Harvest Life สร้างฟาร์มออนไลน์

ตอนที่ 24 : ฤดูใบไม้ผลิ 21 : สปิริต+

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,876
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 322 ครั้ง
    20 พ.ค. 62


               < บ้านของเลออน วีด ฟาร์ม เกาะโดโร >
               < 06:00 เสาร์ 12 ฤดูใบไม้ผลิ ปี 3 >


               "ฮ่าๆ เป็นแค่ลูกน้อง คิดจะล้มเจ้านายหรือไง"

               "โฮ่ง!"

               เสียงหัวเราะของเลออนดังขึ้นตั้งแต่เช้าตรู่ของวัน เขาตื่นมาพร้อมกับเล่นต่อสู้กับเจ้าซูโม่ หัวใจสีชมพูปรากฏอยู่บนหัวของเจ้าลูกสุนัขตลอดเวลา มันกลายเป็นกิจวัตรประจำวันของเขาไปแล้วที่จะต้องเล่นกับเจ้าลูกหมาเพื่อเพิ่มค่าความสัมพันธ์เป็นอย่างแรกสุดในเช้าของวัน

               "อืม.. พรุ่งนี้ อากาศปกติ" พอดูพยากรณ์อากาศเสร็จก็ปิดทีวีลง

               "ไปกันเถอะ ซูโม่ วันเก็บเกี่ยววันแรกของเรามาถึงแล้ว"

               "โฮ่ง!"

               เลออนเปิดประตูออกมาด้านนอก

               "ฮาห์.."

               เขาพบกับอากาศเย็นยามเช้า แสงแดดอ่อนๆ อบอุ่นกำลังส่องฉายมา สายลมเย็นเอื่อยพัดบางเบา อา.. บรรยากาศช่างดีงามเหลือเกิน แล้วที่ดีงามมากยิ่งกว่าก็คือสภาพบนพื้นที่เพาะปลูกของเขาเอง ซึ่งตอนนี้ ผักพืชสมุนไพรทั้งหลายที่ปลูกเอาไว้ก็ต่างเบ่งบานตระการตาโตเต็มที่กันอย่างถ้วนหน้าแล้ว

               "สุดยอดเลย"

               "โฮ่ง!"

               หัวกาดอวบตรงหน้าบ้านก็พร้อมสำหรับเก็บเกี่ยว

               เช่นเดียวกับแปลงหนามกระดิ่งม่วงอีกสิบกว่าแปลงซึ่งตอนนี้ มันออกดอกปุยๆ กลมๆ สีม่วงออกมาอย่างดกดื่น เช่นเดียวกับแปลงไมยราบอีกจำนวนหนึ่งซึ่งออกดอกสีม่วงอ่อนๆ กลมๆ ปุยๆ ออกมาเช่นกัน

               และแน่นอนว่าแปลงปลูกของเขายังคงมีจำนวนเท่าเดิม ตลอดเวลาสามวันที่ผ่านมา เด็กหนุ่มไม่ได้ปลูกอะไรลงดินเพิ่มแต่ประการใด อย่างมากก็แค่รดน้ำแปลงของตัวเองจนบัวรดน้ำกลายเป็นขั้น Lv. 26 เก็บของป่าขายเอาค่าขนมเค้กคืน แล้วก็ตัดต้นไม้บนภูเขาช่วยโทระอีกนิดหน่อย

               เวลาเกือบตลอดทั้งวันของเขาถวายให้กับการอ่านหนังสืออยู่ในหอสมุด เขาอ่านตั้งแต่เช้ายันหอสมุดปิดตอนสี่ทุ่มเลยด้วยซ้ำ หนังสือทุกเล่มบนชั้นหนังสือของชั้นแรกถูกเขาแสกนสายตาผ่านไปแล้วทั้งหมดทุกแผ่นหน้าและทุกเล่ม

               เลออนค่อนข้างก้าวหน้าไปมากในสามวันมานี้

               [ เลออน ] [ จำนวนเงิน 4,060 G ]
               ♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥
               [ POW - 7087 ] [ AGL - 3105 ] [ SPR - 21962 ]
               [ สถานะ - ดีเยี่ยมกว่าปกติ ]


               นี่มันปิศาจชัดๆ สปิริตสองหมื่นบวก เป็นตัวเลขที่น่าพึงพอใจดีเลยทีเดียว

               การอ่านหนังสือไม่ใช่เรื่องง่าย แต่สำหรับคนที่มีความอดทนตายด้านต่อความน่าเบื่ออย่างตุลา มันก็ไม่ใช่เรื่องลำบากยากเย็นอะไรนัก อ่านหนังสือไม่ได้ใช้เรี่ยวแรงพลังงานเลย

