Jimin BTS X You กับดักหัวใจยัยปีศาจของนายจอมหื่น Monster is you

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 14,985 Views

  • 151 Comments

  • 1,648 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    163

    Overall
    14,985

ตอนที่ 6 : เพียงแค่บางอย่างก็ทำให้ลืมได้

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1450
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 23 ครั้ง
    6 ธ.ค. 58

6

          “ว่าไงน้องสะใภ้มาหาไอ้จีมินหรอ มันไม่อยู่หรอก

          เจโฮปเอ่ยถามคุณ เมื่อเห็นว่าคุณเดินมาหน้าประตูห้อง

            ป่าวค่ะ ฉันแค่จะเอางานไปส่งอาจารย์แทนไอเอ็ม ฉันขอตัวก่อนนะคะ

          คุณเอ่ยตอบเสียงเรียบพร้อมเดินไปทันที ทิ้งให้เจโฮปจีมินและเหล่าบังทันที่เหลืออึ้งกับคำตอบของคุณ

            เป็นไงล่ะ ไอ้หมูจีมิน คิดว่าแฮยอนจะมาง้อแกรึไง

          วีได้เอ่ยขึ้น

            ป่าวหรอก แค่ไม่อยากเห็นหน้าเท่านั้นเอง

          จีมินเอ่ยพร้อมเดินออกมาจากที่ซ่อนและมานั่งประจำที่ทันที

            แน่ใจนะ พักหลังนี่แกไม่ค่อยเที่ยวเลยนะ สาวๆแกถามหากันเต็มเลย

          “ฉันไม่ค่อยมีเวลาน่ะ ต้องไปเฝ้าจังมีที่โรงบาล

ตึ๊งดึ๊ง!(เสียงข้อความนะ>ไรท์)

            จีมินเปิดอ่านทันที

-ฮยองทำให้แฮยอนเสียใจมากรู้มั้ย เธอนอนร้องไห้ทั้งคืน ฮยองเป็นคนปลุกปีศาจในตัวแฮยอนให้ตื่นขึ้นมา ฮยองเตรียมรับสิ่งที่จะตามมาได้เลย ผมไม่สามารถหยุดแฮยอนได้อีกแล้ว ฮยองต้องรับผิดชอบเรื่องนี้ จากไอเอ็ม-

จีมินอ่านแล้วกังวลไม่น้อย

-ทำไมฉันต้องรับผิดชอบด้วย ก็แค่ผู้หญิงที่ร้ายกาจ เอาแต่ใจตัวเองคนหนึ่งเท่านั้น-

-ผมเตือนฮยองแล้วนะ-

จีมินอ่านข้อความและปิดโทรศัพท์ทันที

ไร้สาระสิ้นดี

จีมินเอ่ยก่อนที่จะเดินออกจากห้องไปทันที

            จีมินมันเป็นอะไรของมัน เดี๋ยวนี้ทำตัวแปลกๆ ไม่ค่อยมีอารมณ์ขำขันเลย

          เจโฮปเอ่ยอย่างงงๆ

            ช่างมันเถอะ เรื่องหัวใจน่ะปล่อยมัน

          จินเอ่ยพรางก้มเล่นโทรศัพท์ต่อ

.

.

.

วันนี้ตอนบ่ายคุณไม่มีเรียน คุณเลยมาเฝ้าไอเอ็มเหมือนเคย

เป็นไงบ้าง

ไอเอ็มเอ่ยเมื่อเห็นคุณเดินเข้ามาในห้องอย่างเศร้าๆ

ฉันน่าจะถามนายมากกว่านะ ว่าเป็นไงบ้าง ได้กินอะไรรึยัง อยากกินอะไรมั้ย

คุณเอ่ยพร้อมวางผลไม้ไว้บนโต๊ะก่อนจะเดินมานั่งเก้าอี้ข้างเตียงไอเอ็มอย่างเหนื่อยๆ

อยากกินเธอไง555โอ้ย!”

ไอเอ็มเอ่ยอย่างขำๆพร้อมกุมท้องตัวเองด้วยความเจ็บ

            สมน้ำหน้า!จะกินผลไม้มั้ยเดี๋ยวป้อน

          “ถ้าเธอป้อนฉันกินหมดแหละ

          ไอเอ็มเอ่ยอย่างยิ้มๆ คุณจึงปอกแอปเปิลและป้อนเขาอย่างมีความสุข

            (ชื่อคุณ)นอกใจโอปป้าหรอ

          กีฮยอนที่เดินเข้ามาพร้อมกับเหล่าม่อนสตาเอ็กซ์ได้เอ่ยขึ้นอย่างยิ้มๆ

            ป่าวนะคะ ฉันแค่ป้อนผลไม้ไอเอ็มเองนะ ฉันยังชอบกีฮยอนโอปป้าเหมือนเดิมนะคะ

          “แหม....น้องฮยองยังปากหวานเหมือนเดิมเลยนะเนี่ย ผมล่ะอดใจไม่ไหวจริงๆ

          กีฮยอนหันไปเอ่ยกับวอนโฮพี่ชายของคุณที่เดินไปนั่งโซฟาอย่างสบายใจ

            ก็ไม่ต้องอดสิค่ะ

            เดี๋ยวเหอะ น้องฉันนะเฟ้ย ไอ้น้องบ้านี่ก็เล่นกับมันอยู่ได้ เดี๋ยวตบคว่ำทั้งสองเลย

          วอนโฮเอ่ยกับกีฮยอนก่อนจะหันมาเอ่ยกับคุณอย่างหวงๆ

            ก็มาสิค่ะ คิดว่าฉันจะยอมหรอ

          “แกนี่กวนไม่เลิกจริงๆไอ้น้องบ้า!”

          วอนโฮเอ่ยพรางทำท่าจะมาตีคุณ

            ฮยองอย่าทำอะไรเมียผมนะ

          ไอเอ็มเอ่ยพร้อมโอบไหล่คุณทันที

            แหม...น้องฉันไปเป็นเมียแกตั้งแต่เมื่อไหร่

          “ตั้งแต่เกิดแล้ว555”

          “ยังจะเล่นได้อีก แล้วนี่เป็นยังไงบ้าง ดีขึ้นยัง

          “มีเมียคอยเฝ้าจะไม่ให้ดีขึ้นได้ไง555 เดี๋ยวผมก็ออกโรงบาลได้แล้ว ไม่ต้องห่วงหรอก

          ไอเอ็มเอ่ยอย่างขำๆและทั้งคุณและเหล่าม่อนสตาร์เอ็กซ์ตั้งหัวเราะขำขันอย่างชอบใจ

            ใครบอกว่าฉันห่วงแก ฉันห่วงน้องฉันต่างหากล่ะ กลัวมันไปปล้ำใครขึ้นมาแล้วจะไม่มีใครห้าม555”

          วอนโฮเอ่ยพรางหัวเราะไปด้วย

            อ้าว ทำไมพูดสี่ขาแบบนี้ล่ะ ฉันเป็นน้องพี่นะ!”

