[Fic GOT7] ► CRUZ ◄ (#MarkBam)

ตอนที่ 7 : [CRUZ] Chapter 06 :::: PRINCE ::::

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 499
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    20 พ.ค. 58



CRUZ

 

#ฟิคครูซ

 

MARK & BAMBAM

 

6th

 

PRINCE








 

                 นาฬิกาไม้โอ๊คโบราณเรือนใหญ่ตั้งตระหง่านสูงเสียดฟ้ารูปแบบเดียวกันกับทางเชื่อมต่อประตูเขตแดนโลกปีศาจและโลกมนุษย์ที่พวกเขาเดินผ่านเข้ามาเพียงแต่มีขนาดใหญ่กว่ามาก เจบีพินิจพิเคราะห์นาฬิกาเรือนนั้นที่ฝังอัญมณีสิบสองชนิดแทนการบอกตัวเลข จูเนียร์ที่ยืนอยู่ข้างกันก็รู้สึกสงสัยในนาฬิกาเรือนนั้นเช่นเดียวกันเพียงแต่จับสัญญาณชีพจรไม่ได้และก็จับพลังของวิญญาณไม่ได้จึงคาดเดาไม่ได้เลยว่าในนั้นมีอะไรหรือเปล่าหรือว่าแท้จริงแล้วไม่มีอะไรเลย



 

                “ยินดีต้อนรับนักเรียนทุกคนเข้าสู่เดนิส ที่นี่เปรียบเสมือนบ้าน เปรียบเสมือนครอบครัว เพราะฉะนั้นทุกคนต้องให้ความเคารพซึ่งกันและกัน เสมอภาครักใคร่ปรองดองกัน ให้ความช่วยเหลือซึ่งกันและกันราวกับเป็นพี่น้องกัน ยศศักดิ์และตำแหน่งที่ติดตัวมา...ใช้ไม่ได้กับที่นี่”




 

        “ได้ยินชัดแล้วใช่ไหม ยศศักดิ์และตำแหน่ง...ใช้ไม่ได้กับที่นี่~” แจ็คสันยื่นหน้าเข้าไปล้อเลียนนายน้อยยองแจ แวมไพร์เลือดบริสุทธิ์ที่เหลือรอดเพียงหนึ่งเดียวซึ่งเขานั้นมักจะมีผู้ติดตามคอยดูแลราวกับไข่ในหินอยู่เสมอทุกคราที่เจอกัน รองเท้าหนังสีดำเรียบหรูราคาแพงจรดปรายเท้าลงบนรองเท้าหนังสัตว์ราคาถูกของหมาป่าก่อนจะทิ้งน้ำหนักลงไปอย่างเต็มแรงจนแจ็คสันร้องโอดโอย




                เจบีปรายตามองทั้งสองคนทะเลาะกันแค่เพียงครู่เดียวอย่างไม่ใส่ใจนัก สิ่งที่เขาสนใจคือเสียงปริศนาไร้ที่มานั่นมากกว่า เสียงกล่าวยินดีต้อนรับเป็นเสียงแหบแห้งของชายชรามาร์คัส ลูตินอาจารย์ใหญ่ของเดนิสที่ไม่เคยปรากฏตัวให้นักเรียนคนใดเห็นนอกจากงานเลี้ยงพิธีจบการศึกษาซึ่งเขาจะมากล่าวแสดงความยินดีสั้นๆและกลับไปยังห้องพักของตัวเอง ทุกครั้งที่ปรากฏตัวเขาจะมาพร้อมกับผ้าคลุมสีดำที่ทำให้มองเห็นแค่เพียงจมูกและริมฝีปาก นับว่าเป็นเรื่องแปลกอีกอย่างของเดนิสที่ไม่มีใครล่วงรู้เหตุผลว่าทำไม ไม่มีผู้ใดรู้แม้แต่อาจารย์ด้วยกันเอง






 

แกร๊ง แกร๊ง แกร๊ง...

