ตอนที่ 21 : Artificial Family บทที่ 2 บัญญัติฟ้า(6)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 106
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    4 มิ.ย. 62

Artificial Family บทที่ 2 บัญญัติฟ้า(6)


     - สวนดอกไม้แห่งแสง สถานที่พักผ่อนของเหล่าเทพธิดา -


     ยูน่าได้หลบซ่อนอยู่ในสถานที่นี้จริงตามที่เทพธิดาได้คาดเดาเอาไว้กับเป็นสถานที่ที่กิ่งไม้นำทางของโฮริได้ชี้มา


     แม้สถานที่นี้เป็นเป็นสถานที่คาดไม่ถึงของคนหลาย ๆ คนแต่สาเหตุที่ยูน่าเลือกสถานที่นี้เป็นที่ซ่อนนั้น

นอกจากจะเหนือความคาดหมายแล้วยังเป็นสถานที่สามารถทำให้การฟื้นฟูของเธอนั้นเร็วขึ้นอีกด้วย


     ดอกไม้โดยรอบนั้นมีลักษณะและสีที่แดงเหมือนกับดอกกุหลาบของมนุษย์แต่ตัวดอกนั้นเองมีคุณสมบัติในการช่วยฟื้นฟูพลังเวทย์


     แม้จะไม่ได้มากแต่สำหรับตัวเธอในตอนนี้แล้วก็นับว่าเป็นสิ่งที่สำคัญในตอนนี้


     ขอแค่อีกไม่นาน พลังของข้าก็จะฟื้นฟูกลับไปเป็นก่อนที่จะอยู่ในสภาพอ่อนแรง


     ต่อให้พวกนั้นเจอข้า ข้าคงสามารถหนีออกไปจากสถานที่แห่งนี้ได้


     แต่ความสงบของสถานที่แห่งนี้ก็อยู่ได้ไม่นาน


     “ข้าสัมผัสได้ถึงพลังของยัยนั้น มันต้องอยู่แถวนี้แน่”


     “ข้าจะไปดูทางนั้น พวกเจ้าก็แยกย้ายกันไปแล้วกัน”


     แย่แน่ ๆ แบบนี้อีกไม่นานต้องถูกเจอตัวต้องเปลี่ยนที่ซ่อนแล้ว


     เธอก้มตัวลงค่อย ๆ คลานออกไปหวังว่าจะไม่ถูกพบเจอ


     “ใครอยู่ตรงนั้นน่ะ”


     หลังจากเสียงนั้นได้ถูกพูดออกมาเทพธิที่กระจัดการจายต่างมองไปยังทิศเดียวกัน


     ข้าว่าข้าก็ตัวเล็กนะ ทำไมถึงถูกเห็นกันง่ายแบบนี้


     [ก้าวพริบตา]


     สภาพของเธอในตอนนี้ถึงจะก้าวได้เป็นระยะสั้น ๆ แต่นั้นก็มากพอที่จะสร้างระยะห่างได้


     “อย่าปล่อยให้ยัยนั้นหนีไปได้”


     [ศรศักดิ์สิทธิ์]

     [โล่ศักดิ์สิทธิ์]


     การใช้โล่ศักดิ์สิทธิ์นั้นเป็นเวทย์ธาตุแสงซึ่งแม้จะเป็นเวทย์ป้องกันแต่ก็มีประสิทธิภาพลดลงเนื่องจากเป็นเวทย์ธาตุเดียวกัน


     ศรศักดิ์สิทธิ์ได้เข้าปะทะกับโล่ของเธอก่อนที่จะสลายไป


     “ต้านไว้ได้หรอ? แต่จะกันได้สักเท่าไหรกัน”


     [ศรศักดิ์สิทธิ์]

     [ศรศักดิ์สิทธิ์]


     ศรศักดิ์สิทธิ์จำนวนมากได้ยิงตรงเข้าไปหายูน่า


     [โล่ศักดิ์สิทธิ์]


     แต่ครั้งนี้ไม่เหมือนครั้งก่อนหลัง ศรศักดิ์สิทธิ์ได้เข้าปะทะกับโล่ของเธอแต่ครั้งนี้กับเป็นโล่ของเธอที่สลายไป


     มาได้แค่นี้สินะ…


     ทันได้นั้นก็ได้มีแผ่นสีดำบางอย่างพุ่งเข้ามาจากข้างหลังขอเธอ

มันได้พุ่งเข้าไปป้องกันศรศักดิ์สิทธิ์ก่อนที่จะศรนั้นจะสลายหายไป


     พร้อมกับคำพูดที่ดังก้องไปทั่วทั้งสวนดอกไม้


     “ในยามที่เราต้องการผืนดินแม้เธอให้เราเพียงหนึ่งเม็ดทราย เราขอตอบแทนเธอด้วยพื้นพสุธา”


     เธอได้ยินเสียงที่เธออยากได้ยินอีกครั้ง


     “ในยามที่เรากระหายแม้เธอให้เราเพียงหนึ่งหยดน้ำ เราขอตอบแทนเธอด้วยพื้นมหาสมุทร”


     กลีบดอกไม้แดงที่ล่องลอยได้ปลิวสั่นไหวไปมาทั่วทั้งสถานที่


     “ในยามที่เราต้องสิ้นลมแม้เธอให้เราเพียงหนึ่งลมหายใจ เราขอตอบแทนเธอด้วยท้องนภา”


     ลำแสงจากฝากฟ้าได้สว่างขึ้นมาจากเบื้องหลังของเธอผู้นั้น (จากที่แมมม่อนอยู่)


     “ในยามที่เราหลับใหลแม้เธอดูแลเราเพียงหนึ่งค่ำคืน เราขอตอบแทนเธอด้วยการดูแลเธอนับพันราตรี”


     เธอผู้นั้นได้หันหลังกับไปมองยูน่าที่กำลังหน้าแดงอยู่ด้านหลัง


     “เธอเคยช่วยชีวิตเราไว้ครั้งนึง เราขอตอบแทนด้วยการดูแลเธอไปตลอดชีวิต”


     ราวกับเวลาถูกหยุดนิ่ง ทั้งสองได้สบสายตากัน


     “เรามาช่วยเธอแล้วนะ ยูน่า”


     โฮริได้พูดออกมาพร้อมกับเลือดกำเดาที่ไหลออกมาจากจมูกของเธอ


******************************


ปักธงไปมิดด้ามไหมละ

แต่บทจะเท่ก็เท่ไม่สุดนะ คนเขียนนี้แย่จังเลย


ขอขอบคุณท่านผู้อ่านที่ติดตามนะ

คอมเม้น กดติดตาม กดให้กำลังใจเพื่อใส่ไฟให้กับเรา


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

153 ความคิดเห็น

  1. #18 NoLoliNoLife (@NoLoliNoLife) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 15 มีนาคม 2562 / 08:25
    ถึงจะไม่เท่เเต่ก็ทำโลลิเขินอะ
    #18
    0