Harvest Life สร้างฟาร์มออนไลน์

ตอนที่ 32 : ฤดูใบไม้ผลิ 29 : ออกจากระบบ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,654
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 310 ครั้ง
    5 มิ.ย. 62


               < บ้านของเลออน วีด ฟาร์ม เกาะโดโร >
               < 22:06 เสาร์ 12 ฤดูใบไม้ผลิ ปี 3 >

               "เรียบร้อย" เลออนติดตั้งโต๊ะคราฟต์ของเขาไว้กับส่วนด้านหน้าของเวิร์คช็อป ยังไม่มีการทดสอบการใช้งานแต่อย่างใด เพราะว่าวันนี้ เขาต้องพอก่อน เนื่องมาจากมีภาระหน้าที่บางประการ จึงไม่อาจเล่นเกมออนไลน์เสมือนจริงต่อไปได้ แม้ว่าจะกำลังเครื่องอุ่นติดอารมณ์อยู่เลยก็ตาม

               ถึงเวลาสำหรับการออกจากระบบแล้ว

               ก่อนไป เด็กหนุ่มเดินตรวจสอบความเรียบร้อยทุกอย่างในฟาร์ม

               อาจจะไม่ได้รดน้ำเมล็ดพันธุ์สมุนไพร 2-3 วันในเกม

               แต่ก็ไม่มีปัญหาอะไรมาก

               จากความรู้ของเขา ทุกอย่างจะเริ่มตาย หากไม่ได้รดน้ำตั้งแต่ 5 วันขึ้นไป

               ถ้าเพียงแค่ไม่กี่วัน มันก็แค่หยุดการเจริญเติบโตไปชั่วคราวเท่านั้น

               ส่วนเรื่องที่ต้องเป็นห่วงก็คือค่าความสัมพันธ์ต่างๆ อย่าง...

               เจ้าซูโม่

               มิสเตอร์ สมิธ

               รวมไปถึงตัวละครในเกมอย่าง... โทระ

               ในรอบนี้ โทระไม่ค่อยน่าห่วงเท่าไหร่ หุ่นไล่กาก็ไม่น่าห่วงเหมือนกัน แต่เจ้าลูกสุนัขเนี่ยสิ เขาอุตส่าห์ปฏิสัมพันธ์เพิ่มค่าสนิทสนมมาไม่มีห่างเว้นไปเลยแม้แต่วันเดียว ถ้าเกิดพลาดไปหนึ่งวัน มันจะเสียคอมโบหรือเปล่า? แถมมองไม่เห็นตัวเลขค่าความสัมพันธ์ด้วย

               มันยังไงๆ แต่ว่าค่าความสัมพันธ์น่าจะเพิ่มแบบลักษณะของฟังก์ชั่นเพิ่มหรือเปล่า หมายความว่าถ้าใส่ใจตีสนิทสนมด้วยทุกๆ วัน ในแต่ละวัน ค่าความสัมพันธ์ก็จะได้รับกลับมามากยิ่งขึ้นและยิ่งขึ้น ดะ...เดี๋ยว... เขากำลังคิดอะไรปัญญาอ่อนอีกแล้ว

               เลออนหลับตาตั้งสมาธิ ไล่กระจุกความคิดในหัวออกไปจนโล่ง

               เขาจะเล่นเกมแบบสบายๆ โดยไม่ต้องคิดอะไรมากไม่ได้หรือไง

               "มานี่มะ เด็กดีๆ "

               เจ้าของฟาร์มอุ้มลูกหมาน้อยพันธุ์บูลด็อกของตนเดินเปิดประตูเข้ามาในบ้าน มันสว่างและอบอุ่นไปด้วยกองเปลวเพลิงจากใต้ของเตาผิง กลิ่นไม้กำลังเผาไหม้ผ่อนคลายจมูก เสียงแตกหักกรุบกรับของถ่านฟืนดังอยู่เพราะหู เด็กหนุ่มวางเจ้าซูโม่ลง แล้วก็นั่งขอบเตียงสัมผัสบรรยากาศอันสงบสุขของเกม

               สีหน้าของเด็กหนุ่ม

               บ่งบอกชัดเจนว่าเขาไม่อยากออกไปจากโลกแห่งความฝันนี้

               "ขอโทษนะ ซูโม่ อดทนในบ้านไปก่อน"

