[X1 X YOU] ROZIANA : THE LOVER OF PRINCESS

ตอนที่ 5 : CHAPTER 4 (20%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 176
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 27 ครั้ง
    26 มี.ค. 63














    เช้าวันใหม่เริ่มขึ้นอีกครา ข้าลุกลืมตาขึ้นมาอย่างงัวเงีย เมื่อนางข้าหลวงประจำตัวอย่างเจสสิก้า ปลุกข้าให้ตื่นจากนิทรา
แสงอาทิตย์สาดเข้ามาจากทางหน้าต่างพร้อมกับสายลมอ่อนๆ และเสียงนกร้องยามเช้า ยิ่งเรียกรอยยิ้มให้กับข้าได้มากทีเดียว
เป็นเช้าวันใหม่ที่สดใสเสียจริง




"องค์หญิงจะทรงอาบน้ำเลยหรือไม่เพคะ หม่อมฉันเตรียมน้ำอุ่นให้พระองค์แล้ว"



"อืม ขอบใจเจ้ามาก" ข้ายิ้มและพยักหน้าเล็กน้อย เดินไปปลดเปลื้องผ้าอาภรณ์หลังฉาก และลงอ่างอาบน้ำไปอย่างสบายใจ ฟองสบู่ในอ่างเริ่มตีฟูขึ้นพร้อมกับกลิ่นดอกกุหลาบ ยิ่งทำให้เวลายามเช้าของข้าเป็นสุขยิ่งขึ้น






     ข้าใช้เวลาแช่อยู่ในอ่างนานพอสมควร เพราะติดใจความผ่อนคลายที่ได้รับเป็นอย่างมาก จนเห็นสมควรแล้วว่าหากยังแช่น้ำไปนานกว่านี้ คงไม่วายตัวเปื่อยยุ้ยเป็นขนมปังตกน้ำเสียแน่ สายตาของข้าเสาะหาผ้าเช็ดตัวตามรอบกาย แต่ไร้ซึ่งวี่แววของมัน สงสัยเช้านี้เจสสิก้าคงวุ่นวายตระเตรียมหลายสิ่ง ถึงได้ลืมเตรียมผ้าเช็ดตัวและเสื้อคลุมให้ข้าอย่างที่ควรจะเตรียมให้ทุกวัน


"เจสสิก้า ข้าว่าเจ้าลืมบางสิ่ง" ข้าร้องเรียกนางข้าหลวงคนสนิทด้วยน้ำเสียงหยอกล้อ พลันในหัวของข้าก็คิดวิธีต่างๆที่จะแกล้งนางไว้อย่างซุกซน


"สิ่งใดหรือเพคะองค์หญิง" เจสสิก้าตอบกลับมาพร้อมกับน้ำเสียงใคร่รู้ พร้อมทั้งชะโงกหน้าเข้ามาหาข้าในห้องน้ำและมองไปทั่วบริเวณ เพียงครู่เดียวดูเหมือนนางจะนึกขึ้นได้ จึงได้เบิกตากว้างและก้มหัวขอโทษขอโพยข้าเสียยกใหญ่


"ขอประทานอภัยเพคะองค์หญิง หม่อมฉันจะรีบไปเตรียมพาขนหนูและเสื้อคลุมมาให้เดี๋ยวนี้เพคะ" 


"เหตุใดถึงหลงลืมเช่นนี้ หากตัวข้าเปื่อยยุ้ยจนผิวหมองไม่น่ามอง ข้าจะตัดนิ้วของเจ้ามาทำอาหารเช้า" เจสสิก้าได้ยินดังนั้น ร่างอ้อนแอ่นของนางก็สันเทิ้มขึ้นมาในที จนข้าอดที่จะหัวเราะเสียงดังไม่ได้ กะไรกันหยอกเล่นเพียงเท่านี้ก็กลัวจนน้ำตาแทบไหลเสียแล้วหรือเจสสิก้า


"ฮ่าๆๆ ข้าล้อเล่น เจ้าเห็นข้าโหดร้ายถึงเพียงนั้นเชียวหรือ"


"โถ่ องค์หญิง อย่าแกล้งหม่อมฉันเล่นแบบนี้สิเพคะ หัวใจหม่อมฉันแทบวายเสียแล้ว"


"ฮ่ะๆ ไม่แกล้งแล้ว เจ้ารีบไปเตรียมมาเถอะ ขืนข้าแช่นานกว่านี้อีกนิด คงไม่วายได้กลายเป็นขนมปังตกน้ำจริงๆแล้ว"


"เพคะๆ" ร่างของนางวิ่งหายออกไปอย่างรีบร้อน ระหว่างรอผ้าจากนางข้าจึงขับร้องเพลงและเล่นฟองในอ่างอย่างที่ชอบทำ




แกร็ก




   เสียงดังของบานประตู ทำให้รู้ว่าเจสสิก้าคงกลับมาพร้อมของที่ขาดไปแล้ว แต่มันจะเร็วไปหรือไม่ เพิ่งจะผ่านไปไม่ถึงสองนาทีเอง หรือนางจะหายตัวได้กัน



"อย่างไรกัน เจ้ากลัวข้าหนาวตายหรือเจสสิก้า เจ้าคงไม่ได้หายตัวไปเอาผ้าเช็ดตัวมาให้ข้าหรอกใช่ไหม ฮ่าๆ"



"..." แปลกที่ไม่มีเสียงนุ้มของนางตอบกลับมา ข้านึกเอะใจอยู่ไม่น้อย จึงร้องเรียกนางอีกหน



"เจสสิก้า นั่นเจ้าหรือเปล่า"



"..."



