[FIC GOT7] Master 선생님 #ฟิคมาสเตอร์นิม

ตอนที่ 6 : [Barista B] ► Caramel Macchiato ◄

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 647
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    29 มี.ค. 58

Master 선생님

#ฟิคมาสเตอร์นิม

 

ละมุนกรุ่นไอรักกับกาแฟถ้วยโปรด

สัมผัสความหอมหวานในแบบที่คุณเลือกสรร

หรือเลือกเป็นอาหารจานหลักที่แม้ไม่ชอบแต่ก็จำเป็นต้องทาน

 

Bon Appetit

 

 

 

 

Barista B

 


 

Caramel Macchiato
 

 




 

          “จินยองงงงงงง จินยองน้องรัก” วันนี้ปาร์คจินยองมีเรียนที่มหาวิทยาลัยตอนบ่าย ในช่วงเช้าเขาเลยเลือกที่จะแวะเข้ามาที่สำนักพิมพ์เพื่อส่งพล็อตเรื่องให้อูยองพิจารณาด้วยตัวเองเผื่อว่ามีข้อชี้แนะติติงอะไรเขาจะได้ปรับแก้ได้ทันทีเพราะนี่เป็นการเขียนนิยายรักครั้งแรกของเขา





                “ทายซิใครมาหาแต่เช้า” จางอูยองลากเสียงยาว น้ำเสียงติดสูงนิดๆจนจินยองรู้สึกแปลกใจนิดหน่อยแต่ยังไม่ทันจะได้ถามอะไรออกไปร่างสูงโปร่งสวมเสื้อเชิ้ตสีน้ำตาลอ่อนตัดกับกางเกงสแลคสีดำก็เดินเข้ามาที่โต๊ะทำงานของเขา ในมือข้างหนึ่งมีกล่องขนมเค้กส่วนอีกข้างหนึ่งมีกาแฟร้อนที่บรรจุอยู่ในถ้วยกระดาษประทับตรา เมอซี่ เดอ มองเช่ (Merci de Manger)






            “รู้ได้ไงว่าผมอยู่ที่นี่?” แจบอมไม่ได้ตอบคำถามของคนตัวเล็กตรงหน้าแต่กลับหันหน้าไปมองจางอูยองแทนคำตอบ จินยองจึงหันไปมองตาม บรรณาธิการจอมจับคู่ยืนยิ้มแห้งๆพลางคิดหาทางหนีทีไล่



                “ไม่รู้ พี่ไม่เกี่ยวน๊า เออจะว่าไปก็เริ่มรู้สึกเหมือนคอแห้งๆ ไปชงกาแฟกินบ้างดีกว่า เฮ้อ คงมีบุญได้กินแค่กาแฟซองสินะเรา” บรรณาธิการจางพูดจบก็รีบชิ่งหนีตีเนียนออกมาจากห้อง โดยมีอีกสองคนในห้องอมยิ้มขำ




                “ขอบคุณครับเจบีซอนแซงนิม” จินยองยื่นมือไปหมายจะรับแก้วกาแฟจากคนตัวสูงมาถือแต่มาสเตอร์อิมกลับยกมันขึ้นสูงและไม่ยอมให้เขา




                “ทายก่อนว่าในแก้วนี้คืออะไร?” มาสเตอร์หนุ่มตั้งคำถาม คนหน้าหวานขมวดคิ้วมุ่นเพราะไม่รู้ว่ามาสเตอร์อิมตั้งใจจะเล่นอะไร




            “ตอบถูกได้กาแฟ ตอบผิดโดนหอมแก้ม” จินยองหัวเราะออกมาเมื่อฟังเงื่อนไขของคนตัวสูงกว่าที่อมยิ้มน้อยๆต่อรอง ใบหน้าหวานนิ่งไปครู่หนึ่งพลางนึกถึงกาแฟชนิดต่างๆที่เขาได้เรียนรู้และได้ศึกษามาจากซอนแซงนิมคนพิเศษ




จุ๊บ~


                “เฮ้ย ยังไม่ทันตอบเลย” จินยองยกมือขึ้นแนบแก้มขวาที่โดนขโมยจุ๊บไปต่อหน้าต่อตาอย่างไม่ทันตั้งตัว



