Exo Love Stories Project - [Lay x You] We found love.

ตอนที่ 24 : *But i love you.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 590
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    20 ม.ค. 59

Part 24

But i love you.






     - Your part -

 

 


     สุดท้ายฉันตัดสินใจที่จะกลับมาเก็บของที่บ้าน  มันคงดีกว่าที่จะอยู่รอเจอเลย์  แล้วได้รับความเย็นชากลับมาแทนที่จะเป็นรอยยิ้มดีอกดีใจเมื่อได้เห็นขนมที่ฉันทำไป

 

 



     ฉันมองหนังสือที่หยิบมาจากชั้นวาง  เพื่อเอามาใส่ลังที่เตรียมไว้  นึกถึงคนที่เอามันมาวางไว้บนชั้นนี้ก็ได้แต่ถอนหายใจ  ความเงียบที่เขาเลือกใช้สื่อสารแทนคำพูด  ทำเอาหัวใจของฉันแหลกสลายไม่มีชิ้นดี  คงไม่มีประโยชน์อะไรที่ต้องอยู่ต่อให้เป็นขยะสายตาของเขาต่อไปอีก

 

 

 

 

     ไม่รู้ว่าตัวเองเลยว่ายกมือปาดน้ำตาบนแก้มเป็นครั้งที่เท่าไหร่แล้ว รับรู้เพียงความเจ็บหน่วงในอกที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ  นึกๆไปมันก็ตลกดี  เวลาผ่านไปไม่เท่าไหร่แต่อะไรหลายๆอย่างกลับเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็วจนน่าใจหาย

 

 


     ไม่คิดเลยซักนิด  ว่าฉันจะต้องไปจากที่นี่ทั้งที่เพิ่งย้ายมาอยู่ได้ไม่นาน

 

 



     "จะไปแล้วเหรอ?"

 

 

 

     ฉันเงยหน้าขึ้นมองไปทางต้นเสียง  จึงเห็นว่าต้นเหตุของความเสียใจกำลังยืนกอดอกมองฉันอยู่ในท่าทางสบายๆ เขาดูไม่ตกใจและไม่ร้อนใจซักนิดที่เห็นฉันเก็บของ  คงดีใจสินะที่ฉันจะไม่อยู่ให้เกะกะลูกตาอีกต่อไป

 

 

     "อืม..."

 


      ฉันข่มเสียงตัวเองไม่ให้สั่น  แล้วก้มหน้าก้มตาเก็บหนังสือใส่ลังต่อไป  ความรู้สึกหน่วงในอกเพิ่มความรุนแรงขึ้นจนแทบหายใจไม่ออก  และฉันก็ทำได้เพียงเม้มปากตัวเองไว้เพื่อหวังว่ามันจะบรรเทาความรู้สึกนี้ได้

 

 

     "ผมช่วยแล้วกัน"

 

 


     พูดจบเขาก็เดินเข้ามาซ้อนด้านหลังของฉันน้ำหอมกลิ่นที่แสนคุ้นเคยลอยเข้ามาแตะจมูก เป็นสิ่งบ่งบอกว่าเราทั้งคู่อยู่ใกล้กันมาก  มากพอที่จะทำให้ฉันใจสั่น มันคงเป็นครั้งสุดท้ายที่ฉันจะรู้สึกแบบนี้แล้วสินะ....

 

 

 

     ฉันยกมือขึ้นเช็ดน้ำตาที่ร่วงลงมาของตัวเองเร็วๆ  ก่อนจะเหลือบไปมองหนังสือที่ฉันเรียงไว้ในลังกระดาษก่อนหน้านี้เกือบครึ่งลังแต่ตอนนี้กลับหายไปกว่าครึ่ง

 

 

 

 

     เมื่อหันไปมองคนที่อยู่ด้านหลัง  จึงรู้ทันทีว่าหนังสือในลังหายไปไหน  เพราะเลย์หยิบมันขึ้นมาไว้ในชั้นเหมือนเดิม  ฉันจึงหยิบลงมาใส่ในลังใหม่อย่างไม่ยอมแพ้

 

 

 

     เขากำลังจะทำอะไร  ปั่นหัวฉันงั้นเหรอ  กำลังแก้แค้นที่ฉันทำให้เขาเจ็บใช่มั้ย?

