ตอนที่ 60 : Artificial Family บทที่ 6.5 ภัยร้ายที่คืบคลาน(1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 56
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    3 มิ.ย. 62

Artificial Family บทที่ 6.5 ภัยร้ายที่คืบคลาน(1)


- โรงเตี๊ยมเรียวคัง หนึ่งวันหลังจากการขึ้นปกครองของโฮริ -


แสงแดดในยามเช้าได้สาดส่องเข้ามาผ่านผ้าม่านจนเข้ามากระทบดวงตาของโฮริ


ร่างของเธอที่นอนกลิ้งไปมาบนเตียงได้ขยับผ้าห่มขึ้นมาเพื่อป้องกันไม่ให้แสงเข้ามารบกวนการนอนของเธอ


“โฮริ ตื่นได้แล้วนะ” เสียงที่หอมหวานของนางฟ้าตัวน้อยได้พูดออกมา เป็นยูน่าเองที่พูดออกมา


“ขออีก 5 นาที” โฮริเองที่เหนื่อยมากหลังจากการต่อสู้เมื่อวานได้พูดออกมา


หลังจากที่ผ่านการต่อสู้มามากมายแล้วใช้พลังในการบัญญัติอีเดนแห่งนี้ตัวของเธอก็แทบจะยืนไม่ได้เลย เหมือนกับพลังต่างๆ ในร่างกายของเธอได้ถูกใช้ไปหมด


กลายเป็นความเหนื่อยล้า ตอนนี้สิ่งที่เธออยากจะทำก็มีเพียงแค่การนอนหลับเท่านั้น


“ไม่ได้นะ โฮรินอนมาตั้ง 12 ชั่วโมงแล้ว ถ้านอนมากกว่านี้มันจะไม่ดีต่อร่างกายของมนุษย์นะ” ยูน่าได้พูดออกมาด้วยความเป็นห่วง


ร่างกายของมนุษย์ในวัยของโฮริควรจะนอนประมาณ 7-8 ชั่วโมง แม้การที่เข้ามาในระดับเดินดินจะทำให้พลังกายพื้นฐานเพิ่มมากขึ้นแต่ก็ไม่ควรจะนอนมากกว่า 10 ชั่วโมงอยู่ดี


“ไม่เอาน่า ให้นายท่านนอนสักหน่อยจะเป็นอะไรไป ข้ายังรู้จักคนที่นอนวันละ 23 ชั่วโมงเลยนะ”แมมม่อนพูดออกมาพร้อมกับนึกถึงปีศาจรุ่นพี่ เบลเฟกอร์แห่งความเกียจคร้านที่วันๆ เอาแต่นอนไม่ทำอะไรเลย เขาคิดว่าถ้าเทียบกับโฮริที่ขอนอนเพิ่มอีกแค่ 5 นาทีมันก็ไม่ได้เยอะแยะอะไรมาก


“นายกำลังทำให้เธอเสียนิสัยนะ” ยูน่าบ่นออกมาพร้อมกับมองแรงไปที่แมมม่อน มันเป็นธรรมชาติของเทพธิดาที่จะทำสิ่งต่างๆ ให้เป็นกิจวัตร


“เธอกำลังรบกวนเวลานอนของนายท่านอยู่นะ” แมมม่อนเองที่ไม่อยากแพ้ก็ได้พูดออกมา


ทั้งสองคนยังคงทะเลาะกันเหมือนเดิม ยังไงเทพธิดาและปีศาจก็ยังคงมีความเห็นที่ไม่ตรงกันกับเรื่องไม่เป็นเรื่อง


ฮ่าๆๆ


โฮริที่เห็นภาพของทั้งสองที่ทะเลาะกันเล่นๆ ก็ได้หัวเราะออกมา มันเป็นภาพที่เรียกได้เลยว่าน่าขำสิ้นดี


