Harvest Life สร้างฟาร์มออนไลน์

ตอนที่ 20 : ฤดูใบไม้ผลิ 17 : ทำแพไม้ลาก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,022
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 346 ครั้ง
    11 พ.ค. 62


               < บ้านของเลออน วีด ฟาร์ม เกาะโดโร >
               < 06:00 อังคาร 8 ฤดูใบไม้ผลิ ปี 3 >

               เสียงฝนตกครืนดังปลุกสติของเขาในเช้าของวัน

               "โฮ่ง!"

               "อะ...อือ... อะ...อรุณสวัสดิ์ ซูโม่"

               ตื่นเช้ามา เลออนก็ได้พบกับเจ้าหมาที่กำลังลิงโลดกระดิกหางรอเขาอยู่ก่อนแล้ว แหม...  อารมณ์ดีเหลือเกิน แต่เด็กหนุ่มกลับรู้สึกว่างัวเงีย นะ..น่านอนต่อชะมัด! โดยเฉพาะอากาศกำลังเย็นในยามฝนตก ตุลาทำท่าจะนอนลงกับเตียงอีกรอบ แต่วิญญาณฮาร์ดคอร์เกมเมอร์ก็ถีบให้เขาดีดตื่นขึ้นอย่างช่วยไม่ได้

               โทรทัศน์ภายในบ้านถูกเปิด

               พรุ่งนี้ อากาศสดชื่นแจ่มใส เต็มไปด้วยเมฆลอยบดบังท้องฟ้า


               [ เลออน ] [ จำนวนเงิน 0 G ]
               ♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥
               [ POW - 6264 ] [ AGL - 2511 ] [ SPR - 1113 ]
               [ สถานะ - ปกติ ]


               โอเค

               พลังชีวิตของเขาฟื้นกลับมาอีกครั้ง

               สถานะของร่างกายก็หายจากความเหนื่อยล้าเป็นปกติ

               "โทษทีนะ แต่ฉันคงพาแกออกไปด้วยไม่ได้ ฝนตกหนักจริง" แล้วเลออนก็มาเป่าหวีดหยอกล้อทักทายอยู่กับเจ้าซูโม่เพื่อเพิ่มแต้มความสัมพันธ์กับมัน เขาเล่นคลุกคลีกับพื้นบ้านอยู่หลายนาที ก่อนจะตรงไปยังหีบเก็บอุปกรณ์ หยิบเอาขวานตัดไม้ออกมา แล้วเปิดประตูออกไปยังข้างนอก

               เสียงฝนตกหนักซา...

               แล้วก็...โคตรหนาวเลย!

               "โอ้! สุดยอด!" เลออนตื่นเต้นตาโต

               แปลงหัวกาดอวบ เริ่มมีใบสีเขียวๆ แทรกขึ้นมาจากพื้น

               ทำให้เขานึกถึงเมื่อตอนเล่นเกมปลูกผักครั้งแรกเลย แค่ได้เห็นก็รู้สึกภูมิใจและอิ่มใจ บางทีความสุขจากเกมนี้ มันก็แค่ให้เราปลูกผักเท่านั้นเอง ไม่ได้ว่าต้องลุยหักโหมเพื่อไปแข่งขันกับใครสักหน่อย ใบหัวกาดอวบนี่ ถือเป็นรางวัลกำลังใจแรกเริ่ม เขาจะทำให้ดีที่สุดในวันนี้

               "ไปแล้วนะครับ"

               เลออนหันมาบอกกับบ้านของตัวเอง อย่างกับว่าเป็นบ้านจริงๆ ของเขา

               เด็กหนุ่มวิ่งตากฝนออกไป

               วิ่ง

               และเลี้ยวไปทางซ้าย

               เป้าหมายแรกของเขาก็คือ...

               ..

               ..


               < โรงตัดไม้ บ้านของโทระ เกาะโดโร >
               < 06:11 อังคาร 8 ฤดูใบไม้ผลิ ปี 3 >

               "หา! คิดจะมาแอบส่องลูกสาวของฉันตั้งแต่เช้าเลยหรือไง!?"