          คุณเอ่ยอย่างงอนๆ

            สี่ขานี่แมวใช่ป่ะ

          “หมา!!!”

          ม่อนสตาเอ็กซ์ต่างเอ่ยออกไปอย่างพร้อมเพรียงกันโดยไม่ได้นัดหมาย

            อ้าวหรอ แหม...ยังไงพี่ก็รักและห่วงใยน้องสาวตัวดีของพี่อยู่ดีนั้นแหละ

          วอนโฮเอ่ยพร้อมเอาหน้าผากเขามาชนกับหน้าผากคุณเบาๆอย่างเอ็นดู และมีคนคนหนึ่งยืนดูอยู่หน้าห้องอย่างโมโห

            โรงบาลยังไม่เว้น ทำไมฉันต้องเสียใจเพราะผู้หญิงหลายใจผู้หญิงสำส่_นอย่างเธอด้วย น่าขยะแขยงที่สุด

          จีมินเอ่ยพรางมองดูพวกคุณสักพักก่อนจะเดินไป

            แล้วนี่แกยังตามตื้อไอ้จีมินอยู่รึป่าว

          วอนโฮเอ่ยถามคุณอย่างจริงจัง

            ทำไมหรอค่ะ กลัวฉันชอบเขาหรอ

          “อือ ระวังติดกับดักตัวเองล่ะ แล้วจะหาว่าไม่เตือน

          “ถึงฉันจะติดกับดักตัวเอง ฉันก็ไม่เสียใจเท่าจีมินโอปป้าหรอก และถ้าเขารู้ว่าพี่เป็นพี่ฉันล่ะก็...เขาจะยิ่งกว่าตายทั้งเป็น...

           คุณเอ่ยพรางยิ้มร้าย

            เออ แล้วก็มีอีกเรื่องหนึ่งที่แกต้องระวังตัว

          “เรื่องไอ้ฟายน่ะหรอ

          “อือ ระวังตัวไว้ก็ดีนะ ช่วงนี้ไอเอ็มก็ยังไม่หายป่วย อย่าไปไหนคนเดียวล่ะ

          “ค่ะ พี่วอนโฮไม่ต้องห่วงฉันหรอก ผู้ชายในสังกัดฉันมีเยอะ

          “เออๆ เชื่อเลยจริงๆแม่คาสโนวี่ของพี่

          วอนโฮเอ่ยพร้อมขยี้ผมคุณอย่างมั่นเคี้ยว

            พี่วอนโฮผมฉันเสียทรงหมด เดี๋ยวเตะกลางเป้าเลย

          “อุ๊ย!กลัวจังเลย ฉันรู้ทันแกหรอกน่า เอาไว้ใช้กับผู้ชายในสังกัดแกเถอะ

          วอนโฮเอ่ยพร้อมยิ้มเย้ยคุณ

            งั้นลองใช้กับกีฮยอนโอปป้านะคะ

          “เออ โอปป้าว่ามันไม่ดีมั้ง

          กีฮยอนเอ่ยอย่างกลัวๆ

            “555ฉันทำร้ายผู้ชายที่น่ารักอย่างโอปป้าไม่ลงหรอกค่ะ

          “แหม...ชมโอปป้าขนาดนี้ เดี๋ยวโอปป้าหอมแก้มเป็นรางวัล

          กีฮยอนเอ่ยพร้อมจะเข้ามาหอมแก้มคุณ

            ย๊าๆ นี่เมียผมนะฮยอง

          ไอเอ็มเอ่ยห้ามทันที

            พูดแบบนี้เดี๋ยวก็ได้เป็นเมียจริงๆหรอก

          ชยอนูเอ่ยขึ้นอย่างขำๆ

            ก็ดีนะสิครับ วอนโฮฮยองจะได้เลิกหวงน้องสาวสักที

          “ฉันจะหวงยิ่งกว่าเดิมอีก

          “อ้าวหรอ

          “เออ! งั้นเดี๋ยวพวกพี่ไปก่อนนะ พอดีมีงานต้องทำส่งอาจารย์น่ะ

          วอนโฮเอ่ยกับไอเอ็มก่อนจะหันมาเอ่ยกับคุณ

            ค่ะ งั้นพี่กลับดีๆนะคะ

          “ไม่ต้องห่วงหรอก ไปแล้ว

          วอนโฮเอ่ยและเดินออกไปพร้อมกับเหล่าม่อนสตาเอ็กซ์

            เอาแขนออกไปได้แล้วมั้ง

          คุณเอ่ยพร้อมหันมองหน้าไอเอ็ม

            ถ้าไม่เอาออกล่ะ เธอจะทำอะไรฉัน

          ไอเอ็มเอ่ยพร้อมดึงคุณให้นอนลงบนตัวเขา

            ก็จะปล้ำนายไงล่ะ

          “น่าเกียจที่สุด นี้มันโรงพยาบาลนะไม่ใช่โรงแรม

          จีมินที่เดินเข้ามาเงียบๆได้เอ่ยขึ้นอย่างไม่พอใจ

            ถ้าฉันจะทำให้มันเป็นโรงแรมล่ะค่ะ

          คุณเอ่ยพร้อมลุกออกจากไอเอ็มและเดินเข้าไปกอดคอจีมินไว้พรางมองจ้องหน้าเขาอย่างยั่วยวน

          “เธอต้องการหรอ

          “ค่ะ

          “(ชื่อคุณ)!”

          ไอเอ็มเอ่ยทักท้วงขึ้นทันทีอย่างเป็นห่วงคุณ เพราะจากที่เขาดูสายตาจีมินแล้ว จีมินคงไม่ปล่อยคุณเหมือนครั้งก่อนแน่

            งั้นเราไปทำที่อื่นเถอะ เดี๋ยวจะรบกวนไอเอ็ม

          จีมินเอ่ยและลากคุณออกไปทันที

            จีมินฮยอง แฮยอน!ฮยองอย่าทำอะไรแฮยอนนะ!”

