[NCT X YOU] HELENZEAR | BEYOND LOVE

ตอนที่ 2 : INTRO

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 905
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 67 ครั้ง
    8 มิ.ย. 61































                ร่างบางระหงของฟลินนา ยืนเงยหน้ามองโรงเรียนสอนเวทย์มนต์ชื่อดัง ที่ครอบครัวของตนส่งให้เข้ามาเรียนอย่างกระทันหัน ทั้งๆที่อายุของเธอก็เลยการเข้าเรียนมาหนึ่งปีเต็มแล้ว แต่ดูเหมือนเหตุผลนี้ก็ไม่ได้เป็นอุปสรรค์อะไรต่อการเข้าเรียนที่นี้


             ฟลินนาเดินมาต่อแถวเรียงคิวร่วมกับเด็กใหม่ทุกคน เพื่อเข้าพิธีการคัดสรรบ้านพักและธาตุประจำตัว ตาสวยกวาดมองแถวผู้ร่วมชะตากรรมที่ไม่ยาวมาก เหตุเพราะโรงเรียนเวทย์มนต์เฮเลนเพลส รับนักเรียนใหม่เพิ่ม เพียงปีละ 60 คนเท่านั้น และถือว่าเธอโชคดีที่สามารถสอบเข้าโรงเรียนนี้ได้ ตามความต้องการของครอบครัว



             ผ่านไปเพียงไม่นาน คิวแถวก็เริ่มล่นสั้นลงเรื่อยๆ จนเหลืออีกแค่สองคนก็จะถึงตาฟลินนาที่ต้องเข้าร่วมพิธี


"คนต่อไป ฟลินนา ลีเทรซ ฮาโมนี" เมื่อบุคคลากรด้านหน้าเรียกชื่อของหญิงสาว ร่างบางจึงรีบสาวเท้าก้าวเข้าไปยังกึ่งกลางของห้องเข้าพิธีทันที



             ฟลินนายืนอยู่ใจกลางวงกลมที่คงเป็นวงแหวนเวทย์สำหรับพิธีหาบ้านพักและธาตุประจำตัว เบื้องหน้าของหญิงสาวตอนนี้ มีอัญมณีประจำธาตุทั้ง 4 ลอยเด่นให้เห็นอย่างชัดเจน



"กรุณาหลับตาลง และเอ่ยตามผมด้วยนะครับ" หญิงสาวปฎิบัติตามในทันที เปลือกตาสีไข่มุกปิดลงพร้อมกับตั้งใจฟังสิ่งที่ชายตรงหน้ากำลังจะกล่าว



"ฟิลาเนีย พาโทรอุม"



"ฟิลาเนีย พาโทรอุม" สิ้นเสียงหวานของฟลินนา วงแหวนเวทย์ที่ร่างบางยืนอยู่ก็เปล่งแสงสีขาวออกมาในทันที



"ลืมตา และก้าวออกไปข้างหน้าอัญมณีแต่ละชิ้น"




             เมื่อคำอธิบายจบลง ขายาวก็ก้าวออกจากกึ่งกลางของวงแหวนเวทย์ แต่เพียงแค่ก้าวเดียวเท่านั้น อัญมณีทั้ง 4 ก็เปล่งแสงเรืองรองออกมา สร้างความตกตะลึงแก่ตัวหญิงสาวและผู้ที่อยู่ในเหตุการณ์ทั้งหมด




             ฟลินนาพอจะรู้มาบ้างว่า การหาธาตุประจำตัวและบ้านพัก จะต้องก้าวไปยืนข้างหน้าอัญมณีแต่ละชิ้น หากชิ้นไหนเปล่งแสงสว่างออกมา นั้นหมายความว่าธาตุนั้นเลือกตนและตนเองจะได้รับธาตุนั้นเป็นธาตุประจำตัว และต้องเข้าไปบ้านพักตามสายธาตุที่ตนมี แต่เหตุการณ์นี้ทำให้ฟลินนาสับสนขึ้นอย่างหนัก เนื่องจากอัญมณีทั้ง 4 เปล่งแสงสว่างออกมาพร้อมกัน ทั้งยังไม่ทันที่หญิงสาวจะก้าวไปยืนข้างหน้าอัญมณีชิ้นไหน ฟลินนาได้แต่คิดไม่ตกกับตัวเอง จนเสียงของชายคนหนึ่งดังขึ้นตรงหน้า



