Life switching ชีวิตจริง ในร่างใหม่(Yaoi) (ตีพิมพ์)

ตอนที่ 20 : ตอนที่ 19 อาการประหลาดของผู้คุมฝึก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 35,572
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 905 ครั้ง
    19 ต.ค. 60

ตอนที่ 19 อาการประหลาดของผู้คุมฝึก


            ตอนนี้เป็นเวลาดึกมากแล้วแต่ผมก็ยังนอนไม่หลับเพราะผมกำลังนึกถึงเรื่องเมื่อตอนบ่ายที่อยู่ๆ ผู้คุมฝึกก็เดินมาหาเรื่อง หาว่าผมไปยิ้มล่อบัดดี้ นึกถึงตอนนั้นแล้วผมยังขนลุกไม่หาย


            'ชอบนักหรอ ไอ้บัดดี้นั่น!'

           '....'

           'ยิ้มหน้าบาน ล่อมันอยู่ได้'

           'เปล่านะครับ ล่ออะไรครับ ผมยิ้มอย่างนี้ให้ทุกคนนั่นแหละ มีอะไรผิดปกติหรือเสียหายหรือป่าวครับ ผมทำอะไรผิดหรือ' อะไรของเขาวะ ผมไปทำอะไรให้เนี่ย

             '......' แล้วเหมือนผู้คุมฝึกจะรู้ตัวจึงคลายมือที่จับแขนออก แต่ตอนที่เขากำลังจะเดินออกไปกลับหยุดชะงัก หันมากล่าวกับผม

             'อย่ายิ้ม...มันอันตรายต่อหัวใจคนอื่น' กล่าวจบก็ทำท่าจะเดินต่อ แต่ผมก็ปากไว ถามในสิ่งที่สงสัยออกไป

           'ทำไมครับ...หรือว่า รอยยิ้มผมทำให้ใครใจเต้น' '....'

           'ผู้คุมฝึกใจเต้นกับผมหรือครับ....อย่าบอกนะว่าตกหลุมรักผม...หึหึ บอกไว้ก่อนนะครับว่าผมเป็นผู้ชาย ' ผมพูดตลกๆ กลับไปเผื่อจะทำให้ใบหน้านั้นเปลี่ยนอารมณ์บ้าง ตอนผมอยู่หน่วยลับ งานของผมก็เรียกได้ว่าเคร่งเครียดและน่ากลัวเหมือนกัน แต่ผมก็ไม่เห็นต้องทำหน้าน่ากลัวแบบนี้เลย ผมจึงแค่อยากลองแหย่ให้เขาเปลี่ยนอารมณ์ดูบ้าง

            '....' แต่ทว่าเค้ากับเงียบและสีหน้าคงเดิม คือใบหน้านิ่งจากนั้นก็ถอยหลังเดินจากไปโดยไม่พูดอะไรเพิ่มเติม โดยที่ผมได้แต่ยืนอ้าปากค้าง

เฮ้ยยยย! อย่าบอกนะว่าไอ้ผู้คุมนี่มันคิดจริงๆ เฮ้ยแค่คิดก็ขนลุกแล้ว จะบ้าหรือเปล่า 


         บรื๋อ... ผมรีบส่ายหัวสะบัดความคิดบ้าๆ ออกไปจากหัวพยายามข่มตาให้หลับและตั้งใจกับการใช้ชีวิตต่อไป เขาคงไม่ได้ชอบผมหรอก แต่ที่เขาเงียบอาจจะเป็นเพราะนิสัยเดิมของเขาก็ไม่ค่อยตอบอะไรอยู่แล้ว ใช่!..มันต้องใช่แน่ๆ ผมไม่น่าคิดมากเลย ควรจะนอนได้แล้ว ฮ่าวววว~~


      เช้านี้เป็นเช้าที่สดใสสำหรับใครหลายคนแต่ไม่ใช่กับผมครับ ฮ้าวววว~.... ผมอ้าปากกว้างหาวออกมาอย่างไม่เกรงใจใคร ก็มันง่วงนี่ครับเมื่อคืนกว่าผมจะได้นอนก็ปาไปเกือบเช้าวันใหม่แล้ว แล้วยังต้องตื่นแต่เช้าเพื่อออกกำลังกายพร้อมกับคนอื่นๆอีก ว่าแล้วผมก็ต้องปิดปากเขาอีกรอบหนึ่ง ตอนนี้พวกเราทุกคนในคลาสเอมานั่งเตรียมตัวเพื่อเรียนคาบเช้ากันแล้ว

