(NCT X YOU) THE BROTHER'S MISSION ภารกิจจับน้องให้มารัก

ตอนที่ 3 : CHAPTER3 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,184
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 235 ครั้ง
    20 พ.ค. 61











   รถของแจมินเลื่อนมาจอดเทียบหน้าบ้านของฉัน ฉันปลดเข็มขัดนิรภัยและหันไปกล่าวขอบใจแจมิน




"ขอบใจที่มาส่งนะ ไว้เจอกัน" ฉันเตรียมเปิดประตูลงจากรถไป แต่ก็ถูกมือหนาของแจมินฉุดเอาไว้เบาๆเสียก่อน



"ฟาลิน"



"อะไรหรอแจม" ฉันหันไปมองหน้าเพื่อนสนิทอย่างฉงนใจ ตอนนี้ฉันเองก็เดาไม่ถูกเหมือนกันว่าแจมินต้องการอะไร



"ฉันมีอะไรจะบอกแก อยากบอก...ตั้งนานแล้ว" แจมินหลุบตาลงต่ำ ก่อนจะสบตาฉันอีกครั้ง ใบหน้าของแจมินเห่อแดงขึ้นมาจนฉันชักสงสัยแล้วว่าแจมินอยากจะพูดอะไร



"อื้อว่ามาสิ" 




"คือ..."



"..."




"ฉันรักแก...รักแบบที่ไม่ใช่เพื่อน" ฉันนิ่งค้างกับคำสารภาพของแจมิน รู้สึกตกใจมากที่อยู่ๆเพื่อนคนสนิทก็มาบอกรักตัวเอง หัวใจฉันเต้นตึกตัก แต่ความรู้สึกอึดอัดมีมากกว่า ฉันค่อยๆแกะมือที่แจมินกุมเอาไว้ออก ก่อนจะเปิดประตูรถออกมาโดยไม่พูดอะไรเลย



"ลิน เดี๋ยว!" แจมินลงจากรถก่อนจะมาขวางทางฉันไว้ สองมือหนาจับไหล่ฉันเอาไว้แน่น ฉันที่ไม่รู้จะทำหน้ายังไงให้ร่างสูง ก็ได้แต่ก้มหน้าก้มตาซ่อนสีหน้าที่เต็มไปด้วยความกังวลและอึดอัดเอาไว้



"ฉันรักแกนะเว้ย แล้วแกหล่ะลิน รักฉันบ้างมั้ย รักแบบที่ไม่ใช่เพื่อนคนนึง"



"แจมฉันว่าแกกลับไปก่อนเถอะนะ ฉันยังไม่อยากพูดอะไรตอนนี้" ฉันดึงมือของแจมินออกจากหัวไหล่และเบี่ยงตัวหลบ แต่แจมินไม่ลดความพยายามที่จะเค้นเอาคำตอบจากฉัน ร่างสูงเคลื่อนตัวมากอดฉันไว้จากด้านหลัง และซุกใบหน้าลงที่ลาดไหล่



"ฉันรู้ว่าแกคงไม่มีทางรู้สึกกับฉันเป็นอย่างอื่นได้นอกจากเพื่อนสนิทของแก แต่ฉันอยากขอ...ขอให้แกลองเปิดใจและให้โอกาสฉันได้ปะวะ"




"ไอ้แจมิน เราเพื่อนกันนะเว้ย แกจะทำลายความสัมพันธ์ที่เรามีมาให้กันตั้งนานแบบนี้อ่อวะ"




"ฉันรู้ว่ามันไม่ดี แต่ฉันทนเก็บความรู้สึกที่มีต่อแกไม่ไหวแล้ว ขอร้องนะลิน ให้โอกาสฉันนะ" แจมินคลายกอดและหมุนตัวฉันให้หันไปเผชิญหน้ากับตัวเอง แจมินก้มหน้าลงมาประทับริมฝีปากเข้ากับฉันอย่างกระทันหัน ฉันเบิกตากว้างและได้แต่ยืนแข็งทื่อ ไม่มีการรุกล้ำใดๆ แจมินเพียงแตะปากค้างเอาไว้อย่างนั้น มือหนากอดเอวฉันเอาไว้แน่น ต่อให้ฉันอยากจะผลักอกแกร่งของแจมินให้ถอยออกไป แต่ความรู้สึกลึกๆข้างในกลับบอกให้ลองให้โอกาสเขาดู



ผลั๊ก!!



   ก่อนจะได้คิดอะไรต่อไป ร่างของแจมินถูกผลักให้ถอยออกจากฉัน และโดนต่อยเข้าที่ใบหน้าหล่ออย่างแรง แจมินล้มลงไปกับพื้นพร้อมกับสีหน้าตกใจ โดยที่ฉันไม่ต้องสงสัยเลยว่าใครเป็นคนทำ จะเป็นใครไปได้อีกนอกจากพี่ชายของฉันคนใดคนหนึ่ง



   คิดได้ดังนั้นฉันจึงรีบหันหน้าไปมองผู้มาใหม่ที่ยืนอยู่ข้างๆกาย  สายตาก็ปะทะเข้ากับร่างของพี่จองอูที่ยืนมองหน้าแจมินที่นั่งเช็ดเลือดออกจากมุมปากด้วยสีหน้าเรียบนิ่งและเยือกเย็น ฉันลอบกลืนน้ำลายอย่างหวั่นใจ รู้อยู่แก่ใจว่าเวลาพี่ชายคนนี้โกรธแล้วจะเป็นยังไง ถึงพี่จองอูจะใจเย็นที่สุดในบ้าน แต่ถ้าให้พี่แกได้โกรธแล้ว ก็น่ากลัวยิ่งกว่าพี่แทยงสะอีก



