ตอนที่ 6 : [Little Sweet] ปริมาณความหวานที่ 05 บริกซ์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6494
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 83 ครั้ง
    2 เม.ย. 58

Little Sweet

#คุณอาแจ็คสัน

CH 5



ปล.รูปไม่เกี่ยวค่ะ อยากลง 






              หลายวันมานี้แจ็คสันได้มาใช้ชีวิตอยู่ร่วมกับเด็กหนุ่มตัวน้อยลูกชายหัวแก้วหัวแหวนของแจบอม นักแสดงดังรุ่นพี่ที่ติดงานต่างประเทศเลยฝากให้เขามาดูแลยองแจที่คอนโด ทำให้เขาได้พบกับพฤติกรรมความประหลาดแต่น่ารักของเด็กคนนี้ด้วยกันอยู่หลายอย่าง




 

                “คุณแคโรรีน ห้ามดื้อกับยองแจนะเข้าใจไหม ยองแจจะหั่นคุณแคโรรีนแค่นิดเดียวเท่านั้น” ตั้งแต่พฤติกรรมการตั้งชื่อผักทุกชนิดในตู้เย็น เนื้อหมูเนื้อไก่สารพัดเนื้อ พ่อคุณก็ช่างสรรหาชื่อมาเรียกจนแจ็คสันเผลอจำติดหูไปหลายชื่อแล้วเหมือนกัน เช้าวันก่อนแวะไปตลาดเพื่อจะซื้อมะเขือเทศก็เผลอตะโกนบอกแม่ค้าว่าเอาคุณโทมัสครึ่งโล  




                “ยองแจเดี๋ยวอาหั่นแครอทให้เอง เราไปนั่งดู...”




 

                “โอ๊ะ” แจ็คสันพูดไม่ทันขาดคำ มีดคมก็กรีดลงไปบนนิ้วเล็กๆของหลานชายตัวน้อยจนเลือดซึมออกมาเป็นทางยาว ด้วยความตกใจปนเคยชินนิ้วเล็กที่มีบาดแผลถูกส่งเข้าปากคนตัวโต ยองแจเบิกตานิดหน่อยเมื่อเห็นว่าแจ็คสันกำลังห้ามเลือดด้วยวิธีที่เขาไม่เคยเห็น




 

                “คุณอาแจ็คสันกินเลือดทำไมฮะ คิดว่าตัวเองเป็นแวมไพร์เหรอ คึคึ” แจ็คสันปล่อยนิ้วเล็กให้เป็นอิสระ เลือดที่ไหลในตอนแรกหยุดไหลแล้วเหลือแค่รอยบาดที่แจ็คสันคิดว่าเขาคงต้องจับเด็กจอมซนไปทำแผลหรือไม่ก็อาจจะต้องพาไปฉีดยากันบาดทะยักที่โรงพยาบาล




 

                “อาบอกแล้วใช่ไหมว่าถ้าจะใช้มีดต้องระมัดระวัง เป็นไงล่ะ เจ็บไหม?” ยองแจเม้มปากแน่นแถมทำหน้าดื้อตาใส แจ็คสันจับยองแจมานั่งบนโซฟาก่อนที่เขาจะเดินไปหยิบกล่องยาสามัญประจำบ้านมาวางลงบนโต๊ะ ยองแจเห็นแจ็คสันเทแอลกอฮอล์ล้างแผลลงบนสำลีแล้วก็ทำหน้าเหมือนจะร้องไห้งอแง




 

                “ไม่เอา ยองแจไม่เอา” เด็กหนุ่มตัวน้อยจำรสชาติความเจ็บแสบของแอลกอฮอล์ได้ดีทุกครั้งเวลาที่เขาเกิดบาดแผลแล้วแม่เอาแอลกอฮอล์มาเช็ดแผล...มันคือความเจ็บปวดขั้นกว่าของคำว่าเจ็บ




 

