คัดลอกลิงก์เเล้ว

Yes (Lee Luda's part)

โดย p_sone99

แม้มันเป็นเวลาที่ยาวนาน แต่มันจะไม่มีอีกต่อไป...

ยอดวิวรวม

201

ยอดวิวเดือนนี้

2

ยอดวิวรวม


201

ความคิดเห็น


0

คนติดตาม


0
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  13 พ.ค. 61 / 17:36 น.
นิยาย Yes (Lee Luda's part) Yes (Lee Luda's part) | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้






.
.
.


.
.
.

=========================================================================================
Theme song : https://www.youtube.com/watch?v=GSzF4rF1-q8
Minseo (민서) - Yes (좋아)
Subthai from youtube channel ' Blacx latte '

======================================================================================== 
หลังจากอ่านในมุมมองคนพี่แล้วก็ถึงคราวของคนน้องบ้าง
ต่างก็คิดว่าอีกฝ่ายไม่เจ็บปวด แต่ความจริงแล้วนั้นใครรู้สึกอย่างไร มีเพียงแค่ตัวเองที่รู้

คอมเม้นติชม หรือเข้าไปพูดคุยกันในทวิตเตอร์ #ฟิคในถ้ำ ได้นะคะ

ขอบคุณที่ติดตามค่ะ :)

เนื้อเรื่อง อัปเดต 13 พ.ค. 61 / 17:36




Luoyang, China – 2018
 


อากาศสดชื่นในฤดูใบไม้ผลิ ช่วยให้อารมณ์ที่ขุ่นมัวในยามเช้าดีขึ้น ฉันเลือกที่จะมาเดินเล่นในสวน Wangcheng เดินชมความสวยงามของดอกโบตั๋นหลากสีที่กำลังบานสะพรั่ง โชคดีที่วันนี้คนไม่เยอะเท่าไหร่ ไม่ต้องเดินเบียดเสียดกันวุ่นวาย ให้อารมณ์ต้องร้อนกว่าเดิม


“อ๊ะ” ฉันร้องอย่างตกใจเมื่อเดินชมดอกไม้อยู่ดี ๆ ก็มีใครไม่รู้มาเดินชนจนล้มลง แต่จะว่าอีกฝ่ายคงไม่ได้ในเมื่อฉันเองก็เดินไม่ทันระวัง

“oh! Sorry sorry sorry sorry… ” เธอรัวคำขอโทษขณะที่ช่วยพยุงฉันให้ลุกขึ้น ดูจากมือบางและเสียงนั่นคงเป็นผู้หญิงเหมือนกันกับฉัน

“That's OK” ฉันตอบรับพลางปัดฝุ่นออกจากตัวเอง ไม่ได้มองหน้าเธอ

“sorry” มือเล็กชะงัก เมื่อเธอเอ่ยคำขอโทษอีกครั้ง ทั้งที่ฉันบอกแล้วว่าไม่เป็นอะไรแล้ว แต่ฉันก็ไม่เสียมารยาทให้เธอต้องขอโทษเก้อ พยักหน้าเป็นเชิงบอกว่าฉันรู้แล้ว ปลายรองเท้าสีดำยังยืนอยู่ที่เดิม จนฉันต้องเลิกสำรวจตัวเองแล้วเงยหน้ามองเธอว่าเธอมีอะไรกับฉันอีกหรือเปล่า



“ลูดา!”

“พี่จียอน”


ตกใจยิ่งกว่าตอนถูกชน ก็คือการที่คนชน..คือคนที่ฉันไม่อยากเจอมากที่สุด



ฉันเดินตามคนตัวสูงกว่าฉันนิดหน่อยเข้าในคาเฟ่เล็ก ๆ ข้างสวนที่ฉันค่อนข้างคุ้นเคย อันที่จริงไม่ได้อยากมาเท่าไหร่ แต่เห็นท่าทีและสายตาขอร้องแบบนั้น จะให้ฉันใจร้ายก็คงทำไม่ได้ เพราะเดินตามหลังจึงได้มีโอกาสพิจารณาคนด้านหน้า เธอยังเหมือนเดิม ยกเว้นก็แต่ผมสีแกมม่วงนั่น..เหมาะกับพี่เขาดี