               มันน่าเศร้าใจเล็กน้อยที่ต้องขังเจ้าหมาไว้ในบ้านติดต่อกันนานถึงสองสามวัน ต่อไปจากนี้ เขาต้องสร้างบ้านสุนัขหลังเล็กให้กับมันเสียแล้ว เด็กหนุ่มตั้งสัญญาใจเอาไว้ให้กับตัวเอง ก่อนจะปรับตัวนอนลงไปกับเตียงในท่าหงายหลับสบาย แล้วก็เรียกหน้าต่างระบบขึ้นมา

               "ราตรีสวัสดิ์ ซูโม่"

               "โฮ่ง"

               เขารีบจิ้มนิ้วบนจอดิจิทัลที่ลอยอยู่เหนืออากาศเบื้องหน้า

               [ คุณต้องการออกจากเกม ]

               และก็กดปุ่ม [ ถูกต้อง ]

               [ ออกจากเกมใน... ]

               [ 5... ] [ 4... ] [ 3... ]

               [ 2... ] [ 1... ]

               [ 0... ]




               < บ้านของคริส คริสตัล ฟาร์ม เกาะโดโร >
               < 22:05 เสาร์ 12 ฤดูใบไม้ผลิ ปี 3 >

               คริสยืนอยู่ตรงบันไดทางขึ้นระเบียงหน้าบ้านของเธอ

               บ้านลักษณะแพลนเดียวกับบ้านของเลออน แตกต่างเพียงแค่ความเอิกเกริกใหญ่โต ดูใหม่กว่าและไม่ซอมซ่อ บ้านสองชั้นผ่านการอัปเกรดมาแบบนักต่อนัก สภาพเรียกได้ว่าเป็นคฤหาสน์ไม้หลังเล็กเลยก็ว่าได้ ประดับตกแต่งงดงามด้วยไม้เลื้อยและพุ่มไม้ตามตัวบ้าน ให้ความสว่างด้วยแสงตะเกียงห้อยและเสาโคมไฟสีแดงรอบๆ

               และเบื้องหน้าของคริสก็เป็นกลุ่มของลูกน้องลูกหาบที่คอยยืนรับฟังคำบัญชาอยู่

               "คริสจะไม่อยู่ประมาณ 2-3 วันนะคะ"

               เจ้าของฟาร์มสาวประกาศเสียงขึ้น

               "คุณโกบุริ ฝากจัดการท่อนไม้ในโกดังด้วยค่ะ"

               "ได้เลยขอรับ! คุณหนู!"

               เจ้าก๊อบลินตัวสีเขียวหน้ายักษ์ย่นๆ ขนาดตัวเล็กเท่าเด็กอนุบาลสามตัวก็ขานรับขึ้น มันสวมผ้ากันเปื้อนสีขุ่นกับหมวกคลุมหัวสีเดียวกัน ชุดเครื่้องแบบดูเรียบร้อยสมกับลูกมือทำงานในฟาร์ม เป็นภาพลักษณ์ที่แตกต่างไปจากก๊อบลินเกมอื่นๆ โดยสิ้นเชิง

               "คุณสไปรต์ ฝากรดน้ำต้นองุ่นให้สักหน่อยนะคะ"

               "โอ้!"

               "อย่าลืมขนมหวานของพวกเราด้วย!"

               "ได้เลย!"

               ภูตจิ๋วมีลักษณะเป็นเพศชายตัวเล็กน่ารัก หูแหลม ขนาดใหญ่กว่าฝ่ามือนิดเดียวเท่านั้นเอง แต่พวกมันก็มีจำนวนเยอะอยู่เหมือนกันเพื่อให้สอดคล้องกับปริมาณของงาน ภูตจิ๋วจะใส่ชุดรัดเข็มขัดกับหมวกไหมพรมทรงสูง ชุดของแต่ละตัวก็จะมีสีสันแตกต่างกันออกไป ทั้งสีซ้ำกันบ้างและไม่ซ้ำกันบ้าง

               "เดี๋ยวพอกลับมาแล้ว คริสจะซื้อของฝากมาให้นะ"

               สาวสวยคมยิ้มเล็กน้อย เธอปรบมือหนักๆ ขึ้นดังแปะหนึ่ง

               "เอาล่ะ ทุกคน มีเรื่องแจ้งให้ทราบเท่านี้ แยกย้ายไปกันได้"

               แล้วลูกสมุนของคริสภายในฟาร์มก็แตกฮือออกกันไปทุกทิศทาง

               คริสยืนนิ่ง

               มองดูความเรียบร้อยอลังการของฟาร์มเบื้องหน้า

               ไร่องุ่นของเธอกำลังดำเนินไปได้อย่างสวย

               ฟาร์มไม่ค่อยมีอะไรน่าเป็นห่วง เพราะถึงจะไม่อยู่ชั่วคราว แต่ก็ยังมีผู้ช่วยอีกมากมายที่จะค่อยรับผิดชอบในส่วนของเธอให้ พรุ่งนี้ มะรืนนี้ เธอจะยังส่งสินค้าออกไปขายได้กำไรกลับคืนมา แม้ว่าจะไม่ได้เล่มเกม แต่ก็ไม่ได้เสียเวลางานไปโดยเปล่าประโยชน์

               ถ้าพูดถึงน่าเป็นห่วงก็... อืม...