               อีกทั้งอัตราความเร็วในการอ่านจะเร็วมากกว่าปกติและเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ ตามความชำนาญในการอ่านเมื่อเวลาผ่านไปนานๆ แล้วหนังสือก็ใช่ว่าจะมีเนื้อหาสาระทุกหน้า บางทีหลายๆ หน้าก็จะเป็นเพียงแค่ตัวอักษรเรียงต่อๆ กันขยุกขยุยไม่เป็นสาระและไม่มีใจความ ทำให้ต้องอ่านแบบข้ามๆ ไปเท่านั้น

               ความรู้ในหัวของเขาตอนนี้ น่าจะโอลิมปิกแล้ว

               ขอไปเดินทดสอบหน่อยก็แล้วกัน

               เลออนกับเจ้าซูโม่เดินลงมาจากบันไดหน้าบ้าน

               "เจ้าของฟาร์ม ตื่นหรือยังเอ่ย"

               เสียงสั่นกระดิ่งมาจากหน้าฟาร์มและสไตล์การเรียกชื่ออันมีเอกลักษณ์

               เขากับเจ้าสุนัขก็เลยต้องวิ่งไปรับแขก

               "อรุณสวัสดิ์ครับ"

               "อ่า.. เจ้าของฟาร์ม ขอบคุณสำหรับเมื่อวันก่อน"

               สาวทอมหน้าหวานพูดถึงเหตุการณ์ที่เขาไปช่วยตัดไม้ให้นั่นเอง ดีเลย เขาจะใช้โทระเนี่้ยแหละเป็นตัวทดสอบสมรรถภาพทางค่าสปิริตของเขา เลออนจ้องไปยังบุคคลที่ยืนอยู่ต่อหน้าลึกเข้าไป มายด์แสกน!

               [ โทระ ] [ สถานะ - อารมณ์ดี ]
               [ ค่าความสัมพันธ์ - 3,242 ] [ ระดับหัวใจ - น้ำเงิน ]
               [ ระดับความสัมพันธ์ - สนิทสนม ] [ สามารถเลือกเป็นคู่ครองได้ ]
               [ โอกาสสำเร็จในการขอแต่งงาน 0.008% ] 


               เดี๋ยวนะ เขากำลังส่องอะไรอยู่

               มันเหมือนว่าจะแสกนลึกลงไปได้เรื่อยๆ ไม่มีสิ้นสุด


               [ โอกาสสำเร็จในการขอออกเดต 2.4% ]
               [ โอกาสสำเร็จในการร่วมรัก -0.00625% ]


               เดี๋ยวๆ ระ..ร่วมรักอะไรกันฟะ!?

               แล้วโอกาสมีติดลบด้วยเหรอ ระบบคำนวณประสาอะไรกันฟะ


               "เอ่อ.. เจ้าของฟาร์ม" พอเห็นเด็กหนุ่มเอาแต่นิ่ง โทระก็เรียกสติ

               "ขอโทษทีครับ" เลออนเลยหยุดส่องระบบชั่วขณะ

               "สำหรับเรื่องเมื่อวันก่อน เพื่อเป็นการตอบแทน ฉันก็เลย.. ทำเจ้านี่! แต๊น! มาให้เจ้าของฟาร์ม" โทระเรียกของขนาดใหญ่บางอย่างออกมาถือไว้ มันก็คือหีบยาวลักษณะเหมือนกันกับหีบเก็บเครื่องมือในบ้านของเขานั่นเอง "หีบเก็บของนี่จะเก็บไอเทมได้ทั้งหมด 4,000 ยูนิต เห็นว่าจะเก็บเกี่ยววันนี้ เลยทำมาให้ เผื่อว่าเจ้าของฟาร์มจะยังไม่มีน่ะ"

               ไม่รู้ว่ากี่ครั้งแล้วที่โทระช่วยชีวิตเขาแบบนี้

               "ขอบคุณมากๆ ครับ"

               "ระวังนะ มันหนัก"

               โทระยื่นหีบใหญ่ทรงสี่เหลี่ยมออกมาให้

               เด็กหนุ่มมองดูมือของเธอที่จับขอบอยู่ด้านข้าง

               [ สัมผัสมือ ได้รับ +20 ค่าความสัมพันธ์ ]

               "อ๊ะ!"

               พอเลออนไปแตะมือของโทระเข้านิดเดียว เธอก็ปล่อยหีบหลุดมือลงมาทันที

               มันกระแทกกับพื้นด้านหลังดังตึงด้วยน้ำหนักอันพอประมาณ

               และมันทับเท้าของเขาเข้าอย่างจัง!

               [ ผู้เล่น เลออน สูญเสียพลังชีวิต 3 หน่วย ]

               "ตะ..ตายแล้ว! เจ้าของฟาร์ม.."