   พี่จองอูเดินเข้าไปหาร่างของแจมิน ก่อนจะใช้เท้ายันอกแกร่งนั้น ส่งผลให้ร่างสูงอีกคนลงไปนอนกับพื้นโดยมีเท้าของพี่จองอูเหยียบอยู่บนอก



"มึงกล้าดียังไงมาจูบน้องกู!!" พี่จองอูตะคอกออกมาเสียงดัง โชคดีที่บ้านของฉันอยู่เกือบท้ายหมู่บ้านซึ่งไม่ค่อยมีคนอยู่เสียเท่าไหร่ ทำให้ไม่มีใครออกมายืนมุงกัน



"ผมรักลิน ผมจูบคนที่ผมรักผมผิดหรอ" แจมินพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงท้าทาย ฉันสังเกตเห็นเส้นเลือดที่ปูดโปนขึ้นบนขมับของพี่จองอู ไม่บอกก็รู้ว่าร่างสูงกำลังโกรธจัดแค่ไหน




"ใจกล้าดีนี่ แต่มึงคิดผิดแล้วที่มากล้ากับคนอย่างกู!!"



ผลั๊ก!! 




  จบคำพูด พี่จองอูก็เตะเข้าไปที่ใบหน้าของแจมินอย่างไม่ออมแรง ฉันที่เห็นท่าไม่ดี จึงรีบดึงตัวพี่จองอูออกมา และเข้าไปดูอาการแจมินทันที



"แจมิน แกเป็นไงบ้างวะ" ฉันสำรวจใบหน้าของแจมิน ที่มีรอยฟกช้ำที่โหนกแก้มและมุมปาก เบ้าตาเริ่มปูดบวมและเขียวขึ้นมาเล็กน้อย เดาได้เลยว่าอีกไม่นานมันต้องบวมมากแน่ๆ



   ยังไม่ทันที่จะได้พูดอะไรต่อ ร่างของฉันก็โดนฉุดให้ลุกขึ้นอย่างแรง ฉันมองไปทางด้านหลังก็พบว่าเป็นพี่แทยงที่เป็นคนดึงฉันให้ลุกออกมา



"ตัวเล็ก ถ้าตัวเล็กเข้าไปใกล้มันอีกรอบ พี่ขอเตือนว่ามันจะไม่ปลอดภัย" เสียงของพี่จองอูถูกกดต่ำ และเรียบนิ่งมากกว่าปกติ ก่อนมือหนาทั้งสองจะกระชากคอเสื้อแจมิน และต่อยเข้าไปที่ใบหน้าคมอีกข้างอย่างแรงอีกครั้ง



"พี่จองอู! พอได้แล้ว อย่าทำแจม!" ฉันตะโกนบอกพี่จองอู อยากจะพุ่งเข้าไปห้าม แต่ก็ถูกล็อคตัวเอาไว้ด้วยแขนแกร่งของพี่แทยง



   น้ำตาของฉันเริ่มคลอหน่วย เมื่อมองสภาพของเพื่อนสนิท ที่ตอนนี้แทบจะดูไม่ได้ รู้สึกสงสารแจมินอย่างสุดหัวใจ ที่เพื่อนต้องมาเป็นแบบนี้เพราะตัวเองแท้ๆ ในที่สุดน้ำตาของฉันก็ไหลออกมาอย่างไม่ขาดสาย มองเพื่อนโดนพี่จองอูทั้งเตะและต่อยอย่างไม่คิดยั้ง ได้แต่ร้องไห้และทำอะไรไม่ได้เลย



"ไอ้จองอู พอได้แล้วเดี๋ยวมันจะตายสะก่อน" เสียงพี่แทยงดังขึ้น พี่จองอูจึงหยุดการกระทำอันเหี้ยมโหด ก่อนที่ฉันจะสลัดตัวออกจากแขนแกร่งของพี่แทยงให้เป็นอิสระ และดูเหมือนว่าร่างของพี่ชายเองจะไม่ทันตั้งตัวเลยเผลอมือปล่อยฉันให้หลุดออกมาอย่างง่ายดาย ฉันจึงรีบถลาเข้าไปหาร่างของแจมินที่ตอนนี้ ไม่มีแม้แต่แรงจะขยับปากพูดกับฉัน



"ฮึก แจมฉันขอโทษ แกเจ็บมากมั้ย ฮืออ" ถึงฉันจะดูไม่ค่อยสนใจเพื่อนๆ แต่จริงๆแล้วฉันเป็นคนรักเพื่อนมาก มากถึงขนาดที่ว่าสามารถเจ็บหรือตายแทนกันได้ ใครจะว่าฉันเว่อร์ก็ได้ แต่ทั้งหมดเป็นเรื่องจริง ฉันแคร์ความรู้สึกของเพื่อนมากกว่าสิ่งอื่นใด ฉันจึงไม่อยากเสียความเป็นเพื่อนกับแจมินไป เพราะกลัวว่าถ้าหากมีอะไรผิดพลาด เราสองคนจะไม่สามารถกลับมาเป็นเหมือนเดิมได้อีกต่อไป ฉันยกศีรษะของแจมินให้มานอนอยู่บนตัก และลูบใบหน้าของแจมินเบาๆ พร้อมกับร้องไห้ออกมาอย่างหนัก ความรู้สึกผิดเข้าเกาะกินจิตใจเข้าอย่างเต็มเปา


"ระ ร้องไห้ทำไม" แจมินเค้นเสียงพูดกับฉันเบาๆ ก่อนจะพยายามเอื้อมมือมาเช็ดน้ำตาให้ฉัน



ผลั๊ก!


