ตอนที่ 10 : [Little Sweet] ปริมาณความหวานที่ 09 บริกซ์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5115
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 75 ครั้ง
    6 พ.ค. 59


Little Sweet

#คุณอาแจ็คสัน

CH 9

。◕‿◕。 。◕‿◕。。◕‿◕。 。◕‿◕。。◕‿◕。 。◕‿◕。。◕‿◕。 。◕‿◕。。◕‿◕。 。◕‿◕。

 

                               




แล้วถ้าอาบอกว่าหึงล่ะ...ใช้เป็นเหตุผลได้รึเปล่า?



 

“ฟู่ววววว”



หวังแจ็คสันพรูลมหายใจออกขณะยืนอยู่หน้ากระจกในห้องอาบน้ำของคอนโดของตัวเอง เป็นเวลาเกือบสามวันเต็มๆแล้วที่แจ็คสันหายหน้าหายตาไปจากสองพ่อลูกหลังจากที่ลืมตัวเผลอจูบหลานชายตัวน้อยอย่างยองแจไป



ยองแจ...คืออา...



ภาพของคนหน้าหวานนัยน์ตากลมสั่นระริกดูตกใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นยังคงติดวนเวียนอยู่ในหัวของเขา เด็กน้อยไม่ได้โวยวายไม่ได้ร้องไห้เขาทำเพียงแค่กระพริบตาปริบๆสองสามทีก่อนจะลุกขึ้นแล้ววิ่งเข้าไปขังตัวอยู่ในห้องนอน



บางทีสายตาและการตอบสนองของคนตัวเล็กอาจจะเป็นคำตอบที่ชัดเจนสำหรับแจ็คสันแล้วก็ได้ ว่ายองแจไม่ได้คิดแบบเดียวกันกับเขา และตัวเขาเองก็ควรจะหยุดความรู้สึกแบบนี้กับหลานชายของตัวเองเหมือนกัน



...เพียงแต่มันไม่ง่ายเลย




 

มือใหญ่เดินไปคว้ารีโมทมาเปิดโทรทัศน์ดูหลังจากที่ไม่ได้ติดตามข่าวสารบ้านเมืองมาร่วมสามวัน อีกทั้งยังไม่เปิดโทรศัพท์และไม่เข้าโซเชียลใดๆ เรียกได้ว่าเป็นสามวันแห่งการปิดตายเพื่อเรียนรู้ที่จะอยู่กับความรู้สึกของตัวเองให้มากที่สุดก็ว่าได้




“ส่งชุดอาหารเช้ากับไวน์ขึ้นมาให้ที่ห้องหน่อยสิ” ร่างหนากรอกเสียงลงไปในโทรศัพท์ตั้งโต๊ะประจำคอนโดก่อนจะเดินมาหย่อนตัวลงบนโซฟาเบาะหนังสีดำเรียบหรู



 

กิ๊งก่อง...



                เพียงแค่สะโพกแตะกับเบาะนุ่มเสียงแจ้งเตือนจากเครื่องอินเตอร์คอมหน้าประตูก็ดังขึ้นจนแจ็คสันแอบนึกแปลกใจว่าทำไมอาหารถึงมาเสิร์ฟเร็วกว่าที่คิด สองเท้ายาวก้าวไปเปิดประตูโดยไม่ได้สนใจเช็คภาพบุคคลหน้าห้องสักนิดเลยว่าเป็นใคร



                “คุณอาแจ็คสัน!



                ใบหน้ากลมของหลานชายตัวจ้อยกำลังมองมาที่เขาพร้อมกับฉีกยิ้มสดใส ใบหน้าน่ารักที่เขาแสนคิดถึงมาตลอดสามวันแต่ก็ไม่อาจสู้หน้าไปหาที่คอนโดของพี่แจบอมได้



                “ยองแจ...เรามาที่นี่ได้ยังไง?” แจ็คสันกระพริบตาปริบๆเพื่อย้ำว่าภาพที่เห็นไม่ใช่ว่าเขาคิดถึงหลานชายตัวเล็กจนมโนไปเอง ไหนจะกระเป๋าเป้ที่เจ้าตัวเล็กสะพายมาและข้าวของพะรุงพะรังเต็มไม้เต็มมือนั่นอีก



