[NCT X YOU] HELENZEAR | BEYOND LOVE

ตอนที่ 3 : CHAPTER 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 422
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 49 ครั้ง
    17 ธ.ค. 62















         เช้าวันใหม่





   วันนี้เป็นวันแรกของการเรียนในเฮเลนเพลส ฉันตื่นขึ้นมาด้วยอารมณ์ที่ไม่แจ่มใสนัก เนื่องมาจากเมื่อคืนที่หัวฟัดหัวเหวี่ยงเรื่องอีตารุ่นพี่มาร์ค จนแทบจะไม่ได้หลับได้นอน คิดถึงหน้าทีไรเป็นต้องหัวร้อนทุกที คนอะไรหน้าด้านหน้าทน แถมยังชอบฉวยโอกาส คอยดูเถอะถ้าเจออีกรอบจะเข้าไปทึ้งหัวให้ขาดเลย




    นั่งโมโหกับตัวเองได้ไม่นานก็รีบเด้งตัวลุกไปจัดการเนื้อตัวให้สะอาดเรียบร้อย พร้อมสำหรับการเข้าเรียนในคาบแรกที่จะเริ่มในอีกไม่ช้า ยังถือเป็นเรื่องที่ดีที่เฮเลนเพลสไม่ได้ให้นักเรียนใส่ชุดยูนิฟอร์มแบบเต็มยศทุกวัน อย่างน้อยๆก็สามารถใส่แค่ผ้าคลุมกับชุดนักเรียนปกติได้ ฉันค่อนข้างโล่งใจที่ชุดนักเรียนปกติของที่นี้ไม่ได้ควานคอลึกเหมือนกับชุดยูนิฟอร์มแบบเต็มยศที่ฉันใส่เมื่อวาน แต่เป็นเพียงเสื้อเชิ้ตแขนยาวสีขาวกับกระโปรงสั้นลายสก็อตสีน้ำตาลแดง คู่กับเน็คไทด์สีเดียวกัน แบบนี้สิถึงจะเรียกว่าชุดนักเรียน ฉันคิดและเดินไปหยิบผ้าคลุมผืนยาวขึ้นมาสวม ทำให้การแต่งตัวของฉันเสร็จสมบูรณ์และถูกต้องตามระเบียบของโรงเรียน ฉันคว้าตำราเรียนบนชั้นหนังสือและเดินออกจากห้องมาโดยไม่ลืมที่จะตรวจเช็คความเรียบร้อยอีกครั้ง



    วิชาแรกของวันนี้เป็นวิชาร่ายมนต์ ค่อนข้างเป็นวิชาที่ฉันถนัด เนื่องจากก่อนเข้าเรียนที่เฮเลนเพลส ฉันก็สนใจในด้านการร่ายมนต์ตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว จึงทำให้ค้นคว้าหาหนังสือมาอ่าน จนรู้คาถาร่ายต่างๆมากมาย แต่ถึงจะรู้เยอะเท่าไหร่ฉันก็ไม่เคยใช้มันได้เลยสักหนเดียว เป็นเพราะอะไรฉันก็ไม่เคยรู้ มีแค่สิ่งเดียวที่ฉันทำได้คือการเคลื่อนย้ายสิ่งของไปมาเท่านั้น ฉันเคยตั้งคำถามนี้กับพ่อและแม่ ท่านทั้งสองต่างบอกว่ามันยังไม่ถึงเวลา และฉันไม่เคยเข้าใจเลยว่า เวลาที่พวกท่านพูดหมายถึงอะไร แต่ก็นะ การอยู่โดยใช้เวทมนต์ไม่ได้ก็ไม่ได้แย่สักเท่าไหร่หรอก







ณ ห้องเรียน



  ฉันเลือกหาที่นั่งที่ตัวเองชอบมากที่สุด และจัดแจงวางหนังสือลงบนโต๊ะ เตรียมพร้อมสำหรับการเรียนการสอน ฉันค่อนข้างจะตื่นเต้นเล็กน้อย เพราะนี่เป็นครั้งแรกที่ฉันจะได้ใช้ชีวิตและเรียนสิ่งต่างๆมากมาย ในที่ที่ฉันไม่คิดว่าตัวเองจะได้มาอยู่ อีกทั้งยังเป็นครั้งแรกที่ฉันจะได้มีโอกาสหาเพื่อนใหม่ๆอีกด้วย