สักพักเมื่อถึงเวลาอาจารย์ของทางโรงเรียนก็เดินเข้ามาวางจัดของเพื่อเตรียมการสอน 

 

          "สวัสดีทุกคน วันนี้เป็นวันแรกที่เราเจอกัน ผมรับผิดชอบสอนวิชาการคำนวณระยะหวังผลที่จำเป็นในการวางแผนต่างๆของอาชีพตำรวจ รู้เรื่องง่ายๆ คือ วิชาฟิสิกส์การคำนวณ ผมอาจารย์ไบรอันจะทำหน้าที่สอนพวกคุณไปจนจบชั้นปีหนึ่ง ถ้าถามว่าวิชานี้จะเอาไปใช้อะไรในวิชาชีพของพวกคุณ ผมบอกได้เลยว่ามันมีประโยชน์มาก ไม่ว่าจะเป็นการคำนวณระยะการยิงปืน องศาการยิง การออกแรงหรือคำนวณแรงระหว่างต่อสู้ การวางแผนใช้อุปกรณ์อื่นๆในการทำร้ายคู่ต่อสู้ นอกจากนี้ยังมีเนื้อหาเกี่ยวกับพวกอุปกรณ์ไฟฟ้าอิเล็กทรอนิกส์ต่างๆที่จำเป็นต้องทราบ #%*+^&@:~$.:@&:-....."


         การเรียนการสอนเป็นไปอย่างเงียบเชียบแต่ไม่มีใครหลับแม้แต่คนเดียว เพราะเข็ดขยาดจากการถูกทำโทษเมื่อวาน และไม่มีใครอยากถูกลงโทษ ทำให้ 4 ชั่วโมงที่ผ่านมาเป็นไปอย่างเข้มข้นจนกระทั่งได้ยินเสียงสัญญาณหมดเวลาพักเที่ยงทุกคนจึงออกไปกินข้าว


       ซึ่งตอนนี้พวกผมก็กำลังนั่งจ้องตากันอยู่เพราะยังไม่มีใครเริ่มกินข้าวซักคน คงสงสัยใช่ไหมครับว่าตอนนี้เกิดอะไรขึ้นผมจะอธิบายภาพตอนนี้ให้ทุกคนฟัง... ตอนนี้พวกเรากำลังนั่งอยู่โต๊ะยาวขนาดนั่งได้ 10 คน โดยที่ฝั่งผมมีมาร์คนั่งปลายขอบโต๊ะ ถัดมาคือผม ฝั่งขวาผมเป็นผู้คุมฝึกโฮซู ข้างผู้คุมฝึกมีเพื่อนของเขาซึ่งเป็นผู้คุมประจำคลาสผมอีกคนหนึ่ง ที่ทุกคนเรียกว่าครูฝึกแชร์ เพราะเขาสอนวิชาต่อสู้ด้วย ส่วนอีกฝั่งหนึ่งเป็นเหล่าเพื่อนของผมอีกสามคนและแจบอมฮยองที่นั่งเยื้องกับผม หรือตรงข้ามมาร์คพอดี และที่ยังไม่มีใครกล้าแตะอาหารเพราะผู้มาเยือนใหม่ทั้งสามนี่แหละครับ ซึ่งผมก็ไม่เข้าใจว่าพวกเขาไม่มีที่นั่งหรือไง ถึงมานั่งรวมกับพวกผมอยู่นี่ แม้ดูเหมือนครูฝึกแชร์จะแค่ตามเพื่อนมาก็เถอะ แต่...อึดอัดชะมัด