เห็นท่าทีเก้กังของการสั่งเครื่องดื่มทำเอาฉันต้องถอนหายใจเล็ก ๆ เป็นคนกินยากไม่เคยเปลี่ยน ภาษาอังกฤษที่ไม่แข็งแรงทั้งลูกค้าและคนรับออเดอร์อาจทำให้ความต้องการคลาดเคลื่อน ฉันจึงต้องจัดการเสียเอง

“ไม่ยักรู้ว่าเธอพูดจีนเป็น” เธอว่าเช่นนั้น ไม่แปลกที่จะไม่รู้ เพราะฉันเองเพิ่งพูดได้ไม่กี่เดือนมานี้เอง แน่ล่ะ..ในเมื่ออยู่ที่นี่ ฉันก็ต้องใช้ภาษาของที่นี่ได้

ฉันไม่ได้ตอบประโยคนั้น นอกจากมองหน้า จ่ายเงิน และเดินนำไปที่โต๊ะ ในตอนนี้ฉันเริ่มรู้สึกหงุดหงิดตัวเองที่ยังจำรายละเอียดของอีกฝ่ายได้ ตั้งแต่ตอนสั่งกาแฟแล้ว ขนาดที่ว่าเลือกโต๊ะนั่ง...ฉันยังเลือกในมุมที่เธอชอบ

ฉันนั่งกอดอกจ้องคนตรงข้ามที่มัวแต่หันรีหันขวาง ไม่ยอมพูดอะไรสักที เหมือนคนทำตัวไม่ถูก จนเด็กเสิร์ฟนำเครื่องดื่มมาวางที่โต๊ะแล้ว เธอยังคงไม่พูดอะไรออกมา

“ถ้าชวนมาแล้วจะเงียบแบบนี้ คราวหลังก็อย่าชวนเลย” ฉันพูดไปตามอารมณ์ เห็นพี่เขาสะดุ้งเล็กน้อย มองหน้าฉัน ทำเหมือนอยากจะพูดอะไรสักอย่าง แต่ก็ไม่

.
.
.
이제 괜찮니 너무 힘들었다며
너의 그 마무리가
고작 이별뿐일 거라 우린 괜찮다면서

ตอนนี้เธอเป็นยังไงบ้าง มันคงยากมากเลยสินะ
ครั้งสุดท้ายที่เห็นเธอนั้น
เป็นเพียงแค่การบอกลา แล้วเราก็ต่างทำเหมือนว่าไม่เป็นไร
...
“เป็นยังไงบ้าง”

“ก็อย่างที่เห็น นี่..ถ้าไม่มีอะไรที่ดีกว่านี้มาคุย ก็อย่าเลย”

เธอเปิดบทสนทนาด้วยประโยคพื้นฐาน แต่นั่นมันทำให้ฉันหงุดหงิด ซึ่งก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมถึงได้เป็นแบบนี้กันนะ


เธอเงียบไปอีกครั้ง ท่าทางนั้นประหม่ายิ่งกว่าเดิม ฉันยังคงมองเธออยู่ พิจารณาถึงสิ่งที่เปลี่ยนไปนอกจากสีผม เธอดูผอมลง คงเพราะทำงานหนักจนไม่ได้ดูแลตัวเองเหมือนเคย อากัปกิริยาลุกลนไม่เหมือนคิม จียอนคนเดิมที่มักจะนิ่งอยู่เสมอ เป็นเพราะฉันหรือเปล่า..ก็ไม่อยากคิดเข้าข้างตัวเองสักเท่าไหร่


Rrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr

โทรศัพท์เครื่องบางที่ฉันวางไว้บนโต๊ะ สั่นเรียกให้ฉันละสายตาจากคนตรงหน้า รูปหน้าจอที่โชว์หราขึ้นมาทำเอาฉันต้องแอบมองอีกคนทันที เธอจ้องมองมันก่อนจะเฉสายตาไปทางอื่น

.
.
.
잘 지낸다고 전해 들었지
내겐 정말 참 좋은 사람 만나 잘 지내고 있어
마냥 자상한 사람

เธอคงได้ยินว่าฉันสบายดีใช่มั้ย?
ฉันได้เจอกับใครสักคนที่แสนดี
คนที่เขาดีกับฉัน
 .
.
.

