Artificial Family ครอบครัวจำแลงของสาวน้อยโฮริ

ตอนที่ 82 : Artificial Family บทที่ 9 ตัวตายตัวแทน(1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 22
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    11 มิ.ย. 62

Artificial Family บทที่ 9 ตัวตายตัวแทน(1)


พายุโหมกระหน่ำยังคงพัดไปอย่างไม่หยุดหย่อน เหล่าปลาที่บ้าคลั่งยังคงพุ่งเข้าโจมตีก้อนเมฆอย่างต่อเนื่อง


ก้อนเมฆได้ถูกปากอันกว้างใหญ่ของพวกมันกลื่นกินไป ตึกและสิ่งปลูกสร้างทั้งหมดต่างถูกทำลาย


นกเป็นจำนวนไปน้อยได้พยายามต่อต้านแต่ก็ไม่อาจทำได้สำเร็จ


แม้ว่าพวกเขาจะแข็งแกร่งกว่ามากหากเป็นการต่อสู้แบบหนึ่งต่อหนึ่งแต่ในระดับสงครามเหล่านกต่างก็มีสิ่งหนึ่งที่ขาดไปนั้นก็คือ... ผู้นำนั้นเอง


พวกนกอาศัยกันแบบต่างคนต่างอยู่ถึงแม้จะมีการใช้ระบบผู้อาวุโสอยู่บ้างแต่พวกเขาไม่มีคนที่ปกครองอย่างแท้จริงเลยแม้แต่คนเดียว


สงครามที่ไร้ซึ่งผู้นำคือสงครามที่ไม่มีทางชนะ


ฝั่งของนกที่ไม่มีใคร ในขณะที่ฝั่งของปลามีโพตูเซคอยควบคุมกระบวนทัพอยู่


ผลมันก็ออกมาชัดเจนอยู่แล้วว่าใครจะเป็นฝ่ายพ่ายแพ้


“จบสิ้นแล้วสิ” นกตัวหนึ่งที่บินบนฟ้าได้พูดออกมา


กลุ่มของเขาเองได้เข้าต่อสู้กับฝูงปลาที่จนสามารถจัดการสังหารปลาได้เป็นจำนวนมากแต่ก็ต้องแลกมาด้วยการเสียสละของเพื่อนของเขา


ไม่ว่าจะจัดการพวกปลาไปมากแค่ไหนแต่จำนวนของมันก็ไม่ได้ลดลงไปเลยแม้แต่น้อย


นอกจากกลุ่มของเขาแล้ว ยังมีเหล่านกอีกมากที่ค่อยๆ ล้มตายไปจากการจู่โจมของปลาแบบที่ไม่มีใครคาดคิด


ความสงบสุขที่มีมาอย่างยาวนานกลับกลายเป็นสิ่งที่มำให้จิตใจของพวกเขาเปราะบางลงไปมากเมื่อต้องสูญเสียเพื่อนร่วมเผ่าพันธุ์ไป


ต่างกับพวกปลาในตอนนี้ที่ถูกปลุกถึงอารมณ์ที่ต้องทนกับการที่พวกพ้องต่างถูกนำไปเป็นอาหารและต้องเจอการจากลาในทุกๆ วัน


แต่ถึงจะเป็นอย่างนั้นก็ยังคงมีนกบางตัวที่ยังคงต่อสู้อย่างสุดใจอยู่


ด้วยกรงเล็บที่แหลมคมทั้งบนมือและเท้าได้จิกลงไปบนเนื้อของศัตรูที่เข้ามา


ด้วยตัวของปลาที่มีขนาดใหญ่และลอยอยู่บนฟ้าทำให้ไม่อาจป้องกันถึงการโจมตีจากด้านข้างได้


ถึงในใจของเขาจะรู้ว่าไม่มีทางชนะ แต่ก็อยากที่จะจัดการกับพวกปลาให้มากที่สุด


ถึงแม้จะเล็กน้อย แต่เขาก็หวังว่าปาฏิหาริย์เล็กๆ จะเกิดขึ้น


ว่าจะมีใครสักคนที่สามารถนำพาพวกเขาผ่านสงครามที่ไม่มีแม้แต่เหตุผลครั้งนี้ไป


ว่าจะมีใครสักคนที่สามารถนำพาดวงวิญญาณของผู้คนที่ร่วงหลนไปในสงความที่เกิดขึ้น


ว่าจะมีใครสักคนที่สามารถนำพาพวกเรากลับไปสู่ความสงบสุขดังเดิม


และถ้าเป็นไปได้ เขาเองก็อยากให้พวกเราเหล่านกสามารถอาศัยอยู่ร่วมกันได้อย่างมาความสุข ไม่ใช่ในแบบเหยื่อกับนักล่า แต่เป็นฉันมิตสหายเพื่อนร่วมเผ่าพันธ์ุ


พวกเราต้องกินเพื่ออยู่และตอนนี้ก็เหมือนว่าผลของมันจะตามมาทันแล้วสินะ


ตัวเขาที่เหนื่อยล้าได้มองไปยังปลาตัวหนึ่งถึงที่พุ่งเข้ามาหาเขาก่อนที่จะอ้าปากอันกว้างใหญ่ของมันอีกครั้ง


เขี้ยวของมันได้ปรากฎขึ้นมาในสายตาของเจ้านกอย่างชัดเจน



ภาพของปลาที่อ้าปากอย่างเต็มที่ (บลุป สัตว์ประหลาดใต้ทะเล)


ยังคงเต็มไปด้วยคราบเลือดที่ติดอยู่บนฟันแสดงให้เห็นถึงว่ามันได้เคยพรากชีวิตของของพวกพ้องของเขาไปแล้ว