          ไอเอ็มเอ่ยอย่างเป็นห่วงคุณแต่ก็ทำอะไรมากไม่ได้

            จะพาฉันไปไหน

          คุณเอ่ยขึ้นเสียงเรียบโดยที่ไม่หันมองจีมินสักนิด

            เดี๋ยวก็รู้ ฉันไม่ได้พาเธอไปปล้ำหรอกน่า

          “ฉันรู้ค่ะ เพราะฉันมันน่าขยะแขยง

          คุณเอ่ยพรางมองไปข้างหน้า ไม่นานจีมินก็จอดและลงรถเดินมาเปิดประตูให้คุณ

            อะไรค่ะ ทำไมพามาที่นี่

          คุณเอ่ยพร้อมลงจากรถอย่างงงๆ พรางมองไปรอบๆ จีมินพาคุณมาที่สวนดอกไม้อันสดใสงดงามจนคุณอยากจะหยิบกล้องมาถ่ายรูป แต่คุณไม่ได้เอาโทรศัพท์มาด้วย

            อ่ะ ถ่ายรูปให้หน่อย

          จีมินเอ่ยพร้อมยื่นกล้องราคาแพงให้คุณ นี่มันรุ่นที่เราอยากได้นี้.คุณคิดในใจ

            โอปป้ากินอาหารหมามารึป่าวค่ะ ทำไมอยากให้คนที่น่าขยะแขยงอย่างฉันถ่ายรูปให้ล่ะค่ะ

          “เลิกประชดสักพักได้มั้ย เสียบรรยากาศอันแสนสดใสสดชื่นหมด

            ค่ะ งั้นโอปป้าไปยืนตรงนั้นนะคะ

          คุณเอ่ยพร้อมรับกล้องจากจีมินมาพรางยิ้มกว้าง จีมินที่เห็นคุณยิ้มแบบนั้นก็ยิ้มออกมาอย่างสบายใจทันที

            โอปป้าขยับไปใกล้ดอกไม้นิดนะคะ

          คุณเอ่ยสั่งจีมิน

            แค่นี้นะ ภาพสวยยัง โอปป้ายืนเท่ห์รึป่าว

          “ค่ะ แต่เอาแบบธรรมชาติ ไม่ต้องเท่ห์อะไรมากหรอก ยังไงโอปป้าก็น่ารักอยู่แล้ว

          คุณเอ่ยพร้อมยกกล้องขึ้นมาถ่าย ที่คุณพูดไปเมื่อกี้ทำให้จีมินเขินไม่น้อย เขายิ้มโพสท่าทางอย่างเป็นธรรมชาติตามสบายอย่างที่คุณบอก จะว่าไปแล้วจีมินโอปป้าน่ารักเหมือนกันนะเนี่ย.คุณคิดในใจ

            อย่างนั้นแหละค่ะ

แช๊ะ! แช๊ะ! แช๊ะ!

          “555มั่นใจนะคะว่าท่าโพสถ่ายรูปของโอปป้าอ่ะ555”

          คุณเอ่ยพร้อมหัวเราะออกมาดังลั่นอย่างไม่อดกั้น ก็จีมินเล่นโพสท่าเป็นตุ๊ดเป็นแต๋วซะขนาดนั้นจะไม่ให้คุณหัวเราะได้ยังไง

แช๊ะ! แช๊ะ! แช๊ะ!

            “555ทำไมล่ะ ท่านี้มันไม่สวยหรอยะ

          จีมินเอ่ยพร้อมโพสท่า

แช๊ะ! แช๊ะ! แช๊ะ!

          “555555โอ้ย!หัวเราะจนท้องแข็งไปหมดแล้วเนี่ย5555”

          “555ก็นี่แหละธรรมชาติสุดแล้ว555”

แช๊ะ! แช๊ะ! แช๊ะ!

          พวกคุณเดินหัวเราะถ่ายรูปไปเรื่อยๆ คุณรู้สึกว่าเวลานี้เป็นเวลาที่คุณมีความสุขมากที่สุด คุณอยากจะถ่ายรูปอยู่แบบนี้ไม่ต้องไปไหนทั้งนั้น แต่มันคงเป็นไปไม่ได้ คุณมองรอยยิ้มอันแสนสดใสน่ารักของจีมิน คุณยิ่งไม่อยากทำให้เขาเสียใจ

            (ชื่อคุณ)มานี่สิ

          จีมินเอ่ย

            ค่ะ ไปทำไม

          คุณเอ่ยอย่างงงๆพรางเดินเข้าไปหาจีมิน จีมินโอบไหล่คุณและยิ้มให้คุณ

            ถ่ายรูปด้วยกันนะ ให้ฉันโพสคนเดียวมันยังไงยังไงอยู่

          จีมินเอ่ยพร้อมโพสท่ารอ

แช๊ะ! แช๊ะ! แช๊ะ!

          “โอปป้าทำอะไรเนี่ย

          คุณเอ่ยทักท้วงทันทีที่ถ่ายรูปจีมินก็หอมแก้มอย่างหน้าตาเฉย ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้

            ก็หอมแก้มไง

          “บ้า เราถ่ายรูปอยู่นะ

          “งั้นแสดงว่า ถ้าเราเลิกถ่ายรูปฉันหอมเธอได้ตลอดเลยอ่ะดิ

          จีมินเอ่ยอย่างเจ้าเล่ห์พร้อมนอนลงบนพื้นหญ้าสีเขียว

            โอปป้าทำอะไรอีกแล้วเนี่ย

          “นอนลงสิ

          จีมินเอ่ยพร้อมดึงคุณให้นอนลงข้างๆเขา พรางยิ้มพอใจ

            เฮ้อ...มันสบายอย่างนี้นี่เอง

          คุณเอ่ยพร้อมหันไปยิ้มกว้างให้จีมิน ที่กำลังมองคุณอย่างหลงใหล

            ถ่ายรูปสิ

แช๊ะ! แช๊ะ! แช๊ะ!