อั๊ก!




  คราวนี้เป็นพี่แทยงที่เตะเข้ามาที่สี่ข้างของแจมินอย่างแรง จนร่างของแจมินร้องออกมาอย่างเจ็บปวด



"พอได้แล้ว!! ฮึก จำเป็นต้องทำร้ายเพื่อนลินขนาดนี้เลยหรอ!!"



"ฟาลิน!! พี่ไม่เคยสอนให้เราตะคอกใส่พวกพี่แบบนี้นะ!!" ฉันที่เผลอตะคอกใส่พี่ทั้งสองไป ก็โดนพี่แทยงตะคอกกลับมาอย่างน่ากลัว จนฉันต้องกอดร่างของแจมินเอาไว้แน่น



"ลุกขึ้นฟาลิน ถ้าไม่อยากให้มันตายจริงๆ เราก็รู้ใช่มั้ยว่าถ้าพี่โกรธไปมากกว่านี้มันจะเป็นยังไง" พี่จองอูพูดขึ้นเสียงเรียบ แต่ฉันก็ไม่สนใจ และพยายามพยุงตัวแจมินให้ขึ้นไปที่รถ และหวังจะพาแจมินไปส่งที่โรงพยาบาล



"ฟาลิน อย่าดื้อกับพี่นะ!!!" ครั้งนี้เหมือนพี่จองอูจะหมดความอดทน และเตรียมจะพุ่งตัวส่งหมัดมาที่แจมินอีกครั้ง ฉันที่เห็นท่าไม่ดีจึงเอาร่างของตัวเองบังหมัดหนักๆที่กำลังจะปะทะเข้ากับใบหน้าของเพื่อน



ผลั๊กก!!




  ใบหน้าของฉันโดนหมัดของพี่จองอูปะทะเข้าอย่างแรง จนฉันเซล้มลงไป ความเจ็บเริ่มแล่นเข้ามาที่สันกรามและโหนกแก้มก่อนของเหลวสีแดงสดจะไหลออกมาทางจมูก พี่จองอูดูจะตกใจไม่น้อยเพราะไม่คิดว่าฉันจะเอาหน้าของตัวเองมารับหมัดแทนแจมิน แววตาฉายแววรู้สึกผิดของพี่จองอู ปรากฏออกมาให้ฉันเห็น แต่ตอนนี้ความโกรธที่มีมากในใจฉันมันทำให้ฉันตัดสินใจพูดประโยคแสนเดือดดาลออกมา



"พวกพี่มันบ้า!! เลิกยุ่งกับเพื่อนและชีวิตของหนูสักที!!! ลินเกลียดพวกพี่ที่สุด!!!!" ฉันตะคอกออกมา และหันไปพยุงร่างของแจมินให้ขึ้นรถอีกครั้งจนสำเร็จ เมื่อวางร่างของแจมินลงที่ที่นั่งข้างคนขับเรียบร้อยแล้ว ฉันจึงปิดประตูรถและหันไปเผชิญหน้ากับพี่ชายทั้งสอง ที่เหมือนจะตกใจในคำพูดของฉันไม่หาย



"ลิน" พี่จองอู พูดขึ้นเสียงเข้มเหมือนจะบอกอะไรสักอย่างกับฉัน แต่ฉันไม่แม้แต่จะสนใจฟัง และก้าวเดินไปที่ด้านคนขับรถทันที แต่พี่แทยงเองก็ดูเหมือนจะไม่ให้ฉันไปง่ายๆ ร่างสูงเดินเข้ามาฉุดฉันให้กระเด็นไปทางพี่จองอู ส่วนเจ้าตัวเองก็เหมือนจะรู้งาน เลยรับฉันเอาไว้ในอ้อมกอดและรัดตัวฉันแน่น 



"พี่จะพามันไปส่งโรงพยาบาลเอง จองอูฉันฝากลงโทษน้องสาวก้าวร้าวคนนี้ที จะทำอะไรก็แล้วแต่นาย" พี่แทยงหันมาพูดกับฉันก่อนจะหันไปบอกพี่จองอู ประโยคของพี่แทยงทำให้ฉันขนลุกไปทั้งตัว และดูเหมือนความโกรธของพี่จองอูจะมีมากขึ้นกว่าเดิม เพราะดูจากแรงกอดรัดและสายตาที่มองฉัน



"พี่เคยบอกกับตัวเองว่าจะไม่ทำอะไรเกินเลยเรา แต่ตอนนี้พี่เปลี่ยนใจแล้ว เตรียมตัวเป็นเมียพี่ได้เลยฟาลิน" สิ้นประโยคของพี่ของอู ร่างของฉันก็ถูกอุ่มขึ้นพาดบ่าแกร่ง และพาเดินเข้ามาในตัวบ้าน โดยที่ร่างแกร่งไม่สนใจแม้แต่น้อยว่าเลือดที่จมูกของฉันจะไหลออกมามากมายขนาดไหนยามห้อยหัวลงมา



"พี่จองอูปล่อยหนูนะ!! ปล่อย!!" ฉันทั้งดิ้นทั้งทุบ แต่ร่างหนากลับไม่สะทกสะท้านแม้แต่น้อย ท่ามกลางสายตาของพี่ๆอีกห้าคน



"เงียบสะลิน ถ้าไม่อยากให้พี่โกรธไปมากกว่านี้ พี่ไม่อยากรุนแรงกับเรา" พี่จองอูเดินมาถึงห้องนอนของตัวเองและทุ่มร่างของฉันลงเตียงอย่างแรง ก่อนจะตามมาขึ้นคร่อมร่างของฉันทันที



"หนูเป็นน้องของพี่นะ!!"