"คุณ ลีเทรซ"



             เบื้องหน้าของฟลินนา ปรากฎร่างของชายสูงอายุท่านหนึ่ง ที่ดูเหมือนจะเป็นผู้มีอิธิพลในโรงเรียนแห่งนี้ และถ้าหากร่างบางเดาไม่ผิด ชายตรงหน้าคงจะเป็นครูใหญ่ประจำโรงเรียนเฮเลนเพลส ตาสวยจดจ้องไปที่ใบหน้าของชายคนดังกล่าวอย่างตั้งใจฟังในประโยคที่เขาจะพูดหลังจากนี้



"อัญมณีทั้ง 4 เปล่งแสงออกมา นั้นหมายความว่ายังไงคุณคงรู้ใช่มั้ย"




             ใบหน้าหวานส่ายเบาๆเพื่อเป็นการให้คำตอบแก่คนตรงหน้าไป ก่อนรอยยิ้มอ่อนโยนจากครูใหญ่จะปรากฎให้ฟลินนาได้เห็น เสียงแหบทุ้มเอ่ยกล่าวกับเธออีกครั้ง



"คุณถูกเลือกโดยอัญมณีทั้ง 4 เป็นเรื่องที่ไม่เคยเกิดขึ้นในอาณาจักรของเรา"



"คะ?"



"หน้าที่ของคุณในตอนนี้คือ ตัดสินใจเลือกเพียงหนึ่งธาตุด้วยตัวของคุณเอง"




               ฟลินนานิ่งงันราวกับคนทำตัวไม่ถูก ความกังวลถูกสุมขึ้นในอกจนร่างบางต้องลอบกลืนน้ำลายหนืดลงคอ เธอไม่รู้เลยว่าธาตุไหนจะดีที่สุดสำหรับตัวเธอ และไม่มั่นใจว่าธาตุไหนจะทำให้ชีวิตของเธอสงบสุขที่สุด



"มันเป็นเพียงแค่การเลือกบ้านพักของคุณ คุณลีเทรซ การหาธาตุประจำตัวไม่จำเป็นสำหรับคุณอีกต่อไปแล้ว เพราะทั้งหมดอยู่ในตัวของคุณ ฉะนั้นอย่าได้กังวลใจ เพียงเลือกหนึ่งธาตุเพื่อหาบ้านพักที่เป็นตัวคุณมากที่สุดก็พอ"




              ราวกับร่วงรู้ความคิดของหญิงสาวชายตรงหน้าเอ่ยขึ้นเสียงเบา จนสามารถที่จะได้ยินแค่เธอและเขาเพียงสองคนเท่านั้น พร้อมส่งสีหน้าเปื้อนรอยยิ้มมาให้เธอ นั้นทำให้ความกังวลใจของฟลินนา ลดลงไปอีกเปราะนึง
              ฟลินนาคิดทบทวนกับตัวเองเพียงครู่หนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจให้คำตอบกับครูใหญ่ประจำโรงเรียนไป โดยการเอ่ยเสียงเบาให้เขาได้ยินเพียงคนเดียว



"ฟลินนา ลีเทรซ ฮาโมนี"




"..."



"อความารีน!"



"เฮ้!!!"





               เมื่อสิ้นเสียงประกาศจากครูใหญ่ นักเรียนจากบ้านอความารีนก็ส่งเสียงโฮ่ร้องขึ้นมาอย่างยินดี พลางลุกขึ้นปรบมือต้อนรับร่างบางที่เดินไปทางพวกเขา




                







                









                 พิธีเลือกบ้านและธาตุประจำตัวสิ้นสุดลง แต่ฟลินนายังมีภาระกิจที่ต้องไปทำกับประธานบ้านอความารีนอย่าง 'แทยง'




                ฟลินนาก้าวเท้าเดินตามร่างสูงของแทยงไป หลังจากที่จบพิธี ประธานบ้านคนนี้ ก็เรียกเธอไปพบและบอกให้เธอเดินตามเขามา โดยที่ไม่บอกว่าจะพาไปที่ไหน แต่ถึงอย่างนั้นฟลินนาก็เลือกที่จะไม่เอ่ยถามและเดินตามอีกฝ่ายมาอย่างเงียบๆ