          คุณยกกล้องขึ้นมาถ่ายรูปทันที พวกคุณนอนถ่ายรูปอยู่แบบนั้นสักพักอย่างผ่อนคลาย

            ดูๆไปแล้ว เธอก็น่ารักน่า...กินเหมือนกันนะเนี่ย

          จีมินเอ่ยพรางดึงคุณเข้ามากอดทันทีและส่งสายตาหื่นกามมาให้คุณ

            โอปป้า อย่าแม้แต่จะคิดนะ!ไม่งั้นโดนเหมือนไอ้ฟายนั้นแน่

          “555บังเอิญว่าฉันคิดไปไกลแล้วสิ

          จีมินเอ่ยพร้อมก้มลงมองเนินหน้าอกสวยของคุณอย่างหื่นๆ คุณรีบเอามือมาเปิดทันที

            โอปป้าเลิกมองแบบนั้นนะ ฉันกลัว แล้วก็ปล่อยฉันด้วย

          คุณเอ่ยพร้อมดิ้นทันที หวังให้จีมินปล่อยคุณ

            ก็หยุดดิ้นก่อนสิ ไม่งั้นไม่ปล่อยจริงๆด้วย

          จีมินเอ่ย คุณจึงหยุดดิ้นทันทีและจีมินก็ค่อยๆคลายกอด คุณจึงรีบลุกขึ้นทันที

            เราไปถ่ายรูปกันต่อเถอะ

          คุณเอ่ยและจีมินก็ลุกขึ้นพาคุณเดินถ่ายรูปจนทั่วสวน พวกคุณทั้งหยอกล้อทั้งแกล้งกันถ่ายรูปด้วยกันไปอย่างมีความสุข พวกคุณต่างมีความสุขกับรอยยิ้มของอีกฝ่ายอย่างบอกไม่ถูก

            นี่มันก็ใกล้จะค่ำแล้ว ฉันว่าเราน่าจะกลับได้แล้วนะคะ

          คุณเอ่ยขึ้นพร้อมหันไปมองจีมินที่เดินข้างๆคุณอย่างร่าเริง

            อือ งั้นวันหลังค่อยมาใหม่นะ

          “ค่ะ อ่ะนี่กล้องคะ

          คุณเอ่ยพร้อมยื่นกล้องให้จีมินอย่างเสียดาย จีมินหยิบกล้องจากมือคุณพร้อมยิ้มให้คุณ

            อ่ะ โอปป้าให้เธอเอาไว้ถ่ายรูปนะ

          จีมินเอ่ยพร้อมยื่นกล้องให้คุณ

            มันแพงนะคะ โอปป้าให้ฉันจริงๆหรอ

          “พูดแบบนี้เธอจะไม่เอาใช่มั้ย งั้นโอปป้าจะปามันทิ้งเดี๋ยวนี้แหละ

          จีมินเอ่ยพร้อมทำท่าจะปากล้อง คุณไม่รอช้ารีบคว้ากล้องมาอยู่ในมือทันที

            เอาสิค่ะ กล้องสวยขนาดนี้ใครไม่เอาก็ศรีธัญญาแล้ว

          “อะไร ศรีธัญญา

          จีมินเอ่ยพร้อมทำท่างงๆ

            ก็บ้าไงค่ะ

          “อ๋อ โอปป้ารู้แล้วแหละ555”

          “โอปป้านี่ร้ายนักนะ เดี๋ยวตีให้ตายคามือเลย

          คุณเอ่ยพร้อมทำท่าจะตี จีมินไม่รอช้ารีบวิ่งหนีคุณทันที

            “555แน่จริงมาตีเลยสิ

          จีมินเอ่ยพร้อมวิ่งหนีคุณรอบรถ คุณวิ่งตามไม่หยุดแต่ทันใดนั้น

            โอ้ย!”

          คุณล้มลงและร้องทันที จีมินรีบวิ่งเข้ามาดูคุณทันที

            เป็นอะไรมั้ย โอปป้าขอโทษ

          จีมินเอ่ยพร้อมดูข้อเท้าคุณอย่างเป็นห่วงและรู้สึกผิด

            “555นี่ ฉันตีโอปป้าได้แล้ว

          คุณเอ่ยพร้อมตีแขนจีมินพรางรีบลุกขึ้นยืนทันที

            หลอกโอปป้าหรอ

          “ค่ะ555”

          “ได้อย่างนี้มันต้องลงโทษ

          “ลงโทษอะ...อุ๊บส์!” *.*

          คุณเอ่ยยังไม่จบด้วยซ้ำ จีมินก้มลงประกบปากคุณทันที คุณยืนนิ่งอึ้งตกใจปล่อยให้จีมินสอดลิ้นเข้ามาควนหารสหวานในปากคุณอยู่นานกว่าที่คุณจะตั้งและเรียกสติคืนมาได้

            อื้ออออออ....

          คุณอู้อี้ในลำคอพรางตีไหล่จีมินเพื่อสื่อให้เขารู้ว่าคุณเริ่มหายใจไม่ทัน จีมินถอดจูบออกอย่างเสียดายพรางยิ้มให้คุณจนคุณงง ไม่สามารถอ่านสายตานั้นได้เลย คุณรีบหายใจเข้าทันทีเหมือนขาดอากาศหายใจมานาน

            โทษฐานที่หลอกโอปป้า

          จีมินเอ่ยพร้อมเปิดประตูให้คุณเข้าไปนั่งอย่างงงๆและจีมินออกขับรถออกมาทันที

            ศรีธัญญาจริงๆ กลับได้แล้วค่ะ มันจะค่ำแล้วนะคะ

          “ครับๆคุณผู้หญิง เชิญขึ้นรถเลยครับ

          จีมินเอ่ยพร้อมเปิดประตูให้คุณและผายมืออย่างสุภาพ

            ขอบคุณค่ะคุณผู้ชาย

          คุณเอ่ยอย่างสุภาพพร้อมเข้าไปนั่งในรถ จีมินปิดประตูให้คุณและเขาก็เดินไปขึ้นรถฝั่งคนขับและขับออกไปทันที คุณรู้มั้ยว่าจีมินลงทุนปิดสวนดอกไม้เพื่อให้คุณได้ถ่ายรูปกับเขาแค่สองคนเลยนะ(เพราะฉะนั้นแล้ว เลิกโกรธจีมินโอปป้าเถอะนะ>ไรท์)

