห้องน้ำกันอีกยาวดาวเหนือยิ้มแฉ่ง

 

ดีใจที่คาบคลื่นใจดีตั้งแต่เช้า

ถ้าไม่เกรงใจก็จะกระโดดกอด

 

เอ๊ะ แต่ว่า ..

 

นี่ เมื่อคืนเราไม่ได้ทำอะไรแปลกๆใส่คลื่นตอนละเมอเข้ามาในห้องใช่มั้ย

ทำ

 

คนตัวเตี้ยกว่าทำตาโตก่อนจะเข้ายืนตรงหน้าคาบคลื่นทั้งๆที่จะเดินไปถึงห้องน้ำอยู่แล้วเชียว ดาวเหนือกระตุกชายเสื้อสีดำของคุณเจ้าของห้องซ้ำๆเพื่อเร่งจะเอาคำตอบว่าตัวเองทำอะไรน่าเกลียดๆหรือแปลกๆใส่อีกฝ่ายไปรึเปล่า

 

เดินละเมอไม่พอยังดื่มเข้าไปอีกด้วย

 

เราทำอะไร แย่มากมั้ย

อือ แย่มากๆ คาบคลื่นตอบ

 

ใช่ แย่มากๆเลยล่ะ

 

เราอ้วกเหรอ!

เปล่า ก็เตะทุกอย่างกระจัดกระจายไปหมดเลยต้องวางหมอนล้อมไว้แบบนั้น

แล้วคลื่นนอนตรงไหน

นอนที่พรมตรงนั้น

ขอโทษ ดาวเหนือยกมือไหว้และคนตัวสูงกว่าอมยิ้ม เอามือแปะลงบนผมยุ่งๆของคนที่ทำหน้าสำนึกผิดจริงจังหลายทีก่อนจะบอกให้ไปอาบน้ำได้แล้ว ตาคมมองคนที่เดินคอตกไปห้องน้ำเพราะรู้สึกผิดขำๆ

 

ดาวเหนือก็คือดาวเหนือนั่นแหละ

เขาไม่ได้คาดหวังว่าจะจำได้หรอก

.. แค่เขายังจำมันได้ก็พอแล้วไม่ใช่หรือไง :-)





tbc.












บางคนเขาก็ชัดเจนที่สุดเท่าที่เขาเคยจะชัดเจนกับใครแล้วในชีวิต

ให้เวลากันเรียนรู้หน่อย ค่อยๆเข้าหาฝั่งช้าๆแบบที่ไม่ทำให้อะไรแตกสลาย

ขึ้นชื่อว่ารัก ก็ยากตลอดแหละหน่า ฮึบไว้

ส่วนตัวนี่ป่วยตั้งแต่วันจันทร์ เหมือนจะหายก็ยังไม่หายซักที

ใครที่รอรวมเล่มก็แบบว่ายังคิดอยู่ว่าจะทำมือหรือทำกะสนพ.

แต่อยากถ่ายรูปฟิล์มมาเป็นโปสการ์ดแถมให้ทุกคนเลยนะ

ไว้ค่อยคิดละกัน วันนี้เล่นสนุกก่อน ฮี่ เป็นเด็กโตครึ่งตัวก็พอ 

แล้วเจอกันใหม่นะ ขอบคุณสำหรับกำลังใจเสมอเลย คอมเม้นหรือติดแท็ก #แล้วแต่ดาว ก็ได้

ร้ากกกกกกกกกเย้อะะะเหลยยยยย

มะเหมี่ยวเอง

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.655K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

15,620 ความคิดเห็น

  1. #15592 eannysrr (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2563 / 02:14

    เชียร์ไต้ฝุ่นง่าาาาาาาาาาา ชั้นชอบความชัดเจนชอบการแสดงออก

    #15,592
    0
  2. #15579 BEPBEP (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 12 กันยายน 2563 / 01:28
    ของจริงมันเริ่มต่อจากนี้ใช่หรือเปล่า!!!
    #15,579
    0
  3. #15568 binary_cd (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2563 / 17:30
    งื้อออ ไต้ฝุ่น
    #15,568
    0
  4. #15544 miemieYG (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2563 / 22:04
    บอกแล้วอย่าเพิ่งเกลียดพี่คลื่น!!
    #15,544
    0
  5. #15519 PNBMteera (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2563 / 00:07
    มันเป็นอบอุ่น ละมุนไปหมดดด
    #15,519
    0
  6. #15495 Sooyung (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 เมษายน 2563 / 04:08
    นี่ก็ไม่ไหวอีก...
    #15,495
    0
  7. #15486 Haruma_Hunsei (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 12 เมษายน 2563 / 13:37