 

                เสียงคล้ายโลหะกระทบกันดังก้องออกมาจากนาฬิกาโบราณเรือนใหญ่หรือสมควรเรียกมันว่าหอนาฬิกามากกว่า เข็มสั้นเข็มยาวทำจากชวารอฟสกี้หมุนวนไปจนหยุดอยู่ที่เวลาสิบสองนาฬิกาตรง เด็กทั้งโรงเรียนต่างเงียบกริบและให้ความสนใจกับนาฬิกาโบราณเรือนนั้น


แอ๊ด...



 

        ประตูไม้โอ๊คสีเข้มลายวงปีกลืนแนบสนิทเป็นแผ่นเดียวกันกับลำต้นของมันถูกผลักออกมาจากด้านใน ร่างสูงโปร่งในชุดเสื้อคลุมผ้ากำมะหยี่เรียบหรูสีไลท์สตีลบลู (light steel blue) หรือสีฟ้าครามด้านก้าวเท้าออกมาจากเก้าอี้ไม้โอ๊คแกะสลักเป็นลวดลายลูกไฟวิญญาณและเหล่าสรรพปีศาจ รูปหน้าหล่อคมคาย ผิวพรรณผุดผ่องราวกับน้ำนม เรียวปากบางสีแดงอ่อนรับกันกับขนงคิ้วเข้มและจมูกโด่งเป็นสัน นัยน์ตาคมดุดันดูมีอำนาจแต่กลับมีประกายของความอ่อนโยนและความขี้เล่นอยู่ในแววตาคู่นั้น



 

                “ขอโทษที่มาสาย หวังว่าเราจะไม่ได้มาช้าเกินไปจนเลยมื้อเที่ยงหรอกนะ” คำทักทายมาพร้อมกับรอยยิ้มเป็นมิตร ใบหน้าหล่อโค้งคำนับเหล่าอาจารย์ที่ยืนอยู่บนอัฒจันทร์ด้านบน เด็กนักเรียนคนอื่นๆเลยพากันเงยหน้ามองตามรวมทั้งแบมแบมที่ไม่ทันได้สังเกตเลยว่าลานกว้างแห่งนี้ถูกทำให้เป็นอัฒจันทร์และมีที่นั่งของเหล่าคณาจารย์อยู่ทางด้านบน




                “ฝ่าบาท รอกระหม่อมด้วยพะย่ะค่ะ อุ๊ก” สิ่งมีชีวิตตัวเล็กสูงแค่เข่าวิ่งออกมาจากประตูไม้โอ๊คก่อนจะชนเข้ากับขาของผู้เป็นนายและล้มกลิ้งล้มหงายไปนอนแผ่อยู่หน้าเด็กนักเรียนคนหนึ่งที่แทบช็อคเมื่อตัวประหลาดนัยน์ตากลมโปนสีเหลืองนวลคล้ายตาแมวแต่ใหญ่กว่าคว้าหมับเข้าที่ข้อเท้าของเขาเพื่อใช้เป็นที่พยุงตัว



 

                “นั่นเอลฟ์! ที่บ้านฉันมีตัวนึง แต่...ทางโรงเรียนไม่อนุญาตให้เอาทาสรับใช้มานี่” เด็กผู้หญิงผิวขาวผมหยิกดัดลอนสีบลอนด์ ใบหน้ามีกระพูดพลางขมวดคิ้วเข้าหากันอย่างขัดใจที่มีคนฝ่าฝืนกฎได้ แบมแบมมองสลับกันระหว่างเอลฟ์กับเด็กผู้หญิงคนนั้น เขาดูตื่นเต้นกับการได้เจอสิ่งมีชีวิตแปลกๆที่บนโลกมนุษย์ไม่มี ราวกับเป็นความฝัน แต่ถ้าเป็นฝัน...ก็คงเป็นความฝันที่เหมือนจริงที่สุดและยาวนานที่สุดด้วย   



 

                “ชื่อของกระหม่อมคือโอดี้เป็นทาสรับใช้ที่จงรักภักดีต่อราชวงศ์มาสี่ร้อยสามสิบสองปี ราชาไบรอันกษัตริย์ผู้เป็นใหญ่เหนือปีศาจทั้งปวงได้มอบหมายให้ข้าเป็นพระพี่เลี้ยงของเจ้าชายยู”


 

