iKON X YOU magic lover เจ้าหญิงโลกมนตรา

ตอนที่ 2 : Intro 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 361
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    8 มี.ค. 58

"ความสงบจะอยู่กับเธอได้อีกไม่นาน นานา"
.
.
.
.
.
.
.
.
.
"นานา ตื่นได้แล้วลูกสายแล้วนะ" เช้าวันที่อากาศสดใส เสียงผู้เป็นแม่เอ่ยปลุกลูกสาวอันเป็นที่รัก หญิงสาวนามว่า นานา ที่อายุเพียง 18 ปี
เธอเป็นที่รักของใครหลายๆคนเพราะเธอมีจิตใจที่งดงามเกินกว่าใครๆ อีกทั้งใบน่าที่หาที่ติไม่ได้ของเธอ ยิ่งทำให้ใครต่อใครต่างหลงรักเธอ
แต่ใครจะรู้ว่าชีวิตที่สงบสุขของเธอจะหมดไปเมื่อไหร่ เพราะชะตากำหนดให้เธอมีชีวิตที่แตกต่าง
"ค้าาา ตื่นแล้วค้าาา ห้าวววว" ฉันตอบคุณแม่ไปด้วยเสียงงวยเงีย พลันมือเอื้อมไปหยิบโทรศัพท์แล้วเปิดดูเวลา " โหยยย เพิ่งจะ 8 โมงเช้าเอง วันเสาร์แท้ๆแทนที่จะได้นอนพักสบายๆ เห้ออ" ฉันบ่นไปมากับตัวเองก่อนจะลุกจากเตียงไปอาบน้ำ เพื่อลงไปหาขุ่นแม่อันเป็นที่รักยิ่งงงง

20 นาทีต่อมา
.
.
.
ฉันใช้เวลาเพียง 20 นาที ในการอาบน้ำแต่งตัวแล้วลงมาหาคุณแม่ที่ชั้นล่าง "คุณแม่ปลุกหนูแต่เช้า มีอะไรหรือป่าวค่ะ" ฉันเอ่ยถามคุณแม่ที่กำลังทำอาหารในห้องครัวอย่างวุ่นๆ "ที่แม่ปลุกลูกแต่เช้าเพราะแม่จะให้ลูกช่วยแม่จัดกระเป๋าหน่อยหน่ะจ้ะ" คุณแม่ตอบทั้งๆที่ยังหั่นผักตรงหน้าอยู่อย่างตั้งใจ "หืม? จัดกระเป๋า? คุณแม่จะไปไหนหรอค่ะ" ฉันถามคุณแม่อย่างสงสัย เพราะปกติคุณแม่จะไม่ค่อยออกไปเที่ยวที่ไหนนอกจากจะตามคุณพ่อไปทำงานที่ต่างประเทศ "แม่จะไปอเมริกาสัก 3 เดือนหน่ะลูก ว่าจะไปดูบริษัทที่นู้นสักหน่อยเห็นว่ามีปัญหา นานาอยู่คนเดียวได้ใช่ไหมลูก?" อย่างที่คิดไว้ไม่มีผิดคุณแม่ไปดูงานที่ต่างประเทศจริงๆด้วย เห้ออ อยู่คนเดียวอีกแล้วสิเรา "อ่อ ค่ะคุณแม่ คุณแม่ไปเถอะค่ะ หนูอยู่คนเดียวได้ แล้วคุณแม่จะไปตอนไหนหรอค่ะ?" ฉันถามคุณแม่ด้วยเสียงหงอยๆ "แม่จะไปวันนี้ตอนบ่ายๆหน่ะจ้ะ เดี๋ยวแม่จะโอนเงินเข้าบัญชีลูกไว้ให้ ขาดเหลืออะไรก็บอกแม่นะลูก" คุณแม่พูดพลางลูบหัวฉันอย่างอ่อนโยน หลังจากนั้นฉันก็ช่วยคุณแม่เก็บกระเป๋าจนเสร็จ จนเวลาล่วงเลยมาจนถึงช่วงบ่าย ฉันเดินมาส่งคุณแม่ที่รถ บอกลาท่าน ก่อนจะเตรียทตัวเดินเข้าบ้าน แต่ก็ต้องหยุดเพราะคุณแม่พูดบางอย่างขึ้น "นานา เวลาใกล้จะหมดลงแล้ว ระวังตัวไว้ด้วยนะ แม่จะรีบกลับมาอยู่รอแม่นะลูก แม่รักลูกจ้ะ" ฉันสงสัยในสิ่งที่แม่พูดเป็นอย่างมาก เวลา? เวลาอะไรทำไมฉันต้องระวังตัวหล่ะแล้วทำไมคุณแม่ถึงพูดเหมือนกับว่าฉันจะหายไปไหน "หนูก็รักแม่ค่ะ" ฉันพูดทั้งๆที่รถของคุณแม่เคลื่อนตัวออกจากหน้าบ้านไปได้สักพักแล้ว เพียงแต่อะไรบางอย่าทำให้ฉันพูดออกมา ความรู้สึกที่ว่าเหมือนกำลังจะจากท่านไป ฉันก้าวขาเดินเข้าตัวบ้านไปอย่างเหนื่อยล้า ก่อนจะตรงดิ่งไปยังห้องนอนแล้วเผลอหลับไป........
.
.
นานาไม่รู้เลยว่า ทุกการกระทำของเธออยู่ในสายตาของใครบางคนที่มองเธอจากหน้าต่างห้องนอนตลอดเวลา
"เหลือเวลาอีกไม่นานแล้วสินะ...พวกเรารอเธอมานานมากนะ นานา"
  
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

24 ความคิดเห็น