เกิดใหม่ชาตินี้ดันได้เป็นปรสิต

ตอนที่ 1 : หนึ่งชีวิตสูญเสียและเกิดขึ้นใหม่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 26
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    19 มี.ค. 64

แดดแรงและอากาศที่ร้อนอบอ้าว มีลมเย็นพัดมาให้ชื่นใจ แผ่นกระดาษที่ปลิวไปกับสายลม โชยกลิ่นของเลือดไปในอากาศ กลิ่นของเลือดที่คล้ายสนิม กลบกลิ่นของแสงแดดไปจนหมด เลือดที่ไหลนองจนเหมือนกับเปิดก็อกน้ำทิ้งเอาไว้ให้ไหลไปกับกระเบื้องทางเดินสีขาว เสียงกริ๊ดร้องด้วยความตกใจ เป็นเสียงที่น่ารำคาญจังนะ

" เกิดอะไรขึ้น 

ฉันโดนอะไร

ฉันตายได้ยังไง 

ทำไมถึงเป็นฉัน

แล้วต่อจากนี้จะเป็นยังไงต่อ "

ฉันไม่เคยเชื่อในพระเจ้า ฉันไม่มีศาสนา ฉันเชื่อเพียงว่าหากฉันตายทุกอย่างคือจบสิ้น ฉันใช้ชีวิตอย่างเต็มที่เสมอเหมือนกับพรุ่งนี้เป็นวันสุดท้ายของโลก ไม่มีครอบครัวไม่มีใครคาดหวัง ถึงตายไปก็ไม่เสียใจและไม่มีใครต้องเสียใจ

[แผ่นการดาษใบหนึ่ง]
' ปรสิต เป็นสิ่งมีชีวิตที่ดำรงชีวิตด้วยการอาศัยและแพร่พันธุ์อยู่ในสิ่งมีชีวิตชนิดอื่นหรือที่เรียกว่า โฮสต์ (Host) หากปราศจากโฮสต์ ก็จะไม่สามารถดำรงอยู่ได้ ด้วยเหตุนี้ปรสิตจึงไม่ทำลายโฮสต์ แต่มันสามารถเจริญเติบโต แพร่กระจายโรค และก่อให้เกิดความเสียหายต่อโฮสต์ได้ '

เหมือนโลกทั้งโลกหยุดหมุน ฉันมองเห็นแต่เพียงกระดาษรายงานใบหนึ่งที่ฉันกำลังจะนำไปส่งศาสตราจารย์ มันเป็นรายงานเกี่ยวกับปรสิต ฉันไม่ได้สนใจพวกมันเป็นพิเศษแค่หางานทำส่งแค่นั้น แต่ว่า...
.

..
...
แต่...
.
..
...ว่า

หลังจากทุกอย่างมืดลง ฉันก็พบกับแสงสว่างอีกครั้ง มันจ้าจนมองอะไรไม่เห็นหลังจากดวงตาปรับสภาพ ฉันก็เริ่มมองเห็นอีกครั้ง ที่นี่เหมือนกับโลกที่ว่างเปล่า ไม่มีพื้นดินไม่มีท้องฟ้า มีเพียงดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ ฝั่งนึงมืดมิด ฝั่งนึงสว่างสดใส 

ฉันหันไปมองเพียงจุดศูนย์กลางมันเหมือนกับหยินและหยางที่สมดุลกัน ฉันเคว้งคว้างอยู่ที่แห่งนี้ไม่รู้นานแค่ไหน 

" จะมีใครมาเจอฉันไหม " เป็นความคิดที่พิลึกใช้ได้เลย 

" โลกหลังความตายเป็นสถานที่นิรันดร์ที่ว่างเปล่า? " ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน

" จะมีคนเห็นอย่างที่ฉันมองเห็นหรือปล่าว " อาจจะมีหรือไม่มีก็ได้

ฉันรอจนไม่รู้สึกถึงช่วงเวลา รอจนดวงอาทิตย์มอดไหม้ ดวงจันทร์แตกสลาย เหลือเพียงความว่างเปล่าอย่างแท้จริง...

...และแล้วเสียงระฆังก็ดังขึ้น

" ที่ไหนกัน " ความรู้สึกคล้ายกับการดำน้ำ แต่ไม่รู้สึกที่ต้องตะเกียกตะกายเอาชีวิตรอด เปิดตาออกไปก็มองอะไรไม่ชัดเจน เหมือนกับมองผ่านถุงพลาสติกหลายชั้น

" ต้อง...ต้องออกจากในนี้ " ฉันพยายามขยับตัวให้ออกจากอะไรสักอย่าง ฉันดิ้นแล้วดิ้นอีก มือและเท้าของฉันเหมือนถูกมัดไว้อยู่ แต่มีเพียงรำตัวและดวงตาเท่านั้นที่ขยับได้

แคว่ก! จ๋อม!


