Artificial Family ครอบครัวจำแลงของสาวน้อยโฮริ

ตอนที่ 37 : Artificial Family บทที่ 4 สนามเด็กเล่นของเหล่าผู้เดินดิน(2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 50
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    15 พ.ค. 62

Artificial Family บทที่ 4 สนามเด็กเล่นของเหล่าผู้เดินดิน(2)


โดโรธีได้มองไปที่ธนบัตรดำที่อยู่ได้มือของโฮริก่อนที่หยิบมันขึ้นมาดู


“นี้มัน...” โดโรธีได้ลองสัมผัสไปที่ธนบัตรดำก่อนที่นิ้วของเธอจะเกิดบาดแผล


บางมากเธอได้คิดในใจในขณะที่เลือดของเธอได้ไหลออกมาจากปลายนิ้วมือของเธอ


“นี้เธอระวังด้วยนะ เจ้านี้มันคมมากเลยนะ” โฮริที่สังเกตุเหตุเลือดก็ได้พูดเตือนออกไป


แม้จะเจ็บไปบ้างแต่สิ่งที่โดโรธีสังเกตุเห็นนั้นคือหยดเลือดของเธอนั้นไม่ถูกดูดซับด้วยตัวของธนบัตรเอง


วัสดุกันน้ำ? แถมกันได้สมบูรณ์ด้วยถ้าข้าได้ใช้เจ้านี้มาด้วยชุดละก็ มันต้องเป็นผลงานที่ดีที่สุดของข้าได้แน่


“ข้าเปลี่ยนใจแล้วข้าว่าข้าจะทำให้เจ้าทั้งชุดเลย เธอคิดว่าไง?” เมื่ออยู่ต่อหน้าวัสดุชั้นยอดไม่ว่าใครก็อยากสร้างผลงานที่ดีมากที่สุด


“แบบนั้นก็ดีเลย แล้วเราต้องทำอะไรบ้าง?” โฮริได้ถามออกไป จากความคิดของเธอการตัดชุดนั้นต้องมีการวัดรอบตัวหรือส่วนต่างๆ ของร่างกายเพื่อให้ชุดที่ออกมานั้นมีขนาดพอดีกับตัวของเธอ


“เรื่องนั้นไม่ต้องเป็นห่วง แค่ข้าได้มองร่างของใครสักคนข้าก็สามารถรู้ได้ถึงสัดส่วนของคนนั้นได้อย่างแม่นยำเลยล่ะ” โดโรธีพูดออกมา


แค่มองก็รู้ถึงสัดส่วนของเราเลยหรอ? น่ากลัวเป็นบ้าเลย


“ก็อย่างที่ข้าบอกไปว่าชุดนั้นมาเอาที่ข้าได้เลย แต่ว่าของแค่นี้มันไปพอหรอกเธอมีอีกบ้างไหม?”


โฮริที่ได้ยินแบบนั้นก็เสกธนบัตรดำออกมาเป็นจำนวนมากก่อนที่จะส่งมันไปให้


“นายท่าน ดาวหาวจะเริ่มเคลื่อนตัวแล้ว รีบคาดเข็มขัดนิรภัยเร็วเข้า”


แมมม่อนได้พูดออกมาในขณะที่กำลังทะเลาะอยู่กับยูน่า


“นี้เราคุยกันนานขนาดนั้นเลยหรอ ค่อยมาคุยกันต่อทีหลังก็ได้” โดโรธีได้พูดออกมา


ทั้งสองกลับไปนั่งบนเก้าอี้ของตัวเอง


ดาวหางเริ่มเคลื่อนไหวออกไปด้วยความเร็วสูง


โฮริที่อยู่นั่งอยู่บนเก้าอี้ได้รู้สึกถึงสายลมที่เข้ามาปะทะใบหน้าของเธอ


ทิวทัศน์รอบข้างได้เปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว


แสงจากดาวดวงต่างๆ ที่เห็นเป็นจุดบนฟากฟ้าได้กลายเป็นเส้นตรงประกฎในสายตา


เข้าใจแล้วว่าทำไมถึงต้องขาดเข็มขัดนิรภัยไม่งั้นตัวของเธอได้ปลิวออกไปจากดาวหางดวงนี้แน่


“เองล่ะเรามาพูดถึงเรื่องชุดของเธอดีกว่าเธออยากได้แบบไหนเป็นพิเศษไหม?” โดโรธีที่นั่งอยู่ด้านข้างของเธอได้พูดออกมา


ผมสีทองของเธอได้ปลิวไปด้านหลังแต่นั้นก็ไม่ได้ทำให้ท่าทีของเธอดูสง่าน้อยลงไปเลยแม้แต่น้อย


“เราว่า...” โฮริพยายามพูดออกมาแต่เสียงของเธอนั้นเบามากเนื่องจากเธอยังคงไม่คุ้นชินกับสภาพที่เปลี่ยนแปลงไปอย่างรวดเร็ว


