ตอนที่ 10 : Artificial Family บทที่ 1 บันไดสู่สรวงสวรรค์(1) + แก้คำผิด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 170
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 26 ครั้ง
    5 ก.ค. 62

Artificial Family บทที่ 1 บันไดสู่สรวงสวรรค์(1)


     ความโลภ หมายถึง

     ความทะเยอทะยานอันแรงกล้าในการให้ได้มาซึ่งทรัพย์สินและอำนาจ โดยไม่คำนึงถึงแนวทางหรือคุณธรรมในการได้มาซึ่งสิ่งเหล่านั้น ไม่ว่าจะเป็นการขโมย การขู่กรรโชกทรัพย์ ยักยอก การกักเก็บทรัพย์สินต่างๆ โดยไม่แบ่งปันหรือช่วยเหลือผู้อื่น

     

     ศีลธรรมที่ช่วยกำจัดความโลภ คือ ความเมตตา และ การแบ่งปัน


******************************


     - มิติลึกลับ?? เวลา ??:??-


     มืดจังเลยที่นี้มันที่ไหนกัน


     โฮริตื่นขึ้นมาในความมืดที่มืดสนิทไม่มองไม่เห็นแม้แต่พื้นอยู่เบื้องล่าง


     เธอมาไปรอบ ๆ ตัวของเธอแต่ก็ไม่พบอะไรเลยนอกจากความมืดมิด


     “สวัสดีนี้เธอมองไปไหนของเธอกัน ข้าอยู่ตรงนี้”


     เสียงของชายคนหนึ่งได้ดังขึ้นมาจากเบื้องหลังของเธอแม้เป็นเสียงที่เธอไม่เคยได้ยินมาก่อนแต่เธอกลับรู้สึกถึงความคุ้นเคยอย่างน่าประหลาด


     “นายเป็นใครอย่างงั้นหรอ?”


     “ข้าคือปีศาจที่เกิดมาจากความโลภของมนุษย์ แต่เธอจะเรียกข้าว่าแมมม่อนก็ได้”


     เธอหันหลังของเธอเพื่อมองไปยังเสียงดังกล่าว


     แม้อยู่ภายใต้ความมืดมิดแต่โฮริก็สามารถมองเห็นรูปร่างของสิ่งมีชีวิตขนาดใหญ่ที่อยู่ตรงหน้าของเธอ


     ร่างกายขนาดใหญ่ของมันนั้นใหญ่มากขนาดที่ตัวของเธอนั้นมีขนาดเทียบเท่ากับขนนก


     “เจ้านี่ใจเย็นจังเลยนะ ไม่รู้ตัวเลยหรอว่าตอนนี้เจ้ากำลังตกอยู่ในสถานการณ์ที่แย่มากเลยนะ”


     เจ้าปีศาจพูดออกมาทำให้โฮรินึกถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นก่อนที่เธอจะมาที่นี้


     “แล้วนายต้องการอะไรจากเราละ แมมม่อน?”


     “ข้าก็แค่อยากจะทดสอบตัวของเจ้าสักกหน่อย แต่ถ้าเจ้าทำได้ไม่ถึงตามที่ข้าคาดหวังไว้ข้าก็คงต้องยืดเอาร่างกายของเจ้าไว้เป็นร่างสถิตเจ้าตกลงไหม?”


     ร่างกายของเราอย่างงั้นหรอ? ใครมันจะไปยอมกัน


     “นี่ข้าให้โอกาสเจ้าอยู่นะ แม้แต่ตอนนี้ข้าก็สามารถยึดร่างของเจ้ามาได้ง่ายๆเลย ยัยเทพธิดาหน้าโง่นั้นก็ช่วยอะไรเจ้าไม่ได้หรอก”


     “ข้าจะเล่าเรื่องของคนคนหนึ่งให้เจ้าฟังแล้วข้าจะถามว่าถ้าเป็นเจ้า เจ้าจะเลือกอะไรต้องบอกเหตุผลมาด้วย”


     เรื่องเล่าสินะ ฟังดูแปลกจัง


     “ข้าจะโอกาสเจ้าเพียงครั้งเดียวเพราะอย่างนั้นอย่าทำให้ข้าผิดหวังละ”


     แมมม่อมเงียบไปก่อนที่จะเล่าเรื่องราวเรื่องหนึ่งให้โฮริฟัง


     “เมื่อนานมาแล้วมีมนุษย์คนหนึ่งได้ถูกทอดทิ้งโดยความตายทำให้มีชีวิตที่เป็นนิรนดร์”


     “เขาเป็นคนที่มีความโลภมหาศาลอยากได้อยากมีทุกอย่างไม่รู้จักคำว่าพอ”


     “เขาคนนั้นได้ใช้ชีวิตเพียงเพื่อรวบรวมทรัพสมบัติต่างๆจากการปล้นและการฆ่า”


     “วันแล้ววันเล่าเขาได้ฆ่าผู้คนมากมายจับผู้คนเหล่านั้นมาเป็นทาสเพื่อสนองความต้องการของตน”


     “เหมือนกับหยดน้ำลงในทะเลทรายเวลาผ่านไปนานนับพันปีแต่กลับไม่มีสิ่งใดสามารถลดความอยากได้อยากมีของชายผู้นั้นได้เลยได้เลย”


     “แต่มีตำนานได้กล่าวไว้ว่าภายในมหาวิหารหากมีผู้ใดที่สามารถผ่านบททดสอบต่าง ๆ ไปจนถึงชั้นบนสุดได้ ผู้นั้นจะได้รับทุกสิ่งตามที่ใจปรารถนาแม้อาจจะต้องแลกด้วยการสูญเสียทุกอย่างที่ครอบครองด้วยเช่นกัน”


     แมนม่อมหยุดเล่าแล้วก็ถามคำถามมาที่โฮริ


     “ถ้าเป็นเจ้า เจ้าจะไปไหม?”


     “ข้าจะไป”


     โฮริได้ตอบออกไป


     ภาพของมหาวิหารได้เข้ามาในหัวของเธอราวกับเธอยื่นอยู่ ณ สถานที่แห่งนั้น


******************************

- ผู้คุยกับนักเขียน -


อ่านแล้วดูแปลกๆ จัง


5/7/2562 แก้คำผิด + ปรับสำนวนเล็กน้อย


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 26 ครั้ง

155 ความคิดเห็น

  1. #4 NoLoliNoLife (@NoLoliNoLife) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 7 มีนาคม 2562 / 14:20
    ไม่มีอะไรให้เสียนี่เนอะ
    #4
    0