“ฮัลโหล”

[อยู่ตรงไหนอ่ะ เค้ากำลังลงไปแล้ว]

“ร้านกาแฟข้างสวนอ่ะ”

[โอเคค่ะ เจอกัน]

เราสนทนาด้วยภาษาจีน ในเมื่อคนปลายสายเป็นคนที่นี่ แน่นอนว่าคนตรงข้ามไม่รู้เรื่องที่ฉันกำลังคุย ฉันจึงสามารถยิ้มหวานออดอ้อนปลายสายได้ แม้บทสนทนานั้นจะไม่ได้หวานซึ้งอะไร ยอมรับ..ว่าฉันแค่ประชดเธอ

“แฟนเหรอ”

“ค่ะ”

พี่จียอนถามตรง ๆ ฉันเองก็ตอบตรง ๆ เธอหลุบตาลงต่ำ มือเรียวจับหลอดกระทุ้งน้ำแข็งในแก้ว ท่าทีเหมือนคนเสียใจ ... ก็แค่เหมือน

“เพื่อนพี่ อ่า..ไอซอลน่ะ เคยเล่าให้ฟัง น่ารักกันดีนะ”

ฉันหยักหน้าตอบรับ ไม่แปลกที่เธอจะรู้เรื่องของฉันมาบ้าง ในเมื่อเพื่อนฉันเองก็คบกับเพื่อนเธออยู่ และเพื่อนฉันเองก็มักจะเล่าให้ฟังเวลาที่อีกฝ่ายถามถึงฉัน

.
.
.
잘 됐어 우린 힘들었잖아
서로 다름을 견뎌 내기엔

มันดีแล้วล่ะ เราต่างมีช่วงที่ยากลำบาก
เพราะความแตกต่างระหว่างเรา
 .
.
.

“ดีแล้วล่ะนะ มีคนดูแลเธอได้พี่ก็สบายใจ เขารู้ใช่มั้ยว่าเธอไม่ชอบอยู่คนเดียว”

ฉันคิ้วกระตุก จ้องหน้าเธอนิ่ง ไม่เข้าใจว่าเธอจะพูดมันทำไม อยากให้ฉันรู้เหรอว่าเธอยังจำเรื่องของฉันได้ เพื่ออะไรกัน ในเมื่อเธอเองนั่นแหละที่มักจะปล่อยให้ฉันอยู่คนเดียว

.
.
.
좋아 사랑해서 사랑을 시작해서 다신 눈물 흘리지 않을 거야
그 기억은 아직도 힘들어 헤어 나오지 못해
니 소식 들린 날은 더

ใช่แล้วล่ะ ฉันกำลังเริ่มต้นรักครั้งใหม่ แล้วฉันก็จะไม่เสียน้ำตาอีกครั้ง
ฉันยังคงติดอยู่กับความทรงจำนั้น มันยากที่จะลบเลือน
วันที่ฉันรับรู้เรื่องเธอมันแย่มากจริงๆ
.
.
.

“ถามได้มั้ย คบกันนานหรือยัง เอ่อ.. ไม่ตอบก็ได้นะ”

“อยากได้คำตอบแบบไหนเหรอคะ”

“อ่า...”

เธออ้อมแอ้มถามในสิ่งที่ฉันคิดว่าเธอน่าจะรู้ดีอยู่แล้ว บอกตามตรงว่าฉันไม่อยากตอบเท่าไหร่ ฉันไม่ต้องการเห็นความเศร้าที่เธอแสดงออกผ่านสายตานั่น

“หกเดือน”

“ห้ะ?” เธอชะงักมือที่กำลังยกแก้วขึ้น เงยหน้ามองฉันแบบงง ๆ

“คบกันมาหกเดือนกว่าแล้ว”

