ตอนที่ 29 : Artificial Family บทที่ 3 ดางหางสายน้ำผึ้ง(1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 89
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    15 พ.ค. 62

Artificial Family บทที่ 3 ดางหางสายน้ำผึ้ง(1)


นายท่านทำสำเร็จแล้วสินะ


แมมม่อนที่ยื่นอยู่บนพื้นได้มองขึ้นไปบนท้องฟ้าตรงที่โฮริอยู่


ยูน่าเองที่ปลิวไปเองก็มองไปยังเจ้าตุ๊กตาเหมือนกัน


แต่ภาพที่เห็นนั้นกลับเป็นภาพของเจ้าตุ๊กตาที่กำลังอุ้มโฮริที่หมดสติอยู่


แถมไม่ใช้ท่าอุ้มธรรมดานะ แต่เป็นท่าอุ้มเจ้าหญิงด้วย


โฮริที่อยู่ในอ้อมแขนของเจ้าตุ๊กตานั้นเกิดภาพที่สวยงามราวกับเจ้าชายที่กำลังอุ้มเจ้าหญิงอยู่


ร่างของทั้งสองได้ค่อย ๆ ลอยลงมายังพื้นก่อนที่จะหยุดอยู่เบื้องหน้าของแมมม่อน


ยูน่าเองก็ได้บินลงไปรวมตัวกันแมมม่อนด้วย


ทั้งสามได้เผชิญหน้ากันก่อนที่เจ้าตุ๊กตาจะพูดออกมา


“-สวัสดี-”


ไม่ใช้เสียงสังเคราะห์อีกต่อไปแต่กลับเป็นเสียงที่ไพเราะมากถึงแม้จะให้ความรู้สึกที่ว่างเปล่า


“เธอคือ ฮอลโลว์ หรอเป็นไปได้ยังไงกัน” ยูน่าพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่ตกใจ


“แล้วแรงกดดันนั้นละเธอควบคุมมันได้แล้วหรอ” แมมม่อนเองก็สงสัยเหมือนกัน


“-ก็อย่างที่พวกเธอเห็นตุ๊กตาตัวนี้ถึงจะไม่สมบูรณ์แต่ก็นับเป็นภาชนะขนาดใหญ่พอที่จะรับแรงกดดันของเราได้-”


ถึงเหตุผลนั้นจะฟังขึ้นก็เถอะนะแต่ยังไงก็แปลกอยู่ดี


“-ยังไงก็เถอะนายเองก็รู้สึกถึงสิ่งที่เกิดขึ้นใช้ไหม แมมม่อน-”


“เออสิ ถ้าข้าไม่ได้มาเห็นกับตาข้าเองก็คงจะไม่เชื่อเหมือนกัน”


“เกิดเรื่องอะไรขึ้นหรอทำไมข้าถึงได้ไม่รู้สึกอะไรเลย”


ยูน่าเองนั้นไม่ได้รับรู้ถึงเรื่องที่เกิดขึ้นเลยทำมให้แมมม่อนนั้นต้องอธิบาย


“ตอนนี้ โลก จากเขตปกครองเสรีได้อยู่ภายใต้การปกครองของนายท่านแล้ว”


“นะ นะ นายพูดว่ายังไงนะ?”


“ข้าหมายถึงนายท่านได้เป็นผู้ปกครองของดาวดวงนี้โดยชอบธรรมแล้ว”


“ไม่ใช้ข้าหมายถึงคำก่อนหน้านั้นตังหาก”


“เขตปกครองเสรี?”


“ใช้ๆ ข้าไม่เข้าใจความหมายของคำนั้นเลยมันคืออะไรอย่างงั้นหรอ”


แมมม่อนเองก็ได้สรุปออกมาให้ยูน่าฟัง


“เขตปกครองเสรี ก็คือสถานที่จะไม่มีผู้มีอำนาจสูงสุดอย่างชัดเจนโดนเกิดขึ้นจากการที่ผู้สร้างเห็นว่าไม่ใช้ทุกพื้นที่ควรมีเจ้าของ”


“ถ้าให้เปรียบเทียบก็เหมือนกับสถานที่สาธารณะ ที่ไม่ว่าใครก็สามารถมาได้ไม่มีใครครอบครองอย่างแท้จริง”


“ถ้าเป็นผู้ปกครองแล้วก็หมายถึงมีอำนาจในการออกกฎต่าง ๆ ได้ภายในเขตได้อย่างอิสระยังไงละ”


แมมม่อนได้อธิบายถึงเรื่องต่าง ๆ ให้ยูน่าฟัง


“สุดยอดไปเลยนะงั้นท่าเป็นแบบนี้โฮริเองก็เก่งสุด ๆ ไปเลยน่ะสิ”


“ใช่ แต่ปัญหาคือมันไม่ใช้แค่นั้นไงละ”


“นายหมายความว่ายังไง?”