                “ทุกครอบครัวปีศาจทั้งเลือดแท้เลือดผสมที่มีฐานะหรือว่าเก่าแก่หน่อยมักจะมีทาสรับใช้เป็นเอลฟ์ประจำบ้านเพื่อบ่งบอกความมั่งคั่งของต้นตระกูล เอลฟ์แต่ละตนจะมีการแต่งตัวที่แตกต่างกันไปตามฐานะของเจ้าของบ้าน” มาร์คเป็นคนอธิบายเรื่องนี้ขึ้นมาให้แบมแบมฟังแทนเจบีเพราะคิดว่าเจบีคงไม่เคยอ่านเจอจากหนังสือที่ไหนเพราะประวัติชีวิตของเอลฟ์ไม่ได้น่าสนใจสักเท่าไร เด็กหนุ่มตัวเล็กพยักหน้ารับอย่างพยายามทำความเข้าใจโลกแห่งนี้ทีละน้อย



 

                “ยองแจ บ้านนายมีเอลฟ์หรือเปล่า?”


 

                “ไม่มี ถามทำไม?”


 

                แจ็คสันที่ได้ฟังเรื่องราวของเอลฟ์จากมาร์ครีบหันไปสะกิดยองแจและถามคำถามทันที ใบหน้าน่ารักจิ้มลิ้มของคุณหนูจากคฤหาสน์ตะวันตกปัดมือที่สะกิดแขนออกและตอบกลับด้วยน้ำเสียงรำคาญอย่างชัดเจน


 

                “อะโด่ งี้ก็รวยแต่เปลือกอ่ะดิ่”


 

                “ไม่มีเอลฟ์ มีแต่ซอมบี้ พูดมากอีกทีฉันจะดูดเลือดนายให้หมดตัวเลยคอยดู”


 

                ยองแจถลึงตาจิกกัดคนที่ชวนโมโหได้ทั้งวี่ทั้งวันอย่างแจ็คสัน เขาเข้าใจเลยว่าทำไมบรรพบุรุษของหมาป่าและแวมไพร์ถึงไม่ถูกกัน ก็เพราะนิสัยชวนหงุดหงิดของหมาป่าแบบหมอนี่เนี่ยแหละ แจ็คสันแกล้งทำท่าทางล้อเลียนยองแจเมื่อเขาหันหน้ากลับไปแล้วทำหน้าเป็นปกติเมื่อคนตัวเล็กหันกลับมามอง



 

                “เจ้าชายยู บุตรชายคนเล็กของกษัตริย์ไบรอัน จะมาเป็นเพื่อนร่วมชั้นของทุกคนในปีนี้ ห้องพักหนึ่งห้องพักได้สามคน นั่นหมายความว่าเจ้าชายจะต้องมีเพื่อนร่วมห้องอีกสองคน โอดี้...จะเป็นผู้ตัดสินหาคนที่เหมาะสมจะมาเป็นพระสหายของเจ้าชายยูด้วยตัวของเขาเองก่อนจะเดินทางกลับไปรับใช้กษัตริย์ไบรอันต่อ” เสียงแหบแห้งของอาจารย์ใหญ่มาร์คัส ลูติน กล่าว เสียงพูดคุยซุบซิบเริ่มดังขึ้นมาอีกคราเพราะไม่ว่าใครก็อยากจะมาเป็นพระสหายของเจ้าชายด้วยกันทั้งนั้น


 

                “ห้องพักของเจ้าชายยูเป็นห้องพิเศษที่ตกแต่งและดูแลโดยคนในวังจึงมีขนาดกว้างขวางกว่าห้องทั่วไป มีห้องอาบน้ำส่วนตัวไม่ต้องไปใช้ที่ห้องอาบน้ำรวม อาหารทุกมื้อถูกเสิร์ฟตรงเวลาตลอดตั้งแต่ตื่นนอนจนกระทั่งเข้าบรรทม และนอกจากนั้นพระสหายจะยังได้เงินเบี้ยเลี้ยงทุกเดือนเพื่อเป็นค่าใช้จ่ายส่วนตัวตลอดการศึกษาเล่าเรียน” โอดี้ร่ายยาวถึงสวัสดิการที่จะได้รับ ยองแจลอบกลืนน้ำลายลงคอดังเอื๊อกตั้งแต่ได้ยินคำว่าห้องอาบน้ำส่วนตัว เด็กนักเรียนแทบทุกคนต่างตื่นตาตื่นใจและอยากจะเป็นพระสหายของเจ้าชายยูด้วยกันทั้งนั้น



