Exo Love Stories Project - [Lay x You] We found love.

ตอนที่ 6 : *Will you stay with me?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 603
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    19 ธ.ค. 58

Part 6

Will you stay with me?






     'ฉันจะทำยังไงกับวันพรุ่งนี้ดี?'

 

 

     นี่คือคำถามที่กำลังวิ่งไปมาอยู่ในสมองฉัน  หลังจากที่ลืมเรื่องนี้ไปเกือบสามสี่ชั่วโมง  เพราะเลย์...เขาทำให้ฉันลืมมันไป ตอนนี้ฉันนั่งอยู่คนเดียวเพราะพ่อหนุ่มเท้าไฟ  ขอไปอาบน้ำหลังจากเต้นจนเหงื่อท่วมร่าง

 

 


     "ง่วงนอนหรือยังครับ?"  เลย์ถามเมื่อหลังเดินออกมาจากห้องน้ำ  เขานั่งลงข้างฉัน  และมันก็ใกล้พอที่จะทำให้ได้กลิ่นครีมอาบน้ำของผู้ชายอย่างชัดเจน  อืม~ ได้กลิ่นนี้มันก็สดชื่นไปอีกแบบนะ

 

 

     "ฉันคงนอนไม่หลับหรอกค่ะ" ว่าแล้วก็ถอนหายใจอีกครั้ง

 

     

     "ทำไมล่ะครับ?" คนตัวโตเลิกคิ้วถามด้วยความสงสัย

 

 

     "ก็ฉันไม่รู้ว่าจะไปอยู่ที่ไหนไง  ห้องเช่าในโซลแพงแค่ไหนคุณก็น่าจะรู้"

 

 

     "แต่ตอนนี้คุณก็ยังนอนอยู่ที่นี่ได้..."

 

 

     "ฉันอยู่ที่นี่ไปตลอดไม่ได้หรอกนะคะ"

 

 

     "....งั้นคุณไปอยู่บ้านผมมั้ย?"

 

 


                 ชะงักไปหลายวินาที  ก่อนจะค่อยๆหันไปหาเจ้าของประโยคเมื่อกี้  ซึ่งเลย์ก็ไม่ได้มีทีท่าบ่งบอกถึงอาการล้อเล่นเลยซักนิดเดียว  ฉันฟังไม่ผิดใช่มั้ย?  เขาชวนฉันไปอยู่บ้านทั้งที่เคยเจอกันไม่กี่วันเนี่ยนะ




                 เมื่อเห็นว่าฉันยังสตั้นไม่ไหวติงกับประโยคคำถามของเขา  จึงเอนตัวเอามือยันพื้นไปด้านหลังด้วยท่าทางสบายๆ  ราวกับว่าเรื่องที่เขาพูดเมื่อกี้เป็นเรื่องปกติเหมือนที่คนทั่วๆไปเขาทำกัน  หรือว่ามีแค่ฉันเป็นยัยหัวโบราณที่ยังคิดมากเรื่องแบบนี้อยู่

 

 


     "บ้านที่ผมอยู่เป็นของคุณพ่อที่ซื้อไว้ตอนมาทำงานที่นี่  แต่ตอนนี้คุณพ่อกลับไปอยู่ฉางซาแล้ว ผมเลยต้องอยู่บ้านนี้คนเดียว"

 

 

     "......"  ฉันกระพริบตาปริบๆฟังเขาพูดไปเรื่อยๆ  เพราะยังช๊อคไม่หาย

 

 

     "เป็นบ้านสองชั้นมีสองห้องนอน ถ้าคุณไปอยู่ผมจะยกห้องให้หนึ่งห้อง"

 

 

     "เอ่อ..." ยกห้องแล้วค่ะ คือฉันต้องตอบตกลงใช่มั้ย?

