ตอนที่ 66 : Artificial Family บทที่ 7 สถานที่ชุมนุมของเหล่านภา ดวงดาวที่ถูกปกคลุมไปด้วยท้องทะเล อความารีน(3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 32
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    15 พ.ค. 62

Artificial Family บทที่ 7 สถานที่ชุมนุมของเหล่านภา ดวงดาวที่ถูกปกคลุมไปด้วยท้องทะเล อความารีน(3)


“ขอบคุณมากครับ/ค่ะ” เสียงที่ดังของผู้คนจากเบื้องล่างได้ดังก้องขึ้นมาจนถึงบนฟากฟ้าที่โฮริกำลังบินอยู่


แน่นอนว่าเสียงของพวกเขาโฮริได้ยินมันได้อย่างชัดเจน


เธอเองก็ได้ยิ้มขึ้นมา มุมปากของเธอขยับขึ้นมาเล็กน้อย


“ไม่คิดว่าช่วยพวกเขามากเกินไปหน่อยหรอ?” ฮอลโลว์ที่อยู่บนหลังของแมมม่อนได้พูดขึ้นมา


ทั้งแต่เป็นร่างของตุ๊กตาแต่โฮริเองก็รู้สึกได้ถึงความไม่พอใจจากคำพูดของเธอ


“ก็ไม่นี้ ยังไงมันก็เป็นเรื่องที่เราทำได้ง่ายๆ อยู่แล้วถ้าเราช่วยเขาได้เราเองก็ยินดีที่จะช่วย” โฮริได้พูดออกมา


อีกแล้วหรอ?” ครั้งนี้อยู่ๆ ฮอลโลว์ก็พูดออกมาเสียงดัง


โฮริ ยูน่า และ แมมม่อนที่อยู่ใกล้ๆ เองก็รู้สึกสะดุ้งกจากเสียงของของเธอ


“เปล่า ไม่มีอะไรหรอก” ฮอลโลว์ได้พูดออกมาก่อนที่จะเงียบไป


ทั้งสี่ได้โบยบินสูงออกมาจนกระทั่งออกมายังอวกาศเหนือบริเวณเมื่องที่พวกเขาอยู่


“นายท่าน ดูเหมือนว่าจะต้องบินไปด้านหน้าอีกหน่อยนะ” แมมม่อนได้พูดออกมาพร้อมกับมองไปยังทิศทางที่ต้องบินไป


ถึงตอนนี้โฮริจะยังไม่รู้ถึงวิธีในการหาตำแหน่งที่ดาวหางจะโคจรมาแต่ตอนนี้เธอเองก็เชื่อในคำพูดของแมมม่อน


ในขณะที่บินอยู่ ยูน่าก็ได้พูดออกมา


“โฮริ ข้ารู้สึกง่วงจังเลย” เธอพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่เหมือนกับว่าไม่ได้นอนมานาน


“อะไรกัน ก็พึ่งนอนไปไม่ใช่หรอ เธอนี้อ่อนแอจังเลยนะ” แมมม่อนได้พูดออกมา


“ไม่ใช่แบบนั้นสักหน่อย วันนี้ข้าแค่รู้สึกไม่ค่อยสบายเท่านั้นเอง” ยูน่าได้พูดแย้งออกมา ยังไงเธอก็อยากถึงกล่าวหาว่าเป็นคนอ่อนแอจากการห่วงนอนแค่ครั้งเดียว โดยเฉพาะเมื่ออยู่ต่อหน้าโฮริแล้วด้วย


“ไม่เอาน่า อย่ามาทะเลาะกันด้วยเรื่องแบบนี้เลย แต่ดูเหมือนว่าเธอคงจะได้เวลาพักแล้วนะ” โฮริไ้ด้พูดออกมา


ไม่ทันใดก็ได้มีดาวหางสายน้ำผึ้งโคจรมาหยุดอยู่ตรงหน้าของพวกเขาพอดี


มันเคลื่อนที่มาอย่างรวดเร็วก่อนที่หยุดสนิทราวกับว่าไม่เคยเคลื่อนไหวมาก่อน


ถึงแม้ว่าโฮริจะเห็นภาพนี้เป็นครั้งที่สองแล้วแต่มันก็ไม่ได้ลดความประหลาดใจชองเธอลงเลย


