DoubleV–Series

ตอนที่ 2 : ปฐมบท-แห่งแนวรบเลียล

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 35
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    2 ก.พ. 63


วันที่ oo เดือน มกราคม ส.ศ.4244
นะที่ : แนวรบเลียล
ภารกิจ : ค้นหาและทำรายป้อมปืน ต่อต้านจักกรอากาศ ATVV-140-E 44 มม. จำนวน 15 กระบอก
หน่วยที่ปฎิบัติการ : VVscS
ผู้บังคับการ : *____F_____*
ผู้บัญชาการหน่วย : *____A____*
ผู้เข้าปฏิบัติการ :
1. A
2. N
3.g
4. R
5. i
6. Ff
สรุป : รวมผู้ปฎิบัติการ 6 นาย จักกรอากาศ VV-C6 / 5 ลำ และ จักกรอากาศ VV-10T-B / 1ลำ รวมทั้งหมด 6 ลำ ได้รับมอบหมาย ทำลายอำนาจการต่อต้านอากาศยานของฝ่ายศัตรู

สถานะภารกิจ : กำลังดำเนินการ...


ณะ สมรภูมิเลียล เสียงปืนและเสียงระเบิดดังสนั่นไปทั่วทุกบริเวณ เยอรมันและสหรัฐ บุกเข้าปะทะกันตามตึก ตามถนน รวมทั้งตรอกซอกซอยต่างๆ ไม่มีที่ไหนไร้ซึ่งกลิ่นคาวเลือด กลิ่นดินปืน หุ้นรบเคลื่อนที่ภาคพื้นยิงโจมตีทุกสิ่งที่เห็นและไม่ใช่พวกเดียวกัน เครื่องบินสนับสนุนที่รุดหน้าเข้ามาทูก ซอยล่วงลงพื้นแทบจะในทันทีเมื่อเข้าถึงระยะยิงของปืนต่อต้านอากาศยาน และกำลังหลักที่คอยปกป้องประเทศก็มาถึงยังแนวหน้า หน่วยจักกรอากาศVVD ของเยอรมัน 

“ พวกเขามาถึงยังแนวหน้าที่วุ่นนวายแล้ว จงสรรเสริญพระเจ้าผู้ตอบรับคำร้องขอจากหน่วยบัญชาการ นามว่าหน่วยจักกรอากาศซะ! ”

|

|

|


จักกรอากาศ 6 ลำบินอยู่เหนือสมรภูมิเลียล เรียงกันเป็นรูปสามเหลี่ยมอย่างสวยงาม นำโดย VV สีฟ้า


ฟิ้ว! ฟิ้ว! ฟิ้ว!


“ ผละออก! แบ่งเป็น 3 คู่ คู่หนึ่งไปจัดการป้อมต่อต้านอากาศยาน คู่ที่สองครองน่านฟ้าไว้ รหัสN ตามชั้นมาแล้วเตรียมโล่ป้องกันเชิงรับเราจะรุดหน้าเข้าไปโจมตีปืนต่อต้านจักกรอากาศกัน ทราบ! ” VV สีฟ้าออกคำสั่งผ่านทางเครื่องสื่อสารทันที่เมื่อกระสุนปืนต่อต้านอากาศยิงใส่


[““ ทราบ!!! ””]


[“ ท่านนำเองทุกภารกิจเลยนะครับเนี่ย ปกติระดับพลเอกอย่างท่านน่าจะอยู่แนวหลังคอยออกคำสั่งมากกว่า ” ]


“ ก็แนวหลังมันหน้าเบื่อ แล้วการจะได้รับผลงานมันต้องโยนลูกน้องเข้าไปในสมรภูมิ แล้วก็ขึ้นอยู่กับฝีมือของลูกน้องอย่างพวกแกแล้ว แต่ชั้นไม่เชื่อใจพวกแก่หว่ะ เลยอาสามาลุยเอง ”


[““ ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ้า ””]


[“ เฮ้ยได้ยินไหม รหัสR ท่านหัวไม่เชื่อใจแกหว่ะ ฮ่า ฮ่า ฮ่า ”]


[“ หุบปากไปเลย รหัสg แต้มยิงตกแกน้อยกว่าของฉันอีก ”]


[“ แต่แกมีแต้มถูกยิงตกมากกว่าของชั้นอีกนะ ฮ่าฮ่าฮ่า ”]


“ เงียบหน่อย จริงจังกับภารกิจได้แล้ว ”


[““ ทราบ! ””]


[“ รหัสi รายงาน! ตรวจพบเป้าหมายแล้วจะทำการส่งพิกัดไปให้ ”]


“ เยี่ยมมาก รหัสi ค่อยทำงานง่ายขึ้นหน่อย ถ้าภารกิจรอบนี้เสร็จไวเดี๋ยวชั้นจะเลี้ยงเบียร์ให้พวกแกสองลัง ”


[““ !!!ท่านนายพลจงเจริญ!!! ””]


“ ถ้ามีแรงใจก็ดีไป ถ้าอยากดื่มไวไวก็รีบจบภารกิจนี้ซะ เข้าตี! ”