 

 

     "ผมเป็นสุภาพบุรุษพอที่จะไม่รังแกหรือข่มเหงใคร โดยเฉพาะผู้หญิง และยิ่งถ้าผู้หญิงคนนั้นเป็นคุณ ผมจะไม่มีทางทำให้เสียใจแน่นอน"  เลย์พูดออกมาพร้อมกับยิ้มน้อยๆในท่าเดิม

 

 

 

     ถึงแม้ว่าประโยคหลังฟังดูทะแม่งๆ เหมือนกำลังจะขอฉันแต่งงาน  แต่ก็ไม่ได้ทำให้ฉันเลิกกังวลใจแทนที่จะใจสั่นหน้าแดงเพราะเขา  ฉันเบนหน้ากลับมาจากคนตัวโตก่อนจะหลุบตา ลงมองพื้นอย่างคิดไม่ตก

 

 

 

     "ถึงยังไง  ฉันก็ไม่สะดวกใจอยู่ดี"

 

 

     "แล้วคุณจะไปอยู่ที่ไหน" เลย์ลากเสียงยาว  ก่อนจะกลับมานั่งตัวตรง แล้วจับฉันให้หันไปมองเขาด้วยใบหน้าจริงจัง  "เอางี้  เพื่อความสบายใจของคุณ  ผมจะเก็บค่าเช่าเท่ากับอีตู้คอนเทนเนอร์นั่น  คุณจะได้ไม่ต้องอยู่ฟรี  ผมเองก็จะได้มีตังกินขนมด้วย   ข้อเสนอนี้พอจะทำให้คุณสนใจผม เอ้ย! สนใจบ้านผมขึ้นมาบ้างหรือยัง?"

 

 


                 หลังจากที่วิเคราะห์สถานการณ์แล้ว  ฉันคงหาที่พักในราคาเท่าตู้คอนเทนเนอร์นั่นไม่ได้  ถึงหาได้ก็คงไม่ใช่พรุ่งนี้แน่ๆ  ดังนั้น  ฉันขอเสี่ยงอีกครั้งแล้วกัน  อย่างน้อยเลย์ก็คือคนที่ยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือในทุกครั้งที่ฉันเจอปัญหา(ตั้งแต่เจอกันถึงแม้ว่าฉันจะไม่รู้ว่าเขาทำแบบนั้นไปเพื่ออะไรก็ตาม

 


 

     "ฉัน... เอ่อ  ไว้ใจคุณได้ใช่มั้ยคะ?"

 

 

     "ผมไม่เคยมีประวัติเสื่อมเสียครับ"

 

 

     "ไม่มีโจรคนไหนบอกว่าตัวเองเป็นโจรหรอก"

 

 

     "แต่ผมไม่ใช่โจรซักหน่อย~ " เลย์หน้างอ

 

 

     "ตกลงค่ะ ฉันจะเช่าห้องที่บ้านของคุณ"

 

 

     "คิดไว้แล้วว่าคุณต้องตกลง" เจ้าของบ้านฉีกยิ้มออกมาจนตาหยี  อดไม่ได้ที่จะยิ้มตามไปด้วย

 

 

     "ค่ะ งั้นเดี๋ยวฉันไปขนของเลยนะคะ" ฉันพูดพลางลุกขึ้น แต่เลย์คว้าแขนฉันไว้ก่อนจะดึงให้ฉันลงนั่งข้างๆเขาเหมือนเดิม

 

 

     "ไม่ต้องหรอกครับ"

 

 

     "ทำไมล่ะคะ  พรุ่งนี้ฉันมีเรียนตอนเช้า  พอเลิกเรียนก็ต้องไปทำงาน  คงไม่มีเวลา..." พูดได้แค่นั้นก็ถูกมือใหญ่แตะปากฉันให้หยุดพูด

 

 

     "ของของคุณอยู่ที่บ้านผมแล้ว"

 

 

     "หือ?"

 

 

     "เฉิน.. เอ่อ....รุ่นน้องของผมน่ะครับ  ให้ลูกน้องของเขาขนของของคุณไปที่บ้านผมแล้ว"

 

 

     "......." ฉันมองคนข้างๆด้วยความรู้สึกที่บอกไม่ถูก  ทำไมถึงทำอะไรมากมายให้ฉัน ขนาดนี้ด้วย

 

 

     "ดังนั้นคืนนี้ก็นอนที่นี่ให้สบายใจเลย  ผมจะอยู่กับคุณเอง" เลย์พูดจบก็ส่งยิ้มอบอุ่นมาให้ 

 