           "อ้าวทุกคน นิ่งอยู่ใย รอใครตัดริบบิ้นครับ รีบกินสิ ไม่หิวกันหรือไง" เป็นครูฝึกแชร์ที่ทำลายบรรยากาศอึดอัดและเริ่มที่จะกินก่อนใคร ทำให้ทุกคนบนโต๊ะเริ่มที่จะกินตาม บรรยากาศเริ่มดีขึ้นถ้าไม่ติดที่ว่า


           "อ่ะนี่...ไก่ทอด พี่ให้...เผื่อจะได้เพิ่มกล้ามเนื้อให้โตกว่านี้ ตัวเล็กไปแล้วนะเรา" บัดดี้ผมตักอาหารมาให้ผม

กึก! ผมแอบเห็นอาการชะงักของคนด้านขวาที่นั่งทำหน้านิ่งมาตลอด

          "อ้าว...ฮยองไม่ชอบกินไก่ทอดหรือครับ เอางี้ดีกว่า ผมช่วยกิน เพราะชินกิมันไม่ค่อยชอบไก่ เห็นบอกกลัวเป็นเกาส์น่ะ ฮิฮิ" ไอ้มาร์ครีบตักไก่ชิ้นนั้นไปทันที แล้วอีกอย่าง ผมไปบอกมันตอนไหนว่าไม่ชอบวะ

            "เฮ้ย...จริงเหรอ พี่ไม่รู้ว่าเราไม่กิน"

            "จริงดิฮยอง ผมจะบอกให้ ชินกิน่ะเค้าชอบกินปลาแล้วก็ผักทุกชนิดเลยหมอนี่ชอบกินอะไรที่มีประโยชน์นะครับ...ใช่ไหมชินกิ"ก่อนที่ผมจะได้ตอบก็เป็นมาร์คอีกนั่นแหละที่ชิงตอบก่อน แล้วยังมีการหันมาถามความคิดเห็นของผมอีก เหอะ! ยังจะมีหน้ามาถามอีกเนอะ


ผมได้แต่ส่งสายตาไปให้มาร์คว่า 'เอาที่สบายใจเลย'


          "งั้นหรอ...เอาไว้คราวหลังเราค่อยออกไปหาอะไรอร่อยๆ กินด้วยกันนะ"

          "อ่า...ครับ" อย่าบอกนะว่าไอ้หมอนี่หลงหน้าตาน่ารักของผมเข้าแล้ว มาเตาะขนาดนี้ ตั้งแต่เมื่อวานละ


         "เป็นอะไรไปวะซู? เห็นกำช้อนแน่นตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว อาหารไม่อร่อยหรือไงวะ" ครูฝึกแชร์หันไปถามเพื่อน เมื่อไม่เห็นเพื่อนกินข้าวต่อ

          "..."

     เมื่อไม่มีเสียงตอบรับทุกคนจึงหันกลับไปสนใจกับข้าวตรงหน้า และเริ่มกินข้าวต่อ แต่แล้วทุกคนก็ต้องชะงักอีกรอบ


แปะ!


         ปลาผัดซีอิ้ว ถูกวางบนจานของผมแต่ไม่มีเสียงอธิบายใดๆ ตามมา ผมหันไปมองคนด้านขวาที่เป็นคนตักมันให้ผมอย่างต้องการคำอธิบาย แต่ก็ได้รับเพียงความเงียบกลับมา แต่เมื่อผมเลื่อนสายตาไปอีก ก็เห็นครูฝึกแชร์ที่มองหน้าเพื่อนอย่างตกตะลึงปากอ้าๆ หุบๆ เหมือนต้องการจะพูดอะไรซักอย่างอยู่ครู่หนึ่ง จึงพูดออกมาเหมือนเพิ่งตัดสินใจได้

          "แกชอบปลาผัดซีอิ้วไม่ใช่เหรอ"

          "..." ยังคงสเต็ปเดิมคือความเงียบ

          "หรือฉันจำผิดว่ะ"

          "อืม...ไม่ได้ชอบ" โอ้ ตอบได้แล้ว

        แต่ดูเหมือนครูฝึกแชร์จะยังงงๆ จึงแสดงสีหน้าแปลกๆ ออกมา และคราวนี้ไม่มีคนแย่งผมกินสงสัยคงไม่มีใครกล้าทักอาหารของเขาไปกินแน่ๆ  อะไรวะ! จะตักมาให้ผมทำไม อุตส่าห์คิดว่าผมแค่คิดมากไปแล้วแท้ๆ ทำใจตั้งนานเมื่อคืนกว่าจะลืมเรื่องที่เขาทำเมื่อวานช่วงบ่าย โว๊ะ! แล้วนี่อะไรอีกวะ