               ฟาร์มข้างๆ วีด ฟาร์ม

               เลออน

               เขาเหมือนจะรู้ว่าเธอทำฟาร์มเกษตรฯ ปลูกผักผลไม้ ขานั้นก็เลยเลือกทำฟาร์มสมุนไพรแทน ดีหน่อย... เพราะขืนทำฟาร์มแนวเดียวกัน รับรองว่าได้มีการวัดมวยกันเกิดขึ้นแน่ แต่ก็... ยังน่ากังวลอยู่ดี ถ้าเป็นเรื่องฟาร์ม เธอชนะขาด แต่ถ้าพูดถึงตัวของผู้เล่นด้วยกันแล้ว คริสชักจะรู้สึก...

               เธอยังจำได้อยู่เลย

               วันแรกของการทำฟาร์มของเธอ

               มันสมจริงมากๆ และเธอโดนเกมสอนมวยให้อย่างจัง

               ร้อน เหนื่อยหอบ เจ็บจนมือพองถลอก แมลงกัดต่อย อุปกรณ์หนัก กระหายน้ำ เธอแทบจะเลิกเล่นไปเลยตั้งแต่วันแรก แต่อาศัยความใจเย็นและค่อยๆ ปรับตัว ใช้เวลาอยู่เป็นเดือนๆ กว่าจะเริ่มเคยชินกับวิถีชีวิตของชาวไร่ชาวนา

               แต่ว่า... เลออน หมอนั่นอะไรก็ไม่รู้

               เล่นเกมไม่กี่วันก็ลอยตัวอย่างกับใส่สูตรมาเลย

               เขาพัฒนาไปไวมากๆ มากเกินไป มากจนดูน่ากลัว

               กรอด...

               คริสสีหน้าแค้นเคือง เธอกระทืบเท้ากับพื้นครั้งหนึ่ง ก่อนจะสงบสติอารมณ์ของพลัน เดินเปิดประตูเข้าไปภายในบ้านของตัวเองโดยทันที มันยังมีเรื่องอื่นสลักสำคัญมากยิ่งกว่าเรื่องของใครก็ไม่รู้ภายในเกมออนไลน์ที่แค่เล่นด้วยกันเฉยๆ

               สาวสวยขึ้นมายังชั้นสอง เปิดเข้ามายังห้องนอนซึ่งเป็นเตียงคู่ขนาดใหญ่ แต่ว่าไม่มีคู่นอนอยู่ด้วยแต่อย่างใด เธอก็แค่อัปเกรดบ้านไปเฉยๆ ยังไม่ได้แต่งงานในเกมเลยด้วยซ้ำ 

               คริสนอนตัวหงายลงบนเตียง

               เรียกหน้าต่างออกมากดออกจากระบบทันที

               [ ออกจากเกมใน... ]

               [ 5... ] [ 4... ] [ 3... ]

               [ 2... ] [ 1... ]

               [ 0... ]




               < บ้านไม้ชั้นเดียว บ้านของโทระ เกาะโดโร >
               < 22:06 เสาร์ 12 ฤดูใบไม้ผลิ ปี 3 >

               ภายในห้องนอนเล็กๆ ของบ้านไม้ชั้นเดียว ห้องของสาวห้าว แต่กลับตกแต่งน่ารักสวยงามอย่างกับสาวหวาน เต็มไปด้วยตุ๊กตานานาสัตว์วางซ้อนเรียงกันอยู่จนเต็มห้อง ตู้เสื้อผ้า โต๊ะทำงาน บานหน้าต่าง และเตียงนอน มันเป็นห้องขนาดเล็กนิดเดียวเอง

               "ยะ...แย่ละ ได้เวลาแล้ว"