               "มะ...ไม่ใช่อย่างนั้นครับ"

               พอมาถึงโรงตัดไม้ข้างๆ บ้านของโทระ คุณเก็นก็แบกขวานใหญ่ออกมาต้อนรับทันที

               "แค่อยากรู้ว่าที่นี่รับทำอะไรบ้าง" เลออนบอก

               คุณเก็นตอบรับด้วยน้ำเสียงที่คาดเดาไม่ได้ ชายร่างกำยำสาวเท้าหายไปในห้องทำงานเล็กๆ ของโรงตัดไม้ ก่อนจะออกมาอีกครั้งพร้อมกับสมุดแฟ้มเล่มเล็กในมือ "อันนี้เป็นรายการทั้งหมดที่เธอสามารถสั่งทำได้ ลองดูคร่าวๆ ไปก่อน"

               "ขอบคุณมากครับ" เด็กหนุ่มรับมา

               ไล่สายตาดูแล้ว ก็พบกับของให้สร้างมากมาย

               แบ่งออกเป็นสิ่งปลูกสร้างและส่วนขยายกับอุปกรณ์และเครื่องใช้ทั่วไป

               ความสนใจของเขามีเพียงสิ่งเดียวเท่านั้น ก็คือ...


               [ แผ่นบรรทุกไม้ลาก ]
               รถลากบรรทุกลักษณะเป็นแพไม้ขนาดใหญ่ลากไปตามพื้น สามารถบรรทุกไอเทมได้รวมกันทั้งหมด 500 ยูนิต น้ำหนักค่อนข้างมาก อาจส่งผลต่อเรี่ยวแรงความเหนื่อยล้าและความว่องไวของผู้ใช้งาน
               [ วัสดุจำเป็น ] - ไม้แผ่น(ไม่เจาะจง) x 250
                - ขอนไม้ใหญ่(ไม่เจาะจง) x 10
                - เชือก x 10
               [ ค่าบริการในการสร้าง ] - 0 G


               อันนี้แหละคือสิ่งที่เขาต้องการ

               พอโดนบทเรียนราคาแพงจากยายคริสมาเมื่อวาน เขาก็รู้ตัวเองทันทีว่าสิ่งที่เขาขาดหายไปก็คือความสามารถในการขนย้ายไอเทมทีละมากๆ บางทีมีไอเทมเป็นร้อยเป็นพัน แต่ไม่สามารถขนย้ายไปได้ บางทีต้องอาศัยการวิ่งขนของไปกลับหลายรอบ ถ้ามีเจ้าแผ่นไม้ลากนี้ ปัญหาทุกอย่างจะหมดไป

               แต่ว่า... ไม้แผ่นกับเชือก

               เป็นไอเทมที่เขาไม่รู้จัก แล้วก็ไม่รู้จะหามาได้ยังไง

               เลออนปิดหนังสือแฮนด์บุ๊กลงไป ทำสีหน้าครุ่นคิด

               "เป็นอะไร ทำสีหน้าไม่ค่อยดีเลย" เสียงคุณพ่อของโทระถามมา ยืนอยู่ตรงท่อนไม้ใหญ่ที่ตั้งเป็นเขียง กำลังตั้งไม้ท่อนสั้นๆ ป้อมๆ และผ่าออกสองซีกเป็นฟืนขนาดเล็ก "ถ้ามีอะไรสงสัยก็ถามมาได้ ฉันเองก็ไม่ใช่คนโหดคนป่าเถื่อนอะไรหรอก ถามมาเลย ยกเว้นเรื่องของลูกสาวของฉัน!"

               ก็นึกอยู่แล้ว

               "ผมอยากจะทำแผ่นบรรทุกไม้ลากครับ"

               "อ้อ ก็ดีสิ แล้วหาของที่ต้องการมาได้ครบหรือยัง"

               "ยังหาไม่ได้เลยครับ"

               ช่างไม้ใหญ่ได้ยินก็เข้าใจทุกอย่างโดยทันที

               "พวกขอนไม้ก็หาตัดเอาตามต้นไม้แถวนี้ ต้นไม้ใหญ่หนึ่งต้นจะตัดได้ขอนไม้ใหญ่สองถึงสามท่อน แผ่นไม้จะได้จากการแปรรูปขอนไม้โดยผ่านเครื่องเลื่อยตรงนั้น ขอนไม้ใหญ่ขอนหนึ่งจะตัดออกมาเป็นแผ่นไม้แปรรูปได้ประมาณสิบห้าถึงยี่สิบแผ่น ส่วนเชือกสามารถสร้างได้จากพืชที่มีเส้นใยสูงๆ นำมาบดละเอียดแล้วก็ฟั่นขึ้นมาให้เป็นเส้นๆ "

               ข้อมูลมาครบ แต่ว่ายังไม่กระจ่างเสียทีเดียว

               "แล้วเขาบดทำเชือกกันตรงไหนได้บ้างครับ"

               เลออนถามอีก เปิดโอกาสให้ถาม มันก็ต้องใช้ให้คุ้ม

               "รู้สึกว่าบนเกาะโดโรจะมีเครื่องบดตั้งอยู่ที่เดียวนะ"

               "ที่ไหนครับ?"