"มองอะไร" ไอ้มนุษย์หน้านิ่งหันไปมองทุกคนในโต๊ะที่จ้องเขาอยู่ จนทำให้ทุกคนต้องรีบก้มหน้ากินข้าวไปอย่างเงียบๆ แล้วรีบแยกย้ายกันไป


..…................................................................


          ทุกสิ่งทุกอย่างผ่านไปอย่างราบรื่น...น่าจะใช่นะ ตั้งแต่เริ่มเรียนตอนนี้ก็ผ่านมาสองเดือนกว่าแล้ว หลายคนเริ่มมีการอ่านหนังสือเตรียมสอบกลางภาคกันแล้วในเดือนหน้าที่จะถึงนี้ แต่ดีหน่อยตรงที่ช่วงแรกของเทอมนี้เป็นการเรียนภาคทฤษฎีซะส่วนใหญ่ ไม่มีภาคปฏิบัติ จึงเพียงแค่ทำการอ่านหนังสือกันให้พร้อมก็เพียงพอแล้ว แล้วตอนนี้ผมเองก็กำลังจะติวหนังสือกับบัดดี้ จริงๆแล้วผมไม่จำเป็นต้องติวก็ได้ แต่เพราะบัดดี้เสนอตัวเข้ามาเองต่างหาก....น่าเบื่อ ตกลงหมอนี่แอบชอบผมหรือเปล่าวะ ผมเป็นผู้ชายนะเว้ย!


           "ชินกิ... ฟังอยู่หรือเปล่าพี่เห็นนายเหม่อตั้งแต่เมื่อกี้แล้วนะเป็นอะไรไปน่ะ กลุ้มเรื่องสอบหรอ"


....เรื่อง ึงนั่นแหละ.... 


          "เปล่าครับ"

          "งั้นก็ตั้งใจฟังพี่หน่อยสิ พี่ตั้งใจมากเลยนะ" พูดพร้อมกับส่งรอยยิ้มน่าขนลุกมาให้ผม

          "ครับ" ผมตอบรับไปแกนๆ

          "นี่ ตรงนี้เห็นชัดไหมพี่จะอธิบายให้ฟัง...พี่ว่าชินกิขยับเข้ามาอีกนิดไหมจะได้เห็นชัด" ผมจึงต้องขยับตามคำพูดของเขา 


.... แล้วมันต้องใกล้ขนาดนี้เลยหรอ....


         ตอนนี้เรานั่งอยู่ที่เก้าอี้ฝั่งเดียวกันโดยมีหนังสือกางอยู่ตรงหน้า แต่ผมรู้สึกว่าอีกฝ่ายเหมือนพยายามเข้ามาเบียดผม มันจะสิงผมมั้ยเนี่ย แล้วเวลาอธิบายไม่ต้องหันมาพูดอยู่ใกล้ใกล้หูและต้นคอผมได้ไหมมันจักจี้ เมื่อผมพยายามขยับออกเขาก็จะขยับตามอ้างว่าจะได้เห็นชัดตลอดเลย จนผมตั้งใจว่าจะหันไปบอกเขาขยับออกหน่อยเพราะผมอึดอัด


ขวับ! 


         กลับกลายเป็นผมที่ไม่กล้าขยับแทนเนื่องจากขณะที่กำลังจะหันหน้าไปหาเขามันเป็นจังหวะที่เขาก้มลงมาเพื่ออธิบายเช่นกันทำให้ปลายจมูกโด่งของเขาเฉี่ยวโดนแก้มผมแผ่วเบา จนผมต้องนิ่งอึ้งไปซักครู่หนึ่งแต่เมื่อได้สติกำลังจะขยับผละตัวออก หางตาผมกลับเห็นเงาบางอย่างผ่านแว้บไปอย่างรวดเร็ว ตามมาด้วยร่างของผมที่ถูกกระชากออกมาโดยที่ใบหน้าฝังอยู่ในอกแกร่งของร่างสูงที่เป็นคนกระชากผมออกมา


         "ทำอะไรกัน!"


