Life switching ชีวิตจริง ในร่างใหม่(Yaoi) (ตีพิมพ์)

ตอนที่ 14 : ตอนที่ 14 สวัสดีครับ...พ่อ! 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 33,806
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,003 ครั้ง
    22 ก.ย. 60

ตอนที่ 14 สวัสดีครับ...พ่อ!


ผมรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาอีกที ก็พบว่าตนเองอยู่ในห้องพักที่ใช้สำหรับเตรียมตัวขึ้นสังเวียนก่อนหน้านี้ มองไปด้านข้างเห็นลุคกำลังนั่งนับเงินอยู่

"ทำไมยังอยู่ที่นี่" ผมถามลุค

"อ้าว ตื่นแล้วหรอ ก็ฉันไม่รู้จักบ้านนายนิแล้วก็ไม่รู้ว่าจะพานายไปที่ไหนก็เลยรอให้นายตื่นก่อน"

"อ้อ แล้วผมหลับไปนานไหม"

"สักชั่วโมงได้แล้วมั้ง นายคงเหนื่อยมากก็เลยสลบไป"

ประโยคคำว่าสลบไปทำให้ผมนึกอะไรบางอย่างที่ลืมไปได้ ผมรีบยกมือขึ้นจับหน้ากากบนใบหน้าพบว่ายังอยู่ปกติดี เฮ้อ...ค่อยยังชั่ว

"หึ ไม่ต้องกลัวไปหรอก ที่นี่มีกฎระเบียบดีและให้เกียรติกันเสมอเขาไม่เปิดหน้ากากนายถ้ายังไม่ถึงตายหรอก" ลุคขำ ท่าทางของผมและพูดอธิบาย

"งั้นลุงก็ส่งเงินส่วนของผมมาได้แล้วผมจะกลับ"

"ไม่ถามถึงผลการแข่งขันก่อนหรือไง มั่นใจขนาดนั้นเชียวว่าต้องชนะ อย่าลืมว่านายก็ล้มด้วยเหมือนกัน"

"ไม่จำเป็นก็ลุงนั่งนับเงินซะขนาดนี้....เร็วเถอะผมอยากกลับบ้าน"ผมคิดว่าผมออกมานานเกินไปแล้วต้องกลับเสียที

"อ้อ! แล้วก็ผมคงหายไปอีกนานเลยนะหรืออาจจะไม่มาอีกก็ได้เพราะต่อไปผมคงไม่ว่างแล้ว ถ้าหากอยากจะมาผมจะติดต่อลุงเอง"ผมรับเงินปึกใหญ่มาพร้อมกับรีบบอกลุคเป็นการลา

"เฮ้ย! อีกแล้วเหรอวะ พอได้ตังค์แล้วหยุดทุกทีเลย"

ผมไม่ได้สนใจเสียงโวยวายของลุคที่ดังมาตามหลังมา แต่ผมเลือกที่จะก้าวเดินออกไปโดยไม่หันกลับมาเพราะผมคิดว่าการฝึกของผมเป็นไปได้ด้วยดีแล้ว เพียงเท่านี้ก็คงพอแล้วสำหรับการจูนทักษะความสามารถของผมให้เข้ากับร่างกายที่ผมอาศัยอยู่ของชินกิ

 

ลุคมองแผ่นหลังของคนที่พึ่งก้าวออกไปไกลเรื่อยๆ ในห้วงความคิดของเขา ย้อนนึกไปถึงครั้งแรกที่ได้เจอกับลูเซียน  ตอนนั้นเขาได้แต่สงสัยว่าทำไมเด็กวัยรุ่นคนหนึ่งถึงยังไม่วิ่งหนีเหตุการณ์ตรงหน้าไป ไม่! แม้แต่จะแสดงความตกใจ  หรือสังสัยในเหตุการณ์ตอนนั้นด้วยซ้ำ เขาทำเหมือนกับว่าพบเจอเรื่องแบบนี้เป็นธรรมดา หรือเป็นเหตุการณ์ปกติที่พบเจอกันได้ง่ายๆ ต่อมาเขาก็ได้แต่แปลกใจที่เด็กหนุ่มคนหนึ่งสามารถจัดการกับผู้ที่มีฝีมือได้ภายในเวลาไม่นาน ตอนนั้นบางอย่างก็แว๊บเข้ามาในหัวว่า ถ้ามีเด็กหนุ่มคนนี้เขาอาจจะมีทางรอดหาเงินต่อไปได้ จึงได้ชวนเด็กคนนี้เข้ามาในสังเวียน  ยอมรับว่าตอนนั้นมีความคิดเห็นแก่ตัวเข้ามาว่าขอแค่ผ่านไม่กี่สังเวียนก็ดีกว่าไม่ได้อะไรเลย  เพราะเด็กคนนี้คงไม่รอดในทุกสังเวียนหรอก  จากที่ดูการต่อสู้ของเด็กนั่นไม่ได้สูงมากนักจึงคิดแค่ว่า เด็กจะเป็นอย่างไร หลังขึ้นสังเวียนก็เรื่องของเขา ขอแค่เราได้เงินก็พอ