                “ทำความสะอาดบาดแผลก่อน ไม่แสบหรอก นิดเดียวเหมือนมดกัด”




 

                “แม่ก็พูดแบบนี้เหมือนกัน แต่มันไม่ใช่มดธรรมดาอ่ะ มันคือมดเอ็กซ์” ยองแจกำมือไปซ่อนไว้ด้านหลังไม่ให้แจ็คสันเอื้อมมาจับได้แต่มีหรือที่คนอย่างหวังแจ็คสันจะยอม ร่างสันทัดย่างสามขุมเข้าไปหาเด็กชายตัวน้อยเขาปฏิญาณกับตัวเองแล้วว่าจะไม่ใจดีกับยองแจจนมากเกินไป แจ็คสันรวบตัวยองแจที่ตั้งท่าจะวิ่งหนีเข้าสู่อ้อมกอดและทันทีที่แจ็คสันคว้าข้อมือของยองแจได้เขามีความรู้สึกเหมือนได้รับชัยชนะมาอย่างยิ่งใหญ่ก่อนที่จะเผลอทำถ้วยรางวัลตกแตกเพียงเพราะหยดน้ำตาเล็กๆที่ไหลแปะๆลงมาบนแขนของเขา




 

                “ยองแจอา...”


 

                “ฮึก...ฮึก...”



 

                ความหนักแน่นที่ปฏิญาณมาสลายหายกลายเป็นผุยผงเมื่อเขาเห็นว่าเด็กน้อยที่อยู่ในอ้อมแขนของเขาคนนี้กำลังร้องไห้เพราะความหวาดกลัว



 

                “ยองแจ...ยองแจครับ ยองแจฟังอาก่อนนะ”



 

                แจ็คสันคลายอ้อมกอดก่อนจะจับให้ยองแจนั่งลงไปบนโซฟาอีกครั้ง คนตัวเล็กเบนหน้าหนีไม่ยอมสบตากับคุณอาคนโปรด แจ็คสันนั่งคุกเข่าลงตรงหน้าโซฟาเพื่อให้ใบหน้าได้อยู่ระดับเดียวกันกับเด็กหนุ่ม


 

                “ถ้ายองแจไม่ยอมให้อาทำแผล ยองแจต้องไปฉีดยาที่โรงพยาบาล”



 

                “ไม่เอา ฮึก...ยองแจไม่ฉีดยาแล้วก็ไม่ทำแผลด้วย” เด็กน้อยตอบกลับทันควันจนแจ็คสันรู้สึกอ่อนใจ มือหนาเอื้อมไปลูบผมนิ่มของหลานชายตัวน้อยที่อายุห่างกันแค่ไม่กี่ปีด้วยความเอ็นดู


 

                “ถ้ายองแจไม่ฉีดยา ไม่ทำแผล เกิดแผลเน่าขึ้นมาคราวนี้ก็ต้องตัดนิ้ว...ยองแจก็จะกลายเป็นคุณนิ้วด้วน ยองแจอยากกลายเป็นคุณนิ้วด้วนไหมครับ?” เด็กหนุ่มตัวน้อยหันขวับกลับมาก่อนจะส่ายหน้ารัวๆจนผมเผ้าสะบัดมาจนเกือบจะทิ่มตาแจ็คสัน



 

                “ไม่เอา ยองแจไม่อยากเป็นคุณนิ้วด้วน”



 

                “ถ้างั้นยองแจก็ต้องยอมให้อาทำแผล ยองแจเชื่อใจอารึเปล่า?” ยองแจสบตากับคุณอาแจ็คสันของเขาแล้วพยักหน้าลงนิดหน่อยนั่นทำให้แจ็คสันยิ้มออก



 

                “ยองแจเชื่อใจคุณอาแจ็คสันฮะ”



 