ยูน่ากับแมมม่อนก็ได้หยุดแปปนึงก่อนที่จะมองหน้ากันพร้อมคิดขึ้นมาพร้อมกัน จะยังไงก็ได้ขอให้เธอผู้นี้มีความสุขก็พอ


******************************

วันนี้เป็นวันที่ครึกครื้นมากเป็นพิเศษ


หลังจากที่โฮริชนะการประลอง ขึ้นเป็นผู้ปกครองก็ทำให้มุมมองต่อพวกไร้ระดับเปลี่ยนไปมาก


เอ็ดเองก็ได้กลายเป็นผู้ฝึกสอนอิสระให้กับผู้คนต่างๆ ที่อยากจะฝึกฝนตัวเองโดยโฮริเองก็ได้ขอให้เขาช่วยดูแลลินเป็นพิเศษ


ลูกแก้วที่ใช้ในการประลองโฮริก็มอบให้เอ็ดไปในขณะที่เธอเองก็ยังคงเก็บผลไม้แห่งปัญญาไว้


มันอาจจะมีประโยชน์มากในอนาคตก็ได้


ตอนนี้ทั้งสามได้มาเดินเที่ยวเล่นในอีเดนแห่งนี้ก่อนจะออกเดินทางต่อที่อความารีนเพื่อไปรับชุดที่โดโรธีได้ทำไว้ แต่ยังไม่มีการแจ้งเตีอนมาจากนามบัตรของเธอแสดงว่าพวกเธอยังคงมีเวลาเที่ยวเล่นอีกพอตัวเลย


แต่หลังจากที่เดินชมสถานที่ต่างๆ มาได้สักพักโฮริเองก็รู้สึกได้ถึงความผิดปกติ


สามคน? แล้วฮอลโลว์หายไปไหนกัน?


“นี่พวกเธอรู้ไหมว่าฮอลโลว์หายไปไหน? เราไม่เห็นเธอมาตั้งแต่ตอนเช้าแล้ว” โฮริได้ถามออกมาด้วยความแปลกใจ ปกติฮอลโลว์จะเป็นคนที่ตามพวกเธอตลอดเวลา


“นายท่าน ก่อนที่นายท่านจะตื่นฮอลโลว์บอกว่ามีเรื่องที่ต้องไปทำสักหน่อยก็เลยแยกจากพวกเราไปก่อน” เป็นแมมม่อนที่เดินอยู่ด้านหลังที่พูดออกมา


“ฮอลโลว์บอกว่าคืนนี้จะกลับมา ให้พวกเราพาโฮริมาเที่ยวให้เต็มที่” ยูน่าได้พูดเสริมออกมา


แปลกมาก ฮอลโลว์ที่พึ่งมาถึงพร้อมกับเราไม่น่าจะมีเรื่องอะไรที่ต้องไปทำนี้


“เร่เข้ามาๆ ไอศครีมจ้า แท่งละห้าเหรียญทองแดงเข้ามาได้เลย” มีหญิงชราได้พูดพร้อมกับโบกมือไปมา


ไอศครีมหรอ? เป็นของที่ไม่คิดว่าจะดังขนาดข้ามดาวเคราะห์มาถึงที่นี่เลยนะ


“คุณป้า ขอรสวานิลาแท่งนึง” โฮริได้พูดออกมาพร้อมกับเดินไปหาป้าตรงหน้า


“เอาเป็นท่านเองหรอ ได้เลยแล้วพวกเธอทั้งสองอยากจะได้รสอะไรล่ะ?” คุณป้าที่เหมือนจะจำโฮริได้จึงได้ถามไปที่ยูน่ากับแมมม่อนที่อยู่ด้านหลัง


“ขอรสวานิลา” ทั้งยูน่ากับแมมม่อนได้พูดออกมาเป็นเสียงเดียวกัน


แน่นอนทั้งสองไม่เคยได้ลิ้มรสชาติของของหวานชนิดนี้มากก่อนจึงได้เลือกรสเดียวกันกับที่โฮริเลือกเอาไว้