 

 

 

     เมื่อเราทั้งคู่ต่างไม่มีใครยอมแพ้ใคร  และน้ำตาของฉันเริ่มไหลออกมาหนักมากขึ้นในที่สุดคนตัวโตก็ยกแขนขึ้นมาโอบรอบตัวฉันไว้  เพื่อยุติสงครามระหว่างฉันกับเขาฉันหลับตาแล้วซบลงบนไหล่กว้างปล่อยให้ตัวเองอยู่ในอ้อมกอดแสนอบอุ่นนี้อย่างนิ่งๆ

 

 


     "ผมขอโทษ"

 

 

 

     เสียงของร่างใหญ่ดังขึ้นมาอย่างแผ่วเบา พร้อมกับบรรจงลงจูบผมของฉันอย่างอ่อนโยน  ก่อให้เกิดความรู้สึกบางอย่างที่ฉันไม่สามารถอธิบายได้  รู้เพียงแต่ว่าอยากอยู่แบบนี้ไปเรื่อยๆ  ฉันไม่อยากออกไปจากอ้อมกอดนี้เลย

 

 

     "อย่าไปจากผมได้มั้ย?"

 

 

 

     เพียงแค่นั้น  สิ่งที่อัดแน่นอยู่ในใจก็ทะลักออกมาเป็นน้ำตาอย่างไม่คิดห้ามอีกต่อไป   ฉันปล่อยโฮอย่างไม่อายทั้งที่ยังซบหน้าอยู่ที่ไหล่ของเลย์สองมือยกขึ้นมากำเสื้อของคนที่กอดฉันไว้เพื่อยึดไว้เป็นที่พึ่ง  

 

 

 

     เลย์กระชับกอดให้แน่นขึ้นกว่าเดิมเมื่อฉันร้องไห้หนักขึ้น  เขากดจมูกลงที่ต้นคอก่อนจะวางคางไว้บนไหล่ของฉัน

 

 

 

     "ขอโทษนะครับ...  ต่อจากนี้ไป  ผมจะไม่ทำให้คุณร้องไห้แบบนี้อีกแล้ว"

 

 

     "ฮือออ~"

 

 

     ฉันยังคงร้องไห้ต่อไป  เพื่อระบายความเจ็บที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ให้หมดเจ้าของอ้อมกอดจึงทำได้เพียงลูบหัวฉันเพื่อปลอบโยนเบาๆ  จนฉันหยุดร้องไห้ เหลือแค่เพียงเสียงสะอื้นเบาๆแค่นั้น  เขาจึงพูดขึ้นมาอีกครั้ง

 

 

 

     "อยู่กับผมนะ   คุณเอ็ดดี้อธิบายทุกอย่างให้ผมฟังหมดแล้ว"

 

 

     ฉันดันตัวเองออกจากกอดของเลย์ทันที  เมื่อได้ฟังประโยคนั้น  พร้อมกับจ้องหน้าเขาเขม็ง

 

 

     "คุณฟังคนอื่นงั้นเหรอคะ?"

 

 

     ระหว่างที่ถามฉันก็พยายามจะแกะมือที่กอดฉันของผู้ชายตรงหน้าออกด้วยแต่มือของเขาก็อย่างกะปลาหมึก  ติดหนึบแน่นไม่ออกง่ายๆด้วย  นั่นยิ่งทำให้ฉันหงุดหงิดเพิ่มขึ้นอีก

 

 

     "ยูผมขอโทษไง~"

 

 

     เลย์ยู่ปากทำหน้าออดอ้อนสุดฤทธิ์  เพิ่งสังเกตว่าตาของเขาก็บวมแดงไม่ต่างอะไรจากฉันเลย  แต่ตอนนี้ข้ามเรื่องนี้ไปก่อนเพราะเรื่องอื่นมันสำคัญกว่า...