"ขอโทษนะ ตรงนี้มีใครนั่งหรือเปล่า?" ฉันเงยหน้ามองเจ้าของเสียงทุ้มหวานที่ดังขึ้นข้างๆ เผยให้เห็นชายหนุ่มรูปงามราวกับเจ้าชาย ผมที่ถูกจัดทรงมาเป็นอย่างดี ยิ่งทำให้ฉันคิดว่าหรือเขาจะเป็นเจ้าชายจริงๆกัน?


"เอ่อ ไม่ ไม่มีค่ะ" ได้ยินคำตอบจากฉัน ชายตรงหน้าก็เผยรอยยิ้มแสนน่ารัก ที่เจ้าตัวยิ้มจนตาขีดเป็นเส้นตรง นั่นยิ่งทำให้ใจของฉันเต้นแรง


"ผมขอนั่งด้วยนะ" ฉันพยักหน้าและส่งยิ้มให้เขากลับไป อย่างน้อยๆเช้านี้ก็คงเป็นเช้าที่ดี ดีที่ได้นั่งใกล้คนหล่อน่ะ


"ผมชื่อเจโน่นะ เธอคงจะเป็นฟลินนาที่ทุกคนพูดถึงกัน ใช่หรือเปล่า?" 


"หื้ม? ฉันดังขนาดนั้นเชียวหรอ ฮ่าๆ" ฉันเอ่ยขึ้นอย่างติดตลก เพราะไม่คิดว่าจะมีใครมารู้จักผู้หญิงธรรมดาๆแบบฉันมากนัก


"จริงๆนายไม่ต้องพูดสุภาพก็ได้นะ เหมือนเราจะอายุเท่ากัน นายธาตุลมหรอ?"


"ใช่ แต่ฉันอยากอยู่ธาตุน้ำมากกว่า"


"ทำไมล่ะ"


"ก็...เผื่อจะได้อยู่ใกล้กับเธอ" เสียงทุ้มเอ่ยเบาเกินไปจนฉันแทบจะไม่ได้ยิน เสมือนคำตอบนั้นเขาไม่ได้อยากจะให้ฉันรับรู้มันสักเท่าไหร่


"เอ่อ ขอโทษนะ ฉันได้ยินไม่ชัด"


"เปล่าๆ ไม่มีอะไรหรอก ตั้งใจเรียนเถอะอาจารย์มาแล้ว"




    บทสนทนาของเราสองคนหยุดลงแต่เพียงเท่านั้น เสียงของอาจารย์ประจำวิชาร่ายมนต์ดังขึ้นทักทาย ดึงความสนใจจากเด็กๆได้เป็นอย่างดี


"เอาล่ะ สวัสดีนักเรียนทุกคน ฉันชื่อแดเนียล จะมาสอนวิชาร่ายมนต์ให้กับพวกเธอในเทอมนี้ หวังว่าทุกคนจะตั้งใจและทำคะแนนออกมาได้ดี มาเริ่มเรียนกันเลย"



"ทุกคนรู้อยู่แล้วใช่ไหมว่าตัวเองมีวงแหวนเวทย์ในหมวดอะไร"


"ทราบค่ะ/ครับ" 


   ความกังวลเริ่มเข้าเล่นงานฉัน เมื่ออาจารย์แดเนียลกล่าวถึงวงแหวนเวทย์ประจำตัวขึ้นมา เป็นเพราะว่าฉันไม่รู้ว่าวงแหวนเวทย์ของฉันเป็นยังไงและอยู่ในหมวดไหน แถมยังไม่รู้วิธีเรียกมันออกมาเลยด้วยซ้ำ