                “ก็ตอบช้าเองอ่ะ” แจบอมยักไหล่โดยที่ริมฝีปากยังคงประดับรอยยิ้มบางๆยิ่งเห็นจินยองทำหน้าเหมือนคนถูกเอาเปรียบเขาก็ยิ่งอารมณ์ดีและยิ่งรู้สึกอยากแกล้งคนตรงหน้านี้มากขึ้นเท่านั้น คนตัวเล็กใช้ฝ่ามือถูหน้าจนแดงเถือกไปทั้งแก้มขาว แต่คนอย่างปาร์คจินยองเขาจะไม่ยอมเสียเปรียบอยู่ฝ่ายเดียวหรอก กาแฟแก้วนั้นต้องเป็นของเขา!




                “คาราเมล มัคคิอาโต้”

จุ๊บ~


                “ห๊ะ ผิดเหรอ?” คนหน้าหวานยกมืออีกข้างแนบแก้มซ้ายที่โดนขโมยจุ๊บไปอีกครา



                “เปล่า แต่ตอบถูกเลยให้รางวัล” มาสเตอร์หนุ่มเจ้าเล่ห์ยกยิ้มให้ลูกศิษย์คนพิเศษที่เรียนใกล้จบหลักสูตรการชงกาแฟแบบเร่งรัดพร้อมกับวางแก้วกาแฟกระดาษประทับตราชื่อร้านไว้บนโต๊ะทำงานของจินยอง




                “เห็นเงียบๆ...” จินยองบ่นงึมงำในลำคอขณะถูแก้มซ้ายอีกข้างจนตอนนี้หน้าขาวๆแดงเท่ากันทั้งสองข้างเป็นที่เรียบร้อย



                “หือ...บาริสต้าบี?” อิมแจบอมชะโงกหน้าเข้าไปใกล้หน้าจอแล็ปท็อปของจินยองที่พิมพ์นิยายค้างไว้ ริมฝีปากหยักอ่านออกเสียงชื่อเรื่องเบาๆก่อนจะอมยิ้มนิดๆ




                “คือ...พี่อูยองให้ผมแต่งนิยายรัก แล้วผมก็แต่งไม่ได้ จน...”



                “มาเจอฉัน”



                “...”



                จินยองเม้มริมฝีปากเข้าหากัน ใบหน้าหวานแดงก่ำแทนคำตอบ มาสเตอร์หนุ่มเจ้าของร้านที่มีบุคลิกเหมือนกับกาแฟเอสเปรสโซ รสชาติขมโดดๆ น้อยคนนักที่จะชื่นชอบรสชาติแบบนี้ หากแต่ได้ลองลิ้มรสและสัมผัสกับเอสเปรสโซชนิดนี้อย่างแท้จริงแล้วก็จะพบว่าเอสเปรสโซเป็นหัวใจหลักของกาแฟทุกชนิด ทุกรสชาติย่อมมีเอสเปรสโซเป็นส่วนประกอบไม่ว่าจะเป็นคาปูชิโน มอคค่า ลาเต้ หรือแม้แต่คาราเมล มัคคิอาโต้แก้วนี้ก็ตาม หากขาดเอสเปรสโซไป กาแฟก็คงไม่เป็นกาแฟ และหากขาดส่วนผสมอื่นไปเอสเปรสโซก็คงจะเป็นแค่เอสเปรสโซที่มีรสชาติขมโดดๆอยู่แบบนั้น




                “พร้อมที่จะเรียนทำกาแฟชนิดสุดท้ายแล้วรึยัง?”




                “อ้าว ก็ผมบอกเจบีซอนแซงนิมไปเมื่อวานแล้วนี่ครับว่าวันนี้มีเรียนตอนบ่าย กว่าจะเลิกคงค่ำๆ วันนี้คงไม่ได้ไปเรียนชงกาแฟ”



                “ไม่ถึงครึ่งชั่วโมงหรอกน่า ทำเสร็จแล้วจะไปส่งที่มหาลัย”



                “แต่ว่า...” จินยองมองงานเขียนของตัวเองในแล็ปท็อปก่อนจะถอนหายใจแล้วเลือกกดปิดโปรแกรมเวิร์ดตามด้วยกดชัทดาวน์ เดธไลน์ส่งงานยังอีกตั้งหลายอาทิตย์แล้วอีกอย่าง...



