Fall of what the Deep

ตอนที่ 6 : อ้าว!!!! ว่าไงเพื่อน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 0
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    8 ก.พ. 60

ผ่านมาวันต่อวัน นำไปสู่สุดสัปดาห์ที่นักศึกษาส่วนใหญ่ล้วนรอคอยที่จะพากันไปเที่ยวสนุกสนานตามภาษาเด็กวัยรุ่นอาจหาร้านอาหารมานั่งกินกันเป็นหมู่คณะ หรือจะมาเป็นคู่ดูหนังไหม ร้านหนังสือก็ดีๆ บางทีก็อาจจะหามุมเงียบได้จากร้านกาแฟที่จะพาเราเพลิดเพลินไปกับรสชาติของกาแฟและบรรยายกาศที่หาได้ยากในบริเวณรามคำแหง แต่กลับมีบางคนที่ยังครุอยู่ในห้องเพื่ออะไรบ้างอย่าง ดูอย่างเอกเขาก็อยู่ในห้องทั้งวันนะ แต่กิจกรรมของเขาที่หลากหลายเช่น อ่านหนังสือบ้าง เล่นเฟส-เกม-ไลค์ ปลูกต้นไม้ดูแลสวนต้นไม้น้อยๆที่เขาปลูกเอาไว้ และก็มีอีกคนที่อยู่ในห้องเหมือนกัน นั้นก็พีชไง เขาก็อยู่ในห้องของเขา แต่สิ่งแตกต่างออกไปจากคนเอกคือเขาไม่ทำอะไรเลย ตื่นลืมตาขึ้นมาก็หันมามองนาฬิกาที่อยู่ข้างเตียง 'ช้าจัง ทำไมวันนี้ยังไม่ผ่านไปซะทีเนี่ย คิดไม่ออกจริงๆว่าจะทำอะไรต่อ อาบน้ำก่อนไหม ก็ขี้เกียจว่ะ จะลุกจากเตียงมันเป็นอะไรที่ลำบากยากเข็ญจริงๆ'
ภายในห้องที่กักขังพีชหรือพีชเลือกที่จะกักขังตัวเองเอาไว้นั้นเต็มไปด้วย เสื้อผ้าที่ใส่แล้วกองอยู่เต็มพื้น น้ำเปล่าน้ำอัดลมทั้งขวดและกระป๋อง ซองมาม่าที่ถูกและถุงขนม ถ้วย ฝา จาน ชาม ที่ใช้แล้ววางละเกะละกะ มีโต๊ะหนังสือที่พีชใช้อ่านและทำงานก็รกไปด้วยหนังสือพะเนินเทินทึก กระดาษ ปากกา ลิควิด ฟังๆดูแล้วนี่ห้องหรือลังหนู แยกกันแทบไม่ออก ยังดีนะที่ไม่มีแมลงสาบให้เห็นแมลงสาบ

'ก๊อก ก๊อก ก๊อก'

มีเสียงคนเคาะประตู

"พีช มึงอยู่ไหม กุตั้มเดียว"

ความเงียบเข้ามาเกาะกลุ่มที่หน้าประตูห้อง
ตั้ม ชายใส่แว่นตัวสูง ผมยาว จะว่าอินดี้ก็ไม่อินดี้ หรือว่าวินเทจก็ไม่วินเทจ เขาสวมเสื้อยืดคอกลมลายสีฟ้าชมพูฟรุ้งฟริ้ง กางเกงยีนสูงกว่าหัวเข่านิดหน่อย


"ไอสาส มึงอยู่ในห้อง ไม่ต้องเนียน"

"เอ่ออออออออ เดียวกูลุกไปเปิดประตูให้"

เขาค่อยลุกขึ้นอย่างเอื่อยเฉื่อย เดินฝ่ากองสิ่งของต่างๆนาๆไปที่ประตู เมื่อประตูเปิดกว้างต้อนรับตั้ม ตั้มทำหน้านิ่งแล้วกล่าวแบบไม่ตระหนกตกใจอะไรเลย

"อีกแล้วซินะ ห้องของมึงมึงควรรู้จักเก็บกวาดบางซิว่ะมึงอยู่ได้ยังไงสภาพห้องอย่างงี้ สกปรกสาส"

'ตั้ม' เพื่อนต่างคณะที่พบกันในงานรับน้องใหม่แล้วคุยกับถูกคอ ตั้มเป็นคนที่ชอบสิ่งลึกลับ ประวัติศาสตร์ เฮฮา ปาร์ตี้แบบคนละขั้วกับพีชเลย

"อ้าวสาส ยืนนิ่งหาสวรรค์วิมานอะไรของมึงว่ะ มาช่วยกุเก็บกวาดเถอะ" ตั้มถอดหายใจ "กุคิดแล้วสงสารหญิงคนไหนที่จะมาเป็นแฟนมึงจริงๆ"

ทั้งสองต่างทำความสะอาดจนมองดูสะอาดสะอ้าดตาขึ้นมาทันที

"ไปมึงลงไปหาไรกินกับกุ นี่ก็เที่ยงแล้ว"

"กุว่า......"

"ไม่ต้องพูดไรมาก ตามกูมาก็พอ"

0 ความคิดเห็น