                หนุ่มน้อยยอมให้แจ็คสันทำแผลแต่โดยดีตอนแรกๆเขาดูกล้าๆกลัวๆที่จะยื่นมือให้กับแจ็คสันแต่ทันทีที่ความเย็นของแอลกอฮอล์สัมผัสแค่เพียงบริเวณรอบบาดแผลไม่ได้โดนบาดแผลแต่ไอโอดีนต่างหากที่ถูกทาลงบนบาดแผลโดยตรงซึ่งไม่เจ็บเลยทำให้ยองแจหายกลัวและการทำแผลเป็นไปอย่างราบรื่น



 

                “แค่นี้ก็เรียบร้อย” แจ็คสันแปะพลาสเตอร์ให้เด็กน้อยวัยสิบห้าปีเป็นอย่างสุดท้ายก่อนจะเก็บอุปกรณ์ทำแผลลงกล่องตามเดิม




 

                “ยองแจจะไม่กลายเป็นคุณนิ้วด้วนใช่ไหมฮะ?”



 

                “ไม่เป็นแล้ว เพราะยองแจเชื่อใจอาไง” ฝ่ามือหนายีกลุ่มผมนิ่มของหลานชายเล่นอีกครั้ง ความรู้สึกดีที่ได้ดูแลใคร ได้เป็นห่วงใครสักคนนอกจากตัวเองมันรู้สึกแบบนี้นี่เอง...




 

                “คุณอาแจ็คสันน่ารักที่สุดในโลกกกกกกกกกเลยฮะ ยองแจชอบคุณอาแจ็คสันที่สุดดดดดดด”




 

               

TT พูดเฉยๆก็พอมั้งลูก...ไม่ต้องเอาหน้ามาซุกและถูๆไถๆที่อกแบบนี้ อายังไม่อยากติดคุกกกกกกก 











 

“คุณอาแจ็คสัน ยองแจอยากไปเที่ยว” แจ็คสันนั่งอ่านรายละเอียดการถ่ายแบบของวันพรุ่งนี้อยู่บนพื้นพรมโดยมีเจ้าตัวแสบนั่งๆนอนๆดูทีวีอยู่บนโซฟาตัวยาวข้างกัน ใบหน้าหล่อเงยขึ้นจากกระดาษก่อนจะสะดุ้งนิดหน่อยเมื่อสบเข้ากับดวงตาใสแป๋วที่ยื่นหน้ามาใกล้เขาตั้งแต่ตอนไหนก็ไม่รู้ ยองแจบุ้ยปากไปทางรายการสารคดีสัตว์โลกน่ารักที่เขาดูอยู่บวกกับทำตาละห้อย หางคิ้วตก แถมแก้มกลมยังยุ้ยน่าหยิก


 

มันน่า...


 

แจ็คสันเผลอกัดริมฝีปากล่างของตัวเองเบาๆก่อนจะสะบัดหน้าแรงๆตามด้วยตบแก้มตัวเองสองสามทีเพื่อเรียกสติ ใบหน้าหล่อกระเถิบตัวถอยห่างออกจากหนุ่มน้อยยองแจไปประมาณหนึ่งช่วงแขน เขากระแอมไอเล็กน้อยแล้วก้มอ่านเอกสารในมือตัวเองต่อ




“ยองแจอยากไปสวนสัตว์จริงๆนะ” น้ำเสียงสลดฟังดูเหมือนคนถอดใจ แจ็คสันชำเลืองมองยองแจที่นั่งคอตกทำตาละห้อยอยู่บนโซฟาก่อนจะรีบก้มหน้าก้มตาอ่านรายละเอียดการถ่ายแบบในมือต่อเพราะถ้าเขาเผลอมองยองแจนานกว่านี้มีหวังคงต้องแคนเซิลงานวันพรุ่งนี้แล้วพาเจ้าตัวแสบไปสวนสัตว์แน่ๆ ซึ่งถ้าเป็นแบบนั้นย่อมไม่ดีต่อการงานและภาระหน้าที่ความรับผิดชอบของเขา และเขาปฏิญาณกับตัวเองเอาไว้แล้วว่าจะไม่สปอยล์ยองแจมากจนเกินไป



 

“ตั้งแต่เกิดมาแม่พายองแจไปเที่ยวสวนสัตว์แค่ครั้งเดียวเอง”


 

“...”