ฉันตอกย้ำความอยากรู้ของเธอ พี่จียอนดูอึ้งไปเล็กน้อยกับคำตอบ ฉันเดาเอาไว้แล้วล่ะว่าจะต้องเป็นแบบนี้ ฉันรู้ว่าเธอคงกำลังคิดว่ามันเร็วสินะ ในเมื่อระยะเวลาที่เราเลิกรากันไปมันแค่แปดเดือน แต่ฉันต้องทนกับความเจ็บปวดระหว่างเรามานานมากกว่านั้น เธอคงลืมมันไป

.
.
.
좋아 참 그 사람 한없이 날 이해해줘
넌 날 몰라도 정말 몰라줬어
내 아픔의 단 십 분의 일만이라도
아프다 날 잊어줘

ฉันชอบเขา เขาเข้าใจฉันทุกอย่าง
เธอไม่เคยรู้อะไรเกี่ยวกับฉันเลย
เพียงหนึ่งในสิบของความเจ็บปวดที่ฉันรู้สึก
มันเจ็บปวดมากนะ แต่เธอก็ลืมฉันไป
 .
.
.

ดวงตาคู่สวยนั้นเริ่มแดง เธอดูเหมือนจะเจ็บปวดกับคำตอบของฉัน แต่เพื่ออะไรล่ะในเมื่อเธอไม่ใช่หรือที่พังทุกอย่างลง สะบั้นความสัมพันธ์ของเราลงอย่างเฉยชา ทิ้งให้ฉันต้องเจ็บปวดร้าวราน ถ้าไม่ได้เขาที่คอยอยู่เคียงข้างคอยปลอบโยน มอบรอยยิ้มและความเข้มแข็งให้ฉัน ฉันคงต้องจมอยู่กับความทุกข์ทรมานนั้นไปแสนนาน ดูสิ..ขนาดวันนี้ที่ฉันคิดว่าแผลมันแห้งแล้ว โดนสะกิดหน่อยเดียว ยังเจ็บแปลบเลย

“ขอตัวนะคะ” ฉันเอ่ยขอตัวและลุกขึ้นเมื่อคนที่ฉันรอมาถึงแล้ว

“ดะ..เดี๋ยวสิ” เธอเอ่ยรั้งพร้อมกับคว้าข้อมือฉันไว้ ฉันจ้องมองเธอนิ่งจนเธอต้องรีบปล่อย

“เอ่อ..ค่ากาแฟ”

“ไม่เป็นไรค่ะ ถือว่าฉันเลี้ยง แล้วเรา...ก็อย่าได้พบกันอีกเลย”

ฉันทิ้งท้ายก่อนจะเดินไปหาคนรัก มันดีแล้วล่ะ

.
.
.
억울한가 봐 너만 힘든 것 같니
어쩜 넌 그대로니
몰래 흘린 눈물 아니 제발 유난 좀 떨지 마

เธอคงรู้สึกว่ามันยากสำหรับเธอมากสินะ
เธอคิดว่ารู้สึกแบบนั้นคนเดียวเหรอ
เธอกำลังร้องไห้โดยที่ฉันไม่รู้เหรอ ได้โปรด อย่าแสดงอีกเลย
 .
.
.

“รอกาแฟเค้าแปปนึงนะ เธอเอาไรมั้ย”

“ไม่ล่ะ”

ฉันปฏิเสธ ทั้งที่ใจจริงอยากจะออกไปจากที่นี่แล้ว หันไปมองคนที่ยังนั่งอยู่ที่เดิม ทำไมฉันจะไม่เห็นท่าทางเจ็บปวดนั่น น้ำตาที่เอ่อรื้นของเธอ เธอก็แค่อยากให้ฉันเห็นว่าเธอเสียใจ ก็แค่นั้น คนอย่างคิม จียอน ไม่เคยเจ็บปวดเพราะใครหรอก

.
.
.
간단해 나는 행복 바랬어
그게 언제든 넌 알 바 아닌 걸

มันเป็นเรื่องง่ายๆ ฉันเองก็อยากจะมีความสุข
แต่ถึงอย่างนั้นมันก็ไม่ใช่เรื่องอะไรของเธอ
.
.
.