        นี่แหละ คือสิ่งที่ผมพยายามจะบอกตั้งแต่ข้างต้น ที่ว่าชีวิตราบรื่นนั้น มันก็ใช่ แต่ที่บอกว่า'น่าจะ'เป็นเช่นนั้นก็เพราะเหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นกับผมบ่อยจนเกินไป จนผมไม่มั่นใจว่าตกลงการใช้ชีวิตของผมราบรื่นจริงหรือไม่ เสียงตวาดถามของผู้คุมฝึกซูทำให้ผมอดสะดุ้งไม่ได้เลย


        "ผมแค่ติวหนังสือให้น้องบัดดี้ครับ ผู้คุมฝึกซู"

เหรอ~ ถ้าไม่บอกนี่ผมคงจะคิดว่าเขากำลังทำพิธีกรรมสิงร่างผมอยู่แล้วนะเนี่ย 

       "ทำไมต้องใกล้" เดี๋ยวนี้ไอ้หน้านิ่งพัฒนาขึ้นเยอะ ไม่ตอบคำถามด้วยความเงียบแล้ว

        "ชินกิจะได้เห็นชัดๆ ไงครับ...ว่าแต่เมื่อไหร่ผู้คุมฯจะปล่อยน้องล่ะครับ น้องคงอึดอัดน่าดูนะครับ" พูดพร้อมกับจ้องมือของผู้คุมที่ยังเกาะเอวผมอยู่

        "...." 

        "แล้วผู้คุมล่ะครับ มาหาพวกเรามีอะไรหรือเปล่า"

        "...."

        "ถ้าไม่มีอะไรผมขออนุญาตติวต่อนะครับ"

        "มืดแล้ว"

        "ครับ?"

        "ค่อยติววันหลัง" ใบหน้านิ่งนั้นคิ้วขมวดเข้าหากันเล็กน้อยเหมือนไม่พอใจที่ตนเองต้องอธิบายเยอะกว่าปกติ


        นั่นแหละครับเหตุการณ์นี้ถึงได้จบลง แต่ที่ผ่านมาก็ใช่ว่าจะราบรื่นตลอด เพราะผู้คุมฝึกซูมีอาการแปลกๆให้ผมระแวงตั้งมากมาย เช่น เขามักจะโผล่ออกมาตอนที่ผมกำลังอยู่กับรุ่นพี่หรือคนอื่นตามลำพัง และมักจะอารมณ์เสียหรือตะคอกผมยามที่ยิ้มให้คนอื่น บางครั้งก็เผลอกำข้อมือ บีบไหล่ผมจนเจ็บหากผมเล่นพิเรนทร์ถึงเนื้อถึงตัวกับเพื่อน และบ่อยครั้งที่ผมแอบหลับแต่เมื่อตื่นมาก็มักจะมีเสื้อคลุมมาคลุมบนไหล่เสมอ ตอนแรกก็นึกว่าเพื่อน แต่พอถามจะคืนกลับมีคนบอกว่าเห็นผู้คุมฝึกซูใส่ก่อนหน้า ตอนที่ผมบาดเจ็บเพราะช่วยเพื่อนตอนของหล่นทับแล้วไม่กินยาเพราะไม่ชอบ ก็โดนผู้คุมฝึกซูเดินมาหาแล้วจับปากกรอกยาลงไป โว้ยยย...มันจะตายเพราะอาหารอุดหลอดลมนี่แหละ ไม่ให้ตั้งตัวสักนิด มันหวังดีหรือหวังให้ตายวะ

แล้วก็วีรกรรมอีกมากมายที่ไอ้หน้านิ่งนั่นทำกับผม จนผมคิดว่าเขาว่างงานมาดูผมตลอดเวลาหรือไง เอ๊ะ...ไม่สิ เหมือนผมเห็นเขาหายไปช่วงหนึ่ง น่าจะประมาณสองสัปดาห์ได้ ซึ่งเห็นครูฝึกแชร์บอกว่าไปทำภารกิจ แต่นั่นก็แค่สองอาทิตย์เองที่ผมได้อยู่สบายๆ นอกเหนือจากนั้นผมก็ต้องมาคอยระแวงว่าเขาจะแสดงออกอะไรแปลกๆ อีก 