“ข้าว่าตอนนี้นายท่านน่าจะยังพูดได้ไม่คล่องเท่าไร ถึงจะใส่สร้อยคอที่ข้าทำให้แล้วแต่ตัวนายท่านเองก็เป็นแค่พวกไร้ระดับอยู่เลย” แมมม่อนได้พูดเสริมออกมา


“เป็นพวกไร้ระดับหรอ? หายากนะที่มาเดินทางแบบนี้ว่าแต่นายทำสร้อยนั้นเองสินะ เก่งเหมือนกันนี้” โดโรธีพูดออกมา


“แล้วโฮริจะเป็นแบบนี้ตลอดการเดินทางเลยหรอ? แบบนี้ก็แย่เลยสิ” ยูน่าพูดออกมาด้วยสีหน้าไม่สบายใจ


ตัวเธอที่เป็นระดับนภานั้นพอใส่สร้อยคอที่แมมม่อนสร้างขึ้นมาก็สามารถปรับตัวได้โดยทันที


“ก็คงต้องรอดาวหางหยุดก่อนถึงจะพูดได้เป็นปกตินะ” แมมม่อนได้พูดออกมา


แต่ในขณะที่โฮริพยายามจะพูดออกมาให้เหมือนกับคนอื่นๆ ฮอลโลว์ก็ได้ร่ายเวทย์บางอย่าง


[เขตสัมบูรณ์]


ราวกับทั้งดาวหางกลับไปอยู่ในสภาพก่อนที่เคลื่อนที่ สายลมทั้งหมดได้หยุดนิ่งลงไป


ผมของทุกคนที่เคยปลิวไสวได้หล่นลงมาเหมือนเดิม


มีเพียงทิวทัศน์รอบข้างที่ยังคงเห็นดาวเคลื่อนตัวไปเป็นเส้น หากไม่มีมันทุกคนคงคิดว่าดาวหางได้หยุดนิ่งเป็นแค่


“ขอบคุณนะ ฮอลโลว์” โฮริไม่รู้สึกถึงแรงลมอีกต่อไปก็ได้พูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่เป็นปกติ


แต่ทุกคนนอกจากโฮริได้รับรู้ถึงความเหลือเชื่อของสิ่งที่เกิดขึ้น


การปรับสภาพดาวหางทั้งดวงนั้นให้กลับมาอยู่ในสภาพที่ปกตินั้นแทบจะเป็นไปไม่ได้


สิ่งเดียวที่เข้ามาในความคิดของทุกคนคือ… แข็งแกร่งห้ามไปทำให้เธอโกรธเด็ดขาด


“...” เจ้าตุ๊กตาไม่พูดอะไรเพียงแค่เบือนหน้ามองไปยังทิศอื่นเองนั้น เพื่อหลบซ่อนรอยยิ้มที่ปรากฎออกมาบนใบหน้าของเธอไม่ให้โฮริเห็น


“นี้โดโรธี เราตัดสินใจแล้วว่าเราจะเองเป็นเสื้อ และ กางเกงที่มีไว้สำหรับการเคลื่อนไหวแล้วที่สำคัญเราขอผ้าพันคอด้วยนะ”


จากนั้นพวกเขาทั้งห้าก็ได้พูดคุยกันถึงเรื่องต่างๆ ในขณะเดินทาง


******************************

“ประกาศ สถานีต่อไป สวนแห่งพงไพรอีเดน”


เสียงประกาศได้ดังขึ้นมาเป็นครั้งที่สามแล้วตั้งแต่ออกเดินทางมา


ในที่สุดก็ถึงสักทีจะเป็นสถานที่แบบไหนกันนะ อีเดน


******************************

โดโรธี (Daria, Dimensional Witch จาก Shadowverse เกมโปรดของไรท์เอง)




ตามเก็บเนื้อเรื่องไปเรื่อยนะ อาการจากท้องเสียนี้ดีขึ้นมากเลยแต่ที่เพิ่มมานี้คือแผลที่ขานี้สิ

โดนท่อไอเสียของมอไซค์จนได้แผลมาเลย (ซุ่มซ่ามเอง)

ช่วงนี้เจอเรื่องไม่ค่อยดีเยอะเลยยังไงก็ดูแลตัวเองด้วยนะท่านผู้อ่าน


ขอขอบคุณท่านผู้อ่านที่ติดตามนะ

คอมเม้น กดติดตาม กดให้กำลังใจเพื่อใส่ไฟให้กับเรา


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

157 ความคิดเห็น

  1. #40 oom003 (@oom003) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 30 มีนาคม 2562 / 20:19
    ขอบคุณที่เตือน 'ใช้ชีวิตอย่างมีสติเข้าไว้เเล้วท่านจะ มีความสุขเอง' (ไปก็อปมาจากไหนไม่รู้ลืมเเล้ว) " โอม
    #40
    2
    • #40-1 Evirdkung (@passapondrive) (จากตอนที่ 37)
      30 มีนาคม 2562 / 20:21
      ช่วงนี้ดวงตกมากTT
      #40-1