ตอนที่ 31 : Artificial Family บทที่ 3 ดางหางสายน้ำผึ้ง(3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 60
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    15 พ.ค. 62

Artificial Family บทที่ 3 ดางหางสายน้ำผึ้ง(3)


- สถานที่ฝึกซ้อมของโฮริ 1 วันหลังจากโฮริขึ้นปกครองเขตเสรี โลก -


“เพ่งสมาธิให้มากกว่านี้ ต้องควบคุมให้ดีกว่านี้”


เจ้าตุ๊กตาได้ออกพูดออกมาพร้อมกับใช้ดาบกรรไกรของมันฟาดไปที่บริเวณโดยรอบของโฮริ


โฮริเองได้ฝึกฝนจนควบคุมธนบัตรทั้งสามของเธอได้อย่างชำนาญ


แต่เป็นเจ้าตุ๊กตาที่ฟาดมาเร็วมากจนตัวของเธอเองนั้นต้องวิ่งหลบการโจมตีนั้นประกอบไปกับการป้องกัน


ยูน่าที่ได้มองดูการฝึกอยู่ห่าง ๆ เองก็ตกใจกับสิ่งที่เห็นตรงหน้า


“ยอดเยี่ยม ถึงจะไม่ใช้การฝึกที่ดีที่สุดสำหรับการขึ้นไปในระดับเดินดินแต่ถ้าฝึกแบบนี้ต่อไปจะต้องช่วยให้โฮริมีสมาธิกับการควบคุมจังหวะการวิ่งได้แน่”


ก้าวพริบตานั้นเป็นทักษะที่อยู่ถัดไปจากการวิ่ง ดังนั้นหากฝึกฝนการวิ่งให้ดีจะทำให้การฝึกก้าวพริบตานั้นเป็นไปได้ง่ายขึ้น


แมมม่อนเองที่กำลังสร้างเครื่องรางอยู่ข้าง ๆ เองก็พูดขึ้นมาเหมือนกัน


“ข้าว่าแบบนี้นายท่านอาจจะเลื่อนขั้นเข้าสู่ระดับเดินดินได้เร็วกว่าที่ข้าคิดไว้อีกนะ...”


“จะว่าไปนายคิดได้หรือยังว่าเราจะเดินทางไปไหน”


ระหว่างที่ยูน่าถาม แมมม่อนเองก็เริ่มบ่นพึมพําอะไรบ้างอย่างออกมา


“ระดับเดินดิน หลบหลีก เหมาะสมต่อการเติบโต… ข้านึกออกแล้วมันก็มีอยู่ที่นึงไง”


แมมม่อนยื่นขึ้นพร้อมกับตะโกนออกมาดังมากจนโฮริกับฮอลโลว์ที่กำลังฝึกอยู่หันมามอง


แมมม่อนเองก็รู้ตัวว่าตัวเองพูดเสียงดังเกินไปจึงได้ค่อย ๆ กลับลงไปนั่งพร้อมกับใส่อาคมลงในตัวของเครื่องรางต่อ


“มันเป็นความผิดของเธอยูน่า ทำให้ข้าอับอายต่อหน้านายท่านแบบนี้”


แมมม่อนรู้สึกอายเป็นอย่างมากกับการที่อยู่ ๆ ก็ส่งเสียงดังออกไป


“นี้ข้าผิดว่างั้น?” ยูน่าเองก็รู้สึกเหมือนกับโดนโยนความผิดมา


“เรื่องนั้นช่างมันก่อนเถอะแล้วเราจะเดินทางไปที่ไหนกัน?”