แต่!  สิ่งที่เขาไม่คาดคิดคือ  เด็กหนุ่มที่พึ่งเดินจากเขาไปเมื่อกี้  สามารถยืนหยัดต่อสู้ได้ในหลายสังเวียนและฝีมือพัฒนาขึ้นเรื่อยๆ  ไม่สิ...ต้องบอกว่าฝีมือดีอยู่แล้ว  แต่เหมือนกลับช่วงแรกยังไม่ชินกับการออกท่าทางหรือเคลื่อนไหว เหมือนกับคนที่เป็นอัมพฤกษ์แล้วทำกายภาพบำบัด เพื่อหัดเดินอีกครั้ง เฮ้อ....แต่เรื่องนั้นช่างมันเถอะ มาคิดเรื่องของตนเองดีกว่า คงต้องหาเด็กใหม่อีกแล้วสิ....แค่คิดก็เหนื่อย

 

 

เช้านี้ก็เหมือนกับทุกเช้าที่ผ่านมาผมยังทำทุกอย่างเหมือนเดิม  รอยช้ำนั้นเริ่มจางจนแทบไม่เห็นแล้วเพราะก็ผ่านมาหลายวันแล้วหลังจากคืนที่ผมไปสู้ครั้งสุดท้าย    วันนั้นผมจำได้ว่าแม่ที่เห็นรอยช้ำถึงกับตกใจและขอร้องให้ผมหยุดไปที่นั่นอีก  ผมก็ได้แต่ปลอบใจเธอ  และบอกเธอว่านั่นเป็นครั้งสุดท้ายแล้ว  และผมจะไม่ไปที่นั่นอีก

วันนี้ผมอาบน้ำแต่งตัว กินข้าว เตรียมตัวจะไปโรงเรียนเพราะวันนี้เป็นวันปัจฉิมนิเทศ หรือวันสุดท้ายที่จะไปโรงเรียน  รถเมล์สายเดิมที่ผมขึ้นไปลงที่หน้าโรงเรียนผมก็เจอเข้ากับโบซอกที่มารออยู่ก่อนแล้ว  เราจึงเดินเข้าห้องประชุมไปพร้อมกัน

"กว่านายจะมาฉันรอจนต้องเข้าห้องน้ำไปหลายรอบเลยนะ กินน้ำไปเยอะระหว่างรอเลยปวดฉี่"

"แล้วจะมาเร็วทำไม เวลาเข้าห้องประชุมตั้ง 10 โมง"ผมถามยังไม่เข้าใจโบซอก

"ก็มันตื่นเต้นนี่นา จะจบแล้วนะก็ต้องดีใจเป็นธรรมดาจะได้ถ่ายรูปกันด้วยเดี๋ยวก็เจอกันยากแล้ว"เสียงงุ้งงิ้งเหมือนบ่นพึมพำกับตนเอง"เออนี่! เมื่อกี๊ตอนไปเข้าห้องน้ำ เห็นผู้หญิงคนหนึ่งไปเข้าห้องน้ำเหมือนกัน หน้าตาโคตรสวยเลยว่ะ แต่พอเข้าห้องน้ำ...แม่งดูไม่ได้เลย"

"ทำไมล่ะ เธอยืนฉี่หรือไงวะ"

"เปล่า...เธอปิดประตู"  อ้อ...ก็เลยดูไม่ได้สินะ

"....."