        เฮ้อ~ ก็เข้าใจอยู่หรอกว่าหล่อแบบน่ารัก แต่ไม่ต้องมารักกันขนาดนี้ก็ได้ ผมภาวนาให้ตัวเองเดาผิดที่คิดว่าพวกเขาแอบชอบผมอยู่...ให้ตายเหอะ


...กูเป็นผู้ชายโว้ย!!!


                                                                                    



พ่อโฮซูเริ่มเผยอาการแปลกๆ ออกมาเยอะแล้วนะคะ ตอนแรกยังกลัวน้องยิ้มแล้วทำให้คนอื่นเป็นโรคเหมือนตัวเองมั้ง แต่หลังๆ เริ่มไม่ใช่ละ5555

แล้วใครที่กำลังรอคอยดูความสามารถของน้องกิ เตรียมตัวไว้เลยนะคะ เรามาเชียร์นางไปด้วยกันค่ะ




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 905 ครั้ง

4,912 ความคิดเห็น

  1. #4909 Nidmitsu789 (@Nidmitsu789) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2562 / 21:04

    ชินกิก็ปล่อยให้เขากินเต้าหู้อยู่ได้

    #4909
    0
  2. #4854 pam005 (@pam005) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2562 / 21:37

    เราโคตรกลั้นขำผู้คุมเลยจะขำไม่ได้นะตัวชั้นมาส์กหน้าอยู่ตอนอ่านกระดิกหน้าไม่ด้ายย!!!มีมุมปากกระตุกนิดๆตอนอ่าน
    #4854
    0
  3. #4740 worapoj1331 (@worapoj1331) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2562 / 21:15

    เหมือนโรคจิต​อ่ะ​ บ้างครั้งอยากให้น้องมีโมเม้นต์​กับชายอื่นบ้างป้ะ!! โรคจิตอ่าาา

    #4740
    0
  4. #4604 PPR-11 (@shadow0831686918) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 8 เมษายน 2562 / 03:54
    มันก็มีรูเหมือนกันโว้ยยย ครูฝึกคงคิดในใจ 5555 (หื่นไปไหม)
    #4604
    0
  5. #4553 Lutodeer (@oing_oing) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 21:52
    โห่ ขนาดนี้พี่ผู้คุมก็บอกตรงๆเถอะ55 สงสารน้อง เค้าเอ็นดู
    #4553
    0
  6. #4448 nicharipaen04 (@nicharipaen04) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 20:33
    เสน่ห์แรงมากจ้าาา
    #4448
    0
  7. #4156 kedsarawadeedee (@kedsarawadeedee) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 5 กันยายน 2561 / 13:41
    โฮซู นายเป็นหมีสินะ
    #4156
    0
  8. #3947 EXFEED (@EXFEED) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2561 / 18:35
    -//////-
    #3947
    0
  9. #3754 fanggg- (@iamseyhaneul) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 24 มีนาคม 2561 / 16:41
    ชินกิ หนูจะสเน่ห์แรงแบบนี้ไม่ได้! เดี๋ยวคนแก่จะหึงตายซะก่อน~
    #3754
    0
  10. #3631 baekbow (@baekbow) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:04
    คุณลุงขี้หวงจังเลยค่ะ น่าเอ็นดู 555 ไม่น่าเชื่อว่าเป็นตำรวจเลย มุ้งมิ้งหนักมาก
    #3631
    0
  11. #3130 mymiw15 (@mind483) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 8 มกราคม 2561 / 23:31
    มีแต่คนมารุมเต๊าะชินกิ555
    #3130
    0
  12. #2995 ลูกนกหัดติ่ง (@f-fangsutinee) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2560 / 15:00
    มหกรรมการเต๊ะชินกิ 555
    #2995
    0
  13. #2922 กัปปะซังง★彡 (@cartoon6722) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2560 / 22:19
    555555555ทำไมเค้าขำ ขำแบบ555555
    #2922
    0
  14. #2718 Chocoe'clair (@reren) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2560 / 00:15
    นี่มัน สโตรกเกอร์มืออาชีพ อาชีพสายลับงานอดิเรกตามคนที่ชอบ ขำมาก 5555
    #2718
    0
  15. #2528 เอเอ (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2560 / 16:02
    ปัคคุงน่ารักใช่พระเอกหรือเปล่านะ
    #2528
    0
  16. #2082 Drizzleinwinter (@Drizzleinwinter) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2560 / 19:04
    รอค่ะ ~~
    #2082
    0
  17. #2055 GiggaPP (@cherdarin) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2560 / 04:28
    ชอบเขาก็บอกเหอะ แหมมม ระวังหมาคาบนะคะ????????
    #2055
    0
  18. #2029 คนอ่านนัมเบอร์หลายแสน (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2560 / 13:09
    อยากบอกช่วงแรก สนุกมาก แต่ตอนนี้น่าเบื่อ เหมือนนิยายวายทั่วไป ชินกิในตอนนั้นหายไปไหน ลูเซียนหายไปไหน ทำไมมันกลายเป็นนิยายรักน้ำเน่า มันน่าเบื่อ ตัวเอกสูญเสียตัวตนไปแล้ว กลายเป็นแค่ใครไม่รู้ มันแสนเจ็บปวด