    นั่นไง คำบอกลาจองน้อนเหนือตราตรึงจนคลื่นจำอยู่ซ้ำๆย้ำๆ แต่น้อนไม่รู้วเบย แง่งงง เอาเถอะค่อยๆเป็นไป

    #15,486
    0
  8. #15462 MyUniverseOSH (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 12 มีนาคม 2563 / 13:07
    เย้~ คลื่นเลิกกับเจียแล้ว

    คลื่นเป็นเอลฟ์อิสระ 5555555
    #15,462
    0
  9. #15442 babypearly_ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:44
    คาบคลื่นนน ฮืออออ ใจช้านนนมันเป็นของเธอ เป็นของเธอมาตลอด ละมุนมากกก ฮืออ
    #15,442
    0
  10. #15416 Kwan_Sekai94 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 มกราคม 2563 / 01:07
    คาบคลื่นน แงงงง เรียนรู้คงามรักตั้งแต่ดาวเหนือบอกรัก
    #15,416
    0
  11. #15415 teivelhaneuls (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 มกราคม 2563 / 22:50
    คุณพระเอก T_T
    #15,415
    0
  12. #15375 Kawaiibi (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2562 / 23:13
    ขอบคุณที่ทำให้ยิ้ม
    #15,375
    0
  13. #15371 พรรรร (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2562 / 22:42

    ขอกรี๊ดได้ไหมมมมมมมมมม

    #15,371
    0
  14. #15344 Molly_nat (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2562 / 16:35
    งื้ออ น่ารัก บอกดาวเหนือไปเลย คาบคลื่น 🙈
    #15,344
    0
  15. #15333 tunty0505 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 กันยายน 2562 / 00:30
    คลื่นจ๋า บอกดาวเหนือเถอะนะ
    #15,333
    0
  16. #15304 Justlikethat. (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2562 / 00:09
    คาบคลื่นสู้ๆชัดเจนได้กว่านี้อีก!
    #15,304
    0
  17. #15290 pommys (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2562 / 13:03
    คาบคลื่นละมุนมากกก
    #15,290
    0
  18. #15263 97line (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2562 / 00:47
    เหมือนความรู้สึกของคลื่นจะชัดเจนแล้ว :)
    #15,263
    0
  19. #15250 dang24 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2562 / 15:19

    โห เจ็บมากอ่ะแนะนำคนอื่นให้ด้วย

    #15,250
    0
  20. #15233 largeless (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2562 / 00:06
    คลื่นอบอุ่นมากกกกกก โอ้นทำไมน่ารักแบบนี้;-;
    #15,233
    0
  21. #15164 The-Princess17 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 เมษายน 2562 / 12:01
    เค้ายิ้มอะแก
    #15,164
    0
  22. #15162 Bammiiee (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 เมษายน 2562 / 10:46
    อ่านจบแล้วต้องฮื่อจริงๆ ไม่ไหวแล้ว ไม่ไหวอ่ะ แง
    #15,162
    0
  23. #15147 MOMINNE (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 เมษายน 2562 / 00:19
    ฮื่ออออ เขินนน
    #15,147
    0
  24. #15102 Innocence (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 มีนาคม 2562 / 00:03
    น่ะพ่อคลื่นนน ก็คงเริ่มชอบน้องตั้งแต่มาสารภาพตอนม.ห้าแล้วมั้ง แบบติเอยู่ในความทรงจำงี้ แล้วดาวเหนือน่ารักมากกกกก ตอนแซวเรื่องคลื่นยิ้ม แงงงงงง เจ้าตัวน่ารัก!!!
    #15,102
    0
  25. #15025 geejajaa (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 01:38
    เอาแล้วทีน้องเหนือยังแก้ไขว่าพี่ฟ้าเป็นพี่ชายได้เลย แล้วทำไมคลื่นไม่บอกดาวเหนือบ้างว่าไม่ได้เป็นแฟนกับเจียร?
    #15,025
    0