 

                “เราคนใดคนนึงต้องเข้าไปเป็นพระสหายของเจ้าชายยูให้ได้” เจบีพูดขึ้นมานั่นทำให้มาร์ค แบมแบม แจ็คสัน และยองแจหันไปมองเขาเป็นตาเดียวเพราะไม่คิดว่าเจบีจะอยากได้สวัสดิการบ้าบออะไรนั่นกับเขาด้วย


 

                “...เจ้าชายยูสืบเชื้อสายราชวงศ์มาจากปีศาจโดยตรง หมอนั่นอาจไม่รู้เรื่องแต่พลังปีศาจในตัวอาจจะรู้ก็ได้” เจบีอธิบายถึงเหตุผลที่ต้องมีบุคคลในกลุ่มอย่างน้อยหนึ่งคนไปเป็นสหายเพื่อตามหาบันทึกของโดลเช่ให้เจอโดยเร็ว มาร์คขมวดคิ้วมุ่นแล้วรีบเอ่ยแย้ง


 

                “แต่ต้องไม่ใช่แบมแบม”


 

                “นั่นแหละคนที่ฉันหมายถึง”



 

เจบีพูดออกมาตามตรงอย่างไม่อ้อมค้อม เขาคิดว่าแบมแบมเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุดในการเข้าไปเป็นพระสหายของเจ้าชายยู ปีศาจกับผลเอเดน ผู้ล่ากับเหยื่อ


 

...บันทึกของวินซ์ โดลเช่อาจจะอยู่ใกล้แค่นี้เองก็ได้



“แบมแบมไม่มีพลังปีศาจ มีแค่กลิ่นจากดวงแก้วจิ้งจอก ไม่ว่าจะเป็นเอลฟ์ตนนั้นหรือแม้แต่เจ้าชายยูอะไรนั่นก็จะจับพลังที่แท้จริงของแบมแบมไม่ได้” เจบีอธิบายต่อ เด็กหนุ่มตัวเล็กหันไปพยักหน้าให้มาร์คเป็นเชิงว่าเขาเห็นด้วยกับความคิดของเจบี แม้ว่ามันอาจจะต้องเสี่ยงถึงชีวิตเลยก็ตาม


 

                “มั่นใจแค่ไหนว่าแบมแบมจะปลอดภัย?” มือหนาเลื่อนไปกุมฝ่ามือเล็กของคนข้างตัวให้แน่นขึ้นขณะถามเจบี


 

                “คำถามนั้นนายคงจะต้องตอบตัวเองแล้วล่ะมาร์ค เพราะนายต่างหากที่ต้องทำยังไงก็ได้ให้เจ้าชายยูเลือกและยอมรับทั้งนายและก็แบมแบมเข้าเป็นสหาย”



 

                “...”


 

                “ไม่ยุติธรรม! ทำไมต้องเป็นไอ้จิ้งจอกนี่อีกแล้วอ่ะ ฉันก็ปกป้องผล...แบมแบม ฉันก็ปกป้องแบมแบมได้เหมือนกัน” แจ็คสันเริ่มโวยวายอีกรอบเพราะเหมือนกับเจบีจงใจจับคู่ให้มาร์คและแบมแบมนั่นเท่ากับว่าเขาจะเป็นฝ่ายแพ้มาร์คราบคาบอย่างแน่นอน


 

                “ดวงแก้วจิ้งจอกจะอยู่ห่างเจ้าของที่แท้จริงไม่ได้ มาร์คอาจจะตายได้ถ้าไม่มีมัน อายุขัยของเขาจะสั้นลงเรื่อยๆตามจำนวนวันเวลาที่ลูกแก้วออกจากตัวแต่พลังของเขาจะเข้มแข็งถ้าได้อยู่ใกล้ดวงแก้ว รักษามันให้ดีเพราะตั้งแต่เกิดมาฉันก็เพิ่งเคยเห็นจิ้งจอกยอมยกดวงแก้วให้คนอื่นเป็นครั้งแรกเหมือนกัน”