                
                แทยงพาฟลินนามาหยุดอยู่ที่หน้าห้อง ที่มีป้ายเขียนว่า 'ห้องระเบียน' ซึ่งนั้นทำให้ร่างบางร้องอ่อขึ้นในใจ เพราะแทยงคงจะพาเธอมาบันถึกลงชื่อการเป็นนักเรียนของที่นี้อย่างเป็นทางการแน่นอน



"ช่วยเขียนชื่อ ธาตุประจำตัวและบ้านพัก ของคุณลงในเอกสารใบนี้ให้ครบถ้วนด้วยครับ"



                เมื่อเข้ามาภายในห้อง แทยงก็เชิญให้หญิงสาวนั่งลง ก่อนจะยื่นเอกสารหนึ่งใบให้เธอพร้อมกับอธิบายลายละเอียดต่างๆให้ร่างบางฟัง ฟลินนารับกระดาษมาไว้ในมือ ก่อนจะหยิบปากกาที่วางเตรียมไว้บนโต็ะอยู่แล้ว ขึ้นมาและบรรจงลายมือสวยลงไปในเอกสาร



                ทุกการกระทำของร่างบางอยู่ในสายตาของร่างสูงอีกคน แทยงเผลอยิ้มออกมาเมื่อเห็นว่าหญิงสาวตรงหน้าตั้งใจอ่านลายละเอียดต่างๆอย่างถี่ถ้วน จนเรียวคิ้วสวยขมวดเข้าหากันเป็นปม ภาพตรงหน้าทำให้แทยงอดคิดไม่ได้ว่า ฟลินนาดูน่ารักและน่าเอ็นดูในสายตาเขา




                 ตัดมาที่ด้านของหญิงสาวที่นั่งคิ้วขมวด คิดทบทวนกับตัวเอง ว่าควรกรอกธาตุประจำตัวเป็นธาตุใดจึงจะเหมาะสม ร่างบางได้แต่คิดไม่ตกอยู่ครู่ใหญ่ จนทำให้ประธานบ้านอความารีน อดที่จะเอ่ยถามไม่ได้ เมื่อเห็นฟลินนายังกรอกข้อมูลไม่เสร็จเสียที ทั้งๆที่มันไม่น่ามีอะไรที่ทำให้หญิงสาวไม่เข้าใจ



"สงสัยอะไรหรือเปล่าครับ"



"อะ เอ่อ เปล่าค่ะ ไม่มีอะไร" ฟลินนาลุกลี้ลุกลนเมื่อเสียงทุ้มดังขึ้น ก่อนจะตัดสินใจใส่ธาตุประจำตัวของตัวเองเป็นธาตุน้ำ เพราะเป็นธาตุประจำบ้านที่เธอพักอยู่



"เรียบร้อยแล้วค่ะ" มือบางส่งแผ่นเอกสารคืนให้ร่างสูงอย่างสุภาพ ก่อนที่แทยงจะรับไว้และนำกระดาษใส่เข้าแฟ้มประจำตัวนักเรียนอย่างเป็นระเบียบ 



"อ่อ แล้วอีกเรื่อง คุณจะได้เข้าเรียนในชั้นปีที่ 2 นะครับ เนื่องจากอายุที่ไม่ได้อยู่ในเกณฑ์ของนักเรียนปี 1 ทั้งผลสอบของคุณก็ออกมาได้ดีในระดับที่น่าพอใจ ทำให้ครูใหญ่ให้คุณเข้าเรียนตามเกณฑ์อายุปกติได้"




             แทยงเอ่ยขึ้นในขณะที่มือหนาก็จัดแฟ้มใส่ชั้นวางไปด้วยอย่างคล่องแคล่ว เมื่อรู้ว่าตัวเองได้เข้าเรียนตามเกณฑ์อายุ หญิงสาวก็ถึงกับยิ้มออกมาอย่างดีใจความกังวลในตอนแรกก็มลายหายไปจนหมด ก่อนที่ขายาวของแทยงจะเดินไปหยิบกล่องกำมะหยี่ใบใหญ่ และยื่นมันมาให้ฟลินนา มือบางรับกล่องผ้ากำมะหยี่สีเทาโดยฝากล่องมีตราสัญลักษณ์ของโรงเรียน มาไว้ในมืออย่างฉงนใจ ก่อนเสียงทุ้มจะเอ่ยบอกถึงสิ่งที่อยู่ภายในกล่องให้หญิงสาวหายสงสัย