ฉันออกจากร้านเดินผ่านกระจกใสบานใหญ่ เธอนั่งก้มหน้าไหล่สั่นอย่างคนร้องไห้ เพียงแค่นั้นที่ฉันเห็น เหม่ยฉีกระชับมือฉันแน่นทำให้ฉันต้องหันไปมอง เขารู้ว่าคนในร้านเป็นใคร แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ไม่เอ่ยถาม ทำเพียงยิ้มให้ฉัน นี่แหละที่ทำให้ฉันหลงรักคน ๆ นี้ ฉันกระชับมือตอบ ไฟสัญญาณข้ามถนนเปลี่ยนเป็นสีเขียวแล้ว เรารีบสาวเท้าเดินข้ามไป จุดหมายอยู่ที่ Audi A7 สีขาวที่จอดรออยู่

ฉันหันไปมองเธอครั้งสุดท้าย เธอยังคงอยู่ที่เดิม

.
.
.
좋아 사랑해서
사랑을 시작할 때 내가 그렇게 예쁘다면서
그 모습을 그가 참 좋아해 너무 날 사랑해줘
아팠던 날 알면서도

ฉันกำลังมีความรัก
ความรักของฉันกำลังเริ่มต้น เขาบอกว่าฉันสวยในแบบนี้
เขารักฉันมากและรักฉันในแบบที่ฉันเป็น
ถึงแม้ว่าเขาจะรู้ว่าฉันมีความทรงจำที่แสนเจ็บปวด 
.
.
.

“เธอโอเคนะ” เหม่ยฉีพูดขึ้นหลังจากเราขึ้นมาบนรถแล้ว

“อื้ม” ฉันยิ้ม ให้เขารู้ว่าฉันปกติดี

เขาละมือจะพวงมาลัยสีดำเอื้อมมาจับมือฉันไว้ สายตาเต็มไปด้วยความรักที่ส่งมาให้

“ถ้าเธออยากคิดถึงเขา ก็ทำได้นะ ฉันเข้าใจ”

“ไม่ต้องมาทำซึ้งเลย ออกรถได้แล้ว” ส่งมือข้างที่ว่างไปบีบแก้มใสนั่น อันที่จริงแล้วควรเป็นฉันมากกว่าที่ถามคำถามนั้น คงไม่มีใครอยากให้แฟนตัวเองไปคุยกับแฟนเก่าหรอก แต่เพราะนี่คือเหม่ยฉี คนที่พร้อมจะเข้าใจฉัน ใส่ใจฉันทุกอย่าง ต่างกับอีกคน

.
.
.
좋아 참 그 사람 솔직히 너무나 고마워
너도 빨리 행복하면 좋겠어
다음 사람 내 열 배만큼 사랑해줘
다시는 그러지 마

ฉันรักเขา จริงๆแล้วฉันอยากขอบคุณเขามาก
ฉันหวังว่าเธอเองคงจะมีความสุขเร็วๆเหมือนกัน
หวังว่าเธอจะรักผู้หญิงคนนั้นสิบเท่าของที่เธอให้ฉัน
แล้วก็อย่าทำแบบที่ทำกับฉันอีก
 .
.
.

ทั้งรถตกอยู่ในความเงียบอีกครั้ง ต่างจากก่อนหน้านี้ ใช่..ฉันตั้งใจจะแสดงให้เธอเห็นว่าฉันมีความสุขมากแค่ไหน แต่ตอนนี้ไม่ต้องแสดงอีกต่อไป ฉันมองออกไปนอกรถปล่อยความคิดและอารมณ์ให้ดำเนินไป คนขับไม่ได้จับมือแล้ว เขาเปิดเพลงคลอเบา ๆ ไม่ให้ทั้งรถเงียบจนเกินไป อยากขอบคุณที่เขาเข้าใจและอยากขอโทษที่ฉันเป็นแบบนี้

“สักวัน พี่จะมีความสุข พี่จะเจอคนที่เขาทำให้พี่รักและอยากดูแลมากกว่าฉัน พี่จียอน”