พวกเขาทั้งสี่ได้ขึ้นไปนั่งตามลำดับโดยมี แมมม่อนอยู่ทางซ้ายสุดถัดมาเป็น ฮอลโลว์ โฮริ และ ยูน่าเป็นคนสุดท้าย


“แล้วอีกประมาณกี่ชั่วโมงเราจะไปถึงอความารีนหรอ?” โฮริได้ถามแมมม่อนที่นั่งกำลังคาดเข็มขัดนิรภัยที่ติดอยู่กับตัวเก้าอี้


“นายท่าน ถ้าดูจากระยะทางแล้วข้าว่าคงใช้เวลาสัก 8 ชั่วโมง ยังไงนายท่านจะนอนหลับไปพร้อมกับยูน่าก่อนก็ได้ ข้ากับฮอลโลว์ตื่นตลอดอยู่แล้วถ้าถึงแล้วข้าจะปลุกนายท่านเอง” แมมม่อนได้พูดออกมาด้วยรอยยิ้มที่เหมือนกับว่ากำลังซ่อนอะไรบ้างอย่าง


มันแปลกมาก โฮริไม่เคยเห็นแมมม่อนที่ทำหน้าตาแบบนี้มาก่อนเลย


[อาณาเขตสัมบูรณ์]


ก่อนที่ดาวหางจะเคลื่อนตัวออกไป ฮอลโลว์ได้ร่ายเวทย์ที่ทำให้สภาพโดยรอบหยุดนิ่งราวกับอยู่ในห้องที่ไม่มีลมพัดเข้าหรือพัดออก


“การเดินทางยังอีกยาวไกล โฮริยังไงก็ผักผ่อนก่อนก็ได้” ฮอลโลว์ได้พูดออกมาพร้อมกับขยิบตามาทางเธอ


แปลกเกินไปแล้ว ทันทีที่โฮริคิดก็มีบ้างอย่างเขามากระทบที่ด้านขวาของเธอ


ร่างของยูน่าที่หลับใหลได้เข้ามานอนพิงไหล่ของโฮริที่ไม่ทันได้ตั้งตัว


ใบหน้าที่ไร้พิษภัยของยูน่าได้เข้ามาสะท้อนในนัยตาของโฮริ


ตัวของโฮริเองก็ทำตัวไม่ถูกกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเหมือนกัน แต่สุดท้ายก็ได้ข้อสรุปออกมา


นอนไปทั้งอย่างนี้เลยก็แล้วกัน


โฮริเองก็ได้นอนโดยที่เธอพิงไปกับศรีษะของยูน่าเช่นกัน


ไม่นานที่โฮริเองจะหลับลงไป


“นี่ฮอลโลว์ ดูเหมือนว่าโฮริจะหลับแล้วนะ ทำไมเราไม่มาคุยกันหน่อยล่ะ?” แมมม่อนได้พูดขึ้นมา ดูเหมือนว่าเขาจะแอบร่ายเวทย์ [หลับใหล] ใส่ตัวของโฮริในตอนที่เธอไม่ได้ระวังตัว


และในค่ำคืนที่ยาวนานนี้ ยูน่าเองก็ได้ฝันถึงอะไรบ้างอย่างเช่นกัน


******************************

มุ่งสู่ 100 Fav ก่อนเปิดเทอม ไม่รู้เหมือนกันว่าจะทันไหมแต่มันก็เป็นการตั้งเป้าหมายที่ดีเหมือนกัน

ตอนนี้ (63/100) ก็ขอลองดูว่าจะไปได้สักแค่ไหน


ขอขอบคุณท่านผู้อ่านที่ติดตามนะ

คอมเม้น กดติดตาม กดให้กำลังใจเพื่อใส่ไฟให้กับเรา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

153 ความคิดเห็น

  1. #89 oom003 (@oom003) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2562 / 22:19
    "อย่างงั้นเองเหรอถ้างั้นขอให้ทำได้เเล้วกัน วันพรุ่งนี้ผมนั้นก็ต้องไปโรงเรียนเเล้ว เฮ้อ~ มันสั้นจริงเลยนะปิดเทอมเนี้ย " โอม
    #89
    1
    • #89-1 Evirdkung (@passapondrive) (จากตอนที่ 66)
      12 พฤษภาคม 2562 / 22:31
      เปิดวันศุกร์ช่วงนี้ก็ต้องรีบเขียนกันหน่อย
      #89-1