ตอนที่ 75 : Artificial Family บทที่ 8 ปลา และ สึนามิ(5)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 25
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    27 พ.ค. 62

Artificial Family บทที่ 8 ปลา และ สึนามิ(5)


“ของเชิญทุกคนร่วมกันรับประทานอาหารได้” นกที่เป็นผู้นำในบทสวดได้พูดออกมา


ทุกคนต่างเริ่มใช้ช้อนในการตักข้าวต้มขึ้นมารับประทาน


โฮริเองทันทีที่เนื้อของข้าวสัมผัสกับลิ้นของเธอ รสชาติของมันก็ระเบิดออกมา


มันนุ่ม รสชาติของปลาไม่เหมือนกับสิ่งที่เธอเคยกินมาก่อนเลยในชีวิตนี้


เพียงแค่คำเดียวก็ทำให้เธอรู้สึกถึงพลังที่ล้นออกมาจากร่างกายของเธอ


นี่มัน…


ไม่ใช่แค่โฮริ แต่ยูน่ากับแมมม่อนเองก็รู้สึกถึงมันได้เหมือนกัน


“ปลาพวกนี้อยู่ระดับเดินดินน่ะ ยังไงคงจะมีไม่กี่ที่หรอกที่สามารถจับสัตว์ที่มีระดับมาทำเป็นอาหารได้ โฮริเองก็กินให้เต็มที่เลยนะมันจะต้องช่วยในการพัฒนาของเธอได้แน่นอน” ฮอลโลว์ได้พูดออกมาเพื่อขจัดข้อสงสัยของคนอื่นๆ


ถึงจะไม่มากแต่นี่ก็เป็นครั้งแรกตั้งแต่ออกเดินทางมาที่พวกเขาอยู่รับประทานอาหารร่วมกันในฐานะของพี่ชาย น้องสาว และ คนใช้


ครอบครัวของเธอยังมีที่ว่างอีกมาก และมันจะยังคงเติบโตมากขึ้นไปเรื่อยๆ


******************************

หลังจากที่กลุ่มของเธอทานขาวต้มเสร็จแล้ว ก็ถึงเวลาที่จะทำความสะอาดสถานที่


เหล่านกได้ช่วยกันใช้เวทย์วารีในการยกน้ำจากข้างใต้ขึ้นมาใช้ในการทำความสะอาด


จาน, ชาม, ช้อน, และ ส้อมทุกอย่างล้วนแล้วแต่ถูกทำมาจากไม้ที่ยังมีชีวิตอยู่ ทำให้ทันทีที่มันสัมผัสกับน้ำมันก็ได้มีการดูดน้ำเข้าไปเพื่อทำความสะอาดในส่วนที่ยังคงสกปรกอยู่


หม้อ, เครื่องครัว และ พื้นที่ในการทำอาหารต่างถูกเก็บกวาดไปจนสุดท้ายก็กลับสู่สภาพเหมือนกับช่วงก่อนที่จะรับประทานอาหาร


“ทุกคน มื้อเช้าจะมีในอีก 8 ชั่วโมงขอให้ทุกคนมาเตรียมตัวก่อนเวลาด้วยนะ” นกตัวหนึ่งได้พูดออกมาก่อนที่บินไปยังเมฆก้อนอื่น


“ข้าขอคนช่วยสักหน่อย ใครที่ว่างอยู่มาช่วยกันให้อาหารปลาในรอบดึกด้วยนะ” นกอีกตัวที่ดูเหมือนจะเป็นนกรุ่นอาวุโสได้พูดออกมาก่อนที่จะยกมือเรียกให้นกที่ว่างมารวมตัวกัน


ไม่นานพวกของนกก็แยกย้ายกันไปทำหน้าที่ของตนจนหมดเหลือเพียงแค่กลุ่มของโฮริและโดโรธีเท่านั้นที่ยังคงยืนอยู่ที่เดิม


“โฮริ เสื้อที่ข้าตัดให้ตอนนี้ยังมีบางส่วนที่ข้าไม่แน่ใจเท่าไหร แล้วก็เหลือของที่จะใช้ในการทำไม่พอด้วยเลยอยากให้เธอมากับข้าหน่อย” โดโรธีได้พูดออกมา


แน่นอนว่านั้นเป็นสิ่งที่โฮริรู้อยู่แล้วตั้งแต่เธออยู่ที่อีเดน


“ได้สิ แล้วเราจะออกเดินทางกันตอนนี้เลยไหม?” โฮริได้ถามออกมา


“ใช่ แล้วมีใครจะไปกับข้าบ้าง แค่โฮริไปคนเดียวก็พอแล้วนะยังไงคนอื่นๆ เองจะรออยู่ที่นี่ก่อนก็ได้”  โดโรธีได้ถามไปที่คนอื่นๆ ที่มาด้วยกันกับโฮริ


“ไม่เป็นไร ข้าเองก็อยากไปด้วยเหมือนกัน” ยูน่าเองก็ตอบตกลงไปทันที ยังไงขอแค่ได้อยู่ด้วยกันกับโฮริแค่นั้นก็เพียงพอสำหรับเธอแล้ว