    ผมรู้ใครหลายคนอาจไม่ชอบและแอนตี้เม้นต์ของผม แต่ผมอยากบอกนักเขียน ว่ามันเจ็บมาก
    #2029
    3
    • #2029-2 bophobia (@bophobia) (จากตอนที่ 20)
      24 ตุลาคม 2560 / 18:27
      +1 อยากร่วมด้วยคน ดีจริงๆมีคนคิดเหมือนกัน เราดองเรื่องนี้ไว้ถึงตอนนี้แล้วกลับมาอ่านรู้สึกเหมือนขาดไรไป
      #2029-2
    • #2029-3 buew9518 (@buew9518) (จากตอนที่ 20)
      23 มกราคม 2561 / 18:49
      +1 เห็นด้วย
      #2029-3
  19. #2028 แอมป์_เองจ้ะ (@xraydrn) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2560 / 11:35
    หล่อแบบน่ารัก555555 ชอบบบ
    #2028
    0
  20. #2022 นักโทษหมายเลข0 (@Prison0) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2560 / 18:50
    สนุกกก แต่มันเริ่มเข้าความรักแล้วอะ เราอยากอ่านแบบฉากต่อสู้แบบตอนตั้งแต่ต้นจนถึงตอนที่สู้กับโวอาก้า เอ๊ะ ไวโอก้า เอ๊ะ หรืออะไรวะ ที่เป็นนาใแฝงมาร์คอะ555 อยากได้ฟิลลิ่งโหดๆ เถื่อนๆ สู้ชีวิตๆ แบบนั้นอะไรท์~~ กระพริบตาปริบๆ
    #2022
    0
  21. #1991 vantempik (@vantempik) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2560 / 21:53
    เปนเรื่องที่แปลกแต่สนุกกกกก
    #1991
    0
  22. #1979 เพลงรักตัวเล็ก (@kayaa225) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2560 / 07:46
    ชอบพระเอกขี้ซึน มีความหวง มีความห่วง มีความบังคับ น้องชินก็เหอะ เล่าเหมือนไม่ชอบ แต่ก็ยอมให้เค้าดูแล บุยยย #ครูฝึกหล่อบอกต่อด้วย อิอิ (^_<)
    #1979
    0
  23. #1973 kamp2196 (@kamp2196) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2560 / 21:16
    พระเอกสินะ
    #1973
    0
  24. #1692 oopipphuket (@oopipphuket) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2560 / 20:35
    100 - 49.99% คือความค้างในระดับจักรวาล รีบมาต่อไวๆนะ
    #1692
    0
  25. #1671 Chrysola (@chrysola) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2560 / 19:24
    เนื้อหอมก็งี้ 55555
    #1671
    0