          “โอปป้าจอดทำไมค่ะ

          คุณเอ่ยถามขึ้นอย่างแปลกใจทั้งที่ใกล้จะถึงคอนโดแล้ว แต่จีมินกลับจอดรถสะงั้น

            ป้าฮยอนอาบ่นว่า คิดถึงแฮยอนน่ะ โอปป้าเลยพามาหาป้าฮยอนอาแล้วจะได้กินอะไรด้วย

          จีมินเอ่ยพร้อมเดินลงจากรถมาเปิดประตูรถให้คุณ

            จริงสิฉันไม่ค่อยได้มาหาป้าฮยอนอาเลย รีบไปกันเถอะค่ะ ฉันหิวแล้ว

          คุณเอ่ยพรางลงจากรถและรีบเดินไปยังร้านเนื้อย่างของป้าฮยอนอาทันที

            ป้าฮยอนอาค่ะ คิดถึงหนูหรอ หนูก็คิดถึงป้านะคะ

          คุณเอ่ยพร้อมสวมกอดฮยอนอาจากด้านหลังพรางเอาคางเกยไหล่อย่างออดอ้อน

            จ้า แล้วนี่ได้กินอะไรมารึยัง

          “ยังเลยค่ะ ตอนนี้หนูหิวมากเลย

          คุณเอ่ยพรางลูบท้องตัวเองอย่างอ้อนๆ

            งั้นเดี๋ยวป้าจะจัดเนื้อย่าง ข้าวแล้วก็อาหารอร่อยๆให้กินน่า ไปนั่งรอป้าแปบหนึ่งนะจ้ะ

          ฮยอนอาเอ่ยพรางจัดเตรียมของให้ลูกค้าโต๊ะอื่นๆ

            ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวหนูจัดการเอง ถ้าหนูกินอิ่มแล้วจะมาช่วยป้าขายนะคะ

          คุณเอ่ยพร้อมก้มหอมแก้มฮยอนอาอย่างร่าเริง ฮยอนอามองคุณอย่างเอ็นดูและดีใจที่คุณมาหาเธอ

            มาแล้วค่ะ รอนานไหมค่ะ

          คุณเอ่ยพร้อมวางทุกอย่างลงบนโต๊ะและนั่งลงบนเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามกับจีมิน

            ไม่นานหรอก กินเถอะวันนี้โอปป้าเลี้ยงเอง

          จีมินเอ่ยพร้อมเตรียมลงมือทาน

            ขอบคุณนะคะ ฉันกินให้หมดเลย

          คุณเอ่ยพร้อมยิ้มกว้างให้จีมินและจัดการทานของที่อยู่ตรงหน้าอย่างเอร็ดอร่อย จีมินมองคุณพรางยิ้มให้กับความน่ารักสดใสของคุณ เธอช่างแตกต่างจากแฮยอนคนนั้นจริงๆ.จีมินเอ่ยในใจ

            อิ่มรึป่าว

          จีมินเอ่ยถามเมื่อเห็นว่าคุณวางอุปกรณ์การทานทุกอย่างลง

            อิ่มค่ะ ขอบคุณสำหรับวันนี้นะคะ ฉันมีความสุขมากเลย เดี๋ยวฉันต้องช่วยป้าฮยอนอาดูแลลูกค้าก่อน ถ้าโอปป้ารีบกลับก่อนได้นะคะ

          คุณเอ่ยพร้อมยิ้มให้เขา

            โอปป้าดีใจที่ทำให้เธอมีความสุขนะ งั้นวันนี้เรามาช่วยป้าฮยอนอาดูแลลูกค้าเถอะ

          จีมินเอ่ยพร้อมเก็บถ้วยจานบนโต๊ะและไม่ลืมที่จะยิ้มให้คุณ

            ค่ะ

          คุณเอ่ยพร้อมช่วยจีมินเก็บถ้วยจานไปไว้รอล้าง

            โต๊ะไหนค่ะ เดี๋ยวหนูเอาไปเสิร์ฟให้เอง

          คุณเอ่ยถามฮยอนอาที่กำลังยกชุดเนื้อย่าง

            โต๊ะแรกจ้ะ

          ฮยอนอาเอ่ยพร้อมยิ้มให้คุณ คุณถือไปให้โต๊ะแรกทันที

            ทานให้อร่อยนะคะ

          คุณวางชุดเนื้อย่างและเอ่ยพร้อมโค้งให้อย่างสุภาพ คุณไม่รอช้ารีบไปเก็บถ้วยจานที่โต๊ะอื่นทันทีพร้อมเดินเอาไปให้จีมินที่ยืนล้างอยู่หลังร้าน

            ล้างให้สะอาดนะคะ

          คุณเอ่ยพร้อมวางให้จีมินและยิ้มให้เขา

            ครับคุณผู้หญิง

          จีมินเอ่ยพร้อมยิ้มให้คุณพรางมองตามคุณที่เดินไป เธอมีความตั้งใจจริงๆ.จีมินเอ่ยในใจ

            เหนื่อยมากเลยสิ อ่ะนี่น้ำหวานจ้ะ

          ฮยอนอาเอ่ยพร้อมยื่นน้ำหวานให้พวกคุณที่นั่งพักเมื่อเก็บร้านเรียบร้อยแล้ว

            ขอบคุณครับ/ขอบคุณค่ะ

            พวกคุณเอ่ยพร้อมกันพรางรับแก้วจากฮยอนอาที่ยืนดูพวกคุณอย่างเอ็นดู

            เฮ้อ...ชื่นใจมากเลยค่ะ ขอบคุณมากนะคะ

          คุณเอ่ยพร้อมยิ้มกว้างให้ฮยอนอา

            ป้าต้องขอบใจพวกหนูมากนะที่ช่วยป้าน่ะ

          “พวกหนูยินดีค่ะ ถ้าหนูว่างหนูจะมาช่วยบ่อยๆนะคะ

          “จ้า จีมินดูแลแฮยอนด้วยนะลูก

          “ครับ ผมจะดูแลให้เป็นอย่างดีเลยครับ งั้นพวกผมกลับก่อนนะครับป้าจะได้พักผ่อน นี้มันก็ดึกมากแล้ว

          จีมินเอ่ยพร้อมยิ้มและโค้งให้ฮยอนอาอย่างสุภาพ

            จ้า ขับรถดีๆนะจ้ะ

          ฮยอนอาเดินมาส่งพวกคุณที่รถได้เอ่ยขึ้น

            ครับ ไปแล้วนะครับ

          “ฝันดีนะคะ

          เมื่อคุณเอ่ยล่ำลาเสร็จจีมินก็ออกรถทันที แค่แปบเดียวพวกคุณก็มาถึงคอนโด

            ขอบคุณนะคะสำหรับวันนี้ ยังไงก็ฝันดีนะคะคุณผู้ชาย

          คุณเอ่ยก่อนจะเข้าห้องไป

            ครับคุณผู้หญิง

          จีมินเอ่ยก่อนจะเข้าห้องตัวเองไปเหมือนกัน วันนี้คุณเหนื่อยมากพอเข้าไปในห้องคุณก็อาบน้ำแล้วก็นอนเลย โดยไม่ได้นึกถึงว่ายังมีอีกคนหนึ่งที่กำลังกังวลเป็นห่วงคุณอยู่ตอนนี้

.