"นี่เป็นชุดนักเรียนของคุณครับ"



"ขอบคุณค่ะ"




"ผมจะพาคุณไปที่ห้อง ตามผมมาทางนี้เลยครับ" ขายาวก้าวนำฟลินนาไปทางบ้านพักอความารีน ก่อนจะพามาหยุดยังหน้าห้องพักของเธอ ที่อยู่ทางตะวันออกของบ้าน





"กรุณาเปลี่ยนเป็นชุดนักเรียนและลงมาที่ห้องอาหาร ภายในเวลาไม่เกินหกโมงเย็นด้วยนะครับ ส่วนเรื่องกฎระเบียบต่างๆ คุณสามารถอ่านได้ในหนังสือคู่มือการเป็นนักเรียนในเฮเลนเพลส ที่อยู่บนชั้นหนังสือในห้องของคุณครับ"



"ค่ะ"



"เชิญพักผ่อนตามสบายครับ ถ้ามีอะไรให้ผมช่วย ผมอยู่ห้องสุดท้ายฝั่งซ้ายมือ เคาะเรียกผมได้ทุกเวลา หรือถ้าหากผมไม่อยู่ ห้องข้างๆผมเป็นห้องของประธานแจฮยอน ส่วนห้องตรงข้ามห้องคุณคือห้องของรองประธานจองอู คุณสามารถเรียกพวกเขาได้ตลอด"




                  แทยงอธิบายให้หญิงสาวตรงหน้าเข้าใจทุกอย่างจนหมด เมื่อสิ้นประโยคของเสียงทุ้มฟลินนาจึงกล่าวขอบคุณประธานบ้านสุดแสนสุภาพคนนี้ไป



"ขอบคุณมากนะคะ"



"ด้วยความยินดีครับ"




                  ฟลินนารู้สึกเกร็งทุกครั้งที่คำสุภาพดังขึ้นกระทบหูของเธอ และรู้สึกไม่ชินตัวเอาเสียเลย เนื่องด้วยอีกฝ่ายอายุมากกว่าตน แต่กลับปฎิบัติต่อฟลินนา ราวกับคนพิเศษ จึงทำให้หญิงสาวอดไม่ได้ที่จะพูดบางอย่างออกไป



"เอ่อ จริงๆไม่ต้องพูดสุภาพกับฉันก็ได้นะคะ"



"ครับ?"



"รุ่นพี่อายุมากกว่าฉัน พูดกับฉันตามสบายเถอะค่ะ" 




                  ใบหน้าหวานก้มหน้างุดอย่างไม่มั่นใจว่าตัวเองคิดถูกแล้วหรือไม่ ที่เอ่ยประโยคดังกล่าวออกไป แต่กลับไม่รู้ตัวเลยว่าคำพูดและการกระทำทั้งหมดของเธอกำลังทำให้ร่างสูงตรงหน้ายิ่้มแก้มแทบปริ



"ได้หรอ"



                  เสียงทุ้มดังขึ้นถามฟลินนาไป แต่ประโยคที่ดูเปลี่ยนไป ทำให้ฟลินนาเงยหน้าขึ้นมองอีกฝ่ายพร้อมกับรอยยิ้มดีใจที่ประดับอยู่บนใบหน้า ที่เมื่อแทยงได้เห็นก็เกิดอาการใจสั่นขึ้นมาเสียดื้อๆ



"ได้แน่นอนค่ะรุ่นพี่"



"พี่..."



"คะ?" ฟลินนาถามขึ้นเมื่อตัวเองได้ยินสิ่งที่แทยงเอ่ยไม่ถนัด



"เรียกพี่แทยง...นะครับ"



                   เมื่อจบประโยคของร่างสูง ฟลินนานิ่งงันราวกับคนถูกแช่แข็ง ประโยคที่ดูช่างแสนธรรมดาของแทยง เมื่อร่างบางได้ฟังแล้ว หัวใจเต้นระส่ำเหมือนจะหลุดออกมาจากอกเสียให้ได้ และเมื่อยิ่งสบเข้ากับรอยยิ้มแสนอ่อนโยนที่อีกฝ่ายมอบให้นั่นแล้ว ขาเรียวก็แทบจะล้มพับไปกับพื้นเหมือนคนโดนดูดพลังงานไปจนหมด