"น้องแล้วไง ถ้าอยากได้พี่ก็จะ 'เอา' " 



แควกก!!













- CUT NC -

(ฉาก Nc ในไบโอทวิต @EbaIce ถ้าหาไม่เจอลองอันนี้ @parotice หรือทักมาขอในไลน์ parotice)










JUNGWOO PART




   ผมนอนมองร่างเล็กที่หลับตาพริ้มอยู่ข้างกาย ความรู้สึกผิดที่มีต่อเธอ ทำให้ผมอยากจะขอโทษคนตัวเล็กเป็นร้อยๆครั้ง ผมผิดที่ใจร้อนไปทำร้ายเพื่อนของเธอจนเจ็บหนัก ผิดที่ไม่หักห้ามใจแม้ฟาลินจะกรีดร้องบอกให้ผมหยุด ผมผิดที่ไม่ได้ถนุถนอมเธอเหมือนอย่างที่ควรจะทำ และผิดที่ไม่สังเกตว่าร่างกายของเธอมีบาดแผล ครับ ผมเพิ่งจะสังเกตเห็นเมื่อครู่ว่าเธอมีรอยแดงๆ คล้ายฝ่ามือประทับอยู่ที่แก้มทั้งสองข้าง มุมปากมีรอยฟกช้ำ อีกทั้งโหนกแก้มที่เขียวปั๊ด และเลือดแห้งกังบริเวณจมูก ซึ่งอย่างหลังเป็นฝีมือของผมเอง  ตอนผมลงโทษเธอความโกรธมันขึ้นหน้าจนผมลืมไปว่าเธอยังคงมีบาดแผลที่เกิดขึ้นจากผมอยู่ ผมจึงได้แต่โทษตัวเองที่ทำร้ายฟาลิน ตลอดเวลาที่ผ่านมาผมเฝ้าถนุถนอมเธอเป็นอย่างดี แม้เธอจะไม่ใช่น้องแท้ๆในไส้ก็ตาม 



   ผมยังคงมองสำรวจร่องรอยบอบช้ำบนร่างกายของลิน ผมอยากรู้ว่าใครเป็นเจ้าของรอยบนใบหน้าเนียนของเธอ ใครกล้าทำร้ายเธอถึงขนาดนี้กันนะ สาบานได้ถ้าผมรู้ตัวคนทำ จะไม่มีทางปล่อยเอาไว้อย่างเด็ดขาด



"อื้อ" ลินขยับตัวเล็กน้อย ผมจึงดึงตัวน้องให้มาซบอกผม ในหัวพรางคิดว่าตอนรุ่งสางจะหาวิธีไหนมาง้อน้องสาวคนนี้ดี




 ก่อนผมจะนึกขึ้นได้ว่ากิจกรรมรักครั้งนี้ ผมปล่อยข้างในของคนเป็นน้อง จึงได้ค่อยๆคลายอ้อมกอดออกจากลินและเดินไปหยิบยาคุมในกล่องปฐมพยาบาลในตู้เก็บยา ที่ผมเพิ่งจะซื้อติดเอาไว้ได้ไม่นาน เหมือนกับรู้ว่าจะต้องมีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นในเวลาอันใกล้ ก่อนจะรินน้ำใส่แก้วในปริมาณที่พอดีๆ



"ลิน..ตัวเล็กครับ" ผมเอื้อมมือไปเขย่าร่างน้อยเบาๆ ก่อนที่ตาโตจะปรือขึ้นเล็กน้อย และขมวดคิ้วอย่างขัดใจ



"ลุกขึ้นมากินยาคุมก่อนเร็วคนเก่ง" เมื่อคนเป็นน้องได้ยินดังนั้น เหมือนเธอจะนึกขึ้นได้ว่าเพิ่งเกิดเรื่องอะไรขึ้นกับตัวเอง ลินจึงลุกขึ้นนั่งหยิบยาและแก้วน้ำจากมือของผมไปกินทันที



"ลินจะกลับห้อง" รินวางแก้วน้ำไว้บนโต๊ะข้างเตียง แล้วค่อยๆลุกขึ้นยืนโดยมือเล็กก็กอบโกยผ้าห่มผืนหนาขึ้นมาปกปิดร่างเปลือยเปล่าไปด้วย ลินนิ้วหน้าอย่างเจ็บปวดและล้มลงไปนั่งกับเตียงอีกครั้ง



"คืนนี้นอนห้องพี่ก่อนเถอะ ตัวเล็กเดินไม่ไหวหรอก" ไม่ว่าเปล่าผมดันร่างบางให้นอนราบลงไป แต่อีกฝ่ายกับขืนตัวและมองหน้าผมด้วยแววตาไม่ชอบใจ



"ลินไม่อยากนอนกับพี่ ลินจะกลับห้อง" ฟาลินไม่ยอมโอนอ่อนตามผมง่ายๆ และเริ่มพูดเสียงแข็งขึ้น ดูท่าผมจะโดนโกรธอย่างหนักแล้วหล่ะครับ