                “อาช่วย” มือหนารีบอาสาช่วยถือข้าวของที่คนตัวเล็กหอบมาเข้ามาไว้ด้านในโดยมีเจ้าตัวเล็กเดินตามต้อยๆเข้ามาในห้อง



                “คุณอาแจ็คสันตอนนี้เหมือนโจรป่าเลยฮะ ฮ่าๆๆ” เจ้าตัวน้อยหัวเราะคิกคักขณะมองหน้าเจ้าของห้องร่างหนาที่ไม่ได้โกนหนวดโกนเครามาสามวันเต็ม มือใหญ่รีบยกขึ้นลูบคางลูบหนวดที่เริ่มยาวขึ้นมาโดยที่ตัวเขาไม่ทันได้สังเกตเพราะมัวแต่ตกอยู่ในฟีลลิ่งเหมือนคนอกหักและคนที่หักอกเขาก็ดันเป็นคนที่มายืนหัวเราะอยู่ตรงหน้านี้เสียด้วย



                “อาไม่ได้ไปไหนก็เลยยังไม่ได้โกน ยองแจกลัวรึเปล่า?”



                คนตัวเล็กส่ายหน้าเป็นพัลวันพลางขยับเข้ามาใกล้คุณอายังหนุ่ม แจ็คสันถึงเพิ่งได้สังเกตเดี๋ยวนี้เองว่าวันนี้เสื้อผ้าที่ยองแจใส่เป็นเสื้อเชิ้ตแขนยาวพับศอกและกางเกงขายาวสีดำแบบที่ผู้ใหญ่เขาใส่กันไม่ใช่ชุดมาสคอตรูปสัตว์อย่างที่ชอบใส่ประจำ แต่พอแต่งตัวแบบนี้แล้ว...ก็ดูโตขึ้นมาอีกนิดนะ



                “ถ้างั้น...เดี๋ยวอาไปโกนหนวด...”


                “คุณอาแจ็คสันจะหนียองแจอีกแล้ว” เด็กหนุ่มพูดขึ้นมาราวกับอ่านใจของหวังแจ็คสันออก สองเท้าที่กำลังจะเดินกลับไปทางห้องน้ำเพื่อโกนหนวดหยุดชะงักลงเมื่อแขนเรียวเล็กสอดเข้ามาโอบกอดและซบใบหน้าลงกับแผ่นอกของเขา



                “ความรู้สึกของคุณอาแจ็คสันน่ะ”


                “...”


                “ยองแจไม่ได้รังเกียจสักหน่อย”



                ชีพจรที่เต้นอย่างเป็นปกติมาตลอดสามวันเริ่มกลับมาเต้นเร็วและแรงอีกครั้งเพียงเพราะคำพูดไม่กี่ประโยคของเด็กหนุ่มตัวเล็กที่ยืนกอดเขาอยู่ตรงนี้ แขนแกร่งยกขึ้นกอดตอบเด็กน้อยที่เขาไม่อาจตัดใจได้และก็คงไม่คิดจะทำอีกเป็นครั้งที่สอง

 



กิ๊งก่อง...



                เสียงสัญญาณจากเครื่องอินเตอร์คอมดังขัดจังหวะสองคนที่ยืนกอดกัน เด็กชายตัวน้อยรีบผละออกจากคุณอาคนโปรดแล้วเดินไปนั่งบนโซฟาแถมกดเปลี่ยนช่องเป็นรายการเพลงของไอ้เด็กหน้าจืดคิมยูคยอมอีก


แต่เอาเถอะ...วันนี้แจ็คสันอารมณ์ดี จะยอมให้วันนึงก็แล้วกัน

 



แกร๊ก...