"แล้วเจอกันนะฟลินนา"



"คะ ค่ะ"




                  ประโยคถัดมาของแทยงทำให้หญิงสาวได้สติ  และเอ่ยตอบไปเสียงตะกุกตะกัก ก่อนจะพาร่างของตัวเองเข้ามาในห้องและดึงประตูปิดลง เมื่อร่างสูงของประธานบ้านเดินจากไป ฟลินนาตบใบหน้าของตัวเองเบาๆเพื่อเรียกสติให้กลับมาได้เต็มร้อย หลังจากนั้นจึงเริ่มสำรวจห้องของตน 




                   ห้องของเธอตกแต่งด้วยเฟอร์นิเจอร์สไตล์หลุยส์ โดยมีโทนสีส่วนมากเป็นสีฟ้าอ่อน ขาวและทอง ตากวางสำรวจห้องไปเรื่อยๆจนพบเข้ากับกระเป๋าเดินทางของตน ที่ถูกภารโรงของโรงเรียนนี้เอาไปตั้งแต่ก้าวเข้ามาภายในเมืองโรซาเดียร์ ฟลินนาตัดสินใจวางกล่องชุดนักเรียนไว้บนเตียง และเริ่มลงมือจัดข้าวของของตัวเองให้เข้าที่เข้าทาง





                   ใช้เวลาเพียงไม่นานของทุกอย่างภายในกระเป๋าของเธอก็ถูกจัดเข้าที่ได้อย่างเป็นระเบียบ และเมื่อมองไปยังนาฬิกาตั้งโต๊ะบนหัวเตียงของเธอ ก็พบว่าอีกเพียง 20 นาทีก็จะถึงเวลาร่วมมื้ออาหารเย็นแล้ว ร่างบางบิดขี้เกียจสองสามที ก่อนจะเดินไปหยิบกล่องชุดนักเรียนที่ตนเองเพิ่งจะได้มา และสวมมันลงบนตัวทันที





                   สิบนาทีต่อมา ร่างระหงของฟลินนาอยู่ในชุดยูนิฟอร์มประจำเฮเลนเพลส ซึ่งเมื่อสวมมันออกมาแล้วทำให้เกิดความไม่ชอบใจขึ้นในตัวหญิงสาว เพราะชุดนักเรียนนี้ออกจะขวานคอให้ลึกจนมาเกินไป ทำให้เห็นเนินหน้าอกอิ่มของเธออย่างชัดเจน ฟลินนาพยายามดึงผมสีน้ำตาลยาวของตัวเองมาปิดแต่ก็ไม่ได้ช่วยให้มันเด่นชัดน้อยลงเลย ร่างบางได้แต่ถอนหายใจอย่างปลงๆ เหลือบดูเวลาอีกครั้งก็พบว่าเธอนั้นกำลังจะไปห้องอาหารสาย




                    ฟลินนาสำรวจความเรียบร้อยของตัวเองในกระจกอีกครั้ง ก่อนสองขาเรียวจะรีบก้าวออกจากห้องไป หญิงสาวกึ่งเดินกึ่งวิ่ง และถือเป็นโชคดีที่บ้านอความารีนอยู่ใกล้กับห้องอาหารรวมมากทีเดียว ทำให้เธอมาถึงจุดหมายได้อย่างทันท่วงที




                     ตาสวยมองไปยังเบื้องหน้าของตน และเดินตรงไปที่โต๊ะอาหารของบ้านอความารีน ตั้งแต่มาที่นี้เธอเองยังไม่ได้ทำความรู้จักกับใครสักคนนอกจากแทยง เธอจึงอดเกร็งไม่ได้เมื่อได้รับสายตาที่มองมายังเธอจากคนในบ้านเดียวกัน


"นี่ๆ เธอ" ฟลินนาหันหน้าไปทางต้นเสียง และพบเข้ากับชายเจ้าของใบหน้าหล่อเหลา ที่กำลังยิ้มและเรียกเธอให้หันมา


"มะ มีอะไรหรอ" 



"นั่งกับพวกฉันมั้ย ยังไม่เพื่อนใช่หรือเปล่า"


