[Exo's Fiction] ชีวิตวุ่นๆของคิมจงอิน [Allkai]

ตอนที่ 11 : SF[ChanKaiHun] My Heart...

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 481
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    30 ต.ค. 58

                                                  


                                                        







ระหว่าง...รักฝังใจกับรักจริง





ทางเเยกสองทางที่เเตกต่าง....











     "พี่ชานยอล!"






     เเขนเรียวถูกคว้าจนร่างโปร่งกระเด็นไปเเนบชิดหน้าอกร่างสูง ใบหน้าคมคายค่อยๆเลื่อนลงมาที่กลุ่มสีน้ำตาลผมนุ่มอย่างโหยหา ร่างโปร่งพยายามผลักร่างสูงออกเเต่ร่างสูงกลับไม่สะทกสะท้านเลยเเม้เเต่นิด






     "พี่ขอโทษ....พวกเรากลับมาเป็นเหมือนเดิมได้ไหม?"







     น้ำเสียงนุ่มทุ้มของชานยอลกระซิบที่อย่างอ่อนนุ่มที่ข้างใบหูของร่างโปร่ง ดวงหน้าเห่อร้อนของร่างโปร่งทำให้ร่างสูงเริ่มรุกหนักขึ้นเรื่อยๆ







     ตึกตัก...ตึกตัก..ตึกตัก






     "อย่ามายุ่งกับคิมจงอิน! ปาร์คชานยอล!!"






     เเรงกระชากที่ข้อมือทำให้คิมจงอินหลุดออกจากพันธนาการของปาร์คชานยอล โอเซฮุนที่ตอนนี้ใบหน้าขาวเเทบจะเเดงเถือกด้วยอารมณ์ที่คุกรุ่นขึ้นมา







     "หยุดทำร้ายคิมจงอินได้เเล้ว!"






     เซฮุนคว้าข้อมือบางออกมาจากสายตาของปาร์คชานยอล เซฮุนอยากจะพาร่างข้างๆไปที่ไหนก็ได้ที่ไม่มีปาร์คชานยอล!!







     ร่างโปร่งของคิมจงอินสาวเท้าเดินไปเรื่อยเฉื่อยท่ามกลางความหวานแหววของคู่รักในคืนวันแห่งความรัก ทั้งที่เขาตั้งใจจะมาเดินเล่นกับปาร์คชานยอล เเต่อีกฝ่ายกลับปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใย บางครั้ง...ความรักก็คงจะต้องมีการยอมที่จะถอยหลังไปสักก้าวสองก้าว เหมือนความรักของเขากับปาร์คชานยอล






     ร่างโปร่งตัดสินใจเดินเข้าไปในคาเฟ่เล็กๆ เสียงนุ่มแหบสั่งลาเต้ร้อนใส่นม เพราะอากาศที่ค่อนข้างหนาวเย็นในช่วงกลางเดือนกุมภาพันธ์ทำให้อาการไข้หวัดที่ไม่ได้ถามหาคิมจงอินมานานได้เข้ามาหาเสียจนหายคิดถึง ร่างโปร่งกนะชับโค้ทตัวหนาให้กระชับกายที่เเม้จะเริ่มอุ่นร้อนด้วยพิษไข้เเต่กลับรู้สึกเย็นยะเยือกด้านในอกซ้ายอย่างประหลาด
     





     "พี่ชานยอล ผมอยากกินไอศครีมร้านนั้นๆ"






     "ได้สิแบคฮยอน"






     หลังจากได้ยินประโยคจากบุคคลที่ไม่ควรได้ยินถึงสองคนเเล้ว คิมจงอินได้เเต่นั่งเเข็งทื่ออยู่เช่นนั้น ความคิดในสมองของร่างโปร่งตบตีกันไปหมด โกรธ? เสียใจ? ผิดหวัง?




     มือเรียวรีบคว้าโทรศัพท์เเละโทรออกไปยังเบอร์ของปาร์คชานยอล เขาได้เเต่ภาวนาในใจว่านี่เป็นแค่เรื่องบังเอิญ




     "ฮัลโหล..."






     "ว่าไงจงอิน?"






