ตอนที่ 13 : Artificial Family บทที่ 1 บันไดสู่สรวงสวรรค์(4) + แก้คำผิด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 146
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 22 ครั้ง
    10 ก.ค. 62

Artificial Family บทที่ 1 บันไดสู่สรวงสวรรค์(4)


     แววตาของเธอในตอนนี้นั้นสามารถมองเห็นได้มีเพียงแค่นัยน์ตาสีขาวเท่านั้น


     ตอนนี้แม้แต่ตัวของแมมม่อนเองก็เริ่มสัมผัสได้ถึงอะไรบ้างอย่างที่ทำให้ร่างกายของเจ้าปีศาจสั่นสะท้านไปทั้งตัว


******************************


     กาลเวลาได้ผ่านไป


     ร่างของชายได้มาถึงชั้นบนสุดของขั้นบันได


     ด้วยร่างกายที่ไร้ซึ่งแขนและขา เขาได้แต่ใช้หน้ากับลำตัวในการขึ้นบันไดมาทีละขั้น


     มันช่างเป็นภาพที่ดูน่าสลดจริง


     ข้างบนนั้นมีเพียงพื้นที่ที่กว้างใหญ่ไปจนถึงปลายของขอบฟ้า


     ท่ามกลางพื้นสีขาวนั้นได้ปรากฏแท่นสีดำซึ่งตั้งตระหง่านอยู่บริเวณใจกลาง


     แท่นสีดำนั้นมีลักษณะคล้ายกลับโพเดียมที่เธอพบเห็นได้ตามทีวี


     แต่นัยน์ตาที่ว่างเปล่าของเธอได้มาไปยังบุคคลที่ยืนอยู่ข้างหน้ามากกว่า


     “ยินดีด้วยเจ้าขึ้นมาถึงบนนี้ได้นะ”


     ด้วยที่ผิวขาวซีดราวกับหิมะและนัยน์ตาสีทองที่เปล่งประกายราวกับเงินตรา


     “ต่อจากนี้ข้าจะเล่าถึงบดสรุปของชายคนนั้น”


     แต่งตัวด้วยชุดสูทสีดำสนิท พันคอด้วยเนกไทสีแดงที่เด่นสะดุดตา


     “...”


     “เจ้ามองข้าด้วยสายตาแบบนั้นหมายความว่ายังไง?”


     ผมหน้าม้าสีเขียวอ่อนที่ปกคลุมไปทั่วทั้งศีรษะ


     “...”


     “ข้ารู้ว่าข้าทำให้เจ้าเจ็บปวดแต่ข้าแค่เล่าเรื่องของชายที่ข้ารู้จักเท่านั้นเอง”


     “...”


     “การพบเจอของข้ากับเจ้าอาจจะไม่ได้เริ่มไปได้ด้วยดีแต่ก็อย่างที่ข้าบอกเจ้าไปตอนแรกว่านี่คือบททดสอบ ข้าก็แค่อยากได้นายคนใหม่แค่นั้นเอง”


     แมมม่อนแสดงใบหน้าเศร้าสร้อยออกมา


     “ข้าเคยเป็นข้ารับใช้ให้กับชายคนนั้นจนกระทั่งเขาได้ขึ้นมาถึงตรงนี้เหมือนกับจุดที่เจ้าอยู่”


     “บันไดสู่สรวงสวรรค์นั้นเป็นสถานที่ที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อกำจัดความโลภ ของสิ่งที่ต้องการขึ้นไปสู่จุดสูงสุดของมัน”


     “ด้วยการค่อย ๆ พรากสิ่งต่าง ๆ ที่หล่อหลอมเป็นชีวิตไปทีละอย่าง”


     “สอนให้รู้ว่าสิ่งต่างๆที่ครอบครองมาสุดท้ายแล้วก็จากเราไปเมื่อถึงจุดสุดท้ายของชีวิต”


     “เจ้าอาจจะคิดว่าความเป็นอมตะนั้นมีอยู่จริงและชีวิตที่คงอยู่ได้ชั่วนิรันดร์”


     “แต่ข้าเองก็อยากบอกเจ้าว่าแม้แต่คำว่านิรันดร์เองก็รอวันที่ดับศูนย์”


     “...”


     “คำขอของชายคนนั้นคือขอให้ชีวิตนี้รู้จักคำว่าพอ และ สุดท้ายก็ขอให้ร่างกายของเขากลับสู่ดิน”


     ร่างกายของชายคนได้สลายไปเหลือเพียงแต่เม็ดทราย


     “ข้าแค่ต้องการใครสักคนที่จะไม่ทิ้งข้าไป ข้าแค่อยากหาเจ้านายที่ความปรารถนาไม่มีทางเติมเต็ม”


     “ข้าก็แค่อยากมีเจ้านายที่จะอยู่กับข้าตลอดไป”


     บรรยากาศเริ่มมืดลงพร้อมกับคำพูดที่ดังก้องไปทั่วทั้งสถานที่


     “ข้าขอถามเจ้าอีกครั้งเจ้ามนุษย์ อะไรคือสิ่งที่เจ้าเรียนรู้จากสิ่งที่เจ้าได้เจอมา อะไรคือสิ่งที่เจ้าต้องการ อะไรคือวิ่งที่เจ้าปรารถนา”


     ใบหน้าของโฮริที่เคยว่างเปล่านั้นได้กลับเป็นปกติอีกครั้ง


     ปรากฏถึงรอยยิ้มของหญิงสาวที่ทำให้ใครหลาย ๆ คนนั้นต้องหลงใหล


     “เรื่องแค่นี้เองหรอ? เราจะบอกให้นายฟังเอง ถึงความปรารถนาของตัวเรา”


     เธอพูดออกไปด้วยเสียงที่สามารถดึงดูดปีศาจแม้แต่ที่อยู่ตรงหน้าของเธอ


******************************


ยังมีคนตามมาถึงตรงนี้อีกหรอเนี่ย ขอบคุณนะ


10/7/2562 แก้คำผิดไป 17 คำ + ปรับสำนวนเล็กน้อย


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 22 ครั้ง

155 ความคิดเห็น

  1. #7 NoLoliNoLife (@NoLoliNoLife) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 มีนาคม 2562 / 13:07
    ค้างอะ //ลงเป็นตอนเต็มๆเลยก็ได้อ่านเป็นพาร์ทๆมันสั้นไปอะ
    #7
    2
    • #7-1 Evirdkung (@passapondrive) (จากตอนที่ 13)
      9 มีนาคม 2562 / 13:19
      คือแอดก็แต่งนำไว้ก่อนแล้วนะแต่ลงที่ละตอนไม้งั้นมันจะลงไม่ได้ทุกวันตอนแรกมีตอนเก็บไว้ลงตั้งเยอะตอนนี้แต่ไม่ทันละ
      #7-1
    • #7-2 NoLoliNoLife (@NoLoliNoLife) (จากตอนที่ 13)
      9 มีนาคม 2562 / 13:42
      ไม่ต้องลงทุกวันก็ได้ไม่อยากค้างบ่อยๆ
      #7-2