 

                จูเนียร์เป็นคนตอบคำถามนี้แทนเจบีก่อนหันไปกำชับแบมแบมที่ดูตกใจไม่น้อยกับข้อมูลใหม่ที่เขาเพิ่งได้รู้ใบหน้าหวานหันไปหาเจ้าของดวงแก้วที่ดูเหมือนจะรู้กฎเหล็กข้อนี้อยู่แล้วแต่กลับไม่ยอมบอกให้เขารู้เลยสักนิด


 

                “อ้อ...แล้วอย่าคิดจะเอาคืนหมอนั่นล่ะ ไม่งั้นจะยิ่งกลายเป็นเรื่องยากเข้าไปใหญ่ พวกนายอาจจะตายกันหมดไม่ใช่แค่นายคนเดียวและที่สำคัญ...ฉันเอาโหลแก้วมาใส่วิญญาณไม่พอดีจำนวนพวกนายด้วย” จูเนียร์เอ่ยต่อเมื่อเห็นแววตาอ่อนไหวของมนุษย์ขี้เกรงใจอย่างแบมแบมและสายตาซื่อสัตย์จงรักภักดีของมาร์คที่มีต่อแบมแบม


 

ความรักที่แสนแปลกประหลาดระหว่างจิ้งจอกกับอาหาร เขาไม่เห็นจะเข้าใจเลยสักนิด


 

“กลิ่น...” โอดี้ เอลฟ์รับใช้ของปริ้นซ์ยูที่สิบหกแห่งราชวงศ์ปีศาจทำจมูกฟุดฟิดในอากาศ มาร์คกระชับตัวแบมแบมให้ยืนแนบชิดเข้าใกล้เขามากกว่าเดิมเพราะกลัวว่าจมูกของเอลฟ์จะจับพิรุธได้


 

“ทำจมูกอะไรของเจ้าน่ะโอดี้?” เจ้าชายยูหัวเราะเบาๆให้กับท่าทางตลกๆของเอลฟ์รับใช้ผู้ซื่อสัตย์ ใบหน้าหล่อเหลาของเจ้าชายดูผ่อนคลาย สบายๆและไม่วางมาดท่ามากเหมือนกับเอลฟ์รับใช้ของเขาเลยสักนิด


 

“กระหม่อมได้กลิ่น...หอม หอมแบบแปลกๆ ฝ่าบาททรงได้กลิ่นไหมพะย่ะค่ะ?”


 

“ไม่เห็นได้กลิ่นอะไรเลยสักนิด เจ้ารีบหารูมเมทให้เราสักทีสิ ไม่งั้นเราจะเลือกเอง อืมมม...เด็กผู้ชายคนนั้นเป็นไง?” เจ้าชายยูส่งยิ้มร่าเริงอย่างอารมณ์ดีและเดินลงจากลานพิธีฝ่าฝูงชนตรงเข้ามาคว้าแขนแบมแบมไปจับ


 

“ฝ่าบาท รอกระหม่อมด้วยพะย่ะค่ะ!


 

 เอลฟ์รับใช้รีบวิ่งตามผู้เป็นเจ้านายลงมาเป็นจังหวะเดียวกันกับที่มาร์คดึงแขนแบมแบมกลับแล้วจ้องหน้าของเจ้าชายยูอย่างไม่กลัวเกรงโดยไม่สนเลยว่าบุคคลตรงหน้ามีอำนาจและยศศักดิ์สูงกว่าแค่ไหน เจ้าชายยูละมือออกจากแขนเล็กของแบมแบมอย่างใจเย็นพลางส่งยิ้มให้เด็กหนุ่มแล้วยื่นมือออกไปตรงหน้าแทน

 




 

“ยินดีที่ได้รู้จักนะ...มาเป็นเพื่อนกันเถอะ”

 
















 

► ◄► ◄► ◄► ◄► ◄► ◄► ◄► ◄► ◄► ◄

100%
















 