               โทระตกใจ แต่เลออนกลับเพียงแค่ยิ้มบางๆ ขึ้นมา

               "ไม่เป็นอะไรมากหรอกครับ ของแค่นี้"

               "ไม่เป็นอะไรแน่นะ"

               "แน่ครับ"

               [ ผู้เล่น เลออน ได้รับ หีบเก็บของขนาดเล็ก ]

               เขาหยิบยกเอาหีบไม้หนักขึ้นมาจากเท้าของตัวเอง

               "อะ..โอเค.. ถ้าอย่างนั้นแล้ว.. ฉันขอตัวก่อนนะ"

               "ครับผม ขอบคุณสำหรับของฝากครับ"

               "โฮ่ง!"

               สุดท้ายสาวทอมน่ารักก็โบกมือลาเดินจากไป เด็กหนุ่มยืนส่งเธออยู่ด้านหน้าปากทางเข้าฟาร์มจนกระทั่งเธอหายไปจากตรงมุมทางเลี้ยวเข้าบ้านของเธอ แล้วพอไม่มีใครอยู่ในรัศมีแห่งการมองเห็นแล้ว...

               "คะ..โคตรเจ็บเลย!"

               เลออนถึงกับดีดเขย่งขึ้นมาอย่างปวดร้าว

               พวกความเจ็บปวดแบบนี้ มันชักจะสมจริงเกินไปแล้ว

               "โฮ่ง!"

               เสียงของเจ้าซูโม่ร้องเรียกความสนใจ

               มันนั่งกระดิกหางดุ้กดิ้กอยู่ตรงเสาของกล่องรับจดหมาย

               กล่องรับจดหมายเองก็มีกล่องคำพูดกับสัญลักษณ์รูปตกใจสีแดงปรากฏขึ้นมาอยู่ด้วย

               "หืม?"

               เลออนตรงไปเปิดกล่องจดหมาย จะมีใครส่งมาให้อีก นอกจาก..
               [ สวัสดีค่ะ ขอบคุณมากๆ เลยนะคะ คุณเลออน ที่อุตส่าห์เข้ามาอ่านหนังสือในหอสมุดประจำเกาะโดโรอยู่เป็นประจำ นอกจากคุณแล้ว หอสมุดก็ไม่มีแขกคนอื่นเลย เพราะฉะนั้นแล้ว ตั้งแต่วันนี้ ฉันจะเปิดให้บริการหอสมุดชั้นสองสำหรับคุณโดยเฉพาะ อย่าลืมแวะมานะคะ แล้วฉันจะรอ.. - บรรณารักษ์หอสมุดประจำเกาะโดโร มิตา ]

               มันยังไม่จบ..

               เขาอ่านหนังสือชั้นแรกทั้งหมดในหอสมุด และคราวนี้ มันก็เป็นชั้นสอง

               แหงอยู่แล้ว ยายมิตาคงไม่มีทางเดินมาบอกเขาตัวเป็นๆ ก็เลยได้แต่ส่งจดหมายมาให้แบบนี้ นอกจากโทระแล้ว ก็น่าจะเป็นมิตาเนี่ยแหละที่มีระดับหัวใจสีน้ำเงิน ตลอดสามวันของการปั้มค่าสปิริต เขาซื้อคัพเค้กไปฝากเธอตลอด แถมเวลานั่งอ่านหนังสือ บางทีก็ได้มีโอกาสเห็นหน้าหรือว่าพูดคุยอะไรกับเธอเล็กๆ น้อยๆ ด้วย

               แต่ยังไงก็ช่าง เรื่องหอสมุดก็คงต้องพักไว้ก่อน

               ในเมื่อวันนี้ มันคือวันเก็บเกี่ยว!

               เลออนมองกลับไปยังพื้นที่ฟาร์มของตัวเอง

               พวกเถาไม้หนามออกดอกสีสันม่วงงดงามกำลังรองานจากเขาอยู่



               _______________________________________________________
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 322 ครั้ง

349 ความคิดเห็น

  1. #215 Fikusa (@famedragonoy) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2562 / 22:58
    เห...เกมน้งานดีจริงๆนะหึหึหึ(หัวเราะเจ้าเล่)
    #215
    0
  2. #82 shirayuuki (@shirayuuki) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2562 / 23:09
    จะฮาเร็มรึป่าวนะ;-;
    #82
    0
  3. #54 frank494 (@frank494) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2562 / 00:26

    ขอหลายๆตอนเลยยย
    #54
    0
  4. #53 ThaipaKing (@ThaipaKing) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 12:57
    ฟาร์มแตกแน่ ติด'ธรรมเนียม'แน่ เกาะเล็กๆแบบนี้เปิดฮาเร็มได้ด้วยหรอ??
    #53
    0
  5. #52 Nazzga2 (@Nazzga2) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 11:48
    ควบ 2 แมร่_เลยว่างั้น
    me//หลบสันหนังสือกับท่อนซุง
    #52
    0