               โทระ เจ้าของห้องกำลังนอนตะแคงข้างอยู่บนเตียง

               อยู่ๆ หน้าต่างแจ้งเตือนก็โผล่ขึ้นมาอัตโนมัติ

               [ Online Service Employment : Terminated ]
               [ Estimated Time : 40 hr 27 min 06 sec ]
               [ Total Earning : 1,254 BIT ] 

               [ ตรวจสอบความถูกต้องของรายได้... ]
               [ กำลังถ่ายโอน... ]
               ..
               ..
               [ ดำเนินการเสร็จสิ้น ]


               ค่าขนมเล็กๆ น้อยๆ โทระยิ้มอย่างพอใจเมื่อเห็นค่าตอบแทนจากงานพิเศษที่แทบไม่ต้องลงเรี่ยวลงแรงอะไร ความจริงอยากจะออนไลน์ต่อเพื่อเก็บเงินดิจิทัลนี้ แต่ว่าน่าเสียดายเพราะเธอต้องเลิกก่อนชั่วคราว

               2-3 วันในเกมเลยหรือเนี่ย...

               รายได้พิเศษไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร แต่ว่าเลออน...

               ถ้าไม่ได้เจอกันสองสามวัน จะเป็นอะไรหรือเปล่านะ?

               สาวทอมผมสั้นได้แต่นึกสงสัยอยู่คนเดียว

               "ไม่ได้การและ!" เธอต้องรีบออกจากระบบก่อน

               แต่ก่อนออฟไลน์ไป โทระก็ท่องขึ้นมา

               "เลออน" 

               เธอจะจำมันไว้ให้ได้!

               เลออน เลอนน เลออน

               ดีล่ะ พอตื่นขึ้นไปแล้ว เธอจะไม่ลืมเป็นอันขาด

               ห้ามลืม!

               [ ออกจากระบบใน... ]

               เลออน...

               [ 5... ] [ 4... ] [ 3... ]

               เลออน...

               ดี... เธอยังจำได้อยู่...

               [ 2... ] [ 1... ]

               [ 0... ]

               เลออน...



               ________________________________________________________
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 310 ครั้ง

349 ความคิดเห็น

  1. #223 Fikusa (@famedragonoy) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2562 / 06:46
    เกมนี้ยุ่งกับสมองคนขนาดนั้นเลยเรอะทำให้คนลืมได้เนี่ย
    #223
    0
  2. #139 beernon2 (@BeerNon) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2562 / 13:02
    อะไรกันออกเกมแล้วลืมชื่อคนงั้นหรอท้ามันเป็นเพราะบบนี้เกมนี้โดนฟ้องแน่คับยุ่งกับความทรงจำของคน
    #139
    0
  3. #138 LordWhite (@LordWhite) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2562 / 03:23
    มีปมตกตื่นขึ้นมาอาจจะลืมแฮะ
    #138
    0
  4. #137 รักในสีเทา (@0951962733) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2562 / 12:43
    สนุกแหะเรื่องนี้ 😄😄😄
    #137
    0
  5. #135 SansOkamiHearts. (@GaomiTheKill) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2562 / 20:52

    ไม่มีคู่วายเลยเซ็งเป็ด

    #135
    1
    • #135-1 frank494 (@frank494) (จากตอนที่ 32)
      6 มิถุนายน 2562 / 01:04

      +1 ด้วยคน
      #135-1
  6. วันที่ 5 มิถุนายน 2562 / 19:12
    เรือโทระ ได้แล่นนำขึ้นมาแล้วครับ!!!
    #134
    0
  7. #133 MING (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2562 / 18:47

    โทระ!!!!!!!!!!!!!!!!
    จะฮาเร็มหรือเปล่า??? เรื่องนี้???

    #133
    0
  8. #132 JokerJung (@patty_T_za) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2562 / 17:41
    โอ้ ไม่ใช่ตัวละครเกมธรรมดา
    #132
    0
  9. #130 ThaipaKing (@ThaipaKing) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2562 / 17:01
    สรุปตัวละครเกือบทั้งหมดเป็นคนสวมบทบาท
    #130
    1
    • #130-1 ThaipaKing (@ThaipaKing) (จากตอนที่ 32)
      5 มิถุนายน 2562 / 17:02
      โว้ยยย แค่จำชื่อเองไม่ต้องย้ำขนาดนั้น!!
      #130-1
  10. #129 shirayuuki (@shirayuuki) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2562 / 16:48
    โทระมีตัวตนจริงสินะ
    #129
    0
  11. #128 Iruna (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2562 / 16:48

    Parttime

    ไปรายงานตัว ที่เดียวกันอะปล่าว

    #128
    0