“วันนี้รสวานิลาขายดีก็เลยเหลือแค่แท่งสองแท่งเอง คงไม่พอสำหรับคนสามคนหรอก” คุณป้าได้พูดออกมา


แน่นอนว่าหนึ่งแท่งนั้นเป็นของโฮริอยู่แล้ว จึงเหลือเพียงแค่แท่งเดียวสำหรับแมมม่อนกับยูน่า


“มีแค่แท่งเดียวงั้นก็หมายความว่าเลือกได้คนเดียวสินะ” แมมม่อนได้พูดออกมาก่อนที่จะหันหน้าไปมองที่ยูน่า


“ช่วยไม่ได้ คงต้องใช้วิธีนั้นแล้วสินะ” ยูน่าได้พูดออกมาก่อนจะหันหน้าไปมองที่แมมม่อนเช่นกัน


ทั้งสองพยักหน้าให้กันและกันเล็กน้อยก่อนที่จะพูดออกมาพร้อมกัน


“เป่า ยิ้ง ฉุบ!!!” และแล้วการต่อสู้เพื่อแย่งชิงไอศครีมรสวานิลาก็ได้ต้นเริ่มขึ้น



ขอขอบคุณภาพจากคุณ @แมวลั่ม (เพิ่มเมื่อวันที่ 3/6/2562)


******************************

ในขณะที่ทั้งสามยังคงยื่นอยู่หน้าร้านขายไอศครีม ก็ได้มีหญิงสาวที่มีผมสีขาวเฝ้ามองพวกเขาจากด้านหลัง


ด้วยที่ที่ห้อยคอที่ถูกสะลักไว้ด้วยเลข 7 แสดงถึงตำแหน่งที่สูงส่งของเธอ


ภาพของเทพธิดา ปีศาจ และ มนุษย์ที่อยู่ร่วมกันได้อย่างลงตัวได้


ไม่มีการแบ่งแยกทางเผ่าพันธุ์ มีเพียงแค่ความสนิทสนมกลมเกลียว


ด้วยใบหน้าที่คล้ายคลึง และ ลักษณะดวงวิญญาณที่เฉพาะของเธอ


มันทำให้หญิงสาวผู้นี้นึกถึงบุคคลที่เคยอาจารย์ของเธอ ที่ได้จากไปเมื่อนานมาแล้ว...


******************************

เกร็ดความรู้

คนเราควรนอนประมาณ 7-8 ชั่วโมง ถ้านอนมากหรือน้อยไปก็จะมีผลเสียตามมา


จะเป็นใครกันนะ มาทายกันหน่อยดีกว่า


ขอขอบคุณท่านผู้อ่านที่ติดตามนะ

คอมเม้น กดติดตาม กดให้กำลังใจเพื่อใส่ไฟให้กับเรา


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

155 ความคิดเห็น

  1. #81 Aqure (@Aqure) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2562 / 07:06
    หรือว่าจะเป็นคนคนนั้น...ใครอ่ะ
    555
    #81
    1
    • #81-1 Evirdkung (@passapondrive) (จากตอนที่ 60)
      7 พฤษภาคม 2562 / 09:20
      ไม่คิดจะเดาเลยหรอ555
      #81-1
  2. #80 oom003 (@oom003) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2562 / 01:14
    "ขอยอมเเพ้เเล้วกัน เเล้วก็ตอนใหม่มาเร็วนะอยากรู้ว่าเป็นใคร โฮริโฮริ หายไปนานใช้ได้เลยนะ ถ้าจำไม่ผิดนะ " โอม
    #80
    1
    • #80-1 Evirdkung (@passapondrive) (จากตอนที่ 60)
      7 พฤษภาคม 2562 / 09:20
      ก็ไม่ว่างนิดหน่อยแต่กลับมากแล้ว
      #80-1