.
.
.
혹시 잠시라도 내가 떠오르면 걘 잘 지내 물어봐 줘
잘 지내라고 답할 걸 모두 다 정말 난 정말 잘 살 거니까
그 흘렸던 내 눈물 때문에 나를 아낄 거야
후회는 없을 거야

ถ้าเธอนึกถึงฉันอีกครั้ง แล้วถามว่าฉันสบายดีมั้ย
บางทีฉันคงตอบไปว่าฉันสบายดี เพราะฉันอยากจะใช้ชีวิตอย่างมีความสุข
น้ำตาที่เสียไปกับความทรงจำแย่ ๆ นั้นจะช่วยเยียวยาฉัน
และฉันจะไม่เสียใจอีกต่อไป
 .
.
.

ขอบตาฉันร้อนผ่าว เมื่อความทรงจำครั้งเก่ามันไหลย้อนมา ความทรงจำที่ฉันไม่เคยลืมทั้งที่อยากลืมมัน ฉันมีเขาข้างกายแล้ว แต่ฉันยังลบคนเก่าออกไปจากใจไม่ได้เลย สิ่งที่เกิดในวันนี้ย้ำชัดหัวใจของฉัน คิม จียอนยังมีอิทธิพลต่อความรู้สึกของฉันเสมอ

ฉันปาดน้ำตาออกจากแก้มใส วันนี้จะเป็นครั้งสุดท้ายที่ฉันจะปล่อยตัวเองให้อ่อนแอเพราะเธอ แค่นี้..ฉันก็ผิดต่อคนรักมากพอแล้ว

.
.
.
좋아 정말 좋아 
딱 잊기 좋은 추억 정도야
난 딱 알맞게 너를 사랑했어

ฉันกำลังมีความสุขจริงๆ
ใช่แล้วล่ะ มันคือความทรงจำที่ควรลืมๆไป
ฉันเคยรักเธอแค่ช่วงเดียวเท่านั้น
 .
.
.

มันคือความจริงที่เคยรักกันมากแค่ไหน เรื่องราวระหว่างฉันและเธอมีมากมาย แต่มันก็เป็นเพียงสิ่งที่ฉันอยากลืม ฉันควรลืมมันไป จะความหลังอันแสนสุขหรือน้ำตาทุกหยดที่สูญเสีย ฉันไม่ต้องการจดจำ เกือบหนึ่งปีที่หายจากกัน..เวลากำลังทำหน้าที่ พาทุกอย่างให้เลือนออกไปจากหัวใจ

ในวันนี้...เราไม่น่าเจอกันเลย

.
.
.
뒤끝 없는 너의 예전 여자 친구일 뿐

แต่หลังจากนี้ฉันจะเป็นเพียงแฟนเก่าของเธอเท่านั้น
.
.
.

ฉันสะบัดทุกอย่างออกไปจากความคิด หันมองคนขับรถที่กำลังฮัมเพลงในลำคอ สายตาจ้องมองข้างหน้า แต่มือบางนั้นละจากการบังคบรถมากุมมือฉันอีกครั้ง ฉันสอดมือประสานแน่นให้เขารู้ว่าถึงแม้ฉันจะกำลังเจ็บปวดจากแผลเก่าแต่ฉันก็ไม่ได้ลืมว่าตอนนี้ตัวเองเป็นใครและรักใครอยู่


คิม จียอน ก็แค่ความรักครั้งเก่าที่ผ่านพ้นไป



รถเคลื่อนผ่านโบสถ์เล็กอันสงบที่ตั้งอยู่ในมุมหนึ่งของเมือง ฉันหลับตาลง ภาวนาขอพรต่อพระผู้เป็นเจ้า

' ขอให้คิม จียอน เลือนหายไปจากความทรงจำของฉัน และอย่าให้เราสองคนนั้นอย่าได้พบเจอกันอีก จากนี้ชั่วนิรันดร์ ' 

.
.
.
길었던 결국 안 될 사랑
แม้มันเป็นเวลาที่ยาวนาน แต่มันจะไม่มีอีกต่อไป

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ p_sone99 จากทั้งหมด 14 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

0 ความคิดเห็น