ตอนที่ 74 : Artificial Family บทที่ 8 ปลา และ สึนามิ(4)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 35
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    26 พ.ค. 62

Artificial Family บทที่ 8 ปลา และ สึนามิ(4)


โดโรธีได้เดินเข้ามาก่อนที่หยุดอยู่ตรงหน้าของโฮริ


ด้วยตาสีเหลืองที่เป็นประกายของเธอ มันยังคงจ้องมองไปที่ดวงตาของโฮริ


โฮริเองก็ไม่ได้คิดอะไรมาก ก็ปล่อยให้โดโรธียืนมองอยู่สักพัก


“เดินดินหรอ? แถมดูเหมือนจะขึ้นมาได้โดยที่ไม่ได้ใช้เครื่องมือพิเศษเลยนะยังไงก็ยินดีด้วยนะ” โดโรธีได้พูดออกมาพร้อมกับส่งร้อยยิ้มเล็กๆ ออกไป


เหล่านกที่เห็นว่าพวกของโฮริเองเป็นคนรู้จักของโดโรธีเองจึงได้มีการตักข้าวต้มมาส่งให้กลุ่มของเธอ


มีนกสองตัวถือข้าวต้มมาคนละสองถ้วย พวกเขาเดินตรงมาหาพวกของโฮริ


“เราไม่กิน เอาถ้วยนี้ไปให้คนอื่นได้เลย” ฮอลโลว์ได้พูดออกมา


แน่นอนด้วยการที่อยู่ในร่างของตุ๊กตา เธอเองไม่จำเป็นต้องกินอะไรอยู่แล้ว


พวกนกที่เดินมาก็นำชามส่วนของฮอลโลว์ไปให้กับโดโรธีแทน


โฮริเองที่ได้รับอาหารมาแล้วได้มองลงไปในชามที่เธอถืออยู่


มันเป็นข้าวต้มปลาที่ถูกจัดการอย่างสวยงามไม่ว่าจะเป็นตำแหน่งของเนื้อปลา ผักและขิงกำลังลอยอยู่เหนือข้าวต้มที่กำลังร้อนได้ที่สะท้อนออกมาจากนัยน์ตาของเธอ


ด้วยไอน้ำอุ่นๆ ที่ผสมกับกลิ่นอันหอมหวานของเนื้อปลาร้อนๆ ได้ส่งกลิ่นหอมที่เกินกว่าเธอจะสามารถต้านทานได้

รูปภาพของข้าวต้มปลา


ยูน่าเองที่ไม่อาจอดทนได้มีน้ำลายไหลออกมาจากปากเล็กน้อย ในขณะที่แมมม่อนเองก็ยังคงมองชามในมืออย่างไปอย่างไม่ลดละ


โฮริเองที่กำลังจะใช้ช้อนของเธอในการตักข้าวในชามขึ้นมาเพื่อที่จะรับประทานได้ถูกฮอลโลว์จับมือเอาไว้ก่อนที่จะกดมือของเธอลงไป


“โฮริ ช่วยรออีกหน่อยนะ มันยังไม่ถึงเวลา” ฮอลโลว์ได้พูดออกมาพร้อมกับมองไปยังเหล่านกที่อยู่ยืนอยู่รอบๆ


โฮริเองก็ได้เงยหน้าของเธอขึ้นมอง ก็สามารถสังเกตได้ว่าไม่มีนกตัวไหนเลยที่เริ่มกินอาหารที่อยู่ในชามเลยแม้แต่คนเดียว เหมือนกับว่าทุกคนกำลังเฝ้ารออะไรบางอย่างอยู่


ยูน่ากับแมมม่อนเองเมื่อได้ยินที่ฮอลโลว์บอกมาก็รอถึงสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น


มีนกตัวหนึ่งที่ดูเหมือนจะเป็นตัวแทนของกลุ่มได้บนขึ้นไปลอยอยู่เหนือหม้อที่ใช้ในการปรุงอาหาร


“ทุกคนช่วยกันท่องบทสวดหน่อยนะ” เจ้านกได้พูดออกมา


บทสวดหรอ? บทสวดอะไรกัน โฮริมีเรื่องมากมายที่อยากจะถามออกมา


นกทุกตัวต่างหายใจเข้าลึกๆ ก่อนที่จะเปล่งเสียงออกมาพร้อมกัน


“ข้าวทุกจานอาหารทุกอย่าง”


ด้วยเสียงที่เป็นหนึ่งเดียว จนเกินการผสารเป็นเพอร์เฟคฮาโมนี่อย่างลงตัว


“อย่ากินทิ้งขว้างเป็นของมีค่า”


อาหารทุกอย่างทีคุณค่าห้ามกินทิ้งกินขว้างเป็นอันขาด


“พวกเราอดอยากมีมากหนักหนา”


ยังมีสิ่งมีชีวิตอีกมากที่หิวโหยไม่มีอันจะกิน


สงสารบรรดาปลาตาดำๆ


พวกเราเองไม่เคยคิดที่จะพรากชีวิตของปลาเลยแม้แต่น้อยโปรดให้อภัยกับการกระทำที่โหดร้อยของพวกเรา