                “เดี๋ยวฉันช่วยแต่ง”




                ผู้ช่วยดำเนินเรื่องคนสำคัญของเขาก็ยืนอยู่ตรงนี้ทั้งคนนี่นา   

 

 






           

           

            “หัวใจสำคัญของการจะเป็นคาราเมล มัคคิอาโต้ได้คือต้องมีสามเลเยอร์ไล่ระดับชั้นให้เห็นโดยจะเสิร์ฟในแก้วใส ไล่จากก้นแก้วขึ้นบน คือ นม เอสเปรสโซ และคาราเมลซอส คนส่วนใหญ่จะเข้าใจว่าชั้นบนสุดจะต้องเป็นฟองนมใช่ไหมล่ะ แต่จริงๆแล้วจะมีหรือไม่มีนั้นไม่ใช่ประเด็นสำคัญ เพียงแต่ถ้ามีฟองนมหน้าตาของกาแฟชนิดนี้ก็จะยิ่งออกมาดูดีและรสชาตินุ่มละมุนมากขึ้น” มาสเตอร์อิมที่คาดผ้ากันเปื้อนสีขาวผูกคาดแค่ช่วงเอวลงมาอธิบายให้ลูกศิษย์กิตติมศักดิ์ของเขาฟังพร้อมกับเริ่มลงมือสาธิตวิธีการทำ




                “ใส่ไซรัปวานิลลาลงไปในแก้วเลยแบบนี้ ใช้ประมาณแค่ 15 มิลลิลิตรหรือเกินได้อีกนิดหน่อย แล้วตามด้วยนมสดแช่เย็นสามออนซ์” มาสเตอร์หนุ่มร่างสูงโปร่งลงมือทำกาแฟอย่างทะมัดทะแมงตามความคุ้นชิน




                “ใส่น้ำแข็งตามด้วยฟองนมให้สูงสักสองสามเซนก็พอเพราะเราจะตกแต่งหน้าด้วยแล้วจึงค่อยเทเอสเปรสโซลงไปสองออนซ์ ตกแต่งหน้าด้วยฟองนมอีกชั้น และที่ขาดไม่ได้เลยก็คือซอสคาราเมล” แจบอมยื่นซอสคาราเมลและกาแฟในถ้วยทรงสูงที่ใกล้จะเสร็จสมบูรณ์ส่งให้กับจินยองไปตกแต่งหน้าตามใจชอบ





                “ถ้าบีบซอสคาราเมลเยอะก็จะยิ่งหอม...” มาสเตอร์อิมพูดขณะเดินไปซ้อนทับด้านหลังคนตัวเล็กกว่า มือหนาเอื้อมมาจับมือเล็กให้เริ่มบีบซอสคาราเมลลงบนฟองนม ปลายจมูกโด่งที่เฉียดผ่านแก้มจินยองอยู่บ่อยครั้งทำให้คนตัวเล็กรู้สึกเคอะเขินแล้วก็ต้องพยายามเบี่ยงหน้าหนีไม่ให้จมูกของมาสเตอร์อิมซุกซนกับแก้มของเขาจนเกินไป



                “บีบจนจะหมดขวดแล้ว จะปล่อยได้รึยังครับเจบีซอนแซงนิม?”



                “จินยอง...”



                “หือ?”



                “นายเคยพูดว่าเอสเปรสโซขมจนกินไม่ได้”



                “แล้ว?”


 

                “ฉันจะไม่ขอให้นายชอบเอสเปรสโซรสขมนั่น แต่ว่าฉัน...”



                “...”



                “ฉันอยากจะขอให้นายมาเป็นส่วนผสมอื่นๆ...ที่เข้ามาเปลี่ยนรสชาติของฉัน”


                “...”


                “นายจะว่ายังไง?”