 

“ถ้าได้ไปกับคุณอาแจ็คสันก็คงดี”











 

 

 

 

 

 

 

“คุณอาแจ็คสันดูฮิปโปสิ! ตัวใหญ่มากเลยฮะ” เสียงใสเจื้อยแจ้วของเด็กผู้ชายอายุสิบห้าปีสวมชุดฮู้ดซาฟารีลายเสือที่แจ็คสันมองยังไงก็คิดว่ายองแจใส่แล้วดูเหมือนแมวมากกว่า เจ้าตัวแสบทำหน้าตาตื่นเต้นแถมหัวเราะร่าเมื่อฮิปโปโปเตมัสตัวใหญ่กระโดดลงสระน้ำจนน้ำสาดกระเซ็นออกมาโดนตัวคนที่ยืนดูอยู่โดยรอบ



 

อากาศที่นี่จัดว่าร้อนมากร้อนสุดๆร้อนจนแจ็คสันอยากจะกระโดดลงไปเล่นน้ำเป็นเพื่อนฮิปโป ฝ่ามือหนาปาดเหงื่อเป็นรอบที่ร้อยแปดสิบของวัน น่าแปลกทั้งที่อากาศร้อนขนาดนี้แต่คนตัวเล็กข้างเขายังคงยิ้มร่า สดใสร่าเริงเหมือนดอกทานตะวันที่ไม่หวั่นต่อความร้อนของพระอาทิตย์


 

“ยองแจ อาว่าเราเข้าไปนั่งพักหาอะไรกินกันก่อนไหม?” แจ็คสันถามเด็กน้อยยองแจที่หันมาทำแก้มป่องเหมือนยังเดินดูสัตว์ต่างๆไม่จุใจ



 

“ยองแจอยากรอดูการแสดงของฮิปโปให้จบก่อนนี่นา...” เจ้าตัวเล็กตอบเสียงอ่อยจนแจ็คสันใจอ่อน ฝ่ามือหนาใช้หลังมือเช็ดเม็ดเหงื่อตามไรผมให้ยองแจด้วยความเป็นห่วงเป็นใยเพราะอากาศมันร้อนชวนเป็นลมจริงๆ




 

“ถ้างั้นยองแจยืนรออาอยู่ตรงนี้คนเดียวก่อนได้ไหม เดี๋ยวอาไปซื้อน้ำมาให้แป๊บนึง โอเคไหม?” แจ็คสันทำสัญลักษณ์มือประกอบคำถาม



 

“โอเคฮะ” ยองแจทำสัญลักษณ์มือแบบเดียวกันส่งกลับไปให้ก่อนที่แจ็คสันจะเดินออกมาหาซื้อน้ำตามร้านมินิมาร์ทเล็กๆที่อยู่ห่างจากกรงฮิปโปโปเตมัสอยู่ไกลพอตัว



 

 

Rrrrrrrrrrrrrr

 

                ‘เมเนเจอร์จาง


 

                “ครับพี่” หวังแจ็คสันกรอกเสียงลงไปในโทรศัพท์ เขาเตรียมใจมานิดหน่อยแล้วว่าผู้จัดการที่เกาหลีอาจจะโทรมาโวยวายเรื่องที่เขาขอแคนเซิลงานถ่ายแบบวันนี้กะทันหันโดยไม่แจ้งไปที่บริษัทก่อน



 

                (ตอนนี้นายอยู่ที่ไหนแจ็คสัน รู้ใช่ไหมว่าตัวเองทำอะไรลงไป คิดจะแคนเซิลงานก็แคนเซิลกันง่ายๆ ทำอะไรไม่บอกไม่กล่าวกันแบบนี้แล้วเมื่อไรจะดัง?)