ขอขอบพระคุณเหล่าปลาทุกตัว


เพียงแต่พวกเราเองก็ต้องกินเพื่ออยู่ ขอขอบคุณสำหรับอาหารมื้อนี้


รวมทั้งเหล่าคนครัวร่วมกันปรุงอาหาร


ขอขอบคุณเหล่าพ่อครัวที่ปรุงอาหารจานนี้มาให้เราทาน


เราขอสัญญาด้วยจิตวิญญาณ


หากผิดจากที่พูดไปของชดใช้ด้วยดวงวิญญาณ


“ว่าจะจัดการกินให้หมดสิ้นไม่เหลือเลย”


จะใช้ชีวิตในส่วนพวกท่านที่สละตัวเองมาเป็นอาหารของพวกเรา


เสียงของพวกนกต่างดังก้องกังวานไปทั่วทั้งท้องฟ้า ไม่ใช่แค่บนก้อนเมฆที่โฮริอยู่ แต่เป็นเมฆทุกก้อน เหล่านกทุกตัวต่างมาร่วมกันท่องบทสวดก่อนที่จะรับประทานอาหาร


นกทุกตัวได้ยกชามขึ้นไปให้สูงกว่าศรีษะของตัวเองด้วยมือทั่งสองข้าง เพื่อเป็นการเสนอถึงความเคารพต่อทุกชีวิตที่สละเพื่อมาเป็นอาหารของพวกเขา


โฮริเองตอนนี้ก็รู้แล้วว่าสำหรับเหล่านกแล้วปลาไม่ใช่เพียงแค่เหยื่อหรือเพียงแค่เพื่อนเท่านั้น


เหล่าปลาทุกตัวคือสื่งที่ทำให้พวกเขานับถือด้วยหัวใจที่คอยมาเป็นอาหารให้พวกเขายังคงมีชีวิตอยู่ได้จนถึงทุกวันนี้


******************************

- ผู้คุยกับนักเขียน -

บทสวดก่อนกินปลา(มีต้นแบบมาจากบทสวดก่อนกินข้าว)

“ข้าวทุกจานอาหารทุกอย่าง

อย่ากินทิ้งขว้างเป็นของมีค่า

พวกเราอดอยากมีมากหนักหนา

สงสารบรรดาปลาตาดำๆ


ขอขอบพระคุณเหล่าปลาทุกตัว

รวมทั้งเหล่าคนครัวร่วมกันปรุงอาหาร

เราขอสัญญาด้วยจิตวิญญาณ

ว่าจะจัดการกินให้หมดสิ้นไม่เหลือเลย”


ดูไม่ค่อยคล้องจองกันเลยนะ แต่ก็หวังว่าจะสื่อความหมายได้ถูกตามที่ต้องการ


อาหารทุกอย่างมีค่านะ ยังมีผู้คนอีกมากที่อดอยาก อย่ากินทิ้งกินขวางนะ


สงสารคนอ่านดึกๆ จัง คงไม่หิวกันนะ 555


ตอนนี้เขียนเรื่องที่สองไปลองอ่านกันได้


I Am The Novelist : เรานี่แหล่ะนักประพันธ์นิยาย


เป็นเรื่องที่คิดว่าจะเขียนควบคู่กันไปโดยมีเป้าหมายคือ 7,000 ตัวอักษรต่ออาทิตย์หนึ่ง


บางคนอาจจะยังไม่รู้แต่เรื่องนี้เป็นการเขียนแบบจัดเต็มโดยมีการเขียนถึงเรื่องหลายๆแนว


อยากเช่นต่อสู้ เดินทาง แบทเทิลรอยัล ทัวนาเม้น การใช้เวทย์ ปรุงอาหารมาร่มกันซึ่งเป็นการเก็บประสบการณ์อย่างเต็มที่ในการเขียนทุกแนวร่วมกันเพื่อทำให้รู้ถึงสิ่งที่ตัวเองถนัดและชอบเขียน จึงคาดว่าเรื่องนี้จะมีการลงที่บ่อยกว่า (แล้วแต่อารมณ์จริงๆ นะ)

ขอขอบคุณท่านผู้อ่านที่ติดตามนะ

คอมเม้น กดติดตาม กดให้กำลังใจเพื่อใส่ไฟให้กับเรา


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

153 ความคิดเห็น

  1. #102 0871482592 (@0871482592) (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2562 / 07:48
    " K โฮริโฮริ เราจะไปอ่านเรื่องใหม่ เเต่ไม่หน้าเชื่อว่า จะมีการเอาบทสวดตอนกินขาว ตอนอนุบาลถึงประถม มาดัดเเปลง เห็นเเล้วนึกถึงเพื่อนเก่า" โอม
    #102
    2
    • #102-1 Evirdkung (@passapondrive) (จากตอนที่ 74)
      25 พฤษภาคม 2562 / 08:37
      คุณโอมเปลี่ยนไอดีหรอ? ก็นึงถึงบทสวดนี้แล้วคิดว่าเหาะดีก็เลยเอามาใช้เหมือนกัน555
      #102-1
    • #102-2 0871482592 (@0871482592) (จากตอนที่ 74)
      25 พฤษภาคม 2562 / 09:39
      "นี้โทรศัพท์เเม่นะครับเพราะโทรศัพท์ ของผมมันพังเเล้วก็ผมลืม-ดีเก่าเลย ต้องใช้ไอดีเเม่ไปก่อนนะครับ" โอม
      #102-2