“เรื่องนั้นข้าขอเก็บไว้บอกพร้อมกับนายท่านดีกว่าครับ”


เจ้าหมอนี้มันตั้งใจกวนข้าเห็น ๆ เลย


******************************

โฮริเองกำลังป้องกันพร้อมกับหลบจากการฟาดฟันของดาบกรรไกรในมือของเจ้าตุ๊กตา


การฝึกนี้ยังคงดำเนินต่อไปจนเวลาถึงกลางคืน


แสงรอบตัวได้มืดลงทำให้การมองเห็นของเธอนั้นแย่ลงเรื่อย ๆ


ทันได้นั้นได้มีคมกรรไกรได้ผ่านการป้องกันของเธอข้ามาได้


แบบนี้แย่แน่ โฮริที่คิดว่าตัวเองหลบไม่ทันได้หลับตาก่อนที่จะเห็นคมของกรรไกรเฉือนเนื้อของเธอ


แต่ความเจ็บปวดนั้นก็ไม่มาถึงเธอจึงลืมตาดูเจ้าตุ๊กตาที่อยู่ด้านหน้า


คมของกรรไกรนั้นหยุดอยู่กลางอากาศก่อนที่จะสัมผัสแขนของเธอเพียงนิดเดียว


เข่าของเธอนั้นได้ทรุดลงไปอยู่ที่พื้นด้วยความเหนื่อยจากการฝึกฝนมาทั้งวัน


“วันนี้พอแค่นี้ก่อน ไปพักก่อนเถอะ”


ตอนนี้ขาของโฮริไม่มีแรงทำให้เจ้าตุ๊กตาต้องช่วยพยุงตัวของเธอ


ทั้งสองเดินไปยังสถานที่ ๆ ยูน่ากับแมมม่อนอยู่


แมมม่อนนั้นยังคงสร้างเครื่องรางอยู่เหมือนเดิม ในขณะที่ยูน่าเองก็กำลังมองอยู่ข้าง ๆ


“อ่าว โฮริมาแล้วหรอตอนนี้แมมม่อนทำเครื่องรางเสร็จไปแล้วอันนึงละ เธอลองเอาไปใส่ดูสิ”


ยูน่าได้โยนสร้อยคอสีทองไปยังตำแหน่งที่โฮริอยู่


โฮริได้คว้าสร้อยคอที่ลอยอยู่กลางอากาศพร้อมสวมใส่มันไว้ที่คอของเธอ


“สร้อยคอนี้มันทำอะไรได้หรอ?” โฮริถามออกไป


“นี้เป็นสร้อยคอที่จะช่วยให้นายท่านสามารถหายใจและปรับตัวในอวกาศได้แต่ยังไงละ”


“แมมม่อนตอนนี้โฮริก็มาแล้ว นายบอกได้ยังว่าพวกเราจะเดินทางไปที่ไหน”


ยูน่าที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ได้พูดขึ้นมา เครื่องรางของเธอเองก็ใกล้จะเสร็จแล้วยังไงก็น่าจะสามารถออกเดินทางได้ในเวลาไม่นาน


แมมม่อนเองที่ได้ยินมาแบบนั้นก็ได้พูดออกมา


“จากที่ข้าได้คิดว่าสถานที่ที่นายท่านควรไปเพื่อฝึกฝนให้นายท่านเข้าสู่ระดับเดินดินได้เร็วที่สุดและปลอดภัยจากการถูกตามล่าแล้ว ข้าเองก็คิดขึ้นมาได้ที่นึง”


แมมม่อนได้พูดขึ้นมาถึงชื่อขิงสถานที่ดังกล่าว


“สถานที่เราจะเดินทางไปคือ สนามเด็กเล่นของเหล่าผู้เดินดิน สวนแห่งพงไพรอีเดน


******************************

สนุกกันบ้างไหมครับ ช่วงนี้ก็เรื่อยๆนะ ช่วงนี้ก็จะลงช้าหน่อย


ขอขอบคุณท่านผู้อ่านที่ติดตามนะ

คอมเม้น กดติดตาม กดให้กำลังใจเพื่อใส่ไฟให้กับเรา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

155 ความคิดเห็น

  1. #33 NoLoliNoLife (@NoLoliNoLife) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 08:59
    เจอเอลฟ์เเน่
    #33
    2
    • #33-1 Evirdkung (@passapondrive) (จากตอนที่ 31)
      24 มีนาคม 2562 / 20:14
      ก็ไม่รู้สินะ
      #33-1
    • ความเห็นย่อยนี้ถูกลบแล้ว :(
  2. #31 oom003 (@oom003) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 21:58
    "เเมมม่อน ให้รุนตั้งนานจนจบตอนเลย เเค่สวนอีเดน เอง" โอม
    #31
    0