 

 

     "ฉันพยายามจะอธิบายให้คุณฟังแทบตายคุณก็ไม่คิดแม้จะสนใจ  แต่คนอื่น..." ฉันชะงักค้าง ตั้งใจมองหน้าคนตัวสูงให้ชัดๆ "คุณกลับรับฟังเขาได้งั้นเหรอคะ?"

 

 

     ฉันตัดพ้อ  พร้อมกับทุบไปที่หน้าอกของเขาอย่างทำอะไรไม่ได้  เพราะถูกเขากอดไว้

 

 

     "ยู..."

 

 

     "รู้บ้างมั้ยคะว่าฉันอึดอัดใจแค่ไหน  ฮึก  ปวดใจแค่ไหนที่เห็นคุณเย็นชาใส่"

 

 

     น้ำตาที่เกือบจะแห้ง  ไหลลงมาอีกครั้งเพราะเกิดจากความน้อยใจล้วนๆ

 

 

     "ยู..." เลย์จ้องหน้าฉันนิ่ง  แต่ใครจะสนใจกันล่ะ

 

 

     "บางทีคุณอาจจะไม่ได้ชอบฉันก็ได้  เพราะคุณ  ฮึก  เลือกที่จะฟังคนอื่นมากกว่าฉัน"

 

 

     "ครับ...   ผมไม่ได้ชอบคุณ"

 

 

     "....."

 

 

     เมื่อจบประโยคนั้น  ทำให้ต้องแหงนมองคนพูดทันทีทั้งที่มีน้ำตาคลออยู่ในดวงตาทำให้ฉันมองเขาไม่ชัด  แต่ก็สามารถเห็นถึงความจริงที่เขาพูดออกมาเมื่อกี้ว่าเขาไม่ได้ล้อเล่น

 

 

     เขาไม่ชอบฉันจริงๆน่ะเหรอ?...

 

 


     เหมือนมีหอกแหลมทิ่มเข้ามาในหัวใจเป็นพันๆเล่ม  มันเจ็บจนอธิบายไม่ถูกและแล้วก็เป็นเหมือนทุกครั้ง  พอฉันเริ่มที่จะรู้สึกรักใครซักคน  สุดท้ายก็จบลงแบบนี้ทั้งที่ยังไม่ทันได้เริ่มต้นด้วยซ้ำ

 

       

      เขาแค่รู้สึกสงสาร? หรือไม่ก็แค่นึกสนุก

 


 

     แล้วน้ำตาที่รื้นปริ่มอยู่ขอบตาก็ร่วงลงมา  ฉันก้มหน้าลงแล้วเม้มปากแน่นเพื่อสะกดความเจ็บปวดนี้ไว้ก่อนจะสูดลมหายใจเข้าเพื่อจะพูดกับเขาต่อ

 

 

 

     "ถ้าคุณไม่ชอ..."

 

 

     "ผมรักคุณ"

 

 

     "...."

 

 

     "ผมไม่ชอบคุณแล้วโจวยู..."

 

 

     เลย์ยกมือขึ้นมาประคองใบหน้าของฉันไว้แล้วใช้นิ้วโป้งเกลี่ยน้ำตาที่เปรอะแก้มของฉันเบาๆ  ก่อนจะยิ้มกว้าง

 

 

     "แต่ผมรักคุณ"

 



TBC


 

© themy butter
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

99 ความคิดเห็น

  1. #97 UFOMOMO__MO (@UFOMOMO__MO) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2559 / 13:24
    อี้ชิงงงงงงงงงงงงง
    #97
    0
  2. #70 Kedsarapron Ponhai (@kedsarapron224) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 23 มกราคม 2559 / 17:22
    อื้อออน่ารักช่ะๆๆๆ
    #70
    0
  3. #69 FANGFANG_BIBOM (@FANGFANG_BIBOM) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 21 มกราคม 2559 / 19:41
    ง่าาา อี้ชิงละมุนมากกกดดด
    #69
    0
  4. #68 Mild251488 (@Mild251488) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 21 มกราคม 2559 / 07:09
    ผมรักคุณ~~~ อ้ากกกกก มาแรงนะ จาง อี้ชิง
    #68
    0