.

.

          คุณลืมตาขึ้นมาพร้อมลุกนั่งอย่างงัวเงียพรางนึกถึงเรื่องเมื่อวานนี้และต้องตกใจ เมื่อคุณนึกไปนึกมาคุณค่อยรู้ว่า คุณต้องไปเฝ้าไอเอ็มแต่คุณกลับลืมซะสนิท ตอนนี้ก็เช้าแล้วคุณไม่รอช้ารีบหยิบโทรศัพท์

            ร้อยสาย!!! ตายแน่ไอเอ็มต้องเป็นห่วงเรามากแน่ๆ

          คุณอุทานดังลั่นพรางก้มมองโทรศัพท์ก่อนจะโทรกลับแต่ไอเอ็มไม่รับสาย ไม่ว่าคุณจะโทรยังไงก็ไร้การตอบรับจากปลายสาย คุณไม่รอช้ารีบไปอาบน้ำแต่งตัวลงมายืนรอแท็กซี่ที่หน้าคอนโด

            แท็กซี่นี่ก็มาช้าจัง อุตสาห์ว่าจะนั่งแท็กซี่แล้วนะ

          คุณเอ่ยพรางหันซ้ายหันขวาอย่างร้อนรน ปกติแล้วคุณจะไม่ยอมขึ้นแท็กซี่เลยเพราะคุณกลัวเอามากๆเลยล่ะ แต่ครั้งนี้คุณต้องยอมขึ้นเพราะไอเอ็มต้องโกรธคุณมากเป็นแน่

            ไอเอ็มนายทำไมไม่รับห้ะ! จะโกรธก็โกรธไปสิ นี้ฉันโทรตั้งหลายสายแล้วนะ

          คุณยืนบ่นคนเดียว จู่ๆมีรถหรูคันสีดำวาวมาจอดตรงนี้คุณและกำลังเลื่อนกระจกลง

            (ชื่อคุณ)จะไปไหนหรอ ดูรีบจัง

          คนในรถเอ่ยถามคุณ คุณไม่รอช้ารีบเปิดประตูขึ้นรถทันทีโดยไม่ขออนุญาตเจ้าของรถด้วยซ้ำ

            จูเนียร์โอปป้าค่ะ คือฉันจะไปโรงพยาบาลน่ะค่ะ โอปป้าช่วยไปส่งฉันก่อนได้ไหมค่ะ ฉันรีบจริงๆขอโทษด้วยนะคะที่ต้องรบกวน

          คุณเอ่ยอย่างรีบร้อนพรางส่งสายตาอ้อนวอนให้จูเนียร์ จูเนียร์ไม่รอช้ารีบออกรถทันทีเพราะคุณคิดว่าไปกับจูเนียร์คงดีกว่าขึ้นแท็กซี่แน่นอน

            ไม่รบกวนหรอก แล้วนี่(ชื่อคุณ)ไปทำไมที่โรงพยาบาล ใครเป็นอะไรหรอครับ

          จูเนียร์ยิ้มให้คุณก่อนจะเอ่ยถามเพราะเห็นว่าคุณดูรีบร้อนรุกรี้รุกรนผิดปกติ

            คือไอเอ็มไม่สบายน่ะค่ะ แล้วเมื่อคืนฉันก็ไม่ได้ไปเฝ้าแถมทำให้เขาเป็นห่วงอีก ตอนนี้คงกำลังโกรธฉันมาก ฉันโทรไปเท่าไรก็ไม่ยอมรับ

          คุณตอบจูเนียร์ด้วยสีหน้ากังวลไม่น้อย

            (ชื่อคุณ)ดูแคร์ไอเอ็มมากเลยนะ โอปป้าชักจะน้อยใจแล้วนะครับ

          “ก็ไอเอ็มเป็นเพื่อนฉันนี่ค่ะ ยังไงฉันก็ชอบจูเนียร์โอปป้านะคะ อย่าน้อยใจนะ ถ้าฉันง้อไอเอ็มแล้วฉันจะเลี้ยงข้าวโอปป้านะคะ

          “ให้มันจริงเถอะ ถ้าไม่ทำอย่างที่พูดนะ โอปป้าโกรธจริงด้วย

          จูเนียร์เอ่ยพรางทำหน้าจะโกรธ

            คร้า คนอย่าง(ชื่อคุณ)รักษาสัจจะอยู่แล้ว จูเนียร์โอปป้าช่วยรีบขับไปโรงพยาบาลเร็วๆได้ไหมค่ะ

          คุณเอ่ยพรางส่งสายตาอ้อนๆ จูเนียร์ไม่รอช้ารีบเร่งความเร็วของรถทันที ไม่นานพวกคุณก็มาถึงโรงพยาบาลสักที คุณรีบวิ่งไปยังห้องของไอเอ็มอย่างรีบร้อน โดยมีจูเนียร์วิ่งตามคุณมา

            ไอเอ็มฉันมาแล้ว อย่าโกรธฉันนะ อ้าว!”