"เหตุใดจึงไม่ตอบข้า ไหนเล่าผ้าเช็ดตัวของข้า เจสสิก้า" ข้าเริ่มมีน้ำโหเล็กน้อย นางคงจงใจจะแกล้งข้ากลับดังเช่นทุกครั้ง หึ ร้ายกาจเสียจริง เห็นทีข้าคงจะออมมือให้ไม่ได้เสียแล้ว


"หากเจ้ายังไม่รีบเอาผ้าเช็ดตัวแลเสื้อคลุมมาให้ข้า ข้าจะออกไปทั้งอย่างนี้ ให้เจ้าได้เห็นข้าเปลือยจนนอนไม่หลับไปเลยดีหรือไม่" แต่ก็ยังไร้เสียงตอบกลับของนาง ครานี้เจ้าแกล้งข้าได้แสบจริงๆเจสสิก้า ฮ่ะๆ


"ข้าจะออกไปจริงๆแล้วนะ เจสสิก้า"



"ฮ่าๆๆ อย่าเลยองค์หญิง เพราะข้าเกรงว่าหากเจ้าออกมาในสภาพนั้น เจ้าคงไม่รอดพ้นได้เสียพรหรมจรรย์ให้ข้าเป็นแน่" เสียงทุ้มนุ่มของชาย ดังขึ้นทางด้านหลังของข้า ทำให้ข้าตกใจจนผวา เมื่อได้รู้ว่าคนที่เข้ามาในห้องไม่ใช่เจสสิก้าแต่เป็นองค์ชายซึงยอน องค์ชายที่ข้าไม่ชอบหน้าที่สุด นั่นทำให้ข้าแทบจะมุดให้จมหายไปพร้อมกับฟองในอ่าง


"องค์ชาย!! เหตุใดจึงเข้ามาได้เพคะ!!"


"ข้าเห็นประตูห้องมันเปิดอยู่ เลยคิดว่ามีคนแอบลอบเข้ามาในห้องของเจ้า" เจสสิก้า! ข้ารู้แล้วว่าเจ้ารีบ แต่เจ้าจะรีบจนลืมปิดประตูห้องไม่ได้!!


"ไม่มีใครเข้ามาในห้องของหม่อมฉันทั้งนั้นเพคะ แต่ตอนนี้พระองค์เสด็จออกไปก่อนได้หรือไม่" ข้าโอบกอดร่างเปลือยเปล่าของตัวเอง เริ่มเป็นกังวลใจเมื่อฟองในอ่างเริ่มหดหายแลเหลือน้อยลงไปทุกทีๆ ทั้งร่างสูงใหญ่ขององค์ชายซึงยอนยังก้าวเข้ามาใกล้เรื่อยๆ จนแทบจะถึงตัวข้าอยู่แล้ว


"เหตุใดกัน เจ้าต้องการผ้าเช็ดตัวไม่ใช่หรือ นี่ไง ข้าเอามาให้เจ้า" มือหนาชูผ้าเช็ดตัวผืนใหญ่ขึ้นแสดงให้ข้าเห็น ชะงนใจว่าบุรุษตรงหน้าไปเอามาจากที่ใด ในห้องของข้าหรือ? แล้วเจสสิก้าไปเอาผ้าเช็ดตัวให้ข้าที่ใดกัน?



"มันอยู่ในตู้เสื้อผ้าของเจ้า เจ้าไม่ได้ลองเปิดดูหรือ" เจสสิก้า!! ข้าสาบานหากเจ้ากลับมา ข้าจะฟาดเจ้าด้วยหมอน!