                “ชุดอาหารเช้ากับไวน์ที่คุณแจ็คสันสั่งครับ เอ่อ...เมื่อกี้รปภ.ข้างล่างบอกว่ามีเด็กผู้ชายหน้าหวานๆไม่คุ้นตาเดินขึ้นมาบนชั้นนี้ ไม่ทราบว่าคุณแจ็คสันเห็นบ้างรึเปล่าครับ ผมกลัวว่าจะเป็นมิจฉาชีพแอบลักลอบเข้ามาน่ะครับ”



                “เด็กตัวเล็กๆแค่คนเดียวจะเป็นมิจฉาชีพได้ยังไง ไปได้แล้ว”



                “อ่า...ครับ”



                แจ็คสันปิดประตูพลางเดินเอาถาดอาหารมาวางบนโต๊ะหน้าทีวี ยองแจที่มีปฏิกิริยาตอบรับกับอาหารดีกว่าสิ่งอื่นแววตาระยับเป็นประกาย คนตัวเล็กเงยหน้ามองคุณอายังหนุ่มเป็นเชิงถามว่าเขาสามารถทานอาหารตรงหน้านี่ได้ไหม แจ็คสันอมยิ้มน้อยๆให้กับความน่ารักของคนแก้มกลมพลางพยักหน้าเป็นเชิงอนุญาต เจ้าตัวแสบจึงเริ่มลงมือทานอาหารเช้าสุดหรูของเขาอย่างไม่เกรงใจ



                “ถ้างั้นเล่ามาซิว่าเรามาที่นี่ได้ยังไง?” แจ็คสันนั่งลงข้างคนตัวเล็กที่เคี้ยวแก้มตุ่ย ยองแจกลืนเอื๊อกลงไปในลำคอก่อนจะเริ่มเล่าความเป็นมาให้แจ็คสันฟัง



                “เมื่อวันก่อนคุณพ่อพายองแจไปซื้อเสื้อผ้าใหม่ฮะ แต่ว่า...” คนตัวเล็กเงียบไปครู่หนึ่ง คิ้วเรียวเล็กขมวดมุ่นเข้าหากันจนแจ็คสันต้องเดินไปหยิบโทรศัพท์มือถือที่ปิดเอาไว้ตั้งแต่สามวันที่แล้วมาเปิดดู ทั้งไลน์ เมสเซจ การแจ้งเตือนจากโซเชียลเน็ตเวิร์คต่างๆพากันเด้งขึ้นมาบนหน้าจอแต่เขาไม่ได้ใส่ใจ นิ้วยาวกดเข้าแอพพลิเคชั่นซาฟารีและเซิร์ชหาข่าวบันเทิงล่าสุดของอิมแจบอม



พระเอกดาวรุ่งพุ่งแรงสะบั้นรักหม้ายสาว ควงหนุ่มน้อยหน้ามนเปย์หนักกลางห้างดัง



                แจ็คสันพอจะจับต้นชนปลายเรื่องราวทั้งหมดได้คร่าวๆ นิ้วยาวเลื่อนไปเปิดไลน์และกดอ่านข้อความจากพระเอกรุ่นพี่ที่ส่งรายละเอียดนอกเหนือจากในข่าวมาให้เขา



 

Def Soul: แกปิดโทรศัพท์ทำไมวะ แต่ช่างเหอะ

ตอนนี้ฉันอาจจะต้องฝากยองแจไว้กับแกสักระยะนึง

นักข่าวกำลังตามสืบเรื่องยองแจ  07:23

 


Def Soul: และที่สำคัญกว่านั้นคือตอนนี้จินยองอยู่ที่เกาหลี

และจินยองจะต้องพายองแจกลับอเมริกาแน่ถ้ารู้ว่า

ลูกอยู่กับฉัน 07:23

 


Def Soul: แต่ถ้ารบกวนแกเกินไป ก็ติดต่อให้จินยอง

มารับยองแจกลับอเมริกาได้เลย 07:24

 




                “ให้มันได้อย่างนี้สิ” แจ็คสันพรูลมหายใจออกพลางหย่อนตัวลงนั่งข้างคนตัวเล็ก เด็กหนุ่มเงยหน้าขึ้นมามองคุณอาคนโปรดโดยมีคราบซอสมะเขือเทศติดอยู่บนริมฝีปากอิ่ม นิ้วโป้งถูกส่งไปไล้เช็ดคราบซอสออกให้เด็กน้อยอย่างเบามือก่อนจะใช้ปลายลิ้นเล็มเลียคราบซอสบนนิ้วตัวเองอย่างไม่นึกรังเกียจ



                “จะดูแลให้อย่างดีเลยล่ะ”

 

    

  







                 “อื้อ ยองแจ...”