                       คำเชิญชวนหลุดออกมาจากปากของชายคนดังกล่าว ก่อนที่ฟลินนาจะคิดว่ามันคงไม่เสียหายอะไรหากจะนั่งร่วมมื้ออาหารเย็นกับพวกเขา และเผื่อเธอเองก็จะได้เพื่อนใหม่เพิ่มขึ้นมาอีกด้วย หญิงสาวจึงพยักหน้าตอบตกลง และหย่อนตัวนั่งลงตรงที่ว่างที่ร่างสูงเพิ่งจะเขยิบให้



"ฉันชื่อเหรินจวิ้นนะ เธอชื่อฟลินนาใช่มั้ย"



"นายรู้ได้ยังไง" ฟลินนาแปลกใจไม่น้อยเมื่อรู้ว่าอีกฝ่ายรู้ชื่อของเธอทั้งๆที่เธอยังไม่ได้เอ่ยแนะนำตัวไปเลยสักคำ



"แหมเธอหน่ะดังจะตาย ใครๆเขาก็พูดถึงเธอกันหมดนั้นแหล่ะ ไม่ใช่แค่อความารีนหรอกนะ แต่บ้านอื่นๆก็สนใจเธอเหมือนกันทั้งนั้น ไม่เชื่อก็ดูนั้นสิ"





                      เหรินจวิ้นเอ่ยพร้อมกับชี้นิ้วไปทางโต๊ะตรงข้ามกับโต๊ะของเรา ที่เมื่อดูจากสีชุดนักเรียนแล้ว คงจะเป็นบ้านการ์เน็ต หรือนักเรียนธาตุไฟนั้นเอง สายตาหวานสบเข้ากับดวงตาคมคู่หนึ่งที่มองมาจนฟลินนารู้สึกแปลกๆ ชายเจ้าของผมสีน้ำตาลทองมองตรงมาที่เธอ ราวกับจะกินเธอเข้าไปทั้งตัว ก่อนมุมปากของเขาจะยกขึ้นเมื่อพบว่า หญิงสาวเองก็มองมาที่ตนเช่นกัน ฟลินนาเป็นคนเลือกที่จะหลบตาคมนั่นก่อน เนื่องจากรู้สึกได้ถึงความไม่ปลอดภัย


"ฟลินนา ฉันเฉินเล่อนะ ส่วนไอ้นี้ชื่อจีซอง"



                       ชายตรงข้ามเธอเอ่ยขึ้นทักทายอย่างร่าเริงและเป็นมิตร หญิงสาวจึงยิ้มตอบกลับไปและพยักหน้ารับรู้เมื่อทราบชื่อของทั้งสองคน



"ยินดีที่ได้รู้จักนะทั้งสามคนเลย"



"มาเป็นเพื่อนกันนะ"



"จ่ะ"




                       ปากเล็กตอบตกลงความสัมพันธ์ฉันเพื่อนกับจีซองไป ก่อนจะถูกดึงดูดความสนใจเมื่อเสียงครูใหญ่ของโรงเรียนดังขึ้นที่หน้าห้องอาหาร


"ยินดีต้อนรับนักเรียนใหม่ทุกคน มื้อนี้เป็นมื้อแรกที่พวกคุณได้รับประทานอาหารร่วมกัน หวังว่าคุณจะได้มิตรภาพครั้งใหม่หลังจบมื้อเย็นของวันนี้ เชิญทุกคน"



                        หลังสิ้นสุดประโยคดังกังวานนั้น เสียงปรบมือของนักเรียนและอาจารย์ทุกตนก็ดังขึ้น พร้อมกับที่อาหารหลากหลายเมนูก็ปรากฎขึ้นมาบนโต๊ะอาหารของพวกเราในทันที และก็ได้เข้าสู่ช่วงเวลาที่่ร่างบางรอคอย เพราะหลังจากที่แบกความหิวโหยมาเนิ่นนาน ในที่สุดเธอก็ได้สัมผัสกับอาหารมื้อแรกของวันเสียที







                         






                       เมื่อสิ้นสุดมื้ออาหารเย็นแสนอร่อย นักเรียนทุกคนก็ต่างแยกย้ายกันกลับเข้าบ้านพักของตัวเอง บ้างก็ยังนั่งคุยเล่นกับเพื่อนๆ ที่ห้องนั่งเล่นของบ้าน ฟลินนาที่หลังจากแยกจากเพื่อนใหม่ทั้งสามคนแล้ว เธอก็ตัดสินใจที่จะเดินสำรวจบริเวณบ้านพักทั้งสี่ ให้คุ้นเคยและเพื่อไม่ให้เธอเกิดหลงทางในอนาคต




