Artificial Family ครอบครัวจำแลงของสาวน้อยโฮริ

ตอนที่ 76 : Artificial Family บทที่ 8 ปลา และ สึนามิ(6)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 27
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    30 พ.ค. 62

Artificial Family บทที่ 8 ปลา และ สึนามิ(6)


ยูน่าได้มองไปรอบๆ แต่ก็ไม่พบแม้แต่ร่องรอยของทั้งสองแม้แต่นิดเดียว


“ยูน่า?” เสียงเรียกของโฮริได้ดังมาจากด้านหลัง


โฮริและโดโรธีที่เดินนำไปก่อนได้หยุดรอยูน่าที่ไม่ยอมเดินตามพวกเธอไปสักที


แน่นอนว่าโฮริเห็นยูน่าอยู่คนเดียวคิดว่าแมมม่อนและฮอลโลว์ได้เดินแยกออกไปแล้ว


“มาแล้วๆ” ยูน่าได้พูดพร้อมกับเริ่มออกตัววิ่ง


จะเป็นยังไงก็ช่าง ถ้าต้องการให้เราดูแลโฮริล่ะก็เราทำให้แน่


โฮริ, ยูน่า และ โดโรธีได้เดินมาจนถึงสุดขอบของปลายก้อนเมฆ


“ตามมาให้ดีล่ะ” โดโรธีพูดก่อนที่ก้าวขาออกไปจากพื้นเมฆที่ยืนอยู่


ยูน่าได้ออกตัวบินตามโดโรธีที่โบยบินนำทางพวกเธออยู่


แต่หลังจากที่เธอเริ่มออกตัวบินมาได้สักพักเธอก็ได้รู้สึกว่ามีใครบางคนได้หายไป


ใช่แล้ว เธอลืมที่จะพาโฮริมาด้วย


ยูน่าได้บินกลับไปเพื่อหวังว่าจะไปรับโฮริที่ยังคงยื่นรออยู่


แต่ทันใดนั้นก็ได้มีร่างของหญิงสาวที่เธอรู้จักเดินผ่านสายตาของเธอไป


ยูน่าแทบไม่เชื่อที่สิ่งที่เธอเห็น


ว่าตอนนี้… โฮริกำลังก้าวเดินอยู่บนท้องฟ้า


******************************


[เดินชมจันทร์]


โฮริที่เห็นว่ายูน่าได้บินนำไปก่อนโดยที่ไม่พาเธอขึ้นไปขี่บนหลังก็เข้าใจได้ทันที


ว่าเธอถูกลืมนั้นเอง แน่นอนว่าโฮริก็รู้สึกน้อยใจเล็กน้อยแต่ก็ได้เริ่มเดินตามขึ้นไปบนท้องฟ้า


ธนบัตรสีดำทั้งสองร้อยที่เธอสามารถควบคุมมันได้พร้อมกันอย่างสมบูรณ์ได้ลอยออกมาร้อยเรียงกันจนเกิดเป็นทางเดินแบบขั้นบันไดที่มำให้เธอสามารถเหยียบมันขึ้นไปได้


หลังจากที่เหยียบขั้นไหนไป ธนบัตรดำจะเคลื่อนตัวจากด้านหลังเป็นด้านหน้าด้วยความเร็วเพื่อที่จะเป็นเส้นทางเดินต่อไปสำหรับเธอ


ร่างของเธอที่เดินตัดผ่านกับแสงจันทร์ เป็นภาพที่เหมาะสมกับชื่อท่าเดินชมจันทร์จริงๆ


ไม่นานเธอเองก็เดินทางมาถึงตำแหน่งที่ยูน่าลอยอยู่


“ใจร้ายจังเลยนะ ถึงได้ลืมเราได้แบบนี้” โฮริได้พูดออกมาโดยหวังว่าจะทำให้ยูน่ารู้สึกผิดกับสิ่งที่เธอทำเล็กน้อย