               "คริสตัลฟาร์มน่ะ"

               โน!

               "แล้วใช้ค้อนทุบบดเอาแทนไม่ได้เหรอครับ"

               "อันนั้นก็ใช้ได้เหมือนกัน"

               เยี่ยม

               เลออนสร้างรายการในหัวของตัวเองขึ้นมาคร่าวๆ ก่อนอื่น เขาจะเริ่มจากขอนไม้ใหญ่และแผ่นไม้ก่อน จากนั้นก็คือเชือกซึ่งน่าจะเป็นตัวยุ่งยากมากที่สุด เขาต้องหาพืชจำนวนหนึ่ง ส่วนค้อนจะมีอยู่ในร้านของช่างตีเหล็ก เขาต้องไปที่นั่น สุดท้ายเขาคิดว่าคุณปู่เจ้าของฟาร์มสัตว์ของฮินะน่าจะพอมีความรู้ในเรื่องของงานฝีมือมากพอที่จะช่วยเขาในการฟั่นเชือกขึ้นมาได้

               รออะไร คิดได้แล้วก็เริ่มเลย

               ลุย

               เลออนเรียกขวานคู่ใจของตัวเองขึ้นมาบนมือ

               เดินฝ่าสายฝนออกไปยังด้านนอกของหลังคาโรงตัดไม้

               "หืม?"

               เก็นมองเห็นขวานที่พาดบ่าของเด็กหนุ่ม

               จะ..จะใช้ขวานธรรมดาๆ ขั้นแรกแน่เรอะ?

               แต่พอเห็นเด็กหนุ่มเริ่มทำงานอยู่กับต้นไม้ใหญ่ไม่ใกล้ไม่ไกลนัก ช่างไม้ใหญ่ประจำเมืองก็ถึงกับตาโปน ปากเปิดค้าง ขวานเล่มธรรมดาๆ แต่พอเริ่มจามเข้าใส่ ต้นไม้ใหญ่ทั้งต้นก็ถึงกับกระเทือน ปลายคมขวานก็ฝังลึกเข้าไปในเนื้อไม้ได้เยอะอย่างไม่น่าเชื่อ

               และแค่แปบเดียวเท่านั้นเอง

               ..

               ..


               [ ผู้เล่น เลออน ขวานตัดไม้ เลื่อนระดับขั้นเป็น Lv. 17 ]


               "ฟู่.." เลออนเป่าปาก รู้สึกเหนื่อยหอบเล็กน้อย
               อาจจะเป็นเพราะว่าต้องทำงานกลางสายฝนก็เป็นได้


               [ เลออน ] [ จำนวนเงิน 0 G ]
               ♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥
               [ POW - 6518 ] [ AGL - 2945 ] [ SPR - 1122 ]
               [ สถานะ - ปกติ ]


               ค่าสถานะของเขาไม่เปลี่ยน สุดยอดมากๆ 

               เลออนแบกขวานกลับมายังใต้หลังคาของโรงตัดไม้อีกครั้ง นอกเหนือจากไม้ขอนใหญ่ๆ ที่วางซ้อนเรียงกันขึ้นอย่างสวยงามสองกองแล้ว เด็กสาวคนหนึ่งยังยืนต้อนรับเขาอยู่ด้วยใกล้กัน โทระ สาวทอมผมสั้นน่ารัก ในมือของเธอเป็นถาดเล็กๆ มีแก้วใบเล็กกำลังส่งกรุ่นไอควันร้อนๆ ออกมา

               "ทำงานหนักจังเลยนะ เจ้าของฟาร์ม อะ..เอาไปกินสิ ฉันทำมาให้"