TBC : ออกมาครบทั้ง 7 คนแล้ว เย่~~
มันเป็นมหากาพย์ที่ยาวไกลกว่าจะหาแต่ละอย่างเจอ
ทนๆจำใจอ่านกันหน่อยนะคะ พราวอาจจะบรรยายช้าไปบ้าง ออกทะเลไปว่ายน้ำเล่นกับปลาโลมาบ้าง
แต่ไม่รู้จะย่อยังไงให้พล็อตเท่าหนังสือสามเล่มมาอัดรวมกันอยู่ในไม่กี่ตอนอ่ะค่ะ TT
จะพยายามบีบน้ำออกและเหลือแต่เนื้อหาไว้ให้ได้นะคะ  
ขอบคุณค่ะ บะบุย  #ฟิคครูซ 

 

 


@SQWEEZ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

126 ความคิดเห็น

  1. #122 oni (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2559 / 10:40
    เจ้าชายยูคือยูคซีนะ ว่าแล้วชายยูเลือกแบมแต่คงต้องรับมาร์คอีกคนเป็นสหาย
    #122
    0
  2. #93 Pent SG (@porpentt) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2558 / 15:04
    แบมยังไม่ได้ทำอะไรเลย

    #93
    0
  3. #92 BF'EYE (@pathanan12345678) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2558 / 23:00
    เนี่ยยยยยยยยยยยยย เลือกแบมเพราะไร มันรู้รึป่าวว่ะว่าแบมเป็นไร ฟินส์มาร์คแบมนิดๆ ฮรืออออออ
    #92
    0
  4. #91 bewwwwwp (@maniaz) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2558 / 22:12
    ชอบประโยคที่ว่าความรักแสนประหลาดระหว่างจิ้งจอกกับอาหาร อ่านละรู้สึกโรแมนติค >______< แต่เจ้าชายนี่เป็นเพื่อนง่ายดีจัง ต้องมีเงื่อนอัลไลแน่ๆๆๆๆๆ
    #91
    0
  5. #90 Kawaii C'Game (@gamelovekyuwook) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2558 / 21:54
    เจ้าชายยู จาเปงโลมมมมรู้สึกถึงความหล่อ ไรท์จ๋าแวะมาบ่อยๆนะเราคิดถึงุ55ุุ555
    #90
    0
  6. #88 pimpimpim1a (@pimpimpim1a) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2558 / 21:29
    มาร์ครักแบมจริงๆเลยนะเนี่ย ^^
    #88
    0
  7. #87 saraae12 (@nun-ae) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2558 / 17:00
    วู้วๆๆๆๆๆ มาแล้ว รอพี่มมพ. ฮือออ ชอบ สนุก ทำไมยูคต้องเลือกแบมล่ะ แอบได้กลิ่นป่ะนิ 555555555555555555555
    #87
    0
  8. #86 Babala nells (@sataangg) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2558 / 16:40
    เข้าใจเลยค้า เรื่องแนวนี้แต่งยากก สู้ๆนะคะ จะให้แบมเข้าไปเสี่ยงในที่แบบนั้นจะเป็นไงต่อไปละทีนี้~
    #86
    0
  9. #84 bewwwwwp (@maniaz) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2558 / 00:23
    กำลังจะถามเลยว่าใช้เวลาแต่งทีนี่นานมั้ย เพราะแต่ละคำค่อนข้างจะบรรยายได้ละเอียดเห็นภาพมาก ใช้nod32ฆ่าbaiduเลยน้องพราว จะได้แต่งต่อได้ลื่นๆ55555555555 รอลุ้นอยู่นะฮ้าบ ชอบบบบบ สมหน้าแจ็คแซวมากตัองโดนงี้ มองแรงแทนน้องแตง
    #84
    0
  10. #83 Kawaii C'Game (@gamelovekyuwook) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2558 / 18:44
    รรรรรรรรรรรรรรรออยู่น้าาาาาา สู้ๆค่ะไรท์
    #83
    0
  11. #82 BF'EYE (@pathanan12345678) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2558 / 11:15
    หายไปนานนะเนี่ยยยยยยยยยย บอกเลยยยยยย
    #82
    0
  12. #81 nice2411 (@nicewarunya2411) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2558 / 02:25
    เรื่องนี้สนุกมากๆเลยไรท์ ชอบแนวนี้ ล้ำมากๆ
    #81
    0