     "พี่ทำงานอยู่หรอครับ? สู้ๆนะ อย่าหักโหมให้มาก"





     "อื้ม เดี๋ยวพี่ต้องเข้าประชุมเเล้ว เเค่นี้นะ"






ติ้ดๆๆๆๆ




     สายที่ถูกตัดไปราวกับเป็นมีดที่เชือดเฉือนสลักประทับลงไปบนหัวใจ เเต่....นี่ก็ชัดเจนพอเเล้วสำหรับคิมจงอิน ภาพของทั้งสองที่เข้าไปในร้านไอศครีมเเละประทับริมฝีปากบนริมฝีปากกันเเละกัน ตำเเหน่งที่คิมจงอินควรที่จะไปนั่งอยู่....ภาพทั้งสองที่ป้อนไอศครีมให้กัน...








     "ลาเต้ร้อนได้เเล้วค่ะ"






     "คิดเงินเลยครับ"






     "อ๋อ! คุณผู้ชายโต๊ะข้างๆได้จ่ายให้แล้วค่ะ"




     พนักงานสาวค่อยๆวางเเก้วลาเต้ร้อนลงอย่างบรรจงโดยไม่ลืมที่จะโปรยยิ้มน้อยๆให้ผมอย่างสุภาพพอควรเเล้วจึงค่อยๆเดินออกไปปล่อยให้คิมจงอินฉงนไปสักพักก่อนจะมองไปทางคนที่นั่งอยู่บนโต๊ะข้างๆ






     "ไง"





     
     "อะ...โอเซฮุน!!"






     "นายกลับมาเเล้ว?!"






     ร่างโปร่งกระโจนกอดร่างเพื่อนรักที่ไปเรียนที่วิศวะต่อที่เยอรมนี เป็นเวลาหลายปีที่ไม่ได้เจอกัน จะได้คุยกันก็มีบ้างในเเชทเเต่ด้วยปริมาณงานที่มากของทั้งคู่ทำให้นานๆทีจะได้ติดต่อกัน






     "ให้ตายสิ! นายไม่เคยบอกเรื่องนี้เลยนะ!"






     "ก็กะว่าจะมาเซอไพรส์เเต่ดันมาเจอฉากบาดตาเเทนเนี่ยสิ"





     โอเซฮุนค่อยๆปาดน้ำใสๆที่รินไหลลงมาจากดวงตาคมที่ฉายเเววความเจ็บปวด...แบคฮยอนเป็นเพื่อนสนิทของคิมจงอิน ปาร์คชานยอลเป็นแฟนของคิมจงอิน เเละปาร์คชานยอล รวมถึงปาร์คชานยอลเเละบยอนเเบคฮยอนเป็นแฟนกัน จงอินรู้ว่าตั้งเเต่ชานยอลเจอเเบคฮยอน ชานยอลเริ่มเปลี่ยนไป เย็นชา...เงียบๆ....ไม่โทรหา...ไม่เป็นห่วง....


                                             






     ขาเรียวก้าวมุ่งหน้าไปที่ห้องนอน เเละค่อยๆเอนกายลงนอนอย่างเหนื่อยอ่อน เปลือกตาบางปิดลงเบาๆราวกับกำลังครุ่นคิดก่อนที่ดวงตาแข็งกร้าวจะปรากฏ มือเรียวกดโทรไปที่เบอร์เดิมอีกครั้ง นี่คงจะเป็นครั้งสุดท้ายกับความเห็นแก่ตัวของนายปาร์คชานยอล





ติ้ด.....





     "คิมจงอิน ผมกำลังประ---"






     "ชานยอล....เราเลิกกัน"





     "หะ...ห้ะ?!"





     "สิ่งที่นายทำนายก็รู้เองเเก่ใจนายดี"






ติ้ด!