"ขอบพระทัยเพคะ" ข้าหมายจะหยิบผ้าผืนหนาในมือขององค์ชาย แต่มือหนากลับชูมันสูงขึ้นและหลบเลี่ยงไม่ให้ข้าได้มันไป ใบหน้าของชายตรงหน้าข้าเผยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ขึ้น นั่นยิ่งทำให้ข้าหน้าบึ้งตึงและเห่อแดงด้วยความเคืองใจ


"เจ้าอยากได้หรือ"


"อย่าแกล้งหม่อมฉันเล่นเช่นนี้เลยเพคะ มันมิควร หม่อมฉันไม่ได้อยู่ในสภาพที่เหมาะสมที่จะมาสนทนากับพระองค์ได้ในตอนนี้นะเพคะ"


"ใครว่าเล่า ข้าว่าเจ้าตอนนี้เหมาะที่สุดแล้วที่จะสนทนากับข้า เพราะมันยิ่งทำให้ข้ารู้ว่าเจ้านั้นน่าหลงใหลเพียงใด" 




     ใบหน้าขององค์ชายซึงยอนก้มต่ำลงมาใกล้ข้าเรื่อยๆ จมูกโด่งเป็นสันเฉียดไปมาที่ผิวแก้มของข้าอย่างถือวิสาสะ ข้าได้แต่ถดหนีให้ห่าง แต่มันก็ทำได้เพียงนิดเพราะพื้นที่ในอ่างที่มีไม่มากนัก ทำให้ข้ายังไม่รอดพ้นจากการถูกองค์ชายผู้นี้เย้าแหย่


"หอม เจ้าหอมเกินไปโรเซียน่า เช่นนี้ข้าจะอดใจไหวได้เช่นไร" องค์ชายซึงยอนสบตาข้า จ้องลึกเข้ามาจนข้าหวั่นไหว ฉับพลันดวงตาคมก็หลับลง คิ้วเข้มขมวดแน่นเข้าหากันเช่นคนกำลังอดกลั้น มือหนาที่กำขอบอ่างบีบแน่นจนเส้นเลือดปูดขึ้นมา องค์ชายซึงยอนพรู่ลมหายใจออกมาและลืมตาสบข้าอีกครั้ง ริมฝีบางหยักจุมพิศลงที่แก้มของข้าแผ่วเบา และพาดผ้าเช็ดตัวไว้กับฉากกั้นก่อนจะเดินจากไปโดยไม่พูดอะไรอีก


    ข้ากุมแก้มที่ยังคงมีสัมผัสของพระองค์ไม่เลือนหาย หัวใจเต้นระส่ำเช่นคนใกล้บ้า อะไรกันข้าหวั่นไหวกับบุรุษเพศอีกแล้วหรือ อุตส่าห์บอกกับตัวเองไว้แล้วแท้ๆว่าจะไม่มีวันหลงรักองค์ชายผู้นั้น แต่หัวใจเจ้ากรรมดันเต้นดังเสียจนข้ากลัว กลัวว่าจะทำอย่างที่ข้าคิดไว้ไม่ได้




"องค์หญิงเพคะ หม่อมฉันมาแล้ว" เสียงเหนื่อยหอบของเจสสิก้าดังขึ้น ข้าหรี่ตาลงและหันใบหน้าไปมองนางอย่างเคืองขุ่น เจ้าโดนแน่!


"เอ่อ เหตุใดองค์หญิงถึงจ้องหม่อมฉันเช่นนั้นเพคะ หรือหม่อมฉันมาช้าเกินไปเพคะ"


"เจ้าไปเอาถึงที่ใดกันเจสสิก้า"


"หม่อมฉันไปหยิบผ้าขนหนูและเสื้อคลุมของพระองค์มาให้ จากที่ห้องอาบน้ำหลวงเพคะ หม่อมฉันเพิ่งนึกได้ว่านางข้าหลวงของที่นี้บอกให้หม่อมฉันไปหยิบได้จากที่นั้นเพคะ"


"แต่เจ้าก็ไม่ยอมเปิดในตู้เสื้อผ้าดูก่อนใช่หรือไม่?" ข้ากดเสียงต่ำลง และมองไปที่เจสสิก้าที่เริ่มหน้าซีดและตาเบิกกว้างขึ้นอีกครา


"พ เพคะ หม่อมฉันไม่ได้เปิดดู"


"เจสสิก้า!!"

















    
       


         



    
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 27 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

31 ความคิดเห็น

  1. #29 Park Cr (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2563 / 15:00
    ไรท์จะเทไม่ได้นะ รีทคนนี้ปักธงเชียร์ทุกคนไปแล้ว แง๊ ตามทุกเรื่องของไรท์เลยสนุกมาก แต่คือไรท์....แต่งไม่จบอ่าาาา
    #29
    0
  2. #27 mxxd. (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 มีนาคม 2563 / 17:44

    โห้ยยไรท์ นี่พึ่งเคยมาอ่านเรื่องนี้ แบบว่าสนุกมาก ภาษาสวยอะไรก็ดือ นี่ตามไรท์มาเกือบทุกเรื่องแล้วอ่ะ หวังว่าจะแซ่บๆเหมือนกับเรื่องภารกิจจับน้องให้มารักน๊า สู้ๆค่า5555
    #27
    0
  3. #26 NaNankkkk (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 มีนาคม 2563 / 15:45
    เย้ ไรท์มาแล้วววว รีบมาต่อน่าาาาา ดูแลตัวเองด้วยยย
    #26
    0