แต่เป็นแมมม่อนเองที่ยังคงเงียบอยู่เหมือนกับว่ากำลังกังวลกับอะไรบางอย่าง


“แมมม่อน? พูดออกมาเถอะ” โฮริได้เรียกชื่อของเขาออกมา


ถึงแม้เธอจะรู้จักกับเจ้าปีศาจมาได้ไม่นานแต่ความเข้าใจของเธอที่มีต่อแมมม่อนเองก็นับได้ว่าอยู่ในระดับที่เข้าใจถึงความคิดของเขาได้เลย


แมมม่อนสำหรับเธอแล้วก็เหมือนกับลูกน้องที่พยายามจะทำให้ตัวของเจ้านายพึ่งพอใจอยู่เสมอไม่ว่าจะเป็นเรื่องอะไรก็ตาม


การที่เขาไม่พูดออกมาเป็นการแสดงให้เห็นว่าเขามีคำตอบที่อาจจะทำให้เธอไม่พอใจออกมาได้


แมมม่อนที่ได้ยินโฮริเรียกชื่อของเขาในที่สุดก็พูดออกมา


“นายท่าน ข้ากับฮอลโลว์มีธุระที่ต้องทำอยู่ที่นี่ก่อน ยังไงก็คงไปด้วยไม่ได้” แมมม่อนพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่เหมือนกับว่ากำลังปิดบังบางอย่างอยู่


ธุระอีกแล้วหรอ? โฮริได้หันหน้าไปมองฮอลโลว์ก่อนที่จะพูดออกมา


“เราเข้าใจแล้ว”


“ข้าขอโทษด้วยนายท่าน”


โฮริรู้ดีว่าเป็นเรื่องที่พวกเขาไม่อยากบอกเธอ แต่เธอก็ไม่ได้ถามต่อไป


ถ้าถึงเวลาเธอจะรู้เอง โฮริคิดแบบนั้นก่อนที่จะเดินตามโดโรธีที่เดินนำหน้าไปก่อน


ยูน่าเองได้ถามแมมม่อนถึงเรื่องนี้เหมือนกันแต่เขาก็แค่ส่ายหน้าไปมาเบาๆ


แม้แต่ข้าเองก็บอกไม่ได้หรอ?


ยูน่าเองก็รู้ดีว่าต่อให้ถามเจ้าตุ๊กตาไปก็ไม่ได้คำตอบอยู่ดีจึงได้เริ่มออกตัวเดินไปในทิศที่โฮริเดินไปอยู่


แต่หลังจากที่เธอเริ่มออกเดินไปก็ได้เสียงของฮอลโลว์ตามหลังของเธอมา

“ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ปกป้องโฮริไว้ให้ได้ล่ะ” ด้วยเสียงที่ริบหรี่เหมือนกับว่าเธอกำลังจะเดินทางไปยังสถานที่ไกลแสนไกล


ยูน่าได้รีบหันหลังกลับไปมองยังตำแหน่งที่แมมม่อนและฮอลโลว์เคยยืนอยู่


ร่างของแมมม่อนและฮอลโลว์ที่ควรจะอยู่ตรงนั้นได้หายไปจากสายตาของเธอเหมือนกับว่าไม่เคยมีใครอยู่ตรงนั้นเลย


******************************

- ผู้คุยกับนักเขียน -


จบเรื่องปลาไปแล้วต่อไปก็สึนามิสินะ


แมมม่อนของเปลี่ยนเป็นพี่ชายคนโตแทนนะ ตอนแรกคิดว่าจะให้เป็นพ่อที่ดูแลทุกอย่างให้โฮริ แต่ให้เป็นพี่แสนดีแทนน่าจะดีกว่า แล้วก็เจอคนที่เหมาะจะเป็นพ่อมากกว่าด้วยอิอิ


ตอนนี้เขียนเรื่องที่สองไปลองอ่านกันได้


I Am The Novelist : เรานี่แหล่ะนักประพันธ์นิยาย


เป็นเรื่องที่คิดว่าจะเขียนควบคู่กันไปโดยมีเป้าหมายคือ 7,000 ตัวอักษรต่ออาทิตย์หนึ่ง


ขอขอบคุณท่านผู้อ่านที่ติดตามนะ

คอมเม้น กดติดตาม กดให้กำลังใจเพื่อใส่ไฟให้กับเรา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

153 ความคิดเห็น

  1. #103 oom003 (@oom003) (จากตอนที่ 75)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2562 / 21:06
    "ใครจะเป็นพ่อให้ โฮริ กันนะ คิกคิก เเล้วก็เราก็รอเรื่องใหม่ลง อยู่นะ โฮริโฮริ (ได้ของมาเเล้วตื้นเต้น ไปนิดหน่อย)" โอม
    #103
    2
    • #103-1 Evirdkung (@passapondrive) (จากตอนที่ 75)
      27 พฤษภาคม 2562 / 21:12
      ตอบไม่ได้มันผิดกฎ//ทายเล่นๆ กันก่อนก็ได้แต่ไม่เฉลยหรอกนะ
      #103-1