 

     "ค่ะ"

 

 

                 หากการตัดสินใจครั้งนี้ของฉันมันผิดพลาด  ฉันจะไม่โทษเลย์หรือใครๆเลย  คงต้องโทษตัวเอง โทษหัวใจตัวเอง  ที่มันทนท่าทางและสายตาอันอบอุ่นของเขาไม่ได้ 

 



 




           

     ฉันเหลือบมองคนข้างๆสลับกับผู้คนที่รอบๆ  ตามทางเดินที่เข้ามาในยูฯอย่างแปลกใจ ไม่รู้มาก่อนเลยว่าผู้ชายที่เดินข้างๆฉันตอนนี้จะเป็นหนุ่มฮอต  แบบที่สามารถทำให้สาวๆเหลียวมองตามได้ราวกับถูกสะกดจิต 

 

 

     จนกระทั่งเช้านี้  เลย์อาสาเดินมาส่งฉันที่คณะอักษรฯ  การปรากฏตัวของเขาที่นี่เป็นที่แปลกตาแปลกใจกับสาวๆในคณะนี้เป็นอย่างมาก  ฉันแอบเห็นมีบางคนทำท่าเหมือนจะเป็นลมด้วยล่ะ  

 

 

 

     "เดี๋ยวเย็นนี้ผมมารับไปทำงานที่ร้านนะ"  คนตัวใหญ่พูดพร้อมกับส่งหนังสือที่เขาถือให้ฉัน  โดยไม่ลืมยิ้มน้อยๆมาให้

 

 

     "อย่าดีกว่าค่ะ" ฉันส่ายหน้าปฏิเสธเบาๆ แค่สายตาที่คนพวกนั้นมองมา  ฉันก็รู้สึกเสียวสันหลังวาบๆแล้ว  ทางที่ดีอย่าให้เขามาที่นี่อีกดีกว่า

 

 

     "ทำไมล่ะ?" แต่คนเสน่ห์แรงยังมีการย่นจมูก  แสดงอาการไม่พอใจออกมาด้วยนะ  ไม่รู้ตัวเองเลยใช่มั้ย ว่าตกเป็นเป้าสายตาคนรอบข้างมากแค่ไหน

 

 

     "เจอกันที่ร้านนะคะ"  ฉันขี้เกียจต่อความยามสาวความยืด  ขืนยังยืนอยู่ตรงนี้มีหวังได้ใจอ่อนอีกแน่  จึงรีบยกมือโบกน้อยๆให้คนตรงหน้า  ก่อนจะรีบเดินเข้าตึกไปเพราะไม่อยากตกเป็นเป้าสายตานานๆ 

 

 

 

     ว่าแต่....  ฉันกับเลย์เมื่อกี้ เหมือนคู่รักในละครเลยหรือป่าวนะ? แล้วฉันจะยิ้มทำไมโอย~ ฉันยิ้มอีกแล้วเหรอเนี่ย~





TBC



© themy butter
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

99 ความคิดเห็น

  1. #82 UFOMOMO__MO (@UFOMOMO__MO) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2559 / 19:12
    อี้ชิงรุกหนักมาก อบอุ๊นนน
    #82
    0
  2. #11 ldfe (@ldfe) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2558 / 22:30
    โอยยยตอนนี้อบอุ่นมาก
    #11
    0
  3. #10 ice131 (@ice131) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2558 / 17:07
    อ่าาาา เขิน~ อี้อบอุ่นมากเลยน้า~
    #10
    1
    • #10-1 Jebi Seo* (@pawderlalabeal) (จากตอนที่ 6)
      19 ธันวาคม 2558 / 20:55
      555+ จะอบอุ่นกว่านี้อี๊ก~
      #10-1
  4. #9 ดราม่าโคม่า (@pei_phoo) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2558 / 16:32
    น่ารักกกก โอ้ยยย อี้ชิงอบอุ่นมากก
    #9
    1
    • #9-1 Jebi Seo* (@pawderlalabeal) (จากตอนที่ 6)
      19 ธันวาคม 2558 / 20:54
      จริงอ่ะ? อยากหลอกกันให้ยิ้มหน้าบานนะ
      #9-1