การโจมตีเป็นไปอย่างราบลื่น VVรหัส g,Ff โจมตีปืนต่อต้านอากาศฐานอย่างต่อเนื่อง ทำรายไปได้ 10 กระบอก ชำรุด 12 กระบอก 


ฟิ้ว~ 


ป้อมต่อต้านจักกรอากาศโจมตีมาทันทีเมื่อ VV ของฝ่ายศัตรูเข้ามาในระยะยิง ด้วยกระสุนแสง

“ มันยิงมาแล้ว! รหัสNเองหลบดีๆ หล่ะอย่าพึ่งโดนซอยไปซะก่อน ” VV สีฟ้าสื่อสารไปยังคู่ของตัวเองพร้อมหลบหลีกและยิงสวนกลับไปในทันที


[“ ดูเหมือนท่านหัวจะไม่เชื่อใจผมเลยนะครับ เราก็รบด้วยกันมากว่า 7 ปีแล้วนะท่าน ”] คู่ของ VV สีฟ้า สื่อสารกับมาพร้อมแยกออกไปอีกทางเพื่อหามุมยิง


“ แหม ใครจะไปรู้ว่าหนึ่งในพวกเราจะโดนซอย ถ้าชั้นโดนซอยก่ออย่าลืมแบกชั้นกลับหล่ะ พอดีชั้นตัวเบาสุดในหน่วยหว่ะ ” VV สีฟ้า สื่อสารกลับไปยังคู่ของตน ก่อนจะยิงทำรายปืนต่อต้านจักกรอากาศไปอีกสองกระบอก


[“ ไม่ยักจะรู้ ว่าท่านหัวจะโดนซอยนะครับ ว่าก็ว่าเถอะครับพวกเราทำงานกับท่านหัวมา 7 ปี ไม่เคยเห็นหน้าตาหรือตัวท่านเลย รู้แค่ชื่อกับอายุ ท่านหัวเป็นใครกันแน่ครับ? ”]


“ ...เอาเป็นว่าจบภารกิจนี้ก็คงได้รู้แล้วหล่ะ ถ้าชั้นเปิดตัวมาพวกเองก็อย่างพึ่งช็อกตายหล่ะ ”


[“ อะไรครับเนี่ย รหัสN กล้าถามท่านหัวก็ดันกล้าตอบอีก เรามาดูกันว่าเราจะได้เห็นท่านหัวตัวเป็นๆตอนไหนกันนะ ”]


[“ เองพูดมากจังหวะ รหัสFf ”]


“ เอาเป็นว่ารีบจบง่านเถอะ เดี๋ยวชักช้าอดเวลาว่างนะโว้ย!! ”


[“ ทราบ!!! ”]


เวลาผ่านไปไม่กี่นาที 


“ กลุ่ม1 รายงานมาซิ ”


[“ รหัสg รายงาน ปืนต่อต้านอากาศยาน 25 กระบอกถูกทำราย จักกรอากาศถูกยิงเสียหายเล็กน้อย ”]


“ ส่วนของชั้น ปืนต่อต้านจักกรอากาศ 15 กระบอกถูกทาราย จักกรอากาศไม่ได้รับความเสียหาย แต่ ต้องรอรีชาร์จโล่ ”


[“ ภารกิจนี้มันไม่ง่ายไปหน่อยเหรอครับ ผมว่าฝ่ายตรงข้ามมันไม่ส่งจักกรอากาศมาเลยนะครับ ”]


“ ก็หน่วยข่าวกรองบอกมาว่า จักกรอากาศหลายหน่วยของฝ่าย สหรัฐต้องไปประจำการที่แคนนาดาเพื่อรับมือกับรัสเซีย การป้องกันทางอากาศจึงเบาบางกว่าที่คิดไง ที่นั่นคงจะตึงมือไม่น้อย ”


[“ ก็น่าจะเป็นเช่นนั้นนะครับ เราคงต้องขอบคุณรัสเซียที่ยึดกรีนแลนด์ได้ ”]


“ ภารกิจเราลุล่วงแล้วที่เหลือก็ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของกองทัพบกกับเครื่องบิน เราจะถอยกลับไปยังฐานบำลุงเติมเชื่อเพลิงและบินกลับไปยังเกนต์ ดื่มกินรอคำสั่งจากต่อไป ทราบ!!! ”


[“ ทราบ!! ”]


ในขณะที่กำลังถอยอยู่นั้น 


ฟิ้ว–! ปู้ม~


กระสุนแสงที่มาจากด้านหลังเจาะทะลูห้องเครื่องของจักกรอากาศนายหนึ่งจนล่วงลงไป


“ ...? รหัสNถูกยิงตก! รายงานวิถีกระสุนมาให้หน่อย รหัสi ”


[“ ได้แล้วครับ! ยิงมาจาก SW จักรอากาศไม่ทราบรุ่น เป็นฝ่ายศัตรู จักกรอาศโจมตีระยะไกล 5 ลำ และมีจักกรอากาศที่กำลังพุ่งตรงมาอีก 10 ลำ ”]