“-เพราะการที่เขตเสรีได้มีผู้ปกครองคนใหม่นั้นเป็นเรื่องที่ไม่เคยเกิดขึ้นมากก่อนยังไงละ-”


ครั้งนี้เองเป็นฮอลโลว์ที่พูดแทรกเข้ามา


“ใช้แล้วละ ตั้งแต่ดาราจักรแห่งนี้เกิดขึ้นมายังไม่เคยมีใครทำแบบนี้ได้มาก่อนเลย”


“งั้นที่นายต้องการจะบอกคือ” ยูน่าเองเริ่มรับรู้ถึงสิ่งที่จะเกิดขึ้น


“-โฮริเองจะตกเป็นเป้าหมายของคนจำนวนมากที่ต้องการรู้วิธีปกครองเขตเสรียังไงละ-”


เมื่อได้ยินแบบนั้นยูน่ากับแมมม่อนเองก็เงียบไป


ถึงจะเจอกันได้ไม่นานแต่ความผูกพันของพวกเขากับโฮรินั้นได้ฝังลึกไปมากกว่าคำว่าเพื่อนแล้ว


ทั้งได้ต่อสู้รวมกับ ได้พูดคุยเรื่องบ้า ๆ ด้วยกัน ฝ่าฟันอุปสรรคต่าง ๆ มาด้วยกันจนมาถึงตรงนี้ได้


แต่ก็ได้มีคำพูดนึงได้ดังขึ้นมา เป็นคำพูดที่ไร้ซึ้งความกลัว


“ถ้างั้นเราเองก็แค่ต้องเก่งขึ้นจนคนพวกนั้นทำอะไรเราไม่ได้ก็พอ ใช้ไหมละ?”


ไม่รู้ว่าฟื้นขึ้นมาตอนไหน แต่โฮริที่หมดสติอยู่ในอ้อมแขนของฮอลโลว์ ได้พูดขึ้นมา


“แต่เราเองยังไม่รู้อะไรเลย ไม่รู้ถึงวิธีที่จะเก่งขึ้น ไม่รู้ถึงความยิ่งใหญ่ของดาราจักร เรายังมีเรื่องที่ยังไม่รู้อีกมาก ยังเป็นแค่คนที่ไม่ได้เรื่องเลยยังต้องให้พวกเธอช่วยทำในสิ่งที่เราอยากทำ เราอยากจะไปช่วยยูน่าแต่ต้องให้แมมม่อนช่วยจัดการกับพวกเทพธิดา เราอยากจะปกป้องยูน่าแต่กลับเป็นเธอที่มาปกป้องเรา เราอยากจะให้พวกเรากลับไปได้อย่างปลอดภัยแต่ดูนี้สิ ทั้งนายทั้งยูน่าต่างก็มีบาดแผลเต็มตัวไปหมดเลย”


ยูน่ากับแมมม่อนเองเมื่อได้ยินแบบบนั้นแล้วก็พูดอะไรไม่ออกเลย


“เราอยากจะแข็งแกร่งขึ้น เราอยากจะเป็นที่พึ่งพาของพวกเธอให้มากกว่านี้ แต่เราไม่รู้ว่าต้องเริ่มจากอะไร พวกเธอจะช่วยเราได้ไหม?”


โดยไม่ต้องขึ้นอะไรทั้งสองต่างตอบออกมาเป็นเสียงเดียวกัน


“ได้แน่นอน”

“ได้แน่นอน”


ฮอลโลว์ที่ยืนอยู่ตรงนั้นเองก็ได้มองดูภาพตรงหน้าด้วยรอยยิ้ม

มันทำให้เธอนึกถึงเรื่องราวสมัยก่อนของเธอ


******************************

สนุกกันบ้างไหมครับ จะพยายามลงทุก เย็นนะครับ


ขอขอบคุณท่านผู้อ่านที่ติดตามนะ

คอมเม้น กดติดตาม กดให้กำลังใจเพื่อใส่ไฟให้กับเรา


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

153 ความคิดเห็น

  1. #29 NoLoliNoLife (@NoLoliNoLife) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 17:01
    ความลับเยอะจริงๆ
    #29
    0