                         ขาทั้งสองของหญิงสาวก้าวเข้ามาในสวนใจกลางบ้านทั้งสี่ สวนนี้เป็นเสมือนตัวขั้นกลางระหว่างบ้านแต่ละบ้านเพื่อให้แยกออกจากกันได้โดยง่าย ภายในสวนมีต้นไม้ใหญ่ ดอกไม้หลากหลายชนิดและสีสันอยู่ทั่วบริเวณ อีกทั้งยังมีศาลาหินอ่อนที่มีดอกไม้เลื้อยห้อยลงมาราวกับอยู่ในสวนแห่งเอเดน ฟลินนาหลงเสน่ห์สวนนี้เข้าอย่างเต็มเปา ก่อนจะเข้าไปสำรวจยังภายในศาลาหินอ่อนดังกล่าว
                         หญิงสาวหย่อนตัวลงนั่งและหลับตาดื่มด่ำกลิ่นไอของดอกไม้ พร้อมกับเงยหน้ารับสายลมเย็นสบายที่พัดผ่านเข้ามาในตัวศาลา



"ดูท่าเธอจะชอบนะ"



                          ฟลินนาลืมตาขึ้นอย่างตกใจเมื่อมีเสียงทุ้มเอ่ยขึ้นตรงหน้าของเธอ สายตาของหญิงสาวมองตรงไปยังชายตรงหน้าที่ล้วงกางเกงยืนค้ำหัวเธออยู่ และปรากฎว่าเขาคือคนเดียวกันกับคนที่มองเธอในห้องอาหารเมื่อเย็น




"คะ..อื้อ!" ยังไม่ทันที่เสียงหวานจะได้เอ่ยจบ ชายตรงหน้าก็ก้มหน้าประทับริมฝีปากของตัวเองลงมา ก่อนที่ฟลินนาจะตั้งตัวได้ทัน ปากหนาดูดดึงและขบเม้มไปทั่วทั้งริมฝีปากของเธอ ฟลินนาได้แต่ผลักและทุบตีอแกร่ง เพื่อหวังว่าอีกฝ่ายจะถอนตัวออกไป  แต่ก็ไม่เป็นผลเสียที จนฟลินนาหมดแรงและล้มเลิกที่จะผลักอีกฝ่ายออกไป สองมือบางเปลี่ยนมากำเสื้อของอีกฝ่ายแน่น เมื่อลิ้นหนารุกล้ำเข้ามาในโพรงปากไล่ต้อนลิ้นเล็กของหญิงสาวอย่างเอาแต่ใจ เมื่อสร้างความปั่นป่วนให้กับร่างบางจนพอใจแล้ว ร่างหนาจึงถอนตัวออกไป ปล่อยให้ฟลินนาซบหัวลงที่ลาดไหล่ของตนพร้อมกับหายใจอย่างเหนื่อยหอบ ก่อนที่ชายแปลกหน้าจะส่งมือไปโอบเอวเล็กเพื่อช่วยประคองร่างของเธอไว้



"ทะ ทำแบบนี้ทำไม" เสียงหวานเอ่ยขึ้น แต่ก็ยังไม่ผละออกจากไหล่แกร่ง เพราะรู้สึกได้ถึงอาการหน้ามืดของตัวเอง



"หึ ไม่รู้สิ แค่อยากทำ" คำตอบของอีกฝ่าย ทำเอาฟลินนาเลือดแทบจะขึ้นหน้า หญิงสาวผละออกจากร่างแกร่งทันที และเตรียมจะลุกหนีจากอีกฝ่ายเพราะไม่อยากโกรธไปมากกว่านี้ แต่ดูเหมือนชายตรงหน้าจะไม่ยอมให้เธอหนีไปได้ง่ายๆ แขนแกร่งโอบรัดรอบเอวของเธอแน่นก่อนจะรั้งเข้ามาหาตัวเอง


"ปล่อยนะ" มือบางดันอกแกร่งเพื่อรักษาระยะห่างให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ แต่การกระทำนั้นกลับทำให้อีกฝ่ายชอบใจ และนึกสนุกอยากจะแกล้งหญิงสาวขึ้นมาอีกครั้ง