"ตัวเล็ก พี่ขอโทษ อย่าโกรธพี่เลยนะ" ผมนั่งลงตรงหน้าของน้องสาว และเอื้อมมือไปกุมมือเล็กเอาไว้



"ลินบอกให้พี่หยุด แต่พี่ก็ไม่หยุด พี่บอกจะทำเบาๆแต่ก็ทำรุนแรง โดยที่ไม่สนว่าลินจะเป็นยังไง พี่ต่อยหน้าลิน ทำร้ายเพื่อนของลินจนต้องเข้าโรงพยาบาล พี่จะยังไม่ให้ลินโกรธพี่อีกหรอ พี่จองอู"



  ลินพูดขึ้นด้วยเสียงแหบพร่าราวกับคนหมดแรงจะเอื้อนเอ่ย แววตาของลินดูผิดหวังในตัวผม ส่งผลให้หัวใจของผมวูบไหว รับรู้ได้ว่าคนตัวเล็กเจ็บปวดกับการกระทำของผมไม่น้อย ผมไม่มีคำแก้ตัว เพราะสิ่งที่ผมทำมันเกินไปจริงๆ ทั้งเรื่องที่ลงโทษลินและเรื่องที่ทำร้ายเพื่อนของลิน ผมมันก็แค่พี่ชาย มีสิทธิ์อะไรจะมาทำแบบนี้กับเธอกัน



"ยกโทษให้พี่ได้มั้ย พี่สัญญาว่ามันจะไม่เกิดขึ้นอีก" ผมเว้าวอนให้คนตัวเล็กอภัยให้กับผม แต่สิ่งที่ผมเห็นคือใบหน้าของตัวเล็กนั้นเสมองไปทางอื่นและเม้มปากแน่น ราวกับเธอพยายามอดทน ไม่ให้ใจอ่อนกับผม เห็นดังนั้นผมจึงยิ้มออกมา เพราะรู้ว่าฟาลินนั้นโกรธใครไม่เคยได้นาน





So whenever you ask me again
(เพราะฉะนั้น ไม่ว่าคุณจะถามผมอีกทีตอนไหน)

How I feel
(ว่าผมรู้สึกอย่างไร)

Please remember
(ได้โปรดจดจำเอาไว้)

My answer is you
(คำตอบของผมก็คือคุณ)

 길을 다시 돌아간다 해도
(มอน คี รึล ทา ชี โท ร กัน ดา แฮ โด)
(แม้ผมจะเดินทางกลับมาจากหนทางอันแสนทอดยาว)

 여전히 같은 맘일 테니까
(นัน ยอ จอน นี คัท ทึน มา มิล เท นี กา)
(หัวใจของผมจะยังคงเป็นเหมือนเดิม)

We’ll be alright
(เราจะไม่เป็นอะไร)

I want to try again
(ผมอยากพยายามอีกสักครั้งหนึ่ง)

같은 반복이어도
(คัท ทึน พัน โบ กี ออ โด)
(แม้จะเกิดเรื่องแบบนี้ซ้ำ ๆ)

You should know that
(คุณควรรู้เอาไว้ว่า)

I’m always on your side
(ผมอยู่ข้างกายคุณเสมอ)

Please remember
(ได้โปรดจดจำเอาไว้)

My answer is you
(คำตอบของผมคือคุณ)

 길을 다시 돌아간다 해도
(มอน คี รึล ทา ชี โท ร กัน ดา แฮ โด)
(แม้ผมจะเดินทางกลับมาจากหนทางอันแสนทอดยาว)

 여전히 같은 맘일 테니까
(นัน ยอ จอน นี คัท ทึน มา มิล เท นี กา)
(หัวใจของผมจะยังคงเป็นเหมือนเดิม)

We’ll be alright
(เราจะไม่เป็นอะไร)

I want to try again
(ผมอยากพยายามอีกสักครั้งหนึ่ง)

We’ll be alright
(เราจะไม่เป็นอะไร)

Please try again
(ได้โปรดพยายามอีกสักครั้งหนึ่ง)









STATION D.EAR X JAEHYUN (NCT) - TRY AGAIN

เครดิตเนื้อเพลง : www.kieinf.blogspot.com











  ผมร้องเพลงที่ฟาลินชอบที่สุดขึ้นมา ผมและเธอชอบร้องเพลงนี้ด้วยกัน มันเลยกลายเป็นเพลงโปรดทั้งของผมและของเธอ และเธอเองก็ชอบให้ผมร้องเพลงให้ฟัง ผมจึงตัดสินใจง้อลินด้วยวิธีนี้และคิดว่ามันคงได้ผล



  เมื่อสิ้นทำนองร้องของผม ผมก็สบตาฟาลินอย่างโหยหา และดึงร่างบางเข้ามากอด เธอเองก็กอดตอบผม นั้นทำให้ผมรู้ว่าเธอหายโกรธผมแล้ว



"อย่าเป็นแบบนั้นอีกเลยนะคะ ลินชอบพี่จองอูคนนี้มากกว่าพี่จองอูคนเมื่อเย็น" ลินพูดเสียงอู้อี้เพราะใบหน้าหวานที่ซบลงที่อกแกร่งของผม แขนเล็กกระชับกอดเอวสอบของผมให้แน่นขึ้นอย่างอ้อนๆ