                “อยู่นิ่งๆก่อนสิฮะ”


                เด็กหนุ่มปรามเสียงดุขณะกดบีบครีมโกนหนวดออกมาจากขวด มือนุ่มปาดครีมลงบนใต้คางของคุณอายังหนุ่มก่อนจะเริ่มหมุนวนครีมนุ่มจากลำคอไล่ขึ้นมาถึงบริเวณเหนือริมฝีปาก


                “เรามือเบาดีจัง” แจ็คสันเอ่ยชมเมื่อคนตัวเล็กลงมือใช้มีดโกนโกนหนวดของเขาจากบริเวณแก้มทั้งสองข้างไล่ลงมาจนถึงคางโดยไม่ลืมล้างใบมีดโกนเป็นระยะๆ


                “อย่าทักสิฮะ ยองแจยังไม่เคยโกนหนวดให้ใครเลย” คำเอ่ยห้ามที่มาพร้อมกับคิ้วเล็กขมวดมุ่นของคนตัวเล็กกลับยิ่งทำให้คนถูกปรนนิบัติพัดวียิ้มได้กว้างกว่าเดิม


                “เงยหน้าฮะ”


                แจ็คสันปฏิบัติตามคำสั่งของคนตัวเล็กอย่างว่านอนสอนง่าย มือเล็กค่อยๆบรรจงโกนหนวดจากลำคอขึ้นสู่ปลายคางให้คุณอาของเขาอย่างระมัดระวัง


                “เม้มปาก”


                เด็กหนุ่มพูดพลางทำให้ดูเป็นตัวอย่าง แจ็คสันเม้มปากตามที่ยองแจสั่งแล้วคนตัวเล็กจึงโกนหนวดบริเวณเหนือริมฝีปากออกให้จนหมด มือเล็กเรียวหยิบผ้าชุบน้ำอุ่นขึ้นมาบิดหมาดๆแล้วเช็ดครีมโกนหนวดออกให้แจ็คสันจนสะอาดสะอ้าน


                “เก่งจัง” แจ็คสันมองเด็กหนุ่มตัวเล็กตรงหน้าที่ยืนทำความสะอาดใบมีดโกนด้วยสายตาชื่นชม คนตัวเล็กหันกลับมายิ้มเขินๆแล้วหยิบอาฟเตอร์เชฟขวดใสขึ้นมาเปิดฝา แจ็คสันยื่นหน้าให้ยองแจอย่างคนรู้งาน คนตัวเล็กค่อยๆตบมอยเจอร์ไรเซอร์ลงบนผิวเรียบเนียนหลังโกนหนวดให้ก่อนจะเป็นอันเสร็จสิ้น


                “เรียบร้อย”


                เด็กหนุ่มตัวเล็กจับปลายคางคุณอายังหนุ่มของเขาพลิกซ้ายพลิกขวาเพื่อเช็คความเรียบร้อยอีกครั้งก่อนจะยิ้มออกมาอย่างภูมิใจ



                “ยองแจไปรับจ็อบเป็นพนักงานโกนหนวดได้เลยนะเนี่ย” แจ็คสันอมยิ้มขำก่อนจะโอบเอวคนตัวเล็กเอาไว้หลวมๆ


                “ถ้างั้นอาจ้างให้ยองแจโกนหนวดให้อาคนเดียวจะคิดเท่าไร?”


                “อืมมม คุณอาแจ็คสันคงต้องถามคุณพ่อเองนะฮะ” แจ็คสันหัวเราะเบาๆให้กับความฉลาดตอบของยองแจก่อนจะยกมือขึ้นยีผมคนตัวเล็กด้วยความเอ็นดู


                “ถ้างั้นวันนี้จ่ายค่าจ้างเป็นไอศกรีมก่อนดีไหม?”



                ยองแจรีบพยักหน้ารับก่อนจะโผเข้ากอดคอคุณอาของเขา แจ็คสันลูบกลุ่มผมนุ่มคนตรงหน้าเบาๆแล้วจึงอมยิ้มกับตัวเองอย่างอารมณ์ดี  

               







 

               

                รถหรูสีดำขลับขับออกมาจากคอนโดมิเนียมในตอนกลางดึกที่แจ็คสันค่อนข้างมั่นใจว่าปลอดคนและนักข่าว รถยนต์ขับเคลื่อนไปเรื่อยๆจนกระทั่งมาหยุดอยู่ที่หน้าร้านสะดวกซื้อ GS25 ซึ่งอยู่ห่างจากคอนโดมาประมาณสองกิโล



                แจ็คสันลงจากรถและเดินหายเข้าไปในร้านสะดวกซื้อเพียงครู่เดียวก่อนที่เขาจะกลับออกมาพร้อมกับไอศกรีมสองถ้วยในมือ



                “สตรอเบอร์รี่หรือช็อกโกแลต?”