          คุณเอ่ยเมื่อเปิดประตูเดินเข้ามา แต่บุคคลที่คุณมาหานั้นไม่ได้อยู่ในห้อง คุณรีบเข้าไปดูในห้องน้ำทันทีแต่ก็ว่างเปล่า คุณเริ่มกังวลและเป็นห่วงไอเอ็มมากกว่าเดิม

            ไอเอ็มไม่อยู่หรอ

          จูเนียร์เอ่ยถามคุณ

            ค่ะ เขาไม่อยู่แต่เขายังไม่หายดีเลยนะคะ

          คุณเอ่ยตอบอย่างกังวล คุณไม่รอช้ารีบวิ่งไปจุดบริการทันที

            เออคุณพยาบาลค่ะ คนไข้ห้อง......ไปไหนหรอค่ะ

          คุณเอ่ยถามพยาบาลอย่างรีบร้อน

            สักครู่นะคะ

          พยาบาลเอ่ยตอบคุณพรางก้มพิมพ์คอมพิวเตอร์

            คนไข้ห้อง......ออกโรงพยาบาลไปตั้งแต่เมื่อวานแล้วค่ะ

          “แต่เขายังไม่หายดีเลยนะคะ

          “คุณหมอก็ห้ามคนไข้แล้วนะคะ แต่คนไข้ไม่ยอมค่ะ

          “ค่ะ ขอบคุณมากนะคะ

          คุณเอ่ยพร้อมเอื้อมมือไปจับมือจูเนียร์และรีบวิ่งไปยังรถทันที

            จูเนียร์โอปป้าช่วยไปส่งฉันที่คอนโดได้ไหมค่ะ เผื่อว่าไอเอ็มจะกลับคอนโด

          คุณเอ่ยเมื่อจูเนียร์ขับรถออกมาแล้ว

            ได้สิ (ชื่อคุณ)อย่ากังวลนะ ลองโทรหาไอเอ็มอีกสิเผื่อว่าไอเอ็มจะรับ

          จูเนียร์เอ่ยพรางรีบเร่งความเร็วทันที คุณก็ไม่รอช้าเช่นกัน คุณรีบกดโทรหาไอเอ็มทันที ในที่สุดปลายสายก็ยอมรับสายคุณสักที

          “ไอเอ็มนายอยู่ไหน ฉันขอโทษอย่าโกรธฉันเลยนะ นายรู้ไหมว่าฉันเป็นห่วงนายมากแค่ไหน ทำไมไม่ยอมรับสายฉัน แต่ก็ขอบคุณที่นายยอมรับสายฉันสักที ทำไมนายไม่พูดล่ะ นายเป็นอะไรรึป่าว

          คุณเอ่ยถามทั้งดีใจทั้งเป็นห่วง แต่ปลายสายกลับเงียบไม่ยอมเอ่ยอะไรออกมาเลย

            ไอเอ็มนายได้ยินฉันไหม ไอเอ็มตอบฉันนะ ฉันขอโทษ อย่าเงียบแบบนี้สิ

          ตัวเล็กคงเป็นห่วงมันมากเลยสินะ

          ปลายสายตอบคุณมา ไม่บอกก็รู้ว่าเป็นฟายเอ่อร์

            ไอ้ฟาย!เพื่อนกรูอยู่ไหน มิงทำไรเพื่อนกรู

          ไม่เอาน่าตัวเล็ก พูดให้มันเพราะๆหน่อยสิ

          เพื่อนฉันอยู่ไหน นายทำอะไรเพื่อนฉัน

          คุณเอ่ยเสียงเรียบ จูเนียร์หันมามองคุณเมื่อเห็นว่าสีหน้าคุณเปลี่ยนไป

            อยู่ที่เดิม ส่วนฉันจะทำอะไรมันไหม มันขึ้นอยู่กับตัวเล็กนั้นแหละ

          นายต้องการอะไร

          ฉันว่าตัวเล็กรีบมาดีกว่านะ ก่อนที่ฉันจะหมดความอดทนกับมัน

            ได้ ฉันจะรีบไป

          คุณเอ่ยพร้อมตัดสายทันที

            มีอะไรรึป่าว(ชื่อคุณ)ทำไม ดูกังวลมากเดิมอีก

          จูเนียร์เอ่ยถามคุณทันทีที่คุณเก็บโทรศัพท์

            จูเนียร์โอปป้าช่วยจอดรถก่อนได้ไหมค่ะ

          คุณเอ่ยอย่างจริงจัง จูเนียร์ถึงกับงงแต่ก็ยอมจอด คุณไม่รอช้ารีบเปลี่ยนที่นั่งกับเขาทันที

            ฉันรีบจริงๆค่ะ ขอโทษด้วยนะคะที่ทำให้วุ่นวาย

          คุณหันไปเอ่ยกับจูเนียร์ที่นั่งงงอยู่ก่อนจะออกรถด้วยความรวดเร็ว

            ไม่เป็นไรหรอก เพื่อ(ชื่อคุณ)โอปป้ายอมได้ทุกอย่าง แล้วนี้คงมีอะไรร้ายแรงใช้ไหมถึงขับรถเร็วขนาดนี้

          “ขอบคุณนะคะ คือตอนนี้ไอเอ็มถูกพวกไอ้ฟายเอ่อร์จับตัวไปค่ะ ฉันต้องรีบไปช่วยก่อนที่พวกมันจะทำอะไรไอเอ็ม แถมไอเอ็มยังไม่หายดีเลย ฉันกลัวเขาเจ็บตัว

          “(ชื่อคุณ)ไม่ต้องห่วงนะ มีโอปป้าไปด้วย โอปป้าจะช่วยไอเอ็มออกมาเอง

          “ขอบคุณมากนะคะ ถึงแล้วเรารีบลงรถเถอะค่ะ

          คุณเอ่ยพร้อมจะรถทันทีที่มาถึง คุณเข้าไปข้างในพร้อมกับจูเนียร์

            มาเร็วดีนี่ตัวเล็ก

          ฟายเอ่อร์เอ่ยขึ้นเมื่อเห็นคุณเดินเข้ามา

            ไม่ต้องพูดมาก เพื่อนกรูอยู่ไหน

          “หื๊อ! พูดเพราะๆหน่อยสิ

          “เพื่อนฉันอยู่ไหน นายต้องการอะไร รีบพูดมา

          “อย่างนี้หน่อยสิ ค่อยน่ารักหน่อย

          “ฉันถามว่าเพื่อนฉันอยู่ไหน! ถ้านายไม่เอาเพื่อนฉันออกมาฉันจะกลับเดี๋ยวนี้!”

          “ตัวเล็กใจร้อนจัง ก็ดี เฮ้ย!เอาเพื่อนตัวเล็กออกมา!”

          ฟายเอ่อร์เอ่ยอย่างใจเย็นก่อนจะหันไปสั่งลูกน้องให้เอาไอเอ็มออกมา ไอเอ็มท่าทางอิดโรยมากจนลูกน้องของฟายเอ่อร์ต้องพะยูงมานั่งลงบนเก้าอี้ใกล้ๆกับฟายเอ่อร์

            ไอเอ็ม!นายเป็นไงบ้าง นายทำอะไรเพื่อนฉันห้ะ!!!”