ผมไม่ได้คุยอะไรกับโซอกอีกหลังจากนั้น เพราะเมื่อเข้ามาในหอประชุมก็เข้าไปนั่งที่  ไม่นานก็มีอาจารย์ขึ้นมาพูด ซึ่งผมก็ไม่ได้สนใจนักว่าอาจารย์จะพูดอะไรประกอบกับอาการง่วงจากบรรยากาศที่แอร์เย็นฉ่ำทำให้ผมหลับตลอดการปัจฉิมนิเทศ  ผมรับรู้เพียงมีการมอบรางวัลและเสียงปรบมือรอบข้างเท่านั้นเอง  รู้สึกตัวอีกทีก็ตอนที่มือของโบซอกตบเข้าที่หน้าเบาๆ เพื่อปลุกให้ตื่นเพราะถึงเวลาถ่ายรูปรวมแล้ว

"นี่ชินกิ ได้ยินข่าวว่านายสละสิทธิ์เรียนแพทย์หรอ เฮ้อ....น่าสงสารนะ แม่คงไม่มีปัญญาส่งเรียนหละสิท่า  ไม่ลองไปอ้อนวอนขอร้องพ่อฉันล่ะ เผื่อท่านจะใจดีคิดเสียว่าทำบุญทำทาน 555555"

หลังจากถ่ายรูปเสร็จก็มีเสียงนกเสียงกาดังมาขัดจังหวะการกลับบ้านของผม ไม่ต้องบอกพวกคุณคงจะเดาออกว่าเป็นใคร...ก็'คังอึนบก'เจ้าเก่านั่นแหละครับ ดูถูกแม่ผมยังไม่พอยังคิดที่จะให้ผมไปอ้อนวอนผู้ชายคนนั้นอีกงั้นเหรอ

หึ...ไม่มีทาง!


   (ต่ออีก 50%)

ผมไม่ได้พูดตอบอะไรกับอึนบก  ไม่สนใจด้วยว่าเขาจะพูดอะไร  ผมเดินผ่านไปเฉยๆ แต่การกระทำของผมกลับไปกระตุ้นการโมโหของอึนบกเข้า เสียงดูถูกตะโกนด่าทอของอึนบกดังมาจากข้างหลังผม แล้วค่อยๆ จางแผ่วเบาลงเมื่อผมเดินมาไกลพอสมควร ผมไม่ค่อยเข้าใจอึนบกมากนัก ก็ในเมื่อเขาเป็นลูกที่พ่อรัก มีพร้อมทุกอย่างแล้วทำไมยังต้องมาผูกใจเจ็บกับผมที่ไม่ได้อะไรเลยจากพวกเขาเลย ถ้าเป็นอย่างในละครหรือนิยายก็ว่าไปอีกอย่าง ที่ครอบครัวแตกแยกเพราะเมียน้อย แล้วพ่อหันไปสนใจแต่ครอบครัวเมียน้อยแล้วทำให้ครอบครัวหลวงแตกแยก แต่นี่ไม่ใช่เลย กลับกลายเป็นว่าผู้ชายคนนั้นไม่สนใจครอบครัวที่เกิดจากการผิดพลาดนี้  และไม่มีอะไรส่งผลต่อครอบครัวเขา เป็นชินกิเสียอีกที่ควรจะโกรธและไม่พอใจอึนบกที่ได้ทุกอย่างจากพ่อ แต่จากที่ฟังโบซอกเล่ามา ชินกิไม่ได้โกรธหรืออิจฉาริษยาลูกของพ่อคนอื่นๆ ที่มีพร้อม เขาเพียงแค่น้อยใจที่พ่อไม่สนใจตนเองแค่นั้น  เฮ้อ.... แล้วผมจะสนใจเรื่องไร้สาระพวกนี้ไปทำไมเนี่ย

หลังจากนั้นผมกับโบซอกก็แยกย้ายกันกลับบ้าน และหลังจากนี้คงจะอีกนานกว่าจะได้พบกันเพราะหมอนั่นก็คงต้องเตรียมตัวสำหรับการเข้าเรียน ตัวผมเองก็คงยุ่งยากกับการสอบ เข้าตำรวจเหมือนกัน