 

                “เอ๊ะพี่ว่าอะไรนะครับ สัญญาณไม่ค่อยดีเลย...ห๊ะ อะไรนะ ไม่ได้ยินเลย ตู๊ดๆๆๆๆ” แจ็คสันแกล้งดัดเสียงใส่โทรศัพท์ก่อนจะกดตัดสาย แม้จะรู้สึกผิดอยู่หน่อยๆแต่เขาก็เลือกที่จะจ่ายค่าเสียหายของวันนี้ไปทั้งหมดแล้ว

 

แต่...มันก็คุ้มไม่ใช่เหรอ



 





 



 

                ชายหนุ่มสัญชาติฮ่องกงรูปร่างสันทัดเดินถือน้ำและขนมอีกนิดหน่อยกลับมาที่กรงฮิปโปโปเตมัส เขากวาดสายตามองไปรอบๆแต่กลับไม่เจอคนตัวเล็กในชุดซาฟารี ใบหน้าหล่อหน้าซีดเผือดหลังเดินดูจนทั่วแล้วแต่ก็ไม่เจอยองแจ มือหนากดโทรศัพท์โทรออกหลายครั้งแต่กลับไม่มีคนรับสาย


 

                “ไปไหนของเขานะ...”


 

                แจ็คสันเดินตามหายองแจตามกรงสัตว์ต่างๆทั้งช้าง ยีราฟ ม้าลาย สิงโต เสือดาว แต่ก็ไม่เจอเขาเดินย้อนกลับมาที่กรงฮิปโปโปเตมัสอีกครั้ง ผู้คนที่เดินผ่านไปผ่านมาพูดคุยกันยกใหญ่แถมเจ้าหน้าที่ยังแตกตื่นกันจ้าละหวั่นดูผิดปกติ


 

                “มีคนเป็นลม”


 

                “สงสัยจะเป็นลมแดด”  


 

                “แต่งตัวก็แปลกๆ ไม่แปลกหรอกที่จะร้อนจนเป็นลม”



แจ็คสันเผลอทำของในถุงหลุดมือ เขารู้สึกเข่าอ่อนจนทำอะไรต่อไม่ถูก สองขาก้าวเดินเข้าไปในโซนปฐมพยาบาลที่มีคนมุงดูเป็นกลุ่มใหญ่ นัยน์ตาร้อนผ่าวขึ้นมาแบบไม่รู้สาเหตุ



 

แจ็คสันฝ่าวงล้อมขอแทรกเข้าไปด้านใน หางเสือจากชุดฮู้ดซาฟารีที่เขาเห็นแค่แวบแรกทำให้น้ำตาเอ่อคลอออกมา ร่างหนาพุ่งตรงเข้าไปกอดร่างเล็กที่นอนนิ่งเข้ามาแนบอกท่ามกลางสายตาที่ดูตกใจของคนรอบข้าง



 

“ฮึก...ยองแจ อาขอโทษ อาขอโทษ อย่าเป็นอะไรเลยนะ” แจ็คสันพร่ำคำขอโทษออกมาพร้อมหยาดน้ำตามากมายที่เอ่อออกมาจนล้นขอบตา




“ถ้าอาไม่ปล่อยยองแจไว้คนเดียว ยองแจก็คงไม่เป็นแบบนี้ อาขอโทษนะยองแจ อาขอโทษ” แขนแกร่งเขย่าตัวคนในอ้อมแขนหวังให้เขารู้สึกตัว




“คุณอาแจ็คสันกอดใครอยู่เหรอฮะ?”