"พี่สัญญาค่ะคนดี" ผมจูบลงบนกลุ่มผมนุ่มของฟาลินอย่างรักใคร่ และคลายอ้อมแขนออกก่อนะจะสบตาเข้ากับดวงตาสวย เพราะมีคำถามที่คาอยู่ในใจ



"ลิน โดนใครทำร้ายมา"



"..." ลินเงียบและก้มหน้าลงหลบสายตาผม ผมจึงส่งมือไปเชยคางมนให้เงยหน้าขึ้นเบาๆ



"ตอบพี่มาตามตรง" ผมกดเสียงให้ดูจริงจังกว่าเดิม จ้องตาลินบ่งบอกว่าผมต้องการคำตอบจากเจ้าตัว



"หนูไม่เป็นไร พี่จองอูไม่ต้องห่วงนะคะ"



"บอกพี่มาตรงๆเถอะ อย่าให้พี่ต้องตามสืบเองเลย"



"เขาก็แค่คนที่ไม่ชอบหนู เขาอยากให้ลินออกจากกลุ่มเพื่อนของหนู ก็เลยมาหาเรื่อง" ลินพูดขึ้นทันทีที่ผมพูดจบ เพราะเจ้าตัวรู้ว่าหากผมตามสืบเอง ผมจะจัดการกับเป้าหมายโดยที่ไม่ถามเหตุผลใดๆทั้งสิ้น จนบางคนปางตายก็มี



"พี่เคยบอกแล้วใช่มั้ยว่าให้ออกมาจากกลุ่มนั้นสะ นี่ครั้งที่เท่าไหร่แล้วลิน ไอ้เพื่อนพวกนั้นของลินก็ไม่เห็นจะปกป้องลินได้สักคน"



"..."



"ไอ้คนเมื่อเย็นก็อยู่กลุ่มเดียวกันใช่มั้ย เหอะ พี่ไม่สงสัยเลยว่าทำไมลินถึงโดนหาเรื่องตลอดเวลา เพราะแม่งอ่อนขนาดนั้นไง ปวกเปียกแบบนั้นจะไปปกป้องใครได้ แม้แต่จะลุกขึ้นมาต่อยพี่กลับสักหมัดยังไม่มี" ผมพูดขึ้นอย่างหยามไอ้เด็กหน้าอ่อนนั้น นึกถึงแล้วก็ขึ้น กล้าดียังไงมาจูบลินของผมกัน ปากนี้คนอื่นไม่มีสิทธิ์แตะต้องนอกจากพวกเราเหล่าพี่น้องทั้งเจ็ดคน



"เขาเรียกว่าคนใช้สมองมากกว่ากำลังค่ะ ที่แจมินไม่ต่อยพี่กลับเพราะพี่เป็นพี่ชายของหนู อีกอย่างถ้าต่อยกันไปต่อยกันมาเรื่องก็ไม่จบสักที แจมินหน่ะเขาทำถูกแล้วค่ะ เห็นแบบนั้นแจมินเป็นถึงนักกีฬาเทควันโดสายดำเลยนะคะ"




  ผมนั่งฟังน้องสาวตัวน้อยอวยเพื่อนตัวเอง ก่อนจะเบะปากอย่างหมั่นไส้ ชิ้ อวยกันเข้าไป ใช่สิ ผมมันคนผิดหนิ 




เออ! ใช่! ผมผิด 




"ไม่ต้องมาทำหน้าแบบนั้นเลยนะคะพี่จองอู ตัวเองผิดก็ต้องไปขอโทษเพื่อนลินนะคะ"



"เรื่องอะไร มันจูบลินพี่ก็แค่ทำหน้าที่พี่ชายที่ดี พี่ไม่ได้ผิดทั้งหมดสะหน่อย" ผมเถียงสุดใจขาดดิ้น ไม่รู้แหล่ะผมไม่ผิด ลินต้องเข้าข้างผมสิ



"แล้วทีพี่หล่ะคะ ทำมากกว่าจูบยังเคยเลย มีสิทธิ์อะไรไปว่าแจมินกัน"





เออว่ะ เถียงยังไงดีวะเนี้ยกู





100%






"ไม่รู้แหละยังไงพี่ก็ไม่ยอมขอโทษแน่" ผมกอดอกทำหน้ายู่เหมือนเด็กๆโดนขัดใจ 


"งั้นพี่จองอูก็เลือกเอาแล้วกันค่ะ ว่าจะขอโทษแจมินดีๆ หรือจะให้ลินหนีออกจากบ้าน ไม่กลับมาอีก" ลินพูดขู่ผมขึ้นมาพร้อมกับทำสีหน้าเคร่งขรึม บอกตามตรงผมไม่ได้รู้สึกกลัวอะไรกับท่าทางแบบนี้ของยัยตัวเล็กเลยสักนิด เธออาจจะคิดว่าตัวเองเหมือนเสือ แต่ในความเป็นจริงแล้วก็เป็นได้แค่แมวน้อยที่พองขนขู่ฟ่อๆเท่านั้นเอง


"ตัวเล็กก็ลองหนีออกจากบ้านดูสิคะ รับรองได้เลยว่าตัวเล็กคงลุกออกจากเตียงไม่ได้เป็นเดือนๆแน่ เพราะคงไม่ได้มีแค่พี่ที่จะโมโหจนเลือดขึ้นหน้า แต่เจ้าพวกนั้นก็คงจะเป็นหมือนกัน และตัวเล็กเองก็รู้ดีว่าถ้ากระตุกหนวดเสือให้เสือโกรธเมื่อไหร่ หนูอย่างเราก็จะโดนเสือตะครุบอย่างไม่มีทางหนีรอดไปได้แม้แต่ทางเดียว และนี่ไม่ใช่เสือแค่ตัวเดียวนะ แต่มีถึงเจ็ดตัว ตัวเล็กแน่ใจได้ยังไงว่าจะหนีพ้น"
 