 

06.00 am

วันนี้ผมตื่นเช้ากว่าทุกวัน งดเว้นการออกกำลังกายในตอนเช้าและกิจกรรมทุกอย่าง ที่เคยทำในทุกๆเช้า เมื่อคืนก็นอนแต่หัววันเพื่อที่จะให้ร่างกายเตรียมพร้อมมากที่สุดสำหรับวันนี้.... ใช่แล้วครับ วันนี้เป็นวันสอบเข้าตำรวจ วันที่ผมรอคอย และเตรียมตัวทุกอย่างมาเพื่อการสอบโดยเฉพาะ แล้วจะเป็นวันที่ผมได้เริ่มต้น ทำในสิ่งที่ผมชอบและรักในทางที่ผมเลือกโดยไม่ต้องหลบซ่อนอีกต่อไป

ตลอดกว่าสัปดาห์ที่ผ่านมา ผมทั้งอ่านหนังสือเตรียมสอบและฝึกร่างกายอย่างสม่ำเสมอ ผมมั่นใจว่าการทดสอบเข้าตำรวจในครั้งนี้ไม่เกินความสามารถของผม แต่ผมก็อยากทำทุกอย่างให้เต็มที่ ไม่ใช่แบบครึ่งๆ กลางๆ พอผ่าน ผมให้เกียรติกับอาชีพที่ผมเลือกเสมอ

"ชินกิ ลูกแน่ใจนะว่าจะไม่ให้แม่ไปเป็นเพื่อนน่ะ" แม่ยังคงเป็นห่วงและถามถึงความต้องการของผม

"ผมแน่ใจครับ แม่ไม่ต้องเป็นห่วง แค่นี้สบายมาก"  ผมก็แค่ไม่อยากให้แม่ไปเจอกับผู้ชายคนนั้น

"จ้ะ งั้นก็สู้ๆ นะลูก ทานข้าวให้พร้อม เตรียมใจก่อนสอบให้ดีนะลูก แม่เป็นกำลังใจให้"  แม่ยิ้มให้กำลังใจ

"ครับ เรียบร้อยแล้วครับแม่ งั้นผมไปเลยนะครับ ว่าจะไปเตรียมตัวที่สนามสอบอีกสักหน่อยก่อนเข้าสอบครับ"

"จ้า เดินทางดีๆ นะลูก สอบเสร็จแล้วรีบกลับนะ แม่จะทำอาหารอร่อยๆ ไว้รอ"

ผมรีบวิ่งขึ้นรถเมล์ทันทีที่ออกมาแล้วเห็นรถเมล์จอดตรงป้ายรถเมล์พอดี วันนี้ผมต้องไปอีกไกลจึงต้องออกมาแต่เช้าตรู่ นั่งรถมานานพอสมควรผมก็ต้องลงแล้วเปลี่ยนป้ายรถเมล์ไปอีกคันหนึ่ง สักพักผมก็เห็นสถานที่ที่ถูกกำหนดเป็นสถานที่สอบในวันนี้แล้วครับ จะว่าไปก็เริ่มตื่นเต้นแล้วสิ ไม่ใช่ตื่นเต้นในการสอบนะ แต่ตื่นเต้นที่จะได้อาชีพใหม่ที่คล้ายเดิมน่ะนะ คิดถึงเต็มแก่แล้ว แต่กว่าจะได้ทำงานคงต้องฝึกในโรงเรียนฝึกตำรวจอีกสินะ รู้สึกเหมือนต้องเรียนอีกตั้งสามปีกว่าจะได้ทำงาน แล้วผมคงระห่ำเหมือนเดิมมากไม่ได้เพราะต้องอยู่ในกรอบกฎหมายของที่นี่อีก

'เรียนท่านผู้ปกครองทุกท่านที่ได้พาบุตรหลานมาเพื่อสอบเข้าวิทยาลัยตำรวจในครั้งนี้ กรุณาพาบุตรหลานของท่านมาแจ้งลงทะเบียนที่ฝ่ายลงทะเบียนด้านหน้าอาคาร ในช่วงเช้านี้จะเป็นการ ทำข้อสอบวัดความรู้ในการเป็นตำรวจและข้อสอบความรู้ทั่วไป ส่วนช่วงบ่ายจะเป็นการสอบภาคปฏิบัติในเบื้องต้นของการเป็นตำรวจ และการทดสอบสมรรถภาพทางร่างกายค่ะ ขอบคุณค่ะ'

