ตอนที่ 23 : Artificial Family บทที่ 2 บัญญัติฟ้า(8)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 96
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    15 พ.ค. 62

Artificial Family บทที่ 2 บัญญัติฟ้า(8)

- สวนดอกไม้แห่งแสง สถานที่พักผ่อนของเหล่าเทพธิดา -


โฮริที่เลือดกำเดาไหลเพราะเห็นหน้าที่แดงขึ้นมาของยูน่า


บ้าจริงเราก็แค่อยากจะลองพูดอะไรเท่ ๆ เหมือนกับพวกตัวเอกในนิยายบ้างแต่ทำไมมันถึงได้รู้สึกอายแบบนี้กันนะ


เวลาที่ตัวเอกไปช่วยเพื่อนก็มักจะมีคำพูดเท่ ๆ ตลอดไม่ใช้หรอ แต่ทำไมมันถึงได้ออกมาเป็นแบบไปได้เนี่ย


“ทำไมเจ้าถึงได้มาอยู่ที่นี่ได้”


“เราก็มาช่วยเธอไง”


“ข้าไม่ได้ถามเจ้าแบบนั้น”


[ศรศักดิ์สิทธิ์]

[ศรศักดิ์สิทธิ์]


ศรเวทย์ได้พุ่งเข้ามาโจมตีโฮริที่กำลังคุยอยู่กับยูน่าจากด้านหลัง


“ระวัง” ยูได้พูดขึ้นมา


[ป้องกัน]


โฮริได้ดึงเอาธนบัตรกลับมาป้องกันศรที่โจมตี


“แกเป็นใครกันทำไมมนุษย์ถึงได้”


“เราเป้นใครมันไม่สำคัญหรอกแต่ที่แน่ ๆ พวกแกมาได้แค่นี้ละ”


เธอได้ควบคุมให้ธนบัตรของเธอให้พุ่งไปโจมตีเทพธิดาที่อยู่ตรงหน้า


[จงเชือดเฉือด]


เทพธิดาก็ได้หลบออกแม้จะหลบไม่พ้นแต่ก็สามารถป้องกันจุดสำคัญได้


ธนบัตรทั้งสองได้เฉือดหน้าของเทพธิดาไปจนส่งเสียงร้องด้วยความเจ็บปวด


“ระวังเจ้านี้มันใช้เวทย์ประหลาดได้ ระวังใบสีดำนั้นให้ดี”


“ยัยนั้นต้องเป็นผู้ใช้ปีศาจที่โจมตีตรงส่วนกลางเร็วเข้า รีบไปแจ้งหัวหน้าเร็วถ้าจัดการมันได้ปีศาจนั้นต้องอ่อนแรงลงไปแน่”


“เรื่องนั้นไม่จำเป็นแล้วข้าได้ข่าวว่าหัวหน้ากำลังเดินทางมาที่นี้”


“ล้อมมันไว้อย่าให้มันหนีไปได้”


เทพธิดาได้เริ่มกระจายกำลังไปล้อมสวนดอกไม้โดยหวังว่าจะไม่ให้ยูน่าหนีไปได้


ทันใดนั้ยูน่าก็ได้ยิ้มขึ้นมา พลังของเธอฟื้นมามากในจังหวะที่กำลังพูดคุยกันอยู่


“เจ้าส่งมือมา”


โฮริที่ได้ยินเสียงนั้นก็ไม่ได้คิดอะไรส่งมือไปหายูน่า


[ก้าวพริบตา]


ครั้งนี้ไม่เพียงแค่ก้าวสั้น ๆ เหมือนครั้งก่อนแต่เป็นการก้าวที่ยาวมากจนสามารถหนีจากการ


******************************


หนีออกมาจนได้


ยูน่าได้พาโฮริหนีออกมาด้วยการใช้ก้าวพริบตาทำโฮรินั้นรู้สึกมึนหัวเป็นอย่างมาก


การเคลื่อนที่ด้วยความเร็วขนาดนั้นโฮริที่ไม่ได้ฝึกอะไรกับร่างกายเลยเป็นเรื่องธรรมดาที่หลังจากเดินทางมาถึงตรงนี้ย่อมต้องอ่อนแอเป็นเรื่องปกติ


เลือดกำเดาของเธอยังคงไหลออกมาไม่หยุดแถมยังหนักขึ้นเรื่อย ๆ ด้วย


ไปหน้าของโฮรินั้นเริ่มแดงไปจากความเหนื่อยล้าจากการเดินทาง


ยูน่าเองที่สังเกตุถึงอาการดังกล่าวจึงได้เขย่งตัวของเธอเอง


ศรีษะของทั้งสองสัมผัสกัน สายตาของทั้งสองได้ประสานกันเป็นหนึ่งเดียว


“ข้าว่าตัวของเจ้าร้อนมากเลยนะเจ้าเป็นอะไรไหมยังไงเราน่าจะพอพักได้สักพักนึงก่อนที่พวกนั้นจะตามมาเจอพวกเรานะ”


ใกล้เกินไปแล้ว หัวใจของโฮริได้สั่นระรั่วก่อนที่เธอจะสลบไปจากความเหนื่อยที่สะสมมาทั้งวัน


ครั้งนี้ยูน่าไม่ได้ตกใจอะไรมากเพียงแค่จัดตัวของโฮรินอนอยู่ในสภาพที่สบายโดยใช้หน้าตักของเธอแทนการใช้หมอน


“ขอบคุณมากนะ ที่มาช่วยข้าถึงที่นี้”


สายลมยังคงพัดผ่านไปมา แสงอาทิตย์ได้เริ่มจางหายไปบ่งบอกว่ากลางคืนได้มาแล้ว


ไม่นานแมมม่อนก็ได้เดินมาพบกับทั้งสอง ยูน่าที่รู้สึกได้ถึงตัวตนของปีศาจแต่ก็ไม่ได้คิดที่จะหลบหนีไปไหน


“สวัสดีข้าชื่อยูน่าเป็นเพื่อนของโฮริ นายเองคงเป็นปีศาจเมื่อตอนนั้นสินะ”

“ข้าเป็นข้ารับใช้ของนายท่าน เธอเองก็คงเป็นเทพธิดาเมื่อตอนนั้นสินะ”


ทั้งสองได้มองไปที่โฮริที่กำลังหลับอยู่ก่อนจะหันมามองหน้ากันอีกครั้ง


“ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะ ไอปีศาจ

“ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะ ยัยเทพธิดา


จากนั้นทั้งสองก็หัวเราะขึ้นมาพร้อมกัน


******************************

การพบกันทั้งสองเป็นเรื่องที่น่าตื่นเต้นจริง ๆ


ขอขอบคุณท่านผู้อ่านที่ติดตามนะ

คอมเม้น กดติดตาม กดให้กำลังใจเพื่อใส่ไฟให้กับเรา


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

155 ความคิดเห็น

  1. #22 NoLoliNoLife (@NoLoliNoLife) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 15 มีนาคม 2562 / 22:01
    ไอนั่นนี่มันนานจริงๆ
    #22
    0
  2. #21 oom003 (@oom003) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 15 มีนาคม 2562 / 19:37
    ตื่นเต้นมาก เห็นเเล้วเหมือนจะมี มวยคู่เอก เเย้งโฮริ เลย ท่านผู้อ่าน ถ้าเป็นจริงคงไม่ใช้ตอนนี้เพราะตอนนี้ หัวหน้าของเทพธิดากำลงมา พวกท่านโฮริจะทำยังไงต่อไป โปรดติดตามตอนต่อไป อิอิ
    #21
    0