 

“ฮึก...ยองแจ แล้วอาจะบอกกับพ่อเราว่ายัง...” แจ็คสันพูดไปร้องไห้ไปก่อนจะหยุดชะงักไปนิดหน่อย เขาใช้มือข้างหนึ่งเช็ดน้ำตา เด็กชายผิวขาวตัวเล็กใบหน้าจิ้มลิ้มในชุดเสื้อยืดสีขาวสกรีนชื่อสวนสัตว์กำลังนั่งยองๆมองหน้าเขาพร้อมกับไอติมหนึ่งแท่งในมือ



 

“ยองแจ?”



 

“ฮะ พอดีฮิปโปกระโจนลงน้ำน้ำกระเด็นสาดมาโดนยองแจ เปียกเป้ากางเกงเหมือนคนฉี่รดผ้าเลยฮะคุณอาแจ็คสัน ยองแจเลยเดินไปเปลี่ยนชุดมา น่ารักไหม ซื้อมาฝากคุณอาแจ็คสันตัวนึงด้วยแหละ” คนตัวเล็กคาบไอติมไว้ในปากก่อนจะชูถุงใสใส่เสื้อยืดแบบเดียวกันให้แจ็คสันดู




ถ้ายองแจอยู่ตรงหน้าเขา...


 

แล้วคนที่เขากอดอยู่...นี่ใคร?




 

“นี่ลูกชายป้าเอง ไม่ค่อยเต็มบาทหรอก นี่ก็ไม่ได้เป็นลมหรอกนะแค่นอนหลับ อ้อ มันไม่ได้ชื่อยองแจแต่ชื่อแจวอน” คุณป้าที่นั่งอยู่ตรงหน่วยปฐมพยาบาลลุกขึ้นมาอธิบาย แจ็คสันรีบปล่อยคนที่นอนหลับในอ้อมแขนออกแล้วยิ้มเจื่อนๆเพราะความอับอาย เขารีบโค้งศีรษะขอโทษทุกคนในแถบนั้นก่อนจะดึงข้อมือยองแจให้ลุกขึ้นแล้วเดินตามเขาออกมาจากตรงนั้น






 

                “คุณอาแจ็คสันนนนนน จะรีบไปไหน ยองแจยังไม่ได้ดูโลมาเต้นรำเลย”  




 

                “ไม่ต้องดงต้องดูแล้ว ถ้าอยากดูมากนักเดี๋ยวอากลับไปเต้นให้ดู!

                   

      

                




 
 





。◕‿◕。 。◕‿◕。。◕‿◕。 。◕‿◕。。◕‿◕。 。◕‿◕。。◕‿◕。 。◕‿◕。。◕‿◕。 。◕‿◕。



100%











 