               โทระเดินมาหาพร้อมกับรอยยิ้ม เลออนรับเอาแก้วอุ่นบนถาดของเธอมา

               "แล้วคุณพ่อของคุณล่ะ"

               "ทำงานอยู่ในบ้าน ไม่ต้องห่วงหรอก ฮี่ๆ "

               หมายความว่าโทระแอบออกมาหาเองเลยหรือเนี่ย แต่ว่าเขาไม่มีเวลามาพูดคุยสวีตหวานอะไรในตอนนี้ หลังจากกระดกดื่มมอลต์อุ่นๆ หวานๆ จนหมดแล้ว เด็กหนุ่มก็วางแก้วกลับลงไปบนถาดในมือของเธออีกครั้ง "ขอบคุณสำหรับเครื่องดื่มนะครับ แต่ว่าผมต้องรีบตัดเลื่อยขอนไม้ให้เป็นไม้แผ่นแปรรูปก่อน"

               "อันนั้น เดี๋ยวให้ฉันจัดการเองก็ได้" สาวทอมยิ้มๆ เก้อๆ เกาหัวแกรกๆ "เจ้าของฟาร์มยังต้องหาเชือกอีกไม่ใช่หรือไง เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลา เดี๋ยวจะช่วยจัดการให้เล็กน้อย เพราะว่าฉันเองก็อยู่ว่างๆ ด้วยเหมือนกัน"
               "ขอบคุณมากครับ" เลออนยิ้มบางๆ ถือว่าประหยัดเวลาเขาไป

               โทระยิ้มพยักหน้าให้อย่างไม่ถือเป็นธุระ "สองร้อยห้าสิบแผ่น ถูกต้องไหม?"

               "ใช่ครับ" หนุ่มผมดำว่า "ขอตัวเลยนะครับ ฝากด้วย"

               "อา เดี๋ยวก่อนๆ " เสียงของโทระห้ามรั้งเอาไว้ "จะไปหาเชือกยังไง?"

               "ก็คิดว่าจะขึ้นภูเขาสักหน่อยครับ ตัดต้นเอามาไปบด แล้วก็ฟั่นเป็นเชือกขึ้นมา"

               ตอบออกไปปุ๊บ โทระก็ทำหน้าตกใจ เธอบอกขึ้นมา

               "จริงๆ เอาเคียวไปตัดเถาวัลย์มาแทนก็พอแล้วนะ นั่นมันเต็มขั้นเกินไป"

               "เอะ? ใช้เถาวัลย์แทนก็ได้เหรอครับ" เลออนไม่รู้เลย

               "ใช่" ถ้าเป็นโทระ คงไม่ใช่การเกรียนแน่นอน

               "ถ้างั้นผมขอตัวเลยนะครับ ขอบคุณมากๆ "

               "โอ...โอเค"

               เลออนรีบวิ่งออกไปโดยทันที ทำไมคุณเก็นไม่เห็นบอกเลยว่าสามารถใช้เถาวัลย์แทนเชือกได้ นี่มันส่อเจตนาไม่หวังดีต่อกันชัดๆ แต่ไม่ว่าจะยังไงก็ช่าง เขาคงจะต้องตอบแทนโทระให้เรื่องความดีความชอบนี่สักหน่อยแล้ว เรียกได้ว่าช่วยให้เขาหลุดจากวงโคจรรอบใหญ่ไปได้เลย

               เด็กหนุ่มวิ่งผ่านสายฝนออกมา

               วิ่ง

               ..

               ..



               __________________________________________________________
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 346 ครั้ง

349 ความคิดเห็น

  1. #211 Fikusa (@famedragonoy) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2562 / 22:43
    นึกว่าที่ทำฟาร์มอยู่ทุกวันนี้ปกติ ที่แท้คือพลังฮาร์ดคอร์เกมมิ่งสินะ
    #211
    0
  2. วันที่ 7 มิถุนายน 2562 / 15:03
    หัวกาดอวบ นิคือ ผักกาดหัวรึ
    #140
    0
  3. #78 shirayuuki (@shirayuuki) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2562 / 23:01
    ตากฝนแล้วจะเป็นหวัดมั้ยเนี่ย
    #78
    0
  4. #26 ThaipaKing (@ThaipaKing) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 15:38
    นางเอกจู่โจมแล้ว!! (ตัวเอกจะรักลงหรอเป็นแค่AI)
    #26
    0