ยูน่าที่กำลังตกใจอยู่ก็ไม่รู้จะตอบอะไรกลับไปก็ได้พูดออกมา


“ป่าวสักหน่อย ข้าแค่กำลังคิดอะไรเพลินๆ แค่นั้นเอง โฮริใจร้ายไม่คุยด้วยแล้ว” ยูน่าได้พูดออกมาก่อนที่จะเบือนหน้าหนีไปอีกทาง


โฮริก็ได้ใช้นิวชี้ของเธอจิ้มลงไปที่แก้มที่ของยูน่าเพื่อให้เธอหันกลับมาสนใจ


ใบหน้าของเธอเริ่มแดงออกมาเพราะโฮริไปสัมผัสส่วนที่อยู่ใกล้กับริมฝีปากของเธอโดยที่ไม่ได้ตั้งตัว


“โฮริ คนบ้า!!!” ยูน่าได้พูดออกมาเสียงดังก่อนที่จะบินขึ้นนำหน้าไปอยู่กับโดโรธี


โฮริเองก็หัวเราะออกมาเบาๆ ดูเหมือนว่ายูน่าจะเริ่มกังวลกับเรื่องของแมมม่อนและฮอลโลว์


เธอเองก็เชื่อว่าพวกเขาทั้งสองจะไม่มีทางทำในสิ่งที่เป็นผลเสียต่อตัวเธอแน่นอนทำให้โฮริสามารถปล่อยไปและไม่เก็บเรื่องไม่เป็นเรื่องมาคิดได้ซึ่งแตกต่างจากยูน่า


ยูน่าเป็นคนที่ไม่ชอบในการที่ไม่รู้ในสิ่งที่คนอื่นรู้ทำให้จิตใจของเธอมีแต่ความฟุ้งซ่านการที่ยูน่าเองลืมโฮริไว้บนก้อนเมฆก็มีสาเหตุมาจากเรื่องนี้เหมือนกัน


ดูเหมือนว่าการหยอกล้อของเธอ จะทำให้ยูน่าลืมเรื่องพวกนั้นไปจนหมด


เมื่อโฮริบรรลุเป้าหมายของเธอแล้วก็ได้เริ่มวิ่งตามยูน่าที่บินนำไปก่อน


“ยูน่า รอเราก่อนตามไม่ทัน” โฮริได้พูดออกมา


“ไม่รู้ด้วยแล้ว” ยูน่าได้พูดออกมาพร้อมกับเร่งความเร็วเพิ่มขึ้นไปอีก


โดโรธีที่อยู่ด้านหน้าสุดได้มองเห็นทุกสิ่งที่โฮริและยูน่าทำกันอยู่ข้างหลังมาโดยตลอดก็ถึงกับต้องพูดออกจากใจของเธอ

“หวานกันจริงๆ นะพวกเธอ” โดโรธีได้พูดออกมาโดยคิดว่าพวกเขาทั้งสองช่างเป็นคู่ที่เหมาะสมกันจริงๆ


เวลาได้ผ่านไป ในที่สุดพวกเขาทั้งสามก็เดินทางมาถึงบ้านพักของโดโรธีซึ่งเป็นที่หมายของเขาเป็นที่เรียบร้อย


******************************

- ผู้คุยกับนักเขียน -


โฮริเราเดินบนฟ้าได้แล้วนะ


[เดินชมจันทร์] หรือ Moon Walk เป็นหนึ่งในหกกระบวนท่าในวันพีช


อีกสองสามตอนก็น่าจะปิดบทนี้ได้แล้วนะ


ตอนนี้เขียนเรื่องที่สองไปลองอ่านกันได้


ขอขอบคุณท่านผู้อ่านที่ติดตามนะ

คอมเม้น กดติดตาม กดให้กำลังใจเพื่อใส่ไฟให้กับเรา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

157 ความคิดเห็น

  1. #104 oom003 (@oom003) (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2562 / 20:28
    "โดโรธี ท่านนั้นคิดเหมื่อนเราเลย คู่นี้หวานกันจริงๆ" โอม
    #104
    1
    • #104-1 Evirdkung (@passapondrive) (จากตอนที่ 76)
      30 พฤษภาคม 2562 / 20:31
      หวานเกินไปจนไรท์จะเป็นเบาหวานแล้วเหมือนกัน555
      #104-1