TBC:มาอัพแล้ววววว >< คิดถึงไหมๆ เดี๋ยวมาอัพบ่อยกลัวคนอ่านจะเบื่อ คึคึคึคึคึ


 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 83 ครั้ง

1,058 ความคิดเห็น

  1. #1049 milk-jang (@milk-jang) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2561 / 19:15
    อยากเห็นคุณอาเต้นปลาโลมา555
    #1049
    0
  2. #1046 BongkotFgfy (@BongkotFgfy) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2561 / 19:23
    คุณอาค่ะทําไมถึงเป็นคนตลกอย่างนี้แล้วบะเต้นให้หลารดูจริงหรอค่ะ555
    #1046
    0
  3. #1039 Noon Pacharapan (@noonfairytail) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 เมษายน 2561 / 09:17
    อาค่ะ ทำไมตลกงี้อะ 5555
    #1039
    0
  4. #1019 panyopiyo. (@sauri_kk) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 มกราคม 2561 / 03:03
    5555555 ความเสล่อของอา เพลีย555
    #1019
    0
  5. #1008 PHRIW (@PHRIW) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2560 / 18:25
    แจ็คสันจะเป็นโลมาเต้นให้น้องดูหรอ555555555555555
    #1008
    0
  6. #999 litterrabbitza (@rabbitza) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2560 / 16:07
    55555 เต้นให้ดูเลยย
    #999
    0
  7. #980 YoungJaeAlways (@YoungJaeAlways) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2560 / 23:05
    โอ็ยหวังจะขนาดนี้นะเต้นแทนโลมาก้อได้หรอ5555
    #980
    0
  8. #973 Jr.ppepi (@rabbitwaa22) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2560 / 11:17
    55555555555555 แจ็คเอ้ย
    #973
    0
  9. #923 _PIMMy (@_PIMMy) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2560 / 18:11
    ขรรมหนักมากกก555555
    #923
    0
  10. #884 pairwapalo4148 (@pairwapalo4148) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 เมษายน 2560 / 23:54
    โอ้ยยยย สงสารนาง55555
    #884
    0
  11. #833 mbbjsk_ (@mbbjsk_) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2560 / 23:07
    โอ้ยขำอ่ะแต่ก้สงสารนะฮื่อ5555555555555555555
    #833
    0
  12. #823 p_imchanok (@p_imchanok) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2560 / 07:52
    ความเล่นใหญ่นี้ 5555555555555
    #823
    0
  13. #796 Purple_Pie (@Purple_Pie) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 มกราคม 2560 / 23:49
    ขอสติให้หวังแจ็คสันด้วยยยย 55555555555555555555
    #796
    0
  14. #678 Green-Plant (@Green-Plant) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 กันยายน 2559 / 13:44
    โอ๊ย......จั๋นเอ๊ย ขำก็ขำ สงสารก็สงสาร บทจะหวานก็สายฮาตลอด 55555
    #678
    0
  15. #665 pimshermat55 (@pimshermat55) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2559 / 23:10
    ฮ่าเเจ็คสันอะ นางสายฮ่าตลอดนี้ขนาดเป็นพระเอก 5555555
    #665
    0
  16. #615 ayumikimlee (@ayumikimlee) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2559 / 21:48
    โถ่วอาแจ็คคะ
    #615
    0
  17. #593 midnightpp (@midnightpp) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2559 / 00:41
    อาน่ารักอ่ะ แต่น่าสงสารในเวลาเดียวกัน55
    #593
    0
  18. #585 jiab155 (@jiab155) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2559 / 21:35
    อยากดูแจ๊คสันเต้นโค๊ฟปลาโลมา555555
    #585
    0
  19. #577 chompoo_GOT7 (@chompoo_GOT7) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2559 / 13:43
    ตายล่ะ โทมัสครุ่งโล ไหนจะกลับไปเต้นให้ดูอีก แถมไปกอดใครเค้ามั่วซั่วอีก ทำไมตอนนี้แจ็คมันรั่วได้ขนาดนี้ 555+
    #577
    0
  20. #545 PraewCNS (@praewna) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2559 / 01:02
    คุณโทมัสครึ่งโล โอ๊ยยยยย ลั่น
    #545
    0
  21. #483 ImmY_SUgaR_FrEE (@immy22325) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 มกราคม 2559 / 21:17
    น่ารักมากก อ่านไปแล้วกรี๊ดไป โอ้ย หลงยองแจหนักมาก มันดีงามค่ะ กรี๊ดดด
    #483
    0
  22. #478 napaspp (@napaspp) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 มกราคม 2559 / 13:14
    สติมานะหวัง
    #478
    0
  23. #423 Faibook42 (@failikebook) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2558 / 23:53
    ฮาอะตอนนี้ หวังนายไร้สติจริงๆ
    #423
    0
  24. #403 Fourthfc (@lovejiewza) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2558 / 04:59
    โอ้ยขำแจ็คสัน เขาเล่นใหญ่มากเลยค่ะ อายก็บอกหลานไผ
    #403
    0
  25. วันที่ 16 กรกฎาคม 2558 / 20:53
    โอ๊ยยยย ฉันละขำพ่อดาราใหญ่ ไร้สติจริงๆเลยแจ็คสัน
    #382
    0