“ ยิงหยั่งเชิงแล้วถอย พวกเราสู้จำนวนมันไม่ไหว ชิ! 15 ลำเลยเหรอเนี่ย ไหนหน่วยข่าวกรองบอกว่าพวกมันไปประจำการอยู่แคนาดาซะส่วนใหญ่ นี้มันมี 15 ลำเลยนะโว้ย! ” 


[“ แล้วรหัสN ละครับ ”]


“ ตามหลักความเป็นไปได้คือ ถ้าถูกยิงเข้าห้องเครื่องก็เขียนใส่ในซองสีดำได้เลยว่า ‘ ตายไปแล้ว ’ พร้อมเลื่อนขึ้นสองยศได้เลย ”


[“ เขาคงไม่มีโอกาสรอดสินะครับ ”]


“ มันเสี่ยงเกินไปที่จะลงไปช่วยเหลือ เพราะไม่งั้นชั้นจะต้องเสียพวกแกไปอีกคน ”


[“ ครับ ท่าน/ค่ะ ท่าน ”]


ฟิ้ว–! ฟิ้ว–! ฟิ้ว–! บึม ปึ้ม


กระสุนแสงเจาะทะลุแขนขวาและห้องเครื่องของ VV สีฟ้า ทำให้แขนขวาใช้การไม่ได้และตัวจักกรเป็นรูอย่างเห็นได้ชัด 


[““ !!!ท่านหัว!!! ””]


“ *der Dreck! (ประมาณว่า ไอ้โสโครก ในภาษาเยอรมัน) ”


[“ ท่านหัวไม่เป็นไรใช่ไหมค่ะ ”]


คนขับจักกรอากาศหันไปมองแขนขวาและขาขวาที่ขาดหายไป


“ แขนขวากับขาขวาขั้นคงใช้การไม่ได้แล้วหวะ 


[“ ท่านถอยไปก่อนเลยครับ ผมกับรหัสFf จะถ่วงเวลาไว้ให้ ”] 


“ พวกแกนั่นแหละที่ต้องไปและชั้นจะถ่วงเวลาไว้ให้ ”

[“ แต่ท่านหัวครับ... ”]


“ หุบปากอวดดีของพวกแกที่จะมาตายแทนชั้นได้แล้ว ถึงชั้นจะกลับไปได้ แต่ก็ไม่สามารถสู้ในสงครามได้แล้ว ถ้าอย่างนั้นขอยอมตายเพื่อให้พวกแกไปเป็นกำลังรบซะยังคุมค่ากว่า ”


[“ ท่านหัว? ”]


“ นี้คือคำสั่ง เหรอพวกแกจะขัดคำสั่งชั้นรับรองได้ขึ้นศาลทหารแน่! ทราบ!! ”


[““ ทราบ!!! ””]


เมื่อ VV สีฟ้ามอบคำสั่งเสร็จ VV อีก 4 ลำก็ถอยกลับไป


“ เวรเอ้ย จะต้องมาตายในภารกิจสุดท้ายก่อนจะได้กลับไปยังบ้านเหรอเนี่ย ชีวิตของเรานี่มันซวยจริงๆ ”

1

2

3

“ VVB ขอออกคำสั่งให้ฉีดยาเพิ่มเกรตเลือดให้ชั้น 3 ยาระงับความเจ็บปวด 2 ”


{“ คำเตือน การใช้ยาเกินขนาดอาจจะส่งผลต่อสุขภาพ ของคนขับได้ ”}


“ ฉีดมาเลยสิวะ! ยังไงก็จะตายอยู่แล้วสุขภาพอะไรชั้นไม่สน ”


{“ รับทราบ ”}


_________________________________________


[“ VVB มันหายไปไหนวะ ”]


[“ ตกไปแล้วมั่ง ”]


[“ ไม่หรอก เรายิง VVC ตกไปแค่ลำเดียว ภารกิจเราคือจัดการ VVB มังกรฟ้าอย่างมันจะหนี? ”]


[“ อาจจะหนีไปจริงก็... ”]


สิ้ว–! ปู้ม


[“ 11 ถูกยิงตก มันอยู่เหนือหัวเรา ”]


[“ 8 ถูกยิงตก เร็วชิบหาย ”]


[“ โดนยิง! โดนยิง! ”]


[“ เครื่องยนต์ชั้นดับ กำลังโม่งโลก ”]


[“ เอาไปแดกซะ มังกรฟ้า ”]


[“ ไฟไหม้! ไฟไหม้! ”]


[“ ระวัง! ”]


[“ มันตกแล้ว มันตกแล้ว ”]


[“ สภาพนั้นคงไม่รอด ”]


[“ ภารกิจกำจัด VVB เราเสร็จแล้ว ลงไปช่วยคนที่ถูกยิงตกแล้วถอยกลับไปอารัส ทราบ! ”]


[““ ทราบ!!! ””]

_______________________________________

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

0 ความคิดเห็น