เสียงประชาสัมพันธ์ตามสายที่ผมได้ยินส่งผลให้มีผู้ปกครองหลายคนที่จูงมือลูกหลานไปยังจุดดังกล่าวเพื่อลงทะเบียน ผมมองบรรยากาศรอบรอบตัว เต็มไปด้วยความตื่นเต้นของผู้เข้าสอบและความสุขของผู้ปกครองที่แสดงสีหน้าแววตาภาคภูมิใจกับลูกหลานของตนเอง และสีหน้านั้นเต็มไปด้วยความเชื่อมั่นและคาดหวังว่าบุตรหลานของตนจะสามารถสอบเข้าได้

ผมเริ่มเข้าใจแล้วว่าทำไมแม่ถึงถามว่าแน่ใจแล้วหรือที่จะไม่ให้แม่มาด้วย ก็เพราะบรรยากาศอย่างนี้ที่แม่กลัวผมจะคิดมากสินะ...แต่ถ้าเป็นชินกิก็คงคิดมากนั่นแหละ เด็กๆ ก็คงต้องการกำลังใจจากผู้ปกครองเป็นธรรมดา ผมเลื่อนสายตาจากภาพตรงหน้าแล้วเดินไปยังจุดที่ลงทะเบียน

ตอนนั้นเองที่สายตาของผมไปหยุดอยู่ที่ร่างสูงของคนที่ผมเคยหาข้อมูลผ่านเว็บไซต์ กำลังยืนดูลูกชายสุดที่รักของตนเองลงทะเบียนที่จุดลงทะเบียนหึ... คงมาให้กำลังใจลูกชายสินะ ผมเดินเข้าไปที่จุดลงทะเบียนและลงชื่อกับเจ้าหน้าที่โต๊ะข้างๆ เรียบร้อยแล้ว แต่จังหวะที่ผมเงยหน้าขึ้นแล้วเตรียมหมุนตัวออกไปจากจุดนั้น ก็สบเข้ากับดวงตาคมดุที่กวาดมองมาหยุดที่ผมพอดี ผมยิ้มตอบสายตาคมดุนั้นอย่างไม่สะทกสะท้าน

"สวัสดีครับ...พ่อ"

 

                                                                                       

ใครที่กำลังรอคอยพระเอกของเราเตรียมตัวไว้เลยนะคะ นางแสตนด์บายรอหลังเวทีแล้วค่ะ กำลังทำผู้กำกับเวียนหัวกับความเรื่องมากของนางอยู่ กินกาแฟธรรมดาไม่ได้ ต้องเป็นกาแฟที่มีนางเงือกข้างแก้ว...ทำเอาผู้ช่วยหลายคนวุ่นไปเลยค่ะ เอิ่ม -_- 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.003K ครั้ง

4,912 ความคิดเห็น

  1. #4906 Nidmitsu789 (@Nidmitsu789) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2562 / 19:58