     เสียงตัดสายฉับเหมือนตัดฟางเส้นสุดท้ายกับความรักเน่าๆของคิมจงอิน ความรักเน่าๆที่มีชานยอลกับเพื่อนสนิทกับเขาเป็นคนก่อ เขาไม่เถียงที่เขาไม่มีอะไรโดดเด่น เป็นเด็กมหาลัยธรรมดา เกรดธรรมดาๆ กิจกรรมก็ธรรมดา...ไม่มีใครรู้จัก แตกต่างกับบยอนแบคฮยอนที่เป็นทั้งเดือนคณะเเละเป็นที่น่าจับตามองไปเสียทุกเรื่อง





     เขาเคยมั่นใจว่าจุดที่โดดเด่นที่สุดของเขาคือความรักที่มั่นคงแต่ตอนนี้คนบางคนทำให้ภาพในใจเขาเเทบป่นปี้ หัวใจที่เริ่มด้านชา ความโกรธ เสียใจที่เข้ามาเเทรกซึมจนไม่มีเรื่องราวดีๆเกี่ยวกับระยะเวลา 2 ปีที่อยู่เคียงข้างกันหลงเหลือเเต่ส่วนลึกในใจกลับตอบรับว่าเขายังคงรัก





     เขายังคงไม่หยุดรักปาร์คชานยอล





ติ้ด!
     



โอเซฮุน: พรุ่งนี้เช้าเจอกันที่ที่เเรกของพวกเรานะ







     ร่างโปร่งทิ้งกายนอนลงบนพื้นหญ้าใต้ร่มเงาของต้นไม้ต้นใหญ่หลังมหาลัยอย่าเอื่อยเฉื่อย ดวงตาจับจ้องมองไปบนท้องฟ้าสว่างที่ตอนนี้ส่องแสงเจิดจ้าอย่างน่าอิจฉา 






     "อ้ะ!"






     พลันความสว่างจ้าก็กลายเป็นใบหน้าของโอเซฮุนที่ยิ้มกว้างพร้อมโน้มหน้าให้เข้ามาจนเเทบเเนบสนิท 







     "มาเวลาเดิมจริงๆด้วย"







     "ก็นายนัดนี่"






     เซฮุนผละออก พลันระเบิดหัวเราะออกมา ถุงพลาสติกถุงใหญ่ที่เต็มไปด้วยขนมนมเนยที่โอเซฮุนชอบได้ถูกปล่อยทิ้งไว้ข้างร่างโปร่ง มือเรียวบรรจงหยิบถุงขนาดใหญ่ดังกล่าวมาวางไว้บนตักเเละตรวจดูขนมข้างในถุงโดยมีดวงตาคมคอยจ้องมองอยู่ตลอดเวลา บรรยากาศรอบข้องเต็มไปด้วยความเงียบของบทสนทนาเเต่กลับสงบทั้งกายเเละใจจากเสียงลมที่กระทบใบหญ้าให้ลู่พัด เสียงใบไม้ปลิวไหวน้อยๆ






     "นี่...."







     "หืม?"





     บทสนทนาถูกจุดขึ้นท่ามกลางความเงียบสงบ ร่างโปร่งที่กำลังง่วนอยู่กับการพยายามเเกะขนมถุงเเรกที่เ้าตัวเลือกอย่างระมัดระวังค่อยๆเงยหน้าขึ้นไป ดวงตาทั้งสองประสานกันอย่างไม่ได้นัดหมาย เเละไม่สามารถละสายตาออกจากดวงตาคู่ตรงหน้านี้ได้เลย







     "คบกันไหม?"








     "....."







     "ฉันสัญญานายจะไม่มีวันทำให้นายผิดหวัง"







     "....."







     "ฉันสัญญาว่าจะไม่ไปไหน...."







     "....."






     "ได้โปรด....เชื่อฉัน...เวลา 5 ปีที่ผ่านมามันทำให้ฉันรู้ว่าฉันรักนายเเค่ไหนคิมจงอิน"








     "...."






     "ได้โปรดให้โอกาส....ขอเพียงโอกาสสักครั้ง...."










     "เป็นอะไรเปล่าจงอิน?"







     "หืม? เปล่านี่"






     "นายดูเหม่อบ่อยๆนะช่วงนี้น่ะ"






     คิมจงอินยิ้มเจื่อนๆให้โอเซฮุน ดวงตาเลื่อนลอยของคิมจงอินทำให้โอเซฮุนกำลังนึกหวั่นในใจเเต่บางสิ่งที่โอเซฮุนรู้เเก่ใจนนเองก็ช่วยทำให้บรรยากาศในห้องเต็มไปด้วยความเงียบงัน





     "ดูหนังไหม? ภาคเเรกที่ตอนนั้นเราดูด้วยกันอ่ะ"