                “สตรอเบอร์รี่ฮะ”


                ยองแจรับไอศกรีมจากแจ็คสันมาเปิดฝาและเดินไปนั่งทานที่โต๊ะโดยมีแจ็คสันนั่งทานไอศกรีมช็อกโกแลตอยู่ตรงข้ามกัน



                “โอะ อร่อยอะ” เด็กหนุ่มตัวเล็กตักไอศกรีมเข้าปากคำแรกก็ยิ้มกว้างออกมา แจ็คสันจึงตักไอศกรีมของตัวเองเข้าปากบ้าง


“ของคุณอาแจ็คสันอร่อยรึเปล่า?” เจ้าตัวเล็กชะโงกศีรษะเข้ามามองถ้วยไอศกรีมของแจ็คสัน จนคุณอาหนุ่มรูปหล่อหัวเราะเบาๆในลำคอด้วยความเอ็นดูแล้วจึงตักไอศกรีมช็อกโกแลตของตัวเองขึ้นมาป้อนหลานชาย ยองแจจึงตักไอศกรีมสตรอเบอร์รี่ของตัวเองไปป้อนคุณอาบ้าง ในตอนแรกแจ็คสันจะไม่ยอมทานแต่พอเจอสายตาเว้าวอนของเด็กแสบสุดท้ายแล้วเขาก็เป็นฝ่ายพ่ายแพ้อยู่ดี 








นัยน์ตาคู่สวยละสายตาจากหน้าจอคอมพิวเตอร์หลังจากนั่งจ้องมันมานานกว่าหกชั่วโมง ปาร์คจินยอง ดีไซน์เนอร์หนุ่มสัญชาติเกาหลีอนาคตไกลที่ใช้ชีวิตการทำงานอยู่ต่างประเทศมาตั้งแต่อายุยังน้อย ชื่อเสียงของเขาทางด้านแฟชั่นเป็นที่เลื่องลือและได้รับการยอมรับจากดีไซน์เนอร์แนวหน้าของประเทศฝรั่งเศส



ประวัติการแต่งงานและคู่สมรสไม่ได้มีกล่าวไว้ในโปรไฟล์หากแต่ในนั้นกลับระบุชัดเจนว่าเขามีลูกชายแท้ๆหนึ่งคน ด้วยความที่เป็นคนจริงจังกับงานและจริงจังกับทุกเรื่องทำให้ไม่มีใครกล้าซักไซ้ไล่เรียงถึงประวัติความเป็นมาของลูกชายวัยสิบห้าปีของเขา


จินยองเอนศีรษะเข้ากับพนักพิงพลางหลับตาลงเพื่อผ่อนคลายความเหนื่อยล้า

 


หมอ...ว่าไงนะครับ?


ก้อนเลือดที่ตรวจพบเมื่อสองอาทิตย์ก่อน...มีสัญญาณของการมีชีวิต


...


เป็นเรื่องที่ผมไม่อยากจะเชื่อเหมือนกันว่ามันจะเป็นไปได้ แต่คุณปาร์ค...คุณกำลังตั้งครรภ์

 

จินยองเปิดโทรศัพท์เลื่อนดูรูปภาพลูกชายตัวน้อยที่มีอยู่เต็มแกลลอรี่ตั้งแต่เป็นทารกจนกระทั่งเติบโต รอยยิ้มบางปรากฏขึ้นบนเรียวปากสวยและยิ้มกว้างได้มากขึ้นทุกทีที่ปลายนิ้วสไลด์ลงบนหน้าจอ


 


เด็กสัญญาณชีพจรเต้นอ่อนมาก คงต้องพึ่งแต่ปาฏิหาริย์เท่านั้น


หมายความว่ายังไง หมอเป็นแพทย์นะไม่ใช่หมอดู ถ้าต้องพึ่งปาฏิหาริย์แล้วโลกนี้จะมีแพทย์ไปทำไม!?