          คุณเอ่ยพร้อมวิ่งเข้าไปกำคอเสื้อฟายเอ่อร์แน่น จูเนียร์ที่กลัวว่าคุณจะโดนทำร้ายเขารีบมาห้ามคุณแต่ลูกน้องของฟายเอ่อร์อีกสองคนเข้ามาจับเขาไว้

            ปล่อยนะโว้ย!!!(ชื่อคุณ)ใจเย็นก่อน

          จูเนียร์เอ่ยพร้อมดิ้นชักต่อยกับลูกของฟายเอ่อร์แต่สุดท้ายก็เสียท่าให้กับพวกนั้น พวกนั้นรุมกระทืบจูเนียร์ไม่ยั้ง

            บอกลูกน้องมิงหยุดเดี๋ยวนี้นะ!”

          คุณเอ่ยพร้อมจ้องหน้าฟายเอ่อร์อย่างเอาเรื่อง

            ก็พูดให้มันดีๆหน่อยสิ

          ฟายเอ่อร์เอ่ยพร้อมจับมือคุณออกจากคอเสื้อของเขา

            บอกลูกน้องนายหยุดทำร้ายจูเนียร์โอปป้าเดี๋ยวนี้ เขาไม่เกี่ยวอะไรเลย

          “ได้ เฮ้ย!หยุด!”

          ฟายเอ่อร์เอ่ยกับคุณก่อนหันไปสั่งลูกน้องของตน สภาพจูเนียร์ตอนนี้ไม่ต่างจากไอเอ็มตอนนั้นเลย เขาบอบช้ำไปทั้งตัว

            จูเนียร์โอปป้าเป็นไงบ้างค่ะ ปล่อยสิฉันจะไปดูเขา!ปล่อย!บอกให้ปล่อยไง!”

          คุณเอ่ยพร้อมกำลังจะไปดูจูเนียร์แต่ฟายเอ่อร์กลับไม่ยอมปล่อยมือคุณ แถมกอดคุณไว้ไม่ยอมปล่อยคุณไป

            ไม่ ถ้าเธออยากให้สองคนนี้รอดล่ะก็....

          “อะไร นายต้องการอะไร ฉันยอมทุกอย่างขอแค่นายปล่อยพวกเขาไป

          คุณหยุดดิ้นและเอ่ยกับฟายเอ่อร์

            แน่ใจนะว่าเธอจะยอมทุกอย่าง

          “อือ นายก็รีบบอกมาสิ

          “ยอมเป็นเมียฉันสิ แล้วฉันจะปล่อยพวกมันไป

          ฟายเอ่อร์เอ่ยพร้อมก้มหอมซอกคอขาวของคุณ

            ไม่นะแฮยอน!/ไม่นะ(ชื่อคุณ)!”

          ทั้งไอเอ็มทั้งจูเนียร์ต่างห้ามคุณพร้อมกันทันทีพรางมองคุณอย่างเจ็บปวด

            มานี่!”

          ฟายเอ่อร์ไม่รอให้คุณตอบด้วยซ้ำ เขาลากคุณมาที่ห้องห้องหนึ่งซึ่งไม่ไกลจากห้องโถงมากนัก

            ไอ้ฟาย!!!มิงจะทำอะไรเมียกรู!!!ไอ้ฟาย!!! ปล่อยกรู!!!ปล่อยสิโว้ย!!!”

          ไอเอ็มตะโกนร้องอย่างทุรนทุรายพรางมองตามคุณอย่างเจ็บปวดทรมาน ซึ่งไม่ต่างจากจูเนียร์เลย

            ปล่อยกรูนะโว้ย!!!กรูจะไปช่วย(ชื่อคุณ)!!!ปล่อย โอ้ย!!!”

          จูเนียร์ตะโกนและพยายามดิ้นสู้กับลูกน้องของฟายเอ่อร์แต่สุดท้ายก็โดนรุมเหมือนเดิม

            ปล่อยฉัน โอ้ย!”

          คุณเอ่ยพร้อมอุทานออกมาด้วยความเจ็บเพราะเมื่อมาถึงห้อง ฟายเอ่อร์เหวี่ยงคุณลงบนเตียงพร้อมขึ้นค่อมตัวคุณไว้ทันที

 

 

            โอ้ย!!!นางเอกของไรท์จะเป็นไงบ้างเนี่ย ฝากติดตามตอนต่อไปด้วยนะจ้ะ ขอบคุณที่เข้ามาอ่านและเม้นให้ไรท์นะ ไรท์จะพยายามทำให้มันสนุกที่สุด ยังไงก็อย่าลืมสนับสนุนเรื่องนี้ด้วยนะและก็อย่าลืมเม้นด้วยนะจร้ะ อิอิ

ณ สำนักงานไรท์เคโระ

จีมิน> “เออเคโระจะเอาไอเอ็มเป็นพระเอกจริงดิ

ไรท์> “ค่ะ ก็จีมินโอปป้าบอกเองนิค่ะ

จีมิน> “โอปป้าแค่พูดเล่นน่ะ เอาโอปป้าไปเป็นพระเอกเหมือนเดิมนะ

ไรท์> “ไม่รู้สิค่ะ

จีมิน> “ไหนเคโระบอกว่าเป็นเรื่องของโอปป้าไง ให้โอปป้าเป็นพระเอกนะ บราๆๆๆๆ

ไรท์> -_-!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 23 ครั้ง

3 ความคิดเห็น

  1. #125 KINIRA K.M (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 มีนาคม 2561 / 22:56
    ทำไมชั้นรักและหลงำอเอ็ม มากเรยตอนนี้ อร้ายย ไม่เอาจ้มินละขอไอเอ็นแทนได้มั้ยอ่า
    #125
    0
  2. #9 Pinbfernzt (@Pinbfernzt) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2558 / 14:26
    -ฟาย -ชั่ว -.,-
    // คือเราขำแรงตอนจีมินอปป้ากินอาหารหมา(?)555555 สัมมีรีบมาช่วยแฮยอยสิด่วนเลยยย
    #9
    0
  3. #5 NB_JK (@NB_JK) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2558 / 15:17
    จีมินโอปป้าต้องมาช่วยน้าาาาา ไรท์ต่อๆค้าง
    #5
    0