   ผมพูดพร้อมกับขยับเข้าไปใกล้ร่างบางๆของฟาลินมากยิ่งขึ้น ผมยกมือขึ้นถัดปอยผมนุ่มให้ผู้หญิงตรงหน้า กลิ่นกายหอมละมุนที่ลอยเข้ามาแตะจมูกผม ทำให้ผมคิดถึงช่วงเวลาที่ผมได้สัมผัสผิวกายแสนละเอียดนั่น ร่างกายของผมแนบชิดเข้ากับฟาลินโดยอัตโนมัต จนตอนนี้ร่างของน้องสาวสุดที่รักก็ได้มาอยู่ในอ้อมแขนของผมเป็นที่เรียบร้อย
ฟาลินไม่มีทีท่าขัดขืน ใบหน้าหวานเสมองไปทางอื่น แสงจันทร์ที่สาดส่องลงมาจากทางหน้าต่าง ทำให้ผมสามารถเห็นได้ว่าคนตัวเล็กมีสีขึ้นที่หน้าลามไปจนถึงใบหู จึงทำให้ผมอดไม่ได้ที่จะยื่นจมูกไปฟัดเข้ากับแก้มนุ่มหยุ่นนั้นอย่างหมั่นเขี้ยว


ฟอดดด


"พี่จอ...อุ๊บ!" ผมกะไว้แล้วว่ายังไงฟาลินก็ต้องหันมาโวยวายผม ผมจึงใช้โอกาสตอนที่เธอหันหน้ามา กดริมฝีปากแนบชิดไปกับปากบางของเธอ และรุกล้ำเข้าไปในโพร่งปากหอมหวานนั่น ที่แม้จะได้ลิ้มลองสักกี่ครั้ง ก็ไม่เคยพอเลยสักนิด ผมกระชับอ้อมแขนของตัวเองให้แน่นขึ้น ร่างกายของเราสองคนเบียดเข้าหากัน จนแทบจะเป็นคนคนเดียว
มือเล็กปัดป่ายไปทั่วแผงอกของผมอย่างทำตัวไม่ถูก ผมเปลี่ยนจูบแสนนุ่มนวล ให้รุนแรงและเร้าร้อนขึ้น ดูดดึงริมฝีปากบางจนสามารถเดาได้เลยว่าตอนนี้มันคงบวมเจ่อมากพอสมควร ยัยตัวเล็กทุบอกของผมเบาๆ เพื่อบอกว่าตัวเองกำลังจะหายใจไม่ทัน ผมจึงผละออกให้ลินได้หายใจ แต่นั้นมันก็เป็นเพียงครู่เดียว เพราะหลังจากที่เธอได้สูดหายใจเข้าไปได้เต็มปอด ผมก็จู่โจมเธออีกรอบ ครั้งนี้ผมดันร่างบางให้นอนราบลงกับเตียง และกดข้อมือของฟาลินเอาไว้เบาๆ เมื่อเห็นว่าเธอกำลังจะต่อต้าน นานเท่าไหร่ไม่รู้ที่ผมและเธอแนบชิดกัน แต่รู้ตัวอีกทีผมก็กำลังจะทำเกินเลยกับน้องสาวอีกรอบเสียแล้ว



"ลิน พี่ขออีกรอบนะครับ"



"ไม่นะ...พี่จองอู อื้อ!"










END Jungwoo Part













Talk



ไรท์คัมแบ็คแล้วจ้าาา หลังจากที่เดือดงานมาอย่างต่อเนื่องและยาวนานไม่มีเวลาแม้แต่จะล็อคอินเข้ามาในเด็กดี
มาถึงตอนนี้ไรท์ก็ได้ปิดเทอมเป็นที่เรียบร้อยแล้วฮ้าฟฟฟฟฟ ปรบมือ!! คาดว่าไรท์จะได้มาอัพให้รีดที่รักทุกคนอ่านถี่ๆๆๆๆจนเบื่อขี้หน้ากันไปข้างเลยทีเดียว ยังไงก็ขอบคุณทุกคอมเม้นต์น้าาที่ตามไรท์ ไรท์อ่านทุกเม้นต์เลย ขอบคุณจริงๆที่ยังรอคอยการกลับมาของไรท์ รักสาเหมอออออ จะมาอัพให้บ่อยเลยยยยย ด้วบบบบ


















 


TALK


 คือเนื่องจากมีปัญหารีดบางส่วนหาทวิตไม่เจอ เลยสมัครทวิตใหม่เอาสะเลย 5555 เนื้อหาตอนแรกๆ ไรท์แอบแก้ไขนิดหน่อย ใครที่อ่านก่อนไรท์แก้ สามารถอ่านต่อได้เลย ไม่งง เพราะไรท์แค่แก้แค่คำผิดกับประโยคที่มันแปลกๆเฉยๆกลับเข้าเรื่องทวิตต่อ ถ้ารีดคนไหนหาไม่เจอ แอดไลน์มาขอไรท์ได้เลยน้าา

เดี๋ยวไรท์จะแนบรูปทวิตกับไลน์ของไรท์ไว้ เผื่อจะเป็นแนวทางในการหาให้รีดด รักน้าาา



อันนี้ทวิตแรก @EbaIce









อันนี้ @parotice (อันใหม่เพิ่งสมัคร)