จินยอง จินยองใจเย็นๆก่อน


มาร์ค! ฉันไม่ได้เก็บเขาไว้เพื่อให้เขามาไปจากฉันในตอนนี้นะ หมอบอกสิว่าลูกผมจะรอด หมอพูดสิ!’

 

 




 


คุณพ่อของยองแจอยู่ที่ไหนเหรอฮะ?


...


แม่ฮะ


หยุดเซ้าซี้ได้ไหมยองแจ กว่าจะเลี้ยงเราจนโตก็เหนื่อยมากพออยู่แล้ว ยังจะอยากเจอคนพรรค์นั้นอีกทำไม  



 

จินยองพรูลมหายใจออกก่อนจะวางโทรศัพท์ลงบนโต๊ะทำงานเมื่อนึกถึงลูกชาย ความสัมพันธ์ของเขากับยองแจไม่ค่อยดีเท่าไรเพราะความจริงจังกับทุกเรื่องของเขาจนดูจู้จี้จุกจิกเกินไป และก็เรื่องที่เขาทำงานหามรุ่งหามค่ำจนไม่ค่อยได้กลับบ้านไปเจอหน้าลูก แต่ทุกอย่างที่เขาทำเขารู้ตัวอยู่เสมอว่าเพื่อยองแจ เพราะว่าในชีวิตที่เหลืออยู่นี้ของเขาก็มีแค่ยองแจเพียงคนเดียว

 



“ยองแจ...ตอนนี้ลูกจะทำอะไรอยู่นะ”    



















TBC: ไม่อยากจะเชื่อล่ะสิว่าฟิคอัพ พราวก็ไม่อยากจะเชื่อเหมือนกันค่ะ TT
จินยองน่าสงสารแต่เรื่องของครอบครัวจะค่อยๆเคลียร์ไปทีละนิด
เพราะจินยองเขาก็ลำบากมาเยอะอ่ะเนอะ ในการเลี้ยงลูกคนเดียว
แต่ไม่ดราม่าแน่นอนค่ะ แค่จินยองจะหวงลูกมาก ตะจั๋นระวังไว้เน้อออ 
  #คุณอาแจ็คสัน  ขอบคุณที่ยังรออยู่นะคะ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 75 ครั้ง

1,058 ความคิดเห็น

  1. #1010 writesundra (@suphansakm_rasa) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2560 / 20:50
    ดูแลนะคะคุณอาไม่ใช่คิดไม่ดีกับน้อง ฮ่าๆๆๆๆ || จินยองอดทนนะ
    #1010
    0
  2. #1003 litterrabbitza (@rabbitza) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2560 / 00:40
    สงสารจินยองจริงๆ ฮือออ
    คุณอาา ไม่สนใจอะไรแล้วใช่ไหมคะ 555
    #1003
    0
  3. #790 ana julia (@anajulianovela) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 มกราคม 2560 / 16:30
    คุณอาใส่ยาเร่งโตให้หลานกินทุกมื้อเลย นี่เอ็นดูน้องแจมากแต่ก็สงสารคุณอาจั๋น
    เรื่องนี้เป้นพระเอกแบบพระเอีกพระเอก โถ...เห็นใจ
    #790
    0
  4. #682 Green-Plant (@Green-Plant) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 กันยายน 2559 / 14:10
    คุณพ่อบี คุณแม่จินยอง กลับมาหวงลูกกันด่วนเลย