"ฟอดด" จมูกโด่งของชายตรงหน้า ฝังลงที่แก้มอ่อนนุ่มอมชมพูนั่นอย่างหมั่นเขี้ยว ตากวางเบิกกว้างอย่างตกใจ ก่อนจะดิ้นอย่างสุดแรงเพื่อให้ตนรอดพ้นจากเงื้อมมือของชายสูงตรงหน้า



"ฉันชื่อมาร์คอยู่ปี3" 



"ฉันไม่ได้อยากรู้ แล้วกรุณาปล่อยด้วยค่ะรุ่นพี่" ฟลินนากดเสียงให้ต่ำลงอย่างข่มอารมณ์โกรธที่คุกกรุ่นอยู๋ในใจ ก่อนจะมองหน้าชายรุ่นพี่ตรงหน้าตาเขียวปั๊ด จนอีกฝ่ายอดมองว่ามันน่ารักไม่ได้



"ปล่อยก็ได้" มาร์คเอ่ยขึ้นและยกมือแกร่งขึ้นชูเหนือศรีษะตัวเอง เชิงยอมแพ้ แต่ก่อนที่ขาเรียวจะได้ก้าวออกไปจากศาลาหินอ่อน มือแกร่งก็รั้งข้อมือบางให้หันกลับมาอีกครั้ง



"จุ๊บ"



"ฝันดีครับน้องฟลินนา" หญิงสาวได้แต่นิ่งค้างอย่างตกใจ ความโกรธเพิ่มขึ้นเท่าทวีคูณ แต่กว่าจะได้เอ่ยว่าชายจากบ้านการ์เล็ตตรงหน้าไป ขายาวของมาร์คก็เดินออกไปจากสวนเสียแล้ว ทิ้งให้เธอโกรธหัวฟัดหัวเหวี่ยงอยู่คนเดียว























TO BE CONTINUE












RENJUN





ปีการศึกษา: 1

ธาตุประจำตัว: น้ำ













CHENLE





ปีการศึกษา: 1

ธาตุประจำตัว: น้ำ








 JISUNG






ปีการศึกษา: 1

ธาตุประจำตัว: น้ำ





























TALK






เปิดเรื่องใหม่อีกแล้วจ้า 5555 วอนรีดด่าไรท์ที ทำไมถึงเป็นคนแบบนี้ ยังไม่จบเลยสักเรื่อง ก็เปิดเรื่องใหม่อีกและ 555555 ไรท์จะพยายามอัพเรื่องก่อนๆอย่างต่อเนื่องน้าา ส่วนเรื่องนี้ ไรท์ฝากเอาไว้ในอ้อมอกอ้อมใจของรีดอีกเรื่องนะค้าบบบบ รักที่ฉุดด








            


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 67 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

20 ความคิดเห็น

  1. #17 LynnSsk (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2562 / 21:07
    มาร์ค.. แค่ intro ก็รุกหนักขนาดนี้ ตอนต่อไปอีกมัคจะไม่ทำอิฉันเปงเมียเลยหรอ;-;
    #17
    0
  2. #15 NanthiyaNumrung (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 เมษายน 2562 / 22:25
    อย่าลืมมาต่อน่ะไรท์ๆ
    #15
    0
  3. #13 JEANS_YEANS (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2561 / 19:16
    มาร์คโว้ยยยยยยย โอ้ยยยยย รอนะค้าบบบบ
    #13
    0
  4. #12 Yanisa.a (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 กันยายน 2561 / 21:02
    ฮืออออออ พี่มาร์ครุกแรง โดนใจน้องงง♡♡
    #12
    0
  5. #11 mya_tn33 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2561 / 20:18

    กรี๊ดดด มาร์ค ทำไมเป็นคนงี้
    #11
    0
  6. #10 ningki (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2561 / 22:23
    ใจเย็นๆนะคะพี่มาร์ค
    #10
    0
  7. #9 Sun.D (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2561 / 19:18
    กริ๊ดดด ม้าคคคค ตาบ้าา
    #9
    0
  8. #6 JeenBF (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2561 / 18:24
    มัคแบบ ฮืออออ
    #6
    0
  9. #5 ploy_pp1ao (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2561 / 02:39
    กราวใจมั้กพรี่มาร์คค
    #5
    0