" ที่นี่มันที่ไหนกันฟะ " ฉันตกลงมาในน้ำ พยามมองไปรอบๆ ฉันไม่รู้สึกถึงแขนและขา แม้จะออกจากพันธนาการมาได้ ฉันมองกลับไปยังจุดที่ฉันตกมา มันเป็นบางสิ่งที่คล้ายกับเนื้อเยื่อสีชมพู เกาะติดอยู่บนผนัง 


" เดี๋ยวนะ ฉันไม่ได้ยินเสียงและฉันก็พูดไม่ได้ มันยังไงกันแน่ " ฉันพยามมองตัวเองในน้ำ 


" ตัวเชี่ยวอะไรเนี่ย " ในเงาสะท้อนเห็นเพียงดวงตาอันใหญ่ ลำตัวสีดำ ร่างกายดูแยะแยะไม่ค่อยเป็นรูปร่าง คล้ายกับสลามแต่ก็เละกว่าแถมเป็นเส้นๆ ดูน่าขยะแขยง


" นี่ฉันเป็นตัวอะไรฟะ " อย่างกับอะไรสักอย่าง ที่ไม่ใช่สิ่งมีชีวิตปกติแน่นอน 


“ จี๊ดจี๊ด!? ”


เสียง บางอย่างอยู่ด้านหลังฉัน มันเป็นเสียงหนูแน่นอน และฉันก็หันกลับไปมองต้นตอของเสียง 


มันเป็นหนูแน่ แต่ที่มันแปลกคือตัวมันใหญ่มาก ตัวฉันแค่ประมาณเท้าของมันเอง มันมองฉันดวยความสงสัยก่อนจะยืนสองขาและร้องคำรามออกมา


“ จี๊ดจี้ด!!! ”


" ไอ้หนูเวร แกจะกินฉันไม่ได้นะโว้ย " ฉันพยายามวิ่งหนี ไม่ซิ เรียกว่าเลื้อยหนีแบบตะเกียกตะกายสุดในน้ำ แต่ก็หนีไม่พ้นอยู่ดี


" ไอ้เวรเอ้ย นี้ฉันต้องตายอีกรอบหรือเนี่ย " ความรู้สึกถูกฉีกกระฉากออกเป็นชิ้นๆ และกลืนลงท้องฉันรู้สึกถึงอะไรที่ซับซ้อนในหัวขึ้นมา มันเหมือนกับสัญชาตญาณ มันไม่ใช่ภาษาแต่เหมือนกับคำสั่ง


“ กินเข้าไป ” 


“ กลืนเข้าไป ” 


“ ลิ้มรสมัน ”


ฉันลืมตาอีกครั้งก็อยู่ในสถานที่เดิม ความว่างเปล่าที่แท้จริง ไร้ซึ่งทุกสิ่ง ไม่มีสีดำหรือขาว ไม่มีอะไรอยู่เลย และเสียงระฆังก็ดังขึ้นอีกครั้ง 


( เผ่าพันธุ์ : ปีศาจโบราณ ) ( ประเภท : ปรสิต )

[ ตรวจจับอันตราย 0+3 ] [ ว่องไว 0+3 ] [ มองกลางคืน 0+3 ] [ ควบคุม 1 ] [ ดูดกลืน 3 ] [ ยึดร่าง 1 ] [ ฟื้นฟู 1 ] [ ทนทาน 1 ] [ เปลี่ยนรูปร่าง 2 ]


" อะไรเนี่ย อย่างกับพวกเกมออนไลน์ " ฉันมองอะไรไม่เห็น เห็นแต่เพียงข้อความบางอย่างที่ลอยอยู่ตรงหน้า ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำตรงหน้าคือตรงไหนของฉันอะนะ


" มองไม่เห็น ต้องทำยังไงถึงจะมองเห็นนะ " ฉันคิดอยู่สักพักก็เริ่มรองขยับตัว ฉันไม่รู้ว่ากำลังไปที่ไหน รู้แค่ว่าขยับไปเรื่อยๆ 


" เริ่มเห็นบางอย่างแล้ว " เหมือนกับเห็นแสงสว่างที่ปลายอุโมงค์ และแล้ว


ฉึก! แคว่ก! 


" แสงสว่าง รอดแล้วเรานึกว่าจะตายแล้ว...เอ๋? " มีบางอย่างแปลก ฉันมองไปรอบๆก็พบว่าตัวเองพุ่งออกมาจากเบ้าตาของหนูที่กินฉันเข้าไป ฉันเรื่อยไปรอบๆ หนูตัวนี้มันตายไปแล้ว ยืนสีขาแน่นิ่งไปเรียบร้อย 


" นี่ฉันเป็นตัวอะไรกันฟะเนี่ย? " ทิ้งแต่ความสงสัยเอาไว้ให้ฉันได้คิดต่อ 


ฉันถูกหนูกลืนเข้าไปและฉันก็ฆ่ามันจากภายใน ไวรัส? แต่ตัวฉันใหญ่เกินไป ฉันน่าจะเป็นสิ่งมีชีวิตบางอย่างที่สามารถอาศัยในร่างกาย...เอ๋


" ร่างกาย? โฮสต์? " ฉันนึกบางอย่างขึ้นมาได้ มีอยู่สิ่งหนึ่งที่อาศัยในร่างกายได้ ปรสิต นี่ไง ( ประเภท : ปรสิต ) นี่ฉันกลายเป็นตัวแปลกประหลาดไปไหมเนี่ย


_________________________________________



อย่าลืมกดตามติดชีวิตคุณปรสิตด้วยนะครับ 


และอย่าลืมที่จะกดถูกใจให้กับคนแต่งด้วยนะ 

ไม่รู้จะอัพอีกทีตอนไหน เพราะมีอีกเรื่องที่ใครก็รอคอยกันเหลือเกิน 


คำขวัญของคนแต่ง “ ลงช้าแต่ลงนะ ”


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1 ความคิดเห็น

  1. #1 Sakurakung1212 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2564 / 07:02
    เหมือนตัวในเกม carrion เลยแหะ
    #1
    1
    • #1-1 ซากุระปากกาเงา(จากตอนที่ 1)
      20 กุมภาพันธ์ 2564 / 08:18
      รอติดตามได้เลย เพราะคนแต่งเองยังไม่รู้จะแต่งออกมาเป็นตัวแบบไหน
      #1-1