    น้องเปิดใจให้คุณอาแล้วนะ ช้าเสร็จแน่
    #682
    0
  5. #619 ayumikimlee (@ayumikimlee) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2559 / 22:12
    กลัวโดนส่งกลับอ่ะฮือ
    #619
    0
  6. #581 chompoo_GOT7 (@chompoo_GOT7) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2559 / 14:25
    พอรับรู้เรื่องจินยองแล้วเกือบร้องไห้แล้ว (บ่อน้ำตาตื้นแต่ดันชอบอ่านดราม่า 555+)
    #581
    0
  7. #567 Eunji Grace'x (@mounggu520) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2559 / 16:40
    พอเห็นคุณแม่เป็นแบบนี้แล้วมันกร๊าวใจ และได้แต่คิดว่าให้คุณอาสู้ๆ เพราะแลดูจะไม่ได้ยองแจไปครอบครองง่ายๆ
    #567
    0
  8. #553 mykpp (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2559 / 19:17
    ฮืออออออ กลับมาต่อให้อ่านเถอะน้าาาาา TT
    #553
    0
  9. #539 real_pws (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2559 / 16:45
    ไรท์รีบมาอัพเร็ววววว
    #539
    0
  10. #538 real_pws (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2559 / 16:45
    ไรท์รีบมาอัพเร็ววววว
    #538
    0
  11. #536 bewwwwwp (@maniaz) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2559 / 08:48
    ฮออลลลลล น้องพราวกลับมาอัพอีกๆๆๆๆ มันดีต่อใจมากกกกก ตอนยองแจบอกไม่ได้รังเกียจความรู้สึกแจ็คนี่แบบ ไม่ใช่หัวใจแจ็คกลับมาเต้นอะ หัวใจคนแบบแบบพี่ก็เต้นแรงมากกก มีความหวานมีความฟิน แต่สงสารปมกับนยองอะ จะมีทางออกไหนที่ลงตัวบ้างง. หน่วงงงงง
    #536
    0
  12. #535 0874620725arisa (@0874620725arisa) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2559 / 09:07
    OMG ไรท์มาอัพแล้ววว มาอีกน่ะๆ อยากอ่านอีกอ่าา
    #535
    0
  13. #533 Kwntxq❤ (@bkforever) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2559 / 23:43
    โปรดมาอัพต่อภายในอาทิตย์หน้าเถอะนะพี่พราว...ติดงอมแงมแล้ว ฮืออออ;--; อยากรู้เรื่องปมนยองที่สุด
    #533
    0
  14. #531 ____wpd (@-ben00-) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2559 / 00:38
    มาอัพต่อนะคะะ รออยู่~ รีบมานะะะะ
    #531
    0
  15. #530 Pim-Saen (@sanicharay) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2559 / 21:37
    ฮืออออ นึกว่าจะไม่อัพซะแล้วว สู้ๆนะไรท์ ?
    #530
    0
  16. #529 thisisyhang (@thisisyhang) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2559 / 17:03
    ชอบมาก งือออ มีอะไีรที่มากกว่าจูบม้ายย
    #529
    0
  17. #528 morethanmiewz (@Neutrino_Miewz) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2559 / 01:46
    ไรท์กลับมาเราก็ดีใจจจ สู้ค่ะ รออ่านนะคะ
    #528
    0
  18. #525 yukilooky0807 (@yukilooky0807) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2559 / 00:11
    ขุ่นพระขุ่นจ้าวฟิคอัพ ฮืออออ กลับมาแล้วว คิดถึง :^:
    #525
    0
  19. #524 Sendou Nunny (@nunny149) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2559 / 20:14
    ไรต์รู้ไหมเรารอฟิคเรื่องนี้อัพทุกวันเลยนะ ในที่สุดก็มาซะที คิดถึง หายไปนานมากจริงๆ TT
    #524
    0
  20. #523 แจแจ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2559 / 15:06
    คุณอาแจ็คสันละมุนละใมม้ากกกกฮรื้ออออยากฟัดหลานยองแจนี่เข้าจัยคุณอานะเปนเราก็ไม่ทนยองแจน่าฟัดมากแต่คุณแม่หวงนี้คืออะไรเหมือนงานจะเข้าคุณอา
    #523
    0
  21. #522 1901_ (@tarytak) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2559 / 10:11
    เหมาะสมกับการรอคอย 55555 มาต่อไวๆนะคะ
    #522
    0
  22. #521 magnate (@prince-autumn) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2559 / 09:36
    น้ำตาจะไหลลล ฮือออออออ ฟิคเรื่องนี้อัพพพพ
    #521
    0
  23. #520 XLOOKNAMX (@manike) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2559 / 09:22
    กลับมาแล้วววววเย่
    #520
    0
  24. #519 nana_sky_nam (@nana-nj) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2559 / 09:07
    ชอบเรื่องนี้มากค่ะ ดีใจมากที่มาอัพ จะรอน้า คุณอาแจ็คสัน
    #519
    0
  25. #518 Piszi (@piszi) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2559 / 08:30
    นานมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก...................... อย่าหายเลย ชอบ
    #518
    0