                คำพูดราบเรียบแต่แฝงไปด้วยน้ำเสียงหนักแน่นและจริงจังไม่ได้โรแมนติกหวือหวา ไม่มีคำบอกรักหวานๆ ไม่มีดอกไม้ช่อหรู ไม่มีอะไรก็ตามแต่ที่จินยองเคยเข้าใจว่ามันต้องเป็นองค์ประกอบของความรัก แต่เขากลับสัมผัสมันได้ด้วยความรู้สึกของตัวเอง



ใบหน้าหวานลอบยิ้มก่อนจะพลิกตัวหันกลับไปมองหน้าร่างสูงโปร่งภายใต้กรอบแว่น ผิวแก้มขาวๆบนใบหน้าคมคายนั่นแปรเปลี่ยนเป็นสีแดงจางๆ มือเล็กเอื้อมไปคล้องคอโน้มใบหน้าคนตัวสูงกว่านิดหน่อยลงมาให้หน้าผากแนบชิดติดกันเหมือนตอนที่แจบอมใช้วิธีนี้วัดอุณหภูมิให้เขา



“หมายังต้องมีปลอกคอ จะขอเป็นแฟนก็ต้องตีตราจอง”



จินยองพูดประโยคที่เขาจำได้ฝังใจขึ้นมา แจบอมหลุดขำที่โดนคนอายุน้อยกว่ายอกย้อน มาสเตอร์หนุ่มใช้มือซ้ายโอบรอบเอวคนตัวเล็กในอ้อมแขนก่อนจะเลื่อนมือขวาขึ้นมาประคองใบหน้าหวานที่ช้อนสายตามองเขาอยู่



“ปฏิญาณไม่คืนคำนะ”



ริมฝีปากหยักทาบทับลงบนริมฝีปากนิ่มของคนตรงหน้าบางเบาก่อนจะขยับริมฝีปากให้คนตัวเล็กที่หลับตาพริ้มในอ้อมแขนเผยอริมฝีปากรับจุมพิตปฏิญาณ เรียวลิ้นอุ่นละเลียดชิมความหอมหวานของกาแฟจากริมฝีปากเล็ก ตักตวงด้วยความเนิบนาบค่อยเป็นค่อยไป ทั้งสองคนจูบกันนานอยู่ครู่หนึ่งก่อนแจบอมจะเป็นฝ่ายละริมฝีปากออกจากเรียวปากนุ่มนิ่มของปาร์คจินยองเพื่อให้คนตัวเล็กในอ้อมกอดได้พักหายใจ



“ผมต้องไปเรียนนะ”


“งั้นอีกรอบได้ไหม?”



“ไม่ได้!” จินยองตอบออกมาทันทีโดยไม่ต้องใช้เวลาคิดให้มากมาย มือเล็กดันอกคนตัวโตกว่าให้ถอยออกไปห่างๆเพราะตอนนี้สถานะของเขาสองคนได้เปลี่ยนไปแล้วจากอาจารย์พิเศษและลูกศิษย์กลายเป็น...รสชาติของกันและกัน




มาสเตอร์หนุ่มเจ้าของร้านอมยิ้มขำที่เห็นคนหน้าหวานก้มหน้าก้มตาดื่มคาราเมล มัคคิอาโต้กลบเกลื่อนอาการเขิน นักเขียนปาร์ค กับ บาริสต้าบี นิยายเรื่องนี้จะต้องเป็นเรื่องที่หวานที่สุดแน่ๆ อิมแจบอมขอเอาชื่อร้านเป็นประกัน
 


 

 

Merci de Manger

Barista B

 

 


 

END




























 
 
TBC : จบแล้ววววว เย่!! น่ารักไหมมมมม 
จบไปแล้วนะคะสำหรับเมอซี่ เดอ มองเช่ ชั้น A 
ตอนหน้าเจอกับมาสเตอร์คนใหม่แล้วววว
อย่าลืมเจบีซอนแซงนิมกันนะคะ
ขอบคุณมากค่ะ