    จะไปสวัสดีเขาทำไม ทำเฉยๆไปก็พอแล้ว แค่ไม่สนใจเขาน่ะ

    #4906
    0
  2. #4882 jkooktaev (@jkooktaev) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2562 / 14:02
    พระเอกจะออกใช่มั้ย
    #4882
    0
  3. #4876 koykam2 (@koykam) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2562 / 17:29
    ชินกินี่เคะใช่ปะ
    #4876
    0
  4. #4723 ratchani1738 (@ratchani1738) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2562 / 18:12
    น่อววววจัดเลย
    #4723
    0
  5. #4577 JutakanWhanyan (@JutakanWhanyan) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 เมษายน 2562 / 00:03
    ค่าตัวเเพงเนอะพระเอก!!!!
    #4577
    0
  6. #4545 Lutodeer (@oing_oing) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 21:26
    พระเอกจะโผล่มาไหมนะ555 นี่คือรอลุ้นฉากบู้น้องแทนแล้ว555
    #4545
    0
  7. #4442 nicharipaen04 (@nicharipaen04) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 18:47
    พระเอกค่าตัวเเพง
    #4442
    0
  8. #4342 galaxychacha (@pinkycutecute) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2561 / 16:20
    พระเอกค่าตัวแพงมากกก
    #4342
    0
  9. #4242 cherryme (@cherryme) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 กันยายน 2561 / 18:06
    5555555 พระเอกเรื่องมากไร้บอร์นี้55555
    #4242
    0
  10. #3747 pqrst (@wonn) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 23 มีนาคม 2561 / 18:08
    พระเอกจะมาแล้ว กรี๊ดๆ รอคนที่แราบนางได้ นางเทพเหลือหลาย
    #3747
    0
  11. #3625 baekbow (@baekbow) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2561 / 19:42
    ขอตกใจเรื่องพระเอกแปป ผ่านมา 10 กว่าตอนเพิ่งรู้เรื่องนี้มีพระเอกด้วย 555 #หยอกๆ
    #3625
    0
  12. #3624 baekbow (@baekbow) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2561 / 19:41
    เหยดดดดดด เจอกันสักทีศัตรู เอ้ย พ่อลูกคู่นี้ 555 เดี๋ยวได้รู้กัน
    #3624
    0
  13. วันที่ 28 มกราคม 2561 / 14:24
    จ้างเปิดตัวพระเอกยี่สิบบาท5555
    #3567
    0
  14. วันที่ 27 พฤศจิกายน 2560 / 15:54
    ในที่สุดๆๆพระเอกกะมา
    #2838
    0
  15. #2328 Lukiris Tink (@kimchi9) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2560 / 12:37
    พระเอกกกกก มีด้วยเหรอคะ555
    #2328
    0
  16. #2071 mon111 (@mon111) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2560 / 21:05
    สตาร์บั้กใช่ไหมไรท์
    #2071
    0
  17. #2024 Fafaret (@Fafaret) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2560 / 21:58
    นางเงือกข้างแก้ว? วอทเดอะฟัคละโว้(เจองี้ไปไม่เป็นเลยเฮะ)
    #2024
    0
  18. #614 Batic (@Batic) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 กันยายน 2560 / 22:48
    กรี้ด พระเอกจะออกแล้ส
    #614
    0
  19. #445 sskyed (@sskyed) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 24 กันยายน 2560 / 00:20
    รอเปิดตัวพระเอก กรี้สสสสส
    #445
    0
  20. #423 B-BUBBLE (@hathat) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 23 กันยายน 2560 / 22:46
    รอๆๆๆๆๆๆพ่อพระเอก 555
    #423
    0
  21. #422 pookie123 (@love-1234man-poo) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 23 กันยายน 2560 / 21:23
    ค้างงง5555ลุ้นยุน้าา
    #422
    0
  22. #421 bb.smile (@bhoombimm) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 23 กันยายน 2560 / 21:22
    รอลุ้นนนน ฮื่อออออ
    #421
    0
  23. #420 DionRn (@natthakrn-rana) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 23 กันยายน 2560 / 20:15
    อยากไปต่อไรท์จ๋าไม่ต่อไวๆ5555555555
    #420
    1
    • #420-1 윤 경산 (@cake025) (จากตอนที่ 14)
      23 กันยายน 2560 / 23:04
      พ่อ เน้นชัดเจนมาก(ก.ไก่ล้านตัว)//คุณพ่อจะเป็นคนแบบไหนนะ
      #420-1
  24. #419 bire0032 (@0820992901) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 23 กันยายน 2560 / 20:14
    555 อยากเห็นตอนไปผับ555
    #419
    1
    • #419-1 bire0032 (@0820992901) (จากตอนที่ 14)
      23 กันยายน 2560 / 20:14
      ขอ อธิบาย อยากเห็นตอนแต่งตัวค่ะ
      #419-1
  25. #418 ducky (@kittycat08) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 23 กันยายน 2560 / 20:03
    ว๊าว สรุปว่าชินกิต้องเป็นรับเรอะ โถ่ๆ เกิดใหม่ทั้งทีเปลี่ยนโหมดทุกอย่าง เป็นรับทั้งทีต้องเอาแบบเท่ๆเลยน้า พระเอกเอาแบบเท่โคตรเลยน่ะ
    #418
    0