(จบเล่ม 1) Night Walker หน้ากากรัตติกาล ภาค1 ปฐมบทแห่งจอมโจร

ตอนที่ 22 : ข้อมูลใหม่(3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 90
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    23 มิ.ย. 61

           คิเคียวพึมพำออกมาเบาๆ อย่างไม่ใส่ใจ มือข้างหนึ่งพลิกแผ่นหน้ากระดาษเอกสารไปมา เขาจ้องมองตัวอักษรทุกตัวที่อยู่ในนั้นแบบไม่กระพริบตา ราวกับว่าถ้าหากอ่านข้ามไปแม้แต่บันทัดเดียว ข้อมูลเหล่านั้นอาจเปลี่ยนไป

เมื่อเห็นเพื่อนตรงหน้านั่งมองเอกสารอยู่ในมือแบบไม่วางสายตา ในใจพลันคิดอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ หมอเซนจึงพูดออกมาลอยๆ แบบไม่ใสใจถ้าแกว่ายานนั่นคือวาเลนเซียจริงๆ ฉันเองก็อยากรู้เหมือนกัน ว่าอะไรทำไมอยู่ๆ คนอย่างยายนั่นถึงได้เข้าไปอยู่ในนั้นได้

เรื่องนี้กระผมเองก็ไม่ทราบนะขอรับคุณหมอไบรอันคิเคียว แอล คูเปอร์ พูดออกมาแบบไม่ได้หันมามอง เพราะนัยน์ตาสีรัตติกาลเอาแต่จับจ้องอยู่แต่ตัวอักษรบนเอกสารแบบไม่ยอมเบี่ยงสายตาไปไหน ก่อนจะนึกเอะใจบางอย่างขึ้นมาแล้วพึมพำออกมาเบาๆในเมื่อไม่รู้ว่ายายนั่นมีสาเหตุอะไรถึงได้เข้าไปในองค์กรนั้นได้ ดังนั้นถ้าหากเรารู้สาเหตุที่ทำให้ยายบ้านั่นเข้าไปได้ บางทีอาจจะข้อได้เปรียบจากตรงนั้นมาถ้าจะดี

พอได้ยินดังนั้นไบรอัน โรโกโซพถึงกับทำตาโตออกมาทันที เมื่อทบทวนคำพูดสิ่งที่นักสืบหนุ่มพูดออกมานี่แกอย่าบอกนะว่า…” แต่คำพูดเหล่านั้นก็ถูกกลืนลงคอไปหลงเหลือไว้เพียงแค่เสียงครางเบาๆ เมื่อเห็นแววตาที่จริงจังของคู่สนทนา

“อย่างที่แกคิดนั่นแหละ”

“แล้วแกรู้ได้ยังไงว่ายายนั่นจะติดกับดักที่แกวางไว้ได้ง่ายๆ กัน”

“ฉันก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน แต่ที่แน่ๆ ยายบ้านั่นตามฉัน และสืบเรื่องนี้คนเดียวแบบลับๆ” เขาพูด ก่อนจะโยนเอกสารปึกนั้นลงบนโต๊ะอย่างไม่ใยดี เมื่ออ่านข้อความทั้งหมดจบลง นัยน์ตาสีรัตติกาลหรี่ลงราวกับกำลังขบคิดเรื่องบางอย่างขึ้นมาได้ “ถ้าฉันรู้สาเหตุของยายนั่นได้ว่าทำไมถึงเข้าไปอยู่ที่องค์กรนั้น ไม่แน่บางทีฉันก็น่าจะวางหมากตัวนี้ไว้บนกระดานได้”

เมื่อได้ยินเสียงจากคู่สนทนา ไบรอัน โรโกโซพก็เดินมายืนอยู่ตรงหน้าเพื่อร่วมชายคา นัยน์ตาสีเทาหรี่มองหน้านักสืบหนุ่มอย่างชั่งใจ หลังจากได้รู้ถึงความคิดอันบ้าบิ่นของคนตรงหน้า “เอาจริงสิ”