"ดีครับ ถ้าอย่างนั้นทุกคนเรียกวงเวทย์ของตัวเองออกมาครับ" จบคำสั่งของอาจารย์ตรงหน้า นักเรียนทุกคนก็เรียกวงเวทย์ของตัวเองออกมาอย่างง่ายดาย เว้นเพียงแต่ฉัน ที่นั่งอ้ำอึ้งเหงื่อตกอยู่คนเดียว จนอาจารย์เริ่มสังเกตความผิดปกติจากตัวฉันได้


"คุณลีเทรซ มีปัญหาอะไรหรือเปล่าครับ"


"เอ่อ ค คือหนู"


"ว่ายังไงครับ" อาจารย์แดเนียลเริ่มขมวดคิ้ว เมื่อเห็นว่าฉันมัวแต่อ้ำอึ้งไม่ยอมตอบคำถามเสียที นั่นจึงรีบกระตุ้นให้ฉันพูดความจริงออกไป


"หนูไม่รู้วิธีเรียกวงแหวนเวทย์ค่ะ" อาจารย์แดเนียลเลิกคิ้วขึ้นสูง และหรี่ตามองฉันอย่างสงสัย นักเรียนคนอื่นในห้องต่างซุบซิบกันเสียงดัง จนฉันเริ่มอับอายกับความไร้ความสามารถของตนเอง


"เอาล่ะๆ ทุกคนเงียบก่อน คุณลีเทรซลองทำตามผม" 


"ลุกขึ้น ตั้งจิตของคุณให้มั่นและรวมพลังทั้งหมดของคุณไปไว้ที่ปลายมือ และพูด 'ฟาเมีย' " กล่าวจบวงเวทย์สีทองอร่ามของอาจารย์แดเนียลก็ปรากฏขึ้นอยู่ใต้ฝ่าเท้าของร่างสูง มันเปล่งประกายและหมุนวนอยู่รอบตัวของอาจารย์ช้าๆ ฉันมองหน้าอาจารย์อีกครั้งและพยักหน้ารับรู้ ก่อนจะเริ่มทำตามที่อาจารย์บอก


 ฉันหลับตาลงและยื่นฝ่ามือทั้งสองข้างเข้าหากัน น้ำเสียงของฉันเปล่งคำพูดเรียกร้องวงเวทย์ประจำตัวออกมาเสียงดังฟังชัด


"ฟาเมีย!" แสงสีขาวสว่างวาบไปทั่วทั้งห้องเรียน มันจ้าจนฉันไม่สามารถลืมตาขึ้นได้ในทันที แต่ตัวฉันกลับรับรู้ได้ถึงพลังที่แผ่ซ่านอยู่รอบตัว นั้นจึงทำให้ฉันค่อยๆลืมตาขึ้น ปรากฏวงเวทย์สีครามม่วง รูปอาทิตย์และจันทร์เสี้ยว อยู่ภายใต้เท้าของฉัน นี่น่ะหรอวงแหวนเวทย์ประจำตัวของฉัน ฉันอึ้งให้กับลวดลายที่สวยงามและแสงสีครามอร่ามที่ทอออกมาประกายไปทั่วห้อง แต่แล้วจู่ๆตัวของฉันเริ่มเอนเอียงราวกับโลกกำลังหมุน ฉันไม่สามารถควบคุมร่างกายให้ตั้งตรงได้ ของเหลวสีแดงไหลออกมาจากจมูกของฉันจนหยดลงพื้นไปหลายหยด ร่างกายสั่นเทิ้มและสติที่เริ่มจะเลือนลางของฉัน ฉันหันไปหาเจโน่และพูดคำสุดท้ายก่อนสติของฉันจะดับไปพร้อมกับร่างกายที่ล้มลง


"ช่วยด้วย.."


"ฟลินนา!"














   








ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 49 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

20 ความคิดเห็น

  1. #19 Film (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2563 / 20:08

    มาต่อนะไรท์อยากอ่าน

    อย่าห่ยไปแบบยร้สิ

    #19
    0
  2. #16 LynnSsk (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2562 / 21:04

    เกิดอะไรขึ้นอะไรท์~~ อยากอ่านแล้วไรท์
    #16
    0