นี่ไลน์ parotice












                                        






     
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 235 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

220 ความคิดเห็น

  1. #202 oporlove7754 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 มีนาคม 2563 / 00:22
    กี้ดดๆๆพี่จองอูขา เลิ้ฟไปเลยค่ะ
    #202
    0
  2. #167 pszn (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2562 / 09:53
    เขิลลลล
    #167
    0
  3. #152 หนูนิดคิดถึงคุนแดน (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 มีนาคม 2562 / 01:46

    จะกลายเป็นคู่ แทแตม มั้ยคะ? 5555???? น่ารักดีนะ อิอิ

    #152
    0
  4. #97 sontaew (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2561 / 15:15

    พี่จองอูจะแซงหน้าคนอื่นไม่ได้นะคะ!

    #97
    0
  5. #92 PHLJH (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2561 / 10:57
    รอออค่ะ
    #92
    0
  6. #90 pcyckk (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2561 / 21:13
    ต่อออออออ
    #90
    0
  7. #77 OnanongMook (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 เมษายน 2561 / 09:10
    มาต่อเร้วน้าาา
    #77
    0
  8. #76 nantakorn127 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 เมษายน 2561 / 00:21
    ไรท์มาต่อน่าาาาาาาาส
    #76
    0
  9. #73 ningkiki (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 เมษายน 2561 / 06:01
    พี่จองอู เถียงไม่ออกกันเลยทีเดียว
    #73
    0
  10. #71 nantakorn127 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 เมษายน 2561 / 18:45
    ไรท์หนูอยากอ่านแล้ว
    #71
    0
  11. #70 creamwry (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 เมษายน 2561 / 10:04
    พี่จองอูขโมยเพลงพี่แจฮยอนได้ยังไงคะ ฮึ่ม!?55555
    #70
    0
  12. #69 MjChainarong (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 เมษายน 2561 / 00:56
    ตอนเเรกก็หาไม่เจอเหมือนกันค่ะ เราพิมพ์ @Ebalce เเต่มองดูอีกทีมันอาจจะไม่ใช่เลยพิมพ์ @Ebaice เจอจริงด้วย 555 มันเป็นตัวไอเด้อ มาบอกคนที่ไม่เจอน้า
    #69
    1
    • #69-1 parotice(จากตอนที่ 3)
      15 เมษายน 2561 / 09:31
      น่ารักกกก ขอบคุณมากนะค้าบบบบ
      #69-1
  13. #67 JeenBF (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 เมษายน 2561 / 11:30
    แถจนถลอกแล้วพี่ 55555
    #67
    0
  14. #66 kimme32 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 เมษายน 2561 / 09:12
    แงงงง สงสารแจม แต่อยากได้พี่จองอู ให้พี่จองอูเป็นพระเอกนะคะ><
    #66
    0
  15. #65 nantakorn127 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 เมษายน 2561 / 07:46
    หู้วให้กันง่ายๆเลย ลินไม่คิดจะไปหาแจมหน่อยหรอที่โรงบาลอ่ะยิ่งดูกับแทยง
    #65
    0
  16. #64 ใส่ใจและผูก1000 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 เมษายน 2561 / 02:34
    นางเอกโดนต่อย โอ๊ยชอบ
    #64
    0
  17. #57 nantakorn127 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 เมษายน 2561 / 21:09
    ทำไมหนูหายทวิตพี่ไม่เจอ
    #57
    1
    • #57-1 parotice(จากตอนที่ 3)
      13 เมษายน 2561 / 21:12
      ง่าาาา ทำไงดี แงงงง
      #57-1
  18. #56 Ayna00 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 เมษายน 2561 / 19:10
    ตะไมพี่จองอูไม่อ่อนโยนเลย สงสารแจม ฮือออออ
    #56
    0
  19. #55 Ayna00 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 เมษายน 2561 / 19:10
    ตะไมพี่จองอูไม่อ่อนโยนเลย สงสารแจม ฮือออออ
    #55
    0
  20. #54 OnanongMook (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 เมษายน 2561 / 19:02
    สงสารแจมง้าาาาาา. อ้ากกกกตายยยแน่พี่จองอู
    #54
    0
  21. #53 Thewingis (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 เมษายน 2561 / 18:05
    สงสารแจมมากๆ ฮื่ออออ ขอโมเม้นแจมแบบพี่จองอูได้รึปาวนะ55555 อยากให้ฟาลินได้กับแจมค่ะ55555 จองอูม่ายอ่อนโยนเลยยย ฮื่อออสงสารแจมมากๆ
    #53
    0
  22. #52 Yanisa.a (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 เมษายน 2561 / 17:17
    สงสารแจมฮืออออออออออ
    #52
    0
  23. #51 nantakorn127 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 เมษายน 2561 / 15:11
    สงสารแจมต่อยมาได้ไงผัวหนูนะ ลั่น55 ถ้าจองอูได้พวกพี่คนอื่นก็ต้องได้ดิ
    #51
    0
  24. #50 luciano132547 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 เมษายน 2561 / 14:42
    อ่านncในทวิตไงอ่าาา เราหาไม่เจออ้าาา
    #50
    0
  25. #49 BMtenMIND (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 เมษายน 2561 / 12:51
    สงสารน้องง โดนตบแล้วอิพี่มาต่อยน้องอีก โหดร้ายยย
    #49
    0