และตัวเขาเองก็คนเป็นคนต่อไป…


“มาได้แค่นี้สินะ” เจ้านกในพูดกับตัวเอง


มันคงถึงเวลาแล้วที่เขาจะต้องจากไปเหมือนกัน


ด้วยร่างกายที่อ่อนล้า เจ้านกได้หลับตาลงโดยหวังว่าความตายจะเป็นเพียงแค่การหลับใหลที่ไม่มีวันได้ตื่นขึ้นมาอีก


แต่เวลาก็ได้ผ่านไปความตายที่เขาเฝ้ารอก็มาไม่ถึงสักที


เจ้านกได้ลืมตาขึ้นก็พบว่าปลาที่อยู่ตรงหน้ากำลังถูกบางสิ่งบางอย่างที่มีสีดำตัดเป็นชิ้นๆ


มันรวดเร็วมากแต่เขาเองก็สามารถบอกได้ว่ามันมีรูปร่างเป็นสีเหลี่ยมที่บางและคมมาก


ไม่นานเจ้าปลาก็ถูกตัดเป็นชิ้นๆ ก่อนที่ก้อนเนื้อจะตกลงไปสู่ทะเลที่อยู่ในทิศเบื้องล่าง


“อย่าเหม่อลอยแบบนั้นสิ ถ้าอยากมีชีวืตอยู่ก็จงฟังในสิ่งที่เราจะพูดต่อจากนี้”


เสียงของเธอได้แสดงถึงความอวดดีเหมือนกับว่าทุกคนต้องทำตามคำพูดของเธอ


เธอได้โยนแอปเปิลมาให้เจ้านกหนึ่งผลก่อนที่จะพูดต่อ


“กินนี่ซะ มันจะช่วยฟื้นฟูพลังของนายขึ้นมาได้แน่นอน”


เจ้านกเองก็ได้รีบกินผลไม้ที่ได้มาก่อนที่จะถามกลับไปว่า


“เธอเป็นใครกัน?”


“เรางั้นหรอ? เราก็คือคนที่จะนำพาพวกนายไปสู่ชัยชนะยังไงล่ะ”


ราวกับเป็นเทพีแห่งสงคราม คำพูดที่ดูเหมือนจะเป็นไปไม่ได้กลับเต็มเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจของเธอจนทำให้เขาเองก็เริ่มคิดขึ้นมาว่า


บางทีปาฏิหาริย์อาจจะเกิดขึ้นแล้วจริงๆ ก็ได้


******************************

- ผู้คุยกับนักเขียน -


อยากจะอ่านแต่ไม่อยากแต่ง อยู่ๆ ก็คิดเรื่องบทถัดไปได้อีก


บทที่ 10 11 12++ เรื่องหลังจบภาค1 มีอะไรที่อยากเขียนเต็มไปหมดเลย


อยากไปถึงเร็วๆ จังแต่ก็เขียนไม่ไหวเหมือนกัน 555


ขอขอบคุณท่านผู้อ่านที่ติดตามนะ

คอมเม้น กดติดตาม กดให้กำลังใจเพื่อใส่ไฟให้กับเรา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

157 ความคิดเห็น

  1. #116 goodjobguy1234 (@goodjobguy1234) (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2562 / 02:12
    ไรต์ไม่ลองลงนิยายใน nekopost หรือเว็บอื่นมั่งอ่ะๆ
    ไม่ต้องลงครบทุกตอนก็ได้ แล้วใส่ลิ้งแหล่งอัพหลักก็พอ
    จะได้หาฐานคนอ่านเพิ่มในตัว

    ปล. เรื่องนี้มันมีกี่ภาคอ่าาา

    ปล.2 เห็นด้วยกับความเห็นข้างบน ค่อยๆเขียน อย่าเครียดเยอะ คิดจะพักคิดถึงคิตแคท

    ผ่ามมมมม!!
    (เล่นอิหยังนิ)
    #116
    1
    • #116-1 Evirdkung (@passapondrive) (จากตอนที่ 82)
      13 มิถุนายน 2562 / 05:55
      ยังเล่นอีกนะ555 nekopost ลงไม่ได้แล้วนะเขาเอาแค่นิยายแปลไม่รับแต่งเองแล้ว เคยคิดจะลงเว็ปอื่นเหมืนกันต้องรอไปก่อน
      จะมีกี่ภาคหรอ? ที่เขียนเป็นบนๆ มานี่ก็ยังอยู่ในภาคเดียวกันอยู่เลยนะตอบไม่ได้เหมือนกันแต่กว่าจะจบภาคนี้คงอักไกล
      เครียดหรอ? ตอนนี้ยังไม่เครียดนะ แค่อยากเขียนให้เร็วกว่านี้เพราะนึกถึงบทหลังๆแล้วมันสนุกจะไรท์ทนไม่ไหวแค่นั้นเอง 555
      #116-1
  2. #115 oom003 (@oom003) (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2562 / 04:37
    "ก็คอยๆเขียนไปเดียวมันก็ไปถึงเองละ 555 ผมขอฟัดธงทิ้งเลยว่า เทพีเเห่งสงครามคือ โฮริ อย่างเเน่นอน (ทำลายของหลวงนี้ผิดเปล่า 555)" โอม
    #115
    1
    • #115-1 Evirdkung (@passapondrive) (จากตอนที่ 82)
      12 มิถุนายน 2562 / 07:12
      ทายไปก่อน แต่ไม่บอกหรอกว่าถูกไหม
      #115-1