     คิมจงอินเริ่มพยายามเปิดประเด็นพูดด้วยเรื่องที่เขาทั้งสองเคยทำด้วยกันมาก่อน โอเซฮุนพยักหน้าน้อยๆเป็นเชิงตกลงก่อนที่จะไปเข้าไปในห้องครัวเตรียมขนมเเละน้ำ ร่างโปร่งจัดเเจงเปิดอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ต่างๆให้เรียบร้อยก่อนจะเตรียมหนิบผ้าห่มผืนหนามาวางไว้ตรงโซฟาตัวยาวหน้าโทรทัศน์ โอเซฮุนค่อยๆยกขนมเเละน่ำมาวางไว้บนโต๊ะด้านหน้าโทรทัศน์ก่อนจะกระโจนลงนั่งบนโซฟาพร้อมคว้าผ้าห่มมาห่มเสร็จสรรพ คิมจงอินค่อยๆเดินไปนั่งข้างๆโอเซฮุน





     หนังได้ถูกฉายไปเรื่อยๆ เซฮุนค่อยๆเอนศรีษะไปพิงไหล่ของร่างโปร่งเบาๆ ร่างโปร่งตกใจเล็กน้อยเเต่ไม่ได้คิดอะไรกับท่าทางที่เเสนจะปกติของคนด้านข้าง มือเรียวกระชับผ้าห่มให้กระชับตัวมากขึ้นเล็กน้อยพร้อมจัดเเจงผ้าห่มให้ร่างด้านข้างอย่างเรียบร้อย 




     "ขอบคุณที่ให้โอกาส...เเม้จะต้องรอเเต่ฉันก็ยังยืนยันคำเดิม"





     "....."





     "ฉันรักนาย"




     'พี่รักนายนะ'



     เสียงกระซิบแผ่วเบาดังขึ้นที่ด้านข้างหูของคิมจงอิน ความรู้สึกเจ็บปวดเเต่ลึกๆกลับเต็มไปด้วยความยินดีที่ได้ยิน


















หากเราจะเลือกคนที่เป็นรักฝังใจ รักฝังใจที่เป็นทั้งรักเเรกเเละรักที่ไม่มีวันจางฟายไป เเต่เขาคนนั้นได้ทำลายความรักที่เคยมีจนป่นปี้ ทว่าตอนนี้กลับเป็นฝ่ายมาร้องวอนขอความรัก 







หรือคนที่เป็นรักจริง ช่วยฟื้นฟู เคียงข้างยามเศร้าโศก คอยรักเเละห่วงใยเราอยู่เสมอ และต้องการเพียงเราคนเดียว วงเเขนอบอุ่นของเขาต้องการเพียงเรา





เเล้วถ้าเป็นคุณ....







คุณจะเลือกใคร??...

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

49 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 14 พฤศจิกายน 2558 / 23:34
    เลือกฮุนเถอะ คนที่หักหลังกันได้ ไม่ควรได้รับโอกาสอีกนะ จงอินอยุ่กับคนที่รักเราเถอะ
    #43
    0
  2. #42 babyhf (@qaiqin_) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2558 / 12:52
    เป็นเรา เราก็คงเลือกเซฮุนอะคนเราย่อมเห็นแก่ตัวอยู่เลือกคนที่เขาเป็นผู้ให้มากกว่า
    #42
    0
  3. #41 กูรักไคโด้ (@loveexokaido) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2558 / 08:48
    รออออออออออออคร่าาาา
    #41
    0
  4. #40 luzifin#dek59 (@girlyza) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2558 / 01:38
    จงอินเลือกคุณเซเลยนะ คุณเซดีเลิศคร๊า ชานยอลทิ้งมันไปเลย ไม่เอาาา (แต่จริงสามพีก็ดีนะ เลือกไม่อยาก)
    #40
    0
  5. #39 smok (@lovelove-sihan) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2558 / 00:47
    ทำไมนึกถึงเพลงโจทย์รักของเล้าโลม "หนึ่งคนทิ้งเราให้ตาย อีกคนให้ลมหายใจ หนึ่งทางคือรักจริง อีกทางคือรักฝังใจ" เลือกยากเนาะ บางทีเราอาจจะเลือกรักจริงแค่ในตอนนี้ยังจมอยู่กับรักฝังใจอยู่เท่านั้นเอง
    #39
    0