“มันแน่อยู่แล้วไอ้หมอ” คิเคียว แอล คูเปอร์ ตอบกลับไปแทบจะทันทีอย่างมั่นใจ หลังจากที่ตนเองคิดทุกอย่างเอาไว้แล้วอย่างแยบยล ก่อนจะเหยียดยิ้มออกมาบางๆ ที่มุมปากอย่างมีชัย แล้วพึมพำออกมาเบาๆ ว่า “ถ้าสิ่งที่ฉันคาดไว้ เป็นความจริงแล้วล่ะก็มันก็น่าสนุกดีนี่”

“มันจะไม่เสี่ยงไปหน่อยรึไงวะ”

“ต่อให้มันจะเสี่ยงแค่ไหน ต่อให้ต้องแลกด้วยอะไร ถ้ามันสามารถทำให้ฉันทำลายคนพวกนั้นได้” คิเคียวพูดพึมพำออกมา ก่อนจะเงยหน้ามองเพื่อนร่วมชายคาของตน “ฉันก็จะทำ”

“นี่แกอย่าบอกนะว่าจะไป

ยังไม่ทันที่หมอเซนจะพูดจบดี คิเคียวก็พูดแทรกขึ้นมาทันทีว่า “แกคิดถูกแล้วล่ะไอ้หมอ” ก่อนจะเอามือทั้งสองข้างประสานกันเอาไว้ ศอกทั้งสองข้างถูกวางเอาไว้บนหัวเข่า แล้วเอาหน้าผากแนบลงไปบนมือของตนอย่างใช้ความคิด ถ้าอยากรู้ว่าอะไรเป็นสาเหตุ เราก็ต้องไปหามันจากจุดที่ทุกอย่างจบสิ้นลง

” 

ไม่มีคำพูดห้ามปรามจากหมอหนุ่มแต่อย่างใด มีเพียงเสียงถอนหายใจยาวๆ ของเขาพ่นออกมาด้วยท่าทาง อ่อนอกอ่อนใจ ในความบ้าบิ่นของเพื่อนตัวเอง

และยังไม่ทันที่หมอเซนจะทันได้เอ่ยคำค้านได้ทัน คิเคียว แอล คูปอร์ก็ชิงพูดออกมาเสียก่อนว่า “เอาเป็นว่า” แล้วเงยหน้าขึ้นมองคู่สนทนา “ฝากแกจัดการเรื่องตั๋วกับเอกสารที่ต้องใช้ด้วยแล้วกัน เราจะไปที่นั่นในฐานะนักท่องเที่ยวก็พอ”

เดี๋ยวนี้เลยหรอวะศัลยแพทย์หนุ่มพูดออกมาด้วยสีหน้าละเหี่ยใจ ก่อนจะหรี่ตามองดูคู่สนทนาด้วยแววตาที่ไม่ไว้ใจ “แน่ใจแล้วเหรอจะไปช่วงนี้ที่นั่นมีข่าวไม่ค่อยดีนะไอ้คิเคียว

“ใช่เดี๋ยวนี้ แล้วอีกอย่างข่าวนั้นจะเป็นยังไงก็ช่างฉันไม่ได้สนใจสักหน่อยเขาพูดมือ ก่อนจะเหลือบมองเอกสารที่ถูกโยนลงไปเมื่อครู่ นัยน์ตาสีรัตติกาลหรี่ลงอย่างใช้ความคิด “แต่สิ่งที่ฉันสนใจคือยายนั่นต่างหากละ”

“แกเอาจริงสินะ”

“ใช่” เขาพูด “ในเมื่อมีหมากอยู่ในมือก็ต้องเอาลง

“งั้นก็ตามใจแก” จบคำศัลยแพทย์หนุ่ม ก็เดินมาหยิบเอกสารที่คิเคียวโยนทิ้งไว้บนโต๊ะ หน้าโซฟา ก่อนจะเดินออกไปยังห้องทำงานของตนทันที

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

90 ความคิดเห็น

  1. #84 Mark 87122~~¶ (@TARN2017) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2561 / 20:00
    รอตอนต่อไปนะคะ สู้ๆค่าาา
    #84
    0