 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

148 ความคิดเห็น

  1. #147 ShadyPond (@chibi_pond) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 02:44
    อ่ย น่ารักมากเลยแง
    #147
    0
  2. #112 Sunshine^_^ (@pannarangsee) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 เมษายน 2559 / 17:53
    แงงง น่ารักมากๆเลยค่ะ ได้ความรู้เรื่องกาแฟเพิ่มด้วยย รอติดตามพาร์ทต่อๆไปนะคะ <3
    #112
    0
  3. #111 angel MT (@PC_NAPIT) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 เมษายน 2559 / 12:40
    น่ารักมากอะเรื่องนี้ นอกจากความละมุนของซอนแซงนิมและความกวนของคุณนักเขียนแล้วยังได้ความรู้เรื่องกาแฟอีกตะหาก //รออ่านต่อนะคะ ชอบๆ รอตอนต่อไปเลย M Pattisier...
    A Patissier????????
    #111
    0
  4. #110 ~ *FreSH MusHRoOm* ~ (@aiyagirl) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 มีนาคม 2559 / 00:36
    ชอบมากเลย น่ารัก
    เจบีซอนเซงนิม กับจินยอง น่ารักมากกกก เรารักอูยอง พ่อสื่อ 55555
    #110
    0
  5. #105 Nalin Tip (@nalinnalar) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2559 / 12:39
    คือเขิน คือฟิน คือน่ารัก คือกำลังดี อยากให้มีพาร์ทของคุณพ่อสื่อด้วย ในที่นี้หมายถึงเรื่องราวในส่วนของคุบรรณาธิการค่ะ
    #105
    0
  6. วันที่ 24 ตุลาคม 2558 / 22:34
    ฮื้ออออออออ ละเมียดมากกกกกกกกกก ชอบเรื่องนี้มากเลยค่ะ แต่งได้น่ารักมากเลย เดี๋ยวกลับมาอ่านอีกรอบ อิอิ
    #73
    0
  7. #71 JJP Lover (@dle-2208) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2558 / 14:57
    น่ารักอะะะ ชอบที่สู้ดดดด5555
    #71
    0
  8. #66 LittleBuzz (@lullably) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 เมษายน 2558 / 00:31
    มันดีอ่ะ 55555555 เปรียบเทียบกับกาแฟได้ดีมากเลย น่าสนใจมากค่ะ เป็นกำลังใจให้ไรต์น้าา จะติดตามตอนต่อๆไปค่ะ
    #66
    0
  9. #60 Cap.MilanP (@aileen93) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 เมษายน 2558 / 23:19
    จาง  อูยองพี่นี่มันนนนนนนนนนน  อยากดื่มกาแฟจุง
    #60
    0
  10. #51 ChocoMania (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 เมษายน 2558 / 01:37
    กรี๊ด พ่อสื่ออูยอง ทำงานสำเร็จ

    คนเผด็จการหายไป

    มีคนละมุนเข้ามาแทนที่

    #51
    0
  11. #34 m-0501 (@m-0501) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 มีนาคม 2558 / 00:04
    แงดีมากชอบ เหมือนเข้าไปอยู่ในเรื่องเลย บีเนียร์เข้ากับเรื่องแบบนี้มากกกกกกกกกกกกฮือ
    #34
    0
  12. #33 LooknamTK (@looknamjaa) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 มีนาคม 2558 / 22:13
    โอ๊ยยยยยยยยยยยยยยยยยย น่ารักกกกกกกกกกกกก 5555555555555555 ชอบอ่ะ พี่บีน้องเนียร์น่ารักกกกกกกก พี่ด้งนี่ก็น่ารักที่สุดอ่ะ จ๊วบๆๆ >< มันดูน่ารัก อบอุ่น เป็นความธรรมดาที่ไม่ธรรมดา :) 
    #33
    0
  13. #32 Koriice (@may217) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 มีนาคม 2558 / 17:51
    เขินตอนปฏิญาณไม่คืนคำมาก งื้อออ T///////////T รอมาสเตอร์คนต่อไปอยู่นะคะ ชอบมากๆ ><
    #32
    0
  14. #31 Kaew Gurlie (@kaew3663) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 มีนาคม 2558 / 17:23
    เอสเพรสโซยอมทิ้งความโดดเด่นเข้มข้นของตัวเองแล้วยอมให้ส่วนผสมอื่นเปลี่ยนตัวเองเป็นกาแฟชนิดอื่น ตามใจส่วนผสมเลยใช่มั้ยคะว่าอยากเป็นกาแฟอะไร แหมคุณจางอูยองยิงปืนนัดเดียวได้นก 3 ตัว ได้นักเขียนนิยายรักคนใหม่ จับคู่ให้น้อง 2 คน แถมได้ดื่มกาแฟฟรีตลอดชีพเลยมั้งชอบนะคะ เป็นงานเขียนที่ละมุนมากจริงๆ อ่านสบายเพราะชอบดื่มกาแฟอยู่แล้ว ส่วนตัวเวลาจะสั่งกาแฟคือแล้วแต่อารมณ์ตอนนั้นเลยไม่มีเมนูตายตัว แต่ก็มีรสโปรดที่ชอบแต่ก็ไม่จำเป็นต้องดื่มทุกวัน
    #31
    0